សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អាមៀរ អ៊ីប៊ីន សាអាដ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី វ៉ាក់ក៉ស បានរៀបរាប់ថា ឪពុករបស់គាត់បាននិយាយថា៖ នៅឆ្នាំនៃធម្មយាត្រាលាគេ (ធម្មយាត្រាចុងក្រោយរបស់ព្យាការីទៅកាន់ម៉ាក្កះ) អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់មកសួរសុខទុក្ខខ្ញុំ ដោយសារជំងឺដែលកើតឡើងលើខ្ញុំយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ «ជំងឺរបស់ខ្ញុំបានធ្ងន់ធ្ងរដល់កម្រិតនេះហើយ។ ខ្ញុំជាអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិ ហើយគ្មាននរណាទទួលមរតកពីខ្ញុំទេ ក្រៅពីកូនស្រីម្នាក់។ តើខ្ញុំអាចយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្ញុំពីរភាគបី ទៅធ្វើទានបានទេ?» លោកឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ ខ្ញុំសួរថា៖ «ចុះពាក់កណ្ដាលវិញ?» លោកឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ បន្ទាប់មក លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «មួយភាគបីចុះ ហើយមួយភាគបីនេះក៏ធំ ឬច្រើនហើយដែរ។ ការដែលអ្នកទុកឲ្យអ្នកទទួលមរតករបស់អ្នកនៅជាអ្នកមាន គឺប្រសើរជាងការទុកឲ្យពួកគេក្រីក្រ លាដៃសុំទានពីមនុស្សម្នា។ ហើយអ្វីក៏ដោយដែលអ្នកចំណាយ ដោយមានបំណងស្វែងរកការពេញចិត្តពីព្រះជាម្ចាស់ អ្នកនឹងទទួលបានផលបុណ្យពីការចំណាយនោះ សូម្បីតែចំណីអាហារដែលអ្នកដាក់ចូលក្នុងមាត់ប្រពន្ធរបស់អ្នកក៏ដោយ»។ ខ្ញុំសួរថា៖ «ឱ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើខ្ញុំនឹងត្រូវគេទុកចោលនៅពីក្រោយ បន្ទាប់ពីមិត្តភក្ដិរបស់ខ្ញុំឬ?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកត្រូវនៅពីក្រោយ ហើយអ្នកធ្វើអំពើល្អណាមួយ អ្នកនឹងបានឋានៈ និងកិត្តិយសកាន់តែខ្ពស់ឡើងដោយសារអំពើនោះ។ ហើយប្រហែលជាអ្នកនឹងនៅមានជីវិតតទៅទៀត រហូតដល់មានក្រុមមនុស្សខ្លះទទួលបានប្រយោជន៍ពីអ្នក ហើយក្រុមខ្លះទៀតទទួលរងគ្រោះពីអ្នក។ ឱ ព្រះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់ធ្វើឲ្យការភៀសខ្លួនដើម្បីសាសនារបស់មិត្តភក្ដិរបស់ខ្ញុំបានសម្រេចពេញលេញ ហើយសូមកុំឲ្យពួកគេត្រឡប់ថយក្រោយវិញឡើយ។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលគួរឲ្យអាណិតនោះ គឺលោក សាអាដ អ៊ីប៊ីន ខៅឡះ»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានសេចក្ដីអាណិតចំពោះគាត់ ដោយសារគាត់បានស្លាប់នៅម៉ាក្កះ។

