សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

អាលី អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ៊ូសែន បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែលពួកគេបានមកដល់ម៉ាឌីណះ បន្ទាប់ពីត្រឡប់មកពី យ៉ាហ្ស៊ីដ អ៊ីប៊ីន មូអាវីយ៉ាស់ ក្រោយការធ្វើពលិកម្មជីវិតរបស់ ហ៊ូសែន អ៊ីប៊ីន អាលី (សូមព្រះជាម្ចាស់មេត្តាប្រោសប្រណីដល់គាត់) អាល់-មិសវើរ អ៊ីប៊ីន ម៉ាខ្រាម៉ាស់ បានជួបគាត់ ហើយបានសួរគាត់ថា៖ «តើលោកមានតម្រូវការអ្វីដែលចង់ឱ្យខ្ញុំជួយបំពេញដែរឬទេ?»។ អាលី បានឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ អាល់-មិសវើរ បាននិយាយថា៖ «តើលោកអាចប្រគល់ដាវរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មកឱ្យខ្ញុំបានទេ? ពីព្រោះខ្ញុំបារម្ភថាមនុស្សទាំងឡាយអាចនឹងដណ្តើមយកវាពីលោកដោយបង្ខំ។ ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ប្រសិនបើលោកប្រគល់វាឱ្យខ្ញុំ ពួកគេនឹងមិនអាចដណ្តើមយកវាបានឡើយរហូតដល់ថ្ងៃខ្ញុំស្លាប់»។ នៅពេលដែល អាលី អ៊ីប៊ីន អាប៊ី តាលិប បានចូលស្តីដណ្តឹងកូនស្រីរបស់ អាប៊ូ ជះល៍ ធ្វើជាភរិយាបន្ថែមពីលើ ហ្វាទីម៉ះ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅលើវេទិកាទេសនារបស់លោកកំពុងថ្លែងធម្មទេសនាទាក់ទងនឹងរឿងនេះនៅចំពោះមុខមនុស្សទាំងឡាយ ខណៈពេលនោះខ្ញុំបានឈានដល់វ័យពេញវ័យហើយ។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហ្វាទីម៉ះ គឺជាផ្នែកមួយនៃរូបខ្ញុំ ហើយខ្ញុំបារម្ភថានាងនឹងត្រូវរងការសាកល្បងនៅក្នុងសាសនារបស់នាង (ដោយសារតែការប្រចណ្ឌ)»។ បន្ទាប់មក ព្យាការីបានរំឭកអំពីកូនប្រសារម្នាក់របស់លោកដែលមកពីកុលសម្ព័ន្ធ អាប់ឌី សាមស៍ ហើយលោកបានកោតសរសើរគាត់ថាជាកូនប្រសារដ៏ល្អ ដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្វីៗដែលគាត់បាននិយាយគឺជាការពិត ហើយគាត់បានសន្យានឹងខ្ញុំ រួចបានបំពេញតាមការសន្យារបស់គាត់។ ខ្ញុំមិនធ្វើឱ្យរឿងដែលស្របច្បាប់ក្លាយជាខុសច្បាប់ឡើយ ហើយខ្ញុំក៏មិនធ្វើឱ្យរឿងដែលខុសច្បាប់ក្លាយជាស្របច្បាប់ដែរ ប៉ុន្តែស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ កូនស្រីរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងកូនស្រីរបស់សត្រូវនៃព្រះជាម្ចាស់ (គឺ អាប៊ូ ជះល៍) មិនអាចនៅរួមរស់ជាមួយគ្នា (ជាភរិយារបស់បុរសតែម្នាក់) បានឡើយ»។

អ៊ីប៊ន អាល់-ហាណាហ៊្វីយ៉ាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ ប្រសិនបើ អាលី ធ្លាប់បាននិយាយពាក្យមិនល្អណាមួយអំពី អ៊ូសម៉ាន នោះគាត់ប្រាកដជានិយាយនៅថ្ងៃដែលមានមនុស្សមួយចំនួនបានមកជួបគាត់ ហើយត្អូញត្អែរអំពីពួកមន្ត្រីប្រមូលទានកាតព្វកិច្ចរបស់ អ៊ូសម៉ាន។ ពេលនោះ អាលី បានប្រាប់ខ្ញុំថា៖ «ចូរទៅជួប អ៊ូសម៉ាន ហើយជម្រាបគាត់ថា៖ “ឯកសារនេះមានផ្ទុកនូវបទប្បញ្ញត្តិស្តីពីការបែងចែកទានរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះសូមលោកបង្គាប់ដល់ពួកមន្ត្រីប្រមូលទានកាតព្វកិច្ចរបស់លោកឱ្យអនុវត្តតាមនេះផង”»។ ខ្ញុំក៏បានយកឯកសារនោះទៅជូន អ៊ូសម៉ាន។ អ៊ូសម៉ាន បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរយកវាត្រឡប់ទៅវិញចុះ ពីព្រោះពួកយើងមិនត្រូវការវាឡើយ»។ ខ្ញុំបានយកឯកសារនោះត្រឡប់មកជួប អាលី វិញ ហើយបានជម្រាបគាត់អំពីរឿងនោះ។ គាត់បានប្រាប់ថា៖ «ចូរយកវាទៅទុកនៅកន្លែងដែលកូនបានយកវាមកវិញចុះ»។

