សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ពីព្យាការី នូវសេចក្ដីដូចខាងលើនេះដែរ។

លោកស្រី អាយស្ហះ មាតានៃអ្នកមានជំនឿ បានរៀបរាប់ថា៖ មានគេនាំក្មេងប្រុសតូចម្នាក់មកជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយក្មេងនោះបានបត់ជើងតូចលើសម្លៀកបំពាក់របស់លោក។ លោកបានឲ្យគេយកទឹកមក ហើយលោកបានចាក់ទឹកនោះពីលើកន្លែងដែលប្រឡាក់។

លោកស្រី អ៊ុម្មុ កៃស៍ ប៊ិនត៍ មីហ្សាន បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបាននាំកូនប្រុសតូចរបស់ខ្ញុំ ដែលមិនទាន់ចេះបរិភោគអាហារនៅឡើយ មកជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានយកគាត់មកដាក់អង្គុយលើភ្លៅរបស់លោក។ ក្មេងនោះក៏បានបត់ជើងតូចលើសម្លៀកបំពាក់របស់លោក។ លោកបានឲ្យគេយកទឹកមក ហើយលោកបានប្រោះទឹកលើកន្លែងនោះ ដោយមិនបានបោកលាងវាទេ។

លោក ហ៊ូហ្សៃហ្វះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានទៅដល់កន្លែងចាក់សំរាមរបស់ក្រុមមនុស្សមួយ ហើយលោកបានបត់ជើងតូចទាំងឈរ។ បន្ទាប់មក លោកបានឲ្យគេយកទឹកមក។ ខ្ញុំក៏បានយកទឹកទៅឲ្យលោក ហើយលោកបានលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំ។

លោក ហ៊ូហ្សៃហ្វះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំ និងព្យាការីបានដើរជាមួយគ្នា ហើយលោកបានទៅដល់កន្លែងចាក់សំរាមរបស់ក្រុមមនុស្សមួយ នៅពីក្រោយកំពែងមួយ។ លោកបានឈរ ដូចដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកឈរដែរ ហើយលោកបានបត់ជើងតូច។ ខ្ញុំបានដើរចេញឆ្ងាយពីលោក ប៉ុន្តែលោកបានធ្វើសញ្ញាហៅខ្ញុំ។ ខ្ញុំក៏ទៅជិតលោក ហើយឈរនៅពីក្រោយខ្នងលោក រហូតដល់លោកបត់ជើងតូចរួច។

លោក អាប៊ូ វ៉ាអ៊ីល បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាប៊ូ មូសា អាល់-អាស្អារី ធ្លាប់តឹងរ៉ឹងខ្លាំងណាស់ក្នុងរឿងទឹកនោម ហើយលោកធ្លាប់និយាយថា៖ «ចំពោះពួកកូនចៅអ៊ីស្រាអែល ប្រសិនបើទឹកនោមប្រឡាក់សម្លៀកបំពាក់របស់អ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ គាត់នឹងកាត់កន្លែងនោះចោល»។ លោក ហ៊ូហ្សៃហ្វះ បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំចង់ឲ្យគាត់ឈប់ (តឹងរ៉ឹងបែបនេះ)។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់ទៅកន្លែងចាក់សំរាមរបស់ក្រុមមនុស្សមួយ ហើយលោកបានបត់ជើងតូចទាំងឈរ»។

