ការពន្យល់សីលធម៌ចៅក្រមឥស្លាម

[ការកត់ត្រាផ្លូវការនៃការពន្យារពេល] [១១៩៣] ចៅក្រមត្រូវតែធ្វើសក្ខីកម្មលើការពន្យារពេលនិងកាលបរិច្ឆេទឱ្យបានច្បាស់លាស់ព្រមទាំងចុះបញ្ជីក្នុងកំណត់ហេតុតុលាការ (ឌីវ៉ាន) ដើម្បីកុំឱ្យមានការភាន់ច្រឡំនៅពេលផុតកំណត់។ ប្រសិនបើរយ៖ពេលមួយឆ្នាំកន្លងផុតទៅហើយចៅក្រមទទួលមរណភាពឬត្រូវបានដកតំណែងមុនពេលស្ត្រីជ្រើសរើសនោះចៅក្រមថ្មីដែលឡើងកាន់តំណែងត្រូវបន្តអនុវត្តតាមកំណត់ត្រានោះនៅពេលមានភស្តុតាងឬការសារភាពរបស់ស្វាមីហើយផ្តល់សិទ្ធិជ្រើសរើសដល់នាងបើនៅតែមិនទាន់រួមដំណេក។

ពីព្រោះសេចក្តីសម្រេចដែលចេញដោយចៅក្រមមិនអាចត្រូវលុបចោលដោយចៅក្រមក្រោយឡើយ។ [ការពន្យារពេលក្រៅតុលាការ] [១១៩៤] ប្រសិនបើប្តីប្រពន្ធមានទំនាស់ក្រៅតុលាការហើយមានអ្នកសម្របសម្រួលចូលមកជួយដោយព្រមព្រៀងគ្នាពន្យារពេលមួយឆ្នាំដូចចៅក្រម; លុះដល់ផុតមួយឆ្នាំស្វាមីមិនព្រមលែងលះហើយនាំគ្នាមកប្តឹងចៅក្រម៖ នោះចៅក្រមត្រូវចាប់ផ្តើមរាប់មួយឆ្នាំសារជាថ្មីចាប់ពីថ្ងៃប្តឹងមកតុលាការហើយមិនយកចិត្តទុកដាក់លើកិច្ចព្រមព្រៀងឯកជនរបស់ពួកគេឡើយ។ ពីព្រោះកិច្ចព្រមព្រៀងឯកជនគ្រាន់តែជាការពន្យារធម្មតាដោយគ្មានចំណាត់ការតុលាការ។

[ស្វាមីស្នើសុំពន្យារពេលបន្ថែម] [១១៩៥] ប្រសិនបើចៅក្រមពន្យារពេលមួយឆ្នាំហើយស្វាមីនៅតែមិនអាចរួមដំណេកបានរួចស្វាមីសុំពន្យារពេលមួយឆ្នាំទៀតឬមួយខែទៀត៖ នោះចៅក្រមមិនត្រូវអនុញ្ញាតឡើយលើកលែងតែមានការយល់ព្រមពីភរិយាពីព្រោះកាលកំណត់ត្រូវបានបញ្ញត្តិដោយច្បាប់សាសនា។ [១១៩៦] ប្រសិនបើនាងយល់ព្រមពន្យារពេលបន្ថែមចៅក្រមអាចអនុញ្ញាតបាន។ ប្រសិនបើក្រោយមកនាងប្តូរចិត្តដកពាក្យយល់ព្រមវិញនាងមានសិទ្ធិនោះ; ការពន្យារពេលបន្ថែមត្រូវទុកជាមោឃ៖ ហើយចៅក្រមត្រូវផ្តល់សិទ្ធិជ្រើសរើសបែកគ្នាដល់នាងភ្លាមៗ ពីព្រោះការពន្យារនេះប្រៀបដូចជាការអនុញ្ញាតបណ្តោះអាសន្នដែលមិនចងកាតព្វកិច្ចឡើយ។

