តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

ជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ? តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី? តើនរណា

ជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ? តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី? តើនរណា

តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ? ំ តើតើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី តើនរណាជាអ្នកដែលបានបង្កើតមេឃនិងផែនដី ព្រមទាំងភាវៈដ៏អស្ចារ្យ ទាំងឡាយដែលមនុស្សមិនអាចយល់អស់? តើនរណាជាអ្នកដែលបង្កើតប្រព័ន្ធដ៏ល្អឥតខ្ចោះ និងមានភាពសុក្រឹតបំផុត ទាំងអស់នេះ? តើនរណាជាអ្នកដែលបានបង្កើតមនុស្ស ហើយធ្វើឱ្យពួកគេអាចស្តាប់ឮ អាចមើលឃើញ មានបញ្ញាញាណ និងមានសមត្ថភាពក្នុងការយល់ដឹង និងទទួលយកការពិត? តើអ្នកពន្យល់យ៉ាងដូចម្តេចចំពោះ ះសុក្រឹតភាពនៅក្នុងសារពាង្គកាយរបស់អ្នក និងសត្វមានជីវិតដទៃទៀត? តើនរណាជាអ្នកបង្កើតនូវប្រព័ន្ធសរីរាង្គដ៏ល្អ ឥតខ្ចោះទាំងអស់នេះ? តើសាកលលោកដ៏អស្ចារ្យនេះ អាចដំណើរក្សារទៅតាមប្រព័ន្ធប្រក្រតីភាព របស់វាអស់រាប់ពាន់លានឆ្នាំបានយ៉ាងដូចម្តេចទៅ បើគ្មានអ្នកដែលមាន អំណាចខ្លាំងអស្ចារ្យគ្រប់គ្រងដំណើរក្សាររបស់វានោះ ះ? តើនរណាជាអ្នកដែលបានបង្កើត និងគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធនៃដំណើរក្សារសកល លោកទាំងមូលនេះ (ការបស់រានមានជីវិត ការស្លាប់ ការបន្តពូជ ពេលយប់ ពេលថ្ងៃ និងការផ្លាស់ប្តូររដូវជាដើម)? តើសកលលោកនេះកើតឡើងដោយខ្លួនឯងឬ? ឬក៏កើតឡើងពីភាពទទេ? ឬក៏វាកើតឡើងដោយភាពចៃដន្យ? អ្វីគ្ប់យ៉ាងដែលមានបនបងញថា ត្រូវតែមានអ្នកដែលបង្កើត

មានផ្ទះមួយកើកើតឡើឡើងដោយគ្មានអ្នកសាងសង់

ធម្មជាតិ គឺជាអ្នកបង្កើតផ្ទះមួយនេះឡើឡើងមក ឬ ទេ! តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សជឿលើវត្តមាននៃរបស់ដែលខ្លួនមិនបានមើលឃើញ ដូចជា បញ្ញា អារម្មណ៍ និងសេចក្តីស្រ ឡាញ់ជាដើម? តើមិនមែនដោយសារ តែគេឃើញពីឥទ្ធិិពលរបស់វាទេឬ? ដូចនេះ តើមនុស្សអាចបដិសេធនូវវត្តមាន នៃអ្នកដែលបង្កើតសាកលលោកនេះយ៉ាងដូចម្តេច ខណៈដែលពួកគេបាន ឃើញអំពីភាពធំធេងរបស់វា ដែលបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់អំពីភាពអស្ចារ្យ នៃការបង្កើតរបស់ទ្រង់ហើយនោះ ះ? ២ ជាការពិតណាស់ គ្មាននរណាម្នាក់ទទួលយកនូវការនិយាយថា៖

ដូចនេះ ហេតុដូចម្តេចបានជាមនុស្សមួយចំនួនជឿលើអ្នកដែលនិយាយថា៖

សាកលលោកដ៏អស្ចារ្យនេះកើតឡើងដោយគ្មានអ្នកបង្កើត? តើអ្នកដែលមាន បញ្ញាញាណអាចទទួលយកការនិយាយអះអាងថា៖ សុក្រឹតភាពនៃការគ្រប់គ្រង សាកលលោកនេះកើតឡើងដោយចៃដន្យបានយ៉ាងដូចម្តេច? ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“តើពួកគេត្រូវបានគេបង្កើតដោយគ្មានអ្នកបង្កើតឬ? ឬមួយពួកគេ ជាអ្នកដែលបង្កើតខ្លួនឯង? តើពួកគេបនបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់ និងផែនដីនេះឬ? ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេមិនជឿជឿឡើយ”។ [គម្ពីរគួរអាន ៥២ : ៣៥-៣៦]

ព អល់ឡោះ ះជម្ចាស់ដ៏បរិសុទ និងខង់ខ្ពស់ជាទីបំផុត គឺជាព្រះជាម្ចាស់ និងជាអ្នកបង្កើតតែមួយអង្គត់។ ទ្រង់មានព្រះនាម និងលក្ខណៈសម្បត្តិិដ៏អស្ចារ្យជាច្រើនដែលបង្ហាញពីភាពពេញលេញ ល្អឥតខ្ចោះរបស់ទ្រង់។ ក្នុងចំណោមព្រះនាមទាំងនោះ ះមានដូចជា អាល់ខលិក (ព្រះដែលបង្កើត) អាល់រ៉ហ៊ីម(ព្រះដ៏មេត្តាករុណា) អាល់រ៉ហ្សាក(ព្រះដែល ប្រទានលាភសក្ការៈ) អាល់ការីម(ព្រះដ៏សប្បុរស) និង ដែលជា ព្រះនាមដ៏ល្បីល្បាញជាងគេបំផុតក្នុងចំណោមព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដ៏មហា ខ្ពង់ខ្ពស់ និងមានអត្ថន័យថា ជាព្រះជាម្ចាស់ដែលសក្តិិសមនឹងទទួលការគោរព សក្ការៈតែមួយអង្គត់ ដោយគ្មានដៃគូរួមជាមួយទ្រង់ឡើយ។ ៣ “អល់ឡោះ ះ” អល់ឡោះ ះ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“អល់ឡោះជាព្រះជាម្ចាស់តែមួយអង្គត់ គ្មានព្រះជាម្ចាស់ឯណាដែលត្រូវ គេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប រាកដក្រៅពីទ្រង់ ដែលរស់ជាអមតៈ ជាអ្នកគ្រប់គ្រង ឡើយ។ ទ្រង់មិនព្រះថីនៈ(ងងុយគេង) ហើយក៏មិនផ្ទំដែរ។ អ្វីៗដែលមាន នៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដី គឺជាកម្មសិទ្ធិិរបស់ទ្រង់។ គ្មានបុគ្គល ណាម្នាក់ហ៊ានធ្វើអន្ដរាគមន៍នៅចំពោះព្រះភក្ត្រទ្រង់ឡើយ លើកលែងតែមាន ការអនុញ្ញាតពីទ្រង់ប៉ុណ ណោះ។ ទ្រង់ជ រាបដឹងនូវអ្វីដែលមាននៅពីមុខ និងនៅពី ក្រោយពួកគេ តែពួកគេមិនដឹងពីចំណេះ ះដឹងរបស់ទ្រង់ឡើយ លើកលែងតែ អ្វីដែលទ្រង់មានចេតនាប៉ុណ ណោះ។ ហើយទម្រព្រះបាទ(គួរស៊ីយ៍)របស់ទ្រង់ ទូលំទូលាយនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់ និងផែនដី។ ការថែរក្សាវាទាំងពីរនេះ មិនធ្វើឱ្យទ្រង់លំបាកឡើយ។ ហើយទ្រង់ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ឧត្ដុង្គឧត្ដមបំផុត”។ [គម្ពីរគួរអាន ២ : ២៥៥] តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលទៀតថា៖

“ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថា៖

អល់ឡោះ គឺជាព្រះជាម្ចាស់តែមួយអង្គត់។ ព្រះអល់ឡោះ គឺជាអ្នកដែលត្រូវគេពឹងពាក់។ ទ្រង់មិនប្រសូតបុត្រ ហើយទ្រង់ក៏មិនត្រូវបនគេប្រសូតដែរ។ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ប្រៀបប្រដូចនឹងទ្រង់នោឡើយ”។ [គម្ពីរគួរអាន ១១២ : ១-៤] លក្ខណៈសម្បត្តិិ នៃព អល់ឡោះ ះជម្ចាស់ដ៏បរិសុទ និងខង់ខ្ពស់ជាទីបំផុត ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ គឺជាអ្នកដែលបានបង្កើតផែនដី និងធ្វើឲ្យវាមាន សណ្ឋានសមស្រ បសម្រាប់ភាវៈទាំងឡាយរបស់ទ្រង់រស់នៅ។ ទ្រង់ជាអ្នកដែល បានបង្កើតមេឃ និងភាវៈដ៏អស្ចារ្យទាំងឡាយដែលមាននៅលើមេឃ។ ទ្រង់បាន បង្កើតព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ ពេលយប់ ពេលថ្ងៃ និងកំណត់នូវប្រព័ន្ធរបស់វាដ៏ ជាក់លាក់ដែលបង្ហាញពីអំណាចដ៏អស្ចារ្យរបស់ទ្រង់។ ព្រះជាម្ចាស់ គឺជាអ្នកដែលបានប្រទានខ្យល់ដង្ហើមដល់យើង ដែលយើង មិនអាចមានជីវិតបានដោយគ្មានវានោះ ឡើយ។ ទ្រង់ជាអ្នកដែលបានបញ្ចុះុះទឹក ភ្លៀងមកកាន់យើង ហើយបានបង្កើតសមុទ្រ និងទន្លេសម្រាប់យើង។ ទ្រង់ជា អ្នកដែលចិញ្ចឹមយើងនៅពេលដែលយើងនៅជាគភ៌នៅក្នុងផ្ទៃម្តាយ ដោយយើង គ្មានកម្លាំងពលំអ្វីសោះ ះ។ ទ្រង់ជាអ្នកធ្វើឲ្យឈាមហូរកងសរសៃឈាមរបស់យើង និងធ្វើឲ្យ បេះដូងលោតជាប់ជានិច្ច ចាប់ពីថ្ងៃចាប់កំណើត រហូដែល់ថ្ងៃស្លាប់។ តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

