បញ្ហាច្បាប់រៀបរាប់ដោយអាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាហ៍ម៉ាត់

៩៤៩ - ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ មិនត្រូវបំបែករវាងសាច់ញាតិឈ្លើយសឹកឡើយដោយយោងតាមហាឌីޘរបស់ 'Uthman ﵁។ ពួកគ្រិស្តសាសនិកដែលបំបាក់សន្ធិសញ្ញាហើយច្បាំងនឹងមូស្លីម ៩៥០ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីពួកគ្រិស្តសាសនិកដែលបានបំបាក់សន្ធិសញ្ញាសន្តិភាពហើយបានចេញមកច្បាំងតទល់នឹងប្រជាមូស្លីម៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំយល់ឃើញថាកូនចៅនិងស្ត្រីរបស់ពួកគេមិនត្រូវសម្លាប់និងមិនត្រូវចាប់ធ្វើជាឈ្លើយសឹកឡើយប៉ុន្តែត្រូវប្រយុទ្ធតែបុរសៗដែលបានចេញមកច្បាំងប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ ហេតុអ្វីបានជាមិនចាប់កូនចៅរបស់ពួកគេធ្វើជាឈ្លើយ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ «កូនចៅនិងស្ត្រីមិនត្រូវចាប់ធ្វើជាទាសករនិងមិនត្រូវសម្លាប់ឡើយពីព្រោះពួកគេមិនបានបំបាក់សន្ធិសញ្ញាឡើយអ្នកដែលបំបាក់សន្ធិសញ្ញាគឺបុរសៗរបស់ពួកគេដូច្នេះតើកូនចៅទាំងនោះមានកំហុសអ្វី?»។ ជំពូកស្តីពីកងទ័ពចល័តពិសេសនិងរង្វាន់លើកទឹកចិត្តបន្ថែម (អាល់ណាហ្វាល់) ៩៥១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីកងទ័ពចល័តពិសេសដែលចេញទៅប្រយុទ្ធហើយមេបញ្ជាការបានសន្យាផ្តល់រង្វាន់បន្ថែមមួយភាគបី (១/៣) ឬមួយភាគបួន (១/៤) នៃផលដែលដណ្តើមបានរួចទាហានមួយក្រុមដណ្តើមបានទ្រព្យសម្បត្តិឯទាហានមួយក្រុមទៀតដណ្តើមមិនបានអ្វីសោះតើពួកគេត្រូវចែករំលែកស្មើគ្នាឬរង្វាន់បានទៅលើតែអ្នកដែលដណ្តើមបាន? ឪពុកខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើមេបញ្ជាការបានចាត់តាំងពួកគេចេញទៅទាំងអស់គ្នានោះរង្វាន់ត្រូវតែបែងចែកស្មើៗគ្នាក្នុងចំណោមពួកគេទាំងអស់គ្នាពីព្រោះអ្នកដែលដណ្តើមទ្រព្យសម្បត្តិបានគឺបានមកដោយសារកម្លាំងការពារនិងការគាំទ្ររបស់អ្នកដែលដណ្តើមមិនបាននោះឯង។

ជំពូកស្តីពីកាតព្វកិច្ចស្តាប់បង្គាប់មេដឹកនាំកងទ័ពនិងការមិនប្រឆាំងនឹងបញ្ជា

ជំពូកស្តីពីសំណួរអំពីការប្រកួតភ្នាល់រង្វាន់កីឡា (អាល់សាបាក់)

