ព្យាការី អាល់-យ៉ាសា (Al-Yasa' / Elisha)

ព្យាការី អាល់-យ៉ាសា (Al-Yasa' / Elisha - عليه السلام) គឺជាកូនប្រុសរបស់ អ៊ូខធូប (Ukhtub) មកពីកុលសម្ព័ន្ធ អេហ្វ្រាអិម (កូនចៅ ព្យាការី យូស៊ុហ្វ)។ កាលនៅពីក្មេង គាត់បានកើតជំងឺធ្ងន់ធ្ងរដែលគ្មានគ្រូពេទ្យណាអាចព្យាបាលបានឡើយ។ នៅពេលដែល ព្យាការី អ៊ីលយ៉ាស (Ilyas) បានមកស្នាក់នៅផ្ទះរបស់គាត់ អ៊ីលយ៉ាស បានបួងសួងសុំពីអល់ឡោះ ហើយ អាល់-យ៉ាសា ក៏បានជាសះស្បើយទាំងស្រុង។

ចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះមក យុវជន អាល់-យ៉ាសា បានប្តេជ្ញាចិត្តលះបង់ជីវិតដើម្បីបម្រើសាសនាឥស្លាម។ គាត់បានដើរតាម ព្យាការី អ៊ីលយ៉ាស គ្រប់ទីកន្លែង រៀនសូត្រគម្ពីរតាវរ៉ាត ហាត់ពត់លត់ដំសីលធម៌ និងជួយជ្រោមជ្រែងការងារផ្សព្វផ្សាយសាសនារបស់ អ៊ីលយ៉ាស យ៉ាងស្មោះស្ម័គ្របំផុត។

មុនពេល ព្យាការី អ៊ីលយ៉ាស ចាកចេញពីលោកិយនេះ អល់ឡោះបានចាត់តាំង អាល់-យ៉ាសា ឱ្យឡើងកាន់តំណែងជា ព្យាការី និងជាមគ្គុទ្ទេសក៍សាសនា បន្តវេនដឹកនាំកូនចៅអ៊ីស្រាអែល។

នៅក្នុងគម្ពីរគួរអាន អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានលើកតម្កើងគាត់ថា ៖

«وَإِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًا ۚ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعَالَمِينَ» (ហើយចូររំលឹកដល់ អ៊ីស្មាអែល អាល់-យ៉ាសា យូនុស និង ឡូត ហើយទាំងអស់នោះ យើងបានលើកតម្កើងពួកគេឱ្យខ្ពង់ខ្ពស់លើសសត្វលោកទាំងអស់! - ស៊ូរ៉ោះ អាល់-អង់អាម: ៨៦) «وَاذْكُرْ إِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۖ وَكُلٌّ مِّنَ الْأَخْيَارِ» (ហើយចូររំលឹកដល់ អ៊ីស្មាអែល អាល់-យ៉ាសា និង ហ្ស៊ុលគិហ្វល អ្នកទាំងអស់នោះសុទ្ធតែស្ថិតក្នុងចំណោមមនុស្សដែលល្អបំផុត (Al-Akhyar)! - ស៊ូរ៉ោះ សាដ: ៤៨)

នៅក្នុងទីក្រុងមួយ (ទីក្រុង ជេរីខូ - Jericho) ប្រភពទឹកស្ទឹង និងអណ្តូងទឹកទាំងអស់បានប្រែជាប្រៃ ល្វីង និងពោរពេញដោយជាតិពុល ធ្វើឱ្យប្រជាជន និងសត្វពាហនៈមិនអាចផឹកបានឡើយ ហើយដីកសិកម្មបានប្រែជាស្ងួតហួតហែងគ្មានផល។

ប្រជាជនបានមករក ព្យាការី អាល់-យ៉ាសា ដើម្បីសុំជំនួយ។ អាល់-យ៉ាសា បានយកចានមួយដែលផ្ទុកទៅដោយអំបិល រួចបានដើរទៅកាន់ប្រភពដើមនៃទឹក ហើយបានបោះអំបិលនោះចូលទៅក្នុងទឹក រួមជាមួយការបួងសួងទូលសុំអល់ឡោះ។ ភ្លាមៗនោះ ទឹកប្រៃ និងពុលទាំងស្រុង បានប្រែជាទឹកសាប ផ្អែមត្រជាក់ និងបរិសុទ្ធ ដែលអាចប្រើប្រាស់ និងហូបចុកបានរហូតដល់រាប់រយឆ្នាំក្រោយមក។

