សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ តែងតែមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំបានឃើញសត្វក្ដាន់កំពុងស៊ីស្មៅនៅក្នុងទីក្រុងម៉ាឌីណះ ខ្ញុំនឹងមិនដេញបំភ័យវាឡើយ ពីព្រោះអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា “តំបន់នៅចន្លោះដីថ្មភ្នំភ្លើងទាំងពីររបស់វា គឺជាដែនដីពិសិដ្ឋ”»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «មនុស្សម្នានឹងបោះបង់ចោលទីក្រុងម៉ាឌីណះ ទោះបីជាវាកំពុងស្ថិតក្នុងសភាពដ៏ល្អប្រសើរបំផុតក៏ដោយ ដោយគ្មាននរណារស់នៅក្នុងនោះក្រៅតែពីសត្វស្លាបនិងសត្វព្រៃស៊ីសាច់ប៉ុណ្ណោះ។ ហើយមនុស្សចុងក្រោយបង្អស់ដែលនឹងត្រូវស្លាប់ គឺអ្នកគង្វាលពីរនាក់មកពីកុលសម្ព័ន្ធ មូហ្សៃណះ ដែលកំពុងកៀងហ្វូងចៀមរបស់ពួកគេឆ្ពោះទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ ប៉ុន្តែពួកគេនឹងឃើញទីក្រុងនោះប្រែទៅជាទីស្ងាត់ជ្រងំ ហើយលុះពេលពួកគេមកដល់ជ្រលងភ្នំ សានីយ៉ាតុល វ៉ាដា ពួកគេទាំងពីរនឹងដួលដេកផ្កាប់មុខស្លាប់»។

លោក ស៊ូហ្វយ៉ាន អ៊ីប៊ីន អាប៊ី ហ្ស៊ូហៃរ បានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្រុកយេម៉ែននឹងត្រូវបានរំដោះយកបាន ហើយនឹងមានមនុស្សមួយក្រុមចេញដំណើរទៅ ដោយជំរុញក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគេនិងអ្នកដែលស្ដាប់បង្គាប់ពួកគេឲ្យធ្វើចំណាកស្រុកទៅទីនោះ ខណៈដែលទីក្រុងម៉ាឌីណះគឺល្អប្រសើរជាងសម្រាប់ពួកគេ ប្រសិនបើពួកគេបានដឹង។ ហើយស្រុកស្ហាមក៏នឹងត្រូវបានរំដោះយកបាន ហើយនឹងមានមនុស្សមួយក្រុមចេញដំណើរទៅ ដោយជំរុញក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគេនិងអ្នកដែលស្ដាប់បង្គាប់ពួកគេឲ្យធ្វើចំណាកស្រុកទៅទីនោះ ខណៈដែលទីក្រុងម៉ាឌីណះគឺល្អប្រសើរជាងសម្រាប់ពួកគេ ប្រសិនបើពួកគេបានដឹង។ ហើយស្រុកអ៊ីរ៉ាក់ក៏នឹងត្រូវបានរំដោះយកបាន ហើយនឹងមានមនុស្សមួយក្រុមចេញដំណើរទៅ ដោយជំរុញក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគេនិងអ្នកដែលស្ដាប់បង្គាប់ពួកគេឲ្យធ្វើចំណាកស្រុកទៅទីនោះ ខណៈដែលទីក្រុងម៉ាឌីណះគឺល្អប្រសើរជាងសម្រាប់ពួកគេ ប្រសិនបើពួកគេបានដឹង»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ជំនឿនឹងវិលត្រឡប់មករកទីក្រុងម៉ាឌីណះវិញ ដូចសត្វពស់ដែលរត់វិលត្រឡប់ចូលទៅក្នុងរន្ធរបស់វាដូច្នោះដែរ»។

លោក សាអ៍ដ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មាននរណាម្នាក់ដែលរៀបកលល្បិចអាក្រក់ប្រឆាំងនឹងអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះឡើយ លើកលែងតែគេនឹងត្រូវរលាយរលត់បាត់បង់ ដូចជាអំបិលដែលរលាយក្នុងទឹកដូច្នោះដែរ»។