លោកស្រី អាស្មាអ៍ បានរៀបរាប់ថា៖ មានស្ត្រីម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ហើយនិយាយថា៖ «តើលោកយល់យ៉ាងណាដែរ ប្រសិនបើស្ត្រីម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកយើងមានរដូវ ហើយឈាមរដូវប្រឡាក់សម្លៀកបំពាក់របស់នាង តើនាងគួរធ្វើយ៉ាងដូចម្ដេច?» លោកឆ្លើយថា៖ «នាងត្រូវកោសឈាមនោះចេញ បន្ទាប់មកត្រូវកកិតវាជាមួយទឹក ហើយស្រោចទឹកលើវា។ បន្ទាប់មក នាងអាចថ្វាយបង្គំព្រះ ដោយស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់នោះបាន»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ លោកស្រី ហ្វាទីម៉ះ ប៊ិនត៍ អាប៊ី ហ៊ូបៃស្ហ បានមកជួបព្យាការី ហើយនិយាយថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំជាស្ត្រីម្នាក់ដែលមានឈាមហូរមិនឈប់ (ក្រៅពីរដូវ) ហើយខ្ញុំមិនដែលបានស្អាតសោះ។ តើខ្ញុំត្រូវឈប់ថ្វាយបង្គំព្រះឬ?» អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ឆ្លើយថា៖ «ទេ! នោះគ្រាន់តែជាឈាមចេញពីសរសៃឈាមមួយប៉ុណ្ណោះ មិនមែនជាឈាមរដូវទេ។ ដូច្នេះ នៅពេលរដូវរបស់អ្នកមកដល់ ចូរអ្នកឈប់ថ្វាយបង្គំព្រះ ហើយនៅពេលរដូវនោះចប់ ចូរអ្នកលាងឈាមចេញពីខ្លួន រួចថ្វាយបង្គំព្រះវិញ»។ លោក ហ៊ិស្ហាម បាននិយាយថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបាននិយាយបន្ថែមថា (ព្យាការីបានប្រាប់នាងថា)៖ «បន្ទាប់មក ចូរអ្នកលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំ សម្រាប់ការថ្វាយបង្គំព្រះនីមួយៗ រហូតដល់ពេលរដូវលើកក្រោយមកដល់»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំធ្លាប់លាងស្នាមទឹកកាមចេញពីសម្លៀកបំពាក់របស់ព្យាការី ហើយលោកចេញទៅថ្វាយបង្គំព្រះ ខណៈដែលស្នាមទឹកនៅតែមាននៅលើសម្លៀកបំពាក់របស់លោក។

លោក ស៊ូឡៃម៉ាន អ៊ីប៊ីន យ៉ាសារ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានសួរលោកស្រី អាយស្ហះ អំពីទឹកកាមដែលប្រឡាក់សម្លៀកបំពាក់។ លោកស្រីឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំធ្លាប់លាងវាចេញពីសម្លៀកបំពាក់របស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយលោកចេញទៅថ្វាយបង្គំព្រះ ខណៈដែលស្នាមនៃការលាង គឺស្នាមទឹក នៅតែមាននៅលើសម្លៀកបំពាក់របស់លោក»។

លោក អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន ម៉ៃមូន បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានសួរលោក ស៊ូឡៃម៉ាន អ៊ីប៊ីន យ៉ាសារ អំពីសម្លៀកបំពាក់ដែលប្រឡាក់ទឹកកាម។ លោកឆ្លើយថា៖ លោកស្រី អាយស្ហះ បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំធ្លាប់លាងវាចេញពីសម្លៀកបំពាក់របស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បន្ទាប់មកលោកចេញទៅថ្វាយបង្គំព្រះ ខណៈដែលស្នាមនៃការលាង គឺស្នាមទឹក នៅតែមាននៅលើសម្លៀកបំពាក់នោះ»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំធ្លាប់លាងទឹកកាមចេញពីសម្លៀកបំពាក់របស់ព្យាការី បន្ទាប់មក ខ្ញុំនៅតែឃើញស្នាមមួយ ឬស្នាមច្រើន នៅលើសម្លៀកបំពាក់នោះ។

