សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់មនុស្សទាំងឡាយមិនឱ្យកាន់យក (ច្បាប់ចម្លងនៃ) គម្ពីរគួរអាន ទៅកាន់ទឹកដីសត្រូវឡើយ។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានទៅដល់ខៃបារនៅពេលព្រឹក ខណៈពេលដែលអ្នកស្រុកកំពុងចេញមកក្រៅដោយស្ពាយចបជីកនៅលើស្មារបស់ពួកគេ។ នៅពេលដែលពួកគេបានឃើញលោក ពួកគេបានស្រែកថា៖ «នេះគឺមូហាំម៉ាត់ និងកងទ័ពរបស់គាត់! មូហាំម៉ាត់ និងកងទ័ពរបស់គាត់!»។ ដូច្នេះ ពួកគេក៏បាននាំគ្នារត់ទៅពួនជ្រកកោននៅក្នុងបន្ទាយ។ ព្យាការីបានលើកដៃទាំងពីរឡើង ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់មហាអស្ចារ្យបំផុត! ខៃបារត្រូវវិនាសហើយ! ពីព្រោះនៅពេលណាដែលពួកយើងចុះចតលើទីលាននៃប្រជាជាតិណាមួយ នោះពេលព្រលឹមនៃអស់អ្នកដែលត្រូវបានគេព្រមាននឹងក្លាយជាពេលព្រលឹមដ៏អាក្រក់បំផុត!»។ បន្ទាប់មក ពួកយើងបានប្រទះឃើញសត្វលាមួយចំនួន ហើយពួកយើងក៏បាន (កាប់សម្លាប់ និង) ដាំស្លវា។ ពេលនោះ អ្នកស្រែកប្រកាសរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានប្រកាសថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះជាម្ចាស់និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ហាមឃាត់ពួកអ្នកមិនឱ្យបរិភោគសាច់សត្វលាស្រុកឡើយ»។ ដូច្នេះ ឆ្នាំងទាំងអស់ព្រមទាំងសាច់ដែលមាននៅក្នុងនោះ ត្រូវបានគេក្រឡាប់ចាក់ចោលទាំងអស់។

អាប៊ូ មូសា អាល់-អាស្ហអារី បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបានរួមដំណើរជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ (ក្នុងបុណ្យធម្មយាត្រា)។ នៅពេលណាដែលពួកយើងឡើងទៅកាន់ទីទួលខ្ពស់ ពួកយើងតែងតែពោលថា «គ្មានព្រះណាផ្សេងដែលត្រូវគោរពសក្ការៈក្រៅពីព្រះជាម្ចាស់ឡើយ ហើយព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់មហាអស្ចារ្យបំផុត» ហើយសំឡេងរបស់ពួកយើងបានបន្លឺឡើងឮៗ។ ពេលនោះ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ! ចូរមានការអាណិតស្រឡាញ់ចំពោះខ្លួនឯងចុះ (កុំបន្លឺសំឡេងខ្លាំងពេក) ពីព្រោះពួកអ្នកមិនមែនកំពុងបួងសួងទៅកាន់អង្គដែលថ្លង់ ឬអង្គដែលអវត្តមាននោះឡើយ ប៉ុន្តែគឺទៅកាន់ព្រះអង្គដែលគង់នៅជាមួយពួកអ្នក ហើយពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាព្រះដែលឮទាំងអស់ និងនៅជិតបំផុត»។

ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលណាដែលពួកយើងឡើងទៅកាន់ទីខ្ពស់ ពួកយើងតែងតែពោលថា «ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់មហាអស្ចារ្យបំផុត» ហើយនៅពេលណាដែលពួកយើងចុះមកកាន់ទីទាប ពួកយើងតែងតែពោលថា «ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់មហាបរិសុទ្ធ»។

