ព្យាការី អាដាំ (Adam)

មុនពេលបង្កើតមនុស្សជាតិ, អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានប្រកាសប្រាប់ដល់បណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់អំពីផែនការនៃការបង្កើតអ្នកគ្រប់គ្រងលើផែនដី ៖
«وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً»
*(ហើយចូររំលឹកនៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់របស់អ្នបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់បណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ថា ៖ ពិតណាស់ យើងនឹងបង្កើតអ្នកគ្រប់គ្រងម្នាក់ (ខលីហ្វះ) នៅលើផែនដី! - ស៊ូរ៉ោះ អាល់បាក៏រ៉ោះ: ៣០)*

បណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានទូលសួរដោយក្តីគោរពថា ៖ តើទ្រង់នឹងបង្កើតអ្នកដែលបង្កការខូចខាត និងបបង្ហូរឈាមនៅលើផែនដី ខណៈដែលពួកយើងសូត្រធម៌សរសើរ និងបរិសុទ្ធទ្រង់ឬ? អល់ឡោះបានឆ្លើយតបថា ៖ «ពិតណាស់ យើងដឹងនូវអ្វីដែលពួកអ្នកមិនដឹងឡើយ!»។
បន្ទាប់មក អល់ឡោះបានបញ្ជាឱ្យប្រមូលដីពីគ្រប់ទិសទីនៃផែនដី — ដីពណ៌ស ពណ៌ខ្មៅ ពណ៌ក្រហម ដីទន់ និងដីរឹង — មកលាយជាមួយទឹក បង្កើតជារូបរាងដីឥដ្ឋស្ងួត (Salsal) នៃព្យាការី អាដាំ។

នៅពេលរូបរាងដីឥដ្ឋត្រូវបានកែច្នៃយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ, អល់ឡោះបានស៊កសែវដកដង្ហើមវិញ្ញាណ (Ruh) របស់ទ្រង់ចូលទៅក្នុងរូបកាយរបស់អាដាំ។ នៅពេលវិញ្ញាណចូលដល់ក្បាល, អាដាំបានកណ្តាស ហើយពោលថា ៖ «الْحَمْدُ لِلَّهِ» (ការសរសើរទាំងអស់ជារបស់អល់ឡោះ!) ហើយអល់ឡោះបានឆ្លើយតបថា ៖ «يَرْحَمُكَ اللَّهُ يَا آدَمُ» (សូមអល់ឡោះមេត្តាករុណាដល់អ្នក ឱអាដាំ!)។

ដើម្បីបង្ហាញពីខ្ពង់ខ្ពស់នៃចំណេះដឹងដែលមនុស្សជាតិទទួលបាន, អល់ឡោះបានបង្រៀន ព្យាការី អាដាំ នូវឈ្មោះ និងអត្ថន័យនៃវត្ថុទាំងអស់នៅក្នុងសកលលោក ៖
«وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ»
*(ហើយទ្រង់បានបង្រៀនអាដាំនូវឈ្មោះនៃវត្ថុទាំងអស់ បន្ទាប់មកទ្រង់បានបង្ហាញវត្ថុទាំងនោះដល់បណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ - ស៊ូរ៉ោះ អាល់បាក៏រ៉ោះ: ៣១)*
នៅពេលអល់ឡោះសួរទៅបណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់, ពួកគេបានទទួលស្គាល់ថា ពួកគេដឹងត្រឹមតែអ្វីដែលអល់ឡោះបានបង្រៀនប៉ុណ្ណោះ ខណៈដែលអាដាំអាចរៀបរាប់ឈ្មោះវត្ថុទាំងអស់បានយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ។

បន្ទាប់ពីបង្ហាញពីខ្ពង់ខ្ពស់របស់អាដាំ, អល់ឡោះបានបញ្ជាឱ្យបណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ និងអ៊ីប្លីស (មេបិសាច) ធ្វើការសូជូទ (ការក្រាបគោរព) ដល់អាដាំ ៖
«فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ * إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَاسْتَكْبَر»
*(បណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ទាំងអស់បានសូជូទ លើកលែងតែអ៊ីប្លីស ដែលបានបដិសេធ និងមានអំនួត! - ស៊ូរ៉ោះ អាល់បាក៏រ៉ោះ: ៣៤)*

