សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

អាប៊ូ មូសា បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ហើយជម្រាបសួរថា៖ «បុរសម្នាក់ប្រយុទ្ធដើម្បីផលចំណេញសង្គ្រាម ម្នាក់ទៀតប្រយុទ្ធដើម្បីកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញ និងម្នាក់ទៀតប្រយុទ្ធដើម្បីបង្ហាញភាពក្លាហានរបស់ខ្លួន តើបុគ្គលណាខ្លះដែលស្ថិតនៅក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់?»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បុគ្គលណាដែលប្រយុទ្ធដើម្បីឱ្យព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ស្ថិតនៅខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត នោះហើយទើបជាបុគ្គលដែលស្ថិតនៅក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។

អាប៊ូ អាបស៍ (គឺ អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន អ៊ីប៊ីន ជ៉ាប៊ៀរ) បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បុគ្គលណាដែលជើងទាំងសងខាងរបស់គេប្រឡាក់ដោយធូលីដីនៅក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះភ្លើងនរកនឹងមិនប៉ះពាល់គេឡើយ»។

អ៊ីក្រីម៉ាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានប្រាប់គាត់ និង អាលី អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ ឱ្យទៅជួប អាប៊ូ សាអ៊ិដ ហើយស្តាប់ការរៀបរាប់របស់គាត់។ ពួកគេបានទៅជួបគាត់ ខណៈដែលគាត់កំពុងស្ថិតនៅក្នុងសួនច្បាររបស់គាត់។ គាត់បានរៀបរាប់អំពីការសាងសង់វិហាររបស់ព្យាការីថា៖ «ពួកយើងធ្លាប់លើកឥដ្ឋម្តងមួយដុំៗ រីឯ អាម្មារ លើកម្តងពីរដុំៗ។ ព្យាការីបានឃើញគាត់ ហើយបានជូតធូលីចេញពីរាងកាយរបស់គាត់ រួចមានប្រសាសន៍ថា៖ “គួរឱ្យអាណិត អាម្មារ ណាស់! ក្រុមបះបោរដែលរំលោភបំពាននឹងសម្លាប់គាត់។ គាត់អំពាវនាវពួកគេទៅកាន់ស្ថានសួគ៌ រីឯពួកគេអំពាវនាវគាត់ទៅកាន់ភ្លើងនរក”។ អាម្មារ បាននិយាយថា៖ “ខ្ញុំសូមជ្រកកោននឹងព្រះជាម្ចាស់ឱ្យរួចផុតពីការសាកល្បងទាំងឡាយ”»។

អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានត្រឡប់មកពីសមរភូមិលេណដ្ឋាន (អាល់-ខាន់ដាក) លោកបានដាក់អាវុធចុះ ហើយបានងូតទឹកសម្អាតកាយ។ ស្រាប់តែទេវតា ជីព្រីល បានមកដល់ដោយមានធូលីដីនៅលើក្បាល ហើយបានមានបន្ទូលថា៖ «តើលោកបានដាក់អាវុធចុះហើយឬ? ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ពួកយើង (ទេវតា) មិនទាន់បានដាក់អាវុធចុះឡើយ»។ ព្យាការីបានសួរថា៖ «តើត្រូវទៅទីណាទៀត?»។ ជីព្រីល បានចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់កុលសម្ព័ន្ធ បានី គូរ៉ៃហ្សាស់។ ដូច្នេះ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏បានចេញដំណើរទៅកាន់ពួកគេ។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ អស់រយៈពេលសាមសិបថ្ងៃ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបួងសួងសុំឱ្យព្រះជាម្ចាស់ដាក់ទោសលើអ្នកដែលបានសម្លាប់សហការីរបស់លោកនៅឯតំបន់ បៀរ ម៉ាអ៊ូណាស់ នៅក្នុងការថ្វាយបង្គំព្រះពេលព្រឹកព្រលឹម។ លោកបានបួងសួងប្រឆាំងនឹងកុលសម្ព័ន្ធ រៀល ដាកវ៉ាន លិហ៍យ៉ាន និង អ៊ូសៃយ៉ាស់ ដែលបានប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។