លោក អាប៊ូ គីឡាបះ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាណាស បាននិយាយថា៖ «មានមនុស្សមួយក្រុមមកពីកុលសម្ព័ន្ធ អ៊ុក្ល ឬកុលសម្ព័ន្ធ អ៊ូរ៉ៃណះ បានមកដល់ក្រុងម៉ាឌីណះ ហើយអាកាសធាតុនៅទីនោះមិនត្រូវនឹងពួកគេ (ពួកគេក៏ឈឺ)។ ព្យាការីបានបង្គាប់ឲ្យពួកគេទៅរកហ្វូងអូដ្ឋញីដែលមានទឹកដោះ ហើយឲ្យពួកគេផឹកទឹកនោម និងទឹកដោះរបស់អូដ្ឋទាំងនោះ (ជាថ្នាំ)។ ពួកគេក៏បានចេញទៅ។ លុះពួកគេបានជាសះស្បើយ ពួកគេបានសម្លាប់អ្នកគង្វាលអូដ្ឋរបស់ព្យាការី ហើយបានបណ្ដើរយកហ្វូងសត្វទាំងនោះទៅ។ ដំណឹងនេះបានមកដល់ (ព្យាការី) នៅពេលព្រឹកព្រលឹម។ លោកក៏បានបញ្ជូនមនុស្សឲ្យដេញតាមពួកគេ។ លុះដល់ថ្ងៃខ្ពស់ គេបាននាំពួកគេមក។ លោកបានបង្គាប់ ហើយគេបានកាត់ដៃ និងជើងរបស់ពួកគេ ហើយភ្នែករបស់ពួកគេត្រូវបានចុចដោយដែកដុតក្ដៅ។ បន្ទាប់មក ពួកគេត្រូវបានគេបោះចោលនៅតំបន់ថ្មខ្មៅមួយឈ្មោះ អាល់-ហាររ៉ះ។ ពួកគេសុំទឹកផឹក ប៉ុន្តែគ្មាននរណាឲ្យទឹកពួកគេផឹកឡើយ»។ លោក អាប៊ូ គីឡាបះ បាននិយាយថា៖ «មនុស្សទាំងនេះបានលួច បានសម្លាប់មនុស្ស បានក្លាយជាអ្នកគ្មានជំនឿ ក្រោយពីពួកគេធ្លាប់មានជំនឿ ហើយបានធ្វើសង្គ្រាមប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់»។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ មុនពេលវិហារត្រូវបានសាងសង់ ព្យាការីធ្លាប់ថ្វាយបង្គំព្រះ នៅក្នុងក្រោលចៀម។

លោកស្រី ម៉ៃមូណះ បានរៀបរាប់ថា៖ មានគេសួរអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ អំពីកណ្ដុរមួយក្បាល ដែលបានធ្លាក់ចូលក្នុងប៊ឺរាវ (ខ្លាញ់ទឹកដោះ)។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរយកកណ្ដុរនោះចេញ ព្រមទាំងប៊ឺដែលនៅជុំវិញវា ហើយបោះចោលទៅ។ រួចចូរបរិភោគប៊ឺរបស់ពួកអ្នក (ដែលនៅសល់) ចុះ»។

លោកស្រី ម៉ៃមូណះ បានរៀបរាប់ថា៖ មានគេសួរព្យាការី អំពីកណ្ដុរមួយក្បាល ដែលបានធ្លាក់ចូលក្នុងប៊ឺរាវ (ខ្លាញ់ទឹកដោះ)។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរយកកណ្ដុរនោះចេញ ព្រមទាំងប៊ឺដែលនៅជុំវិញវា ហើយបោះចោលទៅ»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្រប់របួសទាំងអស់ ដែលមូស្លីមម្នាក់ទទួលរង ក្នុងការតស៊ូក្នុងផ្លូវព្រះជាម្ចាស់ នៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ វានឹងមានសភាពដូចពេលដែលវាទើបតែត្រូវគេចាក់ គឺឈាមកំពុងហូរចេញពីវា។ ពណ៌របស់វាជាពណ៌ឈាម ប៉ុន្តែក្លិនរបស់វា ជាក្លិនក្រអូបនៃគ្រឿងក្រអូបម៉ូស»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកយើងជាអ្នកមកក្រោយគេបង្អស់ (ក្នុងលោកិយ) តែជាអ្នកនាំមុខគេ (នៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ)»។

