សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អាប៊ូ សាអ៊ីដ អាល់-ខុទរី បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការី បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការងូតទឹកសម្អាតខ្លួននៅថ្ងៃសុក្រ ជាកាតព្វកិច្ចលើមនុស្សគ្រប់រូប ដែលបានពេញវ័យ»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ មានយប់មួយ ខ្ញុំបានស្នាក់នៅផ្ទះមីងរបស់ខ្ញុំ ឈ្មោះ ម៉ៃមូណះ។ ព្យាការីបានចូលដំណេក។ ពេលដល់ផ្នែកមួយនៃពេលយប់ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានក្រោកឡើង ហើយលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំយ៉ាងស្រាលៗ ពីថង់ទឹកធ្វើពីស្បែកចាស់មួយដែលព្យួរ —លោក អាមរ៍ បានរៀបរាប់ថា ការលាងនោះស្រាល និងតិចបំផុត— បន្ទាប់មក លោកក្រោកឈរថ្វាយបង្គំព្រះ។ ខ្ញុំក៏ក្រោកឡើង ហើយលាងសម្អាតខ្លួនស្រដៀងនឹងអ្វីដែលលោកបានលាង រួចខ្ញុំមកឈរនៅខាងឆ្វេងលោក។ លោកក៏បង្វែរខ្ញុំ ឲ្យមកនៅខាងស្ដាំលោក។ បន្ទាប់មក លោកបានថ្វាយបង្គំព្រះ តាមចំនួនដែលព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យ រួចលោកផ្ដេកខ្លួន ហើយដេកលក់ រហូតដល់ឮសំឡេងដង្ហើមរបស់លោក។ បន្ទាប់មក អ្នកប្រកាសហៅទៅថ្វាយបង្គំ បានមកជម្រាបលោកអំពីការថ្វាយបង្គំ។ លោកក៏ក្រោកទៅជាមួយគាត់ ដើម្បីថ្វាយបង្គំ ហើយលោកបានថ្វាយបង្គំ ដោយមិនបានលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំទេ។ យើងបាននិយាយទៅកាន់លោក អាមរ៍ ថា៖ «មានមនុស្សខ្លះនិយាយថា ភ្នែករបស់ព្យាការីដេកលក់ តែចិត្តរបស់លោកមិនដេកលក់ទេ»។ លោក អាមរ៍ បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានឮលោក អ៊ូបៃដ អ៊ីប៊ីន អ៊ូមៃរ និយាយថា៖ «សុបិនរបស់បណ្ដាព្យាការី គឺជាវិវរណៈពីព្រះជាម្ចាស់» រួចគាត់បានសូត្រខគម្ពីរថា៖ «ពិតណាស់ ខ្ញុំបានឃើញក្នុងសុបិនថា ខ្ញុំកំពុងសម្លាប់កូនធ្វើជាពលី»»។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ថា៖ ជីដូនរបស់ខ្ញុំ ឈ្មោះ មូឡៃកះ បានអញ្ជើញអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឲ្យមកបរិភោគអាហារដែលនាងបានធ្វើ។ លោកបានបរិភោគខ្លះ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរក្រោកឡើង ខ្ញុំនឹងដឹកនាំពួកអ្នកថ្វាយបង្គំព្រះ»។ ខ្ញុំក៏ទៅយកកន្ទេលមួយរបស់យើង ដែលខ្មៅដោយសារប្រើយូរ ហើយខ្ញុំបានប្រោះទឹកលើវា។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏ក្រោកឈរ ហើយក្មេងកំព្រាឈរជាមួយខ្ញុំ ហើយស្ត្រីចំណាស់ឈរនៅពីក្រោយយើង។ លោកបានដឹកនាំយើងថ្វាយបង្គំពីរវគ្គ។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានជិះលាញីមួយក្បាលមក ហើយនៅពេលនោះ ខ្ញុំជិតពេញវ័យហើយ។ ពេលនោះ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ កំពុងដឹកនាំមនុស្សម្នាថ្វាយបង្គំព្រះ នៅមីណា ដោយគ្មានជញ្ជាំងនៅពីមុខលោកទេ។ ខ្ញុំបានឆ្លងកាត់ពីមុខផ្នែកខ្លះនៃជួរ រួចខ្ញុំចុះពីលា ហើយលែងលានោះឲ្យទៅស៊ីស្មៅ រួចខ្ញុំចូលទៅក្នុងជួរ។ គ្មាននរណាម្នាក់បានតិះដៀលខ្ញុំ ចំពោះរឿងនោះឡើយ។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានពន្យារពេលការថ្វាយបង្គំពេលយប់ រហូតដល់លោក អ៊ូម៉ារ ស្រែកហៅលោកថា៖ «ពួកស្ត្រី និងក្មេងៗ បានដេកលក់អស់ហើយ»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏ចេញមក ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករស់នៅលើផែនដី ដែលថ្វាយបង្គំការថ្វាយបង្គំនេះ ក្រៅពីពួកអ្នកទេ»។ នៅសម័យនោះ គ្មាននរណាម្នាក់ថ្វាយបង្គំ ក្រៅពីអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះឡើយ។

