សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

កាយស បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេល អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ រួមដំណើរជាមួយខ្ញុំកញ្ជះរបស់គាត់បានចេញដំណើរដោយមានបំណងចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម ពួកគេបានវង្វេងបាត់គ្នាទៅវិញទៅមកនៅតាមផ្លូវ។ ក្រោយមក ខ្ញុំកញ្ជះនោះបានមកដល់ខណៈដែល អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ កំពុងអង្គុយជាមួយព្យាការី។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱ អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ! ខ្ញុំកញ្ជះរបស់អ្នកបានត្រឡប់មកវិញហើយ»។ អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានជម្រាបថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំសូមឱ្យលោកធ្វើជាសាក្សីថា ខ្ញុំបានដោះលែងគេឱ្យមានសេរីភាពហើយ»។ ហេតុការណ៍នោះបានកើតឡើងនៅពេលដែល អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានសូត្រកំណាព្យថា៖ “ឱរាត្រីដ៏វែងអន្លាយ និងនឿយហត់អើយ! ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ រាត្រីនេះបានជួយរំដោះពួកយើងឱ្យរួចផុតពីដែនដីនៃការបដិសេធជំនឿ!”។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅតាមផ្លូវធ្វើដំណើរទៅជួបព្យាការី ខ្ញុំបានសូត្រកំណាព្យថា៖ “ឱរាត្រីដ៏វែងអន្លាយ និងនឿយហត់អើយ! ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ រាត្រីនេះបានជួយសង្គ្រោះពួកយើងឱ្យរួចផុតពីដែនដីនៃការបដិសេធជំនឿ!”។ ខ្ញុំមានខ្ញុំកញ្ជះម្នាក់ដែលបានរត់បាត់ពីខ្ញុំនៅតាមផ្លូវ។ នៅពេលខ្ញុំបានទៅជួបព្យាការី ហើយបានសច្ចាភក្តីភាពដើម្បីចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម ស្រាប់តែខ្ញុំកញ្ជះនោះបានបង្ហាញខ្លួនឡើងខណៈដែលខ្ញុំកំពុងស្ថិតនៅជាមួយព្យាការី។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱ អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ! នេះនែ ខ្ញុំកញ្ជះរបស់អ្នក!»។ ខ្ញុំបានជម្រាបថា៖ «ខ្ញុំសូមដោះលែងគេឱ្យមានសេរីភាពដើម្បីព្រះជាម្ចាស់» ហើយខ្ញុំក៏បានដោះលែងគេឱ្យមានសេរីភាព។

កាយស បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេល អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ រួមដំណើរជាមួយខ្ញុំកញ្ជះរបស់គាត់បានមកដល់ដោយមានបំណងចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម ពួកគេបានវង្វេងបាត់គ្នាទៅវិញទៅមកនៅតាមផ្លូវ។ (នៅពេលខ្ញុំកញ្ជះនោះបង្ហាញខ្លួនឡើង) អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានជម្រាបព្យាការីថា៖ «ខ្ញុំសូមឱ្យលោកធ្វើជាសាក្សីថា ខ្ញុំកញ្ជះនេះត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពដើម្បីព្រះជាម្ចាស់»។