លោក អាប៊ូ ប៊ូរដះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី មូសា បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាប៊ូ មូសា បានឈឺយ៉ាងធ្ងន់ រហូតដល់សន្លប់បាត់ស្មារតី ខណៈដែលក្បាលរបស់គាត់នៅលើភ្លៅរបស់ស្ត្រីម្នាក់ក្នុងក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ ហើយគាត់មិនអាចតបតនាងបានអ្វីសោះ។ នៅពេលដែលគាត់ដឹងខ្លួនឡើងវិញ គាត់បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំសូមដាច់ខ្លួនពីអ្នកដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានប្រកាសដាច់ខ្លួនពីពួកគេ។ ពិតណាស់ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានប្រកាសដាច់ខ្លួនពីស្ត្រីដែលស្រែកយំខ្លាំងៗ ស្ត្រីដែលកោរសក់ និងស្ត្រីដែលហែកសម្លៀកបំពាក់»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលទះថ្ពាល់ ហែកកអាវ ហើយស្រែកពោលពាក្យដូចមនុស្សនៅសម័យល្ងង់ខ្លៅ (មុនសាសនាអ៊ីស្លាម) អ្នកនោះមិនមែនជាពួកយើងទេ»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលទះថ្ពាល់ ហែកកអាវ ហើយស្រែកពោលពាក្យដូចមនុស្សនៅសម័យល្ងង់ខ្លៅ (មុនសាសនាអ៊ីស្លាម) អ្នកនោះមិនមែនជាពួកយើងទេ»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែលដំណឹងថា លោក អ៊ីប៊ីន ហារីសះ លោក ជះហ្វារ និងលោក អ៊ីប៊ីន រ៉ាវ៉ាហះ ត្រូវបានគេសម្លាប់ បានមកដល់ព្យាការី លោកបានអង្គុយ ហើយគេអាចមើលឃើញភាពសោកសៅនៅលើលោក។ ខ្ញុំកំពុងមើលពីចន្លោះទ្វារ ពោលគឺស្នាមប្រេះនៃទ្វារ។ មានបុរសម្នាក់បានមកជួបលោក ហើយនិយាយថា៖ «ពួកស្ត្រីរបស់លោក ជះហ្វារ...» រួចគាត់និយាយអំពីការយំសោករបស់ពួកនាង។ លោកបានបង្គាប់គាត់ឲ្យទៅហាមពួកនាង។ គាត់ក៏បានទៅ រួចត្រឡប់មកជួបលោកជាលើកទីពីរ ដោយប្រាប់ថា ពួកនាងមិនស្ដាប់តាមគាត់ទេ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរទៅហាមពួកនាង»។ គាត់ក៏បានមកជួបលោកជាលើកទីបី ហើយនិយាយថា៖ «សូមស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ពួកនាងបានយកឈ្នះលើពួកយើងហើយ ឱ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់!» លោកស្រី អាយស្ហះ បាននិយាយថា លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ដូច្នេះ ចូរយកដីបាចចូលក្នុងមាត់ពួកនាងទៅ»។ ខ្ញុំក៏បាននិយាយថា៖ «សូមព្រះជាម្ចាស់ធ្វើឲ្យច្រមុះរបស់អ្នកប្រឡាក់ដី! អ្នកមិនបានធ្វើតាមអ្វីដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់អ្នកទេ ហើយអ្នកក៏មិនបានទុកឲ្យអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ រួចផុតពីការនឿយហត់ដែរ»។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានឈរបួងសួងសុំព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការថ្វាយបង្គំ អស់រយៈពេលមួយខែ នៅពេលដែលពួកអ្នកសូត្រគម្ពីរគួរអានត្រូវបានគេសម្លាប់។ ខ្ញុំមិនដែលឃើញអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ សោកសៅខ្លាំងជាងពេលនោះឡើយ។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ថា៖ កូនប្រុសម្នាក់របស់លោក អាប៊ូ តាល់ហះ បានធ្លាក់ខ្លួនឈឺ ហើយបានស្លាប់ ខណៈដែលលោក អាប៊ូ តាល់ហះ នៅខាងក្រៅ។ នៅពេលដែលប្រពន្ធរបស់គាត់ឃើញថា កូននោះបានស្លាប់ហើយ នាងបានរៀបចំសព ហើយយកទៅដាក់នៅជ្រុងម្ខាងនៃផ្ទះ។ នៅពេលដែលលោក អាប៊ូ តាល់ហះ មកដល់ គាត់សួរថា៖ «តើក្មេងប្រុសយ៉ាងម៉េចហើយ?» នាងឆ្លើយថា៖ «ដង្ហើមរបស់គាត់ស្ងប់ហើយ ហើយខ្ញុំសង្ឃឹមថា គាត់បានសម្រាកហើយ»។ លោក អាប៊ូ តាល់ហះ គិតថា នាងនិយាយការពិត។ គាត់ក៏បានដេកពេលយប់នោះ។ លុះព្រឹកឡើង គាត់បានងូតទឹកសម្អាតខ្លួន។ នៅពេលដែលគាត់ចង់ចេញទៅក្រៅ នាងបានប្រាប់គាត់ថា កូននោះបានស្លាប់ហើយ។ គាត់ក៏បានថ្វាយបង្គំព្រះជាមួយព្យាការី បន្ទាប់មកបានប្រាប់ព្យាការីអំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងរវាងគាត់ទាំងពីរនាក់។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «សង្ឃឹមថា ព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រទានពរដល់អ្នកទាំងពីរ ក្នុងយប់របស់អ្នកទាំងពីរនោះ»។ លោក ស៊ូហ្វយ៉ាន បាននិយាយថា៖ បុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអាន់សារ (អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ ដែលជួយព្យាការី) បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញពួកគាត់ទាំងពីរមានកូនប្រាំបួននាក់ ហើយពួកគេទាំងអស់សុទ្ធតែបានសូត្រគម្ពីរគួរអាន»។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការអត់ធ្មត់ពិតប្រាកដ គឺនៅពេលដែលទុក្ខលំបាកទើបតែវាយប្រហារជាលើកដំបូង»។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបានចូលទៅជួបលោក អាប៊ូ សៃហ្វ ជាងដែក ជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ គាត់ជាប្ដីរបស់ស្ត្រីដែលបំបៅដោះ អ៊ីប្រាហ៊ីម។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានយក អ៊ីប្រាហ៊ីម មកថើប និងហិត។ ក្រោយមក ពួកយើងបានចូលទៅជួបគាត់ម្ដងទៀត ខណៈដែល អ៊ីប្រាហ៊ីម កំពុងជិតផុតដង្ហើម ហើយភ្នែកទាំងពីររបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ចាប់ផ្ដើមស្រក់ទឹកភ្នែក។ លោក អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អោហ្វ បាននិយាយទៅកាន់លោកថា៖ «សូម្បីតែលោកក៏យំដែរឬ ឱ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱ អ៊ីប៊ីន អោហ្វ! នេះគឺជាសេចក្ដីមេត្តាករុណា»។ បន្ទាប់មក លោកស្រក់ទឹកភ្នែកបន្តទៀត ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ភ្នែកស្រក់ទឹកភ្នែក ហើយចិត្តក៏សោកសៅ ប៉ុន្តែពួកយើងមិននិយាយអ្វី ក្រៅពីពាក្យដែលព្រះអម្ចាស់របស់យើងពេញចិត្តនោះទេ។ ឱ អ៊ីប្រាហ៊ីម! ពិតណាស់ ពួកយើងពិតជាសោកសៅណាស់ ចំពោះការបែកគ្នាជាមួយកូន»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក សាអាដ អ៊ីប៊ីន អ៊ូបាដះ បានធ្លាក់ខ្លួនឈឺ។ ព្យាការីបានមកសួរសុខទុក្ខគាត់ ជាមួយលោក អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អោហ្វ លោក សាអាដ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី វ៉ាក់ក៉ស និងលោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន ម៉ាស់អ៊ូទ។ នៅពេលដែលលោកចូលទៅជួបគាត់ លោកឃើញគាត់ស្ថិតនៅក្នុងចំណោមក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ ដែលនៅព័ទ្ធជុំវិញ។ លោកសួរថា៖ «តើគាត់ស្លាប់ហើយឬ?» ពួកគេឆ្លើយថា៖ «ទេ ឱ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់»។ ព្យាការីក៏យំ។ នៅពេលដែលមនុស្សម្នាឃើញព្យាការីយំ ពួកគេក៏យំដែរ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើអ្នករាល់គ្នាមិនឮទេឬ? ពិតណាស់ ព្រះជាម្ចាស់មិនដាក់ទោសដោយសារតែទឹកភ្នែកដែលស្រក់ពីភ្នែក ឬដោយសារតែភាពសោកសៅនៃចិត្តនោះទេ ប៉ុន្តែទ្រង់ដាក់ទោស ដោយសាររបស់នេះ» ហើយលោកចង្អុលទៅអណ្ដាតរបស់លោក «ឬទ្រង់អាណិតអាសូរ។ ហើយពិតណាស់ អ្នកស្លាប់ត្រូវទទួលទណ្ឌកម្ម ដោយសារការយំសោករបស់ក្រុមគ្រួសារលើគាត់»។ លោក អ៊ូម៉ារ ធ្លាប់វាយដោយដំបង គប់ដោយដុំថ្ម និងបាចដី ចំពោះរឿងនេះ។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែលដំណឹងថា លោក ហ្សៃដ អ៊ីប៊ីន ហារីសះ លោក ជះហ្វារ និងលោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន រ៉ាវ៉ាហះ ត្រូវបានគេសម្លាប់ បានមកដល់ ព្យាការីបានអង្គុយ ហើយគេអាចមើលឃើញភាពសោកសៅនៅលើលោក។ ខ្ញុំកំពុងលបមើលពីស្នាមប្រេះនៃទ្វារ។ មានបុរសម្នាក់បានមកជួបលោក ហើយនិយាយថា៖ «ឱ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ពួកស្ត្រីរបស់លោក ជះហ្វារ...» រួចគាត់និយាយអំពីការយំសោករបស់ពួកនាង។ លោកបានបង្គាប់គាត់ឲ្យទៅហាមពួកនាង។ បុរសនោះក៏បានទៅ រួចត្រឡប់មកវិញ ហើយនិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានហាមពួកនាងហើយ» ហើយគាត់បានប្រាប់ថា ពួកនាងមិនស្ដាប់តាមគាត់ទេ។ លោកបានបង្គាប់គាត់ជាលើកទីពីរ ឲ្យទៅហាមពួកនាង។ គាត់ក៏បានទៅ រួចត្រឡប់មកវិញ ហើយនិយាយថា៖ «សូមស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ពួកនាងពិតជាបានយកឈ្នះលើខ្ញុំហើយ» ឬ «...លើពួកយើងហើយ»។ ការសង្ស័យនេះ គឺមកពីលោក មូហាំម៉ាត់ អ៊ីប៊ីន ហូស្ហាប។ លោកស្រី អាយស្ហះ បាននិយាយថា ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ដូច្នេះ ចូរយកដីបាចចូលក្នុងមាត់ពួកនាងទៅ»។ ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ «សូមព្រះជាម្ចាស់ធ្វើឲ្យច្រមុះរបស់អ្នកប្រឡាក់ដី! សូមស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ អ្នកមិនបានធ្វើតាមបង្គាប់នោះទេ ហើយអ្នកក៏មិនបានទុកឲ្យអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ រួចផុតពីការនឿយហត់ដែរ»។

