អាល់-ហ្វីកហ៍ អាល់-អាក់បារ (ច្បាប់ឥស្លាមដ៏ឧត្តម)

ការហាមឃាត់មិនឱ្យកាត់ក្តីជំនួសអល់ឡោះ ហើយខ្ញុំត្រូវបានគេនិយាយប្រាប់ពី អេប៊ី ហ្សុបយ៉ាន គាត់បាននិយាយថា រ៉សូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សេចក្តីវិនាសនឹងមានចំពោះអ្នកដែលកាត់ក្តីជំនួសអល់ឡោះចេញពីសហគមន៍ (អ៊ុម្ម៉ាត់) របស់ខ្ញុំ»។ មានគេទូលសួរថា៖ ឱ រ៉សូលនៃអល់ឡោះ តើអ្វីទៅជាអ្នកកាត់ក្តីជំនួសអល់ឡោះ? ទ្រង់មានប្រសាសន៍ថា៖ «គឺជានរណាដែលនិយាយថា ជននេះនៅក្នុងឋានសួគ៌ ហើយជននោះនៅក្នុងឋាននរក»។ ហើយខ្ញុំត្រូវបានគេនិយាយប្រាប់ពី ណាហ្វៀរ ពី អ៊ីប៊្នូ ហ៊ូម៉រ គាត់បាននិយាយថា រ៉សូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នករាល់គ្នាកុំនិយាយថា សហគមន៍របស់ខ្ញុំនៅក្នុងឋានសួគ៌ ឬនៅក្នុងឋាននរកឡើយ។ ចូរទុកពួកគេឱ្យអល់ឡោះជាអ្នកវិនិច្ឆ័យទោសរវាងពួកគេនៅថ្ងៃបរលោក (ក្យាម៉ាត់)»។ គាត់បាននិយាយថា៖ អះបាន បាននិយាយប្រាប់ខ្ញុំពី អាល់ហាស្រន់ គាត់បាននិយាយថា រ៉សូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អល់ឡោះដ៏មានឫទ្ធានុភាព និងខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ចូរអ្នករាល់គ្នាកុំកំណត់ឱ្យអ្នកបម្រើរបស់ខ្ញុំនៅក្នុងឋានសួគ៌ ឬនៅក្នុងឋាននរកឡើយ រហូតទាល់តែយើងជាអ្នកវិនិច្ឆ័យទោសលើពួកគេនៅថ្ងៃបរលោក និងដាក់ពួកគេតាមស្ថានស័ក្តិសមរបស់ពួកគេ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ សូមប្រាប់ខ្ញុំអំពីឃាតករ និងការថ្វាយបង្គំ (សឡាត) នៅខាងក្រោយរូបគេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ការសឡាតនៅខាងក្រោយមនុស្សល្អ និងមនុស្សអាក្រក់គ្រប់រូប គឺអាចធ្វើទៅបាន ដោយអ្នកទទួលបានផលបុណ្យរបស់អ្នក ហើយរូបគេទទួលខុសត្រូវលើបាបកម្មរបស់គេ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ សូមប្រាប់ខ្ញុំអំពីពួកអ្នកដែលកាន់ដាវប្រឆាំងនឹងប្រជាជន ដោយប្រយុទ្ធ និងធ្វើបាបពួកគេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ពួកគេមានច្រើនក្រុមខុសៗគ្នា ហើយពួកគេទាំងអស់គ្នានៅក្នុងឋាននរក»។ គាត់បាននិយាយថា៖ អេប៊ូ ហ៊ូរ៉រ៉ោះ (រ៉ូឌីយ៉ល់ឡូហ៊ូ អាន់ហ៊ូ) បានរាយការណ៍ថា រ៉សូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកអ៊ីស្រាអែលបានបែកបាក់ជា ៧២ ក្រុម ហើយសហគមន៍របស់ខ្ញុំនឹងបែកបាក់ជា ៧៣ ក្រុម