លោក អាប់ឌុលរ៉ោះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អាប៊ីស បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮលោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស ពេលមានបុរសម្នាក់សួរគាត់ថា៖ «តើលោកធ្លាប់បានចូលរួមការចេញទៅថ្ងៃបុណ្យ ជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរឬទេ?» លោកឆ្លើយថា៖ «បាទ ហើយបើមិនមែនដោយសារខ្ញុំមានឋានៈជិតស្និទ្ធនឹងលោកទេ ខ្ញុំមិនអាចចូលរួមបានឡើយ» —គឺដោយសារគាត់នៅក្មេងពេក—។ លោកបានទៅដល់សញ្ញាសម្គាល់ ដែលនៅជិតផ្ទះរបស់លោក កាស៊ីរ អ៊ីប៊ីន អាស់-សល់ត៍ រួចលោកថ្លែងសុន្ទរកថា។ បន្ទាប់មក លោកបានទៅរកពួកស្ត្រី ហើយទូន្មាន និងរំលឹកពួកនាង ព្រមទាំងបង្គាប់ពួកនាងឲ្យធ្វើទាន។ ស្ត្រីៗក៏ចាប់ផ្ដើមលើកដៃទៅកញ្ចឹងករបស់ខ្លួន ហើយបោះចូលទៅក្នុងក្រណាត់របស់លោក ប៊ីឡាល់។ បន្ទាប់មក លោក និងលោក ប៊ីឡាល់ បានត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានពន្យារពេលការថ្វាយបង្គំពេលយប់ រហូតដល់លោក អ៊ូម៉ារ ស្រែកហៅលោកថា៖ «ពួកស្ត្រី និងក្មេងៗ បានដេកលក់អស់ហើយ»។ ព្យាការីក៏ចេញមក ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករស់នៅលើផែនដី ដែលកំពុងរង់ចាំការថ្វាយបង្គំនេះ ក្រៅពីពួកអ្នកទេ»។ នៅសម័យនោះ គេមិនបានថ្វាយបង្គំ នៅកន្លែងណាក្រៅពីក្រុងម៉ាឌីណះឡើយ។ ពួកគេធ្លាប់ថ្វាយបង្គំពេលយប់ នៅចន្លោះពេលដែលពន្លឺក្រហមនៅជើងមេឃបាត់ទៅ រហូតដល់មួយភាគបីដំបូងនៃពេលយប់។

លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការី បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើភរិយារបស់ពួកអ្នក សុំការអនុញ្ញាតពីពួកអ្នក ដើម្បីទៅវិហារនៅពេលយប់ ចូរអនុញ្ញាតឲ្យពួកនាងទៅចុះ»។

លោកស្រី អ៊ុម្មុ សាឡាម៉ះ ភរិយារបស់ព្យាការី បានរៀបរាប់ថា៖ នៅសម័យអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពួកស្ត្រី កាលណាពួកនាងពោលពាក្យជូនពរសន្តិភាព ដើម្បីបញ្ចប់ការថ្វាយបង្គំជាកាតព្វកិច្ច ពួកនាងក៏ក្រោកឡើងភ្លាម។ រីឯអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងពួកបុរសដែលបានថ្វាយបង្គំ នៅតែស្នាក់នៅ តាមរយៈពេលដែលព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យ។ កាលណាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្រោកឡើង ពួកបុរសក៏ក្រោកឡើងដែរ។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ធ្លាប់ថ្វាយបង្គំពេលព្រលឹម ហើយពួកស្ត្រីក៏ត្រឡប់ទៅវិញ ដោយរុំខ្លួននឹងភួយក្រណាត់របស់ពួកនាង។ គ្មាននរណាស្គាល់ពួកនាងឡើយ ដោយសារនៅងងឹតនៅឡើយ។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី កាតាដះ អាល់-អាន់សារី បានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពេលខ្ញុំក្រោកឈរថ្វាយបង្គំព្រះ ខ្ញុំចង់ថ្វាយបង្គំឲ្យបានយូរ។ ប៉ុន្តែពេលខ្ញុំឮសំឡេងក្មេងយំ ខ្ញុំក៏បង្រួញការថ្វាយបង្គំរបស់ខ្ញុំឲ្យខ្លី ព្រោះខ្ញុំមិនចង់ធ្វើឲ្យម្ដាយរបស់ក្មេងនោះលំបាកចិត្ត»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ «បើសិនជាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានឃើញអ្វីៗថ្មីដែលពួកស្ត្រីបានធ្វើ លោកប្រាកដជាហាមពួកនាង ដូចដែលស្ត្រីៗនៃពួកកូនចៅអ៊ីស្រាអែល ត្រូវបានគេហាម»។ លោក យ៉ះយ៉ា អ៊ីប៊ីន សាអ៊ីដ បានសួរលោកស្រី អាមរ៉ះ ថា៖ «តើពួកនាងត្រូវបានគេហាមមែនឬ?» នាងឆ្លើយថា៖ «មែនហើយ»។

