សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមកដល់កន្លែងផ្គត់ផ្គង់ទឹកផឹក (ស៊ីកាយ៉ះ) ហើយលោកបានសុំទឹកពិសា។ ពេលនោះលោក អាល់-អាប់បាស បាននិយាយថា៖ «ឱ ហ្វាឌល់ អើយ! ចូរឯងទៅជួបម្ដាយរបស់ឯង ហើយយកទឹកផឹកពីផ្ទះមកជូនលោក»។ ប៉ុន្តែព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរដងទឹកឲ្យខ្ញុំពិសានៅត្រង់នេះចុះ»។ លោក អាល់-អាប់បាស បានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! មនុស្សម្នាតែងតែលូកដៃរបស់ពួកគេចូលទៅក្នុងទឹកនេះ»។ ប៉ុន្តែលោកនៅតែមានប្រសាសន៍ដដែលថា៖ «ចូរដងទឹកឲ្យខ្ញុំពិសាចុះ»។ លោកក៏បានពិសាទឹកនោះ រួចហើយលោកបានដើរសំដៅទៅកាន់អណ្ដូងហ្សាំហ្សាំ ខណៈដែលមនុស្សម្នាកំពុងតែដងទឹក និងធ្វើការនៅទីនោះយ៉ាងមមាញឹក។ ឃើញដូច្នោះ ព្យាការីក៏មានប្រសាសន៍លើកទឹកចិត្តថា៖ «ចូរបន្តការងាររបស់ពួកអ្នកចុះ ព្រោះពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកកំពុងតែធ្វើអំពើល្អដ៏ប្រពៃ»។ បន្ទាប់មកលោកមានប្រសាសន៍បន្តទៀតថា៖ «ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារខ្លាចមនុស្សម្នាមកដណ្ដើមការងារនេះពីពួកអ្នកទេនោះ ខ្ញុំប្រាកដជាចុះទៅដងទឹកដោយទម្លាក់ខ្សែពួរជាមួយពួកអ្នកមិនខាន» ដោយលោកបានចង្អុលសំដៅទៅកាន់ស្មារបស់លោក។

លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាល់-អាប់បាស អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុល-មុតថ្វាលិប បានសុំការអនុញ្ញាតពីអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីស្នាក់នៅពេលយប់ក្នុងទីក្រុងម៉ាក្កះ ក្នុងអំឡុងពេលយប់នានានៅឯ មីណា ដើម្បីបំពេញកាតព្វកិច្ចផ្គត់ផ្គង់ទឹកផឹក (ស៊ីកាយ៉ះ) ដល់បណ្ដាអ្នកធ្វើធម្មយាត្រា ហើយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏បានអនុញ្ញាតឲ្យគាត់។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមកដល់កន្លែងផ្គត់ផ្គង់ទឹកផឹក (ស៊ីកាយ៉ះ) ហើយលោកបានសុំទឹកពិសា។ ពេលនោះលោក អាល់-អាប់បាស បាននិយាយថា៖ «ឱ ហ្វាឌល់ អើយ! ចូរឯងទៅជួបម្ដាយរបស់ឯង ហើយយកទឹកផឹកពីកន្លែងរបស់នាងមកជូនលោក»។ ប៉ុន្តែព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរដងទឹកឲ្យខ្ញុំពិសានៅត្រង់នេះចុះ»។ លោក អាល់-អាប់បាស បានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! មនុស្សម្នាតែងតែលូកដៃរបស់ពួកគេចូលទៅក្នុងទឹកនេះ»។ ប៉ុន្តែលោកនៅតែមានប្រសាសន៍ដដែលថា៖ «ចូរដងទឹកឲ្យខ្ញុំពិសាចុះ»។ លោកក៏បានពិសាទឹកនោះ រួចហើយលោកបានដើរសំដៅទៅកាន់អណ្ដូងហ្សាំហ្សាំ ខណៈដែលមនុស្សម្នាកំពុងតែដងទឹក និងធ្វើការនៅទីនោះយ៉ាងមមាញឹក។ ឃើញដូច្នោះ ព្យាការីក៏មានប្រសាសន៍លើកទឹកចិត្តថា៖ «ចូរបន្តការងាររបស់ពួកអ្នកចុះ ព្រោះពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកកំពុងតែធ្វើអំពើល្អដ៏ប្រពៃ»។ បន្ទាប់មកលោកមានប្រសាសន៍បន្តទៀតថា៖ «ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារខ្លាចមនុស្សម្នាមកដណ្ដើមការងារនេះពីពួកអ្នកទេនោះ ខ្ញុំប្រាកដជាចុះទៅដងទឹកដោយទម្លាក់ខ្សែពួរជាមួយពួកអ្នកមិនខាន» ដោយលោកបានចង្អុលសំដៅទៅកាន់ស្មារបស់លោក។

លោក អាប៊ូ ហ្សារ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ដំបូលផ្ទះរបស់ខ្ញុំនៅឯទីក្រុងម៉ាក្កះត្រូវបានបើកចំហ ខណៈពេលដែលខ្ញុំកំពុងស្ថិតនៅក្នុងផ្ទះនោះ រួចហើយម៉ាឡាអ៊ីកាត់ ជីព្រីល ក៏បានចុះមក ហើយបានវះទ្រូងរបស់ខ្ញុំ រួចលាងសម្អាតទ្រូងនោះដោយទឹកហ្សាំហ្សាំ។ បន្ទាប់មក លោកបានយកចានផើងមាសមួយដែលពេញប្រៀបទៅដោយប្រាជ្ញាញាណនិងជំនឿដ៏មុតមាំ ហើយបានចាក់វាចូលទៅក្នុងទ្រូងរបស់ខ្ញុំ រួចបានបិទភ្ជិតទ្រូងនោះវិញ។ បន្ទាប់មកទៀត លោកបានកាន់ដៃរបស់ខ្ញុំ ហើយនាំខ្ញុំឡើងទៅកាន់ស្ថានសួគ៌...»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានដងទឹកហ្សាំហ្សាំជូនអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយលោកបានពិសាទឹកនោះដោយឈរត្រង់។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបានចេញដំណើរជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ក្នុងបំណងតែមួយគត់គឺការបំពេញធម្មយាត្រាហាជ្ជ។ លុះនៅពេលដែលពួកយើងបានមកដល់ សារីហ្វ ខ្ញុំក៏ស្រាប់តែធ្លាក់ឈាមរដូវ។ ពេលនោះអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចូលមកជួបខ្ញុំ ហើយឃើញខ្ញុំកំពុងតែយំ។ លោកក៏បានសួរថា៖ «តើមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះនាង? តើនាងធ្លាក់ឈាមរដូវហើយមែនទេ?»។ ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ «ចាសពិតមែនហើយ»។ លោកមានប្រសាសន៍លួងលោមថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ នេះគឺជារឿងដែលព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ទុកសម្រាប់កូនចៅស្រីៗរបស់អាដាមទាំងអស់។ ដូច្នេះ ចូរនាងប្រតិបត្តិគ្រប់កិច្ចការទាំងអស់ដែលអ្នកធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជត្រូវធ្វើចុះ លើកលែងតែការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប (តៈវ៉ាហ្វ) ប៉ុណ្ណោះ ដែលនាងមិនត្រូវធ្វើរហូតទាល់តែនាងបានសម្អាតកាយស្អាតបាតសិន»។ ក្រោយមក នៅពេលដែលពួកយើងស្ថិតនៅ មីណា សាច់គោត្រូវបានគេយកមកចែកជូនខ្ញុំ។ ខ្ញុំក៏បានសួរថា៖ «តើនេះជាអ្វី?»។ គេបានប្រាប់ថា៖ «អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានអារកសត្វគោបូជាជំនួសឲ្យបណ្ដាភរិយារបស់លោក»។ លុះដល់យប់នៅឯ អាល់-ហាស្វាបះ ខ្ញុំបានជម្រាបលោកថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! មនុស្សម្នាត្រឡប់ទៅវិញដោយទទួលបានទាំងធម្មយាត្រាហាជ្ជនិងធម្មយាត្រាតូច រីឯខ្ញុំត្រឡប់ទៅវិញដោយទទួលបានតែធម្មយាត្រាហាជ្ជមួយប៉ុណ្ណោះ!»។ លោកក៏បានបង្គាប់លោក អាប់ឌុរ-រ៉ះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អាប៊ី បាក្រ ឲ្យនាំខ្ញុំចេញដំណើរទៅកាន់ តាន់អ៊ីម។ ខ្ញុំក៏បានចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) នៅទីនោះ ជាការជំនួសឲ្យធម្មយាត្រាតូចរបស់ខ្ញុំដែលបានខកខាន។

លោក ណាភីរ បានរៀបរាប់ថា៖ កូនប្រុសរបស់លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ គឺលោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានចូលមកជួបលោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ នៅក្នុងផ្ទះ ខណៈដែលសត្វពាហនៈរបស់គាត់កំពុងឈរនៅខាងក្រៅផ្ទះ។ គាត់បាននិយាយទៅកាន់ឪពុករបស់គាត់ថា៖ «ខ្ញុំបារម្ភថានៅឆ្នាំនេះអាចនឹងមានការប្រយុទ្ធគ្នារវាងមនុស្សម្នា ហើយពួកគេប្រហែលជានឹងរារាំងលោកមិនឲ្យទៅដល់វិហារកាអ៍បឡើយ ដូច្នេះប្រសិនបើលោកអាចផ្អាកស្នាក់នៅទីនេះវិញ គឺប្រសើរជាង»។ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ ក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កាលពីមុន អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់បានចេញដំណើរទៅធ្វើធម្មយាត្រា ហើយពួកអ្នកគ្មានជំនឿនៃកុលសម្ព័ន្ធគួរ៉ាយស្ហ បានមករារាំងចន្លោះលោកនិងវិហារកាអ៍ប។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើមានការរារាំងចន្លោះខ្ញុំនិងវិហារកាអ៍បកើតឡើងមែននោះ ខ្ញុំនឹងប្រតិបត្តិដូចអ្វីដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់បានប្រតិបត្តិដូច្នោះដែរ... “ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកមានគំរូដ៏ល្អប្រពៃនៅក្នុងរូបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់”»។ បន្ទាប់មកលោកបានមានប្រសាសន៍បន្ថែមទៀតថា៖ «ខ្ញុំសូមយកពួកអ្នកធ្វើជាសាក្សីថា ខ្ញុំបានតាំងចិត្តធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជរួមគ្នាជាមួយធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) របស់ខ្ញុំ»។ លុះពេលលោកបានមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប និងដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ាតែមួយលើកគត់សម្រាប់ទាំងពីរ (ហាជ្ជ និងអ៊ូមរ៉ោះ)។

លោក ណាភីរ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ មានបំណងចង់ចេញទៅធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជ នៅឆ្នាំដែល អាល់-ហាច្ចាច បានលើកទ័ពមកវាយប្រហារលើលោក អ៊ីប៊ីន អាហ្ស-ហ្ស៊ូបែរ។ ពេលនោះ មានគេបាននិយាយទៅកាន់លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ ថា៖ «មនុស្សម្នាកំពុងតែត្រៀមប្រយុទ្ធគ្នា ហើយពួកយើងបារម្ភខ្លាចពួកគេមករារាំងផ្លូវលោកមិនឲ្យទៅដល់វិហារកាអ៍ប»។ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ ក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «“ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកមានគំរូដ៏ល្អប្រពៃនៅក្នុងរូបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់”។ ប្រសិនបើរឿងនោះកើតឡើងដូចពួកអ្នកនិយាយមែន ខ្ញុំនឹងប្រតិបត្តិដូចអ្វីដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់បានប្រតិបត្តិដូច្នោះដែរ។ ខ្ញុំសូមយកពួកអ្នកធ្វើជាសាក្សីថា ខ្ញុំបានតាំងចិត្តធ្វើធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ)»។ បន្ទាប់មកលោកក៏បានចេញដំណើរ រហូតដល់ពេលទៅដល់វាលដី អាល់-បៃដា លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កិច្ចការនៃធម្មយាត្រាហាជ្ជ និងធម្មយាត្រាតូច គឺដូចគ្នាតែមួយប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំសូមយកពួកអ្នកធ្វើជាសាក្សីថា ខ្ញុំបានកំណត់កាតព្វកិច្ចលើខ្លួនឯងនូវធម្មយាត្រាហាជ្ជបន្ថែមលើធម្មយាត្រាតូចរបស់ខ្ញុំ»។ លោកបាននាំយកសត្វសម្រាប់បូជា ដែលលោកបានទិញនៅឯ គូដៃដ ហើយលោកមិនបានធ្វើអ្វីលើសពីនោះឡើយ ពោលគឺលោកមិនបានអារកសត្វបូជានោះ មិនបានរួចផុតពីការហាមឃាត់ណាមួយនៃសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) និងមិនបានកោរសក់ ឬកាត់សក់ខ្លីឡើយ រហូតទាល់តែដល់ថ្ងៃអារកសត្វបូជា (ថ្ងៃទី ១០ នៃខែ ហ្ស៊ុល-ហិជ្ជះ)។ នៅថ្ងៃនោះ លោកក៏បានអារកសត្វបូជា និងបានកោរសក់ក្បាលរបស់លោក ហើយលោកបានចាត់ទុកថាការដើរព័ទ្ធជុំវិញលើកដំបូងរបស់លោក គឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទាំងធម្មយាត្រាហាជ្ជ និងធម្មយាត្រាតូច។ ហើយលោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានបញ្ជាក់ថា៖ «អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់បានប្រតិបត្តិដូចគ្នាបែបនេះដែរ»។

លោក មូហាំម៉ាត់ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុរ-រ៉ះម៉ាន អ៊ីប៊ីន ណៅហ្វាល់ អាល់-គួរ៉ាស្ហ៊ី បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានសួរលោក អ៊ុវ៉ះ អ៊ីប៊ីន អាហ្ស-ហ្ស៊ូបែរ (អំពីការធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជរបស់ព្យាការី)។ លោក អ៊ុវ៉ះ បានឆ្លើយថា៖ លោកស្រី អាយស្ហះ បានដំណាលប្រាប់ខ្ញុំថា៖ «កិច្ចការដំបូងបង្អស់ដែលព្យាការីបានចាប់ផ្ដើមធ្វើនៅពេលលោកមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ គឺការសម្អាតកាយយកទឹកកាយវិការ (វូឌូ) បន្ទាប់មកលោកបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប (តៈវ៉ាហ្វ) ហើយកាលនោះវាមិនមែនជាធម្មយាត្រាតូចតែមួយមុខនោះឡើយ (ពោលគឺលោកមិនបានរួចផុតពីសភាពតមទេ)។ បន្ទាប់មក លោក អាប៊ូ បាក្រ បានធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជ ហើយកិច្ចការដំបូងដែលលោកបានចាប់ផ្ដើមធ្វើ គឺការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប ហើយវាក៏មិនមែនជាធម្មយាត្រាតូចតែមួយមុខដែរ។ បន្ទាប់មកទៀត លោក អ៊ូម៉ារ ក៏បានប្រតិបត្តិដូចគ្នាដូច្នោះដែរ។ ក្រោយមក លោក អ៊ូស្មាន បានធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជ ហើយខ្ញុំបានឃើញកិច្ចការដំបូងដែលលោកបានចាប់ផ្ដើមធ្វើ គឺការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប ហើយវាក៏មិនមែនជាធម្មយាត្រាតូចតែមួយមុខឡើយ។ បន្ទាប់មកទៀត លោក មូអាវីយ៉ះ និងលោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ ក៏បានប្រតិបត្តិដូចគ្នាដូច្នោះដែរ។ ក្រោយមក ខ្ញុំបានធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជជាមួយបិតារបស់ខ្ញុំ គឺលោក អាហ្ស-ហ្ស៊ូបែរ អ៊ីប៊ីន អាល់-អ៊ាវ៉ាម ហើយកិច្ចការដំបូងដែលលោកបានចាប់ផ្ដើមធ្វើ គឺការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប ហើយវាក៏មិនមែនជាធម្មយាត្រាតូចតែមួយមុខដែរ។ បន្ទាប់មកទៀត ខ្ញុំបានឃើញពួកមូហាជីរីន (ជនភៀសខ្លួន) និងពួកអាន់សារ (អ្នកជួយជ្រោមជ្រែង) បានប្រតិបត្តិដូចគ្នាដូច្នោះដែរ ហើយវាក៏មិនមែនជាធម្មយាត្រាតូចតែមួយមុខឡើយ។ ហើយបុគ្គលចុងក្រោយគេបង្អស់ដែលខ្ញុំបានឃើញប្រតិបត្តិបែបនោះ គឺលោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ ហើយលោកមិនបានបំប្លែងវាទៅជាធម្មយាត្រាតូចដាច់ដោយឡែកឡើយ។ ហើយឥឡូវនេះ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ កំពុងស្ថិតនៅក្នុងចំណោមពួកគេ ប៉ុន្តែពួកគេមិនសួរលោក និងមិនសួរបុគ្គលជំនាន់មុនៗណាផ្សេងទៀតឡើយ! បណ្ដាឥស្សរជនទាំងនោះនៅពេលឈានជើងមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ ពួកគេមិនដែលចាប់ផ្ដើមធ្វើកិច្ចការអ្វីឡើយ រហូតទាល់តែពួកគេបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍បជាមុនសិន ហើយពួកគេមិនទាន់រួចផុតពីសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) ឡើយ។ ហើយខ្ញុំបានឃើញម្ដាយរបស់ខ្ញុំ និងម្ដាយមីងរបស់ខ្ញុំ (លោកស្រី អាយស្ហះ) នៅពេលអ្នកទាំងពីរមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ អ្នកទាំងពីរមិនដែលចាប់ផ្ដើមធ្វើអ្វីមុនការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍បឡើយ ហើយអ្នកទាំងពីរក៏មិនទាន់រួចផុតពីសភាពតមដែរ។ ហើយម្ដាយរបស់ខ្ញុំបានប្រាប់ខ្ញុំថា លោកស្រី ប្អូនស្រីរបស់លោកស្រី លោក អាហ្ស-ហ្ស៊ូបែរ និងអ្នកនេះអ្នកនោះ ធ្លាប់បានចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់តែធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) ប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះនៅពេលដែលពួកគេបានប៉ះពាល់ដុំថ្មខ្មៅរួចរាល់ ពួកគេក៏បានរួចផុតពីសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម)»។

លោក មូហាំម៉ាត់ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុរ-រ៉ះម៉ាន អ៊ីប៊ីន ណៅហ្វាល់ អាល់-គួរ៉ាស្ហ៊ី បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានសួរលោក អ៊ុវ៉ះ អ៊ីប៊ីន អាហ្ស-ហ្ស៊ូបែរ (អំពីការធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជរបស់ព្យាការី)។ លោក អ៊ុវ៉ះ បានឆ្លើយថា៖ លោកស្រី អាយស្ហះ បានដំណាលប្រាប់ខ្ញុំថា៖ «កិច្ចការដំបូងបង្អស់ដែលព្យាការីបានចាប់ផ្ដើមធ្វើនៅពេលលោកមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ គឺការសម្អាតកាយយកទឹកកាយវិការ (វូឌូ) បន្ទាប់មកលោកបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប (តៈវ៉ាហ្វ) ហើយកាលនោះវាមិនមែនជាធម្មយាត្រាតូចតែមួយមុខនោះឡើយ (ពោលគឺលោកមិនបានរួចផុតពីសភាពតមទេ)។ បន្ទាប់មក លោក អាប៊ូ បាក្រ បានធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជ ហើយកិច្ចការដំបូងដែលលោកបានចាប់ផ្ដើមធ្វើ គឺការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប ហើយវាក៏មិនមែនជាធម្មយាត្រាតូចតែមួយមុខដែរ។ បន្ទាប់មកទៀត លោក អ៊ូម៉ារ ក៏បានប្រតិបត្តិដូចគ្នាដូច្នោះដែរ។ ក្រោយមក លោក អ៊ូស្មាន បានធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជ ហើយខ្ញុំបានឃើញកិច្ចការដំបូងដែលលោកបានចាប់ផ្ដើមធ្វើ គឺការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប ហើយវាក៏មិនមែនជាធម្មយាត្រាតូចតែមួយមុខឡើយ។ បន្ទាប់មកទៀត លោក មូអាវីយ៉ះ និងលោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ ក៏បានប្រតិបត្តិដូចគ្នាដូច្នោះដែរ។ ក្រោយមក ខ្ញុំបានធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជជាមួយបិតារបស់ខ្ញុំ គឺលោក អាហ្ស-ហ្ស៊ូបែរ អ៊ីប៊ីន អាល់-អ៊ាវ៉ាម ហើយកិច្ចការដំបូងដែលលោកបានចាប់ផ្ដើមធ្វើ គឺការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប ហើយវាក៏មិនមែនជាធម្មយាត្រាតូចតែមួយមុខដែរ។ បន្ទាប់មកទៀត ខ្ញុំបានឃើញពួកមូហាជីរីន (ជនភៀសខ្លួន) និងពួកអាន់សារ (អ្នកជួយជ្រោមជ្រែង) បានប្រតិបត្តិដូចគ្នាដូច្នោះដែរ ហើយវាក៏មិនមែនជាធម្មយាត្រាតូចតែមួយមុខឡើយ។ ហើយបុគ្គលចុងក្រោយគេបង្អស់ដែលខ្ញុំបានឃើញប្រតិបត្តិបែបនោះ គឺលោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ ហើយលោកមិនបានបំប្លែងវាទៅជាធម្មយាត្រាតូចដាច់ដោយឡែកឡើយ។ ហើយឥឡូវនេះ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ កំពុងស្ថិតនៅក្នុងចំណោមពួកគេ ប៉ុន្តែពួកគេមិនសួរលោក និងមិនសួរបុគ្គលជំនាន់មុនៗណាផ្សេងទៀតឡើយ! បណ្ដាឥស្សរជនទាំងនោះនៅពេលឈានជើងមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ ពួកគេមិនដែលចាប់ផ្ដើមធ្វើកិច្ចការអ្វីឡើយ រហូតទាល់តែពួកគេបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍បជាមុនសិន ហើយពួកគេមិនទាន់រួចផុតពីសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) ឡើយ។ ហើយខ្ញុំបានឃើញម្ដាយរបស់ខ្ញុំ និងម្ដាយមីងរបស់ខ្ញុំ (លោកស្រី អាយស្ហះ) នៅពេលអ្នកទាំងពីរមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ អ្នកទាំងពីរមិនដែលចាប់ផ្ដើមធ្វើអ្វីមុនការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍បឡើយ ហើយអ្នកទាំងពីរក៏មិនទាន់រួចផុតពីសភាពតមដែរ។ ហើយម្ដាយរបស់ខ្ញុំបានប្រាប់ខ្ញុំថា លោកស្រី ប្អូនស្រីរបស់លោកស្រី លោក អាហ្ស-ហ្ស៊ូបែរ និងអ្នកនេះអ្នកនោះ ធ្លាប់បានចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់តែធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) ប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះនៅពេលដែលពួកគេបានប៉ះពាល់ដុំថ្មខ្មៅរួចរាល់ ពួកគេក៏បានរួចផុតពីសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម)»។

