សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក ណាភីរ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាប់ឌុលឡោះ (ប៊ិន អាប់ឌុលឡោះ) អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បាននិយាយទៅកាន់បិតារបស់គាត់ថា៖ «សូមលោកផ្អាកស្នាក់នៅទីនេះសិន ពីព្រោះខ្ញុំបារម្ភថាជម្លោះ (រវាងលោក អ៊ីប៊ីន អាហ្ស-ហ្ស៊ូបែរ និង អាល់-ហាច្ចាច) អាចនឹងមករារាំងលោកមិនឲ្យទៅដល់វិហារកាអ៍ប»។ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើរឿងនោះកើតឡើងមែន ខ្ញុំនឹងប្រតិបត្តិដូចអ្វីដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់បានប្រតិបត្តិ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា “ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកមានគំរូដ៏ល្អប្រពៃនៅក្នុងរូបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់”។ ដូច្នេះ ខ្ញុំសូមយកពួកអ្នកធ្វើជាសាក្សីថា ខ្ញុំបានកំណត់កាតព្វកិច្ចលើខ្លួនឯងនូវការធ្វើធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ)»។ ដូច្នេះ លោកក៏បានចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រាតូច។ បន្ទាប់មកលោកបានចេញដំណើរ រហូតដល់ពេលទៅដល់វាលដី អាល់-បៃដា លោកក៏បានចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់ទាំងធម្មយាត្រាហាជ្ជ និងធម្មយាត្រាតូចរួមគ្នា ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កិច្ចការនៃធម្មយាត្រាហាជ្ជ និងធម្មយាត្រាតូច គឺដូចគ្នាតែមួយប៉ុណ្ណោះ»។ បន្ទាប់មកលោកបានទិញសត្វសម្រាប់បូជាពី គូដៃដ។ លុះពេលមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ លោកបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប និងដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ាតែមួយលើកគត់សម្រាប់ទាំងពីរ ហើយលោកមិនបានរួចផុតពីសភាពតមឡើយ រហូតទាល់តែលោកបានបញ្ចប់ទាំងធម្មយាត្រាហាជ្ជ និងធម្មយាត្រាតូចរបស់លោក។

លោក អាល់-មិសវើរ អ៊ីប៊ីន ម៉ាខ្រាម៉ះ និងលោក ម៉ាវ៉ាន បានដំណាលថា៖ ព្យាការីបានចេញដំណើរពីទីក្រុងម៉ាឌីណះ នៅក្នុងសម័យនៃកិច្ចព្រមព្រៀង អាល់-ហូដៃប៊ីយ៉ះ ជាមួយនឹងបណ្ដាសហការីរបស់លោកជាងមួយពាន់នាក់។ លុះនៅពេលដែលពួកគេបានទៅដល់ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ ព្យាការីបានបំពាក់កម្រងសម្គាល់លើកសត្វសម្រាប់បូជារបស់លោក និងបានធ្វើស្លាកស្នាមសម្គាល់លើវា (ឥស្ហអារ) ហើយលោកបានចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ)។

លោក អាល់-មិសវើរ អ៊ីប៊ីន ម៉ាខ្រាម៉ះ និងលោក ម៉ាវ៉ាន បានដំណាលថា៖ ព្យាការីបានចេញដំណើរពីទីក្រុងម៉ាឌីណះ នៅក្នុងសម័យនៃកិច្ចព្រមព្រៀង អាល់-ហូដៃប៊ីយ៉ះ ជាមួយនឹងបណ្ដាសហការីរបស់លោកជាងមួយពាន់នាក់។ លុះនៅពេលដែលពួកគេបានទៅដល់ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ ព្យាការីបានបំពាក់កម្រងសម្គាល់លើកសត្វសម្រាប់បូជារបស់លោក និងបានធ្វើស្លាកស្នាមសម្គាល់លើវា (ឥស្ហអារ) ហើយលោកបានចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ)។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានវេញកម្រងខ្សែសម្គាល់សម្រាប់សត្វអូដ្ឋបូជារបស់ព្យាការីដោយដៃផ្ទាល់របស់ខ្ញុំ បន្ទាប់មកលោកបានបំពាក់កម្រងនោះ និងបានធ្វើស្លាកស្នាមសម្គាល់លើសត្វទាំងនោះ ហើយបានបញ្ជូនពួកវាឆ្ពោះទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាក្កះ ហើយគ្មានអ្វីមួយដែលត្រូវបានអនុញ្ញាត ត្រូវបានចាត់ទុកជាការហាមឃាត់សម្រាប់លោកក្នុងពេលនោះឡើយ (ពោលគឺលោកមិនបានចូលក្នុងសភាពតមទេ ព្រោះលោកស្នាក់នៅម៉ាឌីណះ)។