[ការរៀបការឡើងវិញជាមួយប្តីទន់ខ្សោយផ្លូវភេទក្រោយការបែកគ្នា] [១១៩៧] ប្រសិនបើនាងបានជ្រើសរើសបែកគ្នាហើយចៅក្រមបានផ្តាច់នរករួចហើយបន្ទាប់មកស្វាមីដដែលនោះបានរៀបការជាមួយនាងឡើងវិញក្រោមកិច្ចសន្យាថ្មីហើយនៅតែមិនអាចរួមដំណេកជាមួយនាងបានទៀតរួចនាងបានប្តឹងចៅក្រមដោយអះអាងថាគេបានសន្យាថានឹងជាសះស្បើយ៖ នោះចៅក្រមមិនទទួលពាក្យបណ្តឹងរបស់នាងឡើយហើយមិនផ្តល់សិទ្ធិជ្រើសរើសដល់នាងទៀតទេពីព្រោះតាមរយ៖ការរៀបការជាមួយគេម្តងទៀតទាំងដឹងពីស្ថានភាពរបស់គេនាងបានស្ម័គ្រចិត្តទទួលយកវិការ៖នោះរួចទៅហើយ។

ខុសប្លែកពីស្ត្រីដែលរៀបការជាមួយបុរសម្នាក់ដោយគ្រាន់តែឮថាគេទន់ខ្សោយជាមួយអ្នកដទៃ៖ នាងនៅតែមានសិទ្ធិជ្រើសរើសពីព្រោះអសមត្ថភាពជាមួយស្ត្រីម្នាក់មិនប្រាកដថាអសមត្ថភាពជាមួយស្ត្រីទាំងអស់ឡើយ។ [ស្ថានភាពដែលត្រូវចាត់ទុកដូចគ្នានឹងភាពទន់ខ្សោយផ្លូវភេទ] [១១៩៨] ប្រសិនបើបុរសម្នាក់ធ្លាប់មានកូនជាមួយភរិយារួចបានលែងលះដាច់ស្រេច (បាអ៊ីន) បន្ទាប់មកបានរៀបការជាមួយនាងឡើងវិញហើយមិនអាចរួមដំណេកក្នុងចំណងថ្មីនេះបាននោះគេត្រូវបានចាត់ទុកជាអ៊ិននីន; ប្រសិនបើនាងប្តឹងចៅក្រមត្រូវពន្យារពេលមួយឆ្នាំពីព្រោះកិច្ចសន្យាទីពីរជារឿងឯករាជ្យ។ [១១៩៩] ប្រសិនបើគេរៀបការជាមួយនាងហើយរួមរស់ត្រឹមតែខាងក្រៅដោយគ្មានការស៊កបញ្ចូលហើយនាងនៅតែព្រហ្មចារីឬមិនព្រហ្មចារីដោយគ្មានការរួមដំណេកពិតប្រាកដរួចនាងប្តឹង៖ គេត្រូវបានពន្យារពេលមួយឆ្នាំពីព្រោះគោលបំណងនរក (ការរីករាយសេចក្តីបរិសុទ្ធនិងការបន្តពូជពង្ស) មិនត្រូវបានបំពេញឡើយ។

[បណ្តឹងរបស់ទាសីទាក់ទងនឹងការទន់ខ្សោយផ្លូវភេទរបស់ស្វាមី] [១២០០] ប្រសិនបើទាសីរបស់បុរសម្នាក់ត្រូវបានរៀបការឱ្យទៅបុរសម្នាក់ហើយទាសីនោះបានប្តឹងស្វាមីទៅកាន់ចៅក្រមដោយអះអាងថាគេទន់ខ្សោយផ្លូវភេទ (អ៊ិននីន) ឬពិការអង្គជាត (ម៉ាជ៍ប៊ូប)៖ លោកអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះនិងហ្សុហ្វើរបានមានប្រសាសន៍ថា៖ សិទ្ធិជ្រើសរើសជារបស់ម្ចាស់របស់នាង៖ ប្រសិនបើម្ចាស់យល់ព្រមនាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសឡើយ។ រីឯលោកអាប៊ូយូសុហ្វបានមានប្រសាសន៍ថា៖ សិទ្ធិជ្រើសរើសជារបស់ទាសីផ្ទាល់ហើយម្ចាស់គ្មានសិទ្ធិជ្រៀតជ្រែកឡើយ។