លោក ឧសាម៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីធ្លាប់បានឈរនៅលើកំពូលអគារខ្ពស់មួយនៃទីក្រុងម៉ាឌីណះ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើពួកអ្នកមើលឃើញអ្វីដែលខ្ញុំកំពុងមើលឃើញទេ? ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំកំពុងមើលឃើញទីតាំងនៃវិបត្តិគ្រោះមហន្តរាយដែលធ្លាក់ចុះមកក្នុងចំណោមផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកអ្នក យ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដូចជាតំណក់ទឹកភ្លៀងដែលធ្លាក់ចុះមកដូច្នោះដែរ»។

លោក អាប៊ូ បាក្រោះ បានដំណាលថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការភ័យខ្លាចចំពោះ អាល់-ម៉ាស៊ីហ៍ អាដ-ដាច្ចាល នឹងមិនអាចចូលទៅក្នុងទីក្រុងម៉ាឌីណះបានឡើយ នៅថ្ងៃនោះទីក្រុងម៉ាឌីណះនឹងមានទ្វារចេញចូលចំនួន ៧ ដោយនៅរាល់ទ្វារនីមួយៗមានទេវតា (ម៉ាឡាអ៊ីកាត់) ចំនួនពីរអង្គឈរយាមការពារ»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅលើផ្លូវច្រកចូលទាំងអស់នៃទីក្រុងម៉ាឌីណះ មានបណ្ដាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ឈរយាមការពារ ទាំងជំងឺអាសន្នរោគ និង អាដ-ដាច្ចាល មិនអាចចូលទៅក្នុងទីក្រុងនោះបានឡើយ»។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានដំណាលថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទីក្រុងណាមួយដែល អាដ-ដាច្ចាល មិនជាន់ឈ្លីចូលទៅដល់នោះឡើយ លើកលែងតែទីក្រុងម៉ាក្កះ និងទីក្រុងម៉ាឌីណះប៉ុណ្ណោះ។ គ្មានច្រកផ្លូវណាមួយនៃទីក្រុងទាំងពីរនោះឡើយ លើកលែងតែមានបណ្ដាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ឈរតម្រៀបជួរគ្នាការពារ។ បន្ទាប់មក ទីក្រុងម៉ាឌីណះនឹងកក្រើករញ្ជួយជាមួយនឹងអ្នកស្រុករបស់វាចំនួន ៣ លើក ហើយព្រះជាម្ចាស់នឹងបណ្ដេញជនគ្មានជំនឿនិងជនលាក់ពុតទាំងអស់ឲ្យចេញផុតពីទីនោះ»។

លោក អាប៊ូ សាអ៊ីដ អាល់-ខុទរី បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានដំណាលរឿងយ៉ាងវែងប្រាប់ពួកយើងអំពី អាដ-ដាច្ចាល ហើយក្នុងចំណោមរឿងរ៉ាវដែលលោកបានដំណាល មានប្រសាសន៍ថា៖ «អាដ-ដាច្ចាល នឹងមកដល់ ខណៈដែលវាត្រូវបានហាមឃាត់មិនឲ្យចូលតាមច្រកផ្លូវនៃទីក្រុងម៉ាឌីណះឡើយ។ វានឹងចុះចតនៅឯតំបន់ដីប្រៃមួយនៅក្រៅទីក្រុងម៉ាឌីណះ នៅថ្ងៃនោះនឹងមានបុរសម្នាក់ដែលជាមនុស្សល្អបំផុត ឬក្នុងចំណោមមនុស្សល្អបំផុត នឹងចេញទៅប្រឈមមុខនឹងវា ហើយនិយាយថា៖ “ខ្ញុំសូមធ្វើជាសាក្សីថា ឯងពិតជា ដាច្ចាល ដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានដំណាលប្រាប់ពួកយើងអំពីរឿងរបស់ឯងពិតប្រាកដមែន”។ ពេលនោះ ដាច្ចាល នឹងនិយាយទៅកាន់មនុស្សម្នាថា៖ “តើពួកអ្នកយល់យ៉ាងណាដែរ ប្រសិនបើខ្ញុំសម្លាប់បុរសម្នាក់នេះ ហើយប្រោសគេឲ្យរស់ឡើងវិញ តើពួកអ្នកនៅមានមន្ទិលសង្ស័យចំពោះអំណាចរបស់ខ្ញុំទៀតទេ?”។ ពួកគេនឹងឆ្លើយថា៖ “ទេ គ្មានសង្ស័យទេ”។ ដូច្នេះ វាក៏សម្លាប់បុរសនោះ ហើយប្រោសគេឲ្យរស់ឡើងវិញ។ នៅពេលដែលត្រូវបានប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញ បុរសនោះនឹងនិយាយថា៖ “ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំមិនដែលយល់ដឹងច្បាស់អំពីការពិតរបស់ឯងខ្លាំងជាងថ្ងៃនេះឡើយ!”។ ពេលនោះ ដាច្ចាល នឹងនិយាយថា៖ “ខ្ញុំចង់សម្លាប់គេម្ដងទៀត” ប៉ុន្តែវាមិនអាចធ្វើអ្វីលើរូបគេបានទៀតឡើយ»។

