បញ្ហាច្បាប់រៀបរាប់ដោយអាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាហ៍ម៉ាត់

៨២៤ (ត) - ការរត់សាកអៀររវាងភ្នំសហ្វានិងម៉ាវ៉ះហ៍សម្រាប់អ្នកធ្វើហាជជីបែបតាម៉ាតទួអាក់៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើគាត់រត់សាកអៀរពីរដង (ម្តងសម្រាប់អ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍និងម្តងសម្រាប់ហាជជី) គឺជាការប្រសើរបំផុតហើយបើគាត់រត់សាកអៀរតែម្តងក៏គ្មានបញ្ហាអ្វីដែរប៉ុន្តែការរត់ពីរដងគឺជាការពេញចិត្តជាងចំពោះខ្ញុំ។ ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលបានឌូអា (ការអង្វរសុំព្រះ)ថានឹងធ្វើហាជជីប៉ុន្តែមិនទាន់បានបំពេញកាតព្វកិច្ចហាជជីឥស្លាម ៨២៥ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកដែលបានឌូអា (ណាឌើរ) ថានឹងធ្វើហាជជីខណ៖ពេលដែលគាត់មិនទាន់បានបំពេញកាតព្វកិច្ចហាជជីគ្រឹះនៃសាសនាឥស្លាម (ហាជ្ជ៉ាតុលឥស្លាម) នៅឡើយ៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ មិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយគឺគាត់ត្រូវតែចាប់ផ្តើមបំពេញកាតព្វកិច្ចរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជាមុនសិនបន្ទាប់មកទើបបំពេញពាក្យឌូអារបស់ខ្លួនតាមក្រោយដោយយោងតាមហាឌីޘរបស់ Ibn 'អ៊ូម៉ារ ﵁។ ៨២៦ - ប្រសិនបើគាត់បានទៅធ្វើហាជជី៖ អ៊ីប៊ីនអាប់បាស ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថាវាគ្រប់គ្រាន់ជាកាតព្វកិច្ចហាជជីឥស្លាមរបស់គាត់។ រីឯ Ibn 'អ៊ូម៉ារ ﵁ ធ្លាប់បានប្រាប់ស្ត្រីម្នាក់ថា៖ «នេះជាហាជជីឥស្លាមរបស់អ្នកដូច្នេះចូរអ្នកបំពេញពាក្យឌូអារបស់អ្នកតាមក្រោយចុះ»។ ៨២៧ - អ្នកដែលបានស្លាប់បាត់បង់ជីវិតដោយនៅសល់កិច្ចហាជជីមួយចំនួនមិនទាន់បានបំពេញ៖ ត្រូវបំពេញជំនួសគាត់គឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ៨២៨ - ការជួលខ្លួនឯងដើម្បីទៅធ្វើហាជជីជំនួសអ្នកដទៃ៖ គឺត្រូវបានអនុញ្ញាតគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។