លោកស្រី អ៊ុម្មុ សាឡាម៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ កាលណាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពោលពាក្យជូនពរសន្តិភាព ដើម្បីបញ្ចប់ការថ្វាយបង្គំ ពួកស្ត្រីក៏ក្រោកឡើង នៅពេលដែលលោកពោលពាក្យនោះចប់។ រីឯលោកវិញ លោកស្នាក់នៅកន្លែងរបស់លោកមួយភ្លែត មុននឹងក្រោកឡើង។ អ្នកនាំរឿងបាននិយាយថា៖ «យើងយល់ថា —ហើយព្រះជាម្ចាស់ជ្រាបច្បាស់ជាង— លោកធ្វើដូច្នោះ ដើម្បីឲ្យពួកស្ត្រីត្រឡប់ទៅវិញ មុនពេលដែលបុរសណាម្នាក់តាមទាន់ពួកនាង»។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការី បានថ្វាយបង្គំព្រះ នៅក្នុងផ្ទះរបស់លោកស្រី អ៊ុម្មុ ស៊ូឡៃម។ ខ្ញុំ និងក្មេងកំព្រាម្នាក់ បានឈរនៅពីក្រោយលោក ហើយលោកស្រី អ៊ុម្មុ ស៊ូឡៃម ឈរនៅពីក្រោយយើង។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ធ្លាប់ថ្វាយបង្គំពេលព្រលឹម នៅពេលដែលនៅងងឹតនៅឡើយ។ ពួកស្ត្រីដែលមានជំនឿក៏ត្រឡប់ទៅវិញ ដោយគ្មាននរណាស្គាល់ពួកនាងឡើយ ដោយសារភាពងងឹត ឬពួកនាងមិនស្គាល់គ្នាទៅវិញទៅមក។

លោក សាលីម អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ ព្យាការី បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើភរិយារបស់នរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក សុំការអនុញ្ញាតពីគាត់ គាត់មិនត្រូវហាមនាងឡើយ»។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការី បានថ្វាយបង្គំព្រះ នៅក្នុងផ្ទះរបស់លោកស្រី អ៊ុម្មុ ស៊ូឡៃម។ ខ្ញុំ និងក្មេងកំព្រាម្នាក់ បានឈរនៅពីក្រោយលោក ហើយលោកស្រី អ៊ុម្មុ ស៊ូឡៃម ឈរនៅពីក្រោយយើង។

លោកស្រី អ៊ុម្មុ សាឡាម៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ កាលណាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពោលពាក្យជូនពរសន្តិភាព ដើម្បីបញ្ចប់ការថ្វាយបង្គំ ពួកស្ត្រីក៏ក្រោកឡើង នៅពេលដែលលោកពោលពាក្យនោះចប់។ រីឯលោកវិញ លោកស្នាក់នៅកន្លែងរបស់លោកមួយភ្លែត មុននឹងក្រោកឡើង។ នាងបាននិយាយថា៖ «យើងយល់ថា —ហើយព្រះជាម្ចាស់ជ្រាបច្បាស់ជាង— លោកធ្វើដូច្នោះ ដើម្បីឲ្យពួកស្ត្រីត្រឡប់ទៅវិញ មុនពេលដែលពួកបុរសតាមទាន់ពួកនាង»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានប្រសាសន៍ថា៖ «យើងជាអ្នកមកក្រោយគេបង្អស់ ប៉ុន្តែជាអ្នកនៅមុនគេនៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ។ គ្រាន់តែពួកគេបានទទួលគម្ពីរមុនយើង។ បន្ទាប់មក នេះគឺជាថ្ងៃរបស់ពួកគេ ដែលត្រូវបានកំណត់ជាកាតព្វកិច្ចលើពួកគេ ប៉ុន្តែពួកគេបានខ្វែងគំនិតគ្នាអំពីវា។ រួចព្រះជាម្ចាស់បានចង្អុលបង្ហាញយើងឲ្យដឹងពីវា។ ដូច្នេះ មនុស្សទាំងឡាយ គឺនៅពីក្រោយយើងក្នុងរឿងនេះ៖ ជនជាតិយូដា គឺថ្ងៃស្អែក ហើយពួកគ្រិស្តសាសនិក គឺថ្ងៃខានស្អែក»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កាលណានរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក មកកាន់ការថ្វាយបង្គំនៅថ្ងៃសុក្រ ចូរគាត់ងូតទឹកសម្អាតខ្លួនជាមុនសិន»។