អ៊ុមមុល គូរ៉ា (ក្បួនតារាសាស្ត្រ និងប្រតិទិនឥស្លាម)

នៅក្នុងបរិវេណនៃសមាគម

បញ្ហា

បញ្ហា

បញ្ហា

ជំពូកទីពីរ ស្ដីពីគោលការណ៍គ្រឹះរបស់សមាគម មាត្រា ១៤ សមាគមមិនជ្រៀតជ្រែកក្នុងកិច្ចការនយោបាយជាដាច់ខាត លើកលែងតែការណែនាំ និងការជូនដំណឹងអំពីបញ្ហាដែលទាក់ទងនឹងគោលការណ៍អប់រំ និងការផ្សព្វផ្សាយចំណេះដឹងប៉ុណ្ណោះ។ មាត្រា ១៥ សមាគមមិនស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រង ឬមានទំនាក់ទំនងជាមួយរដ្ឋាភិបាលណាមួយឡើយ ប៉ុន្តែសមាគមអាចទទួលយកការជួយឧបត្ថម្ភ ឬការគាំទ្រពីសំណាក់ព្រះមហាក្សត្រ និងឥស្សរជនជាន់ខ្ពស់ដែលមានឯករាជ្យភាព ឬស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រង ក្នុងនាមជាអ្នកការពារកិត្តិយស។ មាត្រា ១៦ សមាគមមិនប្រកាន់យក ឬចំណុះទៅនឹងមហ្សហាប (និកាយ) ឬក្រុមណាមួយក្នុងចំណោមមហ្សហាប និងក្រុមផ្សេងៗនៃសាសនាឥស្លាមឡើយ។ មាត្រា ១៧ សមាគមអនុវត្តមាគ៌ាខាងសាសនារបស់ខ្លួនស្របតាមគោលការណ៍សាលាហ្វដ៏មធ្យម និងការបដិសេធចំពោះរាល់...

បញ្ហា

បញ្ហា

ចំណុចទី ១៨៖ ពាក្យស្លោកតាមសម្តីរបស់សមាគមគឺ៖ (យើងមិនគោរពសក្ការៈចំពោះនរណាម្នាក់ក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ)។ ចំណែកពាក្យស្លោកតាមសកម្មភាពគឺ៖ ការប្រកាន់ខ្ជាប់នូវ (ការចាប់ដៃគ្នា) តាមបែបស៊ូណាន់ន់។ ទិសដៅរបស់សមាគមគឺ៖ (ការប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះសាសនា មុននឹងការអាណិតអាសូរចំពោះមូស្លីម)។ សកម្មភាពដ៏សំខាន់បំផុតរបស់សមាគមគឺ៖ (ការអប់រំយុវជន និងការបណ្តុះបណ្តាលសីលធម៌ដល់ពួកគេ) សូមពិនិត្យមើលចំណុចទី ៤៦, ៤៧ និង ៤៨។ ចំណុចទី ១៩៖ សមាជិកនៃសមាគមមិនចាំបាច់បង្ខំចិត្តក្នុងការជួយគ្នាទៅវិញទៅមក ឬសហការគ្នាក្នុងរឿងដែលមិនមែនជាគោលបំណងរបស់សមាគមនោះទេ ពោលគឺការជួយគ្នាដោយទ្រព្យសម្បត្តិ ឬអំណាចក្នុងចំណោមពួកគេ លើកលែងតែអ្នកដែលជួបគ្រោះថ្នាក់ ឬរងការខូចខាតដោយសារតែសមាគមប៉ុណ្ណោះ។ ចំណុចទី ២០៖ សមាគមនឹងទទួលបន្ទុកចិញ្ចឹមបីបាច់ចំនួនមនុស្សជាក់លាក់មួយ ដែលមានសមត្ថភាពវិទ្យាសាស្ត្រពិសេស ឬមានឆន្ទៈដ៏អស្ចារ្យលើសពីធម្មតា ដោយមានលក្ខខណ្ឌថាពួកគេត្រូវតែជាអ្នកដែលនៅលីវ គ្មានបន្ទុកគ្រួសារ ឬអ្នកដែលមានស្ថានភាពប្រហាក់ប្រហែលនឹងអ្នកនៅលីវ។

