សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក តាល់ហះ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អោហ្វ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានថ្វាយបង្គំព្រះលើសពមួយ នៅពីក្រោយលោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស ហើយលោកបានសូត្រជំពូកបើកគម្ពីរ រួចលោកនិយាយថា៖ «ដើម្បីឲ្យពួកគេដឹងថា នេះជាគំរូរបស់ព្យាការី»។

លោក ស៊ូឡៃម៉ាន អាស្ហ-ស្ហៃបានី បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮលោក អាស្ហ-ស្ហាអ៍ប៊ី និយាយថា៖ «អ្នកដែលបានដើរកាត់ផ្នូរមួយដែលនៅដាច់ដោយឡែក ជាមួយព្យាការី បានប្រាប់ខ្ញុំថា លោកបានដឹកនាំពួកគេថ្វាយបង្គំព្រះ ហើយពួកគេបានថ្វាយបង្គំនៅពីក្រោយលោក»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ «ឱ អាប៊ូ អាមរ៍! តើនរណាបានប្រាប់រឿងនេះដល់លោក?» លោកឆ្លើយថា៖ «លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ មានមនុស្សស្បែកខ្មៅម្នាក់ ជាបុរស ឬជាស្ត្រី ធ្លាប់បោសសម្អាតវិហារ ហើយក៏បានស្លាប់ទៅ ប៉ុន្តែព្យាការីមិនបានដឹងអំពីការស្លាប់របស់គាត់ទេ។ ថ្ងៃមួយ លោកបាននឹកឃើញគាត់ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើមនុស្សម្នាក់នោះ ទៅជាយ៉ាងណាហើយ?» ពួកគេឆ្លើយថា៖ «គាត់បានស្លាប់ហើយ ឱ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាមិនប្រាប់ខ្ញុំ?» ពួកគេក៏និយាយថា គាត់ជាមនុស្សបែបនេះៗ ដោយរៀបរាប់អំពីរឿងរ៉ាវរបស់គាត់។ អ្នករៀបរាប់និយាយថា៖ ពួកគេបានចាត់ទុកគាត់ជាមនុស្សមិនសំខាន់។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរនាំខ្ញុំទៅកាន់ផ្នូររបស់គាត់»។ លោកក៏បានទៅដល់ផ្នូររបស់គាត់ ហើយថ្វាយបង្គំព្រះលើសពគាត់។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់ត្រូវបានគេដាក់ក្នុងផ្នូររបស់គាត់ ហើយមិត្តភក្ដិរបស់គាត់បែរខ្នងចាកចេញទៅ រហូតដល់គាត់ពិតជាឮសំឡេងស្បែកជើងរបស់ពួកគេ មានទេវតាពីរអង្គមករកគាត់ ហើយឲ្យគាត់អង្គុយ រួចសួរគាត់ថា៖ «តើអ្នកធ្លាប់និយាយយ៉ាងដូចម្ដេច អំពីបុរសនេះ គឺ មូហាំម៉ាត់?» គាត់នឹងឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំសូមធ្វើសាក្សីថា លោកជាអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងជាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់»។ គេនឹងនិយាយទៅកាន់គាត់ថា៖ «ចូរមើលកន្លែងរបស់អ្នកនៅក្នុងឋាននរក។ ព្រះជាម្ចាស់បានប្ដូរកន្លែងនោះឲ្យអ្នក ទៅជាកន្លែងមួយនៅក្នុងឋានសួគ៌វិញ»។» ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «គាត់នឹងឃើញកន្លែងទាំងពីរ។ ចំណែកឯអ្នកគ្មានជំនឿ ឬអ្នកពុតត្បុតវិញ គាត់នឹងឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងទេ។ ខ្ញុំធ្លាប់និយាយតាមអ្វីដែលមនុស្សម្នានិយាយ»។ គេនឹងនិយាយទៅកាន់គាត់ថា៖ «អ្នកមិនបានដឹង ហើយក៏មិនបានដើរតាមអ្នកដែលដឹងដែរ»។ បន្ទាប់មក គាត់នឹងត្រូវគេវាយដោយញញួរដែកមួយដំ ចំចន្លោះត្រចៀកទាំងពីររបស់គាត់ ហើយគាត់នឹងស្រែកមួយយ៉ាងខ្លាំង ដែលអ្វីៗនៅជុំវិញគាត់អាចឮបាន លើកលែងតែមនុស្ស និងពួកជីន (វិញ្ញាណដែលមើលមិនឃើញ)»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ «ទេវតាដកព្រលឹង ត្រូវបានបញ្ជូនទៅកាន់លោក មូសា។ នៅពេលដែលទេវតានោះមកដល់ លោក មូសា បានទះគាត់។ ទេវតានោះក៏ត្រឡប់ទៅរកព្រះអម្ចាស់របស់គាត់វិញ ហើយទូលថា៖ «ទ្រង់បានបញ្ជូនខ្ញុំទៅកាន់អ្នកបម្រើម្នាក់ ដែលមិនចង់ស្លាប់»។ ព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើឲ្យភ្នែករបស់ទេវតានោះមកវិញ ហើយមានបន្ទូលថា៖ «ចូរត្រឡប់ទៅវិញ ហើយប្រាប់គាត់ឲ្យដាក់ដៃរបស់គាត់លើខ្នងគោឈ្មោលមួយ។ សម្រាប់សរសៃរោមនីមួយៗ ដែលដៃរបស់គាត់គ្របដណ្ដប់ គាត់នឹងបានរស់នៅមួយឆ្នាំ»។ លោក មូសា ទូលថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់! បន្ទាប់មកនឹងមានអ្វីទៀត?» ទ្រង់មានបន្ទូលថា៖ «បន្ទាប់មក គឺសេចក្ដីស្លាប់»។ លោក មូសា ទូលថា៖ «បើដូច្នេះ សូមឲ្យវាមកដល់ឥឡូវនេះចុះ»។ លោកបានទូលសុំព្រះជាម្ចាស់ ឲ្យនាំលោកទៅជិតទឹកដីដ៏ពិសិដ្ឋ ត្រឹមចម្ងាយមួយគប់ដុំថ្ម»។ លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ និយាយថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំនៅទីនោះ ខ្ញុំប្រាកដជាបង្ហាញអ្នករាល់គ្នាពីផ្នូររបស់លោក ដែលនៅក្បែរផ្លូវ ជិតទួលខ្សាច់ក្រហម»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានថ្វាយបង្គំព្រះលើសពបុរសម្នាក់ មួយយប់ក្រោយពីគាត់ត្រូវបានគេបញ្ចុះ។ លោក និងមិត្តភក្ដិរបស់លោកបានក្រោកឈរ។ មុននោះ លោកបានសួរអំពីគាត់ ដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើនេះជានរណា?» ពួកគេឆ្លើយថា៖ «គឺបុរសឈ្មោះនេះ ដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះកាលពីយប់មិញ»។ ពួកគេក៏បានថ្វាយបង្គំព្រះលើសពគាត់។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែលព្យាការីឈឺ ភរិយាខ្លះរបស់លោកបាននិយាយអំពីវិហារគ្រិស្តសាសនាមួយ ដែលពួកនាងបានឃើញនៅស្រុកអេត្យូពី ដែលគេហៅថា ម៉ារីយ៉ះ។ លោកស្រី អ៊ុម្មុ សាឡាម៉ះ និងលោកស្រី អ៊ុម្មុ ហាប៊ីបះ ធ្លាប់បានទៅដល់ស្រុកអេត្យូពី ហើយអ្នកទាំងពីរបាននិយាយអំពីភាពស្រស់ស្អាតរបស់វា និងរូបភាពដែលមាននៅក្នុងវា។ ព្យាការីក៏ងើបក្បាលឡើង ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកទាំងនោះ កាលណាមានបុរសល្អម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេស្លាប់ ពួកគេសាងសង់កន្លែងថ្វាយបង្គំមួយលើផ្នូររបស់គាត់ ហើយគូររូបទាំងនោះនៅក្នុងវា។ អ្នកទាំងនោះ គឺជាសត្វលោកដ៏អាក្រក់បំផុត នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់»។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបានចូលរួមពិធីបញ្ចុះសពកូនស្រីរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ កំពុងអង្គុយនៅក្បែរផ្នូរ។ ខ្ញុំបានឃើញភ្នែកទាំងពីររបស់លោកស្រក់ទឹកភ្នែក។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា មាននរណាម្នាក់ ដែលមិនបានរួមដំណេកកាលពីយប់មិញទេ?» លោក អាប៊ូ តាល់ហះ ឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំ»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ដូច្នេះ ចូរចុះទៅក្នុងផ្នូររបស់នាង»។ គាត់ក៏បានចុះទៅក្នុងផ្នូររបស់នាង ហើយបញ្ចុះសពនាង។ លោក អ៊ីប៊ីន អាល់-មូបារ៉ក បាននិយាយថា លោក ហ្វូឡៃហ៍ បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំគិតថា ពាក្យនេះសំដៅលើអំពើបាប»។ លោក អាប៊ូ អាប់ឌុលឡោះ (អាល់-ប៊ូខរី) បាននិយាយថា៖ ពាក្យ «ដើម្បីឲ្យពួកគេប្រព្រឹត្ត» មានន័យថា ដើម្បីឲ្យពួកគេធ្វើ។

លោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីធ្លាប់ដាក់បុរសពីរនាក់ ក្នុងចំណោមអ្នកដែលត្រូវគេសម្លាប់នៅសមរភូមិអ៊ូហុដ ក្នុងក្រណាត់តែមួយ។ បន្ទាប់មក លោកសួរថា៖ «តើក្នុងចំណោមពួកគេ អ្នកណាចេះគម្ពីរគួរអានច្រើនជាងគេ?» កាលណាមានគេចង្អុលបង្ហាញលោកទៅកាន់ម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងពីរ លោកដាក់អ្នកនោះនៅខាងមុខក្នុងរណ្ដៅផ្នូរ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំនឹងធ្វើជាសាក្សីលើអ្នកទាំងនេះ នៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ»។ លោកបានបង្គាប់ឲ្យបញ្ចុះពួកគេទាំងឈាមរបស់ពួកគេ ដោយមិនបានលាងសព ហើយក៏មិនបានថ្វាយបង្គំព្រះលើសពពួកគេដែរ។

លោក អ៊ុកបះ អ៊ីប៊ីន អាមៀរ បានរៀបរាប់ថា៖ ថ្ងៃមួយ ព្យាការីបានចេញទៅ ហើយថ្វាយបង្គំព្រះលើអ្នកដែលស្លាប់នៅសមរភូមិអ៊ូហុដ ដូចការថ្វាយបង្គំរបស់លោកលើសពដទៃ។ បន្ទាប់មក លោកបានត្រឡប់ទៅកាន់វេទិកា ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតណាស់ ខ្ញុំជាអ្នកទៅមុនអ្នករាល់គ្នា ដើម្បីរៀបចំទុកជូនអ្នករាល់គ្នា ហើយខ្ញុំជាសាក្សីលើអ្នករាល់គ្នា។ សូមស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ពិតណាស់ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំកំពុងមើលឃើញអាងទឹករបស់ខ្ញុំ។ ហើយខ្ញុំត្រូវបានគេប្រគល់កូនសោនៃឃ្លាំងទ្រព្យសម្បត្តិនៃផែនដី ឬកូនសោនៃផែនដី។ សូមស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំមិនខ្លាចថា អ្នករាល់គ្នានឹងយកអ្វីមួយមកធ្វើជាដៃគូស្មើនឹងព្រះជាម្ចាស់ ក្រោយពីខ្ញុំទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំខ្លាចថា អ្នករាល់គ្នានឹងប្រជែងគ្នាដណ្ដើមយករបស់ទាំងនោះ»។

លោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានរុំសពអ្នកដែលបានស្លាប់ក្នុងសមរភូមិអ៊ូហុដពីរៗនាក់ ក្នុងក្រណាត់មួយផ្ទាំង រួចលោកសួរថា៖ «តើក្នុងចំណោមពួកគេទាំងពីរ អ្នកណាដែលចេះដឹងគម្ពីរគួរអានច្រើនជាង?»។ នៅពេលគេចង្អុលបង្ហាញទៅលើម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ លោកក៏បានដាក់អ្នកនោះចូលក្នុងរណ្ដៅផ្នូរមុន ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំនឹងធ្វើជាសាក្សីសម្រាប់ពួកគេទាំងអស់នេះ នៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ»។ ហើយលោកបានបង្គាប់ឲ្យបញ្ចុះសពពួកគេ ទាំងមានឈាមប្រឡាក់ជាប់ខ្លួន ដោយមិនបានលាងសម្អាតសព និងមិនបានថ្វាយបង្គំព្រះលើសពពួកគេឡើយ។

លោក ជាប៊ៀរ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅថ្ងៃសមរភូមិអ៊ូហុដ សពឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេនាំមក ទាំងមានការកាត់ឆ្វៀលសរីរាង្គ ហើយគេបានដាក់សពនៅចំពោះមុខអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដោយមានក្រណាត់មួយផ្ទាំងគ្របពីលើ។ ខ្ញុំបានចូលទៅដើម្បីបើកក្រណាត់មើលមុខគាត់ ប៉ុន្តែមនុស្សក្នុងក្រុមរបស់ខ្ញុំបានឃាត់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំព្យាយាមបើកម្ដងទៀត ពួកគេក៏នៅតែឃាត់ខ្ញុំ។ បន្ទាប់មក អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានបង្គាប់ឲ្យលើកសពចេញ។ ពេលនោះ លោកបានឮសំឡេងស្ត្រីម្នាក់យំសោក លោកក៏សួរថា៖ «តើជាសំឡេងនរណា?» ពួកគេឆ្លើយថា៖ «គឺកូនស្រីរបស់លោក អាមរ៍ (ឬប្អូនស្រីរបស់លោក អាមរ៍)»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហេតុអ្វីបានជានាងយំ? ទេវតាទាំងឡាយនៅតែបន្តបាំងស្លាបផ្ដល់ម្លប់ដល់គាត់ រហូតដល់សពគាត់ត្រូវបានគេលើកចេញ»។

លោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ធ្លាប់បានរុំសពអ្នកដែលបានស្លាប់ក្នុងសមរភូមិអ៊ូហុដពីរៗនាក់ ក្នុងក្រណាត់មួយផ្ទាំង រួចលោកសួរថា៖ «តើក្នុងចំណោមពួកគេទាំងពីរ អ្នកណាដែលចេះដឹងគម្ពីរគួរអានច្រើនជាង?»។ នៅពេលគេចង្អុលបង្ហាញទៅលើម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ លោកក៏បានដាក់អ្នកនោះចូលក្នុងរណ្ដៅផ្នូរមុន ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំនឹងធ្វើជាសាក្សីសម្រាប់ពួកគេទាំងអស់នេះ នៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ»។ ហើយលោកបានបង្គាប់ឲ្យបញ្ចុះសពពួកគេ ទាំងមានឈាមប្រឡាក់ជាប់ខ្លួន ដោយមិនបានលាងសម្អាតសព និងមិនបានថ្វាយបង្គំព្រះលើសពពួកគេឡើយ។

លោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ធ្លាប់បានរុំសពអ្នកដែលបានស្លាប់ក្នុងសមរភូមិអ៊ូហុដពីរៗនាក់ ក្នុងក្រណាត់មួយផ្ទាំង រួចលោកសួរថា៖ «តើក្នុងចំណោមពួកគេទាំងពីរ អ្នកណាដែលចេះដឹងគម្ពីរគួរអានច្រើនជាង?»។ នៅពេលគេចង្អុលបង្ហាញទៅលើម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ លោកក៏បានដាក់អ្នកនោះចូលក្នុងរណ្ដៅផ្នូរមុន ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំនឹងធ្វើជាសាក្សីសម្រាប់ពួកគេទាំងអស់នេះ នៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ»។ ហើយលោកបានបង្គាប់ឲ្យបញ្ចុះសពពួកគេ ទាំងមានឈាមប្រឡាក់ជាប់ខ្លួន ដោយមិនបានលាងសម្អាតសព និងមិនបានថ្វាយបង្គំព្រះលើសពពួកគេឡើយ។ (លោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់បន្ថែមថា៖) អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ តែងតែសួរនាំអំពីអ្នកដែលបានស្លាប់ក្នុងសមរភូមិអ៊ូហុដថា៖ «តើក្នុងចំណោមពួកគេទាំងពីរ អ្នកណាដែលចេះដឹងគម្ពីរគួរអានច្រើនជាង?» ហើយនៅពេលគេចង្អុលបង្ហាញទៅលើបុរសម្នាក់ លោកក៏បានដាក់អ្នកនោះចូលក្នុងរណ្ដៅផ្នូរមុនមិត្តភក្ដិរបស់គាត់។ លោក ជាប៊ៀរ បានរៀបរាប់បន្តទៀតថា៖ «ឪពុករបស់ខ្ញុំ និងពូរបស់ខ្ញុំ ត្រូវបានគេរុំសពជាមួយគ្នាក្នុងក្រណាត់តែមួយផ្ទាំង»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ឲ្យទីក្រុងម៉ាក្កះ ជាទឹកដីដ៏ពិសិដ្ឋ វាមិនត្រូវបានអនុញ្ញាត (ឲ្យធ្វើសង្គ្រាម) សម្រាប់នរណាម្នាក់មុនខ្ញុំទេ ហើយក៏មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតសម្រាប់នរណាម្នាក់ក្រោយខ្ញុំដែរ។ វាត្រូវបានអនុញ្ញាតសម្រាប់ខ្ញុំតែមួយភ្លែតប៉ុណ្ណោះក្នុងពេលថ្ងៃ។ គ្មាននរណាម្នាក់ត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យដកស្មៅស្រស់ កាប់ដើមឈើ បរបាញ់សត្វព្រៃ ឬរើសរបស់ដែលជ្រុះបាត់នោះទេ លើកលែងតែអ្នកដែលរើសដើម្បីប្រកាសស្វែងរកម្ចាស់ពិតប្រាកដ»។ ពេលនោះ លោក អាល់-អាប់បាស បាននិយាយថា៖ «លើកលែងតែស្មៅក្រអូប អ៊ីហ្សឃៀរ សម្រាប់ជាងទង និងសម្រាប់ផ្នូររបស់យើង»។ ព្យាការីក៏មានប្រសាសន៍ថា៖ «លើកលែងតែស្មៅក្រអូប អ៊ីហ្សឃៀរ»។ ហើយលោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ពីព្យាការីថា៖ «សម្រាប់ផ្នូរ និងផ្ទះសម្បែងរបស់យើង»។

លោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានមកដល់សពលោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូបៃ (ដែលជាអ្នកពុតត្បុត) បន្ទាប់ពីសពត្រូវបានគេដាក់ចូលក្នុងរណ្ដៅផ្នូររួចហើយ។ លោកបានបង្គាប់ឲ្យគេលើកសពចេញមកវិញ ហើយលោកបានដាក់សពនោះលើជង្គង់របស់លោក ផ្លុំទឹកមាត់របស់លោកលើសព ហើយបំពាក់អាវរបស់លោកផ្ទាល់ទៅលើសពនោះ។ ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ជ្រាបច្បាស់ជាងគេអំពីមូលហេតុ។ ពីមុនមក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូបៃ ធ្លាប់បានឲ្យអាវមួយដល់លោក អាល់-អាប់បាស (ពូរបស់ព្យាការី) ពាក់។ លោក ស៊ូហ្វយ៉ាន បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាប៊ូ ហារូន បាននិយាយថា ពេលនោះអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានអាវពីរ ហើយកូនប្រុសរបស់ អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូបៃ បាននិយាយទៅកាន់លោកថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមលោកបំពាក់អាវរបស់លោកដែលនៅជាប់នឹងស្បែករបស់លោក ដល់ឪពុកខ្ញុំផង»។ ដូច្នេះហើយ មនុស្សម្នាយល់ថា ព្យាការីបានបំពាក់អាវរបស់លោកដល់ អាប់ឌុលឡោះ គឺដើម្បីតបស្នងនូវអ្វីដែលគាត់ធ្លាប់បានធ្វើកន្លងមក (ចំពោះលោក អាល់-អាប់បាស)។