អាអ៊ីសាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ អ៊ុតព្វះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី វ៉ាកកស បានផ្តាំផ្ញើទៅកាន់ប្អូនប្រុសរបស់គាត់ គឺ សាអ៍ដ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី វ៉ាកកស ឱ្យយកកូនប្រុសរបស់ស្រីបម្រើរបស់ ហ្សាមអា មកចិញ្ចឹមបីបាច់ ដោយប្រាប់ថាទារកនោះជាកូនរបស់គាត់។ នៅពេលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានយាងទៅដល់ទីក្រុងម៉ាកកាស់ក្នុងឱកាសរំដោះទីក្រុង សាអ៍ដ បាននាំកូនប្រុសរបស់ស្រីបម្រើរបស់ ហ្សាមអា ទៅជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ព្រមទាំងបាននាំ អាប់ឌ អ៊ីប៊ីន ហ្សាមអា ទៅជាមួយដែរ ហើយបានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! នេះជាកូនប្រុសរបស់បងប្រុសទូលបង្គំ គឺ អ៊ុតព្វះ ដែលបានផ្តាំផ្ញើឱ្យទូលបង្គំយកគេមកចិញ្ចឹមបីបាច់»។ ចំណែក អាប់ឌ អ៊ីប៊ីន ហ្សាមអា បានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! គេជាប្អូនប្រុសរបស់ទូលបង្គំ ជាកូនរបស់ស្រីបម្រើរបស់ ហ្សាមអា ដែលកើតនៅលើគ្រែរបស់គាត់»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានទតមើលកូនប្រុសរបស់ស្រីបម្រើរបស់ ហ្សាមអា ហើយបានសង្កេតឃើញថាមានទម្រង់មុខស្រដៀងនឹង អ៊ុតព្វះ យ៉ាងច្បាស់។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ក្មេងនេះជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នក ឱ អាប់ឌ អ៊ីប៊ីន ហ្សាមអា ព្រោះកូនគឺជារបស់ម្ចាស់គ្រែ»។ បន្ទាប់មក អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ សាវដាស់ ប៊ីនត៍ ហ្សាមអា (ភរិយារបស់ព្យាការី) ឱ្យពាក់ស្បៃបិទបាំងមុខពីក្មេងប្រុសនោះ ដោយសារតែលោកបានសង្កេតឃើញទម្រង់មុខស្រដៀងនឹង អ៊ុតព្វះ យ៉ាងច្បាស់។

ចាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកយើងបានប្រកាសដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះរបស់គាត់ឱ្យមានសេរីភាពក្រោយពេលគាត់ស្លាប់។ ព្យាការីបានហៅខ្ញុំកញ្ជះនោះមក ហើយបានយកទៅលក់។ ហើយខ្ញុំកញ្ជះនោះបានទទួលមរណភាពនៅក្នុងឆ្នាំដដែលនោះ។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់ការលក់ដូរ ឬការធ្វើអំណោយនូវសិទ្ធិវ៉ាឡា (សិទ្ធិមរតក និងភាពជាអាណាព្យាបាល) នៃខ្ញុំកញ្ជះដែលត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាព។

អាអ៊ីសាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានទិញនាង បារីរ៉ោះ ប៉ុន្តែពួកម្ចាស់ដើមរបស់នាងបានដាក់លក្ខខណ្ឌថាសិទ្ធិវ៉ាឡាត្រូវតែជារបស់ពួកគេ។ ខ្ញុំបានរៀបរាប់រឿងនោះជម្រាបព្យាការី។ លោកបានមានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំថា៖ «ចូរអ្នកដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាពចុះ ព្រោះសិទ្ធិវ៉ាឡាគឺជារបស់អ្នកដែលបានបង់ប្រាក់ដោះលែង»។ ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏បានដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាព។ បន្ទាប់មក ព្យាការីបានហៅ បារីរ៉ោះ មក ហើយបានផ្តល់ជម្រើសដល់នាងថាតើត្រូវបន្តរស់នៅជាមួយប្តីរបស់នាង ឬត្រូវចាកចេញពីគាត់។ នាងបាននិយាយថា៖ «ទោះបីជាគាត់ផ្តល់ប្រាក់កាសយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដល់ខ្ញុំក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំមិនបន្តរស់នៅជាមួយគាត់ដែរ» ហើយនាងក៏បានជ្រើសរើសយកសេរីភាពរបស់នាងជាជាងប្តីរបស់នាង។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសមួយចំនួនក្នុងចំណោមពួកអាន់ស្វ៉ារបានសុំការអនុញ្ញាតពីអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដោយជម្រាបថា៖ «សូមអនុញ្ញាតឱ្យពួកយើងលើកលែងប្រាក់លោះដល់ក្មួយប្រុសរបស់ពួកយើង គឺ អាល់-អាប់បាស ផង»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ពួកគេថា៖ «កុំលើកលែងសូម្បីតែមួយឌៀរហាំឡើយ»។