ជាប៊ៀរ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលណាដែលពួកយើងឡើងទៅកាន់ទីខ្ពស់ ពួកយើងតែងតែពោលតាក់បៀរ (សរសើរតម្កើងភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់) ហើយនៅពេលណាដែលពួកយើងចុះមកទីទាប ពួកយើងតែងតែពោលតាសប៊ីហ (សរសើរតម្កើងភាពបរិសុទ្ធរបស់ព្រះជាម្ចាស់)។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ កាលណាព្យាការីត្រឡប់មកពីបុណ្យធម្មយាត្រាហាជ្ជ បុណ្យអ៊ុមរ៉ោះ ឬការធ្វើចម្បាំង លោកតែងតែពោលតាក់បៀរបីដងនៅពេលណាដែលលោកឡើងលើផ្លូវភ្នំ ឬទីទួលខ្ពស់ បន្ទាប់មកលោកមានប្រសាសន៍បួងសួងថា៖ «គ្មានព្រះណាផ្សេងដែលត្រូវគោរពសក្ការៈក្រៅពីព្រះជាម្ចាស់តែមួយអង្គគត់ដែលគ្មានដៃគូនោះឡើយ។ រាជកិច្ចទាំងអស់ជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទ្រង់ ហើយរាល់ការសរសើរតម្កើងគឺសម្រាប់ទ្រង់ ហើយទ្រង់មានអានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។ ពួកយើងកំពុងត្រឡប់មកវិញដោយការប្រែចិត្ត គោរពសក្ការៈ ក្រាបថ្វាយបង្គំ និងសរសើរតម្កើងព្រះអម្ចាស់របស់ពួកយើង។ ព្រះជាម្ចាស់បានបំពេញសេចក្តីសន្យារបស់ទ្រង់ បានប្រទានជ័យជម្នះដល់អ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ និងបានកម្ចាត់កងទ័ពចម្រុះទាំងឡាយដោយព្រះអង្គតែមួយគត់»។

អ៊ីប្រាហ៊ីម អាប៊ូ អ៊ីស្មាអ៊ីល អាល់-សាក់សាក់គី បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮ អាប៊ូ ប៊ូរដាស់ ដែលបានរួមដំណើរជាមួយ យ៉ាហ្ស៊ីដ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី កាបស្ហាស់ ក្នុងការធ្វើដំណើរមួយ។ យ៉ាហ្ស៊ីដ តែងតែតមអាហារនៅពេលធ្វើដំណើរ។ អាប៊ូ ប៊ូរដាស់ បាននិយាយទៅកាន់គាត់ថា៖ «ខ្ញុំបានឮ អាប៊ូ មូសា និយាយជាច្រើនដងថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “នៅពេលណាដែលអ្នកបម្រើម្នាក់ធ្លាក់ខ្លួនឈឺ ឬធ្វើដំណើរ នោះគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យប្រហាក់ប្រហែលនឹងផលបុណ្យដែលគេធ្លាប់ទទួលបានពីការប្រព្រឹត្តអំពើល្អនៅឯផ្ទះខណៈពេលមានសុខភាពល្អដូច្នោះដែរ”»។

ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅថ្ងៃនៃសមរភូមិគូសណ្តែក (លេណដ្ឋាន) ព្យាការីមានបំណងចង់ឱ្យមានមនុស្សណាម្នាក់ស្ម័គ្រចិត្តទៅស៊ើបការណ៍ពីសត្រូវ។ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បានស្ម័គ្រចិត្ត។ លោកបានសួរបែបនោះម្តងទៀត ហើយ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ ក៏បានស្ម័គ្រចិត្តម្តងទៀត។ បន្ទាប់មក លោកបានសួរបែបនោះម្តងទៀតជាលើកទីបី ហើយ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ ក៏នៅតែស្ម័គ្រចិត្ត។ ពេលនោះ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្រប់ព្យាការីទាំងអស់សុទ្ធតែមានសាវកជំនិត (អ្នកជួយដ៏ស្មោះត្រង់) ហើយសាវកជំនិតរបស់ខ្ញុំគឺ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ»។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើមនុស្សទាំងឡាយបានដឹងនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានដឹងអំពីគ្រោះថ្នាក់នៃការធ្វើដំណើរតែម្នាក់ឯងនោះ គ្មាននរណាម្នាក់នឹងហ៊ានធ្វើដំណើរតែម្នាក់ឯងនៅពេលយប់ឡើយ»។

បិតារបស់ហ៊ិស្ហាម បានរៀបរាប់ថា៖ អ៊ូសាម៉ាស់ អ៊ីប៊ីន ហ្សៃដ ត្រូវបានគេសួរថាតើព្យាការីបានជិះសត្វជំនិះក្នុងល្បឿនបែបណានៅក្នុងបុណ្យធម្មយាត្រាលាគ្នា។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «លោកបានជិះក្នុងល្បឿនមធ្យម ប៉ុន្តែនៅពេលដែលលោកបានទៅដល់ទីវាលស្រឡះ លោកនឹងឱ្យសត្វជំនិះរត់ក្នុងល្បឿនលឿន»។