លោកស្រី អ៊ុម្មុ អាទីយ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែលពួកយើងធ្វើសច្ចាប្រណិធានចំពោះព្យាការី លោកបានឲ្យពួកយើងសន្យាថា នឹងមិនស្រែកយំទួញសោកឡើយ។ ប៉ុន្តែគ្មានស្ត្រីណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកយើងបានរក្សាពាក្យសន្យានោះទេ ក្រៅពីស្ត្រីប្រាំនាក់ គឺ៖ លោកស្រី អ៊ុម្មុ ស៊ូឡៃម លោកស្រី អ៊ុម្មុ អាល់-អាឡាក ប៊ិនត៍ អាប៊ី សាប្រះ ដែលជាប្រពន្ធរបស់លោក មូអាហ្ស និងស្ត្រីពីរនាក់ទៀត។ ឬថា៖ ប៊ិនត៍ អាប៊ី សាប្រះ ប្រពន្ធរបស់លោក មូអាហ្ស និងស្ត្រីម្នាក់ទៀត។

លោក អាមៀរ អ៊ីប៊ីន រ៉ាប៊ីអះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នករាល់គ្នាឃើញក្បួនដង្ហែសព ចូរក្រោកឈរឡើង រហូតដល់សពនោះហួសពីអ្នករាល់គ្នាទៅ»។ លោក អាល់-ហ៊ូម៉ៃឌី បានបន្ថែមថា៖ «រហូតដល់សពនោះហួសពីអ្នករាល់គ្នាទៅ ឬត្រូវបានគេដាក់ចុះ»។

លោក អាមៀរ អ៊ីប៊ីន រ៉ាប៊ីអះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាឃើញក្បួនដង្ហែសព ប្រសិនបើគាត់មិនបានដើរជូនសពនោះទេ ចូរឲ្យគាត់ក្រោកឈរ រហូតដល់គាត់ទុកសពនោះនៅពីក្រោយ ឬសពនោះហួសពីគាត់ទៅ ឬសពនោះត្រូវបានគេដាក់ចុះ មុនពេលដែលវាហួសពីគាត់ទៅ»។

លោក សាអ៊ីដ អាល់-ម៉ាកប៊ូរី បានរៀបរាប់ថា ឪពុករបស់គាត់បាននិយាយថា៖ ពួកយើងនៅក្នុងពិធីដង្ហែសពមួយ។ លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានចាប់ដៃលោក ម៉ារវ៉ាន ហើយអ្នកទាំងពីរបានអង្គុយចុះ មុនពេលដែលសពត្រូវបានគេដាក់ចុះ។ បន្ទាប់មក លោក អាប៊ូ សាអ៊ីដ បានមកដល់ ហើយចាប់ដៃលោក ម៉ារវ៉ាន រួចនិយាយថា៖ «ចូរក្រោកឡើង! សូមស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ពិតណាស់ បុរសនេះដឹងច្បាស់ថា ព្យាការីបានហាមពួកយើងពីការធ្វើបែបនេះ»។ លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ និយាយថា៖ «គាត់និយាយត្រូវហើយ»។

លោក អាប៊ូ សាអ៊ីដ អាល់-ខុទរី បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នករាល់គ្នាឃើញក្បួនដង្ហែសព ចូរក្រោកឈរឡើង។ ហើយអ្នកណាដែលដើរតាមសពនោះ មិនត្រូវអង្គុយចុះឡើយ រហូតដល់សពនោះត្រូវបានគេដាក់ចុះ»។

លោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ មានក្បួនដង្ហែសពមួយបានឆ្លងកាត់មុខពួកយើង។ ព្យាការីបានក្រោកឈរឡើងចំពោះសពនោះ ហើយពួកយើងក៏ក្រោកឈរជាមួយលោកដែរ។ ពួកយើងបាននិយាយថា៖ «ឱ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! នេះជាសពរបស់ជនជាតិយូដាម្នាក់»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នករាល់គ្នាឃើញក្បួនដង្ហែសព ចូរក្រោកឈរឡើង»។