ថ្ងៃមួយ ស្ត្រីមេម៉ាយសុច្ចរិតម្នាក់ (ភរិយារបស់សិស្សម្នាក់របស់គាត់) បានមករក ព្យាការី អាល់-យ៉ាសា ទាំងទឹកភ្នែក ដោយប្រាប់ថា ប្តីរបស់នាងបានស្លាប់បន្សល់ទុកបំណុលយ៉ាងច្រើន ហើយម្ចាស់បំណុលគំរាមចាប់កូនប្រុសពីរនាក់របស់នាងទៅធ្វើជាទាសករ។ នាងបានរៀបរាប់ថា ក្នុងផ្ទះរបស់នាងគ្មានសល់ទ្រព្យសម្បត្តិអ្វីឡើយ ក្រៅពីកូនក្អមតូចមួយដែលមានប្រេងឆាតិចតួចនៅបាតក្អម។

ព្យាការី អាល់-យ៉ាសា បានប្រាប់នាងថា ៖ «ចូរនាងទៅខ្ចីក្អម និងធុងទទេពីអ្នកជិតខាងឱ្យបានច្រើនបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ បន្ទាប់មក ចូរចូលទៅក្នុងផ្ទះ បិទទ្វារជិត ហើយចូរយកកូនក្អមប្រេងតូចនោះមកចាក់បំពេញក្អមធំៗទាំងអស់ចុះ!»។ ស្ត្រីនោះបានធ្វើតាម។ ដោយអំណាចអច្ឆរិយរបស់អល់ឡោះ ប្រេងឆានៅបាតកូនក្អមតូចនោះបានហូរចេញមកឥតឈប់ឈរ រហូតដល់ចាក់បំពេញក្អម និងធុងធំៗទាំងអស់ក្នុងផ្ទះពេញហៀរ! អាល់-យ៉ាសា បានប្រាប់នាងថា ៖ «ចូរយកប្រេងទាំងនេះទៅលក់សងបំណុលគេឱ្យអស់ចុះ ហើយប្រាក់ដែលនៅសល់ ចូរនាង និងកូនៗប្រើប្រាស់សម្រាប់ចិញ្ចឹមជីវិតតរៀងទៅ!»។

នៅពេល ព្យាការី អាល់-យ៉ាសា ដឹងថាអាយុសង្ខាររបស់គាត់ជិតដល់ទីបញ្ចប់ គាត់ចង់ប្រគល់ការទទួលខុសត្រូវដឹកនាំកូនចៅអ៊ីស្រាអែលទៅឱ្យបុរសសុច្ចរិតម្នាក់ ដែលអាចធានាបាននូវ ៖

• ការបួសនៅពេលថ្ងៃជារៀងរាល់ថ្ងៃ
• ការសឡាតស្ទើរពេញមួយយប់
• និងការមិនខឹងសម្បារក្នុងការកាត់ក្តី។ បុរសដែលបានបំពេញលក្ខខណ្ឌដ៏អស្ចារ្យនេះ គឺ ព្យាការី ហ្ស៊ុលគិហ្វល (Dhul-Kifl)។

ព្យាការី អាល់-យ៉ាសា បានប្រគល់ភារកិច្ច និងបានទូន្មានប្រជាជនឱ្យដើរតាមមាគ៌ាត្រឹមត្រូវ។ គាត់បានទទួលមរណភាពដោយសន្តិវិធី ដោយបានបន្សល់ទុកនូវកិត្តិនាមជាព្យាការីដ៏ទន់ភ្លន់ មានក្តីមេត្តាធម៌ និងជាទីពឹងពាក់ដ៏កក់ក្តៅរបស់ជនក្រីក្រ និងកុមារកំព្រា។