ព ជម្ចាស់ដែលត្រូវគោរពសករៈ ចាំ បាច់ត្រូវមានលកណៈសម្បត្តិិល្អឥតខ ចោះ ៥ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“ហើយព្រះអល់ឡោះបានបញ ចេញពួកអ្នកពីផ្ទៃម្ដាយរបស់ពួកអ្នក ខណៈ ដែលពួកអ្នកមិនដងអ្វីទាល់តែសោះ។ ហើយទ្រង់បានបង្កើតសម រាប់ពួក អ្នកនូវករស្ដាប់ឮ ការមើលឃើញ ហើយនិងបេះដូង(ចេះគិតពិចារណា) សង្ឃឹមថាពួកអ្នកនឹងដឹងគុណ”។ [គម្ពីរគួរអាន ១៦ : ៧៨] ព្រះជាម្ចាស់ដែលជាអ្នកបង្កើតយើងទ្រង់បានប្រទានសតិបញ្ញាដល់យើង ដើម្បីឲ្យយើងអាចយល់ដឹងពីភាពអស្ចារ្យរបស់ទ្រង់។ ទ្រង់បានដាក់នៅក្នុងខ្លួន យើងនូវបុព្វធាតុ(ហ្វិិតរ៉ោះ)ដែលបង្ហាញពីភាពល្អឥតខ្ចោះរបស់ទ្រង់។ ពិតណាស់ ទ្រង់មិនអាចមានលក្ខណៈខ្វះខាត មិនពេញលេញ ឬគុណវិបត្តិិអ្វីនោះ ឡើយ។ ការគោរពសក្ការៈចាំ បាច់ត្រូវតែប្រណិបតន៍ចំពោះ ះព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ តែមួយអង្គត់ ព ទ្រង់ជាព្រះជាម្ចាស់ដែលមានលក្ខណៈល្អឯក សក្តិិសមនឹង ទទួលការគោរពសក្ការៈ។ ចំណែកឯអ្វីផ្សេងក្រៅពីទ្រង់ គឺសុទ្ធតែមានលក្ខណៈ ខ្វះខាត មានគុណវិបត្តិិ ត្រូវស្លាប់ និងវិនាសសាបសូន្យ មិនសក្តិិសមនឹងទទួល បានការគោរពសក្ការៈឡើយ។ ព្រះដ៏ពិតប្រា កដដែលសក្តិិសមនឹងទទួលបានការគោរពសក្ការៈមិនអាច ជាមនុស្ស ឬរូបបដិមា ឬដើមឈើ ឬសត្វបានឡ យ។ មនុស្សដែលមានបញ្ញាមិនសក្តិិសមនឹងគោរពសក្ការៈអ្វីមួយនោះ ឡើយ តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

លើកលែងតែរបស់នោះ ះមានលក្ខណៈខ្ពង់ខ្ពស់ និងល្អឥតខ្ចោះប៉ុណ្ណោះ។ ដូចនេះ តើគេអាចគោរពសក្ការៈចំពោះ ះភាវៈមួយដែលមានលក្ខណៈទន់ខ្សោយជាងខ្លួន យ៉ាងដូចម្តេច? ព្រះជាម្ចាស់មិនអាចជាគភ៌នៅក្នុងផ្ទៃស ត្រី រួចប្រសូតមកដូចទារកនោះ ឡើយ ហើយទ្រង់ក៏មិនអាចសុគតនោះ ះដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់ គឺជាអ្នកដែលបង្កើតសព្វភាវៈទាំងអស់ ហើយភាវៈទាំងអស់ ស្ថិិតនៅក្រោមអំណាច និងការគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់។ ដូចនេះ មនុស្សមិនអាចបង្ក គ្រោះថ្នាក់ដល់ព្រះជាម្ចាស់នោះ ឡើយ ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់អាចចងឆ្កាង ធ្វើទារុណកម្ម និងធ្វើឲ្យព្រះអង្គអាម៉ាស់នោះ ះដែរ។ ព្រះជាម្ចាស់ គឺមិនចេះសម្មោសា(ភ្លេច) ក៏មិនផ្ទំ និងមិនសោយករយា (ទទួលទានអាហារ)ឡើយ។ ទ្រង់ជាព្រះដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម មិនត្រូវការដៃគូ ឬបុត្រ នោះ ឡើយ។ ជាការពិតណាស់ ព្រះជាម្ចាស់គឺមានលក្ខណៈសម្បត្តិិដ៏អស្ចារ្យ ហើយទ្រង់មិនអាចមានតម្រូវការ ឬភាពខ្វះខាតជាដាច់ខាត។ រាល់ភស្តុតាង ទាំងឡាយដែលផ្ទុយនឹងភាពអស្ចារ្យរបស់ទ្រង់ ដែលត្រូវបានគេភ្ជាប់ទៅកាន់ ព្យាការីទាំងឡាយ គឺជាភស្តុតាងដែលត្រូវបានគេកែប្រែ ហើយវាមិនមែនជា សារ(វ៉ាហ៊ី)ត្រឹមត្រូវដែលនាំ មកដោយព្យាការីម៉ូសេ ព្យាការីយេស៊ូ និងព្យាការី ដទៃទៀត(សូមសន្តិិភាព និងពរជ័យកើតមានដល់ពួកលោក)នោះ ឡើយ ។ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“ឱមនុសទាំងឡាយ! គេបានលើកជាឧទាហរណ៍មួយ ដូចេ្នះ ចូរពួកអ្នកស្ដាប់។ ពិតណាស់ ពួក(ព្រះនានា)ដែលពួកអ្នកកំពុងបួងសួងផេ្សងពីអល់ឡោះនោះ គឺពួកគេគ្មានសមត្ថភាពបង្កើតអ្វីមួយនោឡើយ សូម្បីតែសត្វរុយមួយកបាល តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

បបទោះបីជាពួកគេសហការគ្នាដើម្បីបង្កើតវាក៏ដោយ។ ហើយប្រសិនបើមាន សត្វរុយមកទំស៊ីសំណែនរបស់ពួកគេនោះ ពួកវាក៏គ្មានសមត្ថភាពនងដេញ ឬបក់រុយនោះចេញបានដែរ។ ទាំងអ្នកដែលបួងសួងសុំ និងអ្នកដែលត្រូវគេ បួងសួងសុំ(ព្រះនានា) គឺទន់ខ្សោយជាទីបំផុត។ ពួកគេមិនបានលើកតម្កើង ព្រះអល់ឡោះជាម្ចាស់ឲ្យសក្តិិសមនឹងឋានៈរបស់ទ្រង់ឡើយ។ ពិតប រាដណាស់ ព្រះអល់ឡោះខ្លាំងពូកែបំផុត មានអានុភាពបំផុត”។ [គម្ពីរគួរអាន ២២ : ៧៣-៧៤] តើសមហេតុផលដែរឬទេ ដែលព្រះជាម្ចាស់ទុកពួកយើងចោលដោយគ្មាន សារ(វ៉ាហ៊ី)ណែនាំសម្រាប់យើងនោះ ះ? តើសមហេតុផលដែរឬទេ ព្រះជាម្ចាស់ដែលប្រកបដោយបញ្ញាញាណទ្រង់ បង្កើតភាវៈទាំងអស់នេះមកដោយគ្មានគោលបំណងអ្វីសោះ ះ? តើទ្រង់បង្កើត មកដោយទទេៗ ឱ្យរសាត់អណ តែតគ្មានគោលដៅមែនទេ? តើសមហេតុផលដែរឬទេដែលថា អ្នកដែលបង្កើតយើងមកយ៉ាងរៀបរយ និងល្អឥតខ្ចោះ ហើយបានរចនាអ្វីៗដែលនៅលើមេឃ និងផែនដីសម្រាប់ ទ្រទ្រង់ជីវិតយើង ប៉ុន្តែបែរជាគ្មានគោលបំណងអ្វី ឬមិនបានផ្តល់ចម្លើយ ដល់យើង ទុកឱ្យយើងច្របូកច្របល់ក្នុងចិត្តចំពោះ ះសំណួរសំខាន់ៗ ដូចជា ហេតុអ្វីបានជាយើងមកទីនេះ? តើមានអ្វីកើតឡើងបន្ទាប់ពីការស្លាប់? តើគោលបំណងនៃជីវិតយើងជាអ្វី? តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

ពុំដូចនោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ជូនអ្នក នាំ សារជាច្រើនមកដើម្បីឲ្យយើងបានដឹងពីគោលបំណងនៃវត្តមានរបស់យើង នៅទីនេះ និងអ្វីដែលទ្រង់ចង់បានពីពួកយើង។ អល់ឡោជាម្ចាស់បានបញ្ជូនអ្នកនាំ សារជាច្រើនមកដើម្បីប្រា ប់យ ងថា ទ្រង់តែមួយអង្គត់ជាអ្នកដែលសក្តិិសមនឹងទទួលការគោរពសក្ការៈ និងដើម្បី ឲ្យយើងដឹងពីរបៀបគោរពសក្ការៈចំពោះ ះទ្រង់ ហើយក៏ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយដល់យើង នូវបទបញ្ជា និងបម្រា មទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបង្រៀនយើងនូវគុណ តម្លៃនៃជីវិត។ បើកាលណាយើងគោរពប្រតិបត្តិិតាម នោះ ះជីវិតរបស់យើងនឹង ប្រកបដោយសេចក្តីល្អ និងមានពរជ័យ។ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ជូនអ្នកនាំ សារជាច្រើន ដូចជា ព្យាការីអាប្រា ហាំ ព្យាការីម៉ូសេ និងព្យាការីយេស៊ូ ហើយទ្រង់បានប្រទាន ដល់អ្នកនាំ សារទាំងនេះនូវសញ្ញាភស្តុតាង និងអច្ឆរិយភាពជាច្រើនដែលបង្ហាញ ពីសច្ចភាពរបស់ពួកលោក ដើម្បីបញ្ជាក់ថាពួកលោកពិតជាត្រូវបានចាត់តាំង មកពីព្រះជាម្ចាស់។ ហើយអ្នកនាំ សារចុងក្រោយបង្អស់នោះ ះ គឺព្យាការីមូហាំ ម៉ាត់ (សូមសន្តិិភាព និងពរជ័យកើតមានដល់លោក) ហើយអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ក៏បាន បញ្ចុះុះព្រះគម្ពីរគួរអានដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមមកកាន់លោកផងដែរ។ បណ្តាអ្នកនាំ សារទាំងអស់បានប្រា ប់យើងយ៉ាងច្បាស់ថា ឆាកជីវិតនេះ គឺជាការសាកល្បង ហើយជីវិតពិតនឹងមកដល់បន្ទាប់ពីស្លាប់។ ពួកលោកក៏បាន ប្រា ប់យើងផងដែរថា មានឋានសួគ៌សម្រាប់អ្នកមានជំនឿដែលបានគោរពសក្ការៈ ចំពោះ ះព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់តែមួយអង្គត់ និងមានជំនឿចំពោះ ះបណ្តាអ្នកនាំ សារ ទាំងអស់ ហើយក៏មានឋាននរកផងដែរ ដែលទ្រង់បានត្រៀមទុកសម្រាប់ពួកប្រឆាំង

តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

ដែលគោរពសក្ការៈព្រះផ្សេងក ពីព្រះអល់ឡោះ ះ ឬគោរពសក្ការៈអ្វីផ្សេងរួម ជាមួយនឹងទ្រង់ ឬបដិសេធអ្នកនាំ សារណាម្នាក់ក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកនាំ សារ របស់អល់ឡោះ ះ។ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“ឱកូនចៅអាដាំ! បបសិនបើបណ្ដាអ្នកនាំសារក្នុងចំណោមពួកអ្នកពិតជា មកដល់ពួកអ្នកដោយពួកគេនិទានឱ្យពួកអ្នកស្ដាប់នូវបណ្ដាភស្ដុតាងរបស់ យើងរួច ដូចេ្នះ បើជនណាកោតខ្លាចអល់ឡោះ និងបានកែប្រែខ្លួននោះ គឺពួកគេគ្មានការភ័យខ្លាចឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនព្រួយបារម្ភនោះដែរ។ រីឯពួកដែលបានបដិសេធនឹងបណ្ដាភស្ដុតាងរបស់យើង និងក្រអឺតក្រទម ចំពោះវា ពួកទាំងនោះគឺជាពួកឋាននរក ដោយស្ថិិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈ”។ [គម្ពីរគួរអាន ៧ : ៣៥-៣៦] ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលទៀតថា៖

“តតពួកអ្នកគិតថា យើងបានបង្កើតពួកអ្នកមកគ រាន់តែជាការលេងសើច ហើយនិងមិនត្រូវបានគេនាំត្រឡប់មកជួបយើងវិញ(ដើម្បីជំនុំជម្រះ)ឬ?” [គម្ពីរគួរអាន ២៣ : ១១៥] តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

ព្រះគម្ពីរគួរអាន គឺជាព្រះបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ដែលទ្រង់បាន បញ្ចុះុះទៅកាន់អ្នកនាំសារចុងក្រោយបង្អស់ គឺព្យាការីមូហាំ ម៉ាត់(សូមសន្តិិភាព និងពរជ័យមានដល់លោក)។ វាគឺជាអច្ឆរិយភាពដ៏អស្ចារ្យបំផុតដែលបញ្ជាក់ពី សច្ចភាពនៃភាពជាព្យាការីរបស់លោក។ ព្រះគម្ពីរគួរអាន គឺជាគម្ពីរដែលផ្ទុកនូវ បញ្ញត្តិិច្បាប់ និងដំណឹងទាំងឡាយដ៏សច្ចៈ។ អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានឲ្យពួកដែល បដិសេធទាំងឡាយធ្វើការប្រឡងប្រជែង ដោយឱ្យពួកគេនាំមកនូវជំពូកមួយ ដែលដូចទៅនឹងគម្ពីរគួរអាននេះ ប៉ុន្តែពួកគេគ្មានសមត្ថភាពអាចធ្វើបានឡើយ ដោយសាររចនាបថដ៏ល្អឯក និងសោភ័ណ្ឌភាពនៃសំនួនពាក្យនៃគម្ពីរ។ គម្ពីរនេះ ផ្ទុកទៅដោយភស្តុតាងដ៏មានហេតុផលឡូហ្សិិក(តក្កៈ) និងព័ត៌មានវិទ្យាសាស រ្ត និងរឿងរ៉ាវអព្ភូតហេតុអស្ចារ្យជាច្រើនដែលបង្ហាញថា គម្ពីរនេះមិនអាចជាស្នាដៃ របសមនុស្សណាម្នាក់នោះ ឡើយ។ ផ្យទៅវិញ វាជាបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ព គម្ពីរគួរអាន តាំងពីការកកើតជីវិតដំបូងមកម្ល៉េះ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ជូន អ្នកនាំសារជាច្រើនជាបន្តបន្ទាប់ដើម្បីអំពាវនាវមនុស្សទៅកាន់ទ្រង់និងផ្សព្វផ្សាយ នូវបទបញ្ជា និងបម្រា មទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ទៅដល់ពួកគេ។ ហើយការអំពាវនាវ ដ៏សំខាន់បំផុតរបស់អ្នកនាំសារទាំងអស់ គឺការអំពាវនាវទៅកាន់ការគោរពសក្ការៈ ចំពោះ ះព្រះអល់ឡោះ ះតែមួយអង្គត់។ នៅពេលដែលប្រជាជាតិទាំងនោះ ះចាប់ផ្ដើម បោះ ះបង់ ឬបំភ្លៃនូវអ្វីដែលអ្នកនាំសារបាននាំមក ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បាន ចាត់តាំងអ្នកនាំសារម្នាក់ទៀតមកដើម្បីតំរែតម្រង់ផ្លូវ និងនាំមនុស្សត្រឡប់ទៅរក ហេតុអបានជាមានអ្នកនាំ សារជាច្រើន? តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

បុព្វជំនឿពីកំណើតដ៏ស្អាតស្អំ(ហ្វិិតរ៉ោះ)នៃការគោរពសក្ការៈចំពោះ ះអល់ឡោះ ះ ជាម្ចាស់តែមួយវិញ រហូដែល់ព្រះអល់ឡោះ ះបានបញ្ចប់ការតែងតាំ ងអ្នកនាំសារ ទាំងឡាយត្រឹមអ្នកនាំសារមូហាំ ម៉ាត់(សូមសន្តិិភាពនិងពរជ័យមានដល់លោក) ដែលលោកបាននាំមកនូវច្បាប់បញ្ញត្តិិអមតៈ និងមានលក្ខណៈជាសាកលសម្រាប់ មនុស្សលោកទូទៅរហូដែល់ថ្ងៃបរលោក។ វាជាច្បាប់បញ្ញត្តិិដែលបំពេញបន្ថែម និងនិរាករណ៍ចោលនូវច្បាប់បញ្ញត្តិិមុនៗ។ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានធានា ថែរក្សាច្បាប់បញ្ញត្តិិនេះ និងសារនេះឲ្យនៅគង់វង្សរហូដែល់ថ្ងៃបរលោក។ ហេតុនេះ យើងជាជនមូស្លីមមានជំនឿចំពោះ ះបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងអស់ និងបណ្តាគម្ពីរមុនៗទាំងអស់(ដូចដែលព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ប្រើ)។ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“អ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់) មានជំនឿនឿលើអ្វីដែលព្រះជាមស់របស់លោកបាន បញ្ចុះមកឱ្យលោក ហើយបណ្ដាអ្នកមានជំនឿនឿទាំងឡាយក៏ដូចគ្នាដែរ។ ពួកគេ ទាំងអស់មានជំនឿនឿលើអល់ឡោះ បណ្ដាទេវៈ(ម៉ាឡាអ៊ីកាត់)របស់ទ្រង់បណ្ដា ព្រះគម្ពីររបស់ទ្រង់ និងបណ្ដាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។ (ពួកគេបាននិយាយថា៖) ពួកយើងមិនបែងចែកអ្នកនាំសារណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកនាំសារទាំងឡាយ របស់ទ្រង់នោឡើយ។ ហើយពួកគេបានពោលថា៖ ពួកយើងបានឮហើយ និងប្រតិបត្តិិតាមហើយ។ បពិត្រព្រះអល់ឡោះជាម្ចាស់នៃយើងខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្ដា អភ័យទោសដល់យើងខ្ញុំ។ ចំពោះទ្រង់តែមួយអង្គត់ដែលជាកន្លែងវិលត្រឡប់”។ [គម្ពីរគួរអាន ២ : ២៨៥] តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ គឺជាអ្នកដែលបានបញ្ជូនអ្នកនាំ សារទាំងឡាយ។ ជនណាដែលបដិសេធសាររបស់អ្នកនាំ សារណាម្នាក់ គឺគេពិតជាបានបដិសេធ អ្នកនាំ សារទាំងអស់។ គ្មានបាបកម្មណាធំជាងការបដិសេធសាររបស់អល់ឡោះ ះ ជាម្ចាស់នោះ ឡើយ។ ហេតុនេះ ដើម្បីបានចូលឋានសួគ៌ ចាំ បាច់ត្រូវតែមានជំនឿ ចំពោះ ះអ្នកនាំ សារទាំងអស់។ ដូចនេះ មនុស្សគ្រប់រូបគឺចាំ បាច់ត្រូវមានជំនឿលើអ្នកនាំ សារទាំងឡាយ របស់អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ ហើយការមានជំនឿបែបនេះមិនអាចសម្រេចបានឡើយ លុះត្រា តែគេមានជំនឿ និងប្រតិបត្តិិតាមអ្នកនាំ សារចុងក្រោយបង្អស់ គឺព្យាការី មូហាំ ម៉ាត់(សមសន្តិិភាពកើតមានដល់លោក)។ ព្រះអល់ឡោះ ះបានលើកឡើងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរគួរអានថា ប្រា កដណាស់ ជនណាដែលបដិសេធ មិនមានជំនឿលើអ្នកនាំ សារណាមួយរបស់អល់ឡោះ ះ នោះ ះគេគឺជាអ្នកដែលគ្មានជំនឿនឹងអល់ឡោះ ះ និងបដិសេធសាររបសទ្រង់។ បុគលម្នាក់មិនអាចក្លាយជាអ្នកមានជំនឿនឿឡើឡើយ លុះត្រា តែគេមានជំនឿនឿចំពោះ ះអ្នកនាំ សារទាំងអស់ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“ពិតប រាកដណាស់ ពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោ និងបណ្ដាអ្នកនាំសារ របស់ទ្រង់ ហើយពួកគេចង់បែងចែករវាងអល់ឡោះ និងបណ្ដាអ្នកនាំសារ របស់ទ្រង់ ហើយពួកគេនិយាយថា៖ ពួកយើងមានជំនឿនឿលើអ្នកនាំសារមួយ ចំនួន និងបដិសេធមួយចំនួនទៀទៀត ហើយពួកគេចង់ជ្រើសរើសយកមាគ៌ា មួយរវាងរឿរឿងនោះ (មានជំនឿនឿ និងគ្មានជំនឿនឿ) ពួកទាំងនោះ គឺជាពួកដែល ប្រឆាំងយ៉ាងពិតប រាកដ”។[គម្ពីរគួរអាន ៤ : ១៥០-១៥១] តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