នៅពេលអល់ឡោះសួរអ៊ីប្លីសថា តើអ្វីជាហេតុផលដែលអ្នកមិនព្រមសូជូទ? អ៊ីប្លីសបានឆ្លើយតបដោយចិត្តច្រណែន និងអំនួតថា ៖ «កូនប្រសើរជាងវា! ទ្រង់បង្កើតកូនអំពីភ្លើង ឯវាបង្កើតអំពីដីឥដ្ឋ!»។ ដោយសារអំនួត និងការបដិសេធព្រះបញ្ជា, អល់ឡោះបានបណ្តេញអ៊ីប្លីសចេញពីក្តីមេត្តា និងដាក់បណ្តាសាជារៀងរហូត។ អ៊ីប្លីសបានសុំពន្យារពេលរហូតដល់ថ្ងៃបរលោក ដើម្បីស្បថល្បួងកូនចៅអាដាំឱ្យចាកចេញពីផ្លូវត្រង់។

ព្យាការី អាដាំ បានរស់នៅក្នុងឋានសួគ៌ (Al-Jannah) ប៉ុន្តែគាត់មានអារម្មណ៍ឯកោ។ នៅពេលអាដាំកំពុងលង់លក់, អល់ឡោះបានបង្កើតស្ត្រីដំបូង គឺ លោកស្រី ហាវ៉ា (Hawwa) ចេញពីឆ្អឹងជំនីរខាងឆ្វេងរបស់អាដាំ ដើម្បីធ្វើជាភរិយា និងជាដៃគូជីវិតប្រកបដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ និងសន្តិភាព។

អល់ឡោះបានប្រទានអនុញ្ញាតឱ្យអាដាំ និងហាវ៉ា រស់នៅយ៉ាងសប្បាយរីករាយក្នុងឋានសួគ៌ ហូបផ្លែឈើគ្រប់ប្រភេទតាមចិត្តចង់ លើកលែងតែដើមឈើមួយដើមប៉ុណ្ណោះ ៖
«وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ»
*(ហើយពួកអ្នកកុំខិតជិតដើមឈើមួយដើមនេះឱ្យសោះ បើពុំនោះទេ ពួកអ្នកនឹងស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកបំពាន! - ស៊ូរ៉ោះ អាល់បាក៏រ៉ោះ: ៣៥)*

អ៊ីប្លីសបានតាមដាន និងស្វែងរកវិធីល្បួងអាដាំ និងហាវ៉ា។ វាបានចូលមកក្នុងរូបរាងអ្នកទូន្មាន និងបានស្បថភូតភរក្នុងព្រះនាមអល់ឡោះថា ៖ ប្រសិនបើពួកអ្នកហូបផ្លែឈើនៃដើមឈើនេះ ពួកអ្នកនឹងក្លាយជាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ ឬទទួលបានជីវិតអមតៈជានិរន្តរ៍!

ដោយសារការស្បថភូតភររបស់អ៊ីប្លីស (ព្រោះអាដាំមិនដែលគិតថានឹងមាននរណាម្នាក់ហ៊ានស្បថភូតភរក្នុងព្រះនាមអល់ឡោះឡើយ), អាដាំ និងហាវ៉ា បានភ្លាត់ភ្លាំងហូបផ្លែឈើនោះ។ ភ្លាមៗនោះ សម្លៀកបំពាក់ឋានសួគ៌របស់ពួកគេត្រូវបានរបូតចេញ បង្ហាញពីកាយអាក្រាត ហើយពួកគេបានប្រញាប់ប្រញាល់យកស្លឹកឈើឋានសួគ៌មកបិទបាំងរាងកាយដោយក្តីអៀនខ្មាស។

