សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

អ៊ីប៊ន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានជម្រាបសួរអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ថា៖ «ម្តាយរបស់ខ្ញុំបានទទួលមរណភាព តើការផ្តល់ទានជំនួសគាត់នឹងផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់គាត់ដែរឬទេ?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់»។ បុរសនោះបានជម្រាបថា៖ «ខ្ញុំមានចម្ការមួយ ហើយខ្ញុំសូមយកលោកធ្វើជាសាក្សីថា ខ្ញុំបានបរិច្ចាគចម្ការនោះជាទានសប្បុរសធម៌ជំនួសគាត់»។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលព្យាការីបានបង្គាប់ឱ្យសាងសង់វិហារ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱកូនចៅនៃកុលសម្ព័ន្ធ បានី អាន-ណាចារ! ចូរពួកអ្នកកំណត់តម្លៃដីធ្លីរបស់អ្នកមក»។ ពួកគេបានឆ្លើយតបថា៖ «ទេ ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ពួកយើងមិនទាមទារតម្លៃដីនេះពីនរណាម្នាក់ក្រៅតែពីព្រះជាម្ចាស់ឡើយ»។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេល អ៊ូម៉ើរ ទទួលបានដីធ្លីមួយកន្លែងនៅតំបន់ខៃបារ គាត់បានទៅជួបព្យាការី ហើយជម្រាបថា៖ «ខ្ញុំទទួលបានដីធ្លីមួយកន្លែងនៅតំបន់ខៃបារ ដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់ទទួលបានទ្រព្យសម្បត្តិណាដែលល្អប្រសើរជាងនេះពីមុនមកឡើយ តើលោកបង្គាប់ឱ្យខ្ញុំធ្វើដូចម្តេចចំពោះដីធ្លីនេះ?»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកចង់ អ្នកអាចរក្សាដីធ្លីដើមទុកជាទ្រព្យសម្បត្តិសាសនាមិនអាចលក់ដូរបាន (វ៉ាកាហ្វ) ហើយបរិច្ចាគផលផ្លែផ្ការបស់វាជាទានសប្បុរសធម៌»។ ដូច្នេះ អ៊ូម៉ើរ ក៏បានបរិច្ចាគវាជាទានសប្បុរសធម៌ ដោយកំណត់លក្ខខណ្ឌថានឹងមិនត្រូវបានលក់ មិនត្រូវបានប្រគល់ឱ្យនរណាម្នាក់ជាកាដូ និងមិនត្រូវបានបែងចែកជាកេរមរតកឡើយ ប៉ុន្តែផលទិន្នផលរបស់វានឹងត្រូវយកទៅផ្តល់ជាទានដល់ជនក្រីក្រ សាច់ញាតិជិតស្និទ្ធ សម្រាប់រំដោះទាសករ សម្រាប់បុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដល់អ្នកធ្វើដំណើរ និងភ្ញៀវ។ ហើយគ្មានទោសពៃរ៍ឡើយប្រសិនបើអ្នកគ្រប់គ្រងទ្រព្យនោះបរិភោគផលពីដីនោះស្របតាមកម្រិតសមរម្យដោយចេតនាល្អត្រឹមត្រូវ ឬផ្តល់អាហារដល់អ្នកដទៃដោយមិនសន្សំទុកធ្វើជាទ្រព្យផ្ទាល់ខ្លួនឡើយ។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ អ៊ូម៉ើរ ទទួលបានទ្រព្យសម្បត្តិមួយចំនួននៅតំបន់ខៃបារ ហើយគាត់បានទៅជួបព្យាការីដើម្បីពិគ្រោះយោបល់ជាមួយលោក។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកចង់ អ្នកអាចរក្សាដីធ្លីដើមទុកជាទ្រព្យសម្បត្តិសាសនាមិនអាចលក់ដូរបាន ហើយបរិច្ចាគផលផ្លែផ្ការបស់វាជាទានសប្បុរសធម៌»។ ដូច្នេះ អ៊ូម៉ើរ ក៏បានធ្វើដូច្នេះ ដោយផលរបស់វាត្រូវផ្តល់ជាទានសម្រាប់បុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ រំដោះទាសករ និងជនក្រីក្រ។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមកដល់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ លោកបានបង្គាប់ឱ្យសាងសង់វិហារមួយ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱកូនចៅនៃកុលសម្ព័ន្ធ បានី អាន-ណាចារ! ចូរពួកអ្នកកំណត់តម្លៃចម្ការរបស់អ្នកមក»។ ពួកគេបានឆ្លើយតបថា៖ «ទេ ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ពួកយើងមិនទាមទារតម្លៃរបស់វាពីនរណាម្នាក់ក្រៅតែពីព្រះជាម្ចាស់ឡើយ»។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ មានពេលមួយ អ៊ូម៉ើរ បានបរិច្ចាគសត្វសេះមួយក្បាលជាទានសប្បុរសធម៌ដើម្បីប្រើប្រាស់ក្នុងការតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ក្រោយមក គាត់បានឃើញសត្វសេះនោះត្រូវបានម្ចាស់ថ្មីរបស់វាធ្វេសប្រហែសមើលថែមិនបានល្អ ហើយកំពុងដាក់លក់ក្នុងតម្លៃថោក។ គាត់បានទៅជួបព្យាការី ហើយជម្រាបសួរថាតើគាត់អាចទិញសេះនោះត្រឡប់មកវិញបានទេ? ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរកុំទិញវាត្រឡប់មកវិញឱ្យសោះ សូម្បីតែគេលក់ឱ្យអ្នកក្នុងតម្លៃត្រឹមតែមួយឌៀរហាំក៏ដោយ ពីព្រោះបុគ្គលដែលយកទានសប្បុរសធម៌របស់ខ្លួនត្រឡប់មកវិញ គឺប្រៀបដូចជាសត្វឆ្កែដែលក្អួតចង្អោរចេញមក ហើយស៊ីក្អួតរបស់ខ្លួនឯងវិញដូច្នោះដែរ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកស្នងមរតករបស់ខ្ញុំនឹងមិនបែងចែកប្រាក់ឌីណា ឬឌៀរហាំណាមួយឡើយ។ រាល់អ្វីៗដែលខ្ញុំបន្សល់ទុក បន្ទាប់ពីការផ្គត់ផ្គង់ភរិយារបស់ខ្ញុំ និងការចំណាយលើអ្នកបម្រើការងាររបស់ខ្ញុំ គឺត្រូវទុកជាទានសប្បុរសធម៌ទាំងអស់»។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេល អ៊ូម៉ើរ បានបង្កើតទ្រព្យសម្បត្តិសាសនាមិនអាចលក់ដូរបាន (វ៉ាកាហ្វ) គាត់បានកំណត់លក្ខខណ្ឌថា អ្នកគ្រប់គ្រងទ្រព្យនោះអាចបរិភោគផលពីដីនោះក្នុងកម្រិតសមរម្យ និងអាចផ្តល់អាហារដល់មិត្តភក្តិរបស់គាត់បាន ដោយមិនសន្សំទុកធ្វើជាទ្រព្យផ្ទាល់ខ្លួនឡើយ។

អាប៊ូ អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេល អ៊ូសម៉ាន ត្រូវបានឡោមព័ទ្ធ (ដោយក្រុមបះបោរ) គាត់បានក្រឡេកមើលទៅពួកគេពីលើផ្ទះរបស់គាត់ ហើយបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំសូមរំលឹកពួកអ្នកដោយព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំសូមសួរពួកអ្នកដោយព្រះជាម្ចាស់ តើពួកអ្នកដឹងទេថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “បុគ្គលណាដែលជីកអណ្តូង រ៉ូម៉ាតាស់ គេនឹងទទួលបានស្ថានសួគ៌” ហើយខ្ញុំបានទិញនិងជីកអណ្តូងនោះ? តើពួកអ្នកដឹងទេថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “បុគ្គលណាដែលផ្គត់ផ្គង់កងទ័ពក្នុងគ្រាលំបាក (កងទ័ពតាប៊ូក) គេនឹងទទួលបានស្ថានសួគ៌” ហើយខ្ញុំបានផ្គត់ផ្គង់កងទ័ពនោះ?»។ ពួកគេបានឆ្លើយតបថា៖ «ពិតមែនហើយ ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ពួកយើងដឹងអំពីរឿងនោះ»។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ (នៅពេលសាងសង់វិហារ) ថា៖ «ឱកូនចៅនៃកុលសម្ព័ន្ធ បានី អាន-ណាចារ! ចូរពួកអ្នកកំណត់តម្លៃចម្ការរបស់អ្នកមក»។ ពួកគេបានឆ្លើយតបថា៖ «ពួកយើងមិនទាមទារតម្លៃរបស់វាពីនរណាម្នាក់ក្រៅតែពីព្រះជាម្ចាស់ឡើយ»។

