សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោកស្រី អាស្មាក បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានចូលទៅជួបលោកស្រី អាយស្ហះ ខណៈដែលលោកស្រីកំពុងឈរថ្វាយបង្គំព្រះ ហើយមនុស្សម្នាក៏កំពុងឈរដែរ។ ខ្ញុំសួរថា៖ «តើមនុស្សម្នាមានរឿងអ្វី?» លោកស្រីបានធ្វើសញ្ញាដោយក្បាលរបស់លោកស្រី ទៅកាន់មេឃ។ ខ្ញុំសួរថា៖ «ជាសញ្ញាមួយឬ?» លោកស្រីងក់ក្បាល មានន័យថា «ចាស»។

លោកស្រី អាយស្ហះ ភរិយារបស់ព្យាការី បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានថ្វាយបង្គំព្រះនៅក្នុងផ្ទះរបស់លោក ដោយអង្គុយ ខណៈដែលលោកកំពុងឈឺ។ មនុស្សមួយក្រុមបានថ្វាយបង្គំនៅពីក្រោយលោក ដោយឈរ។ លោកបានធ្វើសញ្ញាទៅពួកគេឲ្យអង្គុយចុះ។ នៅពេលដែលលោកថ្វាយបង្គំចប់ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ ត្រូវបានតែងតាំងឡើង ដើម្បីឲ្យគេធ្វើតាម។ ដូច្នេះ ពេលគាត់ឱនថ្វាយបង្គំ ចូរពួកអ្នកឱនថ្វាយបង្គំ ហើយពេលគាត់ងើបឡើង ចូរពួកអ្នកងើបឡើង»។

លោក អាប៊ូ ហ្សារ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានប្រសាសន៍ថា៖ «មានអ្នកនាំដំណឹងម្នាក់មកពីព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ បានមកជួបខ្ញុំ ហើយប្រាប់ខ្ញុំ (ឬលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រាប់ដំណឹងល្អដល់ខ្ញុំ) ថា អ្នកណាក្នុងសហគមន៍របស់ខ្ញុំ ដែលស្លាប់ ដោយមិនបានយកអ្វីមួយមកធ្វើជាដៃគូស្មើនឹងព្រះជាម្ចាស់ នឹងបានចូលឋានសួគ៌»។ ខ្ញុំសួរថា៖ «ទោះបីជាគាត់បានប្រព្រឹត្តអំពើសហាយស្មន់ និងបានលួចក៏ដោយឬ?» លោកឆ្លើយថា៖ «ទោះបីជាគាត់បានប្រព្រឹត្តអំពើសហាយស្មន់ និងបានលួចក៏ដោយ»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលស្លាប់ ខណៈដែលគាត់យកអ្វីមួយមកធ្វើជាដៃគូស្មើនឹងព្រះជាម្ចាស់ គាត់នឹងចូលឋាននរក»។ ហើយខ្ញុំនិយាយថា៖ «អ្នកណាដែលស្លាប់ ដោយមិនបានយកអ្វីមួយមកធ្វើជាដៃគូស្មើនឹងព្រះជាម្ចាស់ គាត់នឹងចូលឋានសួគ៌»។

លោក អាល់-បារ៉ក អ៊ីប៊ីន អាហ្ស៊ីប បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានបង្គាប់ពួកយើងឲ្យធ្វើរឿងប្រាំពីរយ៉ាង ហើយហាមពួកយើងពីរឿងប្រាំពីរយ៉ាង។ លោកបានបង្គាប់ពួកយើងឲ្យដើរតាមហែសព សួរសុខទុក្ខអ្នកឈឺ ទទួលយកការអញ្ជើញ ជួយអ្នកដែលត្រូវគេជិះជាន់ ធ្វើឲ្យសម្បថបានសម្រេច តបការជម្រាបសួរ និងឆ្លើយតបចំពោះអ្នកដែលកណ្ដាស់។ ហើយលោកបានហាមពួកយើងពីភាជនៈធ្វើពីប្រាក់ ចិញ្ចៀនមាស សូត្រ សូត្រឌីបាជ សូត្រកាស្ស៊ី និងសូត្រអ៊ីស្តាប្រាក់។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានប្រសាសន៍ថា៖ «សិទ្ធិរបស់មូស្លីមម្នាក់ ទៅលើមូស្លីមម្នាក់ទៀត មានប្រាំយ៉ាង៖ ការតបការជម្រាបសួរ ការសួរសុខទុក្ខអ្នកឈឺ ការដើរតាមហែសព ការទទួលយកការអញ្ជើញ និងការឆ្លើយតបចំពោះអ្នកដែលកណ្ដាស់»។ លោក អាប់ឌុររ៉ាហ្សាក ក៏បានរៀបរាប់ដូចគ្នានេះដែរ ដោយនិយាយថា៖ លោក ម៉ាអ៍ម៉ារ បានប្រាប់ពួកយើង។ ហើយលោក សាឡាម៉ះ ក៏បានរៀបរាប់វាពីលោក អ៊ូកៃល។