មិនដូចអ៊ីប្លីសដែលរឹងរូស និងមានអំនួតនោះទេ, ព្យាការី អាដាំ និងលោកស្រី ហាវ៉ា បានទទួលស្គាល់កំហុសភ្លាមៗដោយបេះដូងទន់ភ្លន់។ អល់ឡោះបានបង្រៀនអាដាំនូវពាក្យពេចន៍នៃការតវ៉បះ (សារភាពកំហុស) ៖
«قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ»
*(ពួកគេទាំងពីរបានពោលថា ៖ ឱព្រះអម្ចាស់នៃយើង! ពិតណាស់ ពួកយើងបានបំពានលើខ្លួនឯង ហើយប្រសិនបើទ្រង់មិនអភ័យទោស និងមេត្តាករុណាដល់ពួកយើងទេ ពិតណាស់ ពួកយើងនឹងស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកខាតបង់ជាប្រាកដ! - ស៊ូរ៉ោះ អាល់-អារ៉ាហ្វ: ២៣)*

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានទទួលយកការតវ៉បះ និងបានអភ័យទោសឱ្យអាដាំ និងហាវ៉ា ទាំងស្រុង ព្រោះទ្រង់ជាព្រះមហាអភ័យទោស និងមហាអាណិតស្រឡាញ់។

អល់ឡោះបានបញ្ជាឱ្យអាដាំ, ហាវ៉ា និងអ៊ីប្លីស ចុះមកកាន់ផែនដី ដើម្បីចាប់ផ្តើមបេសកកម្មរស់នៅ និងការគ្រប់គ្រងតាមព្រះបញ្ជា។ អាដាំ និងហាវ៉ា បានជួបជុំគ្នានៅតំបន់អារ៉ាហ្វាត់ (Arafat) ជិតម៉ាកកះ ហើយបានចាប់ផ្តើមកសាងគ្រួសារ និងបង្រៀនកូនចៅនូវសាសនាឥស្លាម (តាវហ៊ីទ) ព្រមទាំងការធ្វើកសិកម្ម និងការចិញ្ចឹមសត្វ។

កូនៗរបស់អាដាំកើតមកជាគូប្រុសស្រី ៖ កាប៊ីល (Cain) និង ហាបីល (Abel)។ នៅពេលមានជម្លោះរឿងការរៀបការ, អល់ឡោះបានបញ្ជាឱ្យពួកគេធ្វើការបរិច្ចាគទាន (Qurban) ៖
- ហាបីល ដែលជាអ្នកសុច្ចរិត បានបរិច្ចាគកូនជៀមដ៏ល្អបំផុត។
- កាប៊ីល បានបរិច្ចាគផលដំណាំអាក្រក់ៗដោយគ្មានចិត្តស្មោះត្រង់។
អល់ឡោះបានទទួលយកការបរិច្ចាគរបស់ ហាបីល (ដោយមានភ្លើងពីលើមេឃចុះមកទទួល) ហើយបានបដិសេធកាប៊ីល។ ដោយចិត្តច្រណែន, កាប៊ីលបានប្រព្រឹត្តអំពើឃាតកម្មដំបូងបង្អស់ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមនុស្សជាតិ ដោយបានសម្លាប់ ហាបីល។ បន្ទាប់មក អល់ឡោះបានបញ្ជូនក្អែកមួយក្បាលមកកាយដីកប់ក្អែកស្លាប់ ដើម្បីបង្រៀនកាប៊ីលពីរបៀបកប់សពប្អូនប្រុស។

ព្យាការី អាដាំ បានរស់នៅលើផែនដី និងដឹកនាំកូនចៅជាច្រើនជំនាន់អស់រយៈពេលជិត ១,០០០ ឆ្នាំ។ គាត់បានបង្រៀនកូនចៅនូវជំនឿលើអល់ឡោះតែមួយ ការធ្វើពាណិជ្ជកម្ម និងសីលធម៌បរិសុទ្ធ។
មុនពេលទទួលមរណភាព, អាដាំបានចាត់តាំងកូនប្រុសសុច្ចរិត គឺ ព្យាការី ស៊ីត (Sheeth / Seth) ឱ្យធ្វើជាអ្នកបន្តវេន (Wasi) ដឹកនាំមនុស្សជាតិ។ នៅពេលអាដាំទទួលមរណភាព, បណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានចុះមកលាងសម្អាតសព រុំក្រណាត់ស សូត្រធម៌បុណ្យសព និងកប់សពតាមវិន័យឥស្លាម ដើម្បីធ្វើជាគំរូដល់មនុស្សជាតិជារៀងរហូត។