អ៊ីប៊ន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់មកពីកុលសម្ព័ន្ធ បានី សាហ៍ម បានចេញធ្វើដំណើររួមគ្នាជាមួយ តាមីម អាទ-ដារី និង អាឌី អ៊ីប៊ីន បាដា។ បុរសកុលសម្ព័ន្ធ បានី សាហ៍ម នោះបានទទួលមរណភាពនៅក្នុងដែនដីមួយដែលគ្មានមូស្លីមសូម្បីតែម្នាក់ឡើយ។ នៅពេល តាមីម និង អាឌី បាននាំយកទ្រព្យសម្បត្តិដែលនៅសល់របស់គាត់ត្រឡប់មកវិញ សាច់ញាតិរបស់អ្នកស្លាប់បានកត់សម្គាល់ឃើញថា ចានប្រាក់ដាំក្បូរក្បាច់មាសមួយបានបាត់បង់។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ឱ្យអ្នកទាំងពីរធ្វើសច្ចាប្រណិធានស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ហើយពួកគេបានស្បថថាពួកគេមិនបានលួច ឬលាក់បាំងអ្វីឡើយ។ ក្រោយមក ចានប្រាក់នោះត្រូវបានគេរកឃើញនៅក្នុងទីក្រុងម៉ាក្កះ ហើយអ្នកដែលកាន់កាប់វាបាននិយាយថា៖ «ពួកយើងបានទិញវាពី តាមីម និង អាឌី»។ ពេលនោះ បុរសពីរនាក់មកពីចំណោមសាច់ញាតិរបស់អ្នកស្លាប់បានក្រោកឈរឡើង ហើយបានស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ថា៖ «សក្ខីភាពរបស់ពួកយើងគឺពិតត្រង់ជាងសក្ខីភាពរបស់អ្នកទាំងពីរនោះទៅទៀត ហើយចានប្រាក់នេះគឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់សាច់ញាតិរបស់ពួកយើង»។ ដូច្នេះ វិវរណៈនៃគម្ពីរដ៏ពិសិដ្ឋខាងក្រោមនេះត្រូវបានបញ្ចុះមក៖ ‹ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ! សក្ខីភាពរវាងពួកអ្នកនៅពេលមរណភាពបានខិតជិតមកដល់នរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក...›។

ជ៉ាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ អាល់-អាន់សារី បានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានពលីជីវិតនៅក្នុងសមរភូមិអ៊ូហ៊ូដ ដោយបានបន្សល់ទុកបំណុលជាច្រើន និងកូនស្រីចំនួន ៦ នាក់។ នៅពេលរដូវប្រមូលផលផ្លែល្មើបានមកដល់ ខ្ញុំបានទៅជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានជម្រាបលោកថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! លោកបានដឹងហើយថាឪពុករបស់ខ្ញុំបានពលីជីវិត នៅក្នុងសមរភូមិអ៊ូហ៊ូដ ហើយគាត់បានបន្សល់ទុកបំណុលយ៉ាងច្រើន។ ខ្ញុំចង់ឱ្យម្ចាស់បំណុលបានជួបលោក»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកទៅប្រមូលផលផ្លែល្មើនីមួយៗ ហើយដាក់វាជាគំនរដាច់ដោយឡែកពីគ្នាចុះ»។ ខ្ញុំក៏បានធ្វើដូច្នេះ។ បន្ទាប់មក ព្យាការីបានអញ្ជើញមកដល់ ហើយនៅពេលម្ចាស់បំណុលបានឃើញលោក ពួកគេបានទាមទារសិទ្ធិរបស់ពួកគេយ៉ាងតឹងរ៉ឹងបំផុត។ នៅពេលព្យាការីបានឃើញអាកប្បកិរិយារបស់ពួកគេ លោកបានដើរព័ទ្ធជុំវិញគំនូរផ្លែល្មើធំបំផុតចំនួនបីដង ហើយបន្ទាប់មកលោកបានគង់លើវា រួចមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរហៅម្ចាស់បំណុលរបស់អ្នកមក»។ លោកបានបន្តវាល់ផ្លែល្មើឱ្យពួកគេរហូតដល់ព្រះជាម្ចាស់បានទូទាត់បំណុលទាំងអស់របស់ឪពុកខ្ញុំយ៉ាងពេញលេញ។ ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំពិតជាពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំងប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់ទូទាត់បំណុលរបស់ឪពុកខ្ញុំ ទោះបីជាខ្ញុំមិនបាននាំយកផ្លែល្មើសូម្បីតែមួយផ្លែត្រឡប់ទៅឱ្យប្អូនស្រីរបស់ខ្ញុំវិញក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ គំនូរផ្លែល្មើទាំងអស់នៅតែពេញដដែល ហាក់ដូចជាមិនត្រូវបានគេយកសូម្បីតែមួយផ្លែដូច្នោះដែរ!»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន ម៉ាស់អ៊ូដ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានសួរអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើអំពើណាដែលជាទីស្រឡាញ់ពេញចិត្តបំផុតចំពោះព្រះជាម្ចាស់?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការប្រតិបត្តិការថ្វាយបង្គំព្រះចំពេលវេលាកំណត់របស់វា»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ «បន្ទាប់មកតើជាអំពើអ្វីទៀត?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការដឹងគុណ និងការប្រព្រឹត្តល្អចំពោះឪពុកម្តាយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ «បន្ទាប់មកតើជាអំពើអ្វីទៀត?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។ អាប់ឌុលឡោះ បានបន្ថែមថា៖ «អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានប្រាប់ខ្ញុំអំពីរឿងទាំងនេះ ហើយប្រសិនបើខ្ញុំសួរលោកបន្ថែមទៀត លោកប្រាកដជានឹងប្រាប់ខ្ញុំបន្ថែមទៀតជាមិនខាន»។

អ៊ីប៊ន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍នៅថ្ងៃរំដោះទីក្រុងម៉ាក្កះថា៖ «គ្មានការធ្វើចំណាកស្រុក (ពីទីក្រុងម៉ាក្កះ) បន្ទាប់ពីការរំដោះទីក្រុងនេះឡើយ ប៉ុន្តែនៅមានការតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងបំណងចេតនាល្អត្រឹមត្រូវ។ ហើយនៅពេលពួកអ្នកត្រូវបានគេអំពាវនាវឱ្យចេញទៅប្រយុទ្ធតស៊ូ ចូរពួកអ្នកចេញដំណើរទៅចុះ»។

អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ នាងបានជម្រាបសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ពួកយើងយល់ឃើញថាការតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺជាអំពើដ៏ល្អប្រសើរបំផុត តើពួកយើង (ស្ត្រី) មិនគួរចេញទៅតស៊ូប្រយុទ្ធទេឬ?»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទេ ប៉ុន្តែការតស៊ូដ៏ល្អប្រសើរបំផុត (សម្រាប់ពួកនាង) គឺការបំពេញពិធីធម្មយាត្រាដ៏បរិសុទ្ធដែលត្រូវបានទទួលយក»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានមកជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយជម្រាបសួរថា៖ «សូមលោកមេត្តាចង្អុលបង្ហាញដល់ខ្ញុំនូវអំពើណាមួយដែលមានផលបុណ្យស្មើនឹងការតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំរកមិនឃើញអំពើបែបនោះឡើយ»។ បន្ទាប់មក លោកបានមានប្រសាសន៍បន្ថែមថា៖ «តើអ្នកអាចធ្វើបានទេ នៅពេលអ្នកតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចេញដំណើរទៅ អ្នកចូលទៅក្នុងវិហាររបស់អ្នក ហើយថ្វាយបង្គំព្រះជាបន្តបន្ទាប់ដោយមិនឈប់សម្រាក និងតមអាហារជាបន្តបន្ទាប់ដោយមិនទទួលទានអាហារ?»។ បុរសនោះបានជម្រាបថា៖ «តើនរណាអាចធ្វើរឿងបែបនោះបានទៅលោក?»។