៩៥២ - រង្វាន់លើកទឹកចិត្តបន្ថែម (ណាហ្វាល់) គឺត្រូវដកចេញពីចំណែក ៤ ភាគ ៥ ក្រោយពេលដែលបានដកចំណែកឃូមុស (មួយភាគប្រាំ) ចេញរួចរាល់។ កាតព្វកិច្ចស្តាប់បង្គាប់មេដឹកនាំកងទ័ព ៩៥៣ - នៅពេលដែលមេដឹកនាំបញ្ជាក្បួនទ័ពដើរឆ្ពោះទៅមុខទាហានមិនត្រូវឡើងទៅមុខថយក្រោយឬបំបែកក្បួនទៅឆ្វេងទៅស្តាំដើម្បីស្វែងរកស្បៀងអាហារឡើយប្រសិនបើពួកគេល្មើសបញ្ជាពួកគេចាត់ទុកជាអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាបកម្មមិនស្តាប់បង្គាប់។ ការប្រកួតភ្នាល់រង្វាន់កីឡា (អាល់សាបាក់) ៩៥៤ - អាប៊ូហ៊ូរ៉ាយរ៉ោះ ﵁ បានរាយការណ៍ពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «គ្មានការប្រកួតយកប្រាក់រង្វាន់ស្របច្បាប់ឡើយលើកលែងតែក្នុងការបាញ់ធ្នូ (ណាស្វល់) ការប្រណាំងសត្វអូដ្ឋ (ឃូហ្វ) ឬការប្រណាំងសេះ (ហាហ៊្វីរ)»។ បញ្ហាផ្សេងៗចម្រុះក្នុងក្បួនច្បាប់សង្គ្រាម ៩៥៥ - ទាហានដែលនេសាទត្រីបានក្នុងពេលចេញច្បាំង៖ ប្រសិនបើតម្លៃបន្តិចបន្តួចគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយប៉ុន្តែបើមានតម្លៃច្រើន (ដូចជាស្មើនឹងមួយឌៀរហាំ) គាត់ត្រូវប្រគល់ចូលក្នុងផលសង្គ្រាមរួមពីព្រោះគាត់ចូលទៅដល់ទីនោះបានដោយសារកម្លាំងសាមគ្គីរបស់កងទ័ពមូស្លីម។ ៩៥៧ - ពាណិជ្ជករមូស្លីមដែលបានទិញលោះឈ្លើយសឹកមូស្លីមក្នុងដែនដីសត្រូវ៖ ឈ្លើយសឹកនោះត្រូវសងប្រាក់លោះនោះត្រឡប់មកវិញ។ ៩៥៨-៩៥៩ - មិនត្រូវចេញទៅច្បាំងដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីមេដឹកនាំ (អ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)) ឡើយលើកលែងតែមានសត្រូវវាយឆ្មក់ភ្លាមៗដែលគំរាមកំហែងដល់អាយុជីវិតនិងក្រុមគ្រួសារទើបអាចប្រយុទ្ធការពារខ្លួនបាន។ ៩៦០ - អ្នកដែលលួចផលសង្គ្រាមមុនពេលបែងចែក (ហ្គាលូល)៖ ត្រូវដុតបំផ្លាញឥវ៉ាន់របស់គាត់ចោលដើម្បីជាការព្រមានលើកលែងតែគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)កូរអាននិងសត្វមានជីវិតគឺមិនត្រូវដុតឡើយ។ ៩៦១-៩៦២ - ការប្រឈមមុខនឹងពួកចោរប្លន់៖ ប្រសិនបើដឹងថាពួកចោរគ្រាន់តែចង់បានទ្រព្យហើយទុកជីវិតឱ្យគាត់អាចប្រគល់ទ្រព្យឱ្យគេបានប៉ុន្តែបើដឹងថាពួកចោរនឹងសម្លាប់គាត់ត្រូវតែតស៊ូការពារខ្លួនឱ្យអស់ពីលទ្ធភាព។

ជំពូកស្តីពីអ្នកទទួលកិច្ចការពារនិងការសាងសង់វិហារសាសនា ៩៦៣ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ ពួកយូដានិងគ្រិស្តសាសនិកគ្មានសិទ្ធិសាងសង់វិហារសាសនាថ្មីឬវាយជួងសាសនានៅក្នុងទីក្រុងដែលកកើតឡើងដោយប្រជាមូស្លីមឡើយលើកលែងតែមានចែងក្នុងសន្ធិសញ្ញាសន្តិភាពដើមហើយពួកគេមិនត្រូវតាំងលក់ស្រាជាចំហក្នុងទីក្រុងមូស្លីមឡើយយោងតាមហាឌីޘរបស់អ៊ីប៊ីនអាប់បាស ﵁។ ៩៦៤ - នៅក្នុងឧបទ្វីបអារ៉ាប់៖ មិនអនុញ្ញាតឱ្យសាងសង់វិហារគ្រិស្តឬយូដាថ្មីឡើយ។ ប៉ុន្តែពួកគេមានសិទ្ធិស្របតាមសន្ធិសញ្ញាសន្តិភាពរបស់ពួកគេហើយចំពោះវិហារចាស់ៗដែលបាក់បែកពួកគេត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យជួសជុលឡើងវិញបាន។ ៩៦៥ - ដីធ្លីដែលដណ្តើមបានដោយកម្លាំងយោធា ('អានវ៉ាតាន) គឺជាកម្មសិទ្ធិរួមរបស់មូស្លីមដែល ៤ ភាគ ៥ សម្រាប់កងទ័ពនិង ១ ភាគ ៥ ត្រូវបែងចែកជា ៥ ចំណែក។