លោក ជាប៊ៀរ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលសមរភូមិអ៊ូហុដខិតជិតមកដល់ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានហៅខ្ញុំនៅពេលយប់ ហើយនិយាយថា៖ «ខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំនឹងស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដំបូងគេ ដែលនឹងត្រូវគេសម្លាប់ (ស្លាប់ជាទុក្ករបុគ្គល) ក្នុងចំណោមមិត្តភក្ដិរបស់ព្យាការី។ ហើយខ្ញុំមិនទុកនរណាម្នាក់នៅពីក្រោយ ដែលជាទីស្រឡាញ់បំផុតសម្រាប់ខ្ញុំ ជាងរូបកូននោះឡើយ ក្រៅតែពីអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ហើយពិតណាស់ ខ្ញុំមានបំណុលមួយចំនួន ដូច្នេះចូរកូនសងបំណុលនោះជំនួសខ្ញុំ ហើយចូរមើលថែប្អូនស្រីៗរបស់កូនឲ្យបានល្អ»។ លុះព្រឹកឡើង គាត់គឺជាអ្នកដំបូងគេដែលបានស្លាប់ ហើយត្រូវបានគេបញ្ចុះជាមួយមនុស្សម្នាក់ទៀតក្នុងផ្នូរតែមួយ។ ចិត្តរបស់ខ្ញុំមិនអស់ចិត្តនឹងទុកគាត់ឲ្យនៅជាមួយអ្នកផ្សេងបែបនោះទេ ដូច្នេះ ៦ខែក្រោយមក ខ្ញុំក៏បានជីកយកសពគាត់ចេញមកវិញ។ ស្រាប់តែឃើញថាសពគាត់នៅដដែល ដូចកាលពីថ្ងៃដែលខ្ញុំបានបញ្ចុះ លើកលែងតែត្រង់ត្រចៀករបស់គាត់បន្តិចប៉ុណ្ណោះ។

លោក ជាប៊ៀរ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់ត្រូវបានគេបញ្ចុះជាមួយឪពុករបស់ខ្ញុំក្នុងផ្នូរតែមួយ ហើយចិត្តរបស់ខ្ញុំមិនអស់ចិត្តឡើយ រហូតដល់ខ្ញុំបានជីកយកសពគាត់ចេញមកវិញ ហើយបញ្ចុះគាត់ក្នុងផ្នូរដាច់ដោយឡែកមួយវិញ។

លោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីធ្លាប់បានដាក់មនុស្សពីរនាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលបានស្លាប់ក្នុងសមរភូមិអ៊ូហុដ ក្នុងផ្នូរតែមួយ រួចលោកសួរថា៖ «តើក្នុងចំណោមពួកគេ អ្នកណាដែលចេះដឹងគម្ពីរគួរអានច្រើនជាង?»។ នៅពេលគេចង្អុលបង្ហាញទៅលើម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ លោកក៏បានដាក់អ្នកនោះចូលក្នុងរណ្ដៅផ្នូរមុន ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំនឹងធ្វើជាសាក្សីសម្រាប់ពួកគេទាំងអស់នេះ នៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ»។ ហើយលោកបានបង្គាប់ឲ្យបញ្ចុះសពពួកគេ ទាំងមានឈាមប្រឡាក់ជាប់ខ្លួន ដោយមិនបានលាងសម្អាតសពឡើយ។

លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អ៊ូម៉ារ បានចេញដំណើរជាមួយព្យាការី ព្រមទាំងក្រុមមនុស្សមួយក្រុម ទៅជួប អ៊ីប៊ីន សៃយ៉ាដ រហូតដល់ពួកគេបានប្រទះឃើញគាត់កំពុងលេងជាមួយក្មេងៗ នៅក្បែរទួលដីនៃកុលសម្ព័ន្ធ បានី ម៉ាហ្កាឡះ។ នៅពេលនោះ អ៊ីប៊ីន សៃយ៉ាដ ជិតពេញវ័យហើយ ហើយគាត់មិនបានចាប់អារម្មណ៍ដឹងខ្លួនទេ រហូតដល់ព្យាការីបានយកដៃទៅទះគាត់ថ្នមៗ រួចមានប្រសាសន៍ទៅគាត់ថា៖ «តើអ្នកធ្វើសាក្សីថា ខ្ញុំជាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ?»។ អ៊ីប៊ីន សៃយ៉ាដ បានសម្លឹងមើលមកលោក ហើយនិយាយថា៖ «ខ្ញុំធ្វើសាក្សីថា លោកគឺជាអ្នកនាំសាររបស់មនុស្សដែលមិនចេះអក្សរ»។ បន្ទាប់មក អ៊ីប៊ីន សៃយ៉ាដ បានសួរព្យាការីវិញថា៖ «ចុះតើលោកធ្វើសាក្សីថា ខ្ញុំជាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរឬទេ?»។ ព្យាការីបានបដិសេធ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំមានជំនឿលើព្រះជាម្ចាស់ និងបណ្ដាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់»។ បន្ទាប់មក លោកបានសួរគាត់ថា៖ «តើអ្នកបានឃើញអ្វីខ្លះ?»។ អ៊ីប៊ីន សៃយ៉ាដ ឆ្លើយថា៖ «មនុស្សទៀងត្រង់ និងមនុស្សកុហកតែងតែមកជួបខ្ញុំ»។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «រឿងនេះបានធ្វើឲ្យអ្នកច្របូកច្របល់ហើយ»។ បន្ទាប់មក ព្យាការីមានប្រសាសន៍ទៅគាត់ថា៖ «ខ្ញុំបានលាក់រឿងមួយក្នុងចិត្តសម្រាប់អ្នក (តើអ្នកអាចទាយបានទេ?)»។ អ៊ីប៊ីន សៃយ៉ាដ ឆ្លើយថា៖ «គឺផ្សែង (អាល់-ឌុខ)»។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរនៅឲ្យស្ងៀមក្នុងភាពថោកទាបចុះ! អ្នកមិនអាចកន្លងផុតព្រំដែនរបស់អ្នកបានឡើយ»។ ពេលនោះ លោក អ៊ូម៉ារ បាននិយាយថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំកាត់ក្បាលគាត់ចោលចុះ!»។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគាត់ពិតជាមេបោកប្រាស់ ដាជ្ជាល មែននោះ អ្នកនឹងមិនអាចយកឈ្នះលើគាត់បានឡើយ ហើយប្រសិនបើគាត់មិនមែនទេ ការសម្លាប់គាត់ក៏គ្មានប្រយោជន៍អ្វីសម្រាប់អ្នកដែរ»។ លោក សាលីម បានរៀបរាប់ថា ខ្ញុំបានឮលោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ និយាយថា៖ ក្រោយមកទៀត អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងលោក អ៊ូបៃ អ៊ីប៊ីន កាអ៍ប បានដើរទៅកាន់ចម្ការដើមល្មើ ដែលជាកន្លែង អ៊ីប៊ីន សៃយ៉ាដ ស្នាក់នៅ។ ព្យាការីមានបំណងចង់លបស្ដាប់អ្វីមួយពី អ៊ីប៊ីន សៃយ៉ាដ មុនពេលដែលគាត់ឃើញលោក។ ព្យាការីបានឃើញគាត់កំពុងដេកគ្របភួយ ហើយមានឮសំឡេងរអ៊ូរទាំចេញមក។ ម្ដាយរបស់ អ៊ីប៊ីន សៃយ៉ាដ បានក្រឡេកឃើញអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ កំពុងពួននៅពីក្រោយគល់ដើមល្មើ នាងក៏ស្រែកប្រាប់ អ៊ីប៊ីន សៃយ៉ាដ ថា៖ «ឱ សាហ្វ! (នេះជាឈ្មោះរបស់គាត់) នេះនែ មូហាំម៉ាត់ បានមកដល់ហើយ!»។ ពេលនោះ អ៊ីប៊ីន សៃយ៉ាដ ក៏ស្ទុះក្រោកឡើងភ្លាម។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើស្ត្រីនោះទុកឲ្យគាត់នៅស្ងៀម នោះគាត់មុខជាបង្ហាញការពិតរបស់គាត់មិនខានឡើយ»។