អាប៊ូ សាអ៊ិដ អាល់-ខុទរី បានរៀបរាប់ថា៖ មានគេបានជម្រាបសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើនរណាជាមនុស្សដ៏ល្អប្រសើរបំផុត?»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គឺអ្នកមានជំនឿដែលខិតខំតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយជីវិត និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គេ»។ គេបានសួរទៀតថា៖ «បន្ទាប់មកតើនរណាទៀត?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គឺអ្នកមានជំនឿដែលស្នាក់នៅក្នុងជ្រលងភ្នំមួយ ដើម្បីគោរពសក្ការៈចំពោះព្រះអម្ចាស់របស់គេ និងការពារមនុស្សទាំងឡាយឱ្យរួចផុតពីអំពើអាក្រក់របស់គេ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «គំរូនៃអ្នកដែលខិតខំតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ — ហើយព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ដឹងច្បាស់បំផុតអំពីបុគ្គលណាដែលខិតខំតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ទ្រង់ — គឺប្រៀបដូចជាបុគ្គលដែលតមអាហារ និងថ្វាយបង្គំព្រះជាបន្តបន្ទាប់មិនឈប់ឈរ។ ហើយព្រះជាម្ចាស់បានសន្យាចំពោះអ្នកដែលតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ទ្រង់ថា ប្រសិនបើទ្រង់យកជីវិតរបស់គេ ទ្រង់នឹងឱ្យគេចូលទៅក្នុងស្ថានសួគ៌ ឬទ្រង់នឹងប្រគល់គេត្រឡប់មកកាន់គេហដ្ឋានរបស់គេវិញដោយសុវត្ថិភាព ជាមួយរង្វាន់ផលបុណ្យ ឬផលចំណេញសង្គ្រាម»។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់ទៅសួរសុខទុក្ខ អ៊ុម្មុ ហារ៉ាម ប៊ីនទី មិលហាន ដែលជាភរិយារបស់ អ៊ូបាដាស់ អ៊ីប៊ីន អាស-សាមិត។ ថ្ងៃមួយ លោកបានទៅសួរសុខទុក្ខនាង ហើយនាងបានរៀបចំអាហារជូនលោក និងបានអង្គុយសិតសក់ក្បាលរបស់លោក។ បន្ទាប់មក អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានផ្ទំលក់មួយសន្ទុះ។ ក្រោយមក លោកបានភ្ញាក់ឡើងដោយមានស្នាមញញឹម។ នាងបានជម្រាបសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើអ្វីធ្វើឱ្យលោកញញឹម?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មនុស្សមួយចំនួនក្នុងចំណោមសហគមន៍របស់ខ្ញុំត្រូវបានគេបង្ហាញដល់ខ្ញុំថាជាអ្នកប្រយុទ្ធតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដោយជិះទូកកាត់ផ្ទៃសមុទ្រពណ៌បៃតង ប្រៀបដូចជាស្តេចដែលគង់នៅលើរាជបល្ល័ង្ក»។ អ៊ុម្មុ ហារ៉ាម បានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមលោកមេត្តាបួងសួងសុំឱ្យព្រះជាម្ចាស់ចាត់បញ្ចូលខ្ញុំក្នុងចំណោមពួកគេផង»។ ដូច្នេះ ព្យាការីក៏បានបួងសួងសុំពរជ័យឱ្យនាង។ បន្ទាប់មក លោកបានដាក់ក្បាលផ្ទំលក់ម្តងទៀត។ ក្រោយមក លោកបានភ្ញាក់ឡើងដោយមានស្នាមញញឹមម្តងទៀត។ នាងបានជម្រាបសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើអ្វីធ្វើឱ្យលោកញញឹម?