លោកស្រី អាយស្ហះ ភរិយារបស់ព្យាការី បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាប៊ូ បាករ៍ បានជិះសេះមកពីលំនៅរបស់លោក នៅតំបន់ អាស់-ស៊ុនហ៍ រហូតដល់លោកចុះពីសេះ ហើយចូលទៅក្នុងវិហារ។ លោកមិនបាននិយាយជាមួយមនុស្សម្នាឡើយ រហូតដល់លោកចូលមកជួបលោកស្រី អាយស្ហះ ហើយដើរសំដៅទៅរកព្យាការី ដែលត្រូវបានគេគ្របដោយក្រណាត់ឆ្នូតមួយ។ លោកបានបើកក្រណាត់ចេញពីមុខរបស់ព្យាការី រួចឱនចុះលើលោក ហើយថើបលោក រួចយំ។ បន្ទាប់មក លោកនិយាយថា៖ «ខ្ញុំសុំលះបង់ឪពុករបស់ខ្ញុំ ជំនួសលោក ឱព្យាការីរបស់ព្រះជាម្ចាស់! ព្រះជាម្ចាស់នឹងមិនធ្វើឲ្យលោកស្លាប់ពីរដងឡើយ។ រីឯសេចក្ដីស្លាប់ដែលបានកំណត់សម្រាប់លោក លោកបានស្លាប់រួចហើយ»។ លោក អាប៊ូ សាឡាម៉ះ និយាយថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានប្រាប់ខ្ញុំថា លោក អាប៊ូ បាករ៍ បានចេញមក ខណៈដែលលោក អ៊ូម៉ារ កំពុងនិយាយទៅកាន់មនុស្សម្នា។ លោក អាប៊ូ បាករ៍ និយាយថា៖ «អង្គុយចុះ»។ ប៉ុន្តែលោក អ៊ូម៉ារ មិនព្រម។ លោកនិយាយម្ដងទៀតថា៖ «អង្គុយចុះ»។ ប៉ុន្តែលោក អ៊ូម៉ារ នៅតែមិនព្រម។ បន្ទាប់មក លោក អាប៊ូ បាករ៍ បានពោលពាក្យធ្វើសាក្សី (ថា គ្មានព្រះណាដែលត្រូវគោរពថ្វាយបង្គំដោយត្រឹមត្រូវ ក្រៅពីព្រះជាម្ចាស់ឡើយ ហើយមូហាំម៉ាត់ គឺជាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់)។ មនុស្សម្នាក៏បែរមករកលោក ហើយបោះបង់លោក អ៊ូម៉ារ។ លោក អាប៊ូ បាករ៍ និយាយថា៖ «ក្រោយពីនេះ អ្នកណាក្នុងចំណោមពួកអ្នក ដែលធ្លាប់គោរពថ្វាយបង្គំមូហាំម៉ាត់ ពិតណាស់ មូហាំម៉ាត់បានស្លាប់ហើយ។ ហើយអ្នកណាដែលគោរពថ្វាយបង្គំព្រះជាម្ចាស់ ពិតណាស់ ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ ហើយមិនដែលស្លាប់ឡើយ។ ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់មានបន្ទូលថា៖ «ហើយមូហាំម៉ាត់ គ្រាន់តែជាអ្នកនាំសារម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ…» រហូតដល់ពាក្យ «…អ្នកដែលដឹងគុណ» (ជំពូក «អាល អ៊ីមរ៉ន» ខគម្ពីរទី ១៤៤)»។ (អ្នករៀបរាប់និយាយថា៖) «ខ្ញុំស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ហាក់ដូចជាមនុស្សម្នាមិនដែលដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់បានបញ្ចុះខគម្ពីរនេះមក រហូតដល់លោក អាប៊ូ បាករ៍ បានសូត្រវា។ ពេលនោះ មនុស្សម្នាបានទទួលយកវាពីលោក ហើយគ្មានមនុស្សណាម្នាក់ដែលគេឮ ក្រៅពីកំពុងសូត្រខគម្ពីរនោះឡើយ»។