លោកអាប៊ូយូសុហ្វសំអាងថាសិទ្ធិជារបស់នាងពីព្រោះផលប្រយោជន៍នៃការរួមដំណេកជារបស់នាងរីឯលោកអាប៊ូហាណីហ្វះនិងហ្សុហ្វើរសំអាងថាគោលបំណងចម្បងគឺកូនចៅដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់ម្ចាស់។ [វិធានលើប្តីទន់ខ្សោយផ្លូវភេទប្រសិនបើគេអាចរួមដំណេកជាមួយស្ត្រីផ្សេងទៀតបាន] [១២០១] ប្រសិនបើបុរសម្នាក់រៀបការជាមួយស្ត្រីម្នាក់ហើយមិនអាចរួមដំណេកជាមួយនាងបានប៉ុន្តែគេមានភរិយាផ្សេងទៀតឬស្រីស្នំដែលគេអាចរួមដំណេកបាន៖ នោះគេនៅតែត្រូវចាត់ទុកជាអ៊ិននីនចំពោះភរិយាដែលមិនបានរួមដំណេកនោះហើយត្រូវពន្យារពេលមួយឆ្នាំរួចនាងទទួលបានសិទ្ធិជ្រើសរើសបែកគ្នានៅពេលផុតកំណត់; ពីព្រោះការរួមដំណេកជាមួយអ្នកដទៃមិនបានបំពេញសិទ្ធិរបស់នាងឬកាត់បន្ថយការឈឺចាប់របស់នាងឡើយ។ ហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ទ្រង់ដឹងបំផុត។

ជំពូកទី៨៥៖ ស្តីអំពីការផ្តល់សិទ្ធិជ្រើសរើសដល់ស្ត្រីនៅពេលផុតកំណត់មួយឆ្នាំនៃប្តីទន់ខ្សោយផ្លូវភេទ [១២០២] ត្រូវបានបញ្ជាក់ពីអ៊ីប្រាហ៊ីមអាល់-ណាខាអ៊ីថានាងទទួលបានសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅចុងឆ្នាំ៖ បើនាងពេញចិត្តនាងនៅបន្តហើយបើនាងចង់នាងអាចបែកគ្នា។ [១២០៣] បណ្តាហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ជាច្រើនបានបញ្ជាក់ថា៖ ១. សិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់នាងត្រូវបានបញ្ជាក់នៅពេលផុតកំណត់មួយឆ្នាំ។ ២. ប្រសិនបើនាងជ្រើសរើសបែកគ្នាហើយចៅក្រមកាត់សេចក្តីនាងទទួលបានថ្លៃបណ្ណាការពេញលេញ។ ៣. ការបែកគ្នានេះមានលក្ខណ៖ជាការលែងលះដាច់ស្រេច (តាឡាកបាអ៊ីន)។ ៤. ប្រសិនបើមុនពេលចៅក្រមប្រកាសផ្តាច់នាងព្រមនៅបន្តនោះចៅក្រមមិនត្រូវកាត់សេចក្តីឱ្យបែកគ្នាឡើយ។ ៥. ប្រសិនបើនាងសម្រាលកូនក្នុងកំឡុងពេលធម្មតាក្រោយការបែកគ្នាដោយមិនបានប្រកាសថាផុតអ៊ុឌ្ដះហ៍ខ្សែស្រឡាយកូនត្រូវភ្ជាប់ទៅស្វាមី។