៨២៩ - អ្នកស្រុកម៉ាកកាស់ត្រូវស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មសម្រាប់ហាជជីចេញពីទីក្រុងម៉ាកកាស់ផ្ទាល់។ ប្រសិនបើពួកគេប្រញាប់ស្លៀកពាក់មុនថ្ងៃតារវីយ៉ះហ៍គឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ 'អ៊ូម៉ារ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែលអ្នករាល់គ្នាឃើញព្រះចន្ទអឌ្ឍចន្ទនៃខែហ្សុលហ៊ីជ្ជះហ៍ចូរស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មចុះ។ ៨៣០ - ប្រសាសន៍របស់ 'អ៊ូម៉ារថា «ចូរស្លៀកពាក់ស្បៃកាហ្វាន់ដូចអ្នកធ្វើហាជជីទោះបីជាអ្នកមិនទាន់ស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មក៏ដោយ» មានន័យថាជាការយកតម្រាប់តាមអ្នកធ្វើហាជជីដើម្បីភាពពិសិដ្ឋ។ ៨៣១ - ស្ត្រីដែលបានស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មសម្រាប់អ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍រួចពេលវេលាធ្វើហាជជីបានមកដល់ខណ៖ពេលដែលនាងកំពុងមានឈាមរដូវ៖ នាងត្រូវបន្លឺពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះហ៍សម្រាប់ហាជជីហើយនាងនឹងក្លាយជាអ្នកធ្វើហាជជីបែបគីរ៉ន (រួមបញ្ចូលទាំងពីរ)។ ៨៣២-៨៣៣ - ស្ត្រីដែលបានដើរត៖វ៉ាហ្វហ្ស៊ីយ៉ារ៉ោះហ៍រួចស្រាប់តែធ្លាក់ឈាមរដូវមុនពេលសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ពីររ៉កអាត់៖ នាងត្រូវសឡាតពីររ៉កអាត់នៅពេលដែលនាងស្អាតបរិសុទ្ធឡើងវិញ។ 'អ៊ូម៉ារ ﵁ ធ្លាប់បានសឡាតពីររ៉កអាត់នៃត៖វ៉ាហ្វនៅជ្រលងភ្នំហ្ស៊ីធូវ៉ា (Dhi Tuwa)។ ជំពូកស្តីពីប្រសាសន៍ «ហាជជីគឺការឈរនៅអារ៉ាហ្វាត់ហើយអ៊ុមរ៉ោះហ៍គឺការដើរត៖វ៉ាហ្វ» ៨៣៤ - ឪពុករបស់ខ្ញុំបានពន្យល់ថា៖ ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ﷺ «ហាជជីគឺអារ៉ាហ្វាត់» មិនមែនមានន័យថាគ្រាន់តែឈរនៅអារ៉ាហ្វាត់គឺចប់កិច្ចហាជជីនោះឡើយប៉ុន្តែគឺត្រូវបំពេញកិច្ចកាតព្វកិច្ចដទៃទៀតឱ្យបានពេញលេញដូចជាការចោលគ្រួសលើចាមរ៉ោះហ៍ការដើរត៖វ៉ាហ្វហ្ស៊ីយ៉ារ៉ោះហ៍នៅថ្ងៃអារសត្វនិងការស្នាក់នៅមីណារហូតដល់ចប់។ វាប្រៀបដូចជាប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ﷺ ថា «អ្នកណាដែលទាន់មួយរ៉កអាត់នៃការសឡាតគឺគាត់បានទាន់ការសឡាតនោះហើយ» ដែលមានន័យថាគាត់ត្រូវតែក្រោកឡើងសឡាតបំពេញរ៉កអាត់ដែលនៅសល់ឱ្យគ្រប់បរិបូរណ៍។ ដូច្នេះប្រសិនបើអ្នកឈរនៅអារ៉ាហ្វាត់បានរួមដំណេកជាមួយភរិយាមុនពេលចោលគ្រួសលើចាមរ៉ោះហ៍ពិធីបុណ្យហាជជីរបស់គាត់ត្រូវបានខូចបង់ទាំងស្រុង។ លុះត្រាតែចោលគ្រួសរួចទើបគាត់រួចផុតពីការហាមឃាត់មួយចំនួន (តាហាលលុលទីមួយ) ដោយត្រូវបានអនុញ្ញាតគ្រប់យ៉ាងលើកលែងតែការរួមដំណេក។ ៨៣៥ - អ៊ីប៊ីនអាប់បាស ﵁ បានបញ្ជាក់ថា៖ អ្នកណាដែលដើរត៖វ៉ាហ្វវិហារកា'ពះហ៍គឺគាត់បានស្រាយអ៊ីហរ៉មដែលពាក្យនេះគឺសំដៅលើអ៊ុមរ៉ោះហ៍។ ៨៣៦ - ជនជាតិគ្រិស្តដែលបានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមនៅម៉ាកកាស់ហើយមានបំណងធ្វើហាជជី៖ គាត់មានឋាន៖ដូចអ្នកកើតនៅម៉ាកកាស់ដែរក្នុងការស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉ម។

ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលចូលទីក្រុងម៉ាកកាស់ក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មរួចមានបំណងធ្វើហាជជី

ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលបានឌូអា (ការអង្វរសុំព្រះ) (ណាឌើរ) ថានឹងធ្វើដំណើរទៅធ្វើហាជជីដោយថ្មើរជើង