មូហាំម៉ាត់ អ៊ីប៊ីន ស៊ូកោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮ មុនហ្ស៊ីរ អាត-តាវរី រាយការណ៍ពី អ៊ីប៊ីន ហាណាហ៊្វីយ៉ាស់ ដែលបាននិយាយថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានចាត់ខ្ញុំឱ្យទៅ ដោយប្រាប់ថា៖ «ចូរយកសំបុត្រនេះទៅជូន អ៊ូសម៉ាន ពីព្រោះវាមានផ្ទុកនូវបទបញ្ជារបស់ព្យាការីទាក់ទងនឹងការផ្តល់ទាន»។

អាលី បានរៀបរាប់ថា៖ ហ្វាទីម៉ះ បានត្អូញត្អែរអំពីការនឿយហត់ដែលនាងរងគ្រោះដោយសារតែត្បាល់កិនម្សៅ និងការកិនធញ្ញជាតិ នៅពេលដែលនាងបានទទួលដំណឹងថា មានឈ្លើយស្រីមួយចំនួនពីផលនៃសង្គ្រាមត្រូវបាននាំយកមកជូនអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ នាងបានទៅជួបលោកដើម្បីសុំអ្នកបម្រើស្រីម្នាក់ ប៉ុន្តែនាងមិនបានជួបលោកឡើយ ហើយនាងបានប្រាប់ អាយស្ហះ អំពីតម្រូវការរបស់នាង។ នៅពេលដែលព្យាការីបានមកដល់ អាយស្ហះ បានជម្រាបលោកអំពីរឿងនោះ។ ព្យាការីបានមកកាន់ផ្ទះរបស់យើងនៅពេលដែលពួកយើងបានចូលដេកនៅលើដំណេកបាត់ទៅហើយ។ (នៅពេលឃើញព្យាការី) ពួកយើងរៀបនឹងក្រោកឈរឡើង ប៉ុន្តែលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរនៅស្ងៀមត្រង់កន្លែងរបស់ពួកអ្នកចុះ»។ ខ្ញុំបានទទួលអារម្មណ៍ពីភាពត្រជាក់នៃព្រះបាទរបស់ព្យាការីនៅលើទ្រូងរបស់ខ្ញុំ។ បន្ទាប់មក លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើគួរឱ្យខ្ញុំប្រាប់ពួកអ្នកនូវប្រការមួយដែលប្រសើរជាងអ្វីដែលពួកអ្នកបានស្នើសុំពីខ្ញុំដែរឬទេ? នៅពេលដែលពួកអ្នកចូលទៅកាន់ដំណេក ចូរសរសើរភាពអស្ចារ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ៣៤ ដង, ថ្លែងអំណរគុណដល់ព្រះជាម្ចាស់ ៣៣ ដង, និងសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ ៣៣ ដង។ ប្រការនេះគឺប្រសើរសម្រាប់ពួកអ្នកជាងអ្វីដែលពួកអ្នកបានស្នើសុំទៅទៀត»។

ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ទារកប្រុសម្នាក់បានកើតមកក្នុងចំណោមបុរសម្នាក់របស់យើងដែលជាពួកអាន់សារ ហើយគាត់ចង់ដាក់ឈ្មោះកូននោះថា មូហាំម៉ាត់។ បុរសអាន់សារនោះបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបាននាំទារកនោះទៅជួបព្យាការី»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរដាក់ឈ្មោះកូនរបស់ពួកអ្នកតាមឈ្មោះរបស់ខ្ញុំចុះ ប៉ុន្តែកុំដាក់ឈ្មោះកូនតាមគោត្តនាម (គូនយ៉ាស់) របស់ខ្ញុំឡើយ ពីព្រោះខ្ញុំត្រូវបានចាត់តាំងឱ្យធ្វើជាអ្នកបែងចែក (កាស៊ីម) ដើម្បីបែងចែក (ទ្រព្យសម្បត្តិ) ក្នុងចំណោមពួកអ្នក»។ អ្នករៀបរាប់ឈ្មោះ ហ៊ូសែន បានបញ្ជាក់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំត្រូវបានចាត់ឱ្យមកធ្វើជាអ្នកបែងចែក ដើម្បីបែងចែក (វត្ថុនានា) ក្នុងចំណោមពួកអ្នក»។ [អ្នករៀបរាប់បន្តឈ្មោះ សាលីម បានបញ្ជាក់ថា គាត់បានឮ ជាប៊ៀរ និយាយថា បុរសនោះចង់ដាក់ឈ្មោះកូនប្រុសនោះថា អាល់-កាស៊ីម ប៉ុន្តែព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរហៅ (កូនប្រុសរបស់ពួកអ្នក) តាមឈ្មោះរបស់ខ្ញុំ ប៉ុន្តែកុំដាក់ឈ្មោះ (ពួកគេ) តាមគោត្តនាមរបស់ខ្ញុំឡើយ»]។

ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ អាល់-អាន់សារី បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកយើងមានកូនប្រុសម្នាក់ដែលគាត់បានដាក់ឈ្មោះថា អាល់-កាស៊ីម។ ពេលនោះ ពួកអាន់សារបាននិយាយ (ទៅកាន់បុរសនោះ) ថា៖ «ពួកយើងនឹងមិនហៅលោកថា អាប៊ូ អាល់-កាស៊ីម ឡើយ ហើយនឹងមិនធ្វើឱ្យលោកសប្បាយចិត្តជាមួយនឹងគោត្តនាមដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមនេះជាដាច់ខាត»។ ដូច្នេះ គាត់ក៏បានទៅជួបព្យាការី ហើយជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំមានកូនប្រុសម្នាក់ដែលខ្ញុំបានដាក់ឈ្មោះថា អាល់-កាស៊ីម ហើយពួកអាន់សារបាននិយាយថា៖ “ពួកយើងនឹងមិនហៅលោកថា អាប៊ូ អាល់-កាស៊ីម ឡើយ ហើយក៏មិនធ្វើឱ្យលោកសប្បាយចិត្តជាមួយនឹងគោត្តនាមនេះដែរ”»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកអាន់សារបានធ្វើត្រឹមត្រូវហើយ។ ចូរដាក់ឈ្មោះតាមឈ្មោះរបស់ខ្ញុំ ប៉ុន្តែកុំដាក់ឈ្មោះតាមគោត្តនាមរបស់ខ្ញុំឡើយ ពីព្រោះខ្ញុំគឺជាអ្នកបែងចែក (កាស៊ីម)»។

មូអាវីយ៉ាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យប្រទានសេចក្តីល្អដល់ជនណាម្នាក់ ទ្រង់នឹងធ្វើឱ្យជននោះយល់ដឹងស៊ីជម្រៅអំពីសាសនា ហើយព្រះជាម្ចាស់គឺជាអ្នកប្រទាន ចំណែកខ្ញុំគឺជាអ្នកបែងចែក (អាល់-កាស៊ីម) ហើយប្រជាជាតិនេះនឹងនៅតែទទួលបានជ័យជម្នះលើពួកសត្រូវរបស់ពួកគេជានិច្ច រហូតដល់បញ្ជារបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមកដល់ ហើយពួកគេនឹងនៅតែស្ថិតក្នុងជ័យជម្នះដដែល»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំមិនបានប្រទានអ្វីដល់ពួកអ្នកដោយចិត្តឯង ហើយក៏មិនបានរារាំងអ្វីពីពួកអ្នកឡើយ ប៉ុន្តែខ្ញុំគ្រាន់តែជាអ្នកបែងចែក (កាស៊ីម) ប៉ុណ្ណោះ ហើយខ្ញុំបែងចែកស្របតាមអ្វីដែលខ្ញុំត្រូវបានបង្គាប់បញ្ជា»។

ខាវឡាស់ អាល់-អាន់សារីយ៉ាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ មានមនុស្សមួយចំនួនចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ព្រះជាម្ចាស់ (ទ្រព្យសម្បត្តិរួមរបស់ប្រជាជន) ដោយអយុត្តិធម៌។ មនុស្សទាំងនោះនឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មនៅក្នុងភ្លើងនរកនៅថ្ងៃនៃការកាត់ក្តី»។

អ៊ុវ៉ះ អាល់-បារីគី បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សេះចម្បាំងតែងតែត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងសេចក្តីល្អជានិច្ច គឺផលបុណ្យ (នៅលោកខាងមុខ) និងផលជ័យជម្នះក្នុងសង្គ្រាម រហូតដល់ថ្ងៃនៃការកាត់ក្តី»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលស្តេចឃូស្រូ (នៃពែរ្ស) ត្រូវវិនាស នឹងគ្មានស្តេចឃូស្រូណាម្នាក់ទៀតបន្ទាប់ពីគាត់ឡើយ ហើយនៅពេលដែលស្តេចសេសារ (នៃរ៉ូម) ត្រូវវិនាស នឹងគ្មានស្តេចសេសារណាម្នាក់ទៀតបន្ទាប់ពីគាត់ឡើយ។ ស្បថនឹងព្រះអង្គដែលជីវិតរបស់ខ្ញុំស្ថិតនៅក្នុងកណ្តាប់ព្រះហស្តនៃទ្រង់ ពួកអ្នកប្រាកដជានឹងចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិរតនាគាររបស់ពួកគេនៅក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។

ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន សាមូរ៉ោះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលស្តេចឃូស្រូ (នៃពែរ្ស) ត្រូវវិនាស នឹងគ្មានស្តេចឃូស្រូណាម្នាក់ទៀតបន្ទាប់ពីគាត់ឡើយ ហើយនៅពេលដែលស្តេចសេសារ (នៃរ៉ូម) ត្រូវវិនាស នឹងគ្មានស្តេចសេសារណាម្នាក់ទៀតបន្ទាប់ពីគាត់ឡើយ។ ស្បថនឹងព្រះអង្គដែលជីវិតរបស់ខ្ញុំស្ថិតនៅក្នុងកណ្តាប់ព្រះហស្តនៃទ្រង់ ពួកអ្នកប្រាកដជានឹងចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិរតនាគាររបស់ពួកគេនៅក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។

ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ផលនៃជ័យជម្នះក្នុងសង្គ្រាមត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យស្របច្បាប់សម្រាប់ខ្ញុំ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់ធានាចំពោះអ្នកដែលខិតខំតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ទ្រង់ ដោយគ្មានបំណងអ្វីផ្សេងក្នុងការចេញទៅក្រៅពីការតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ទ្រង់ និងជំនឿលើបន្ទូលរបស់ទ្រង់ឡើយ ថាទ្រង់នឹងនាំគាត់ឱ្យចូលទៅកាន់ឋានសួគ៌ (ប្រសិនបើគាត់ពលិកម្មជីវិត) ឬនាំគាត់ត្រឡប់មកកាន់ទីលំនៅរបស់គាត់វិញពីកន្លែងដែលគាត់បានចេញដំណើរ ជាមួយនឹងអ្វីៗដែលគាត់ទទួលបានពីផលបុណ្យ និងផលជ័យជម្នះក្នុងសង្គ្រាម»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មានព្យាការីម្នាក់ក្នុងចំណោមបណ្តាព្យាការីទាំងឡាយបានចេញធ្វើសឹកសង្គ្រាម ដូច្នេះលោកបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ពួកអ្នកដើរតាមលោកថា៖ “អ្នកណាដែលទើបតែរៀបការជាមួយស្ត្រីម្នាក់ហើយមានបំណងរួមរស់ជាមួយនាង ប៉ុន្តែមិនទាន់បានរួមរស់នៅឡើយ មិនត្រូវរួមដំណើរជាមួយខ្ញុំឡើយ; ហើយបុរសដែលបានសង់ផ្ទះមួយខ្នងប៉ុន្តែមិនទាន់បានប្រក់ដំបូលរួចរាល់ ក៏មិនត្រូវទៅដែរ; ហើយបុរសដែលមានចៀម ឬមេអូដ្ឋពពោះដែលកំពុងរង់ចាំការសម្រាលកូនរបស់ពួកវា ក៏មិនត្រូវទៅដែរ”។ ដូច្នេះ ព្យាការីអង្គនោះបានចេញធ្វើសឹកសង្គ្រាម ហើយនៅពេលដែលលោកបានទៅដល់ទីក្រុងនោះនៅវេលា ឬជិតដល់វេលានៃការថ្វាយបង្គំព្រះពេលរសៀល (អាសើរ) លោកបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ព្រះអាទិត្យថា៖ “ឱព្រះអាទិត្យអើយ! អ្នកស្ថិតនៅក្រោមបញ្ជារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយខ្ញុំក៏ស្ថិតនៅក្រោមបញ្ជារបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ ឱព្រះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាឃាត់ព្រះអាទិត្យកុំឱ្យទន់ទាបលិចឡើយ”។ ព្រះអាទិត្យក៏ត្រូវបានឃាត់ទុកឱ្យនៅដដែល រហូតដល់ព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានជ័យជម្នះដល់លោក។ បន្ទាប់មក លោកបានប្រមូលផលជ័យជម្នះពីសង្គ្រាម ហើយអណ្តាតភ្លើងបានចុះមកដើម្បីដុតបំផ្លាញវា ប៉ុន្តែភ្លើងមិនបានឆេះបំផ្លាញវាឡើយ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ (ទៅកាន់មនុស្សរបស់លោក) ថា៖ “មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកបានលួចលាក់ទ្រព្យមួយចំនួនពីផលជ័យជម្នះនេះហើយ។ ដូច្នេះ បុរសម្នាក់មកពីកុលសម្ព័ន្ធនីមួយៗត្រូវធ្វើសច្ចាប្រណិធានជាមួយខ្ញុំដោយចាប់ដៃខ្ញុំ”។ (ពួកគេបានធ្វើដូច្នេះ) ហើយដៃរបស់បុរសម្នាក់បានជាប់ស្អិតលើដៃរបស់ព្យាការីរបស់ពួកគេ។ ពេលនោះ ព្យាការីអង្គនោះបានមានប្រសាសន៍ (ទៅកាន់បុរសនោះ) ថា៖ “ការលួចនេះត្រូវបានប្រព្រឹត្តឡើងដោយប្រជាជននៃកុលសម្ព័ន្ធរបស់លោក។ ដូច្នេះ មនុស្សទាំងអស់នៃកុលសម្ព័ន្ធរបស់លោកត្រូវមកធ្វើសច្ចាប្រណិធានជាមួយខ្ញុំដោយចាប់ដៃខ្ញុំ”។ ដៃរបស់បុរសពីរ ឬបីនាក់បានជាប់ស្អិតលើដៃនៃព្យាការីរបស់ពួកគេ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ពួកអ្នកបានប្រព្រឹត្តការលួចនេះ”។ បន្ទាប់មក ពួកគេបានយកក្បាលធ្វើពីមាសមួយដែលមានទំហំប៉ុនក្បាលសត្វគោមកដាក់នៅទីនោះ រួចអណ្តាតភ្លើងក៏បានចុះមកឆេះបំផ្លាញផលជ័យជម្នះទាំងអស់នោះអស់ទៅ។ ព្យាការីបានបន្ថែមថា៖ បន្ទាប់មក ព្រះជាម្ចាស់បានទតឃើញពីភាពទន់ខ្សោយ និងកង្វះខាតរបស់យើង ដូច្នេះទ្រង់បានអនុញ្ញាតឱ្យផលជ័យជម្នះក្នុងសង្គ្រាមក្លាយជាស្របច្បាប់សម្រាប់ពួកយើង»។

អាស្លាំ បានរៀបរាប់ថា៖ អ៊ូម៉ើរ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារតែបណ្តាមូស្លីមជំនាន់ក្រោយៗដែលមិនទាន់កើតមកទេនោះ ខ្ញុំប្រាកដជាបានបែងចែក (ដីធ្លីនៃ) ទីក្រុងនីមួយៗដែលខ្ញុំដណ្តើមបានក្នុងចំណោមពួកអ្នកចម្បាំង ដូចដែលព្យាការីធ្លាប់បានបែងចែកដីធ្លីនៃខៃបារដូច្នោះដែរ»។

អាប៊ូ មូសា អាល់-អាស្ហអារី បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសជនជាតិអារ៉ាប់វាលខ្សាច់ម្នាក់បានសួរព្យាការីថា៖ «បុរសម្នាក់អាចនឹងប្រយុទ្ធដើម្បីដណ្តើមយកផលជ័យជម្នះក្នុងសង្គ្រាម បុរសម្នាក់ទៀតអាចនឹងប្រយុទ្ធដើម្បីឱ្យមនុស្សទាំងឡាយកោតសរសើរឈ្មោះរបស់គាត់ ហើយបុរសទីបីអាចនឹងប្រយុទ្ធដើម្បីបង្ហាញពីភាពអង់អាចក្លាហានរបស់គាត់ តើបុរសណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងនេះដែលប្រយុទ្ធក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់?»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលប្រយុទ្ធដើម្បីឱ្យបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានខ្ពង់ខ្ពស់ឧត្តុង្គឧត្តម គឺអ្នកនោះហើយដែលប្រយុទ្ធក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី មូឡៃកះ បានរៀបរាប់ថា៖ អាវធំធ្វើពីសូត្រដែលមានឡេវមាសមួយចំនួនត្រូវបានគេយកមកថ្វាយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ លោកបានបែងចែកអាវទាំងនោះក្នុងចំណោមសហការីរបស់លោក ហើយបានរក្សាទុកមួយសម្រាប់ ម៉ាខ្រាម៉ាស់ អ៊ីប៊ីន ណោវហ្វាល់។ ក្រោយមក ម៉ាខ្រាម៉ាស់ បានមកដល់ជាមួយកូនប្រុសរបស់គាត់ឈ្មោះ អាល់-មិសវើរ អ៊ីប៊ីន ម៉ាខ្រាម៉ាស់ ហើយបានឈរនៅមាត់ទ្វារ រួចនិយាយ (ទៅកាន់កូនប្រុសរបស់គាត់) ថា៖ «ចូរហៅលោកមកជួបឪពុក»។ ព្យាការីបានឮសំឡេងរបស់គាត់ ក៏បានយកអាវនោះដើរចេញទៅជួបគាត់ ដោយបង្ហាញឡេវមាសនោះនៅចំពោះមុខគាត់ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានរក្សាទុកអាវនេះសម្រាប់លោក ខ្ញុំបានរក្សាទុកអាវនេះសម្រាប់លោក»។ ម៉ាខ្រាម៉ាស់ បានសម្លឹងមើលអាវនោះ ហើយនិយាយថា៖ «ម៉ាខ្រាម៉ាស់ ពេញចិត្តហើយ»។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ មនុស្សទាំងឡាយធ្លាប់បានប្រគល់ដើមល្មើមួយចំនួនរបស់ពួកគេជូនព្យាការី (ជាអំណោយ) រហូតដល់លោកបានទទួលបានជ័យជម្នះលើកុលសម្ព័ន្ធ កូរ៉ៃហ្សាស់ និង អាន់-ណាឌៀរ។ បន្ទាប់មក អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏បានចាប់ផ្តើមប្រគល់ដើមល្មើទាំងនោះត្រឡប់ទៅឱ្យពួកគេវិញ។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែល អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បានក្រោកឈរឡើងក្នុងអំឡុងពេលនៃសមរភូមិ អាល់-ជាម៉ាល់ (សមរភូមិសត្វអូដ្ឋ) គាត់បានហៅខ្ញុំ ហើយខ្ញុំបានទៅឈរក្បែរគាត់ រួចគាត់បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថា៖ «កូនប្រុសរបស់ឪពុកអើយ! នៅថ្ងៃនេះ មនុស្សម្នាក់នឹងត្រូវស្លាប់ដោយសារតែភាពជាអ្នកជិះជាន់ ឬជាអ្នករងការជិះជាន់។ ឪពុកមើលឃើញថា ឪពុកនឹងត្រូវស្លាប់ក្នុងនាមជាអ្នករងការជិះជាន់។ ការព្រួយបារម្ភធំបំផុតរបស់ឪពុក គឺបំណុលរបស់ឪពុក។ តើកូនគិតថា ប្រសិនបើយើងសងបំណុលទាំងនោះរួចរាល់ តើនឹងនៅសល់អ្វីមួយសម្រាប់ពួកយើងពីទ្រព្យសម្បត្តិរបស់យើងដែរឬទេ?»។ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បានបន្ថែមថា៖ «ឱកូនប្រុសរបស់ឪពុកអើយ! ចូរលក់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់យើង ហើយសងបំណុលរបស់ឪពុកទៅ»។ បន្ទាប់មក អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បានធ្វើបណ្តាំលើមួយភាគបីនៃទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់ និងបានធ្វើបណ្តាំលើមួយភាគបីនៃចំណែកនោះដល់កូនៗរបស់គាត់ គឺកូនៗរបស់ អាប់ឌុលឡោះ។ គាត់បាននិយាយថា៖ «មួយភាគបីនៃមួយភាគបី។ ប្រសិនបើមានទ្រព្យសម្បត្តិនៅសល់បន្ទាប់ពីការទូទាត់បំណុលរួចរាល់ មួយភាគបី (នៃមួយភាគបីនៃអ្វីដែលនៅសល់) ត្រូវប្រគល់ជូនកូនៗរបស់កូន»។ (ហ៊ិស្ហាម ដែលជាអ្នករៀបរាប់បន្តបានបន្ថែមថា៖ កូនៗមួយចំនួនរបស់ អាប់ឌុលឡោះ មានវ័យស្រករគ្នានឹងកូនៗរបស់ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ ដែរ ដូចជា ឃូបៃប និង អាល់-អាប់បាស។ អាប់ឌុលឡោះ មានកូនប្រុស ៩ នាក់ និងកូនស្រី ៩ នាក់នៅពេលនោះ)។ (អ្នករៀបរាប់ គឺ អាប់ឌុលឡោះ បានបន្តថា៖) ឪពុករបស់ខ្ញុំបានបន្តដាស់តឿនខ្ញុំអំពីបំណុលរបស់គាត់ ដោយនិយាយថា៖ «ប្រសិនបើកូនមិនអាចសងបំណុលមួយចំណែកបានទេ ចូរអំពាវនាវដល់ម្ចាស់របស់ឪពុកឱ្យជួយកូនចុះ»។ ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំមិនយល់ពីអ្វីដែលគាត់មានន័យនោះឡើយ រហូតដល់ខ្ញុំបានសួរថា៖ «ឱឪពុក! តើនរណាជាម្ចាស់របស់ឪពុក?»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «គឺព្រះជាម្ចាស់ (ជាម្ចាស់របស់ឪពុក)»។ ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ រាល់ពេលដែលខ្ញុំជួបការលំបាកទាក់ទងនឹងបំណុលរបស់គាត់ ខ្ញុំតែងតែបួងសួងថា៖ «ឱព្រះអម្ចាស់នៃ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ អើយ! សូមទ្រង់មេត្តាជួយសងបំណុលជំនួសគាត់ផង» ហើយព្រះជាម្ចាស់ក៏បាន (ជួយ) ឱ្យខ្ញុំអាចសងបំណុលនោះបាន។ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បានទទួលមរណភាពជាអ្នកពលិកម្មជីវិត ដោយមិនបានបន្សល់ទុកនូវប្រាក់ឌីណារ ឬឌៀរហាំឡើយ ក្រៅតែពីដីពីរដុំ ដែលដីមួយកន្លែង (ត្រូវបានគេហៅថា) អាល់-ហ្គាបា និងផ្ទះចំនួន ១១ ខ្នងនៅម៉ាឌីណះ, ២ ខ្នងនៅបាសរ៉ោះ, ១ ខ្នងនៅគូហ្វះស់, និង ១ ខ្នងនៅស្រុកអេស៊ីប។ តាមពិត ប្រភពនៃបំណុលដែលគាត់ជំពាក់គេនោះ គឺនៅពេលដែលមាននរណាម្នាក់យកប្រាក់មកផ្ញើទុកនឹងគាត់ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ តែងតែនិយាយថា៖ «ទេ (ខ្ញុំមិនទទួលផ្ញើទុកជាទ្រព្យទុកចិត្តឡើយ) ប៉ុន្តែខ្ញុំយកវាជាបំណុលវិញ ពីព្រោះខ្ញុំបារម្ភថាវាអាចនឹងបាត់បង់»។ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ មិនដែលត្រូវបានតែងតាំងជាអភិបាល ឬអ្នកប្រមូលពន្ធដីធ្លី (ខារ៉ាច) ឬកិច្ចការស្រដៀងគ្នានេះឡើយ ប៉ុន្តែគាត់បានប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់ (ពីផលជ័យជម្នះក្នុងសង្គ្រាមដែលគាត់ទទួលបាន) ក្នុងអំឡុងពេលធ្វើសឹកសង្គ្រាមដ៏ពិសិដ្ឋដែលគាត់បានចូលរួមជាមួយព្យាការី, អាប៊ូ បាក្រ, អ៊ូម៉ើរ, និង អ៊ូសម៉ាន។ (អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បានបន្ថែមថា៖) នៅពេលដែលខ្ញុំបានរាប់បំណុលរបស់គាត់ វាឡើងរហូតដល់ ២.២០០.០០០ (ពីរលានពីររែន)។ (អ្នករៀបរាប់បន្តបានបន្ថែមថា៖) ហាគីម អ៊ីប៊ីន ហ៊ីហ្សាម បានជួប អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ ហើយសួរថា៖ «ឱក្មួយប្រុសរបស់ខ្ញុំ! តើបងប្អូនរបស់ខ្ញុំជំពាក់បំណុលគេប៉ុន្មាន?»។ អាប់ឌុលឡោះ បានលាក់ការណ៍សម្ងាត់ ហើយឆ្លើយថា៖ «១០០.០០០ (មួយរែន)»។ ហាគីម បាននិយាយថា៖ «ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំគិតថាទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកលោកមិនអាចទូទាត់គ្រប់គ្រាន់ឡើយ»។ ពេលនោះ អាប់ឌុលឡោះ បានសួរគាត់ថា៖ «ចុះបើបំណុលនោះមានដល់ទៅ ២.២០០.០០០ វិញ?»។ ហាគីម បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំគិតថាលោកមិនអាចសងរួចឡើយ ដូច្នេះប្រសិនបើលោកមិនអាចសងទាំងអស់បានទេ ខ្ញុំនឹងជួយលោក»។ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ ធ្លាប់បានទិញដី អាល់-ហ្គាបា ក្នុងតម្លៃ ១៧០.០០០។ អាប់ឌុលឡោះ បានលក់ដីនោះក្នុងតម្លៃ ១.៦០០.០០០។ បន្ទាប់មក គាត់បានប្រកាសប្រាប់មនុស្សទាំងឡាយថា៖ «ជនណាដែលមានការទាមទារបំណុលលើ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ ចូរមកជួបពួកយើងនៅឯ អាល់-ហ្គាបា»។ ពេលនោះ អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន ជាអ៍ហ្វារ ដែល អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ ជំពាក់ប្រាក់គាត់ចំនួន ៤០០.០០០ បានមកជួបគាត់។ គាត់បាននិយាយទៅកាន់ អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ ថា៖ «ប្រសិនបើលោកចង់ ខ្ញុំនឹងលើកលែងបំណុលនោះឱ្យលោក»។ អាប់ឌុលឡោះ (អ៊ីប៊ន អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ) បានឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ បន្ទាប់មក អ៊ីប៊ីន ជាអ៍ហ្វារ បាននិយាយថា៖ «ប្រសិនបើលោកចង់ លោកអាចពន្យារពេលសងបាន ប្រសិនបើលោកពន្យារពេលសងបំណុលណាមួយនោះ»។ អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បានឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន ជាអ៍ហ្វារ បាននិយាយថា៖ «បើដូច្នោះ ចូរប្រគល់ដីមួយដុំឱ្យខ្ញុំមក»។ អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បានប្រាប់ (ទៅគាត់) ថា៖ «ដីដែលលាតសន្ធឹងពីកន្លែងនេះរហូតដល់កន្លែងនោះ គឺជារបស់លោក»។ ដូច្នេះ អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ ក៏បានលក់ទ្រព្យសម្បត្តិមួយចំនួន (រួមទាំងបណ្តាផ្ទះសម្បែង) ហើយបានសងបំណុលរបស់គាត់យ៉ាងពេញលេញ ដោយនៅសល់ដី អាល់-ហ្គាបា ចំនួន ៤ ភាគកន្លះ។ បន្ទាប់មក គាត់បានទៅជួប មូអាវីយ៉ាស់ ខណៈពេលដែល អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន អ៊ូសម៉ាន, អាល់-មុនហ្ស៊ីរ អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ, និង អ៊ីប៊ីន ហ្សាមអា កំពុងអង្គុយជាមួយគាត់។ មូអាវីយ៉ាស់ បានសួរថា៖ «តើលោកបានកំណត់តម្លៃដី អាល់-ហ្គាបា ប៉ុន្មានក្នុងមួយភាគ?»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «១០០.០០០ សម្រាប់មួយភាគ»។ មូអាវីយ៉ាស់ បានសួរថា៖ «តើនៅសល់ប៉ុន្មានភាគ?»។ អាប់ឌុលឡោះ បានឆ្លើយថា៖ «៤ ភាគកន្លះ»។ អាល់-មុនហ្ស៊ីរ អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំចង់ទិញមួយភាគក្នុងតម្លៃ ១០០.០០០»។ អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន អ៊ូសម៉ាន បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំចង់ទិញមួយភាគក្នុងតម្លៃ ១០០.០០០»។ អ៊ីប៊ីន ហ្សាមអា បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំចង់ទិញមួយភាគក្នុងតម្លៃ ១០០.០០០»។ មូអាវីយ៉ាស់ បានសួរថា៖ «តើឥឡូវនេះនៅសល់ប៉ុន្មាន?»។ អាប់ឌុលឡោះ បានឆ្លើយថា៖ «មួយភាគកន្លះ»។ មូអាវីយ៉ាស់ បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំចង់ទិញវាទាំងអស់ក្នុងតម្លៃ ១៥០.០០០»។ អាប់ឌុលឡោះ ក៏បានលក់ចំណែករបស់គាត់ទៅឱ្យ មូអាវីយ៉ាស់ ក្នុងតម្លៃ ៦០០.០០០។ នៅពេលដែល អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បានសងបំណុលទាំងអស់រួចរាល់ហើយ បណ្តាកូនប្រុសៗរបស់ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បាននិយាយទៅកាន់គាត់ថា៖ «ចូរបែងចែកមរតករបស់យើងក្នុងចំណោមពួកយើងមក»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ទេ ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំនឹងមិនបែងចែកវាក្នុងចំណោមពួកអ្នកឡើយ រហូតទាល់តែខ្ញុំបានប្រកាសនៅក្នុងរដូវបុណ្យហាជិចំនួនបួនបន្តបន្ទាប់គ្នាថា៖ “តើមានអ្នកណាដែលមានការទាមទារបំណុលលើ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ សូមអញ្ជើញមក ដើម្បីឱ្យពួកយើងអាចសងបំណុលរបស់ពួកគេ”»។ ដូច្នេះ គាត់ក៏បានចាប់ផ្តើមប្រកាសជាសាធារណៈនៅក្នុងរដូវបុណ្យហាជិនីមួយៗ ហើយនៅពេលដែលរយៈពេល ៤ ឆ្នាំបានកន្លងផុតទៅ គាត់ក៏បានបែងចែកមរតកក្នុងចំណោមពួកអ្នកស្នងមរតក។ អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ មានភរិយាចំនួនបួននាក់ ហើយបន្ទាប់ពីមួយភាគបីនៃទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់ត្រូវបានដកចេញ (ស្របតាមបណ្តាំ) ភរិយានីមួយៗរបស់គាត់ទទួលបាន ១.២០០.០០០ (មួយលានពីររែន)។ ដូច្នេះ ទ្រព្យសម្បត្តិសរុបរបស់គាត់មានចំនួន ៥០.២០០.០០០ (ហាសិបលានពីររែន)។