ជំពូកទី៨៦៖ ស្តីអំពីទស្សន៖ទាក់ទងនឹងថ្លៃបណ្ណាការពេញលេញឬពាក់កណ្តាលសម្រាប់ភរិយារបស់ប្តីទន់ខ្សោយផ្លូវភេទ [១២០៤] ត្រូវបានបញ្ជាក់ពីលោកអ៊ូម៉ើរអ៊ីប៊ិនអាល់-ខាត់ត ﵁ ថា៖ បុរសទន់ខ្សោយផ្លូវភេទត្រូវពន្យារពេលមួយឆ្នាំ; បើគេរួមដំណេកបាននោះរួចរាល់បើមិនបានទេត្រូវបែកគ្នាហើយនាងទទួលបានថ្លៃបណ្ណាការពេញលេញ។ លោកចៅក្រមស៊ុរ៉យហ៍យល់ថាត្រូវបង់ត្រឹមតែពាក់កណ្តាលនៃបណ្ណាការប៉ុណ្ណោះ។ បណ្តាអ្នកប្រាជ្ញហាណាភីរបស់យើងប្រកាន់យកសាលក្រមរបស់លោកអ៊ូម៉ើរ ﵁ ដោយផ្អែកលើគោលការណ៍ដែលថាការនៅបន្ទប់ដាច់ដោយឡែកត្រឹមត្រូវ (ខល់វ៉ះហ៍សាហ៊ីហះហ៍) ជាមួយអ៊ិននីនតម្រូវឱ្យបង់ថ្លៃបណ្ណាការពេញលេញ។ ហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ទ្រង់ដឹងបំផុត។

ជំពូកទី៨៧៖ ប្រសិនបើស្វាមីបានរួមដំណេកជាមួយភរិយាម្តងនាងលែងមានសិទ្ធិជ្រើសរើសបែកគ្នាទៀតហើយ [១២០៥] ត្រូវបានបញ្ជាក់ពីអាល់-ហាសាន់ថាគាត់បាននិយាយថា៖ ប្រសិនបើគេរួមដំណេកជាមួយនាងម្តងនាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសទេហើយមិនត្រូវកាត់សេចក្តីឱ្យបែកគ្នាឡើយ។ អ្នកប្រាជ្ញរបស់យើងប្រកាន់យកទស្សន៖នេះ៖ ការរួមដំណេកម្តងបានបំពេញកាតព្វកិច្ចនរកអប្បបរមាដែលផ្តាច់សិទ្ធិប្តឹងពីរឿងទន់ខ្សោយផ្លូវភេទ។ ប្រសិនបើនាងត្អូញត្អែរថាគេរួមដំណេកតែម្តងរួចងាកទៅរកភរិយាផ្សេងទៀតឬស្រីស្នំនាងនៅតែគ្មានសិទ្ធិសុំបែកគ្នាឡើយ; ប៉ុន្តែចៅក្រមបង្គាប់ឱ្យគេបែងចែកវេនគេងយប់ (កាសាំ) ឱ្យស្មើភាពគ្នារវាងភរិយាទាំងឡាយ។ នៅពេលគេងជាមួយនាងការរួមដំណេកជាក់ស្តែងមិនមែនជាកាតព្វកិច្ចច្បាប់រាល់យប់ឡើយ។ ហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ទ្រង់ដឹងបំផុត។

ជំពូកទី៨៨៖ ស្តីអំពីប្តីដែលពិការអង្គជាត (ម៉ាជ៍ប៊ូប) និងវិធាននៃការផ្តាច់នរក។

ជំពូកទី៨៨៖ ស្តីអំពីប្តីដែលពិការអង្គជាត [សិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់ភរិយាក្នុងករណីម៉ាជ៍ប៊ូប] [១២០៦] ប្រសិនបើស្ត្រីនាំស្វាមីមកចំពោះមុខចៅក្រមដោយអះអាងថាគេជាជនពិការអង្គជាត (ម៉ាជ៍ប៊ូប៖ ដាច់ទាំងអង្គជាតនិងពងស្វាស) ហើយទាមទារការរួមដំណេក៖ ប្រសិនបើស្វាមីសារភាពទទួលស្គាល់នាងទទួលបានសិទ្ធិជ្រើសរើសភ្លាមៗ ហើយគ្មានការពន្យារពេលមួយឆ្នាំឡើយ។ ភាពខុសគ្នារវាងម៉ាជ៍ប៊ូបនិងអ៊ិននីន៖ ការពន្យារពេលត្រូវបានផ្តល់ឱ្យអ៊ិននីនដោយសារនៅមានក្តីសង្ឃឹមជាសះស្បើយរីឯម៉ាជ៍ប៊ូបគ្មានក្តីសង្ឃឹមឡើយ។ ប្រសិនបើនាងជ្រើសរើសបែកគ្នា៖ - មុនពេលនៅបន្ទប់ដាច់ដោយឡែក៖ ត្រូវបង់ពាក់កណ្តាលបណ្ណាការនិងគ្មានកាតព្វកិច្ចអ៊ុឌ្ដះហ៍ឡើយ។ - ក្រោយពេលនៅបន្ទប់ដាច់ដោយឡែក៖ តាមទស្សន៖អាប៊ូហាណីហ្វះត្រូវបង់បណ្ណាការពេញលេញនិងមានកាតព្វកិច្ចអ៊ុឌ្ដះហ៍រីឯសិស្សទាំងពីរយល់ថាបង់ពាក់កណ្តាលបណ្ណាការ។

ផ្នែកស្តីអំពីការយល់ព្រមជាក់ស្តែងរបស់ភរិយាក្នុងការបន្តរួមរស់ជាមួយប្តីពិការអង្គជាត (ម៉ាជ៍ប៊ូប)។

ចំពោះកាតព្វកិច្ចអ៊ុឌ្ដះហ៍ក្រោយការនៅបន្ទប់ដាច់ដោយឡែកជាមួយម៉ាជ៍ប៊ូប៖ ប្រសិនបើទឹកកាមរីងស្ងួតទាំងស្រុងនោះគ្មានអ៊ុឌ្ដះហ៍ឡើយ; ប៉ុន្តែបើសង្ស័យថានៅមានទឹកនោះត្រូវប្រកាន់អ៊ុឌ្ដះហ៍ជាការប្រុងប្រយ័ត្ន។ [ការយល់ព្រមរបស់ភរិយាចំពោះម៉ាជ៍ប៊ូប] [១២០៧] ប្រសិនបើនៅពេលដឹងថាគេជាម៉ាជ៍ប៊ូបនាងបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំយល់ព្រមរួមរស់ជាមួយគាត់» ដោយមានសាក្សីបញ្ជាក់នាងមិនអាចដកពាក្យវិញនៅពេលក្រោយបានឡើយពីព្រោះការយល់ព្រមបានផ្តាច់សិទ្ធិរបស់នាងជាស្ថាពរ។ [តើស្ត្រីដែលមានទ្វារមាសបិទជិតមានសិទ្ធិជ្រើសរើសដែរឬទេ?] [១២០៨] ប្រសិនបើបុរសពិការអង្គជាតរៀបការជាមួយស្ត្រីដែលមានទ្វារមាសបិទជិត (រ៉ាត់កា៖ មិនអាចរួមដំណេកបាន) ហើយនាងបានប្តឹងគេ៖ នាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសបែកគ្នាឡើយ; ពីព្រោះសិទ្ធិជ្រើសរើសត្រូវបានផ្តល់ឱ្យដើម្បីឱ្យស្ត្រីអាចទៅស្វែងរកការរួមរស់ជាមួយបុរសផ្សេងទៀតបានដែលនាងមិនអាចសម្រេចបានឡើយ។