អ្នកដែលចូលទីក្រុងម៉ាកកាស់ក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មរួចមានបំណងធ្វើហាជជី ៨៣៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានចូលទីក្រុងម៉ាកកាស់ក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉ម (អ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍) រួចគាត់មានបំណងធ្វើហាជជីតើគាត់ត្រូវស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មចេញពីទីណា? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់ត្រូវស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មចេញពីទីក្រុងម៉ាកកាស់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់បានធ្វើអ៊ុមរ៉ោះហ៍ជំនួសអ្នកដទៃរួចគាត់មានបំណងធ្វើហាជជីសម្រាប់ខ្លួនឯងគាត់ត្រូវតែចេញទៅកាន់ទីតាំងមីក្វាត់ដើម្បីស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉ម។ ឬប្រសិនបើគាត់បានធ្វើអ៊ុមរ៉ោះហ៍សម្រាប់ខ្លួនឯងរួចចង់ធ្វើហាជជីជំនួសអ្នកដទៃគាត់ក៏ត្រូវចេញទៅកាន់ទីតាំងមីក្វាត់ដែរ។ ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលបានឌូអា (ការអង្វរសុំព្រះ)ថានឹងធ្វើដំណើរទៅធ្វើហាជជីដោយថ្មើរជើង ៨៣៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានឌូអាថានឹងធ្វើហាជជីដោយថ្មើរជើងប៉ុន្តែគាត់មិនបានបញ្ជាក់ទីតាំងចាប់ផ្តើមដើរ៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គឺផ្អែកលើចេតនាក្នុងចិត្តរបស់គាត់។ ប្រសិនបើគាត់គ្មានចេតនាជាក់លាក់គឺត្រូវអនុវត្តតាមហាឌីޘរបស់ 'Uqbah ibn 'អាមៀរ ﵁ (ដោយជិះសត្វធ្វើដំណើរហើយចេញកាហ្វារ៉ោះហ៍លោះពាក្យសច្ចា)។ ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលបានឌូអាថានឹងធ្វើពិធីបុណ្យហាជជី ៨៣៩ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានឌូអាថានឹងធ្វើហាជជីក្នុងឆ្នាំណាមួយលើកលែងតែមានឧបសគ្គមករារាំងហើយគាត់បារម្ភថាការងាររវល់នឹងរារាំងគាត់ហើយគាត់បានដកប្រាក់សម្រាប់ធ្វើហាជជីទុកដាច់ដោយឡែកតើលោកឪពុកយល់ឃើញថាគាត់គប្បីយកប្រាក់នោះទៅចែកទានដល់ជនទុគ៌តឬទុកឱ្យអ្នកដទៃទៅធ្វើហាជជីជំនួសគាត់?...

ជំពូកស្តីពីអ្នកធ្វើហាជជីបែបគីរ៉ន (អាល់ការីន) តើការដើរត៖វ៉ាហ្វមួយលើកគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គាត់ដែរឬទេ?