ជ៉ាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ មនុស្សមួយចំនួនបានសេពគ្រឿងស្រវឹងនៅពេលព្រឹកនៃថ្ងៃសមរភូមិអ៊ូហ៊ូដ (មុនពេលមានបទបញ្ញត្តិហាមឃាត់គ្រឿងស្រវឹង) ហើយបន្ទាប់មកពួកគេត្រូវបានគេសម្លាប់ជាអ្នកពលីជីវិតក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅថ្ងៃនោះ។

ជ៉ាប៊ៀរ បានរៀបរាប់ថា៖ សពឪពុករបស់ខ្ញុំដែលត្រូវបានគេកាប់បំបែករូបរាងកាយ ត្រូវបានគេនាំយកមកដាក់នៅចំពោះមុខព្យាការី ដោយមានក្រណាត់គ្របពីលើ។ ខ្ញុំបានទៅបើកក្រណាត់ដើម្បីមើលមុខគាត់ ហើយខ្ញុំបានយំ ប៉ុន្តែមនុស្សទាំងឡាយបានហាមឃាត់ខ្ញុំមិនឱ្យយំឡើយ រីឯព្យាការីមិនបានហាមឃាត់ខ្ញុំឡើយ។ បន្ទាប់មក ម្តាយមីងរបស់ខ្ញុំឈ្មោះ ហ្វាទីម៉ះ បានចាប់ផ្តើមយំ ហើយព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនថានាងយំ ឬមិនយំនោះទេ ទេវតាទាំងឡាយនៅតែបន្តយកស្លាបរបស់ពួកគេបាំងម្លប់ឱ្យគាត់ រហូតដល់ពួកអ្នកបានលើកសពរបស់គាត់ចេញទៅ»។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានបុគ្គលណាម្នាក់ដែលបានចូលទៅក្នុងស្ថានសួគ៌ នឹងចូលចិត្តត្រឡប់មកកាន់ពិភពលោកនេះវិញឡើយ ទោះបីជាគេទទួលបានអ្វីៗទាំងអស់នៅលើផែនដីក៏ដោយ លើកលែងតែអ្នកដែលបានពលីជីវិតក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ ពីព្រោះគេប្រាថ្នាចង់ត្រឡប់មកកាន់ពិភពលោកនេះវិញ ហើយត្រូវគេសម្លាប់ចំនួនដប់ដង ដោយសារតែគេបានឃើញនូវកិត្តិយសដ៏ធំធេងនៃការទទួលបានឋានៈជាអ្នកពលីជីវិត»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី អៅហ្វា បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរពួកអ្នកដឹងចុះថា ស្ថានសួគ៌គឺស្ថិតនៅក្រោមម្លប់នៃផ្លែដាវ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មានពេលមួយ ស៊ូឡៃម៉ាន កូនប្រុសរបស់ ដាវូដ បានមានបន្ទូលថា៖ “ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ យប់នេះខ្ញុំនឹងទៅជួបភរិយាមួយរយនាក់របស់ខ្ញុំ (ឬកៅសិបប្រាំបួននាក់) ដែលភរិយាម្នាក់ៗនឹងប្រសូតបានទារកប្រុសម្នាក់ដែលនឹងក្លាយជាអ្នកជិះសេះប្រយុទ្ធតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់”។ ទេវតាមួយរូបបានមានបន្ទូលទៅកាន់គាត់ថា៖ “ចូរពោលថា៖ ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់មានបំណង” ប៉ុន្តែគាត់បានភ្លេចពោលពាក្យនោះ។ ដូច្នេះ គ្មានភរិយាណាម្នាក់មានផ្ទៃពោះឡើយ លើកលែងតែភរិយាម្នាក់ដែលបានប្រសូតបានកូនដែលមានរូបរាងត្រឹមតែកន្លះមនុស្សប៉ុណ្ណោះ។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ស្បថនឹងព្រះអង្គដែលជីវិតរបស់ មូហាំម៉ាត់ ស្ថិតនៅក្នុងកណ្តាប់ព្រះហស្តរបស់ទ្រង់! ប្រសិនបើគាត់បានពោលពាក្យថា៖ ‹ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់មានបំណង› ពួកគេទាំងអស់ប្រាកដជានឹងក្លាយជាអ្នកជិះសេះប្រយុទ្ធតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាមិនខាន”»។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីគឺជាមនុស្សដ៏ល្អប្រសើរបំផុត មានសេចក្តីក្លាហានអង់អាចបំផុត និងមានចិត្តសប្បុរសបំផុតក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងអស់។ នៅយប់មួយ ប្រជាជនទីក្រុងម៉ាឌីណះមានការភ័យស្លន់ស្លោដោយសារតែបានឮសំឡេងផ្ទុះដ៏ខ្លាំងមួយ ហើយពួកគេបានចេញទៅរកប្រភពនៃសំឡេងនោះ។ ពួកគេបានជួបនឹងព្យាការីដែលកំពុងជិះសេះរបស់ អាប៊ូ តាល់ហះ ដោយគ្មានកែប និងមានដាវព្យួរនៅករបស់លោក ខណៈដែលលោកបានត្រឡប់មកពីពិនិត្យមើលកន្លែងកើតហេតុរួចហើយ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំភ័យខ្លាចអី! កុំភ័យខ្លាចអី!»។

មូហាំម៉ាត់ អ៊ីប៊ីន ជូប៊ែរ បានរៀបរាប់ថា៖ ជូប៊ែរ អ៊ីប៊ីន មុតអិម បានប្រាប់ខ្ញុំថា ខណៈពេលដែលគាត់កំពុងរួមដំណើរជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ រួមជាមួយមនុស្សជាច្រើនត្រឡប់មកពីសមរភូមិហ៊ូណៃន ពួកអ្នកស្រុកវាលខ្សាច់បានចោមរោមជុំវិញលោកដោយទាមទារសុំចំណែកផលចំណេញសង្គ្រាម រហូតដល់ពួកគេបានរុញច្រានលោកទៅក្បែរដើមឈើបន្លាមួយ ហើយអាវធំរបស់លោកបានជាប់នឹងបន្លាដើមឈើនោះ។ ព្យាការីបានឈប់ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរប្រគល់អាវធំរបស់ខ្ញុំមកវិញ! ប្រសិនបើខ្ញុំមានសត្វអូដ្ឋច្រើនស្មើនឹងចំនួនបន្លានៃដើមឈើទាំងនេះ ខ្ញុំប្រាកដជានឹងបែងចែកវាដល់ពួកអ្នកទាំងអស់គ្នា ហើយពួកអ្នកនឹងមិនឃើញថាខ្ញុំជាមនុស្សកំណាញ់ ជាអ្នកកុហក ឬជាមនុស្សកំសាកឡើយ»។

អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន ម៉ៃមូន អាល់-អ៊ូឌី បានរៀបរាប់ថា៖ សាអ៍ដ ធ្លាប់បង្រៀនកូនៗរបស់គាត់នូវពាក្យបួងសួងទាំងនេះ ដូចដែលគ្រូបង្រៀនសិស្សរបស់ខ្លួនអំពីការសរសេរអក្សរដូច្នោះដែរ ហើយគាត់បាននិយាយថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់តែងតែបួងសួងសុំការការពារជាមួយពាក្យទាំងនេះនៅចុងបញ្ចប់នៃការថ្វាយបង្គំព្រះថា៖ «ឱព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំសូមជ្រកកោននឹងទ្រង់ឱ្យរួចផុតពីភាពកំសាក ខ្ញុំសូមជ្រកកោននឹងទ្រង់ឱ្យរួចផុតពីភាពកំណាញ់ស្វិតស្វាញ ខ្ញុំសូមជ្រកកោននឹងទ្រង់ឱ្យរួចផុតពីការធ្លាក់ចូលទៅក្នុងវ័យចំណាស់ជរាទ្រុឌទ្រោម ខ្ញុំសូមជ្រកកោននឹងទ្រង់ឱ្យរួចផុតពីការសាកល្បងនៃពិភពលោកនេះ និងសូមជ្រកកោននឹងទ្រង់ឱ្យរួចផុតពីទណ្ឌកម្មនៅក្នុងផ្នូរ»។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីតែងតែបួងសួងថា៖ «ឱព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំសូមជ្រកកោននឹងទ្រង់ឱ្យរួចផុតពីភាពទន់ខ្សោយ ភាពខ្ជិលច្រអូស ភាពកំសាក ភាពចាស់ជរាទ្រុឌទ្រោម ភាពកំណាញ់ស្វិតស្វាញ ទណ្ឌកម្មនៅក្នុងផ្នូរ និងការសាកល្បងនៃការរស់នៅនិងការស្លាប់»។