លោក អ៊ុវ៉ះ បានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានសួរលោកស្រី អាយស្ហះ ថា៖ «តើលោកស្រីយល់យ៉ាងណាដែរចំពោះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលថា៖ “ពិតប្រាកដណាស់ ភ្នំស្វាហ្វា និងភ្នំម៉ារវ៉ា គឺជាចំណោមសញ្ញាសម្គាល់នៃសាសនារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះជនណាដែលធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជទៅកាន់វិហារកាអ៍ប ឬធ្វើធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) នោះមិនមានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយចំពោះគេក្នុងការដើរទៅមករវាងភ្នំទាំងពីរនោះ” (ជំពូក អាល់-បាការ៉ោះ ៖ ១៥៨) ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះមានន័យថាគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយសម្រាប់អ្នកណាម្នាក់ដែលមិនបានដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ានោះ?»។ លោកស្រី អាយស្ហះ បានតបថា៖ «សម្ដីរបស់ក្មួយឯងមិនត្រឹមត្រូវឡើយ ឱកូនប្រុសរបស់បងស្រីខ្ញុំអើយ! ប្រសិនបើអត្ថន័យដូចអ្វីដែលក្មួយបានបកស្រាយមែននោះ ព្រះបន្ទូលច្បាស់ជាចែងថា “មិនមានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយចំពោះគេក្នុងការមិនដើរទៅមករវាងភ្នំទាំងពីរនោះ” ជាក់ជាមិនខាន។ ប៉ុន្តែការពិតនោះ ខគម្ពីរនេះត្រូវបានបញ្ចុះមកទាក់ទងនឹងពួកអាន់សារ (អ្នកជួយជ្រោមជ្រែង) កាលពីមុនពេលពួកគេចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម ពួកគេធ្លាប់បានចូលក្នុងសភាពតមគោរពរូបបដិមា ម៉ាណាត ដ៏អាក្រក់ក្រអឺតក្រទម ដែលពួកគេធ្លាប់គោរពបូជានៅឯ អាល់-មុស្ហាល់ឡាល់ ហើយជនណាដែលចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់រូបបដិមានោះ តែងតែរារែកចិត្តមិនហ៊ានដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ាឡើយ។ លុះនៅពេលពួកគេបានចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម ពួកគេក៏បានទូលសួរអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់អំពីរឿងនោះ ដោយជម្រាបថា៖ “ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ពួកយើងធ្លាប់រារែកចិត្តក្នុងការដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ា” ពេលនោះព្រះជាម្ចាស់ក៏បានបញ្ចុះខគម្ពីរថា៖ “ពិតប្រាកដណាស់ ភ្នំស្វាហ្វា និងភ្នំម៉ារវ៉ា គឺជាចំណោមសញ្ញាសម្គាល់នៃសាសនារបស់ព្រះជាម្ចាស់...”»។ លោកស្រី អាយស្ហះ បានមានប្រសាសន៍បន្ថែមទៀតថា៖ «ហើយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ជាគន្លងប្រតិបត្តិនូវការដើរទៅមករវាងភ្នំទាំងពីរនោះ ដូច្នេះគ្មានជនណាម្នាក់ត្រូវលះបង់ការដើរទៅមករវាងភ្នំទាំងពីរនោះឡើយ»។ លោក អ៊ុវ៉ះ បានបន្តទៀតថា៖ ក្រោយមកខ្ញុំបានរៀបរាប់រឿងនេះប្រាប់លោក អាប៊ូ បាក្រ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុរ-រ៉ះម៉ាន ពេលនោះគាត់បាននិយាយថា៖ «នេះគឺជាចំណេះដឹងមួយដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់បានឮពីមុនមកឡើយ។ ហើយខ្ញុំធ្លាប់បានឮអ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនបានលើកឡើងថា មនុស្សម្នាទាំងអស់ លើកលែងតែអ្នកដែលលោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់អំពីពួកអ្នកដែលចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់រូបបដិមា ម៉ាណាត ប៉ុណ្ណោះ គឺពួកគេធ្លាប់បានដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ាទាំងអស់គ្នា។ លុះដល់ពេលដែលព្រះជាម្ចាស់បានរំឭកអំពីការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប ប៉ុន្តែមិនបានរំឭកអំពីភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ានៅក្នុងគម្ពីរគួរអាន ពួកគេក៏បានជម្រាបសួរថា៖ “ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ពួកយើងធ្លាប់ដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ា ហើយព្រះជាម្ចាស់បានបញ្ចុះបញ្ញត្តិឲ្យដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប ដោយមិនបានរំឭកអំពីភ្នំស្វាហ្វាឡើយ តើមានទោសពៃរ៍អ្វីដែរឬទេសម្រាប់ពួកយើងក្នុងការដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ា?” ពេលនោះព្រះជាម្ចាស់ក៏បានបញ្ចុះខគម្ពីរថា៖ “ពិតប្រាកដណាស់ ភ្នំស្វាហ្វា និងភ្នំម៉ារវ៉ា គឺជាចំណោមសញ្ញាសម្គាល់នៃសាសនារបស់ព្រះជាម្ចាស់...”»