លោកស្រី ហាហ្វស្វះ បានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានជម្រាបសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើមានហេតុអ្វីចំពោះមនុស្សម្នា ដែលពួកគេបានរួចផុតពីសភាពតម ប៉ុន្តែលោកផ្ទាល់មិនទាន់រួចផុតពីសភាពតមនោះ?»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំបានលាបកាវរៀបចំសក់ក្បាលរបស់ខ្ញុំ និងបានបំពាក់កម្រងសម្គាល់លើសត្វបូជារបស់ខ្ញុំ ដូច្នេះខ្ញុំមិនអាចរួចផុតពីសភាពតមឡើយ រហូតទាល់តែខ្ញុំបានរួចផុតពីធម្មយាត្រាហាជ្ជទាំងស្រុងសិន»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់តែងតែផ្ញើសត្វសម្រាប់បូជាពីទីក្រុងម៉ាឌីណះ ហើយខ្ញុំតែងតែវេញកម្រងខ្សែសម្គាល់សម្រាប់សត្វបូជារបស់លោក ហើយលោកមិនដែលតមចៀសវាងនូវអ្វីមួយដែលអ្នកស្ថិតក្នុងសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) ត្រូវតមចៀសវាងនោះឡើយ។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានវេញកម្រងខ្សែសម្គាល់សម្រាប់សត្វបូជារបស់ព្យាការី បន្ទាប់មកលោកបានធ្វើស្លាកស្នាមសម្គាល់ និងបំពាក់កម្រងលើពួកវា (ឬខ្ញុំបានបំពាក់កម្រងលើពួកវា) រួចហើយលោកបានបញ្ជូនពួកវាឆ្ពោះទៅកាន់វិហារកាអ៍ប ដោយលោកបានបន្តស្នាក់នៅឯទីក្រុងម៉ាឌីណះ ហើយគ្មានអ្វីមួយដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតសម្រាប់លោក ត្រូវបានចាត់ទុកជាការហាមឃាត់សម្រាប់លោកឡើយ។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី បាក្រ អ៊ីប៊ីន អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន ហាហ្សម បានដំណាលថា លោកស្រី អាមរ៉ះ ប៊ិនត៍ អាប់ឌុរ-រ៉ះម៉ាន បានប្រាប់គាត់ថា៖ លោក ហ្ស៊ីយ៉ាដ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី ស៊ូហ្វយ៉ាន បានសរសេរសំបុត្រមួយច្បាប់ទៅកាន់លោកស្រី អាយស្ហះ ដោយជម្រាបថា លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ជនណាដែលផ្ញើសត្វសម្រាប់បូជាទៅកាន់វិហារកាអ៍ប អ្វីៗទាំងអស់ដែលត្រូវបានហាមឃាត់ចំពោះអ្នកធ្វើធម្មយាត្រា នឹងត្រូវហាមឃាត់ចំពោះបុគ្គលនោះដែរ រហូតទាល់តែសត្វបូជារបស់គេត្រូវបានអារក (នៅថ្ងៃទី ១០ នៃខែ ហ្ស៊ុល-ហិជ្ជះ)»។ លោកស្រី អាមរ៉ះ បានបន្តទៀតថា៖ ពេលនោះលោកស្រី អាយស្ហះ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រឿងនេះមិនមែនដូចអ្វីដែលលោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បាននិយាយនោះឡើយ! ខ្ញុំបានវេញកម្រងខ្សែសម្គាល់សម្រាប់សត្វបូជារបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយដៃផ្ទាល់របស់ខ្ញុំ បន្ទាប់មកអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបំពាក់កម្រងនោះលើកសត្វទាំងនោះដោយដៃផ្ទាល់របស់លោក រួចលោកបានផ្ញើពួកវាទៅជាមួយបិតារបស់ខ្ញុំ (លោក អាប៊ូ បាក្រ) ហើយគ្មានអ្វីមួយដែលព្រះជាម្ចាស់បានអនុញ្ញាត ត្រូវបានចាត់ទុកជាការហាមឃាត់ចំពោះអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ រហូតទាល់តែសត្វបូជានោះត្រូវបានអារក»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ធ្លាប់មានលើកមួយ ព្យាការីបានផ្ញើសត្វចៀមធ្វើជាសត្វសម្រាប់បូជា។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំធ្លាប់បានវេញកម្រងខ្សែសម្គាល់សម្រាប់សត្វបូជារបស់ព្យាការី ហើយលោកបានបំពាក់កម្រងលើសត្វចៀមទាំងនោះ ហើយលោកបានបន្តរស់នៅជាមួយក្រុមគ្រួសាររបស់លោកជាធម្មតា ដោយមិនស្ថិតក្នុងសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) ឡើយ។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំធ្លាប់បានវេញកម្រងខ្សែសម្គាល់សម្រាប់សត្វចៀមរបស់ព្យាការី ហើយលោកបានផ្ញើពួកវាទៅកាន់វិហារកាអ៍ប រួចហើយលោកបានបន្តរស់នៅជាធម្មតា ដោយមិនស្ថិតក្នុងសភាពតមឡើយ។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានវេញកម្រងខ្សែសម្គាល់សម្រាប់សត្វបូជារបស់ព្យាការី មុនពេលដែលលោកចូលក្នុងសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម)។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានវេញកម្រងខ្សែសម្គាល់សម្រាប់សត្វបូជាទាំងនោះ ពីអំបោះរោមចៀមពណ៌ដែលខ្ញុំមាននៅក្បែរខ្លួន។