៩៦៦ - ពួកអ្នកទទួលកិច្ចការពារ (ហ្ស៊ិមមី) មិនត្រូវនាំស្រាឬលក់ស្រាជាចំហក្នុងទីក្រុងមូស្លីមឡើយលើកលែងតែមានចែងក្នុងសន្ធិសញ្ញារបស់ពួកគេ។ ៩៦៧ - គ្មាននរណាម្នាក់ត្រូវផ្លាស់ប្តូរសិទ្ធិបុរាណរបស់ពួកគេឡើយដរាបណាពួកគេបង់ពន្ធជីហ្សយ៉ះហ៍យ៉ាងត្រឹមត្រូវ។ ៩៦៨ - ពួកគ្រិស្តសាសនិកនៅទីក្រុងអានបារ (អាល់-Anbar) ដែលមានលិខិតសរសេរដោយ 'អាលី ﵁ ក្នុងការបន្ធូរបន្ថយពន្ធជីហ្សយ៉ះហ៍៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានបញ្ជាក់ថាលិខិតនោះគឺពិតប្រាកដត្រឹមត្រូវហើយត្រូវតែគោរពតាមអ្វីដែល 'អាលីបានសរសេរដូចដែលព្យាការី ﷺ ធ្លាប់បានគោរពកិច្ចសន្យាជាមួយអ្នកស្រុកណាជរ៉នដែរ។ គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ឬក្បួនស្តីពីការអារកសត្វនិងពិធីអាគីកោះហ៍ ៩៦៩ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើត្រូវពោលអ្វីខ្លះនៅពេលអារកសត្វ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវពោលថា «ប៊ីស្មិលឡោះហ៍វ៉ល់ឡាហុអាកពើរ» (Bismillah wallahu Akbar - ក្នុងនាមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ហើយអល់ឡោះទ្រង់មហាយក្ស)។ ខ្ញុំបានសួរទៀតថា៖ ចុះតើត្រូវសូត្រសឡាវ៉ាត់លើព្យាការី ﷺ ដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំមិនដែលឮការរាយការណ៍លើរឿងនេះឡើយ (គឺគ្រាន់តែពោលប៊ីស្មិលឡោះហ៍និងតាក់បៀរជាការស្រេច)។

ជំពូកស្តីពីសត្វអ៊ុដហ៊ីយ៉ះហ៍ (គូរបាន) តើត្រូវបែងចែកសាច់យ៉ាងដូចម្តេច?

ជំពូកស្តីពីសត្វចៀមមួយក្បាលដែលត្រូវអារបូជាជំនួសសមាជិកគ្រួសារទាំងអស់

ការបែងចែកសាច់សត្វអ៊ុដហ៊ីយ៉ះហ៍ (គូរបាន) ៩៧០ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសត្វគូរបានតើត្រូវបែងចែកសាច់យ៉ាងដូចម្តេច? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវបែងចែកជា ៣ ចំណែកស្មើៗគ្នាគឺមួយភាគបីទុកសម្រាប់បរិភោគក្នុងគ្រួសារមួយភាគបីចែកទានដល់ជនក្រីក្រទុគ៌តនិងមួយភាគបីទៀតជូនដល់សាច់ញាតិជិតស្និទ្ធនិងអ្នកជិតខាង។ សត្វចៀមមួយក្បាលជំនួសសមាជិកគ្រួសារទាំងអស់ ៩៧១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើសត្វចៀមមួយក្បាលអាចអារបូជាជំនួសសមាជិកគ្រួសារទាំងអស់បានដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយព្យាការី ﷺ ធ្លាប់បានអារសត្វចៀមឈ្មោលពីរក្បាលដោយលោក ﷺ បានអារមួយក្បាលដោយពោលថា «ប៊ីស្មិលឡោះហ៍នេះគឺជំនួស Muhammad និងក្រុមគ្រួសាររបស់លោក» និងមួយក្បាលទៀតលោក ﷺ បានពោលថា «ប៊ីស្មិលឡោះហ៍ឱអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)! នេះគឺមកពីទ្រង់និងសម្រាប់ទ្រង់ជំនួសរាល់ជនណាដែលបានប្រកាសពីឯកភាពរបស់ទ្រង់ក្នុងចំណោមប្រជាជាតិរបស់ខ្ញុំ»។ អាប៊ូហ៊ូរ៉ាយរ៉ោះ ﵁ ក៏ធ្លាប់បានអារសត្វចៀមមួយក្បាលជំនួសខ្លួននិងគ្រួសារលោកដែរ។ បុគ្គលដែលមានបំណងអារសត្វគូរបានតើអាចកាត់សក់ឬក្រចកបានទេ? ៩៧២-៩៧៣ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែល ១០ ថ្ងៃដំបូងនៃខែហ្សុលហ៊ីជ្ជះហ៍ចូលមកដល់ប្រសិនបើជនណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាមានបំណងអារសត្វគូរបានគាត់ដាច់ខាតមិនត្រូវកាត់សក់មិនត្រូវកោររោមនិងមិនត្រូវកាត់ក្រចកឡើយរហូតទាល់តែអារសត្វគូរបានរួចរាល់។

ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលភ្លេចឬបោះបង់ការបន្លឺនាមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) (តាសស្មីយ៉ះហ៍) លើសត្វអារក

ខ្ញុំបានសួរលោក (ឪពុករបស់ខ្ញុំ) ថាតើអ្នកមានបំណងធ្វើគូរបាន់អាចជោះឈាម (ហ៊ីចាម៉ាស់) បានដែរឬទេ? លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «បានដរាបណាមិនកោរសក់» ដោយលោកសំដៅលើហាដីសរបស់អ៊ុម្មុសាឡាម៉ាស់ពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ថា៖ «នៅពេលដប់ថ្ងៃដំបូង (នៃខែទុលហិជ្ជះ) ចូលមកដល់ចូរអ្នកកុំកាត់សក់និងកុំកាត់ក្រចកឡើយ»។ ជំពូក៖ ប្រសិនបើគេភ្លេចបន្លឺព្រះនាមអល់ឡោះលើសត្វដែលត្រូវអារ៖ ៩៧៤ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊ិនអាប៊ីបាក្រអាល់មុក័ដដាមីបានរាយការណ៍ប្រាប់ខ្ញុំថាហាំម៉ាដអ៊ីប៊ិនហ្សៃដបានដំណាលពីអយ្យូបពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) (អ៊ីប៊ិនស៊ីរីន) អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានអារសត្វហើយភ្លេចបន្លឺព្រះនាមអល់ឡោះដោយលោកស្អប់ខ្ពើមការនោះហើយសូត្រអាយ៉ាត់នេះថា៖ {ហើយចូរអ្នកកុំបរិភោគនូវអ្វីដែលមិនត្រូវបានបន្លឺព្រះនាមអល់ឡោះលើវាឡើយ} [អាល់អាន់អាំ៖ ១២១]។ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីហាដីសនេះនិងដំណាលវាប្រាប់លោកហើយលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយទោះបីជាគេមិនបានបន្លឺព្រះនាម (ដោយសារភ្លេច) ក៏ដោយ»។ ៩៧៥ - លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកដែលអារសត្វដោយមិនបានបន្លឺព្រះនាមអល់ឡោះដោយភ្លេចភ្លាំងឬដោយចេតនា។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចំពោះការភ្លេចភ្លាំងគឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយប្រសិនបើអល់ឡោះ ﷻ សព្វព្រះទ័យ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើធ្វើដោយចេតនាខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយ»។ សត្វដែលអារដោយចោរលួច៖ ៩៦៧ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើបុរសម្នាក់លួចចៀមមួយក្បាលរួចហើយអារកាត់វាវាមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យបរិភោគឡើយពោលគឺសម្រាប់រូបគេ»។ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «ចុះប្រសិនបើគេប្រគល់វាត្រឡប់ទៅឱ្យម្ចាស់ដើមវិញ?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ក៏មិនត្រូវបរិភោគដែរ»។

ជំពូក៖ ប្រសិនបើគេអារកាត់សត្វពីខាងក្រោយករបស់វា។ (ការបញ្ជាក់អំពីវិធានច្បាប់ទាក់ទងនឹងការអារសត្វពីផ្នែកខាងក្រោយកជំនួសឱ្យការកាត់បំពង់កនិងសរសៃឈាមធំពីខាងមុខ)។

