ការថ្វាយបង្គំជាក្រុម និងដើរទៅមិដច

ការថ្វាយបង្គំជាក្រុម (សេឡាតជុំគ្នា) មានតម្លៃបើកដល់ ២៧ ដង បើធៀបជាមួយការថ្វាយបង្គំតែម្នាក់ឯង។ នេះបង្ហាញពីសារៈសំខាន់នៃការរួមគ្នាក្នុងការថ្វាយបង្គំ។ នៅពេលអ្នកឈរជាបន្ទរ អ្នកក្លាយជាបងប្អូនគ្នា ហើយអ្នកខាងក្រោយបានទទួលការអភ័យទោស។

ការដើរទៅមិដច ក៏ជាស្តាត់ដ៏សំខាន់ផងដែរ។ ហាឌីសបានផ្តាំថា ការដើរទៅមិដចដោយរំពឹងថ្វាយបង្គំ ផ្តល់រង្វាន់ដូចជាការបួសក្រោយសេឡាត។ អ្នកដែលគ្រប់គ្រងការដើរទៅមិដច ទទួលរង្វាន់បន្ថែម។ មូស្លីមគួរទៅមិដចឲ្យបានញឹកញាប់ ជាពិសេសសម្រាប់សេឡាតភ្ញាក់រលឹក។

ការគំរាមកំហែងនៃការភ្លេចសេឡាតជុំគ្នា គឺជាការព្រមានដ៏ធំ។ ហាឌីសបានផ្តាំថា មនុស្សដែលភ្លេចសេឡាត គឺមានការភ្លេចច្រើន។ មូស្លីមគួរព្យាយាមធ្វើសេឡាតជុំគ្នាឲ្យបានញឹកញាប់ ហើយជៀសវាងការត្រឹមតែធ្វើតែម្នាក់ឯង។

អ៊ីម៉ាម ជាអ្នកដឹកនាំការថ្វាយបង្គំជុំគ្នា ហើយអ្នកតាម ធ្វើតាមរាជៈរបស់អ៊ីម៉ាម។ ការឈរជាបន្ទរ និងការរួមគ្នា ធ្វើឲ្យសហគមន៍មានសាមគ្គីភាព ហើយចិត្តទទួលបានភាពស្ងប់។

ការស្តាប់អ្នកនាំសឡាត ធ្វើឲ្យការថ្វាយបង្គំសាមគ្គី។ ការឈរជួរត្រឹមត្រូវ បង្ហាញពីសាមគ្គីភាព។ ការរួមគ្នាក្នុងសឡាត ធ្វើឲ្យសហគមន៍រឹងមាំ។