លោក អ៊ីក្រ៊ីម៉ះ បានដំណាលពីលោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានទតឃើញបុរសម្នាក់កំពុងដឹកសត្វអូដ្ឋសម្រាប់បូជា (បាដាណះ) របស់ខ្លួន។ លោកក៏មានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកជិះលើវាទៅ»។ បុរសនោះបានជម្រាបថា៖ «វាជាសត្វអូដ្ឋសម្រាប់បូជា»។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ដដែលថា៖ «ចូរអ្នកជិះលើវាទៅ»។ លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា៖ «ខ្ញុំពិតជាបានឃើញបុរសនោះជិះលើសត្វអូដ្ឋនោះ ដោយធ្វើដំណើរទន្ទឹមជាមួយព្យាការី ខណៈដែលស្បែកជើងមួយគូត្រូវបានគេចងព្យួរនៅលើកសត្វអូដ្ឋនោះជាសញ្ញាសម្គាល់»។

លោក អាលី បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ខ្ញុំឲ្យយកស្បែក និងក្រណាត់គ្របខ្នងនៃសត្វអូដ្ឋបូជាដែលខ្ញុំបានអារកនោះ ទៅបរិច្ចាគជាទាន។

លោក ណាភីរ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ មានបំណងចង់ធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជ នៅឆ្នាំនៃធម្មយាត្រារបស់ពួក អាល់-ហារូរីយ៉ះ ក្នុងរជ្ជកាលនៃលោក អ៊ីប៊ីន អាហ្ស-ហ្ស៊ូបែរ។ ពេលនោះ មានគេបាននិយាយទៅកាន់លោកថា៖ «មនុស្សម្នាកំពុងត្រៀមប្រយុទ្ធគ្នា ហើយពួកយើងបារម្ភខ្លាចពួកគេមករារាំងផ្លូវលោក»។ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានឆ្លើយតបថា៖ «“ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកមានគំរូដ៏ល្អប្រពៃនៅក្នុងរូបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់”។ ប្រសិនបើរឿងនោះកើតឡើង ខ្ញុំនឹងប្រតិបត្តិដូចអ្វីដែលលោកធ្លាប់បានប្រតិបត្តិ។ ខ្ញុំសូមយកពួកអ្នកធ្វើជាសាក្សីថា ខ្ញុំបានតាំងចិត្តធ្វើធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ)»។ លុះពេលលោកបានទៅដល់វាលដី អាល់-បៃដា លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កិច្ចការនៃធម្មយាត្រាហាជ្ជ និងធម្មយាត្រាតូច គឺដូចគ្នាតែមួយប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំសូមយកពួកអ្នកធ្វើជាសាក្សីថា ខ្ញុំបានរួមបញ្ចូលធម្មយាត្រាហាជ្ជជាមួយធម្មយាត្រាតូចរបស់ខ្ញុំ»។ លោកបាននាំយកសត្វសម្រាប់បូជាដែលបានបំពាក់កម្រងសម្គាល់ ដែលលោកបានទិញតាមផ្លូវ លុះពេលមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ លោកបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប និងដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ា ហើយលោកមិនបានធ្វើអ្វីលើសពីនោះឡើយ។ លោកមិនបានរួចផុតពីការហាមឃាត់ណាមួយនៃសភាពតមឡើយ រហូតទាល់តែដល់ថ្ងៃអារកសត្វបូជា (ថ្ងៃទី ១០ នៃខែ ហ្ស៊ុល-ហិជ្ជះ) នៅថ្ងៃនោះ លោកក៏បានកោរសក់ក្បាល និងបានអារកសត្វបូជា ហើយលោកបានយល់ឃើញថាការដើរព័ទ្ធជុំវិញលើកដំបូងរបស់លោក គឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទាំងធម្មយាត្រាហាជ្ជ និងធម្មយាត្រាតូច។ បន្ទាប់មកលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្យាការីធ្លាប់បានប្រតិបត្តិដូចគ្នាបែបនេះដែរ»។