...៨៣៩ (ត) - ឪពុករបស់ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ មានបន្ទូលថា ﴿ពួកគេត្រូវតែបំពេញពាក្យឌូអា (ការអង្វរសុំព្រះ)របស់ពួកគេ﴾ (ស៊ូរ៉ាត់ហ៍អាល់ហ៊ីនសាន ៧៦:៧) ដូច្នេះគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីការបំពេញពាក្យឌូអាឡើយ។ ប្រសិនបើមានឧបសគ្គមករារាំងគាត់ក្នុងឆ្នាំនេះខ្ញុំសង្ឃឹមថាគាត់នឹងត្រូវបានលើកលែងទោសហើយគាត់ត្រូវចេញកាហ្វារ៉ោះហ៍លោះពាក្យសច្ចារួចទៅធ្វើហាជជីនៅឆ្នាំក្រោយនៅពេលដែលមានលទ្ធភាព។ ហើយប្រសិនបើគាត់ស្លាប់បាត់បង់ជីវិតគេត្រូវចាត់ឱ្យមានអ្នកទៅធ្វើហាជជីជំនួសគាត់។ ៨៤០ - ប្រសិនបើគាត់បានធ្វើហាជជីខណ៖ដែលមិនទាន់បានបំពេញហាជជីឥស្លាម៖ អ៊ីប៊ីនអាប់បាសបានមានប្រសាសន៍ថាវាគ្រប់គ្រាន់ជាហាជជីឥស្លាមរីឯ Ibn 'អ៊ូម៉ារបានមានប្រសាសន៍ថានេះជាហាជជីឥស្លាមចូរទៅបំពេញពាក្យឌូអាតាមក្រោយ។ ជំពូកស្តីពីអ្នកធ្វើហាជជីបែបគីរ៉នតើការដើរត៖វ៉ាហ្វមួយលើកគ្រប់គ្រាន់ដែរឬទេ? ៨៤១ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ អ្នកធ្វើហាជជីបែបគីរ៉ន (Qiran) គឺការដើរត៖វ៉ាហ្វមួយលើក (៧ ជុំ) និងរត់សាកអៀរមួយលើក (៧ ជុំ) គឺគ្រប់គ្រាន់ពេញលេញសម្រាប់គាត់ហើយ។ ជំពូកស្តីពីខែទាំងឡាយនៃពិធីបុណ្យហាជជី ៨៤២ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ ខែទាំងឡាយនៃពិធីបុណ្យហាជជីគឺ៖ ខែសައްវ៉ាល់ (Shawwal), ខែហ្សុលកាក់ដះហ៍ (Dhu អាល់-Qi'dah), និង ១០ ថ្ងៃដំបូងនៃខែហ្សុលហ៊ីជ្ជះហ៍ (Dhu អាល់-Hijjah)។ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់បានធ្វើអ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍ក្នុងខែទាំងនេះរួចស្នាក់នៅបន្តរហូតដល់រដូវហាជជីប៉ុន្តែគាត់បានស្លាប់មុននឹងបានធ្វើហាជជីគាត់ត្រូវបានចាត់ទុកជាអ្នកធ្វើតាម៉ាតទួអាក់ហើយត្រូវមានកាតព្វកិច្ចអារសត្វបូជា (ហាដ្យី) ដែលងាយស្រួលរកពីកេរមរតករបស់គាត់។

ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិធនធានគ្រប់គ្រាន់ប៉ុន្តែបានស្លាប់ទៅដោយមិនបានធ្វើហាជជី

អ្នកដែលមានលទ្ធភាពធនធានប៉ុន្តែបានស្លាប់ទៅដោយមិនបានធ្វើហាជជី ៨៤៣ - ឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសអ្នកមានម្នាក់ដែលមានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការធ្វើហាជជីប៉ុន្តែគាត់បានស្លាប់ទៅដោយមិនបានធ្វើហាជជី៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវដកប្រាក់ចេញពីទ្រព្យសម្បត្តិសរុបទាំងអស់របស់គាត់ដើម្បីជួលមនុស្សឱ្យទៅធ្វើហាជជីជំនួសគាត់ពីព្រោះកាតព្វកិច្ចហាជជីប្រៀបដូចជាបំណុលដែលជាប់ជំពាក់លើគាត់ដែរហើយកាតព្វកិច្ចហ្សាខាត់ក៏ដូចគ្នាដែរនេះជាទស្សន៖របស់អាល់-Hasan, 'Ata និង Tawus។ ៨៤៤ - បុរសម្នាក់បានស្លាប់ដោយធ្វើបណ្តាំជីវិតឱ្យធ្វើហាជជីជំនួសគាត់ ២០ ឌីណារនិងចែកសាច់ញាតិ ៦ ឌីណារប៉ុន្តែគាត់មិនទាន់បានបំពេញហាជជីឥស្លាមឡើយ៖ ឪពុកខ្ញុំឆ្លើយថាត្រូវចាប់ផ្តើមពីកាតព្វកិច្ចហាជជីជាមុនសិនដោយដកចេញពីទ្រព្យសរុបបន្ទាប់មកទើបដក ៦ ឌីណារចេញពីចំណែកមួយភាគបីនៃទ្រព្យដែលនៅសល់។ ៨៤៥ - បុរសម្នាក់ស្លាប់ដោយបន្សល់ទុកទ្រព្យ ២,០០០ ឌៀរហាំជំពាក់បំណុលគេ ១,០០០ ឌៀរហាំមិនទាន់ធ្វើហាជជីនិងមិនទាន់ចេញហ្សាខាត់៖ ឪពុកខ្ញុំឆ្លើយថាត្រូវសងបំណុលរបស់មនុស្សជាមុនសិនបន្ទាប់មកទើបដកប្រាក់ធ្វើហាជជីនិងហ្សាខាត់ចេញពីទ្រព្យដែលនៅសល់ទាំងអស់ហើយអ្វីដែលនៅសល់ចុងក្រោយទើបចែកជាកេរមរតក។ ជំពូកស្តីពីស្ត្រីធ្វើហាជជីជំនួសបុរសនិងស្ត្រីមានរដូវទៅដល់មីក្វាត់ ៨៤៦ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ តើស្ត្រីអាចធ្វើហាជជីជំនួសស្ត្រីនិងបុរសអាចធ្វើហាជជីជំនួសស្ត្រីបានដែរឬទេ?...