អ៊ីស្លាម គឺជាការប្រគល់ខ្លួនចំពោះ ះព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ ដោយទទួល ស្គាល់នូវភាពជាព្រះជាម្ចាស់តែមួយអង្គត់របស់ទ្រង់ ដោយគោរពប្រតិបត្តិិតាម បង្គាប់របស់ទ្រង់ និងអនុវត្តា មច្បាប់បញ្ញត្តិិរបស់ទ្រង់ដោយការពេញចិត្ត។ ពិតណាស់ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ជូនអ្នកនាំសារទាំងឡាយ ដើម្បីពាំនាំមកនូវសារតែមួយគត់គឺ អំពាវនាវទៅកាន់ការគោរពសក្ការៈចំពោះ ះ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់តែមួយអង្គត់ដោយគ្មានដៃគូរួមជាមួយទ្រង់ឡើយ។ អ៊ីស្ម គឺជាសាសនានៃបណ្តាព្យាការីទាំងអស់។ ការអំពាវនាវនៃព្យាការី ទាំងអស់គឺតែមួយ ប៉ុន្តែច្បាប់បញ្ញត្តិិរបស់ពួកលោកមានលក្ខណៈខុសៗគ្នា។ ជនមូស្លីម ឬអ្នកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាមនាពេលបច្ចុប្បន្នេះ គឺជាក្រុមតែមួយគត់ ដែលនៅតែប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងសាសនាត្រឹមត្រូវដែលព្យាការីទាំងអស់បាននាំមក។ សារអ៊ីស្លាមនៅក្នុងសម័យកាលបច្ចុប្បន្នេះ គឺជាសេចក្ដីពិត ព្រោះ ះព្រះជាម្ចាស់ ដែលបានបញ្ជូនព្យាការីអាប្រា ហាំ ព្យាការីម៉ូសេ និងព្យាការីយេស៊ូ គឺជាព្រះជាម្ចាស់ តែមួយអង្គត់ដែលបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារចុងក្រោយ គឺព្យាការីមូហាំ ម៉ាត់។ ហើយ ច្បាប់បញ្ញត្តិិអ៊ីស្លាម គឺបាននាំមកដើម្បីនិរាករណ៍នូវច្បាប់បញ្ញត្តិិមុនៗ។ ជាការពិតណាស់ សាសនាទាំងអស់ដែលមនុស្សគោរពសក្ការៈសព្វថ្ងៃ (ក្រៅពីសាសនាអ៊ីស្លាម) គឺជាសាសនាដែលបង្កើតឡើងដោយមនុស្ស ឬជា សាសនានៃព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ តែក្រោយមកក៏ត្រូវបានមនុស្សកែប្រែដោយ ដៃរបស់ពួកគេ ដែលបណ្តាលឱ្យមានការលាយឡំគ្នានឹងអបិយជំនឿ និងទេវកថា ដែលបានបន្តពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់ ហើយបញ្ចូលនូវគំនិតរបស់មនុស្ស។ ចំណែកឯគោលជំនឿរបស់អ្នកមូស្លីមវិញ គឺជាគោលជំនឿតែមួយដែលមានភាព តើតើអ៊ីសមជាអ្វី? តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

ច្បាស់លាស់ និងមិនមានការកែប្រែនោះ ឡើយ។ សូមអ្នកក្រទេកមើលទៅកាន់ ព្រះគម្ពីរគួរអាន ដែលជាព្រះគម្ពីរតែមួយគត់នៅគ្រប់ប្រទេសដែលកាន់សាសនា អ៊ីស្លាមទាំងអស។ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថា៖ ពួកយើងមានជំនឿនឿលើអល់ឡោះ និងអ្វីដែលគេ បានបញ្ចុះមកលើពួកយើង និងអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះទៅលើព្យាការីអាប រាហាំ អ៊ីស្មាអេល អ៊ីសាក់ យ៉ាកុប និងបណ្តាកូនចៅរបស់លោក ហើយនិងអ្វីដែល គេបានផ្តល់ឱ្យព្យាការីម៉ូសេ ព្យការីយេស៊ូ និងបណ្ដាព្យាការី(ដែលត្រូវបានចាត់តាំង) ពីព្រះជាម្ចាស់របស់ពួកគេ។ ពួកយើងមិនបែងចែកនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួក គេឡើយ ហើយពួកយើង គឺជាអ្នកប្រគល់ខ្លួនចំពោះទ្រង់។ ហើយជនណាដែល ស វែងរកសាសនាផេ្សងក្រៅពីសាសនាឥស្លាម អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងមិនទទួល យក(ទង្វើល្អ)ពីគេឡើយ។ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក រូបគេនឹងស្ថិិតក្នុងចំណោម ពួកដែលខាតបង់”។ [គម្ពីរគួរអាន ៣ : ៨៤-៨៥] តើតើជនមូសមមានជំនឿនឿបែបណា ចំពោះ ះព្យាការីយេស៊ូ(សូមសន្តិិភាពកើកើតមានដល់លោក)? តើអ្នកដឹងទេថា អ្នកមូស្លីមចាំ បាច់ត្រូវមានជំនឿចំពោះ ះព្យាការីយេស៊ូ ឬអ៊ីសា ហើយត្រូវស្រ ឡាញ់ និងលើកតម្កើងចំពោះ ះលោក ព្រមទាំងមានជំនឿលើសាររបស់ លោក ជាសារដែលអំពាវនាវទៅកាន់ការគោរពសក្ការៈចំពោះ ះព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ តែមួយអង្គត់ដោយគ្មានដៃគូរួមជាមួយទ្រង់ឡើយ។ ជនមូស្លីមទាំងឡាយជឿថា យេស៊ូ និង មូហាំ ម៉ាត់(សូមសន្តិិភាពកើតមានដល់លោកទាំងពីរ) គឺជាព្យាការីរបស់ តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

អល់ឡោះ ះ ហើយលោកទាំងពីរត្រូវបានបញ្ជូនមកដើម្បីចង្លបង្ហាញមនុស្សទៅ កាន់មាគ៌ារបស់ទ្រង់ ដែលជាមាគ៌ាឆ្ពោះទៅកាន់ឋានសួគ៌។ អ្នកមូស្លីមជឿថា ព្យាការីយេស៊ូ(សូមសន្តិិភាពកើតមានដល់លោក) គឺជា អ្នកនាំសារដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកនាំសារដែលអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់ បានបញ្ជូនមក។ ហើយជឿថា លោកបានប្រសូតមកដោយភាពអច្ឆរិយៈបំផុត។ អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានប្រា ប់យើងនៅក្នុងគម្ពីរគួរអានថា៖ ជាការពិតណាស់ ទ្រង់បានបង្កើតព្យាការីយេស៊ូដោយគ្មានឪពុក ដូចដែលទ្រង់បានបង្កើតព្យាការី អាដាំ ដោយគ្មានឪពុកនិងម្តាយដែរ ព្រោះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់មានអានុភាព លើអ្វីៗទាំងអស់។ អ្នកមូស្លីមជឿថា ព្យាការីយេស៊ូមិនមែនជាព្រះ ឬជាបុត្ររបស់ព្រះឡើយ ហើយលោកក៏មិនត្រូវបានគេឆ្កាងនោះ ះដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ លោកនៅមានជីវិត នៅឡើយ។ អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានលើកលោកទៅកាន់ទ្រង់ដើម្បីឲ្យលោកចុះ មកកាន់ផែនដីវិញនាសម័យកាលចុងក្រោយ(មុនថ្ងៃបរលោកមកដល់)ក្នុងនាម ជាអ្នកដឹកនាំដ៏យុត្តិិធម៌ម្នាក់ ហើយលោកនឹងរស់នៅជាមួយអ្នកមូស្លីមទាំងឡាយ ពីព្រោះអ្នកមូស្លីម ពួកគេមានជំនឿចំពោះ ះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់តែមួយអង្គត់ ដូចអ្វី ដែលព្យាការីយេស៊ូ ព្រមទាំងអ្នកនាំសារទាំងអស់បាននាំមក។ ពិតប្រា កដណាស់ អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានប្រា ប់យើងនៅក្នុងគម្ពីរ គួរអានថា ពិតណាស់ សាររបស់ព្យាការីយេស៊ូត្រូវបានគ្រឹស្តបរិស័ទទាំងឡាយ កែប្រែ។ ហើយមានពួកជ្រុលនិយមវង្វេងជាច្រើនបានកែប្រែគម្ពីរសម្ព័ន្ធមេត្រីថ្មី ឬគម្ពីរអ៊ិិញ្ជីល ហើយពួកគេបានបន្ថែមនូវអត្ថបទជាច្រើនដែលព្យាការីយេស៊ូមិន បានមានប្រសាសន៍។ រឿងនេះគឺត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយវត្តមាននៃគម្ពីរសម្ព័ន្ធ មេត្រីថ្មីជាច្រើនត្រូវបានកែប្រែ និងមានភាពផ្ទុយគ្នាជាច្រើននៅក្នុងនោះ ះ។ តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានប្រា ប់យើងថា ព្យាការីយេស៊ូ លោកគោរពសក្ការៈចំពោះ ះអល់ឡោះ ះដែលជាព្រះជាម្ចាស់របស់លោក ហើយលោក មិនបានសុំឱ្យនរណាម្នាក់គោរពសក្ការៈចំពោះ ះលោកឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ លោក បានបង្គាប់ប្រើក្រុមរបស់លោកឲ្យគោរពសក្ការៈចំពោះ ះព្រះជាម្ចាស់ដែលជាអ្នក បង្កើតរូបលោក។ ក៏ប៉ុន្តែបិសាចសាតាំងបានធ្វើឱ្យគ្រឹស្តបរិស័ទទាំងឡាយគោរព សក្ការៈចំពោះ ះព្យាការីយេស៊ូទៅវិញ។ អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ក៏បានប្រា ប់យើងនៅ ក្នុងគម្ពីរគួរអានដែរថា ទ្រង់នឹងមិនអត់ទោសឱ្យជនណាម្នាក់ដែលគោរពសក្ការៈ អ្នកផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ ះនោះ ឡើយ។ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក ព្យាការីយេស៊ូនឹង ដោះ ះខ្លួនចេញពីអ្នកទាំងឡាយដែលបានគោរពសក្ការៈចំពោះ ះលោក ដោយលោក នឹងនិយាយទៅកាន់ពួកគេថា៖ ខ្ញុំុំបានបង្គាប់ប្រើពួកអ្នកឱ្យគោរពសក្ការៈព្រះជាម្ចាស់ ដែលជាអ្នកបង្កើតប៉ុណ្ណោះ ហើយខ្ញុំុំមិនបានសុំឱ្យពួកអ្នកគោរពសក្ការៈខ្ញុំុំឡើយ។ ក្នុងចំណោមភស្តុតាងដែលបញ្ជាក់ដូចនេះ គឺបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ដែល ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖

“ឱពួកគម្ពីរជន! ចូរពួកអ្នកកុំពន្លើសក្នុងសាសនារបស់ពួកអ្នក ហើយចូរពួកអ្នក កុំនិយាយពីអល់ឡោះជម្ចាស់ក្រៅពីការពិតឱ្យសោះ។ តាមពិត យេស៊ូគ្រឹស្ត កូនប្រុសរបស់នាងម៉ារី គឺជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ ហើយ(ទ្រង់បានបង្កើតពី) ពាក្យបន្ទូលរបស់ទ្រង់ដែលបានបញ្ជូនវាទៅកាន់នាងម៉ារី និងជាវិញ្ញាណពីទ្រង់ (តាមយៈទេវៈកាព្រីយ៉ែល)។ ដូចេ្នះ ចូរពួកអ្នកមានជំនឿនឿលើអល់ឡោះ និងបណ្ដា អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ចុះ ហើយកុំនិយាយថា បី(ព្រះត្រីឯក)។ ចូរពួកអ្នកឈប់ និយាយពាក្យនេះ វាជាការប្រសើរសម រាប់ពួកអ្នក។ ពិតប រាកដណាស់ អល់ឡោះ ជាម្ចាស់គឺជាព្រះតែមួយអង្គត់។ ព្រះអង្គមានភាពស្អាតស្អំអំពីការមានបុត្រ។ តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

អ្វីៗទាំងអស់ដែលមាននៅលើមេឃជច្រើនជាន់ និងអ្វីៗដែលមាននៅលើផែនដី គឺជាកម្សិទ្ធិិរបស់ទ្រង់។ គគប់គ រាន់ហើយដែលអល់ឡោះជាអ្នកគ្រប់គ្រង”។ [គម្ពីរគួរអាន ៤ : ១៧១] ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលទៀតថា៖

“ហហយចូរចងចាំ នៅពេលដែលអល់ឡោះបានសួរថា៖ ឱយេស៊ូកូនប្រុស របស់នាងម៉ារី! តើអ្នកឬដែលបាននិយាយទៅកាន់មនុស្សលោកថា៖ ចូរពួកអ្នក យកខ្ញុំ និងម្ដាយរបស់ខ្ញុំធ្វើជាព្រះជាម្ចាស់ពីរក្រៅពីអល់ឡោះនោះ? លោកបាន ឆ្លើយតបថា៖ ព្រះអង្គមហាស្អាតស្អំ! មិនសក្ដិិសមទេសម រាប់ទូលបង្គំក្នុងការ និយាយនូវអ្វីដែលពុំមែនជាការពិតសម រាប់ទូលបង្គំនោះ។ ប្រសិនបើទូលបង្គំ បាននិយាយបែបនេះមែន ទ្រង់ប រាកដជាបានជ រាបវាជាមិនខាន។ ទ្រង់ជ រាប នូវអ្វីដែលមាននៅក្នុងខ្លួនទូលបង្គំ តែទូលបង្គំមិនអាចដឹងនូវអ្វីដែលមាននៅ ក្នុងខ្លួនទ្រង់ឡើយ។ ពិតប រាកដណាស់ ទ្រង់តែមួយអង្គត់ ដែលដឹងនូវប្រការ អាថ៌កំបាំងទាំងឡាយបំផុត”។ [គម្ពីរគួរអាន ៥ : ១១៦] ជនណាដែលចង់ទទួលបានសេចក្តីសង្គ្រោះនៅថ្ងៃបរលោក ចាំ បាច់លើគេ ត្រូវចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម និងធ្វើតាមាគ៌ារបស់ព្យាការីមូហាំ ម៉ាត់(សូមសន្តិិភាព និងពរជ័យកើតមានដល់លោក)។ ក្នុងចំណោមសេចក្តីពិតមួយដែលបណ្តាព្យាការី និងអ្នកនាំសារទាំងអស់ (សូមសន្តិិភាព និងពរជ័យកើតមានដល់ពួកលោក)បានឯកភាពគ្នានោះ ះ គឺថា នៅថ្ងៃបរលោក មានតែជនមូស្លីមដែលមានជំនឿចំពោះ ះព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ មិនគោរពសក្ការៈអ្នកផ្សេងរួមនឹងទ្រង់ ហើយមានជំនឿលើអ្នកនាំសារទាំងអស់ ប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចទទួលបានសេចក្តីសង្គ្រោះ។ ដូចនេះ អ្នកដែលរស់នៅសម័យកាល តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

ព្យាការីម៉ូសេ ហើយមានជំនឿចំពោះ ះលោក និងដើរតាមការបង្រៀនរបស់លោក អ្នកទាំងនោះ ះ គឺជាអ្នកមូស្លីម និងជាអ្នកមានជំនឿដ៏សុចរិត។ ក៏ប៉ុន្តែ បន្ទាប់ពី អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានចាត់តាំងព្យាការីយេស៊ូ នោះ ះអ្នកដែលដើរតាមព្យាការី ម៉ូសេត្រូវតែមានជំនឿលើព្យាការីយេស៊ូ និងដើរតាមលោក។ ដូចនេះ ជនណាដែល មានជំនឿលើព្យាការីយេស៊ូ អ្នកទាំងនោះ ះ គឺជាជនមូស្លីមដ៏សុចរិត។ ក៏ប៉ុន្តែ ជនណា ដែលបដិសេធមិនមានជំនឿលើព្យាការីយេស៊ូ ហើយនិយាយថា ខ្ញុំុំនឹងនៅតែប្រកាន់ ខ្ជាប់នឹងសាសនារបស់ព្យាការីម៉ូសេ នោះ ះគេមិនមែនជាអ្នកមានជំនឿឡើយ ព្រោះគេ បានបដិសេធនឹងព្យាការីម្នាក់ដែលអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ជូនមក។ បន្ទាប់មក ក្រោយពេលដែលអល់ឡោះ ះបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារចុងក្រោយ គឺព្យាការីមូហាំ ម៉ាត់។ មនុស្សគ្រប់រូបចាំបាច់ត្រូវតែមានជំនឿលើលោក ព្រោះព្រះជាម្ចាស់ដែលបានបញ្ជូន ព្យាការីម៉ូសេ និងព្យាការីយេស៊ូ គឺជាព្រះជាម្ចាស់តែមួយអង្គត់ដែលបានបញ្ជូនអ្នក នាំសារចុងក្រោយ គឺព្យាការីមូហាំ ម៉ាត់មកដូចគ្នា។ ដូចនេះ ជនណាដែលបដិសេធសារ របស់ព្យាការីមូហាំ ម៉ាត់(សូមសន្តិិភាពនិងពរជ័យមានដល់លោក) ហើយនិយាយថា៖

ខ្ញុំុំនឹងនៅតែដើរតាមព្យាការីម៉ូសេ ឬព្យាការីយេស៊ូដដែល ជននោះ ះមិនមែនជាអ្នក មានជំនឿឡើយ។ ការនិយាយថា ខ្លួនបានគោរពឱ្យតម្លៃអ្នកមូស្លីម គឺមិនទាន់គ្រប់គ្រា ន់សម្រាប់ ទទួលបាននូវសេចក្តីសង្គ្រោះនៅថ្ងៃបរលោកនោះ ះទេ។ ហើយការធ្វើទាន និងជួយ ជនក្រីក្រក៏មិនគ្រប់គ្រា ន់ដូចគ្នាដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ ចាំបាច់ត្រូវមានជំនឿចំពោះ ះ អល់ឡោះ ះ បណ្តាគម្ពីររបស់ទ្រង់ បណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ និងមានជំនឿចំពោះ ះ ថ្ងៃបរលោក ទើបអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់ទទួលយកអំពីគេ។ ជាការពិតណាស់ គ្មានបាបកម្មណាដែលធំជាងការគោរពសក្ការៈអ្វីផ្សេងក្រៅពីអលឡោះ ះ ការគ្មាន ជំនឿចំពោះ ះទ្រង់ និងការបដិសេធសារដែលទ្រង់បានបញ្ចុះុះមក ឬបដិសេធភាព តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

ជាអ្នកនាំសារចុងក្រោយរបស់ទ្រង់ គឺព្យាការីមូហាំម៉ាត់ (សូមសន្តិិភាពកើតមាន ដល់លោក)នោះ ឡើយ។ ដូចនេះ ពួកយូដា និងគ្រឹស្តសាសនិកដែលបានឮអំពី ការតែងតាំងព្យាការីមូហាំម៉ាត់ជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ ះ(សូមសន្តិិភាពកើត មានដល់លោក) តែបែរជាបដិសេធមិនមានជំនឿចំពោះ ះលោក និងបដិសេធ មិនទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាមនោះ ះ ពួកគេនឹងត្រូវស្ថិិតក្នុងឋាននរកជាអមតៈ ដូចដែលអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖

“ពិតប រាកដណាស់ ពួកដែលគ្មានជំនឿនឿក្នុងចំណោមពួកគម្ពីរជន(យូដា និងគ្រឹស្ទាន) និងពួកពហុទេពនិយម គឺសិ្ថតក្នុងនរកជើហាន់ណាំដោយ ពួកគេស្ថិិតនៅកផងនោះជាអមតៈ។ ពួកទាំងនោះហើយ គឺជាសត្វលោក ដែលអាក្រក់បំផុត”។ [គម្ពីរគួរអាន ៩៨ : ៦] ដោយសារតែអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ចុះុះនូវសារចុងក្រោយមកកាន់ មនុស្សជាតិ។ ដូចនេះ ចាំ បាច់លើបុគ្គលគ្រប់រូបដែលបានឮអំពីសាសនាអ៊ីស្លាម និងបានឮអំពីអ្នកនាំសារចុងក្រោយ គឺព្យាការីមូហាំម៉ាត់(សូមសុខសន្តិិភាពកើត មានដល់លោក)ត្រូវមានជំនឿលើលោក ដើរតាមមាគ៌ារបស់លោក ហើយត្រូវ គោរពតាមបទបញ្ជានិងការហាមប្រា មរបស់លោក។ ជនណាដែលបានឮអំពី សារចុងក្រោយនេះ តែបែរជាបដិសេធចំពោះ ះវានោះ ះ អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់នឹងមិន ទទួលយកអ្វីមួយពីជននោះ ឡើយ ហើយទ្រង់ប្រា កដជានឹងដាក់ទណ្ឌកម្មរូបគេ នៅថ្ងៃបរលោក។ ក្នុងចំណោមភស្តុតាងដែលបញ្ជាក់ដូចនេះ គឺបន្ទូលរបស់ អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ដែលទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖

“ហើយជនណាដែលស វែងរកសាសនាផេ្សងក្រៅពីអ៊ីស្លាម អល់ឡោះជាម្ចាស់ នឹងមិនទទួលយក(ទង្វើល្អ)ពីគេឡើយ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក រូបគេនឹងស្ថិិត ក្នុងចំណោមពួកដែលខាតបង់”។ [គម្ពីរគួរអាន ៣ : ៨៥] តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលទៀតថា៖

“ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថា៖ ឱពួកគម្ពីរជន(យូដា និងគ្រឹស្ទាន)! ចូរពួកអ្នក ត្រឡប់មករកពាក្យសំដីរួមមួយរវាងពួកយើងនិងពួកអ្នក គឺពួកយើងទាំងអស់គ្នា មិនត្រូវគោរពសក្ការៈម្ចាស់ផេ្សងក្រៅពីអល់ឡោះ និងមិនត្រូវធ្វើពហុទេពនិយម នឹងទ្រង់នូវប្រការណាមួយឡើយ ហើយពួកយើងក៏មិនត្រូវយកគ្នាឯងធ្វើជាព្រះ ផេ្សងពីអល់ឡោះដែរ។ តែប្រសិនបើពួកគេនៅតែបែរចេញ(ពីការអំពាវនាវដ៏ ល្អនេះ)ទៀទៀត ចូរពួកអ្នក(អ្នកមានជំនឿនឿ)និយាយទៅកាន់ពួកគេថា៖ ចូរដឹងឮ ផងថា៖ ពិតប រាកដណាស់ ពួកយើងគឺជាជនមូស្លីម”។ [គម្ពីរគួរអាន ៣ : ៦៤] តើតើខ្ញុំត្រូវធម្ដេចដើម្បីក្លាយខ្លួនជាអ្នកមូស្លីម? ដើម្បីចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម ចាំបាច់ត្រូវមានជំនឿលើគោលគ្រឹះឹះនៃ ជំនឿទាំងប្រាំាំ មួយនេះ៖

មានជំនឿចំពោះ ះព្រះអល់ឡោះ ះ៖ ជឿថាទ្រង់គឺជាអ្នកបង្កើត ជាអ្នកប្រទាន លាភសក្ការៈ ជាអ្នកគ្រប់គ្រង និងជាអ្នកចាត់ចែងគ្រប់យ៉ាង។ គ្មានអ្វីមួយ អាចប្រៀបប្រដូចនឹងទ្រង់បានឡើយ។ ទ្រង់គ្មានមហេសី និងគ្មានបុត្រឡើយ ហើយទ្រង់តែមួយអង្គត់ដែលសក្តិិសមនឹងគោរពសក្ការៈ។ មានជំនឿចំពោះ ះបណ្តាទេវតា(ម៉ាឡាអ៊ីកាត់)៖ ជឿថាពួកគេជាខ្ញុំុំបម្រើរបស់ អល់ឡោះ ះ ដែលទ្រង់បានបង្កើតពួកគេពីពន្លឺ។ ពួកគេមានតួនាទីផ្សេងៗគ្នា ដូចជា ទេវតាជីបរ៉េល(កាព្រីយ៉ែល) មានតួនាទីជាអ្នកនាំសារទៅកាន់ព្យាការី ទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះ ះ ទេវតាមីកាអេល មានតួនាទីជាអ្នកបញ្ចុះុះទឹកភ្លៀង និងផ្សេងៗទៀត។ តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

មានជំនឿចំពោះ ះព្រះគម្ពីរទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះ ះដែលទ្រង់បានបញ្ចុះុះទៅ កាន់ព្យាការីទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ មានដូចជា គម្ពីរតូរ៉ាឬគម្ពីរសម្ព័ន្ធមេត្រីចាស់ និងអ៊ិិញ្ជីលឬគម្ពីរសម្ព័ន្ធមេត្រីថ្មី ហើយនិងគម្ពីរចុងក្រោយ គឺគម្ពីរគួរអាន។ មានជំនឿចំពោះ ះអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះ ះ ដូចជា ព្យាការីណូអេ អាប្រា ហាំ ម៉ូសេ យេស៊ូ ហើយនិងព្យាការីចុងក្រោយ គឺព្យាការីមូហាំ ម៉ាត់ (សូមសន្តិិភាពនិងពរជ័យកើតមានដល់ពួកលោក)។ ពួកលោកគឺជាមនុស្ស ដែលអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានពង្រឹងដោយសាររបស់ទ្រង់ និងបានប្រទាដល់ ពួកលោកនូវសញ្ញាភស្តុតាង និងអច្ឆរិយភាពជាច្រើនដែលបញ្ជាក់ពីសច្ចៈភាព របស់ពួកលោក។ មានជំនឿចំពោះ ះថ្ងៃបរលោក ដោយនៅថ្ងៃនោះ ះ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់នឹង ប្រោសមនុស្សទាំងអស់ឲ្យរស់ឡើងវិញ ទាំងអ្នកជំនាន់មុន និងជំនាន់ក្រោយ ហើយទ្រង់នឹងកាត់ក្ដីរវាងភាវៈរបស់ទ្រង់ទាំងឡាយ។ អ្នកមានជំនឿនឹងបាន ចូលឋានសួគ៌ ហើយអ្នកគ្មានជំនឿនឹងចូលឋាននរក។ មានជំនឿលើការកំណត់ព្រេងវាសនា៖ ជឿថា ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ដឹងនូវ អ្វីៗទាំងអស់ ទាំងអ្វីដែលកើតឡើងក្នុងអតីតកាល និងអ្វីដែលនឹងកើតឡើង នាពេលអនាគត។ ទទួលស្គាល់ថា អល់ឡោះ ះជាអ្នកបង្កើតនូវអ្វីៗទាំងអស់ ដោយទ្រង់បានកត់ត្រា ហើយមានចេតនាឱ្យអ្វីៗទាំងអស់នោះ ះកើតឡើង។

គឺជាមាគ៌ានៃសុភមង្គល អ៊ីស្លាម គឺជាសាសនារបស់មនុស្សជាតិទាំងអស់ ពុំមែនជាសាសនាសម្រាប់តែ ជនជាតិអារ៉ាប់នោះ ះទេ។ គឺជាមាគ៌ានៃសុភមង្គលពិតប្រា កដនៅក្នុងលោកិយ អាចដោះ ះស្រា យ គ្រប់បញ្ហារបស់មនុស្សជាតិ និងជាបរមសុខជាអមតៈនៅថ្ងៃបរលោក។ អ៊ីស្លាម អ៊ីស្លាម តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

“ទផង់បានមានបន្ទូលថា៖ ចូរអ្នកទាំងពីរ(អាដាំ និងអេវ៉ា)ចុះចេញពីឋានសួគ៌ ទាំងអស់គ្នាចុះ។ ពួកអ្នកមួយចំនួន គឺជាសត្រូវនឹងគ្នា។ ហើយប្រសិនបើការ ចង្អុលបង្ហាញរបស់យើងមកដល់ពួកអ្នក ជនណាហើយដែលបានដើរតាម ការចង្អុលបង្ហាញរបស់យើងនោះ គឺគេមិនវងេ្វងឡើយនៅក្នុងលោកិយនេះ ហើយក៏មិនលំបាកនោះដែរនៅថ្ងៃបរលោក។ រីឯជនណាហើយបានងាកចេញ ពីការដាស់តឿតឿន(នៃគមរគួរអាន)របសយើង ពិតប រាកដណាស់ សម រាប់គេ គឺការបស់នៅយ៉ាងលំបាកវេទនា ហើយយើងនឹងប្រមូលផ្ដុំគេនៅថ្ងៃបរលោក ក្នុងនាមជាមនុស្សពិការភ្នែក”។ [គម្ពីរគួរអាន ២០ : ១២៣-១២៤] ការចូលសាសនាអ៊ីស្លាម គឺផ្តល់នូវផលប្រយោជន៍ដ៏ធំធេង ក្នុងចំណោម នោះ ះមានដូចជា៖

ទទួលបននូវជោគជ័យ និងកិត្តិិយសក្នុងលោកិយនេះដោយបានក្លាយជា ខ្ញុំុំបម្រើរបស់ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ដែលជាអ្នកបង្កើតរូបគេ។ បើពុំនោះ ះទេ នឹងក្លាយជាខ្ញុំុំបម្រើនៃតណ្ហា បិសាចសាតាំ ង និងកិលេស។ ទទួលបាននូវជ័យជម្នះដ៏ធំបំផុតនៅថ្ងៃបរលោក ដោយរួចផុតពីទណ្ឌកម្ម នៃភ្លើងនរក ហើយបានចូលឋានសួគ៌ ព្រមទាំងទទួលបានការសព្វព្រះទ័យ ពីព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ និងជីវិតអមតៈក្នុងឋានសួគ៌។ អ្នកដែលត្រូវបានព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បញ្ចូលទៅក្នុងឋានសួគ៌ ពួកគេនឹង រស់នៅក្នុងបរមសុខជានិច្ច គ្មានការស្លាប់ គ្មានជំងឺ គ្មានការឈឺចាប់ គ្មាន ទុក្ខព្រួយ និងមិនចាស់នោះ ឡើយ ហើយពួកគេនឹងទទួលបាននូវអ្វីគ្រប់យ៉ាង ដែលពួកគេចង់បាន។ តើតើខ្ញុំទទួលបានផលប្រយោជន៍អខ្លះពីការចូលសាសនាអ៊ីស្លាម? តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

នៅក្នុងឋានសួគ៌ គឺមានក្តីរីករាយជាច្រើនដែលភ្នែកមិនធ្លាប់បានឃើញ ត្រចៀក មិនដែលធ្លាប់ឮ ហើយចិត្តមនុសក៏មិនធប់សសមៃដល់។

ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលទៀតថា៖

“ជនណាហើយដែលបានសាងអំពើល្អក្នុងចំណោមបុរស ឬស ដ ហើយគេជា អ្នកមានជំនឿនឿទៀទៀតនោះ គឺយើងពិតជានឹងធ្វើឱ្យគេមានជីវិតរស់នៅដ៏ល្អប្រសើរ ហើយនិងតបស្នងឱ្យពួកគេនូវផលបុណ្យរបស់ពួកគេ ដោយសារតែអំពើល្អ ដែលពួកគេធ្លប់បានសាង”។ [គម្ពីរគួរអាន ១៦ : ៩៧] តើតើខ្ញុំនឹងខាតបង់អ្វីខ្លះ ប្រសិនបើបើខ្ញុំមិនទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាម មនុស្សនឹងខាតបង់នូវចំណេះ ះដឹង និងការយល់ដឹងដ៏ធំបំផុត គឺចំណេះ ះដឹង និងការយល់ដឹងពីព្រះអល់ឡោះ ះ។ គេនឹងខាតបង់ជំនឿលើអល់ឡោះ ះដែល ជាអ្នកផ្តលសុខសន្តិិភាព និងភាពសប់ចិត្តនៅក្នុងលោកនេះ និងសុភមងល អមតៈនៅថ្ងៃបរលោក។ មនុស្សនឹងខាតបង់ ប្រសិនបើមិនបានស វែងយល់ពីព្រះគម្ពីរដ៏ឧត្តុង្គឧត្តបំផុត ដែលអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ចុះុះមកកាន់មនុស្សលោក និងខាតបង់នូវ ជំនឿចំពោះ ះគម្ពីរដ៏ធំធេងនេះ។ មនុស្សនឹងខាតបង់នូវជំនឿលើបណ្ដាព្យាការីដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ និងបាត់បង់ឱកាស បាននៅជាមួយពួកលោកនៅក្នុងឋានសួគ៌នាថ្ងៃបរលោក ហើយគេនឹងត្រូវ នៅជាមួយពួកបិសាចសាតាំ ង ពួកឧក្រិិដ្ឋជន និងពួកព្រះនានានៅក្នុងឋាន នរក ដែលជាទីជម្រកដ៏អាក្រក់ និងជាកន្លែងដ៏ថោកទាបបំផុត។ តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

លោកិយនេះពុំមែនជាកន្លែងអមតៈន

ទេ...

សូមកុំពន្យារពេលក្នុងការធការសម្រេចចិត្ត! ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថា៖ ពួកដែលខាតបង់ពិតប រាកដ គឺពួកដែលបាន ខាតបង់ខ្លួនឯង និងក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្លួននៅថ្ងៃបរលោក។ តើនោះមិនមែនជា ការខាតបង់ដ៏ច្បាស់លាស់បំផុតទេឬ? មានភ្លើងជាស្រ ទាប់ៗនៅពីលើពួកគេ និងនៅពីក្រោមពួកគេ។ (ទណ្ឌកម្ម)នោះហើយដែលអល់ឡោះគំរាមខ្ញុំបម្រើ ទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ឱ្យភ័យខ្លាច។ ឱខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់យើង! ចូរពួកអ្នក កោតខ្លាចយើងចុះ”។ [គម្ពីរគួរអាន ៣៩ : ១៥-១៦] ភាពស្រ ស់ស្អាតទាំងអស់នឹងរលាយបាត់ទៅ ហើយភាពត្រេកត្រអាលតាម ចំណង់តណ្ហានឹងរលត់ទៅតាមពេលវេលា។ ថ្ងៃមួយនឹងមកដល់ រូបអ្នកនឹងត្រូវគេជំនុំជម្រះចំពោះ ះអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលអ្នក បានសាង នោះ ះគឺថ្ងៃបរលោក។ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“ហើយសៀសៀវភៅកំណត់ហេតុតវបានគេដាក់(នៅដៃខាងស្ដាំសម រាប់អ្នកដែល មានជំនឿនឿ និងដៃខាងឆេ្វងសម រាប់អ្នកដែលគ្មានជំនឿនឿ)។ ពេលនោះ អ្នកនឹង ឃើញពួកដែលប្រព្រឹត្ដអំពើអាក្រក់មានការភ័យខ្លាចនូវអ្វីដែលមាននៅក្នុង កំណត់ហេតុនោះ។ ហើយពួកគេនឹងនិយាយថា៖ វិនាសអន្ដរាយហើយពួកយើង! តើនេះជាសៀសៀវភៅកំណត់ហេតុអ្វី បានជាវាមិនបន្សល់ទុកសូម្បីតែអ្វីដែលតូច ឬធំ លើកលែងតែវាបានកត់ត រាទុកទាំងអស់ដូចេ្នះ! ហើយពួកគេបានឃើញ នៅចំពោះមុខនូវអ្វីដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ដ។ ហើយព្រះជាម្ចស់របស់អ្នកមិន បំពានលើអ្នកណាមក់ឡើយ”។ [គម្ពីរគួរអាន ១៨ : ៤៩] តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

សាសនាអ៊ីស្លាម ជាសាសនាតែមួយអង្គត់ដែលព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ ទទួលយក ហើយទ្រង់មិនទទួលយកសាសនាដទៃឡើយ។ ដូចនេះ វាមិនមែន ជាការខាតបង់ដែលធម្មតាឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាជាការខាតបង់ដ៏ធំធេងបំផុត។

ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលទៀតថា៖

“ហើយជនណាដែលស វែងរកសាសនាផេ្សងក្រៅពីអ៊ីស្លាមនោះ ព្រះអល់ឡោះ ជាម្ចាស់នឹងមិនទទួលយក(ទង្វើល្អ)ពីគេឡើយ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក រូបគេ នឹងស្ថិិតក្នុងចំណោមពួកដែលខាតបង់”។ [គម្ពីរគួរអាន ៣ : ៨៥] ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះ ះជាម្ចស់ទ្រង់ជាអ្នកបង្កើតយើង។ យើងនឹង វិលត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់វិញ។ ត្រូវដឹងថា ឆាកជីវិតលោកិយនេះខ្លីណាស់ ប

បដូចជាសុបិន... ហើយ

គ្មាននរណាម្នាក់ដឹងថា ខ្លួននឹងស្លាប់នៅពេលណានោះ ឡើយ។ លោកិយនេះ គឺជាការសាកល្បងសម្រាប់យើងប៉ុណ្ណោះ។ ដូចនេះ តើអ្នកនឹងឆ្លើយតបយ៉ាងណាចំពោះ ះព្រះជាម្ចាស់ ប្រសិនបើទ្រង់ សួរអ្នកនៅថ្ងៃបរលោកថា៖ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនដើរតាមសេចក្តីពិត? ហេតុអ្វី បានជាអ្នកមិនដើរតាមព្យាការីចុងក្រោយ? តើអ្នកនឹងឆ្លើយតបយ៉ាងណាចំពោះ ះព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នកនៅថ្ងៃបរលោក ខណៈដែលទ្រង់បានព្រមានអ្នកអំពីផលវិបាកនៃការបដិសេធនូវសាសនាអ៊ីស្លាម ហើយទ្រង់បានប្រា ប់អ្នកថា ជោគវាសនារបស់អ្នកដែលបដិសេធ គឺត្រូវវិនាសក្នុង ភ្លើងនរកជាអមតៈនោះ ះ? “ចំណែកឯពួកដែលប្រឆាំង និងបដិសេធនឹងវាក្យខណ្ឌទាំងឡាយរបស់យើង ពួកទាំងនោះ គឺជាពួកនៃឋាននរក ដោយពួកគេស្ថិិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈ”។ [គម្ពីរគួរអាន ២ : ៣៩] តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

គ្មានលេសដោះ ះសាឡើឡើយសសម្រាប់អ្នកដែលបោះ ះបង់ភាពត្រឹមតវ ហើហើយដើដើរតាមបុព្វបុរសរបស់ពួកគេដោយងងឹតងងុល អល់ឡោះ ះបានប្រា ប់យើងថា ពិតណាស់ មនុស្សជាច្រើនបានបដិសេធ មិនចូលសាសនាអ៊ីស្លាមដោយសារខ្លាចសម្ពាធសង្គមដែលនៅជុំវិញពួកគេ។ មានមនុស្សជាច្រើនបានបដិសេធសាសនាអ៊ីស្លាមព្រោះមិនចង់ផ្លាស់ប្តូរ គោលជំនឿដែលខ្លួនមានតាំងពីជីដូនជីតា និងជាប់ជ្រៅនឹងអបិយជំនឿទាំងនោះ ះ។ ហើយមានមនុស្សជាច្រើនទៀតត្រូវបានរារាំងដោយភាពងប់ងុលនឹងប្រការខុស ឆ្គងដែលចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងខ្លួនរបស់គេ។ អ្នកទាំងនេះ គ្មានលេសដោះ ះសា អ្វីឡើយសម្រាប់ពួកគេចំពោះ ះបញ្ហាទាំងនេះ ហើយពួកគេនឹងត្រូវឈរនៅចំពោះ ះ ព្រះភក្រ្តព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ស់ដោយមិនមានអំណះអំណាងអ្វីទាំងអស់។ ការនិយាយអះអាងថា៖ “ការដែលខ្ញុំុំនៅជាមនុស្សដែលមិនជឿលើព្រះ ព្រោះខ្ញុំុំកើតនៅក្នុងគ្រួសារអ្នកដែលមិនជឿលើព្រះ” មិនមែនជាលេសសម្រាប់ អ្នកមិនជឿព្រះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ គេត្រូវប្រើប្រា ជ្ញាដែលព្រះបានប្រទានដើម្បី សង្កេតមើលភាពអស្ចារ្យនៃមេឃា និងផែនដី ហើយត្រូវប្រើគំនិតដែលព្រះបាន ប្រទានដើម្បីធ្វើការស វែងយល់ថា សាកលលោកដ៏ធំធេងនេះពិតជាមានអ្នកបង្កើត។ ដូចគ្នានេះដែរ អ្នកដែលគោរពសក្ការៈរូបសំណាក ឬបដិមានានា ក៏គ្មានលេស សម្រាប់ពួកគេចំពោះ ះការធ្វើតាមជីដូនជីតារបស់ខ្លួននោះ ះដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ គេត្រូវ ស វែងរកសេចក្តីពិត និងត្រូវសួរខ្លួនឯងថា៖ ហេតុអ្វីខ្ញុំុំត្រូវគោរពបូជាវត្ថុឥតវិញ្ញាណ ដែលស្តាប់ខ្ញុំុំមិនឮ មើលខ្ញុំុំមិនឃើញ ហើយក៏មិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីសោះ ះ ដល់ខ្ញុំុំបែបនេះ? តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

ដូចនេះ អ្នកដែលមានសតិបញ្ញាត្រូវដើរតាមសេចក្តីពិត ហើយមិនត្រូវដើរ តាមបុព្វបុរស ឬជីដូនជីតាលើប្រការខុសឆ្គងទាំងងងឹតងងុលឡើយ។

ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“ហើយនៅពេលដែលមានគេនិយាយទៅកាន់ពួកគេ(ពួកគ្មានជំនឿនឿ)ថា៖