លោកស្រី អាយស្ហះ ភរិយារបស់ព្យាការី បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាប៊ូ បាករ៍ បានជិះសេះមកពីលំនៅរបស់លោក នៅតំបន់ អាស់-ស៊ុនហ៍ រហូតដល់លោកចុះពីសេះ ហើយចូលទៅក្នុងវិហារ។ លោកមិនបាននិយាយជាមួយមនុស្សម្នាឡើយ រហូតដល់លោកចូលមកជួបលោកស្រី អាយស្ហះ ហើយដើរសំដៅទៅរកព្យាការី ដែលត្រូវបានគេគ្របដោយក្រណាត់ឆ្នូតមួយ។ លោកបានបើកក្រណាត់ចេញពីមុខរបស់ព្យាការី រួចឱនចុះលើលោក ហើយថើបលោក រួចយំ។ បន្ទាប់មក លោកនិយាយថា៖ «ខ្ញុំសុំលះបង់ឪពុករបស់ខ្ញុំ ជំនួសលោក ឱព្យាការីរបស់ព្រះជាម្ចាស់! ព្រះជាម្ចាស់នឹងមិនធ្វើឲ្យលោកស្លាប់ពីរដងឡើយ។ រីឯសេចក្ដីស្លាប់ដែលបានកំណត់សម្រាប់លោក លោកបានស្លាប់រួចហើយ»។ លោក អាប៊ូ សាឡាម៉ះ និយាយថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានប្រាប់ខ្ញុំថា លោក អាប៊ូ បាករ៍ បានចេញមក ខណៈដែលលោក អ៊ូម៉ារ កំពុងនិយាយទៅកាន់មនុស្សម្នា។ លោក អាប៊ូ បាករ៍ និយាយថា៖ «អង្គុយចុះ»។ ប៉ុន្តែលោក អ៊ូម៉ារ មិនព្រម។ លោកនិយាយម្ដងទៀតថា៖ «អង្គុយចុះ»។ ប៉ុន្តែលោក អ៊ូម៉ារ នៅតែមិនព្រម។ បន្ទាប់មក លោក អាប៊ូ បាករ៍ បានពោលពាក្យធ្វើសាក្សី (ថា គ្មានព្រះណាដែលត្រូវគោរពថ្វាយបង្គំដោយត្រឹមត្រូវ ក្រៅពីព្រះជាម្ចាស់ឡើយ ហើយមូហាំម៉ាត់ គឺជាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់)។ មនុស្សម្នាក៏បែរមករកលោក ហើយបោះបង់លោក អ៊ូម៉ារ។ លោក អាប៊ូ បាករ៍ និយាយថា៖ «ក្រោយពីនេះ អ្នកណាក្នុងចំណោមពួកអ្នក ដែលធ្លាប់គោរពថ្វាយបង្គំមូហាំម៉ាត់ ពិតណាស់ មូហាំម៉ាត់បានស្លាប់ហើយ។ ហើយអ្នកណាដែលគោរពថ្វាយបង្គំព្រះជាម្ចាស់ ពិតណាស់ ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ ហើយមិនដែលស្លាប់ឡើយ។ ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់មានបន្ទូលថា៖ «ហើយមូហាំម៉ាត់ គ្រាន់តែជាអ្នកនាំសារម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ…» រហូតដល់ពាក្យ «…អ្នកដែលដឹងគុណ» (ជំពូក «អាល អ៊ីមរ៉ន» ខគម្ពីរទី ១៤៤)»។ (អ្នករៀបរាប់និយាយថា៖) «ខ្ញុំស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ហាក់ដូចជាមនុស្សម្នាមិនដែលដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់បានបញ្ចុះខគម្ពីរនេះមក រហូតដល់លោក អាប៊ូ បាករ៍ បានសូត្រវា។ ពេលនោះ មនុស្សម្នាបានទទួលយកវាពីលោក ហើយគ្មានមនុស្សណាម្នាក់ដែលគេឮ ក្រៅពីកំពុងសូត្រខគម្ពីរនោះឡើយ»។