ហ៊ីសាម បានរៀបរាប់ថា ឪពុករបស់គាត់បានប្រាប់គាត់ថា៖ ហាគីម អ៊ីប៊ីន ហ៊ីហ្សាម ធ្លាប់បានដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះចំនួន ១០០ នាក់ឱ្យមានសេរីភាពក្នុងសម័យមុនអ៊ីស្លាម (ចាហ៊ីលីយ៉ាស់) និងបានកាប់សម្លាប់សត្វអូដ្ឋចំនួន ១០០ ក្បាល (ចែកជាទានបរិច្ចាគ)។ នៅពេលគាត់បានចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម គាត់ក៏បានកាប់សម្លាប់សត្វអូដ្ឋចំនួន ១០០ ក្បាល និងដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះចំនួន ១០០ នាក់ម្តងទៀត។ ហាគីម បានរៀបរាប់ថា៖ «ខ្ញុំបានជម្រាបសួរអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ថា “ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើលោកយល់ឃើញយ៉ាងណាដែរចំពោះអំពើល្អមួយចំនួនដែលខ្ញុំធ្លាប់បានប្រព្រឹត្តក្នុងសម័យមុនអ៊ីស្លាម ដោយចាត់ទុកថាជាអំពើសុចរិត?” អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “អ្នកបានចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម រួមជាមួយរាល់អំពើល្អទាំងអស់ដែលអ្នកធ្លាប់បានធ្វើកាលពីមុន”»។