...៨៤៦ (ត) - ឪពុករបស់ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ បាទគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើជំនួសគ្នាបាន។ ៨៤៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីស្ត្រីមានរដូវនៅពេលដែលនាងធ្វើដំណើរទៅដល់ទីតាំងមីក្វាត់៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ នាងត្រូវងូតទឹក (ហ្គុស្វល់) ស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មបន្លឺពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះហ៍និងប្រតិបត្តិនូវរាល់កិច្ចទាំងអស់ដែលអ្នកធ្វើហាជជីប្រតិបត្តិលើកលែងតែនាងមិនត្រូវដើរត៖វ៉ាហ្វវិហារកា'ពះហ៍មិនត្រូវរត់សាកអៀររវាងសហ្វានិងម៉ាវ៉ះហ៍និងមិនត្រូវចូលទៅក្នុងវិហារឡើយរហូតទាល់តែនាងស្អាតបរិសុទ្ធ។ ជំពូកស្តីពីការបោះជំហានញាប់ៗ (រ៉ាម៉ាល់) និងការបញ្ចេញស្មាខាងស្តាំ (អ៊ីដតិព្វា') ៨៤៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើអ្នកដែលបោះបង់ការបោះជំហានញាប់ៗ (រ៉ាម៉ាល់) ក្នុង ៣ ជុំដំបូងនៃត៖វ៉ាហ្វមានទោសពៃរ៍អ្វីដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីលើគាត់ឡើយ (ពីព្រោះវាជាស៊ុណ្ណះហ៍)។ ៨៤៩ - ការដើរត៖វ៉ាហ្វដោយបញ្ចេញស្មាខាងស្តាំ (អ៊ីដតិព្វា')៖ ឪពុកខ្ញុំឆ្លើយថាគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ (ជាស៊ុណ្ណះហ៍សម្រាប់បុរស)។ ៨៥០ - ស្ត្រីភេទក្នុងការរត់ញាប់ៗក្នុងជ្រលងភ្នំការដើរញាប់ៗជុំវិញកា'ពះហ៍ឬការឡើងលើភ្នំសហ្វានិងម៉ាវ៉ះហ៍៖ ឪពុកខ្ញុំបានបញ្ជាក់ថាគ្មានកិច្ចទាំងនេះលើស្ត្រីភេទឡើយ (នាងត្រូវដើរដោយសុភាពទន់ភ្លន់)។ ៨៥១-៨៥២ - អ្នកស្រុកម៉ាកកាស់ឬអ្នកដែលស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មចេញពីម៉ាកកាស់គឺគ្មានកាតព្វកិច្ចបោះជំហានញាប់ៗ (រ៉ាម៉ាល់) ក្នុងត៖វ៉ាហ្វអ៊ីហ្វាដោះហ៍ឡើយ។

