ប្រភេទអ៊ូសូលទាំង ៤

ប្រភពនៃច្បាប់ឥស្លាមមាន ៤៖ គម្ពីរគួរអាន ស៊ូណាន់ព្យាការី អីចមាហ៍ (ការសន្និដ្ឋាន) និងអីម៉ា (ការឯកភាព)។

គម្ពីរគួរអានជាប្រភពដំបូង និងសំខាន់បំផុត។ ស៊ូណាន់ព្យាការី បកស្រាយគម្ពីរ។ អីចមាហ៍ គឺការសន្និដ្ឋានពីច្បាប់មួយទៅច្បាប់មួយទៀត។

អីម៉ា គឺការឯកភាពពីអ្នកប្រាជ្ញ។ ប្រភពទាំង ៤ ធ្វើឲ្យច្បាប់ឥស្លាមបានពេញលេញ។

ប្រភពទាំង ៤ ទាក់ទងគ្នា។ គម្ពីរគួរអានជាមូលដ្ឋាន រួចស៊ូណាន់បកស្រាយ។ នៅពេលមិនមានអត្ថបញ្ជាច្បាស់លាស់ អ្នកប្រាជ្ញប្រើអីចមាហ៍។ អីម៉ាបង្ហាញពីការឯកភាពរបស់អ្នកប្រាជ្ញ។

ការសិក្សាអ៊ូសូល ជួយឲ្យយើងយល់ពីរបៀបដែលច្បាប់ឥស្លាមត្រូវបានកំណត់។ ការដឹងពីប្រភពទាំង ៤ ធ្វើឲ្យយើងយល់ច្បាប់បានត្រឹមត្រូវ។

ប្រភពទាំង ៤ រួមមានគម្ពីរ ស៊ូណាន់ អ៊ីជ្រមា និងការសន្និដ្ឋាន។ គម្ពីរជាប្រភពដំបូង។ ស៊ូណាន់ បកស្រាយគម្ពីរឲ្យច្បាស់។

ការសន្និដ្ឋាន បំបែកច្បាប់ពីករណីមួយទៅករណីមួយ។ ការដឹងប្រភពទាំង ៤ ធ្វើឲ្យយើងអាចពិនិត្យច្បាប់បាន។ ប្រភពទាំង ៤ ជាមូលដ្ឋាននៃការសិក្សាច្បាប់។

គម្ពីរ និងស៊ូណាន់ ជាប្រភពដែលសំខាន់បំផុត។ អ៊ីជ្រមា និងការសន្និដ្ឋាន ជួយក្នុងការកំណត់ច្បាប់។ ការដឹងពីប្រភពទាំង ៤ ធ្វើឲ្យការសិក្សាមានទិសដៅ។