[ប្តីពិការអង្គជាតអះអាងថាបានរួមដំណេក] [១២០៩] ប្រសិនបើស្ត្រីប្តឹងស្វាមីដោយអះអាងថាគេជាម៉ាជ៍ប៊ូបហើយគេអះអាងថាខ្លួនប្រក្រតីនិងបានរួមដំណេករួច៖ ចៅក្រមមិនពិនិត្យនាងតាមរយ៖ស្ត្រីឡើយពីព្រោះការពិនិត្យស្ត្រីគឺដើម្បីដឹងពីការរួមដំណេកដែលមិនអាចទៅរួចឡើយបើគេជាម៉ាជ៍ប៊ូប។ ផ្ទុយទៅវិញស្ថានភាពរូបរាងកាយរបស់បុរសត្រូវតែពិនិត្យ៖ ស្ទាបមើលពីលើសម្លៀកបំពាក់បើអាចធ្វើបានដើម្បីកុំឱ្យបើកកេរ្តិ៍ខ្មាស។ ប្រសិនបើចាំបាច់ត្រូវមើលផ្ទាល់ចៅក្រមតែងតាំងបុរសសុចរិតគួរឱ្យទុកចិត្តទៅពិនិត្យ (ចៅក្រមមិនត្រូវមើលដោយផ្ទាល់ឡើយដើម្បីរក្សាកិត្តិយសតុលាការ)។ ប្រសិនបើពិនិត្យឃើញថាប្រក្រតីនាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសទេ; ប៉ុន្តែបើឃើញថាពិការមែននាងទទួលបានសិទ្ធិជ្រើសរើសភ្លាមៗ។ ប្រសិនបើគេធ្លាប់រួមដំណេកជាមួយនាងម្តងមុនពេលត្រូវកាត់នាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសឡើយ។

[ប្តីពិការអង្គជាតអះអាងថាភរិយាមានទ្វារមាសបិទជិត] [១២១០] ប្រសិនបើនាងអះអាងថាគេជាម៉ាជ៍ប៊ូបហើយគេអះអាងថានាងមានទ្វារមាសបិទជិត (រ៉ាត់កា)៖ ចៅក្រមចាត់ស្ត្រីគួរឱ្យទុកចិត្តទៅពិនិត្យនាង។ ប្រសិនបើស្ត្រីទាំងនោះបញ្ជាក់ថានាងពិតជាមានទ្វារមាសបិទជិតនាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសឡើយពីព្រោះឧបសគ្គកើតមានពីទាំងសងខាង។ ប្រសិនបើពួកគេបញ្ជាក់ថានាងគ្មានឧបសគ្គរារាំងទេចៅក្រមត្រូវពិនិត្យស្វាមី; ហើយបើឃើញថាជាម៉ាជ៍ប៊ូបមែននាងទទួលបានសិទ្ធិជ្រើសរើសភ្លាមៗ។ ហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ទ្រង់ដឹងបំផុត។

ជំពូកទី៨៩៖ ស្តីអំពីបុរសដែលអវត្តមានពីភរិយាហើយភរិយាទាមទារប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាព (ណាFallback)។