តាមរយៈអ្នករៀបរាប់ដដែល ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំឲ្យអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក បត់ជើងតូចក្នុងទឹកដែលនៅនឹងមួយកន្លែង មិនហូរ រួចហើយទៅងូតទឹកក្នុងទឹកនោះឡើយ»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន ម៉ាស់អ៊ូទ បានរៀបរាប់ថា៖ ថ្ងៃមួយ ព្យាការីកំពុងថ្វាយបង្គំព្រះ នៅក្បែរផ្ទះកាអ៍បះ នៅម៉ាក្កះ ហើយអាប៊ូ ជះហ្ល និងបក្សពួករបស់គាត់កំពុងអង្គុយនៅទីនោះ។ ពេលនោះ ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេបាននិយាយទៅកាន់គ្នាថា៖ «តើអ្នកណាក្នុងចំណោមពួកអ្នក នឹងទៅយកគ្រឿងក្នុងពោះ (ស្រោមសុក) របស់អូដ្ឋ ដែលត្រកូលនេះនោះទើបនឹងសម្លាប់ មកដាក់លើខ្នងរបស់មូហាំម៉ាត់ ពេលដែលគាត់ក្រាបថ្វាយបង្គំ?» មនុស្សដែលអាក្រក់បំផុតក្នុងចំណោមពួកគេ ក៏បានក្រោកទៅយកវាមក។ គាត់រង់ចាំមើល រហូតដល់ព្យាការីក្រាបថ្វាយបង្គំ ទើបគាត់ដាក់វាលើខ្នងរបស់លោក ចន្លោះស្មាទាំងពីរ។ ខ្ញុំកំពុងមើលឃើញ តែខ្ញុំមិនអាចធ្វើអ្វីបានទេ។ ប្រសិនបើខ្ញុំមានអ្នកការពារ (ខ្ញុំប្រាកដជាបានធ្វើអ្វីមួយហើយ)។ ពួកគេចាប់ផ្ដើមសើច ហើយទម្រេតលើគ្នាទៅវិញទៅមក។ ចំណែកអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ នៅតែក្រាបថ្វាយបង្គំ មិនងើបក្បាលឡើយ រហូតដល់នាង ហ្វាទីម៉ះ (កូនស្រីរបស់ព្យាការី) បានមកដល់ ហើយបោះវាចោលពីលើខ្នងរបស់លោក។ លោកក៏ងើបក្បាលឡើង ហើយមានប្រសាសន៍បីដងថា៖ «ឱព្រះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់ដាក់ទោសពួកកុរ៉ៃស្ហផង»។ ការបួងសួងប្រឆាំងនឹងពួកគេនេះ ធ្វើឲ្យពួកគេព្រួយបារម្ភខ្លាំងណាស់ ព្រោះពួកគេជឿថា ការបួងសួងនៅក្នុងទីក្រុងនោះ តែងតែត្រូវបានទទួលយក។ បន្ទាប់មក លោកបានហៅឈ្មោះម្នាក់ៗថា៖ «ឱព្រះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់ដាក់ទោស អាប៊ូ ជះហ្ល, អ៊ូតបះ អ៊ីប៊ីន រ៉ាប៊ីអះ, ស្ហៃបះ អ៊ីប៊ីន រ៉ាប៊ីអះ, អាល់-វ៉ាលីដ អ៊ីប៊ីន អ៊ូតបះ, អ៊ូម៉ៃយ៉ះ អ៊ីប៊ីន ខាឡាហ្វ និង អ៊ុកបះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី មូអៃត»។ លោកក៏បានរាប់ឈ្មោះអ្នកទីប្រាំពីរដែរ ប៉ុន្តែអ្នករៀបរាប់មិនបានចាំឈ្មោះនោះទេ។ លោក អាប់ឌុលឡោះ បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ដែលជីវិតរបស់ខ្ញុំស្ថិតនៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់ទ្រង់ ពិតណាស់ ខ្ញុំបានឃើញមនុស្សទាំងអស់ដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានរាប់ឈ្មោះ ដេកស្លាប់នៅក្នុងអណ្ដូងចាស់ គឺអណ្ដូងនៅបាទ្រ»។