លោក ជ៉ាប៊ីរ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសជនជាតិអារ៉ាប់វាលខ្សាច់ម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ហើយបានធ្វើសច្ចាប្រណិធានចុះចូលក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម។ នៅថ្ងៃបន្ទាប់ គាត់បានមកជួបលោកទាំងមានជំងឺគ្រុនក្ដៅ ហើយបានជម្រាបថា៖ «សូមលោកមេត្តាលុបចោលការសច្ចារបស់ខ្ញុំវិញផង»។ ព្យាការីបានបដិសេធមិនព្រមចំនួន ៣ ដង រួចលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទីក្រុងម៉ាឌីណះ ប្រៀបដូចជាឡស្លដែកដូច្នោះដែរ វាជម្រះកម្ចាត់កាកសំណល់មិនល្អចេញ ហើយជ្រើសរើសចម្រាញ់យកអ្វីដែលល្អបរិសុទ្ធទុក»។

លោក ហ្សែដ អ៊ីប៊ីន សាប៊ិត បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែលព្យាការីបានចេញដំណើរទៅកាន់សមរភូមិ ឧហ៊ុដ មនុស្សមួយចំនួនក្នុងចំណោមអ្នកដែលនៅជាមួយលោក (ពួកលាក់ពុត) បានដកថយត្រឡប់មកវិញ។ ពេលនោះ ក្រុមអ្នកមានជំនឿមួយក្រុមបាននិយាយថា ពួកគេនឹងសម្លាប់អ្នកដែលដកថយទាំងនោះ រីឯក្រុមមួយទៀតបាននិយាយថាមិនត្រូវសម្លាប់ពួកគេឡើយ។ ដូច្នេះ អាយ៉ាត់វិវរណៈនេះក៏ត្រូវបានប្រទានចុះមកថា៖ «តើមានហេតុអ្វីចំពោះពួកអ្នក បានជាពួកអ្នកបែកខ្ញែកជាពីរក្រុមទាក់ទងនឹងពួកលាក់ពុតបែបនេះ?» (ជំពូក អាន-នីសា អាយ៉ាត់ ៨៨)។ ហើយព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ទីក្រុងនេះនឹងច្រានចោលមនុស្សមិនល្អ ដូចជាភ្លើងច្រានកម្ទេចច្រែះចេញពីដែកដូច្នោះដែរ»។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍បួងសួងសុំពរថា៖ «ឱព្រះអម្ចាស់! សូមទ្រង់ប្រទានពរជ័យដល់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ ទ្វេដងលើសពីពរជ័យដែលទ្រង់បានប្រទានដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះផងចុះ»។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ កាលណាព្យាការីត្រឡប់មកពីការធ្វើដំណើរ ហើយបានសម្លឹងមើលទៅឃើញជញ្ជាំងនៃទីក្រុងម៉ាឌីណះ លោកតែងតែជំរុញសត្វអូដ្ឋរបស់លោកឲ្យដើរលឿនទៅមុខ ហើយប្រសិនបើលោកជិះសត្វជំនិះផ្សេងទៀត លោកក៏ជំរុញឲ្យវាបំបោលយ៉ាងលឿនដែរ ដោយសារតែសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏ជ្រាលជ្រៅរបស់លោកចំពោះទីក្រុងម៉ាឌីណះ។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកស្រុកនៃកុលសម្ព័ន្ធ បានី សាលីម៉ះ មានបំណងចង់ផ្លាស់ប្ដូរទីលំនៅមករស់នៅជិតវិហារ ប៉ុន្តែអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មិនចង់ឃើញទីក្រុងម៉ាឌីណះត្រូវនៅទំនេរស្ងាត់ជ្រងំឡើយ ដូច្នេះលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱកូនចៅ បានី សាលីម៉ះ! តើពួកអ្នកមិនគិតពិចារណាអំពីរង្វាន់បុណ្យសម្រាប់ជំហានជើងរបស់ពួកអ្នកដែលបោះឆ្ពោះមករកវិហារទេឬ?»