ជំពូកទី៨៩៖ ស្តីអំពីបុរសដែលអវត្តមានពីភរិយាហើយភរិយាទាមទារប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាព [កាតព្វកិច្ចផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពលើភរិយានិងកូនៗ] [១២១១] ពីលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះហ៍ ﵂៖ នាងហ៊ីនដ៍ប៊ីនធីឧតបះហ៍បានទូលថា៖ «ឱរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ពិតប្រាកដណាស់អាប៊ូស៊ុហ្វយ៉ានជាបុរសកំណាញ់ស្វិតស្វាញគាត់មិនបានផ្តល់ប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ខ្ញុំនិងកូនៗឡើយតើខ្ញុំអាចយកទ្រព្យរបស់គាត់ដោយគាត់មិនដឹងបានដែរឬទេ?» ព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ចូរនាងយកនូវអ្វីដែលគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់នាងនិងកូនៗរបស់នាងដោយសមរម្យ (ប៊ីលម៉ាក់រូហ្វ) ចុះ»។ ហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)នេះជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ពីកាតព្វកិច្ចផ្គត់ផ្គង់ជីវភាព (ណាFallback) លើភរិយានិងកូនៗដែលជាបន្ទុករបស់ស្វាមី/ឪពុកស្របតាមគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអាន (៤:៣៤ និង ២:២៣៣)។ ការផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពភរិយានិងកូនតូចៗជាសិទ្ធិច្បាប់ស្រាប់មុនពេលមានសាលក្រមតុលាការ។ ការផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពនៅតែបន្តក្នុងអំឡុងពេលអ៊ុឌ្ដះហ៍នៃការលែងលះដែលអាចត្រូវគ្នាវិញបាន (រ៉ាជ់អ៊ី) ដោយឯកច្ឆន្ទនិងក្នុងពេលអ៊ុឌ្ដះហ៍នៃការលែងលះដាច់ស្រេច (បាអ៊ីន) តាមមជ្ឈដ្ឋានហាណាភីរបស់យើង។

ប្រសិនបើស្ត្រីមិនបានទាមទារប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់ក្នុងពេលអ៊ុឌ្ដះហ៍រហូតដល់ផុតអ៊ុឌ្ដះហ៍ឬនាងស្លាប់នោះសិទ្ធិនេះត្រូវរលត់ពីព្រោះវាសម្រាប់តម្រូវការចំពោះមុខ។ [ចៅក្រមកំណត់ប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាព] [១២១២] ប្រសិនបើស្ត្រីមកទាមទារប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពដោយបញ្ជាក់ថាស្វាមីអវត្តមានដោយមិនបានបន្សល់ទុកប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់៖ - ប្រសិនបើស្វាមីមានទ្រព្យសម្បត្តិជាក់ស្តែងនៅទីនោះដែលតុលាការដឹង៖ ចៅក្រមកាត់ប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់ចេញពីទ្រព្យនោះដោយយកអ្នកធានាពីនាងក្រោយពីនាងសម្បថថាមិនបានទទួលប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់។ - ប្រសិនបើស្វាមីគ្មានទ្រព្យសម្បត្តិនៅទីនោះទេ៖ តាមទស្សន៖អាប៊ូហាណីហ្វះចៅក្រមមិនកាត់សេចក្តីបង្កើតបំណុលលើជនអវត្តមានឡើយ; តាមទស្សន៖ហ្សុហ្វើរចៅក្រមកាត់សេចក្តីឱ្យ; តាមទស្សន៖អាប៊ូយូសុហ្វចៅក្រមកាត់សេចក្តីដោយភ្ជាប់លក្ខខណ្ឌនៅពេលមានភស្តុតាងនរក។ សព្វថ្ងៃនេះបណ្តាចៅក្រមទទួលយកភស្តុតាងនរកប្រឆាំងនឹងជនអវត្តមានដើម្បីកំណត់ប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់ដើម្បីសម្រួលដល់ការលំបាករបស់ប្រជាជន។

[ការខ្ចីបុលរបស់ភរិយាលើបន្ទុករបស់ស្វាមី] [១២១៣] ប្រសិនបើស្ត្រីខ្ចីបុលឬទិញទំនិញចាំបាច់ជំពាក់ដោយដាក់បន្ទុកលើស្វាមីដែលអវត្តមានដើម្បីទូទាត់ចេញពីទ្រព្យរបស់ស្វាមីហើយនៅពេលស្វាមីត្រឡប់មកវិញម្ចាស់បំណុលបានទារប្រាក់ពីស្វាមី៖ នោះចៅក្រមមិនកាត់សេចក្តីឱ្យស្វាមីសងបំណុលដែលនាងខ្ចីដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីតុលាការឡើយលុះត្រាតែមានសាលក្រមតុលាការអនុញ្ញាតឱ្យនាងខ្ចីជាមុន។