ដោយពួកគេទាំងអស់គ្នានៅក្នុងឋាននរក លើកលែងតែក្រុមភាគច្រើនដាច់ខាត (អាល់ស៊ុវ៉ាឌុល អាហ្សម)»។ គាត់បាននិយាយថា៖ ហាំម៉ាដ បាននិយាយប្រាប់ខ្ញុំពី អ៊ីប្រាហ៊ីម ពី អ៊ីប៊្នូ ម៉ាស់អ៊ូដ គាត់បាននិយាយថា រ៉សូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបង្កើតអ្វីថ្មីនៅក្នុងឥស្លាម គេពិតជាវិនាសហើយ ហើយអ្នកណាដែលបង្កើតប៊ីឌអះ (ជំនឿ/ការប្រតិបត្តិខុសឆ្គង) គេពិតជាវង្វេងហើយ ហើយអ្នកណាដែលវង្វេង គឺនៅក្នុងឋាននរក»។

កាតព្វកិច្ចនៃការប្រកាន់ខ្ជាប់នូវគម្ពីរគួរអាន មានការនិទានពី ម៉ៃមូន មកពី អ៊ីបនូ អាប់បាស (សូមអល់ឡោះពេញចិត្តនឹងអ្នកទាំងពីរ) ថា៖ មានបុរសម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ﷺ រួចពោលថា៖ «ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ សូមបង្រៀនខ្ញុំផង»។ ទ្រង់មានបន្ទូលថា៖ «ចូរទៅរៀនគម្ពីរគួរអានចុះ» ទ្រង់មានបន្ទូលបែបនេះបីដង។ បន្ទាប់មក នៅលើកទីបួន ទ្រង់មានបន្ទូលទៅកាន់គាត់ថា៖ «ចូរទទួលយកសច្ចធម៌ពីអ្នកដែលនាំវាមកឱ្យអ្នក ទោះបីជាអ្នកស្រឡាញ់ ឬស្អប់គេក៏ដោយ ហើយចូររៀនគម្ពីរគួរអាន និងលំអៀងទៅរកវា ទោះជាវាលំអៀងទៅទិសណាក៏ដោយ»។ គាត់បាននិយាយថា៖ មានការនិទានពី ហាំម៉ាដ មកពី អ៊ីប្រាហ៊ីម មកពី អ៊ីបនូ ម៉ាសអ៊ូដ (សូមអល់ឡោះពេញចិត្តនឹងគាត់) ថា គាត់តែងតែពោលថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ កិច្ចការដែលអាក្រក់បំផុត គឺកិច្ចការដែលគេបង្កើតឡើងថ្មី (ក្នុងសាសនា) ហើយរាល់ការបង្កើតថ្មី (ក្នុងសាសនា) គឺជាប៊ីឌអាហ៍ ហើយរាល់ប៊ីឌអាហ៍ គឺជាការវង្វេង ហើយរាល់ការវង្វេង គឺស្ថិតនៅក្នុងភ្លើងនរក»។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតបានមានបន្ទូលថា៖ ﴿រួចទ្រង់បានបំផុសគំនិតដល់នាង (ព្រលឹង) ឱ្យស្គាល់នូវអំពើអាក្រក់ និងការកោតខ្លាចរបស់នាង﴾។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតបានមានបន្ទូលទៅកាន់មូសា (សូមសេចក្តីប្រោសប្រណី និងសន្តិភាពមានដល់មេដឹកនាំរបស់យើង ព្យាការីរបស់យើង និងរូបលោក) ថា៖ ﴿ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានសាកល្បងប្រជាជនរបស់អ្នក បន្ទាប់ពីអ្នកបានចាកចេញទៅ ហើយសាមីរីបានធ្វើឱ្យពួកគេវង្វេង﴾។ --- ជំពូកស្តីពី៖ ឆន្ទៈ (អាល់ម៉ាស៊ីអាហ៍) ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតបានបង្គាប់នូវអ្វីមួយ ដោយទ្រង់មិនបានចង់បង្កើតវា ហើយទ្រង់បានចង់ឱ្យមានអ្វីមួយ ដោយទ្រង់មិនបានបង្គាប់វា ប៉ុន្តែទ្រង់បានបង្កើតវាដែរឬទេ? លោកឆ្លើយថា៖ បាទ។ ខ្ញុំសួរថា៖ តើវាជាអ្វីទៅ? លោកឆ្លើយថា៖ ទ្រង់បានបង្គាប់អ្នកមិនជឿ (កាហ្វៀរ) ឱ្យទទួលយកសាសនាឥស្លាម ប៉ុន្តែទ្រង់មិនបានចង់បង្កើតវា (ការទទួលយកឥស្លាមពីពួកគេ) ឡើយ ហើយទ្រង់បានចង់ឱ្យមានការមិនជឿ (កុហ្វ្រ) សម្រាប់អ្នកមិនជឿ ដោយទ្រង់មិនបានបង្គាប់វា ប៉ុន្តែទ្រង់បានបង្កើតវា។ ខ្ញុំសួរថា៖ តើអល់ឡោះពេញចិត្តនឹងអ្វីមួយ ដោយទ្រង់មិនបានបង្គាប់វាដែរឬទេ? លោកឆ្លើយថា៖ បាទ ដូចជាការគោរពសក្ការៈស្ម័គ្រចិត្ត (ស៊ូណាត់) ជាដើម។ ខ្ញុំសួរថា៖ តើអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតបានបង្គាប់នូវអ្វីមួយ ដោយទ្រង់មិនពេញចិត្តនឹងវាដែរឬទេ? លោកឆ្លើយថា៖ ទេ ព្រោះរាល់អ្វីៗដែលទ្រង់បានបង្គាប់ គឺទ្រង់ពេញចិត្តនឹងវាហើយ។ ខ្ញុំសួរថា៖ តើអល់ឡោះដាក់ទណ្ឌកម្មដល់អ្នកបម្រើ (មនុស្សលោក) ទៅលើអ្វីដែលទ្រង់ពេញចិត្ត ឬទៅលើអ្វីដែលទ្រង់មិនពេញចិត្ត? លោកឆ្លើយថា៖ អល់ឡោះដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេទៅលើអ្វីដែលទ្រង់មិនពេញចិត្ត ព្រោះទ្រង់ដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេទៅលើការមិនជឿ (កុហ្វ្រ) និងអំពើបាប ដែលទ្រង់មិនពេញចិត្តនឹងវាឡើយ។ ខ្ញុំសួរថា៖ តើទ្រង់ដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេទៅលើអ្វីដែលទ្រង់ចង់ (មានឆន្ទៈ) ឬទៅលើអ្វីដែលទ្រង់មិនចង់? លោកឆ្លើយថា៖ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់ដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេទៅលើអ្វីដែលទ្រង់បានចង់ឱ្យកើតមានចំពោះពួកគេ ព្រោះទ្រង់ដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេទៅលើការមិនជឿ និងអំពើបាប ហើយទ្រង់បានចង់ឱ្យអ្នកមិនជឿស្ថិតក្នុងការមិនជឿ និងអ្នកធ្វើបាបស្ថិតក្នុងអំពើបាប។ ខ្ញុំសួរថា៖ តើទ្រង់បានបង្គាប់ពួកគេឱ្យទទួលយកសាសនាឥស្លាម បន្ទាប់មកទ្រង់បានចង់ឱ្យពួកគេស្ថិតក្នុងការមិនជឿមែនទេ? លោកឆ្លើយថា៖ បាទ។ ខ្ញុំសួរថា៖ តើឆន្ទៈរបស់ទ្រង់មុនការបង្គាប់របស់ទ្រង់ ឬមួយក៏ការបង្គាប់របស់ទ្រង់មុនឆន្ទៈរបស់ទ្រង់? លោកឆ្លើយថា៖ ឆន្ទៈរបស់ទ្រង់គឺមុនការបង្គាប់របស់ទ្រង់។ ខ្ញុំសួរថា៖ ដូច្នេះ ឆន្ទៈរបស់អល់ឡោះសម្រាប់...