ជំពូកទីបី

ទាក់ទងនឹងហិរញ្ញវត្ថុរបស់សមាគម

បញ្ហា (ឬករណី)

ជំពូកទីបី ស្តីពីហិរញ្ញវត្ថុរបស់សមាគម មាត្រាទី ២១ ការចំណាយរបស់សមាគមត្រូវផ្អែកលើគោលការណ៍សាមញ្ញ និងសន្សំសំចៃបំផុត ដែលមាន ៩ ប្រភេទ៖ ១- ការបំពេញតម្រូវការគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ក្រុមការងារ ដោយមិនឱ្យលើសពីមាសអង់គ្លេសចំនួន ៦០ ក្នុងមួយឆ្នាំសម្រាប់ម្នាក់ៗ។ ២- ប្រាក់បៀវត្សរ៍របស់ស្មៀន អ្នកបកប្រែ និងបុគ្គលិកបម្រើការ។ ៣- ថ្លៃឈ្នួលទីតាំងមជ្ឈមណ្ឌល និងសាខាដែលមិនមានឯករាជ្យភាពផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ។ ៤- ការចំណាយលើបេសកកម្មចុះបំពេញការងារតាមតំបន់នានា។ ៥- ការចំណាយលើការបោះពុម្ពផ្សាយ។ ៦- ការចំណាយលើការនិពន្ធ និងការចងក្រង។ ៧- ការចំណាយលើសេវាប្រៃសណីយ៍ និងការទំនាក់ទំនង។ ៨- ការបំពេញតម្រូវការគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកដែលស្ថិតក្នុងបន្ទុក ដែលបានរៀបរាប់នៅក្នុងមាត្រាទី ២០។ ៩- ការចំណាយផ្សេងៗ។ មាត្រាទី ២២ សមាគមពឹងផ្អែកលើប្រភពចំណូលចំនួនពីរតែប៉ុណ្ណោះ ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ការចំណាយរបស់ខ្លួន៖ ពាក់កណ្តាលនៃប្រាក់ចំណេញ។

បញ្ហា

បញ្ហា

ការបោះពុម្ពផ្សាយរបស់សមាគម៖ គឺការបោះពុម្ពស្នាដៃនានាដែលនឹងរៀបរាប់នៅក្នុងជំពូកបន្ទាប់ ដូចជាការបោះពុម្ពគម្ពីរអាល់គួរអានដ៏ថ្លៃថ្លាដោយភាពផ្ចិតផ្ចង់បំផុត ដែលតម្រូវឱ្យមានជំនាញឯកទេសក្នុងការបោះពុម្ព។ ចំណែកថវិកាពាក់កណ្តាលទៀត គឺបានមកពីការឧបត្ថម្ភរបស់សប្បុរសជនដែលមានចិត្តអាណិតអាសូរ និងមានឆន្ទៈជួយជ្រោមជ្រែង ក្នុងនោះរួមមានមេដឹកនាំ អ្នកមានទ្រព្យធនក្នុងសហគមន៍ និងសមាជិកមួយចំនួនដែលធ្វើការដោយស្ម័គ្រចិត្តដើម្បីស្វែងរកផលបុណ្យ។ មាត្រាទី ២៣៖ អ្នកគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុ (ហេរញ្ញិក) ត្រូវតែជាពាណិជ្ជករដ៏មានទ្រព្យធន និងមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញ ដែលរស់នៅក្នុងមជ្ឈមណ្ឌលនៃសមាគម ហើយត្រូវតែជាសមាជិកម្នាក់ក្នុងចំណោមសមាជិកក្រុមប្រឹក្សាពិគ្រោះយោបល់។ គាត់ត្រូវបំពេញភារកិច្ចនេះដោយស្ម័គ្រចិត្តដើម្បីស្វែងរកផលបុណ្យពីអល់ឡោះ និងដើម្បីបម្រើសាសនា ហើយទ្រព្យសម្បត្តិត្រូវតែស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់គាត់ដោយមានការធានាត្រឹមត្រូវ។ មាត្រាទី ២៤៖ អ្នកគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុត្រូវចេញប័ណ្ណទទួលប្រាក់សម្រាប់រាល់ការទទួលប្រាក់ចូល ដែលប័ណ្ណនោះត្រូវតែបោះពុម្ពដោយមានលេខរៀងលំដាប់លំដោយ ហើយត្រូវកត់ត្រានៅផ្នែកម្ខាងនៃប័ណ្ណនោះនូវចំនួនទឹកប្រាក់សរុបដែលទទួលបាន និងចំនួនទឹកប្រាក់សរុបដែលបានចំណាយក្នុងឆ្នាំនោះ ដោយគិតត្រឹមចុងខែតាមប្រតិទិនហ៊ីជ្រី (ខែអារ៉ាប់) ដែលបានកន្លងផុតទៅ។ មាត្រាទី ២៥៖ អ្នកគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុមិនត្រូវចំណាយប្រាក់អ្វីឡើយ លើកលែងតែមានឯកសារបញ្ជាចំណាយដែលបានបោះពុម្ពរួចរាល់ មានលេខរៀងលំដាប់លំដោយ និងមានហត្ថលេខារបស់អ្នកទទួលប្រាក់ លេខាធិការសមាគម និងប្រធានសមាគម។