ប្រសិនបើគេអារកាត់សត្វពីខាងក្រោយករបស់វា៖ ៩៧៧ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីសត្វដែលត្រូវអារពីខាងក្រោយករបស់វាដោយមិនបានកាត់បំពង់ខ្យល់និងសរសៃឈាមធំទាំងសងខាងឡើយ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវបរិភោគឡើយលុះត្រាតែគេអារកាត់បំពង់ខ្យល់និងសរសៃឈាមធំទាំងសងខាង»។ សត្វដែលអារដោយពួកម៉ាជូស៊ី (អ្នកគោរពភ្លើង)៖ ៩៧៨ - លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសត្វដែលអារដោយពួកម៉ាជូស៊ី។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «សត្វដែលពួកគេអារគឺមិនត្រូវបរិភោគឡើយ»។ ៩៧៩ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍អំពីសត្វដែលពួកម៉ាជូស៊ីអារថា៖ «សត្វដែលពួកគេអារគឺមិនត្រូវបរិភោគឡើយហើយស្ត្រីរបស់ពួកគេក៏មិនត្រូវរៀបការជាមួយដែររហូតដល់ពួកគេចូលសាសនាឥស្លាម»។ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីប្រសាសន៍របស់លោកអ៊ូមើរដែលថា "ចូរប្រព្រឹត្តចំពោះពួកគេតាមគន្លងអ្នកកាន់គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម) (អះលុលគីតាប)"។ លោកបានឆ្លើយថា៖ «នោះគឺសំដៅតែលើរឿងពន្ធជីហ្ស៊ីយ៉ាស់ប៉ុណ្ណោះ។ ហើយសហ្វាពាក់របស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ចំនួនប្រាំមួយរូបបានហាមឃាត់មិនឱ្យបរិភោគសត្វដែលពួកគេអារគឺ៖ អ៊ីប៊ិនអាប់បាស, អ៊ីប៊ិនម៉អ៊ូដ, អាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនយ៉ាហ្ស៊ីដអាល់ខាត់មី, អាលី, ហ្សាពិរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍និងអាប៊ូបារហ្សាះ។ ហើយត្រូវបានរាយការណ៍ពីអាល់ហាសានអ៊ីប៊ិនមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីព្យាការី ﷺ ទាក់ទងនឹងពួកម៉ាជូស៊ីថា៖ មិនត្រូវបរិភោគសត្វដែលពួកគេអារឡើយ»។ លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា "តើសត្វព្រៃដែលឆ្កែរបស់ពួកម៉ាជូស៊ីប្រមាញ់បានអាចបរិភោគបានដែរឬទេ?" លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើជនម៉ាជូស៊ីជាអ្នកលែងឆ្កែនោះគឺមិនអាចបរិភោគបានឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមូស្លីមជាអ្នកលែងវាហើយបន្លឺព្រះនាមអល់ឡោះរួចឆ្កែនោះចាប់សត្វបានហើយសម្លាប់វានោះមិនតម្រូវឱ្យឆ្កែនោះឆ្លងកាត់ការបង្ហាត់បង្រៀនឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ «ចុះប្រសិនបើសត្វនោះនៅរស់?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ជនមូស្លីមត្រូវតែអារកាត់វាឱ្យបានត្រឹមត្រូវ»។

ជំពូក៖ ប្រសិនបើគេអារកាត់ក្បាលសត្វដាច់ចេញពីដងខ្លួន។ (ការបញ្ជាក់អំពីវិធានច្បាប់នៅពេលអារកាត់សត្វដោយកាត់ដាច់ក្បាលចេញពីដងខ្លួនទាំងស្រុង)។

ជំពូក៖ ការអារសម្លាប់កូនក្នុងផ្ទៃគឺតាមរយ៖ការអារសម្លាប់មេរបស់វា។ (ការបញ្ជាក់ថាការអារសត្វមេដែលមានគភ៌ត្រឹមត្រូវតាមក្បួនច្បាប់ធ្វើឱ្យកូននៅក្នុងផ្ទៃរបស់វាអនុញ្ញាតឱ្យបរិភោគបាន)។