ម៉ារវ៉ាន និង អាល់-មិសវើរ អ៊ីប៊ីន ម៉ាខ្រម៉ាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលគណៈប្រតិភូនានានៃកុលសម្ព័ន្ធហាវ៉ាហ្ស៊ីនបានមកជួបព្យាការី ហើយពួកគេបានស្នើសុំឱ្យលោកប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិ និងឈ្លើយសឹករបស់ពួកគេត្រឡប់ទៅវិញ។ ព្យាការីបានក្រោកឈរឡើង ហើយមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ពួកគេថា៖ «ខ្ញុំមានមនុស្សដទៃទៀតនៅជាមួយខ្ញុំក្នុងរឿងនេះ (ដូចដែលពួកអ្នកបានឃើញស្រាប់) ហើយពាក្យសម្តីដែលខ្ញុំពេញចិត្តបំផុតគឺពាក្យសម្តីពិតត្រង់។ ពួកអ្នកអាចជ្រើសរើសយកមួយក្នុងចំណោមពីរ គឺទ្រព្យសម្បត្តិ ឬឈ្លើយសឹក ព្រោះខ្ញុំបានពន្យារពេលការបែងចែកផលសឹកទាំងនោះ» ដោយព្យាការីបានរង់ចាំពួកគេអស់រយៈពេលជាងដប់ថ្ងៃតាំងពីលោកត្រឡប់មកពីតំបន់តាអ៊ីហ្វ។ នៅពេលពួកគេដឹងច្បាស់ថា ព្យាការីនឹងមិនប្រគល់ឱ្យវិញទាំងពីរឡើយ ពួកគេក៏បាននិយាយថា៖ «ពួកយើងជ្រើសរើសយកឈ្លើយសឹករបស់ពួកយើង»។ ព្យាការីបានក្រោកឈរឡើងក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងឡាយ ហើយបានសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់តាមភាពស័ក្តិសមបំផុតចំពោះព្រះអង្គ រួចមានប្រសាសន៍ថា៖ «ជាបន្តទៅទៀត បងប្អូនទាំងនេះរបស់ពួកអ្នកបានមកជួបពួកយើងដោយការវិលត្រឡប់សុំទោសកំហុស ហើយខ្ញុំយល់ឃើញថាសមហេតុផលក្នុងការប្រគល់ឈ្លើយសឹកត្រឡប់ទៅពួកគេវិញ។ ដូច្នេះ អ្នកណាដែលមានបំណងចង់ធ្វើអំពើនេះដោយការសប្បុរស នោះគេអាចធ្វើបាន ហើយអ្នកណាដែលចង់រក្សាចំណែករបស់ខ្លួនរហូតទាល់តែពួកយើងផ្តល់សំណងសងគេវិញពីផលសឹកដំបូងបង្អស់ដែលព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រទានដល់ពួកយើង នោះគេក៏អាចធ្វើបានដែរ»។ មនុស្សទាំងឡាយបានឆ្លើយព្រមគ្នាថា៖ «ពួកយើងយល់ព្រមប្រគល់ឈ្លើយសឹកឱ្យពួកគេវិញដោយស្ម័គ្រចិត្ត»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកយើងមិនដឹងច្បាស់ថានរណាខ្លះក្នុងចំណោមពួកអ្នកយល់ព្រម និងនរណាខ្លះមិនទាន់យល់ព្រមឡើយ ដូច្នេះចូរត្រឡប់ទៅវិញ ហើយឱ្យមេដឹកនាំរបស់ពួកអ្នកនាំយកសេចក្តីសម្រេចរបស់ពួកអ្នកមកប្រាប់ពួកយើង»។ ដូច្នេះ មនុស្សទាំងអស់ក៏បានត្រឡប់ទៅវិញ ហើយបានពិភាក្សាគ្នាជាមួយមេដឹកនាំរបស់ពួកគេ ហើយមេដឹកនាំទាំងនោះបានត្រឡប់មកជម្រាបព្យាការីវិញថា មនុស្សទាំងអស់បានយល់ព្រមដោយស្ម័គ្រចិត្តក្នុងការប្រគល់ឈ្លើយសឹកទាំងនោះ។ នេះហើយជាដំណើររឿងដែលបានមកដល់ពួកយើងអំពីឈ្លើយសឹកនៃកុលសម្ព័ន្ធហាវ៉ាហ្ស៊ីន។ អាណាស បានរៀបរាប់ថា អាល់-អាប់បាស បានជម្រាបព្យាការីថា៖ «ខ្ញុំបានបង់ប្រាក់លោះសម្រាប់ខ្លួនខ្ញុំ និងប្រាក់លោះសម្រាប់ អាគីល រួចរាល់ហើយ»។