លោកស្រី អាមរ៉ះ ប៊ិនត៍ អាប់ឌុរ-រ៉ះម៉ាន បានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានឮលោកស្រី អាយស្ហះ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកយើងបានចេញដំណើរជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ នៅសល់ប្រាំ (៥) ថ្ងៃចុងក្រោយនៃខែ ហ្ស៊ុល-កាអ៍ដះ ដោយពួកយើងមានបំណងតែមួយគត់គឺការធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជ។ លុះនៅពេលដែលពួកយើងចូលទៅជិតទីក្រុងម៉ាក្កះ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ដល់ជនណាដែលមិនមានសត្វសម្រាប់បូជាជាមួយខ្លួន ឲ្យរួចផុតពីសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) បន្ទាប់ពីបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប និងដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ារួចរាល់»។ លោកស្រី អាយស្ហះ បានមានប្រសាសន៍បន្តទៀតថា៖ «នៅថ្ងៃអារកសត្វបូជា (យោមូណ្ណាហ៍រ) សាច់គោត្រូវបានគេយកមកចែកជូនពួកយើង។ ខ្ញុំក៏បានសួរថា៖ “តើនេះជាអ្វី?”។ គេបានឆ្លើយប្រាប់ថា៖ “អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានអារកសត្វគោបូជាជំនួសឲ្យបណ្ដាភរិយារបស់លោក”»។ លោក យ៉ះយ៉ា បានបញ្ជាក់ថា៖ ខ្ញុំបានរំឭករឿងដំណាលនេះប្រាប់លោក អាល់-កាស៊ីម ហើយគាត់បាននិយាយថា៖ «លោកស្រីបានដំណាលរឿងនេះប្រាប់អ្នកយ៉ាងត្រឹមត្រូវពេញលេញបំផុត»។

លោក ណាភីរ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាប់ឌុលឡោះ (អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ) តែងតែអារកសត្វបូជារបស់លោកនៅឯកន្លែងអារកសត្វបូជា (ម៉ាន់ហារ)។ លោក អ៊ូបៃឌុលឡោះ បានបញ្ជាក់ថា៖ «ពោលគឺនៅត្រង់កន្លែងអារកសត្វបូជារបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់»។

លោក ណាភីរ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ តែងតែបញ្ជូនសត្វសម្រាប់បូជារបស់លោកពី ជាំអ៍ (អាល់-មុស្វដាលីហ្វះ) នៅមួយភាគបីចុងក្រោយនៃយប់ ជាមួយបណ្ដាអ្នកធ្វើធម្មយាត្រា ដែលក្នុងនោះមានទាំងជនសេរីនិងទាសករ រហូតទាល់តែសត្វទាំងនោះត្រូវបាននាំចូលទៅដល់កន្លែងអារកសត្វបូជា (ម៉ាន់ហារ) របស់ព្យាការី។

លោក សះល៍ អ៊ីប៊ីន បាក្ការ បានដំណាលពីរឿងដំណាលសង្ខេបរបស់លោក អាណាស ថា៖ ព្យាការីបានអារកសត្វអូដ្ឋសម្រាប់បូជាចំនួនប្រាំពីរ (៧) ក្បាល ដោយដៃផ្ទាល់របស់លោក ខណៈដែលសត្វអូដ្ឋទាំងនោះកំពុងឈរត្រង់ ហើយលោកបានធ្វើពិធីបូជាសត្វចៀមឈ្មោលមានស្នែងសម្បុរខ្មៅលាយសចំនួនពីរ (២) ក្បាល នៅឯទីក្រុងម៉ាឌីណះ។