ប្រសិនបើគេអារកាត់ក្បាលសត្វដាច់ចេញពីដងខ្លួន៖ ៩៨០ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលអារកាត់សត្វរួចហើយកាត់ដាច់ក្បាលរបស់វាចេញពីដងខ្លួន។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ»។ ៩៨១ - លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់នៅពេលអារកាត់សត្វគេបានកាត់ផ្តាច់ក្បាលសត្វនោះដោយចេតនា។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើកាំបិតរអិលហួសដោយអចេតនាគឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើធ្វើដោយចេតនាខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយ»។ ការអារសម្លាប់កូនក្នុងផ្ទៃគឺតាមរយ៖ការអារសម្លាប់មេរបស់វា៖ ៩៨២ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការអារសម្លាប់កូនក្នុងផ្ទៃគឺតាមរយ៖ការអារសម្លាប់មេរបស់វា»។ មានគេសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «ទោះបីជាដុះរោមឬមិនទាន់ដុះរោមក៏ដោយឬ?» លោកឆ្លើយថា៖ «បាទ»។ សត្វដែលត្រូវអារកាត់ក្នុងពេលវាឈឺ៖ ៩៨៣ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសត្វពាហន៖ នៅពេលវាត្រូវរបួសធ្ងន់ឬឈានដល់ដំណាក់កាលស្លាប់និងលេចចេញសញ្ញានៃសេចក្តីស្លាប់លើវាតើអនុញ្ញាតឱ្យបរិភោគវាដែរឬទេ? ឪពុករបស់ខ្ញុំបានប្រាប់ថា៖ «ចូរកត់ត្រាទុក» ហើយលោកបានអានឱ្យខ្ញុំសរសេរថា៖ «ប្រសិនបើវាត្រូវបានអារកាត់ត្រឹមត្រូវហើយកន្ទុយរបស់វានៅកម្រើកឬភ្នែករបស់វានៅព្រិចៗ ឬឈាមរបស់វាហូរចេញមកនោះគ្មានទោសពៃរ៍ក្នុងការបរិភោគវាឡើយ»។

ជំពូក៖ ការអារសត្វថ្វាយចំពោះអ្វីផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)។ (ការហាមឃាត់ការអារសត្វបូជាថ្វាយផ្កាយតារានិករឬអ្វីផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ ﷻ)។

ជំពូក៖ បុរសម្នាក់ដែលបានទិញសត្វគូរបាន់រួចហើយទទួលមរណភាព។ (វិធានច្បាប់ស្តីពីការចាត់ចែងសត្វដែលបានកំណត់ធ្វើគូរបាន់ប្រសិនបើម្ចាស់បានទទួលមរណភាពមុនថ្ងៃបុណ្យ)។

ការអារសត្វថ្វាយចំពោះអ្វីផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)៖ ៩៨៤ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកដែលអារសត្វបូជាថ្វាយផ្កាយព្រះសុក្រ (អាល់ហ្សុហុរ៉ោះ)។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «តើការបរិភោគវាជារឿងហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)ដែរឬទេ?» លោកឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិននិយាយថាហារ៉ាមទេប៉ុន្តែខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយ»។ ៩៨៥ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «ចុះបុរសដែលអារសត្វថ្វាយផ្កាយឬតារានិករ?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំក៏មិនពេញចិត្តដែរខ្ញុំស្អប់ខ្ពើមរាល់អ្វីៗដែលត្រូវបានអារបូជាថ្វាយចំពោះអ្វីផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ ﷻ ហើយអ្នកប្រាជ្ញខ្លះបានស្អប់ខ្ពើមនូវសត្វដែលត្រូវបានអារថ្វាយវិហារគ្រិស្តសាសនាផងដែរ»។ បុរសម្នាក់ដែលបានទិញសត្វគូរបាន់រួចហើយទទួលមរណភាព៖ ៩៨៦ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានទិញចៀម (សម្រាប់ធ្វើគូរបាន់) រួចបុរសនោះបានទទួលមរណភាព។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគេបានកំណត់ជាកាតព្វកិច្ចលើខ្លួនគេនិងបានប្រកាសថាវាជាសត្វគូរបាន់នោះត្រូវតែយកវាទៅធ្វើគូរបាន់។ ចំណែកមូហ្គីរ៉ោះបាននិយាយថា៖ វាជាកេរមរតក (ត្រូវចែកដល់អ្នកស្នងមរតក)។ ឪពុកខ្ញុំបានបញ្ជាក់ថាហ្សារៀបានដំណាលរឿងនេះពីមូហ្គីរ៉ោះប្រាប់ពួកយើង»។ ការប្តូរសត្វគូរបាន់យកសត្វដែលល្អប្រសើរជាង៖ ៩៨៧ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «ប្រសិនបើបុរសម្នាក់បានទិញចៀមមួយក្បាលហើយមានបំណងចង់ប្តូរយកសត្វមួយផ្សេងទៀតដែលល្អប្រសើរជាងវា?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ»។

ជំពូក៖ សត្វដែលអារកាត់ដោយកុមារនិងស្ត្រី។ (ការបញ្ជាក់ថាការអារកាត់សត្វដោយកុមារដឹងក្តីឬស្ត្រីគឺត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់និងអនុញ្ញាតឱ្យបរិភោគក្នុងសាសនាឥស្លាម)។