ជំពូកស្តីពីការដើរត៖វ៉ាហ្វនិងការរត់សាកអៀរដោយជិះសត្វឬមធ្យោបាយជិះ

ការជិះសត្វឬមធ្យោបាយជិះក្នុងត៖វ៉ាហ្វនិងសាកអៀរ ៨៥៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការជិះសត្វរត់សាកអៀររវាងសហ្វានិងម៉ាវ៉ះហ៍និងការដើរត៖វ៉ាហ្វដោយជិះសត្វដោយគ្មានជំងឺឬមានជំងឺ៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំស្អប់ខ្ពើមការជិះដោយគ្មានជំងឺចាំបាច់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់មានជំងឺគាត់អាចជិះសត្វឬឱ្យគេសែងជុំវិញវិហារកា'ពះហ៍បានដោយយោងតាមហាឌីޘរបស់លោកស្រី Umm Salamah ﵂ ដែលព្យាការី ﷺ បានបង្គាប់លោកស្រីថា៖ «ចូរនាងជិះដើរត៖វ៉ាហ្វពីក្រោយប្រជាជនចុះ»។ ជំពូកស្តីពីការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)នៅម៉ាកកាស់និងការបូកបញ្ចូលពេលសឡាត ៨៥៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុគ្គលដែលសឡាតតាមក្រោយ Muhammad ibn Dawud (មេដឹកនាំម៉ាកកាស់) ដែលបានកាត់បន្ថយសឡាតខណ៖ពេលដែលគាត់ជាអ្នកស្រុកត្រូវសឡាតពេញលេញ៖ ឪពុកខ្ញុំឆ្លើយថាគាត់ត្រូវតែសឡាតឡើងវិញពីព្រោះមេដឹកនាំត្រូវតែសឡាត ៤ រ៉កអាត់។ ៨៥៥-៨៥៦ - ការបូកបញ្ចូលពេលសឡាតក្នុងពេលធ្វើដំណើរ (ចាម')៖ គឺពន្យារពេលសឡាតហ្សុហួរមកដល់ពេលអាសើរហើយពន្យារម៉ាហ្ហ្រិបមកដល់ពេលអ៊ីស្វារួចសឡាតរួមគ្នា (ចាម' តាក់ឃៀរ)។ ហើយការបូកបញ្ចូលមុន (ចាម' តាក់ឌីម) ក៏ត្រូវបានអនុញ្ញាតដែរដូចដែលប្រជាជនធ្វើនៅវាលអារ៉ាហ្វាត់។ ៨៥៧-៨៥៨ - អ្នកស្រុកម៉ាកកាស់មិនត្រូវកាត់បន្ថយសឡាតនៅមីណានិងអារ៉ាហ្វាត់ឡើយពីព្រោះចម្ងាយផ្លូវនោះមិនគ្រប់ ៤ ប៊ុរុដ (៤៨ ម៉ាយល៍) ឡើយ។ ៨៥៩-៨៦០ - ឪពុកខ្ញុំពេញចិត្តឱ្យពន្យារហ្សុហួរមកដើមពេលអាសើររួចសឡាតរួមគ្នា។ ៨៦១ - ចម្ងាយផ្លូវដែលអនុញ្ញាតឱ្យកាត់បន្ថយសឡាតគឺ ៤ ប៊ុរុដ (ស្មើនឹង ១៦ ហ្វារសាក់ឬ ៤៨ ម៉ាយល៍) ស្របតាមទស្សន៖របស់ Ibn 'អ៊ូម៉ារនិងអ៊ីប៊ីនអាប់បាស ﵄។

ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលមានចម្ការផ្តល់ផលចិញ្ចឹមជីវិតរាល់ឆ្នាំតើត្រូវលក់វាដើម្បីយកប្រាក់ទៅធ្វើហាជជីដែរឬទេ?

៨៦២-៨៦៥ - ប្រសិនបើមេដឹកនាំមកពីក្រៅម៉ាកកាស់គាត់កាត់បន្ថយសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ដឹកនាំប្រជាជន។ ប៉ុន្តែបើមេដឹកនាំជាអ្នកស្រុកម៉ាកកាស់គាត់ត្រូវសឡាតពេញលេញ។ អ្នកស្រុកក្រៅដែលបម្រុងវិលត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតកាត់បន្ថយសឡាតនៅមីណានិងអារ៉ាហ្វាត់។ ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលមានចម្ការផ្តល់ផលចិញ្ចឹមជីវិតរាល់ឆ្នាំ ៨៦៦ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលមានចម្ការទំពាំងបាយជូរដែលគាត់ប្រមូលផលចិញ្ចឹមជីវិតរាល់ឆ្នាំតើគាត់ត្រូវលក់ចម្ការនោះដើម្បីយកប្រាក់ទៅធ្វើហាជជីដែរឬទេ? ឪពុករបស់ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំមិនយល់ឃើញថាគាត់ត្រូវលក់ដីធ្លីផ្ទះសម្បែងដែលជាប្រភពចិញ្ចឹមជីវិតប្រចាំថ្ងៃរបស់គាត់ដើម្បីយកទៅធ្វើហាជជីឡើយលើកលែងតែគាត់មានទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភលើសលប់ដូចជាចម្ការតម្លៃរាប់សែន។ រីឯចម្ការចិញ្ចឹមជីវិតគឺមិនត្រូវលក់ឡើយ (គាត់មិនទាន់ជាប់កាតព្វកិច្ចហាជជីឡើយដោយសារខ្វះលទ្ធភាពសេសសល់)។ ជំពូកស្តីពីតំបន់ហ៊ីចើរជាផ្នែកមួយនៃវិហារកា'ពះហ៍ ៨៦៧ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់ដើរត៖វ៉ាហ្វជុំវិញកា'ពះហ៍ហើយគាត់ដើរកាត់ខាងក្នុងតំបន់ហ៊ីចើរ (កោងពាក់កណ្តាលរង្វង់ហ៊ីចើរអ៊ីស្មាអែល) ដោយមិនបានដើរព័ទ្ធជុំវិញខាងក្រៅហ៊ីចើរទេនោះខ្ញុំយល់ឃើញថាគាត់ត្រូវតែដើរត៖វ៉ាហ្វឡើងវិញដោយចាប់ផ្តើមពីដុំថ្មខ្មៅពីព្រោះតំបន់ហ៊ីចើរគឺជាផ្នែកមួយនៃវិហារកា'ពះហ៍។