។ ដូច្នេះ ពួកគេក៏បានបន្តរស់នៅកន្លែងចាស់របស់ពួកគេដដែល។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទីកន្លែងនៅចន្លោះផ្ទះរបស់ខ្ញុំ និងវេទិកាទេសនារបស់ខ្ញុំ គឺជាសួនមួយក្នុងចំណោមសួនច្បារទាំងឡាយនៃឋានសួគ៌ ហើយវេទិការបស់ខ្ញុំគឺស្ថិតនៅលើអាងទឹករបស់ខ្ញុំ (អាល់-ខាវសើរ)»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមកដល់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ លោក អាប៊ូ បាក្រ និងលោក ប៊ីឡាល់ បានធ្លាក់ខ្លួនឈឺគ្រុនក្ដៅ។ កាលណាលោក អាប៊ូ បាក្រ រងការឈឺចាប់ដោយសារជំងឺគ្រុនក្ដៅ លោកតែងតែពោលកំណាព្យថា៖ «មនុស្សគ្រប់រូបភ្ញាក់ពីព្រលឹមក្នុងចំណោមក្រុមគ្រួសាររបស់គេ ខណៈដែលសេចក្ដីស្លាប់នៅជិតគេជាងខ្សែស្បែកជើងរបស់គេទៅទៀត»។ ចំណែកលោក ប៊ីឡាល់ នៅពេលដែលជំងឺគ្រុនក្ដៅបានស្រាកស្រាន្តបន្តិច លោកតែងតែបន្លឺឡើងថា៖ «ឱ! ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងបានស្នាក់នៅមួយយប់ក្នុងជ្រលងភ្នំមួយ ដែលនៅជុំវិញខ្ញុំសម្បូរដោយស្មៅ អ៊ីហ្សឃៀរ និងស្មៅ ចាលីល! ហើយតើខ្ញុំនឹងអាចផឹកទឹកនៃ ម៉ាចាន់ណះ នៅថ្ងៃណាមួយទៀតទេ? ហើយតើភ្នំ ស្ហាម៉ះ និងភ្នំ តាហ្វីល នឹងលេចចេញមកឲ្យខ្ញុំឃើញម្ដងទៀតទេ?»។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍បួងសួងថា៖ «ឱព្រះអម្ចាស់! សូមទ្រង់ដាក់បណ្តាសាដល់ ស្ហៃបះ អ៊ីប៊ីន រ៉ាបីអា, ឧត្បះ អ៊ីប៊ីន រ៉ាបីអា និង ឧម៉ៃយ៉ះ អ៊ីប៊ីន ខាឡាហ្វ ពីព្រោះពួកគេបានបណ្ដេញពួកយើងចេញពីទឹកដីកំណើតរបស់យើង មកកាន់ទឹកដីនៃជំងឺរាតត្បាតនេះ»។ បន្ទាប់មកអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍បន្តថា៖ «ឱព្រះអម្ចាស់! សូមទ្រង់ធ្វើឲ្យពួកយើងស្រឡាញ់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ ដូចជាសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ពួកយើងចំពោះទីក្រុងម៉ាក្កះ ឬលើសពីនោះទៅទៀត! ឱព្រះអម្ចាស់! សូមទ្រង់ប្រទានពរជ័យនៅក្នុងរង្វាស់ស្វាអ៍ និងរង្វាស់មុដ្ទរបស់ពួកយើង សូមធ្វើឲ្យអាកាសធាតុនៃទីក្រុងម៉ាឌីណះល្អប្រសើរសម្រាប់សុខភាពពួកយើង និងសូមបង្វែរជំងឺគ្រុនក្ដៅរបស់វាឆ្ពោះទៅកាន់ អាល់-ជុហ៍ហ្វះ វិញចុះ»។ លោកស្រី អាយស្ហះ បានមានប្រសាសន៍បន្ថែមថា៖ នៅពេលដែលពួកយើងបានមកដល់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ ដំបូងឡើយ ទីនោះជាទឹកដីដែលមានជំងឺរាតត្បាតច្រើនជាងគេបំផុត ហើយជ្រលងភ្នំ ប៊ុតហាន តែងតែហូរនូវទឹកដែលល្អក់មិនស្អាត។