ការធ្វើឥស្ទិស្នា (ការភ្ជាប់លក្ខខណ្ឌ «ប្រសិនបើអល់ឡោះសព្វព្រះហឫទ័យ») នៅក្នុងជំនឿ (អ៊ីម៉ាន) គាត់បានពោលថា៖ ប្រសិនបើមានគេនិយាយថា «ខ្ញុំជាអ្នកមានជំនឿ (មូហ្មីន) ប្រសិនបើអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់សព្វព្រះហឫទ័យ» នោះត្រូវសួរទៅគាត់វិញថា៖ អល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បានមានបន្ទូលថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះ និងម៉ាឡាអ៊ីកាត់របស់ទ្រង់ តែងតែប្រសិទ្ធពរ (សឡាវ៉ាត) ដល់ព្យាការី។ ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿទាំងឡាយ ចូរអ្នករាល់គ្នាប្រសិទ្ធពរ និងបួងសួងសុំសេចក្តីសុខសាន្តជូនដល់លោកឱ្យបានច្រើនពិតប្រាកដចុះ»។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើអ្នកជាអ្នកមានជំនឿពិតប្រាកដមែន ចូរអ្នកប្រសិទ្ធពរដល់លោកចុះ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមិនមែនជាអ្នកមានជំនឿទេ នោះកុំប្រសិទ្ធពរដល់លោកឡើយ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ក៏បានមានបន្ទូលដែរថា៖ «ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿទាំងឡាយ នៅពេលដែលមានការអំពាវនាវ (អាហ្សាន) ឱ្យធ្វើសឡាតនៅថ្ងៃសុក្រ (ថ្ងៃជុមុអាហ៍) ចូរអ្នករាល់គ្នាប្រញាប់ប្រញាល់ទៅកាន់ការរំលឹកចំពោះអល់ឡោះ ហើយចូរផ្អាកការជួញដូរចុះ» (រហូតដល់ចប់អាយ៉ាត់)។ លោក មុអាហ្ស (សូមអល់ឡោះត្រេកអរនឹងគាត់) បានពោលថា៖ «អ្នកណាដែលសង្ស័យចំពោះអល់ឡោះ នោះការសង្ស័យនេះនឹងធ្វើឱ្យរលាយបាត់បង់នូវរាល់អំពើល្អទាំងឡាយរបស់គេ។ ចំណែកឯអ្នកដែលមានជំនឿ ហើយបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបផ្សេងៗ គេសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានការអភ័យទោស ហើយក៏បារម្ភខ្លាចគេរងនូវទណ្ឌកម្មផងដែរ»។ អ្នកសួរបានសួរទៅកាន់លោក មុអាហ្ស (សូមអល់ឡោះត្រេកអរនឹងគាត់) ថា៖ «ប្រសិនបើការសង្ស័យអាចបំផ្លាញអំពើល្អបាន នោះពិតប្រាកដណាស់ ជំនឿ (អ៊ីម៉ាន) គឺរឹតតែអាចបំផ្លាញ និងលុបលាងអំពើអាក្រក់បានខ្លាំងជាងនេះទៅទៀត»។ លោក មុអាហ្ស (សូមអល់ឡោះត្រេកអរនឹងគាត់) បានពោលថា៖ «ស្បថនឹងអល់ឡោះ ខ្ញុំមិនដែលឃើញបុរសណាម្នាក់ដែលគួរឱ្យឆ្ងល់ជាងបុរសម្នាក់នេះឡើយ ដែលគេសួរគាត់ថា៖ តើអ្នកជាមូស្លីមម្នាក់មែនទេ? ហើយគាត់ឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំមិនដឹងទេ»។ រួចត្រូវសួរទៅគាត់វិញថា៖ «តើពាក្យសម្តីរបស់អ្នកដែលថា "ខ្ញុំមិនដឹង" នោះជាយុត្តិធម៌ ឬជាអយុត្តិធម៌?» ប្រសិនបើគាត់ឆ្លើយថា៖ «ជាយុត្តិធម៌» នោះត្រូវសួរគាត់បន្តថា៖ «តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណា ចំពោះអ្វីដែលជាយុត្តិធម៌នៅលើលោកិយនេះ តើវាមិនមែនជាយុត្តិធម៌នៅថ្ងៃបរលោក (អាហ្ឃីរ៉ាត់) ដែរទេឬ?» ប្រសិនបើគាត់ឆ្លើយថា៖ «បាទ ពិតមែនហើយ» នោះត្រូវសួរគាត់បន្តទៀតថា៖ «តើអ្នកជឿលើទណ្ឌកម្មក្នុងផ្នូរ (កុបុរ) ជឿលើម៉ាឡាអ៊ីកាត់មុនកា និងណាកៀ (មុនកា និងណាកៀ) និងជឿលើវាសនាកំណត់ (ក្វាដា និងក្វាដារ) ទាំងល្អ និងអាក្រក់ថាมาจากអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ដែរឬទេ?» ប្រសិនបើគាត់ឆ្លើយថា៖ «បាទ ជឿ» នោះត្រូវសួរគាត់ថា៖ «តើអ្នកជាអ្នកមានជំនឿ (មូហ្មីន) មែនទេ?» ប្រសិនបើគាត់ឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងទេ» នោះត្រូវនិយាយទៅកាន់គាត់វិញថា៖ «សូមឱ្យអ្នកមិនដឹង មិនយល់ និងមិនទទួលបានជោគជ័យឡើយ»។ ខ្ញុំ (អ្នកនិពន្ធ) ពោលថា៖ ចំពោះអ្នកណាដែលនិយាយថា «ឋានសួគ៌ (ជេនណះ) និងឋាននរក (ចាហាន់ណាំ) មិនទាន់ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅឡើយទេ» នោះត្រូវសួរគេថា៖ «តើទីទាំងពីរនោះជាវត្ថុមានរូបរាង ឬក៏មិនមែនជាអ្វីសោះ?» ខណៈដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បានមានបន្ទូលថា៖ «ហើយទ្រង់បានបង្កើតរាល់វត្ថុទាំងអស់» និងទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ រាល់វត្ថុទាំងអស់គឺយើងបានបង្កើតឡើងទៅតាមការកំណត់ (វាសនា)» ហើយទ្រង់ក៏បានមានបន្ទូលអំពីពួកហ្វៀរអោនដែរថា៖ «គឺភ្លើងនរក ដែលពួកគេត្រូវបានគេនាំទៅប្រឈមមុខនឹងវាទាំងពេលព្រឹក និងពេលល្ងាច»។ ប្រសិនបើគេនិយាយថា៖ «ទីទាំងពីរនោះនឹងត្រូវរលាយសាបសូន្យទៅវិញ» នោះត្រូវប្រាប់គេវិញថា៖ អល់ឡោះបានពិពណ៌នាអំពីសេចក្តីសុខស្រួលនៃទីទាំងពីរនោះតាមរយៈបន្ទូលរបស់ទ្រង់ថា៖ «មិនត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ ហើយក៏មិនត្រូវបានហាមឃាត់ឡើយ»។ ហើយចំពោះអ្នកណាដែលនិយាយថា «ទីទាំងពីរនោះនឹងត្រូវរលាយសាបសូន្យ បន្ទាប់ពីអ្នកដែលត្រូវចូលទៅរស់នៅក្នុងនោះបានចូលទៅដល់ហើយ» (នោះគឺជាការយល់ខុសឆ្គងពីការពិត)។