ជំពូកស្តីពីសំណួរអំពីជ្រុងនៃវិហារកា'ពះហ៍ណាខ្លះដែលបុរសត្រូវថើប

ជ្រុងនៃវិហារកា'ពះហ៍ណាខ្លះដែលត្រូវថើប ៨៦៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើជ្រុងណាខ្លះដែលបុរសត្រូវថើប? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់ត្រូវថើបតែដុំថ្មខ្មៅ (អាល់ហាជើរអាល់អាស្វវ៉ាដ) តែមួយគត់។ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ ចុះជ្រុងយ៉ាម៉ានី (រូកុនយ៉ាម៉ានី) តើត្រូវថើបដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ទេជ្រុងយ៉ាម៉ានីគឺគ្រាន់តែយកដៃទៅប៉ះអង្អែល (អ៊ីស្វទីឡាម) ប៉ុណ្ណោះគឺមិនត្រូវថើបឡើយគ្មានជ្រុងណាដែលត្រូវថើបក្រៅពីដុំថ្មខ្មៅតែមួយគត់ឡើយ។ ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលធ្វើហាជជីដោយប្រើប្រាស់ប្រាក់ចោរកម្ម ៨៦៩ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានលួចប្រាក់គេ ១០០ ឌៀរហាំរួចយកប្រាក់នោះទៅធ្វើពិធីបុណ្យហាជជី៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ មិនគ្រប់គ្រាន់ជាហាជជីរបស់គាត់ឡើយ (ការធ្វើហាជជីមិនត្រឹមត្រូវនិងមិនត្រូវបានទទួលយកឡើយ)។ ខ្ញុំបានសួរទៀតថា៖ ចុះប្រសិនបើគាត់យកប្រាក់ ១០០ ឌៀរហាំនោះទៅសងម្ចាស់គេវិញតាមក្រោយ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ក៏មិនគ្រប់គ្រាន់ជាហាជជីរបស់គាត់ដែរ (ពីព្រោះហាជជីត្រូវតែធ្វើឡើងដោយប្រាក់បរិសុទ្ធស្របច្បាប់)។ ៨៧០ - បុរសម្នាក់ដែលបានលួចប្រាក់ ៣០០ ឌៀរហាំរួចយកទៅរៀបការ៖ ឪពុកខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ បញ្ហានេះមិនដូចហាជជីឡើយពីព្រោះហាជជីដាច់ខាតត្រូវតែមានលទ្ធភាពដោយស្បៀងអាហារស្របច្បាប់និងមធ្យោបាយស្របច្បាប់ខ្ញុំសង្ឃឹមថាបញ្ហានរកនេះស្រាលជាងហាជជី។

ជំពូកស្តីពីការដើរត៖វ៉ាហ្វភ្ជាប់គ្នាជាច្រើនជុំ ៧ លើកដោយមិនសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ខណ្ឌ (អៀកក្ដរ៉នពុះល់អាសាប៊ី')

ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មសម្រាប់ហាជជីនៅក្រៅខែរបស់វា

ការដើរត៖វ៉ាហ្វភ្ជាប់គ្នាជាច្រើនជុំ ៧ លើកដោយមិនសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ខណ្ឌ ៨៧១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលដើរត៖វ៉ាហ្វ ៧ ជុំរួចបន្ត ៧ ជុំទៀតនិង ៧ ជុំទៀតជាប់ៗគ្នាហើយទើបសឡាតពីររ៉កអាត់សម្រាប់រាល់ ៧ ជុំនីមួយៗតាមក្រោយ៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយលោកស្រី 'អាយស្ហះ ﵂, អាល់-Miswar ibn Makhramah និង Tawus បានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើបែបនេះទោះបីជា Ibn 'អ៊ូម៉ារស្អប់ខ្ពើមការធ្វើបែបនេះក៏ដោយ។ ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មសម្រាប់ហាជជីនៅក្រៅខែរបស់វា ៨៧២ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មសម្រាប់ហាជជីនៅក្រៅខែហាជជី (ដូចជាក្នុងខែរ៉ាម៉ាដាន)៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់ត្រូវប្តូរហាជជីរបស់គាត់ឱ្យទៅជាអ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍វិញ។ ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលមានបំណងចូលទីក្រុងម៉ាកកាស់ដោយធ្វើអ៊ុមរ៉ោះហ៍ ៨៧៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលមានបំណងចូលទីក្រុងម៉ាកកាស់៖ គាត់បានពន្យល់ថា៖ ប្រសិនបើគាត់ចូលក្នុងខែរ៉ាម៉ាដានដោយធ្វើអ៊ុមរ៉ោះហ៍គាត់គ្មានកាតព្វកិច្ចអារសត្វបូជា (ហាដ្យី) ឡើយ។ កាតព្វកិច្ចអារសត្វបូជាគឺមានតែលើអ្នកដែលស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មសម្រាប់អ៊ុមរ៉ោះហ៍ក្នុងខែសައްវ៉ាល់ហ្សុលកាក់ដះហ៍ឬក្នុង ១០ ថ្ងៃនៃខែហ្សុលហ៊ីជ្ជះហ៍ប៉ុណ្ណោះ...

...៨៧៣ (ត) - ហើយគាត់បានស្នាក់នៅម៉ាកកាស់រហូតដល់ធ្វើហាជជីពេលនោះគាត់ក្លាយជាអ្នកធ្វើតាម៉ាតទួអាក់ហើយត្រូវមានកាតព្វកិច្ចអារសត្វបូជា (ហាដ្យី)។ ជំពូកស្តីពីការទិញលក់និងជួលផ្ទះសម្បែងក្នុងទីក្រុងម៉ាកកាស់ ៨៧៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការទិញផ្ទះសម្បែងនៅក្នុងទីក្រុងម៉ាកកាស់៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំស្អប់ខ្ពើមទង្វើនេះ (ពីព្រោះទឹកដីម៉ាកកាស់ជាទឹកដីពិសិដ្ឋសម្រាប់មនុស្សលោកទូទៅ)។ ទោះបីជាមានមនុស្សមួយចំនួនលើកឡើងថា 'អ៊ូម៉ារ ﵁ ធ្លាប់បានទិញផ្ទះធ្វើជាពន្ធនាគារក៏ដោយប៉ុន្តែនោះជាការទិញសម្រាប់ផលប្រយោជន៍រួមរបស់ប្រជាមូស្លីមមិនមែនទិញជាកម្មសិទ្ធិឯកជនឡើយ។ អាល់-Shafi'i បានអនុញ្ញាតឱ្យទិញលក់រីឯ Ishaq ibn Rahawayh បានហាមឃាត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងបំផុត។ ៨៧៥ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីការយកថ្លៃឈ្នួលផ្ទះនៅម៉ាកកាស់៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ មានការរាយការណ៍យ៉ាងច្រើនដែលស្អប់ខ្ពើមការយកថ្លៃឈ្នួលផ្ទះនៅម៉ាកកាស់ហើយការដែលម្ចាស់ផ្ទះមិនយកប្រាក់ឈ្នួលគឺជាការពេញចិត្តជាងចំពោះខ្ញុំ។ ៨៧៦ - អ្នកដែលបានកោរសក់មុនពេលចោលគ្រួសលើចាមរ៉ោះហ៍ដោយអចេតនាឬមិនដឹង៖ គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីលើគាត់ឡើយពីព្រោះគាត់ជាមនុស្សមិនដឹង។