លោក ហ្សែដ អ៊ីប៊ីន អាស្លាំ បានដំណាលពីបិតារបស់គាត់ថា៖ លោក អ៊ូម៉ារ តែងតែបួងសួងថា៖ «ឱព្រះអម្ចាស់! សូមទ្រង់ប្រទានដល់ទូលបង្គំនូវការស្លាប់ពលីជីវិត (សាហាដះ) ក្នុងមាគ៌ារបស់ទ្រង់ និងសូមកំណត់ឲ្យមរណភាពរបស់ទូលបង្គំស្ថិតនៅក្នុងទីក្រុងនៃអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ផងចុះ»។

លោក ថ្វាល់ហះ អ៊ីប៊ីន ឧរពៃឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសជនជាតិអារ៉ាប់វាលខ្សាច់ម្នាក់ដែលមានសក់ក្បាលរញ៉េរញ៉ៃ បានមកជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានជម្រាបសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមលោកមេត្តាប្រាប់ខ្ញុំនូវអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ជាកាតព្វកិច្ចលើរូបខ្ញុំទាក់ទងនឹងការថ្វាយបង្គំព្រះ»។ លោកមានប្រសាសន៍ឆ្លើយតបថា៖ «គឺការថ្វាយបង្គំព្រះជាកាតព្វកិច្ចចំនួន ៥ ពេលក្នុងមួយថ្ងៃនិងមួយយប់ លើកលែងតែអ្នកចង់ថ្វាយបង្គំស្ម័គ្រចិត្តបន្ថែមប៉ុណ្ណោះ»។ បុរសនោះបានសួរទៀតថា៖ «សូមលោកប្រាប់ខ្ញុំនូវអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ជាកាតព្វកិច្ចលើរូបខ្ញុំទាក់ទងនឹងការតមអាហារ»។ លោកមានប្រសាសន៍ឆ្លើយតបថា៖ «គឺការតមអាហារពេញមួយខែរ៉ាម៉ាឌន លើកលែងតែអ្នកចង់តមអាហារស្ម័គ្រចិត្តបន្ថែមប៉ុណ្ណោះ»។ បុរសនោះបានសួរទៀតថា៖ «សូមលោកប្រាប់ខ្ញុំនូវអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ជាកាតព្វកិច្ចលើរូបខ្ញុំទាក់ទងនឹងការផ្ដល់ទានកាតព្វកិច្ច»។ ដូច្នេះ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏បានប្រាប់គាត់នូវច្បាប់វិន័យគ្រឹះទាំងឡាយនៃសាសនាអ៊ីស្លាម។ ពេលនោះបុរសនោះបាននិយាយថា៖ «ស្បថនឹងព្រះអង្គដែលបានលើកតម្កើងកិត្តិយសរបស់លោក ខ្ញុំនឹងមិនធ្វើការស្ម័គ្រចិត្តបន្ថែមណាមួយឡើយ ហើយខ្ញុំក៏មិនបន្ថយនូវអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ជាកាតព្វកិច្ចលើរូបខ្ញុំសូម្បីតែបន្តិចណាឡើយ»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «គាត់នឹងទទួលបានជោគជ័យ ប្រសិនបើគាត់និយាយពិត ឬគាត់នឹងបានចូលឋានសួគ៌ ប្រសិនបើគាត់និយាយពិត»។

លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីធ្លាប់បានតមអាហារនៅថ្ងៃទី ១០ នៃខែ មុហាររ៉ម (ថ្ងៃ អាស្ហ៊ូរ៉ា) និងបានបង្គាប់ឲ្យតមអាហារនៅថ្ងៃនោះ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលការតមអាហារខែរ៉ាម៉ាឌនត្រូវបានកំណត់ជាកាតព្វកិច្ច ការតមអាហារនៅថ្ងៃ អាស្ហ៊ូរ៉ា ក៏ត្រូវបានទុកជាការស្ម័គ្រចិត្តវិញ។ ចំណែកលោក អាប់ឌុលឡោះ (អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ) មិនដែលតមអាហារនៅថ្ងៃនោះឡើយ លើកលែងតែថ្ងៃនោះចៃដន្យត្រូវចំថ្ងៃដែលលោកតែងតែតមអាហារជាទម្លាប់ប៉ុណ្ណោះ។