លោក ខារីជះ អ៊ីប៊ីន ហ្សៃដ អ៊ីប៊ីន សាប៊ិត បានរៀបរាប់ថា៖ លោកស្រី អ៊ុម្មុ អាល់-អាឡាក ដែលជាស្ត្រីម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអាន់សារ (អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ ដែលជួយព្យាការី) ហើយបានធ្វើសច្ចាប្រណិធានចំពោះព្យាការី បានប្រាប់គាត់ថា៖ «ពួកអ្នកភៀសខ្លួនមកពីម៉ាក្កះ ត្រូវបានគេចែកគ្នា ដោយការចាប់ឆ្នោត ហើយពួកយើងបានចាប់ឆ្នោតត្រូវលោក អ៊ូស្មាន អ៊ីប៊ីន ម៉ាហ្សអ៊ូន។ ពួកយើងបានឲ្យលោកស្នាក់នៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកយើង។ បន្ទាប់មក លោកបានឈឺ ជាជំងឺដែលធ្វើឲ្យលោកស្លាប់។ នៅពេលដែលលោកស្លាប់ ហើយត្រូវបានគេងូតទឹក និងរុំសពដោយសម្លៀកបំពាក់របស់លោក អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានចូលមក។ ខ្ញុំក៏និយាយថា៖ «ឱ អាប៊ូ អាស់-សាអ៊ីប! សូមក្ដីមេត្តាករុណារបស់ព្រះជាម្ចាស់មានដល់លោក។ ខ្ញុំសូមធ្វើសាក្សីចំពោះលោកថា ព្រះជាម្ចាស់ពិតជាបានលើកតម្កើងកិត្តិយសលោកហើយ»។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើអ្វីធ្វើឲ្យនាងដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់បានលើកតម្កើងកិត្តិយសគាត់?» ខ្ញុំឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំសុំលះបង់ឪពុករបស់ខ្ញុំជំនួសលោក ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ចុះតើព្រះជាម្ចាស់នឹងលើកតម្កើងកិត្តិយសអ្នកណាទៅវិញ?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចំពោះគាត់ សេចក្ដីស្លាប់បានមកដល់គាត់ហើយ។ ខ្ញុំស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំពិតជាសង្ឃឹមចង់ឲ្យគាត់បានទទួលសេចក្ដីល្អ។ ខ្ញុំស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំមិនដឹងទេ ទោះបីខ្ញុំជាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏ដោយ ថាតើគេនឹងធ្វើអ្វីចំពោះខ្ញុំ»»។ លោកស្រីនិយាយថា៖ «ខ្ញុំស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ក្រោយពីនោះមក ខ្ញុំមិនដែលអះអាងថា នរណាម្នាក់ជាមនុស្សបរិសុទ្ធទៀតឡើយ»។ លោក សាអ៊ីដ អ៊ីប៊ីន អ៊ូហ្វៃរ បានរៀបរាប់ពីលោក អាល់-លៃស ដូចគ្នានេះ។ លោក ណាហ្វិក អ៊ីប៊ីន យ៉ាហ្ស៊ីដ បានរៀបរាប់ពីលោក អ៊ូកៃល ថា «…អ្វីដែលគេនឹងធ្វើចំពោះគាត់» ហើយលោក ស្ហ៊ូអៃប លោក អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន ឌីណារ និងលោក ម៉ាអ៍ម៉ារ ក៏បានរៀបរាប់ដូច្នេះដែរ។

លោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែលឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវគេសម្លាប់ ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមបើកក្រណាត់ចេញពីមុខរបស់គាត់ ទាំងយំ។ មនុស្សម្នាហាមខ្ញុំមិនឲ្យធ្វើដូច្នោះ ប៉ុន្តែព្យាការីមិនបានហាមខ្ញុំទេ។ បន្ទាប់មក មីងរបស់ខ្ញុំឈ្មោះ ហ្វាទីម៉ះ ក៏ចាប់ផ្ដើមយំ។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទោះបីនាងយំ ឬមិនយំក៏ដោយ ពួកទេវតានៅតែបន្តយកស្លាបរបស់ពួកគេ មកបាំងម្លប់ឲ្យគាត់ រហូតដល់ពួកអ្នកលើកគាត់ចេញ»។ លោក អ៊ីប៊ីន ជូរ៉ៃជ ក៏បានរៀបរាប់ដូចគ្នានេះដែរ ដោយនិយាយថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អាល់-មុនកាឌីរ បានប្រាប់ខ្ញុំថា គាត់បានឮលោក ជាប៊ៀរ។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានប្រកាសដំណឹងមរណភាពរបស់លោក អាន់-ណាជាស៊ី នៅក្នុងថ្ងៃដែលគាត់ស្លាប់នោះតែម្ដង។ លោកបានចេញទៅកាន់ទីលានថ្វាយបង្គំ ហើយរៀបចំពួកគេឲ្យឈរជាជួរ រួចលោកបានពោលពាក្យ «ព្រះជាម្ចាស់ មហាធំបំផុត» ចំនួនបួនដង។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «លោក ហ្សៃដ បានកាន់ទង់ជ័យ ហើយត្រូវគេសម្លាប់។ បន្ទាប់មក លោក ជាអ៍ហ្វារ បានកាន់វា ហើយក៏ត្រូវគេសម្លាប់។ បន្ទាប់មក លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន រ៉ាវ៉ាហះ បានកាន់វា ហើយក៏ត្រូវគេសម្លាប់ដែរ»។ ពេលនោះ ភ្នែកទាំងពីររបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ កំពុងហូរទឹកភ្នែក។ «បន្ទាប់មក លោក ខាលិដ អ៊ីប៊ីន អាល់-វ៉ាលីដ បានកាន់វា ដោយគ្មាននរណាតែងតាំងគាត់ជាមេដឹកនាំឡើយ ហើយគាត់ក៏ទទួលបានជ័យជម្នះ»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ មានបុរសម្នាក់ ដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់ទៅសួរសុខទុក្ខ បានស្លាប់។ គាត់ស្លាប់នៅពេលយប់ ហើយពួកគេក៏បានកប់សពគាត់នៅពេលយប់នោះតែម្ដង។ លុះព្រឹកឡើង ពួកគេបានប្រាប់លោក។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើមានអ្វីរារាំងពួកអ្នក មិនឲ្យប្រាប់ខ្ញុំ?» ពួកគេឆ្លើយថា៖ «ពេលនោះជាពេលយប់ ហើយងងឹតផង ដូច្នេះពួកយើងមិនចង់ធ្វើឲ្យលោកលំបាកទេ»។ លោកក៏បានទៅកាន់ផ្នូររបស់គាត់ ហើយថ្វាយបង្គំព្រះលើសពគាត់។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានមូស្លីមណាម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សលោក ដែលមានកូនបីនាក់ស្លាប់ ខណៈពួកគេមិនទាន់ដល់វ័យពេញវ័យ លើកលែងតែព្រះជាម្ចាស់នឹងបញ្ចូលគាត់ទៅក្នុងឋានសួគ៌ ដោយសារក្ដីមេត្តាករុណាដ៏លើសលប់របស់ទ្រង់ចំពោះកូនៗទាំងនោះ»។

លោក អាប៊ូ សាអ៊ីដ បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកស្ត្រីបាននិយាយទៅកាន់ព្យាការីថា៖ «សូមលោកកំណត់ថ្ងៃមួយសម្រាប់ពួកយើង»។ លោកក៏បានទូន្មានពួកនាង ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្ត្រីណាដែលមានកូនបីនាក់ស្លាប់ កូនៗទាំងនោះនឹងក្លាយជារបាំងការពារនាងពីឋាននរក»។ មានស្ត្រីម្នាក់សួរថា៖ «ចុះពីរនាក់វិញ?» លោកឆ្លើយថា៖ «ពីរនាក់ក៏ដូច្នោះដែរ»។ ហើយក្នុងការរៀបរាប់មួយទៀតពីលោក អាប៊ូ សាអ៊ីដ និងលោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ ពីព្យាការី លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានបន្ថែមថា៖ «ដែលមិនទាន់ដល់វ័យពេញវ័យ»។

លោក អាប៊ូ សាអ៊ីដ បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកស្ត្រីបាននិយាយទៅកាន់ព្យាការីថា៖ «សូមលោកកំណត់ថ្ងៃមួយសម្រាប់ពួកយើង»។ លោកក៏បានទូន្មានពួកនាង ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្ត្រីណាដែលមានកូនបីនាក់ស្លាប់ កូនៗទាំងនោះនឹងក្លាយជារបាំងការពារនាងពីឋាននរក»។ មានស្ត្រីម្នាក់សួរថា៖ «ចុះពីរនាក់វិញ?» លោកឆ្លើយថា៖ «ពីរនាក់ក៏ដូច្នោះដែរ»។ ហើយក្នុងការរៀបរាប់មួយទៀតពីលោក អាប៊ូ សាអ៊ីដ និងលោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ ពីព្យាការី លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានបន្ថែមថា៖ «ដែលមិនទាន់ដល់វ័យពេញវ័យ»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មូស្លីមណាដែលមានកូនបីនាក់ស្លាប់ គាត់នឹងមិនចូលឋាននរកឡើយ លើកលែងតែដើម្បីបំពេញតាមសម្បថប៉ុណ្ណោះ»។ លោក អាប៊ូ អាប់ឌុលឡោះ បានលើកខគម្ពីរថា៖ «ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក លើកលែងតែនឹងត្រូវមកដល់វា»។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានដើរកាត់ស្ត្រីម្នាក់នៅក្បែរផ្នូរមួយ ខណៈនាងកំពុងយំ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ ហើយចូរអត់ធ្មត់ចុះ»។

លោកស្រី អ៊ុម្មុ អាទីយ៉ះ អាល់-អាន់សារីយ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចូលមករកពួកយើង នៅពេលកូនស្រីរបស់លោកបានទទួលមរណភាព ហើយលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរលាងសពនាងបីដង ឬប្រាំដង ឬច្រើនជាងនេះ ប្រសិនបើពួកនាងយល់ថាគួរ ដោយប្រើទឹក និងស្លឹកពុទ្រា ហើយនៅដងចុងក្រោយ ចូរដាក់ការបូរ ឬការបូរបន្តិច។ ពេលពួកនាងលាងរួចហើយ ចូរប្រាប់ខ្ញុំ»។ លុះពួកយើងលាងរួច ពួកយើងក៏បានប្រាប់លោក។ លោកបានឲ្យក្រណាត់ចង្កេះរបស់លោកមកពួកយើង ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរយកវារុំជាប់នឹងខ្លួនរបស់នាង»។ លោកស្រីចង់សំដៅលើសំពត់របស់លោក។

លោកស្រី អ៊ុម្មុ អាទីយ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចូលមករកពួកយើង ខណៈពួកយើងកំពុងលាងសពកូនស្រីរបស់លោក។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរលាងសពនាងបីដង ឬប្រាំដង ឬច្រើនជាងនេះ ដោយប្រើទឹក និងស្លឹកពុទ្រា ហើយនៅដងចុងក្រោយ ចូរដាក់ការបូរ។ ពេលពួកនាងលាងរួចហើយ ចូរប្រាប់ខ្ញុំ»។ លុះពួកយើងលាងរួច ពួកយើងក៏បានប្រាប់លោក។ លោកបានបោះក្រណាត់ចង្កេះរបស់លោកមកឲ្យពួកយើង ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរយកវារុំជាប់នឹងខ្លួនរបស់នាង»។ លោក អៃយូប បាននិយាយថា៖ លោកស្រី ហាហ្វសះ បានរៀបរាប់ប្រាប់ខ្ញុំ ដូចគ្នានឹងការរៀបរាប់របស់លោក មូហាំម៉ាត់ដែរ។ នៅក្នុងការរៀបរាប់របស់លោកស្រី ហាហ្វសះ មានពាក្យថា៖ «ចូរលាងសពនាងចំនួនដងសេស»។ ហើយមានពាក្យថា៖ «បីដង ឬប្រាំដង ឬប្រាំពីរដង»។ ហើយមានថា លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរចាប់ផ្ដើមពីផ្នែកខាងស្ដាំរបស់នាង និងពីកន្លែងលើខ្លួននាង ដែលត្រូវលាងពេលលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំ»។ ហើយមានថា លោកស្រី អ៊ុម្មុ អាទីយ៉ះ បាននិយាយថា៖ «ពួកយើងបានសិតសក់នាង ហើយក្រងជាបីកម្រង»។