លោក អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អាប៊ី ឡៃឡា បានរៀបរាប់ថា៖ លោក សះល៍ អ៊ីប៊ីន ហ៊ូណៃហ្វ និងលោក កៃស៍ អ៊ីប៊ីន សាអាដ កំពុងអង្គុយនៅក្រុង អាល់-កាឌីស៊ីយ៉ះ។ មានគេដង្ហែសពមួយឆ្លងកាត់មុខអ្នកទាំងពីរ ហើយអ្នកទាំងពីរក៏ក្រោកឈរឡើង។ មានគេប្រាប់អ្នកទាំងពីរថា សពនោះជាអ្នកស្រុកនៅទីនេះ ពោលគឺជាជនមិនមែនមូស្លីម ដែលរស់នៅក្រោមការការពាររបស់មូស្លីម។ អ្នកទាំងពីរបាននិយាយថា៖ «មានក្បួនដង្ហែសពមួយបានឆ្លងកាត់មុខព្យាការី ហើយលោកក៏ក្រោកឈរឡើង។ មានគេប្រាប់លោកថា៖ «នេះជាសពរបស់ជនជាតិយូដាម្នាក់»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើគាត់មិនមែនជាមនុស្សម្នាក់ទេឬ?»»។ តាមការរៀបរាប់មួយទៀត លោក អ៊ីប៊ីន អាប៊ី ឡៃឡា បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំនៅជាមួយលោក កៃស៍ និងលោក សះល៍ ហើយអ្នកទាំងពីរបាននិយាយថា៖ «ពួកយើងនៅជាមួយព្យាការី»។ ហើយតាមការរៀបរាប់មួយទៀត លោក អ៊ីប៊ីន អាប៊ី ឡៃឡា បាននិយាយថា៖ លោក អាប៊ូ ម៉ាស់អ៊ូទ និងលោក កៃស៍ ធ្លាប់ក្រោកឈរចំពោះសព។

លោក អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អាប៊ី ឡៃឡា បានរៀបរាប់ថា៖ លោក សះល៍ អ៊ីប៊ីន ហ៊ូណៃហ្វ និងលោក កៃស៍ អ៊ីប៊ីន សាអាដ កំពុងអង្គុយនៅក្រុង អាល់-កាឌីស៊ីយ៉ះ។ មានគេដង្ហែសពមួយឆ្លងកាត់មុខអ្នកទាំងពីរ ហើយអ្នកទាំងពីរក៏ក្រោកឈរឡើង។ មានគេប្រាប់អ្នកទាំងពីរថា សពនោះជាអ្នកស្រុកនៅទីនេះ ពោលគឺជាជនមិនមែនមូស្លីម ដែលរស់នៅក្រោមការការពាររបស់មូស្លីម។ អ្នកទាំងពីរបាននិយាយថា៖ «មានក្បួនដង្ហែសពមួយបានឆ្លងកាត់មុខព្យាការី ហើយលោកក៏ក្រោកឈរឡើង។ មានគេប្រាប់លោកថា៖ «នេះជាសពរបស់ជនជាតិយូដាម្នាក់»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើគាត់មិនមែនជាមនុស្សម្នាក់ទេឬ?»»។ តាមការរៀបរាប់មួយទៀត លោក អ៊ីប៊ីន អាប៊ី ឡៃឡា បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំនៅជាមួយលោក កៃស៍ និងលោក សះល៍ ហើយអ្នកទាំងពីរបាននិយាយថា៖ «ពួកយើងនៅជាមួយព្យាការី»។ ហើយតាមការរៀបរាប់មួយទៀត លោក អ៊ីប៊ីន អាប៊ី ឡៃឡា បាននិយាយថា៖ លោក អាប៊ូ ម៉ាស់អ៊ូទ និងលោក កៃស៍ ធ្លាប់ក្រោកឈរចំពោះសព។

លោក អាប៊ូ សាអ៊ីដ អាល់-ខុទរី បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលសពត្រូវបានរៀបចំដាក់រួចរាល់ ហើយពួកបុរសលីសែងវាលើស្មារបស់ពួកគេ ប្រសិនបើសពនោះជាមនុស្សល្អ វានឹងនិយាយថា៖ «សូមនាំខ្ញុំទៅមុខចុះ!» ហើយប្រសិនបើវាមិនមែនជាមនុស្សល្អទេ វានឹងនិយាយថា៖ «ឱ វេទនាដល់វាហើយ! តើពួកគេយកវាទៅណា?» សំឡេងរបស់វា គ្រប់អ្វីៗទាំងអស់អាចឮបាន លើកលែងតែមនុស្ស។ ប្រសិនបើមនុស្សឮសំឡេងនោះ គេនឹងដួលសន្លប់»។