ម៉ារវ៉ាន និង អាល់-មីស្វារ អ៊ីប៊ីន ម៉ាខ្រម៉ាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលគណៈប្រតិភូនៃកុលសម្ព័ន្ធហាវ៉ាហ្ស៊ីនបានមកជួបព្យាការី ហើយពួកគេបានស្នើសុំឱ្យលោកប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិ និងឈ្លើយសឹករបស់ពួកគេត្រឡប់ទៅវិញ។ ព្យាការីបានក្រោកឈរឡើង ហើយមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ពួកគេថា៖ «ខ្ញុំមានមនុស្សដទៃទៀតនៅជាមួយខ្ញុំក្នុងរឿងនេះ (ដូចដែលពួកអ្នកបានឃើញស្រាប់ហើយ) ហើយពាក្យសម្តីដែលខ្ញុំពេញចិត្តបំផុតគឺពាក្យពិត។ ពួកអ្នកអាចជ្រើសរើសយកទ្រព្យសម្បត្តិ ឬក៏ឈ្លើយសឹក ព្រោះខ្ញុំបានពន្យារពេលការបែងចែកពួកវារួចហើយ»។ ព្យាការីបានរង់ចាំពួកគេអស់រយៈពេលជាងដប់ថ្ងៃមកហើយ ចាប់តាំងពីលោកបានត្រឡប់មកពីតំបន់តាអ៊ីហ្វ។ ដូច្នេះ នៅពេលវាបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ដល់ពួកគេថា ព្យាការីនឹងមិនប្រគល់ឱ្យពួកគេវិញក្រៅពីជម្រើសមួយក្នុងចំណោមជម្រើសទាំងពីរនោះទេ ពួកគេក៏បាននិយាយថា៖ «ពួកយើងជ្រើសរើសយកឈ្លើយសឹករបស់ពួកយើង»។ បន្ទាប់មក ព្យាការីបានក្រោកឈរឡើងក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងឡាយ រួចបានសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់តាមអ្វីដែលទ្រង់ស័ក្តិសមនឹងទទួលបាន ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «បន្ទាប់ពីនេះទៅ បងប្អូនទាំងនេះរបស់ពួកអ្នកបានមករកពួកយើងដោយការប្រែចិត្តកែខ្លួន ហើយខ្ញុំយល់ឃើញថាសមហេតុផលក្នុងការប្រគល់ឈ្លើយសឹកត្រឡប់ទៅឱ្យពួកគេវិញ។ ដូច្នេះ អ្នកណាខ្លះក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលចង់ធ្វើបែបនោះដោយស្ម័គ្រចិត្តដើម្បីជាការអនុគ្រោះ ចូរគេធ្វើចុះ ហើយអ្នកណាខ្លះក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលចង់រក្សាចំណែករបស់ខ្លួន រហូតដល់ពួកយើងសងទូទាត់សងជំងឺចិត្តគេវិញពីផលសង្គ្រាមដំបូងបង្អស់ដែលព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រទានដល់ពួកយើង នោះគេក៏អាចធ្វើបានដែរ»។ មនុស្សទាំងឡាយបានពោលព្រមគ្នាជាឯកច្ឆន្ទថា៖ «ពួកយើងយល់ព្រមធ្វើបែបនោះ (ប្រគល់ឈ្លើយសឹកត្រឡប់ទៅវិញ) ដោយស្ម័គ្រចិត្ត»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកយើងមិនដឹងថាអ្នកណាខ្លះក្នុងចំណោមពួកអ្នកបានយល់ព្រម ហើយអ្នកណាខ្លះមិនទាន់យល់ព្រមនោះទេ ដូច្នេះចូរពួកអ្នកត្រឡប់ទៅវិញ ហើយឱ្យមេដឹកនាំរបស់ពួកអ្នកបញ្ជូនការសម្រេចចិត្តរបស់ពួកអ្នកមកកាន់ពួកយើងចុះ»។ ដូច្នេះ មនុស្សទាំងអស់ក៏បានត្រឡប់ទៅវិញ ហើយបានពិភាក្សាអំពីរឿងនោះជាមួយមេដឹកនាំរបស់ពួកគេ ដែលបន្ទាប់មកបានត្រឡប់មកវិញ ហើយជម្រាបដល់ព្យាការីថា មនុស្សទាំងអស់បានផ្តល់ការយល់ព្រមដោយស្ម័គ្រចិត្តក្នុងការប្រគល់ឈ្លើយសឹកត្រឡប់ទៅវិញ។ នេះជាអ្វីដែលបានមកដល់ពួកយើងអំពីឈ្លើយសឹកនៃកុលសម្ព័ន្ធហាវ៉ាហ្ស៊ីន។ អាណាស បានរៀបរាប់ថា អាល់-អាប់បាស បាននិយាយទៅកាន់ព្យាការីថា៖ «ខ្ញុំបានបង់ថ្លៃលោះសម្រាប់ខ្លួនខ្ញុំ និងថ្លៃលោះសម្រាប់ អាគីល រួចហើយ»។