ជំពូកទីបួន

អំពីតួនាទី និងភារកិច្ចរបស់សមាគម

បញ្ហា

ជំពូកទីបួន ស្ដីពីមុខងាររបស់សមាគម មាត្រាទី ២៦ គណៈកម្មាធិការប្រតិបត្តិ និងគណៈកម្មាធិការប្រឹក្សា ដោយមានការឯកភាពគ្នា ឬដោយសំឡេងភាគច្រើនពីរភាគបី ត្រូវធ្វើការពិនិត្យឡើងវិញនូវលក្ខន្តិកៈរបស់សមាគមជាលើកដំបូង ហើយបន្ទាប់មកត្រូវធ្វើការពិនិត្យឡើងវិញរៀងរាល់បីឆ្នាំម្ដង ព្រមទាំងរៀបចំច្បាប់នានាដែលចាំបាច់។ ការរៀបចំច្បាប់ទាំងនោះត្រូវតែស្ថិតនៅក្រោមគោលការណ៍នៃការពិចារណា ការត្រួតពិនិត្យ និងការធានាដោយដាច់ខាត។ រាល់មាត្រានីមួយៗត្រូវភ្ជាប់ជាមួយការពន្យល់លម្អិតដែលបានកត់ត្រាទុក ដើម្បីជាឯកសារយោង។ ច្បាប់នឹងមិនក្លាយជាបទបញ្ជាសម្រាប់អនុវត្តឡើយ លុះត្រាតែបានអាន និងអនុម័តនៅក្នុងមហាសន្និបាតប្រចាំឆ្នាំ។ ក្នុងករណីចាំបាច់ គណៈកម្មាធិការទាំងពីរមានសិទ្ធិសម្រេចអនុវត្តបទប្បញ្ញត្តិមួយចំនួននៃច្បាប់ទាំងនោះជាបណ្ដោះអាសន្ន បន្ទាប់មកត្រូវបង្ហាញជូនមហាសន្និបាតនូវមូលហេតុដែលបង្ខំឱ្យមានការអនុវត្តជាបន្ទាន់នោះ។ មាត្រាទី ២៧ ការដាស់តឿនស្មារតីរបស់អ៊ូឡាម៉ា (អ្នកប្រាជ្ញសាសនា) ឱ្យយកចិត្តទុកដាក់លើចំណុចទាំងប្រាំខាងក្រោម និងការជំរុញពួកគេឱ្យខិតខំសម្រេចឱ្យបាននូវចំណុចទាំងនោះ ព្រមទាំងជួយពួកគេដោយការផ្ដល់យោបល់អំពីមធ្យោបាយដែលងាយស្រួល និងជិតបំផុត៖ ១- ការពង្រីកការអប់រំអក្ខរកម្ម (ការអាន និងការសរសេរ) ព្រមទាំងសម្រួលដល់ការរៀនសូត្រ។ ២- ការលើកទឹកចិត្តឱ្យសិក្សាវិទ្យាសាស្ត្រ និងសិល្បៈដែលមានប្រយោជន៍ ដែលស្ថិតក្នុងប្រភេទនៃវិជ្ជាជីវៈ ឬជំនាញផ្សេងៗ ព្រមទាំងសម្រួលដល់ការរៀនសូត្រ និងការទទួលយកចំណេះដឹងទាំងនោះ។

បញ្ហា