អាស្លាម បានរៀបរាប់ថា៖ ខណៈពេលដែលខ្ញុំកំពុងរួមដំណើរជាមួយ អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ នៅតាមផ្លូវឆ្ពោះទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាក្កះ គាត់បានទទួលដំណឹងអំពីជំងឺធ្ងន់ធ្ងររបស់នាង សាហ្វ៊ីយ៉ាស់ ប៊ិនត៍ អាប៊ី អ៊ូបៃដ (ភរិយារបស់គាត់) ដូច្នេះគាត់ក៏បានពន្លឿនល្បឿនធ្វើដំណើរឱ្យកាន់តែលឿនឡើង ហើយនៅពេលដែលព្រលប់បានបាត់ទៅ គាត់ក៏បានចុះពីលើសត្វជំនិះ ហើយបានបំពេញការថ្វាយបង្គំព្រះពេលម៉ាហ្គ្រិប និងអ៊ីស្ហាបញ្ចូលគ្នា រួចបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញព្យាការីពន្យារពេលការថ្វាយបង្គំព្រះម៉ាហ្គ្រិប ដើម្បីយកទៅថ្វាយបង្គំព្រះរួមគ្នាជាមួយអ៊ីស្ហានៅពេលដែលលោកមានការប្រញាប់ប្រញាល់ក្នុងការធ្វើដំណើរ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការធ្វើដំណើរគឺជាចំណែកមួយនៃការលំបាកវេទនា ពីព្រោះវារំខានដល់ការគេងលក់ ការហូបចុក និងការផឹកទឹករបស់មនុស្សម្នាក់។ ដូច្នេះ នៅពេលណាដែលពួកអ្នកបំពេញកិច្ចការរបស់ខ្លួនរួចរាល់ហើយ ចូរប្រញាប់ប្រញាល់វិលត្រឡប់ទៅជួបជុំក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្លួនវិញចុះ»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ អ៊ូម៉ើរ អ៊ីប៊ីន អាល់-ខាតតាប់ បានបរិច្ចាគសេះមួយក្បាលសម្រាប់ជិះក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយក្រោយមកគាត់បានឃើញគេយកវាទៅលក់។ គាត់មានបំណងចង់ទិញវាវិញ ដូច្នេះគាត់ក៏បានពិគ្រោះជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំទិញវាវិញឱ្យសោះ ហើយកុំយកទានដែលលោកបានបរិច្ចាគហើយនោះត្រឡប់មកវិញឡើយ»។

អាស្លាម បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮ អ៊ូម៉ើរ អ៊ីប៊ីន អាល់-ខាតតាប់ និយាយថា៖ «ខ្ញុំបានបរិច្ចាគសេះមួយក្បាលសម្រាប់ជិះក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយអ្នកដែលទទួលបានវាមានបំណងចង់លក់វា ឬមិនបានថែទាំវាឱ្យបានល្អ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំចង់ទិញវាវិញ ព្រោះខ្ញុំគិតថាគេនឹងលក់វាក្នុងតម្លៃថោក។ ខ្ញុំបានពិគ្រោះជាមួយព្យាការី ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “កុំទិញវាវិញឱ្យសោះ សូម្បីតែក្នុងតម្លៃមួយឌៀរហាំក៏ដោយ ពីព្រោះបុគ្គលដែលយកទានដែលខ្លួនបានបរិច្ចាគហើយត្រឡប់មកវិញ គឺប្រៀបដូចជាសត្វឆ្កែដែលលេបក្អួតរបស់វាត្រឡប់ចូលទៅវិញដូច្នោះដែរ”»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាមរ៍ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានមករកព្យាការី ដើម្បីសុំការអនុញ្ញាតចូលរួមក្នុងការតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ព្យាការីបានសួរគេថា៖ «តើឪពុកម្តាយរបស់អ្នកនៅរស់រានមានជីវិតទេ?»។ គេបានឆ្លើយថា៖ «បាទ នៅរស់»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់គេថា៖ «បើដូច្នោះ ចូរអ្នកខិតខំប្រឹងប្រែងបម្រើពួកគាត់ទាំងពីរចុះ»។

អាប៊ូ បាសៀរ អាល់-អាន់សារី បានរៀបរាប់ថា៖ លោកបានរួមដំណើរជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងការធ្វើដំណើរមួយចំនួនរបស់លោក។ (អ្នករៀបរាប់បន្ត អាប់ឌុលឡោះ បានបន្ថែមថា៖ ខ្ញុំគិតថា អាប៊ូ បាសៀរ ក៏បាននិយាយថា មនុស្សទាំងឡាយកំពុងស្ថិតនៅក្នុងកន្លែងសម្រាករបស់ពួកគេ)។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចាត់អ្នកនាំសារម្នាក់ឱ្យទៅប្រកាសថា៖ «កុំទុកខ្សែ ឬខ្សែកប្រភេទណាមួយនៅជុំវិញកសត្វអូដ្ឋឱ្យសោះ គឺត្រូវតែកាត់វាចោលទាំងអស់»។