អ៊ីប៊ន អោន បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានសរសេរសំបុត្រមួយច្បាប់ផ្ញើទៅកាន់ ណាភី ហើយ ណាភី បានសរសេរសំបុត្រឆ្លើយតបមកកាន់ខ្ញុំវិញថា ព្យាការីបានបើកការវាយប្រហារភ្លាមៗទៅលើកុលសម្ព័ន្ធបានី មុសថាលីក ដោយគ្មានការប្រកាសជាមុន ខណៈដែលពួកគេកំពុងធ្វេសប្រហែស ហើយសត្វពាហនៈរបស់ពួកគេកំពុងផឹកទឹកនៅកន្លែងទឹក។ ពួកអ្នកប្រយុទ្ធរបស់ពួកគេត្រូវបានសម្លាប់ ហើយស្ត្រីនិងកុមាររបស់ពួកគេត្រូវបានចាប់ធ្វើជាឈ្លើយ។ ព្យាការីទទួលបាន ជូវ៉ៃរីយ៉ាស់ នៅថ្ងៃនោះ។ ណាភី បានបញ្ជាក់ថា អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានប្រាប់គាត់អំពីរឿងរ៉ាវខាងលើនេះ ហើយ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ គឺស្ថិតនៅក្នុងកងទ័ពនោះ។

អ៊ីប៊ន មុហៃរីស បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានជួប អាប៊ូ សាអ៊ិដ ហើយបានសួរគាត់អំពីការបញ្ចេញទឹកកាមនៅខាងក្រៅ (ការរួមដំណេកដោយមិនបញ្ចេញទឹកកាមចូលក្នុងទ្វារមាស)។ អាប៊ូ សាអ៊ិដ បាននិយាយថា៖ «ពួកយើងបានចេញទៅជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ក្នុងយុទ្ធនាការសង្គ្រាមនៃកុលសម្ព័ន្ធបានី អាល់-មុសថាលីក ហើយពួកយើងបានចាប់ស្ត្រីជនជាតិអារ៉ាប់មួយចំនួនធ្វើជាឈ្លើយ។ ការឃ្លាតឆ្ងាយពីភរិយារបស់ពួកយើងក្នុងរយៈពេលយូរបានដាក់សម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងលើពួកយើង ហើយពួកយើងចង់អនុវត្តការបញ្ចេញទឹកកាមនៅខាងក្រៅ។ ពួកយើងបានសួរអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ (ថាតើការធ្វើបែបនោះអនុញ្ញាតដែរឬទេ)។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាជាការប្រសើរជាងសម្រាប់ពួកអ្នកកុំធ្វើបែបនោះឡើយ ព្រោះគ្មានដួងព្រលឹងណាមួយដែលព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ឱ្យកើតរហូតដល់ថ្ងៃកាត់សេចក្តី លើកលែងតែវានឹងត្រូវកើតមកជាពិតប្រាកដ»»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំតែងតែស្រឡាញ់មនុស្សនៃកុលសម្ព័ន្ធបានី តាមីម តាំងពីខ្ញុំបានឮរឿងបីយ៉ាងដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍អំពីពួកគេ។ ខ្ញុំបានឮលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «មនុស្សទាំងនេះ (នៃកុលសម្ព័ន្ធបានី តាមីម) នឹងឈរយ៉ាងរឹងមាំប្រឆាំងនឹងអាល់-ដាច់ចាល»។ នៅពេលដែលទានពីកុលសម្ព័ន្ធនោះបានមកដល់ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នេះជាទានរបស់បងប្អូនជនរួមជាតិយើង»។ អាយស្ហះ មានទាសីម្នាក់មកពីកុលសម្ព័ន្ធនោះ ហើយព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ អាយស្ហះ ថា៖ «ចូរដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាពចុះ ព្រោះនាងជាកូនចៅជំនាន់ក្រោយរបស់ព្យាការីអ៊ីស្មាអែល»។

អាប៊ូ មូសា បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បុគ្គលណាដែលមានទាសីម្នាក់ ហើយបានអប់រំ និងប្រព្រឹត្តចំពោះនាងដោយល្អប្រពៃ បន្ទាប់មកបានដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាព ហើយរៀបការជាមួយនាង នោះគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យទ្វេដង»។