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មនុស្សមួយចំនួនក្នុងចំណោមសហគមន៍របស់ខ្ញុំត្រូវបានគេបង្ហាញដល់ខ្ញុំថាជាអ្នកប្រយុទ្ធតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់...» ដូចអ្វីដែលលោកបានមានប្រសាសន៍លើកមុនដែរ។ នាងបានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមលោកមេត្តាបួងសួងសុំឱ្យព្រះជាម្ចាស់ចាត់បញ្ចូលខ្ញុំក្នុងចំណោមពួកគេផង»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកស្ថិតនៅក្នុងចំណោមក្រុមកងទ័ពដំបូងគេ»។ ក្រោយមក នៅក្នុងសម័យកាលគ្រប់គ្រងរបស់ មូអាវីយ៉ាស់ អ៊ុម្មុ ហារ៉ាម បានចូលរួមធ្វើដំណើរតាមផ្លូវសមុទ្រ ហើយនៅពេលនាងបានឡើងមកលើគោកវិញ នាងបានធ្លាក់ពីលើសត្វជិះរបស់នាង ហើយបានពលីជីវិត (ក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់)។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់ទៅសួរសុខទុក្ខ អ៊ុម្មុ ហារ៉ាម ប៊ីនទី មិលហាន ដែលជាភរិយារបស់ អ៊ូបាដាស់ អ៊ីប៊ីន អាស-សាមិត។ ថ្ងៃមួយ លោកបានទៅសួរសុខទុក្ខនាង ហើយនាងបានរៀបចំអាហារជូនលោក និងបានអង្គុយសិតសក់ក្បាលរបស់លោក។ បន្ទាប់មក អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានផ្ទំលក់មួយសន្ទុះ។ ក្រោយមក លោកបានភ្ញាក់ឡើងដោយមានស្នាមញញឹម។ នាងបានជម្រាបសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើអ្វីធ្វើឱ្យលោកញញឹម?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មនុស្សមួយចំនួនក្នុងចំណោមសហគមន៍របស់ខ្ញុំត្រូវបានគេបង្ហាញដល់ខ្ញុំថាជាអ្នកប្រយុទ្ធតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដោយជិះទូកកាត់ផ្ទៃសមុទ្រពណ៌បៃតង ប្រៀបដូចជាស្តេចដែលគង់នៅលើរាជបល្ល័ង្ក»។ អ៊ុម្មុ ហារ៉ាម បានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមលោកមេត្តាបួងសួងសុំឱ្យព្រះជាម្ចាស់ចាត់បញ្ចូលខ្ញុំក្នុងចំណោមពួកគេផង»។ ដូច្នេះ ព្យាការីក៏បានបួងសួងសុំពរជ័យឱ្យនាង។ បន្ទាប់មក លោកបានដាក់ក្បាលផ្ទំលក់ម្តងទៀត។ ក្រោយមក លោកបានភ្ញាក់ឡើងដោយមានស្នាមញញឹមម្តងទៀត។ នាងបានជម្រាបសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើអ្វីធ្វើឱ្យលោកញញឹម?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មនុស្សមួយចំនួនក្នុងចំណោមសហគមន៍របស់ខ្ញុំត្រូវបានគេបង្ហាញដល់ខ្ញុំថាជាអ្នកប្រយុទ្ធតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់...» ដូចអ្វីដែលលោកបានមានប្រសាសន៍លើកមុនដែរ។ នាងបានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមលោកមេត្តាបួងសួងសុំឱ្យព្រះជាម្ចាស់ចាត់បញ្ចូលខ្ញុំក្នុងចំណោមពួកគេផង»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកស្ថិតនៅក្នុងចំណោមក្រុមកងទ័ពដំបូងគេ»។ ក្រោយមក នៅក្នុងសម័យកាលគ្រប់គ្រងរបស់ មូអាវីយ៉ាស់ អ៊ុម្មុ ហារ៉ាម បានចូលរួមធ្វើដំណើរតាមផ្លូវសមុទ្រ ហើយនៅពេលនាងបានឡើងមកលើគោកវិញ នាងបានធ្លាក់ពីលើសត្វជិះរបស់នាង ហើយបានពលីជីវិត (ក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់)។