។ លោក អាប៊ូ បាក្រ បានសន្និដ្ឋានថា៖ «ខ្ញុំយល់ឃើញថាខគម្ពីរនេះត្រូវបានបញ្ចុះមកសម្រាប់ក្រុមទាំងពីរ គឺទាំងអ្នកដែលធ្លាប់រារែកចិត្តក្នុងការដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ាក្នុងសម័យអវិជ្ជា និងអ្នកដែលធ្លាប់ដើរទៅមក រួចក្រោយមកបែរជារារែកចិត្តក្នុងការដើរក្នុងសម័យអ៊ីស្លាម ដោយសារតែព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ឲ្យដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប ហើយមិនទាន់បានរំឭកអំពីភ្នំស្វាហ្វា រហូតទាល់តែទ្រង់បានរំឭកបន្ទាប់ពីការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប»។

លោក ណាភីរ បានដំណាលពីលោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ ថា៖ នៅពេលដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍បលើកដំបូង (តៈវ៉ាហ្វ) លោកបានដើរញាប់ៗជំហានខ្លីៗ (រ៉ាម៉ាល់) ចំនួនបី (៣) ជុំដំបូង និងបានដើរជាធម្មតាចំនួនបួន (៤) ជុំដែលនៅសល់។ ហើយលោកតែងតែរត់លឿននៅត្រង់បាតជ្រលងនៃទីតាំងនោះ នៅពេលដែលលោកដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ា (សះយី)។ ខ្ញុំ (អ្នករាយការណ៍បន្ត) បានសួរលោក ណាភីរ ថា៖ «តើលោក អាប់ឌុលឡោះ (អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ) ធ្លាប់ដើរជាធម្មតានៅពេលលោកទៅដល់ជ្រុងយេម៉ែនដែរឬទេ?»។ លោក ណាភីរ បានឆ្លើយថា៖ «ទេ លោកមិនដើរជាធម្មតាឡើយ លើកលែងតែនៅពេលមានមនុស្សកកកុញខ្លាំងនៅត្រង់ជ្រុងនោះប៉ុណ្ណោះ ព្រោះលោកមិនដែលព្រមចាកចេញពីជ្រុងនោះឡើយ រហូតទាល់តែលោកបានប៉ះពាល់វាសិន»។

លោក អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន ឌីណារ បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបានសួរលោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍បនៅក្នុងធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) ប៉ុន្តែមិនទាន់បានដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ា (សះយី) នៅឡើយ តើគាត់អាចរួមរស់ជាមួយភរិយារបស់គាត់បានដែរឬទេ? លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានឆ្លើយតបថា៖ «ព្យាការីបានមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ ហើយបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍បចំនួនប្រាំពីរ (៧) ជុំ និងបានថ្វាយបង្គំព្រះចំនួនពីរ (២) រ៉ាកអាត់ នៅខាងក្រោយទីតាំងឈររបស់ព្យាការីអ៊ីប្រាហ៊ីម (ម៉ាកាម អ៊ីប្រាហ៊ីម) រួចហើយលោកបានដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ាចំនួនប្រាំពីរ (៧) ជុំ... “ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកមានគំរូដ៏ល្អប្រពៃនៅក្នុងរូបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់”»។ ហើយពួកយើងក៏បានសួរលោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ អំពីរឿងនេះដែរ លោកក៏បានឆ្លើយតបថា៖ «គាត់មិនត្រូវចូលទៅជិតភរិយារបស់គាត់ឡើយ រហូតទាល់តែគាត់បានដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ារួចរាល់សិន»។

លោក អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន ឌីណារ បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបានសួរលោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍បនៅក្នុងធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) ប៉ុន្តែមិនទាន់បានដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ា (សះយី) នៅឡើយ តើគាត់អាចរួមរស់ជាមួយភរិយារបស់គាត់បានដែរឬទេ? លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានឆ្លើយតបថា៖ «ព្យាការីបានមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ ហើយបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍បចំនួនប្រាំពីរ (៧) ជុំ និងបានថ្វាយបង្គំព្រះចំនួនពីរ (២) រ៉ាកអាត់ នៅខាងក្រោយទីតាំងឈររបស់ព្យាការីអ៊ីប្រាហ៊ីម (ម៉ាកាម អ៊ីប្រាហ៊ីម) រួចហើយលោកបានដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ាចំនួនប្រាំពីរ (៧) ជុំ... “ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកមានគំរូដ៏ល្អប្រពៃនៅក្នុងរូបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់”»។ ហើយពួកយើងក៏បានសួរលោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ អំពីរឿងនេះដែរ លោកក៏បានឆ្លើយតបថា៖ «គាត់មិនត្រូវចូលទៅជិតភរិយារបស់គាត់ឡើយ រហូតទាល់តែគាត់បានដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ារួចរាល់សិន»។

លោក អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន ឌីណារ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮលោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ មានប្រសាសន៍ថា៖ ព្យាការីបានមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ ហើយបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប បន្ទាប់មកលោកបានថ្វាយបង្គំព្រះចំនួនពីរ (២) រ៉ាកអាត់ រួចហើយលោកបានដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ា (សះយី) បន្ទាប់មកទៀតលោកបានសូត្រខគម្ពីរថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកមានគំរូដ៏ល្អប្រពៃនៅក្នុងរូបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់»។

លោក អាស៊ីម បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានសួរលោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក ថា៖ «តើកាលពីមុន ពួកលោកធ្លាប់រារែកចិត្តនិងស្អប់ខ្ពើមក្នុងការដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ាដែរឬទេ?»។ លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទពិតមែនហើយ ពីព្រោះវាធ្លាប់ជាពិធីមួយក្នុងចំណោមពិធីនានានៃសម័យអវិជ្ជា រហូតទាល់តែព្រះជាម្ចាស់បានបញ្ចុះខគម្ពីរថា៖ “ពិតប្រាកដណាស់ ភ្នំស្វាហ្វា និងភ្នំម៉ារវ៉ា គឺជាចំណោមសញ្ញាសម្គាល់នៃសាសនារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះជនណាដែលធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជទៅកាន់វិហារកាអ៍ប ឬធ្វើធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) នោះមិនមានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយចំពោះគេក្នុងការដើរទៅមករវាងភ្នំទាំងពីរនោះ”»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ការពិតអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានដើរញាប់ៗជំហានខ្លីៗព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប និងដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ា គឺដើម្បីបង្ហាញកម្លាំងមាំមួនឲ្យពួកអ្នកគោរពពហុព្រះបានឃើញប៉ុណ្ណោះ។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះក្នុងពេលដែលខ្ញុំកំពុងធ្លាក់ឈាមរដូវ ដូច្នេះហើយខ្ញុំមិនបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប និងមិនបានដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ាឡើយ។ ខ្ញុំក៏បានជម្រាបរឿងនោះប្រាប់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពេលនោះលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរនាងប្រតិបត្តិគ្រប់កិច្ចការទាំងអស់ដែលអ្នកធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជត្រូវធ្វើចុះ លើកលែងតែការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍បប៉ុណ្ណោះ ដែលនាងមិនត្រូវធ្វើរហូតទាល់តែនាងបានសម្អាតកាយស្អាតបាតសិន»។

លោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីព្រមទាំងបណ្ដាសហការីរបស់លោកបានចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រាហាជ្ជ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេមានសត្វសម្រាប់បូជាជាមួយខ្លួនឡើយ លើកលែងតែព្យាការី និងលោក តាល់ហះ ប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកលោក អាលី បានមកដល់ពីស្រុកយេម៉ែន ហើយលោកមានសត្វសម្រាប់បូជាជាមួយខ្លួនដែរ។ លោក អាលី បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានចូលក្នុងសភាពតមតាមបំណងដូចអ្វីដែលព្យាការីបានចូលដែរ»។ ពេលនោះ ព្យាការីក៏បានបង្គាប់បណ្ដាសហការីរបស់លោកឲ្យបំប្លែងវាទៅជាធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) ដោយឲ្យពួកគេដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប និងដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ា រួចកាត់សក់ក្បាលឲ្យខ្លី ហើយរួចផុតពីសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) លើកលែងតែអ្នកដែលមានសត្វសម្រាប់បូជាជាមួយខ្លួនប៉ុណ្ណោះ។ ពេលនោះមនុស្សម្នាបាននិយាយគ្នាថា៖ «តើពួកយើងត្រូវចេញដំណើរទៅកាន់ មីណា (ដើម្បីធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជ) បន្ទាប់ពីទើបតែរួមរស់ជាមួយភរិយារបស់យើងយ៉ាងដូចម្ដេចកើត?»។ នៅពេលដំណឹងនោះបានឮទៅដល់ព្យាការី លោកក៏មានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំបានដឹងរឿងនេះមុនដូចអ្វីដែលខ្ញុំបានដឹងនៅពេលនេះ ខ្ញុំច្បាស់ជាមិននាំយកសត្វបូជាមកជាមួយឡើយ ហើយប្រសិនបើគ្មានសត្វបូជាជាមួយខ្ញុំទេនោះ ខ្ញុំក៏ប្រាកដជារួចផុតពីសភាពតមដែរ»។ ចំណែកលោកស្រី អាយស្ហះ បានធ្លាក់ឈាមរដូវ ដូច្នេះលោកស្រីបានបំពេញកិច្ចពិធីទាំងអស់នៃធម្មយាត្រាហាជ្ជ លើកលែងតែការដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍បប៉ុណ្ណោះ។ លុះនៅពេលដែលលោកស្រីបានសម្អាតកាយស្អាតបាតរួចរាល់ លោកស្រីក៏បានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប។ លោកស្រីបានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ពួកលោកទាំងអស់គ្នាត្រឡប់ទៅវិញដោយទទួលបានទាំងធម្មយាត្រាហាជ្ជនិងធម្មយាត្រាតូច រីឯខ្ញុំត្រឡប់ទៅវិញដោយទទួលបានតែធម្មយាត្រាហាជ្ជមួយប៉ុណ្ណោះ!»។ ព្យាការីក៏បានបង្គាប់លោក អាប់ឌុរ-រ៉ះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អាប៊ី បាក្រ ឲ្យនាំលោកស្រីចេញដំណើរទៅកាន់ តាន់អ៊ីម ហើយលោកស្រីក៏បានបំពេញធម្មយាត្រាតូចបន្ទាប់ពីធម្មយាត្រាហាជ្ជរបស់លោកស្រី។

លោកស្រី ហាហ្វស្វះ បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងធ្លាប់បានហាមឃាត់យុវតីក្រមុំៗមិនឲ្យចេញទៅក្រៅ (សម្រាប់ចូលរួមការថ្វាយបង្គំព្រះក្នុងថ្ងៃបុណ្យ) ឡើយ។ ក្រោយមក មានស្ត្រីម្នាក់បានមកដល់ ហើយបានស្នាក់នៅឯប្រាសាទនៃវង្សត្រកូល បានី ខាឡាហ្វ។ នាងបានរៀបរាប់ថា បងស្រីរបស់នាងធ្លាប់បានរៀបការជាមួយបុរសម្នាក់ ក្នុងចំណោមបណ្ដាសហការីរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលធ្លាប់បានចូលរួមក្នុងសមរភូមិចំនួនដប់ពីរ (១២) លើកជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយបងស្រីរបស់នាងបានរួមដំណើរជាមួយស្វាមីក្នុងសមរភូមិចំនួនប្រាំមួយ (៦) លើក។ នាងបាននិយាយថា៖ «ពួកយើងធ្លាប់ជួយព្យាបាលអ្នករបួស និងថែទាំអ្នកជំងឺ។ បងស្រីរបស់ខ្ញុំបានទូលសួរអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ថា៖ “តើមានទោសពៃរ៍អ្វីដែរឬទេសម្រាប់ស្ត្រីណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកយើងក្នុងការស្នាក់នៅក្នុងផ្ទះ ប្រសិនបើនាងគ្មានអាវស្បៃបិទបាំងកាយ (ជីលបាប)?” លោកមានប្រសាសន៍តបថា៖ “មិត្តភក្តិរបស់នាងគប្បីចែករំលែកអាវស្បៃបិទបាំងកាយឲ្យនាងពាក់ ហើយនាងគួរតែចេញទៅចូលរួមក្នុងអំពើល្អ និងការជួបជុំសាសនារបស់បណ្ដាអ្នកមានជំនឿ”»។ លុះនៅពេលដែលលោកស្រី អ៊ុម្មុ អាទិយយ៉ះ បានមកដល់ ខ្ញុំបានសួរគាត់ថា៖ «តើលោកស្រីធ្លាប់បានឮអ្វីខ្លះអំពីរឿងនោះ?»។ លោកស្រី អ៊ុម្មុ អាទិយយ៉ះ បាននិយាយថា៖ «ឪពុកខ្ញុំសូមបូជាដើម្បីលោក!» — ហើយលោកស្រីមិនដែលរំឭកដល់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ម្ដងណាឡើយ ដោយមិនពោលពាក្យថា «ឪពុកខ្ញុំសូមបូជាដើម្បីលោក» នោះ។ ពួកយើងបានសួរគាត់ថា៖ «តើលោកស្រីធ្លាប់បានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍បែបនេះនិងបែបនោះដែរឬទេ?»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ចាសពិតមែនហើយ ឪពុកខ្ញុំសូមបូជាដើម្បីលោក! លោកបានមានប្រសាសន៍បង្គាប់ពួកយើងថា ចូរបណ្ដែតឲ្យយុវតីក្រមុំៗដែលស្ថិតក្នុងបន្ទប់បិទបាំង ឬយុវតីវ័យក្មេង និងស្ត្រីដែលមានឈាមរដូវ ចេញទៅចូលរួមក្នុងអំពើល្អ និងការជួបជុំបួងសួងរបស់បណ្ដាមូស្លីម ប៉ុន្តែស្ត្រីដែលមានឈាមរដូវត្រូវនៅដាច់ដោយឡែកពីទីលានថ្វាយបង្គំព្រះ»។ ខ្ញុំបានសួរគាត់ថា៖ «ចុះចំពោះស្ត្រីដែលមានឈាមរដូវនោះឬ?»។ គាត់បានតបថា៖ «តើពួកនាងមិនបានទៅចូលរួមនៅឯវាល អារ៉ាហ្វាត និងនៅកន្លែងនេះកន្លែងនោះទេឬអី?»។