អាល់-ម៉ាអ៍រូរ អ៊ីប៊ីន ស៊ូវ៉ៃដ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញ អាប៊ូ ហ្សើរ អាល់-ហ្គីហ្វារី ពាក់អាវផាយមួយ ហើយទាសកររបស់គាត់ក៏ពាក់អាវផាយដូចគ្នានោះដែរ។ ពួកយើងបានសួរគាត់អំពីរឿងនោះ (អំពីមូលហេតុដែលពួកគេទាំងពីរពាក់អាវផាយដូចគ្នា)។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «កាលពីមុន ខ្ញុំធ្លាប់បានជេរប្រមាថបុរសម្នាក់ ហើយគេបានទៅប្តឹងព្យាការីអំពីរូបខ្ញុំ។ ព្យាការីបានសួរខ្ញុំថា៖ «តើអ្នកបានជេរប្រមាថគេដោយបន្ទាបបន្ថោកម្តាយរបស់គេមែនទេ?»។ រួចលោកបានបន្ថែមថា៖ «ទាសកររបស់ពួកអ្នក គឺជាបងប្អូនរបស់ពួកអ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់បានដាក់ឱ្យនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ពួកអ្នក។ ដូច្នេះ បុគ្គលណាដែលមានបងប្អូនរបស់ខ្លួននៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួន ចូរគេផ្តល់អាហារដល់ពួកគេដូចអ្វីដែលខ្លួនបរិភោគ និងផ្តល់សម្លៀកបំពាក់ដល់ពួកគេដូចអ្វីដែលខ្លួនស្លៀកពាក់។ ពួកអ្នកកុំផ្ទុកបន្ទុកលើពួកគេលើសពីអ្វីដែលពួកគេអាចទ្រាំទ្របានឡើយ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកដាក់បន្ទុកធ្ងន់លើពួកគេ ចូរជួយសម្រាលកិច្ចការលំបាកនោះដល់ពួកគេផងចុះ»»។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើទាសករម្នាក់មានភាពស្មោះត្រង់និងភក្តីភាពចំពោះចៅហ្វាយរបស់ខ្លួន ហើយគោរពសក្ការៈចំពោះព្រះអម្ចាស់របស់ខ្លួនយ៉ាងពេញលេញឥតខ្ចោះ នោះគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យទ្វេដង»។

អាប៊ូ មូសា អាល់-អាស្ហអ៉ារី បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បុគ្គលណាដែលមានទាសីម្នាក់ ហើយបានបង្រៀននាងនូវសុជីវធម៌ល្អប្រពៃ និងលើកកម្ពស់ការអប់រំរបស់នាង បន្ទាប់មកបានដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាព ហើយរៀបការជាមួយនាង នោះគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យទ្វេដង។ ហើយទាសករណាដែលគោរពកាតព្វកិច្ចចំពោះព្រះជាម្ចាស់ និងកាតព្វកិច្ចចំពោះចៅហ្វាយរបស់ខ្លួន នោះគេក៏នឹងទទួលបានផលបុណ្យទ្វេដងដែរ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទាសករដែលមានចិត្តស្មោះស្ម័គ្រនឹងទទួលបានផលបុណ្យទ្វេដង»។ អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានបន្ថែមថា៖ «ស្បថនឹងព្រះដែលដួងព្រលឹងខ្ញុំស្ថិតក្នុងព្រះហស្តរបស់ទ្រង់ ប្រសិនបើគ្មានការតស៊ូក្នុងមាគ៌ាព្រះជាម្ចាស់ ការបំពេញបុណ្យធម្មយាត្រាហាចជី និងកាតព្វកិច្ចបម្រើម្តាយរបស់ខ្ញុំទេ ខ្ញុំពិតជាចង់ស្លាប់ក្នុងនាមជាទាសករម្នាក់»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សេចក្តីល្អ និងសេចក្តីសុខក្សេមក្សាន្ត គឺសម្រាប់បុគ្គលណាដែលគោរពសក្ការៈចំពោះព្រះអម្ចាស់របស់ខ្លួនយ៉ាងពេញលេញឥតខ្ចោះ ហើយបម្រើចៅហ្វាយរបស់ខ្លួនដោយស្មោះត្រង់»។