ការបួសក្នុងខែរ៉ាម៉ាឌន

ការបួស (ស៊ូម) ក្នុងខែរ៉ាម៉ាឌន គឺជាកាតព្វកិច្ចចំពាក់កណ្តាល។ អ្នកបួសត្រូវជៀសវាងអាហារ ទឹក និងអំពើទាំងអស់ដែលទ្រង់បានហាមឃាត់ ចាប់ពីព្រឹកដល់ថ្ងៃលិច។ ការបួសនេះធ្វើឡើងដើម្បីការខ្លាចអល់ឡោះ។

ករណ៍ដែលអនុញ្ញាតឲ្យមិនបួស រួមមានអ្នកដែលធ្លាក់ខ្លួនឈឺ អ្នកដែលធ្វើដំណើរ ស្ត្រីមករដូវ ស្ត្រីកំពុងបំបៅកូន និងមនុស្សចាស់។ អ្នកដែលមិនបួសដោយសារជម្ងឺ ត្រូវបង្វឹកនៅថ្ងៃផ្សេង។ អ្នកដែលធ្វើដំណើរអាចមិនបួស ហើយត្រូវបង្វឹកនៅថ្ងៃផ្សេង។

អំពើដែលលុបបំបាត់ការបួស រួមមានការញ៉ាំ ការផឹក ការបញ្ចេញដោយចេតនា និងការក្លែងបន្លំ។ អ្នកដែលបានលុបបំបាត់ការបួសដោយភ្លេច ត្រូវបន្តការបួសដដែល។

ខែរ៉ាម៉ាឌនជាខែដែលគម្ពីរបានចុះមក។ វាជាឱកាសសម្រាប់ការអភ័យទោស ការអធ្រាត្រ និងការធ្វើអំពើល្អ។ ការបួសបង្រៀនយើងពីការអត់ធ្មត់ និងការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯង។ នៅចុងខែ មនុស្សធ្វើថែវត្ថុមួយយប់ ដើម្បីស្វែងរកការអភ័យទោស។

ការបួសបង្រៀនឲ្យគ្រប់គ្រងចិត្ត។ នៅពេលឃ្លាន មូស្លីមចងចាំអំពីអ្នកដែលគ្មានអាហារ។ នៅពេលស្រេកឃ្លាន ចងចាំអំពីអ្នកដែលមិនមានទឹកផឹក។ ការបួស ធ្វើឲ្យមូស្លីមអាណិតអាសូរអ្នកដទៃ។