អ៊ីប៊ន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ លោកបានឮព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «បុរសម្នាក់មិនត្រូវនៅដាច់ដោយឡែកតែពីរនាក់ជាមួយស្ត្រីម្នាក់ឡើយ ហើយស្ត្រីមិនត្រូវធ្វើដំណើរឡើយ លើកលែងតែមានម៉ាហ៍រ៉ម (ស្វាមី ឬសាច់ញាតិជិតស្និទ្ធដែលមិនអាចរៀបការជាមួយបាន) រួមដំណើរជាមួយ»។ ពេលនោះ មានបុរសម្នាក់បានក្រោកឈរឡើង ហើយជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំបានចុះឈ្មោះក្នុងកងទ័ពសម្រាប់យុទ្ធនាការនេះនិងនោះ ខណៈដែលភរិយារបស់ខ្ញុំកំពុងចេញដំណើរទៅបំពេញបុណ្យធម្មយាត្រាហាជ្ជ»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរទៅ ហើយបំពេញបុណ្យធម្មយាត្រាហាជ្ជជាមួយភរិយារបស់អ្នកចុះ»។

អ៊ូបៃឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី រ៉ាហ្វៀ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮ អាលី មានប្រសាសន៍ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចាត់ខ្ញុំ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ និង អាល់-មិកដាដ ឱ្យទៅកាន់កន្លែងមួយដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរពួកអ្នកធ្វើដំណើរទៅរហូតដល់ រ៉ាវដោះ ខាខ។ នៅទីនោះ ពួកអ្នកនឹងប្រទះឃើញស្ត្រីម្នាក់កាន់សារលិខិតមួយច្បាប់។ ចូរដណ្តើមយកលិខិតនោះពីនាងមក»។ ដូច្នេះ ពួកយើងក៏បានចេញដំណើរ ហើយសេះរបស់ពួកយើងបានរត់យ៉ាងលឿនរហូតដល់ពួកយើងទៅដល់រ៉ាវដោះ ជាកន្លែងដែលពួកយើងបានប្រទះឃើញស្ត្រីនោះ ហើយពួកយើងបានប្រាប់ (នាង) ថា៖ «ចូរហុចសំបុត្រនោះមក!»។ នាងបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំគ្មានសំបុត្រណានៅជាមួយខ្ញុំឡើយ»។ ពួកយើងបាននិយាយថា៖ «ទោះជាយ៉ាងណា នាងត្រូវតែហុចសំបុត្រនោះមក បើមិនដូច្នោះទេ ពួកយើងនឹងដោះសម្លៀកបំពាក់របស់នាងដើម្បីឆែកឆេរ!»។ ដូច្នេះ នាងក៏បានដកសំបុត្រនោះចេញពីផ្នួងសក់របស់នាង។ ពួកយើងបានយកសារលិខិតនោះមកជូនអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយនៅក្នុងនោះមានសេចក្តីថ្លែងការណ៍មួយពី ហាទីប អ៊ីប៊ីន អាប៊ី បាល់តាអា ផ្ញើទៅកាន់ពួកអ្នកគោរពពហុព្រះមួយចំនួននៅម៉ាក្កះ ដោយប្រាប់ពួកគេអំពីចេតនាមួយចំនួនរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពេលនោះ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱ ហាទីប! តើនេះជារឿងអ្វី?»។ ហាទីប បានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមលោកកុំទាន់អាលប្រញាប់ប្រញាល់កាត់ក្តីលើខ្ញុំអី។ ខ្ញុំជាបុរសម្នាក់ដែលមានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធជាមួយពួកកួរ៉ៃស្ហ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនមែនជាមនុស្សក្នុងកុលសម្ព័ន្ធនេះឡើយ ខណៈពេលដែលបណ្តាអ្នកធ្វើចំណាកស្រុកដទៃទៀតដែលនៅជាមួយលោក សុទ្ធតែមានសាច់ញាតិនៅម៉ាក្កះដែលអាចជួយការពារក្រុមគ្រួសារនិងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេបាន។ ដូច្នេះ ខ្ញុំចង់ប៉ះប៉ូវភាពខ្វះខាតនៃខ្សែលោហិតជាមួយពួកគេ ដោយការជួយពួកគេខ្លះ ដើម្បីឱ្យពួកគេជួយការពារក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំមិនបានធ្វើរឿងនេះដោយសារតែការគ្មានជំនឿ ឬការក្បត់សាសនា ឬដោយសារតែការពេញចិត្តនឹងការគ្មានជំនឿជាងសាសនាអ៊ីស្លាមនោះឡើយ»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហាទីប បាននិយាយការពិតប្រាប់ពួកអ្នកហើយ»។ អ៊ូម៉ើរ បានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំកាត់ក្បាលជនលាក់ពុតម្នាក់នេះចោលទៅ!»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហាទីប បានចូលរួមនៅក្នុងសមរភូមិបាដរ៍ ហើយតើនរណាដឹង ប្រហែលជាព្រះជាម្ចាស់បានទតមើលបណ្តាអ្នកចម្បាំងបាដរ៍រួចហើយ ហើយទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា “ចូរពួកអ្នកប្រព្រឹត្តនូវអ្វីដែលពួកអ្នកចង់ធ្វើចុះ ពីព្រោះយើងបានអភ័យទោសឱ្យពួកអ្នករួចរាល់ហើយ!”»។

ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅថ្ងៃ (នៃសមរភូមិ) បាដរ៍ ឈ្លើយសង្គ្រាមជាច្រើនត្រូវបានគេនាំយកមក ក្នុងនោះរួមមាន អាល់-អាប់បាស ដែលគ្មានអាវពាក់ឡើយ។ ព្យាការីបានស្វែងរកអាវមួយឱ្យគាត់ពាក់ ហើយគេបានរកឃើញថាអាវរបស់ អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូបៃ អាចពាក់ត្រូវ ដូច្នេះព្យាការីក៏បានឱ្យគាត់ពាក់អាវនោះ។ នោះជាមូលហេតុដែលព្យាការីបានដោះអាវផ្ទាល់របស់លោកប្រគល់ឱ្យ អាប់ឌុលឡោះ (នៅពេលគេស្លាប់) ដើម្បីជាការតបស្នងសងគុណ។ (អ្នករៀបរាប់បានបន្ថែមថា៖ គាត់ធ្លាប់បានធ្វើគុណមួយចំពោះព្យាការី ដែលលោកចង់តបស្នងសងគុណដល់គាត់)។

សះល៍ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅថ្ងៃ (នៃសមរភូមិ) ខៃបារ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅថ្ងៃស្អែក ខ្ញុំនឹងប្រគល់ទង់ជ័យទៅឱ្យបុរសម្នាក់ដែលនឹងត្រូវបានប្រទានជ័យជម្នះ (ដោយព្រះជាម្ចាស់) ហើយជាបុគ្គលដែលស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងត្រូវបានស្រឡាញ់ដោយព្រះជាម្ចាស់និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់»។ ដូច្នេះ មនុស្សទាំងឡាយបានចំណាយពេលពេញមួយយប់នោះដោយងឿងឆ្ងល់ថាតើនរណានឹងទទួលបានទង់ជ័យ ហើយនៅពេលព្រឹក ម្នាក់ៗសុទ្ធតែសង្ឃឹមថាខ្លួននឹងក្លាយជាបុគ្គលនោះ។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានសួរថា៖ «តើ អាលី នៅឯណា?»។ មានគេបានជម្រាបលោកថា អាលី កំពុងមានជំងឺឈឺភ្នែក ដូច្នេះលោកក៏បានយកទឹកមាត់របស់លោកមកលាបលើភ្នែករបស់គាត់ និងបានបួងសួងសុំឱ្យព្រះជាម្ចាស់ព្យាបាលគាត់។ គាត់ក៏បានជាសះស្បើយភ្លាមៗ ហាក់ដូចជាគ្មានជំងឺអ្វីទាល់តែសោះ។ ព្យាការីបានប្រគល់ទង់ជ័យឱ្យគាត់។ អាលី បានសួរថា៖ «តើខ្ញុំគួរប្រយុទ្ធនឹងពួកគេរហូតដល់ពួកគេក្លាយដូចជាពួកយើង (ជាមូស្លីម) ឬ?»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរទៅជួបពួកគេដោយភាពអត់ធ្មត់និងស្ងប់ស្ងៀម រហូតដល់លោកចូលទៅក្នុងទឹកដីរបស់ពួកគេ។ បន្ទាប់មក ចូរអញ្ជើញពួកគេឱ្យចូលមកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម និងប្រាប់ពួកគេអំពីកាតព្វកិច្ចដែលត្រូវបានកំណត់លើពួកគេ ពីព្រោះសូមស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់! ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់ប្រទានការណែនាំដល់មនុស្សម្នាក់តាមរយៈលោក នោះវាគឺប្រសើរសម្រាប់លោកជាងការមានសត្វអូដ្ឋក្រហមទៅទៀត»។