ចូរពួកអ្នកត្រឡប់មករកអ្វីដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះ និងមករកអ្នកនាំសារចុះ ពួកគេឆ្លើយថា៖ គ្រប់គ រាន់ហើយសម រាប់ពួកយើងនូវអ្វីដែលពួកយើងបាន ទទួលពីដូនជីតារបស់ពួកយើង។ តើ(ពួកគេនិយាយដូចេ្នះ) ទោះបីជាដូនតា របស់ពួកគេគ្មានការយល់ដឹងអ្វីសោះ និងមិនទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញ ក៏ដោយឬ”? [គម្ពីរគួរអាន ៥ : ១០៤] តើតើត្រូវធ្វើដូចម្ដេចចំពោះ ះអ្នកដែលចង់ចូលសាសនាអ៊ីស្លាម ប៉ុន្តែពយបារម្ភពីប្រតិកម្មរបស់ក្រុមគ្រួសារ ឬសាច់ញាតិរបស់ខ្លួន? ចំពោះ ះអ្នកដែលមានបំណងចង់ចូលសាសនាអ៊ីស្លាម ប៉ុន្តែបារម្ភខ្លាចអ្នក ជុំវិញខ្លួន គឺគេអាចចូលអ៊ីស្លាម ហើយរក្សាវាជាការសមផងាត់ រហូដែល់អល់ឡោះ ះ សម្រួលនូវផ្លូវដែលល្អសម្រាប់រូបគេដើម្បីអាចរស់នៅដោយឯករាជ្យ និងអាច បើកចំហនូវជំនឿរបស់ខ្លួន។ ដូចនេះ អ្នកចាំ បាច់ត្រូវទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាមភ្លាមៗ ប៉ុន្តែអ្នកមិន ចាំ បាច់ប្រា ប់អ្នកជុំវិញខ្លួនថាអ្នកបានចូលអ៊ីស្លាម ឬបង្ហាញវាជាសាធារណៈនោះ ះទេ ប្រសិនបើការធ្វើដូចនោះ ះអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់អ្នក។ អ្នកត្រូវដឹងថា ប្រសិនបើអ្នកចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម អ្នកនឹងក្លាយជា បងប្អូននឹងគ្នាជាមួយនឹងអ្នកមូស្លីមរាប់ពាន់លាននាក់ផ្សេងទៀត។ អ្នកអាចទាក់ទង ជាមួយវិហារអ៊ីស្លាម ឬមជ្ឈមណ្ឌលអ៊ីស្លាមនៅក្នុងប្រទេសរបស់អ្នកដើម្បីសុំការ ណែនាំ និងសុំជំនួយ ហើយពួកគេនឹងរីករាយកនុងការជួយអ្នក។ តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

មិត្តអ្នកអានជទីគោរព! តើការធ្វើឱ្យព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ដែលជាអ្នកបង្កើតអ្នកសព្វព្រះទ័យ (ដែលទ្រង់ជាអ្នកដែលបានប្រទាននូវឧបការគុណទាំងឡាយដល់អ្នក បានផ្តល់ នូវអាហារដល់អ្នក ខណៈដែលអ្នកនៅជាគភ៌ក្នុងផ្ទៃម្តាយ និងផ្តល់ខ្យល់ឱ្យអ្នកដក ដង្ហើមនាពេលនេះ) មិនសំខាន់ជាងការធ្វើឲ្យអ្នកដទៃពេញចិត្តចំពោះ ះអ្នកទេឬ? តើការទទួលបានជោគជ័យទាំងក្នុងលោកិយនេះ និងនៅថ្ងៃបរលោក មិនសក្តិិសមនឹងការលះបង់នូវភាពសប្បាយបណ តោះអាសន្នៃជីវិតនេះទេឬ? សូមកឱ្យអតីតកាលរបស់អ្នករារាំងអ្នកពីការកែតម្រូវនូវផ្លូវដែលអ្នកធ្លាប់ ដរខុស ហើយទទួលយកនូវអ្វីដែលតមត្រូវ។ ចូរក្លាយជាអ្នកដែលមានជំនឿពិតប្រា កដនៅថ្ងៃនេះ ហើយកុំឱ្យបិសាច សាតាំងរារាំងអ្នកអំពីការដើរតាមសេចក្តីពិត និងភាពត្រឹមត្រូវ! ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ! សញ្ញាភស្ដុតាងពីព្រះជាម្ចាស់របស់ពួកអ្នក ពិតជាបានមកដល់ពួកអ្នកហើយ។ ហើយយើងបានបញ្ចុះទៅកាន់ពួកអ្នក នូវពន្លឺយ៉ាងច្បាស់(ព្រះគម្ពីរគួរអាន)។ រីឯបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿនឿចំពោះ អល់ឡោះ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងគម្ពីរគួរអាននោះ ទ្រង់នឹងបញ្ចូលពួកគេ ទៅក្នុងឋានសួគ៌ដោយកដីមេត្ដាករុណានិងការប្រោសប្រទានពីទ្រង់ ព្រមទាំង ចង្អុលបង្ហាញពួកគេនូវមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ”។ [គម្ពីរគួរអាន ៤ : ១៧៤-១៧៥] តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

តើតើអ្នកបានត មខ្លួនហើហើយឬនៅ ដើម្បីធ្វើការសម្រេចចិត្តដ៏ធំបំផុតក្នុងជីវិតរបស់អ្នក? ប្រសិនបើអ្វីដែលបានលើកឡើងខាងលើនេះមានហេតុផលច្បាស់លាស់ សមហេតុផលសម្រាប់អ្នក ហើយអ្នកទទួលស្គាល់ការពិតនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក រួចហើយនោះ ះ អ្នកត្រូវតែបោះ ះជំហានដំបូងដើម្បីឆ្ពោះទៅមុខក្លាយជាជនមូស្លីម។ តើអ្នកអាចអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំុំជួយដល់ការសម្រេចចិត្តដ៏ល្អបំផុតនៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នក និងណែនាំអ្នកអំពីរបៀបដើម្បីក្លាយជាអ្នកមូស្លីមឬទេ? ចូរកុំឱ្យអំពើបាបរបស់អ្នករារាំងអ្នកពីការចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម ព្រោះ ះ អល់ឡោះ ះជាម្ចាស់ទ្រង់បានប្រា ប់យើងនៅក្នុងគម្ពីរគួរអានថា ជាការពិតណាស់ ទ្រង់នឹងអត់ទោសឱ្យចំពោះ ះអំពើបាបទាំងអស់របស់មនុស្ស ប្រសិនបើគេទទួល យកសាសនាអ៊ីស្លាម និងប្រែចិត្ត្រ ឡប់ទៅរកព្រះជាម្ចាស់ដែលជាអ្នកបង្កើត។ សូម្បីតែបន្ទាប់ពីអ្នកទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាមហើយក៏ដោយ វាជារឿងធម្មតាទេ ដែលអ្នកនឹងនៅតែប្រព្រឹត្តអំពើបាបខ្លះ ព្រោះ ះយើងជាមនុស្ស មិនមែនជាទេវតា ដែលគ្មានកំហុសនោះ ឡើយ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលតម្រូវឱ្យយើងធ្វើ គឺសុំការលើកលែង ទោសពីអល់ឡោះ ះ និងប្រែចិត្តទៅរកទ្រង់។ ប្រសិនបើអល់ឡោះ ះឃើញថា អ្នកជា មនុស្សដែលរួសរាន់ក្នុងការទទួលយកភាពត្រឹមត្រូវ ហើយបានចូលកាន់សាសនា អ៊ីស្លាម និងពោលពាក្យសក្ខីកម្ម(ស្ហាហាហ្ទះ) នោះ ះទ្រង់នឹងជួយអ្នកឱ្យបោះ ះបង់ អំពើបាបផ្សេងៗទៀត។ អ្នកដែលបែរមករកអល់ឡោះ ះ និងដើរតាមសេចក្តីពិត នោះ ះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់នឹងប្រទាននូវប្រការល្អដល់គេកាន់តែច្រើនបន្ថែមទៀត។ ដូចនេះ ចូរកុំស្ទាក់ស ទើរចិត្តក្នុងការទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាមក្នុងពេលឥឡូវនេះ! តើនរណាជាអ្នកបង្កើតខ្ញុំ?

ដើម្បីក្លាយខ្លួនជអ្នកមូស្លីម តើតើខ្ញុំត្រូវធ្វើដូចម្តេច? ការចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម គឺជារឿងងាយស រួល ហើយមិនតម្រូវឱ្យមាន កិច្ចពិធីធំដុំ ឬនីតិវិធីផ្លូវការណាមួយ ឬក៏តម្រូវឱ្យមានអ្នកណាម្នាក់ចូលរួមនោះ ះ ឡើយ។ គេគ្រា ន់តែពោលពាក្យសក្ខីកម្ម(ស្ហាហាហ្ទះ)ទាំងពីរឃ្លា ដោយយល់ច្បាស់ ពីអត្ថន័យនៃពាក្យនេះ និងមានជំនឿលើវាប៉ុណ្ណោះ ដោយអ្នកត្រូវពោលថា៖

“អាស្ហា ទូ អាល់ឡា អ៊ីឡាហា អ៊ិិលលល់ឡោះ ះ វ៉ាអាស្ហា ទូ អាន់ណា មូហាំម៉ាតាន់ រ៉ស៊ូលុលឡោះ ះ” ដែលមានន័យថា៖ “ខ្ញុំុំសូមធ្វើសាក្សីថា គ្មានព្រះ ជាម្ចាស់ឯណាដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រា កដក្រៅពីអល់ឡោះ ះនោះ ឡើយ ហើយខ្ញុំុំសូមធ្វើសាក្សីទៀតថា មូហាំម៉ាត់ គឺជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ ះ”។ ប្រសិនបើអ្នកអាចពោលវាជាភាសាអារ៉ាប់បាននោះ ះជាការល្អ។ តែប្រសិន បើវាពិបាកសម្រាប់អ្នក អកអាចពោលវាជាភាសារបស់អ្នកបាន។ តាមរយៈការ ពោលពាក្យទាំងពីរឃ្លានេះរួច គឺអ្នកបានក្លាយជាជនមូស្លីមហើយ។ បន្ទាប់មក ចាំ បាច់លើអ្នកត្រូវសិក្សាអំពីសាសនាអ៊ីស្លាមដែលនឹងក្លាយជាប្រភពនៃសុភមង្គល របស់អ្នកក្នុងលោកិយនេះ និងជាការសង្គ្រោះសម្រាប់អ្នកនៅថ្ងៃបរលោក។ ព្រះអល់ឡោះ ះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖

“ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកដែលគ្មានជំនឿនឿថា ប្រសិនបើពួកគេ បពា្ឈប់ការប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះនោះ គេនឹងអភ័យទោសឱ្យពួកគេនូវអ្វី ដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ដកនងមក”។ [គម្ពីរគួរអាន ៨ : ៣៨] តើបង្កើតមកដើម្បីអ្វី?

សម រាប់ព័ត៌មានបន្ថែមអំពីសាសនាអ៊ីស្លាម សូមចូលទៅកាន់គេហទំព័រ៖

តំណភប់ទៅកាន់សេចក្តីប្រែសម្រួលអត្ថន័យនៃគម្ពីរគួរអាន៖

តំណភប់ទៅកាន់សេចក្តីប្រែសម្រួលអត្ថន័យនៃហាទីស្ហ៖

អង្គការវប្បធម៌ អារ្យធម៌ កម្ពុជា-អារ៉ាប់ បោះ ះពុម្ភផ្សាយដោយ