អាស-សាអ៊ីប អ៊ីប៊ីន យ៉ាហ្ស៊ីដ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំធ្លាប់បានរួមដំណើរជាមួយ តាល់ហះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូបៃឌុលឡោះ សាអ៍ដ អាល់-មិកដាដ អ៊ីប៊ីន អាល់-អាស្វាដ និង អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អៅហ្វ ហើយខ្ញុំមិនដែលឮនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេរៀបរាប់បន្ទូលរបស់ព្យាការីឡើយ លើកលែងតែ តាល់ហះ ដែលខ្ញុំបានឮគាត់និយាយអំពីថ្ងៃនៃសមរភូមិអ៊ូហ៊ូដ។

អ៊ីប៊ន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ នៅថ្ងៃរំដោះទីក្រុងម៉ាក្កះ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានការធ្វើចំណាកស្រុក (ពីទីក្រុងម៉ាក្កះ) បន្ទាប់ពីការរំដោះទីក្រុងនេះឡើយ ប៉ុន្តែនៅមានការតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងបំណងចេតនាល្អត្រឹមត្រូវ។ ហើយនៅពេលពួកអ្នកត្រូវបានគេអំពាវនាវឱ្យចេញទៅប្រយុទ្ធតស៊ូ ចូរពួកអ្នកចេញដំណើរទៅចុះ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ពេញព្រះហឫទ័យចំពោះបុរសពីរនាក់ដែលម្នាក់បានសម្លាប់ម្នាក់ទៀត ហើយអ្នកទាំងពីរបានចូលទៅក្នុងស្ថានសួគ៌៖ ម្នាក់បានប្រយុទ្ធតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានពលីជីវិត បន្ទាប់មកព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានការណែនាំដល់ឃាតករនោះឱ្យចូលកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម ហើយបន្ទាប់មកគាត់ក៏បានចេញទៅប្រយុទ្ធតស៊ូក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងបានពលីជីវិតដែរ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានទៅជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ខណៈពេលដែលលោកកំពុងស្ថិតនៅតំបន់ខៃបារ បន្ទាប់ពីតំបន់នោះត្រូវបានរំដោះរួចហើយ។ ខ្ញុំបានជម្រាបលោកថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមលោកមេត្តាផ្តល់ចំណែកផលចំណេញសង្គ្រាមដល់ខ្ញុំផង»។ ពេលនោះ អាប់បាន អ៊ីប៊ីន សាអ៊ិដ បាននិយាយថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! កុំផ្តល់ចំណែកឱ្យគាត់អី»។ អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បាននិយាយថា៖ «នេះគឺជាឃាតករដែលបានសម្លាប់ អ៊ីប៊ីន កាវកាល់!»។ អាប់បាន បាននិយាយថា៖ «ចម្លែកណាស់! អ្នកស្រុកវាលខ្សាច់ម្នាក់មកបន្ទោសខ្ញុំចំពោះការដែលខ្ញុំបានសម្លាប់មូស្លីមម្នាក់ ដែលព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានកិត្តិយសដល់គាត់តាមរយៈដៃរបស់ខ្ញុំ (ឱ្យគាត់ក្លាយជាអ្នកពលីជីវិត) ហើយទ្រង់មិនបានធ្វើឱ្យខ្ញុំអាម៉ាស់មុខតាមរយៈដៃរបស់គាត់ឡើយ!»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកអង្គុយចុះ ឱ អាប់បាន!» ហើយលោកមិនបានបែងចែកចំណែកផលចំណេញសង្គ្រាមឱ្យគាត់ឡើយ។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ នៅក្នុងសម័យកាលរបស់ព្យាការី អាប៊ូ តាល់ហះ មិនសូវធ្វើការតមអាហារស្ម័គ្រចិត្តឡើយ ដោយសារតែការជាប់រវល់ក្នុងការតស៊ូប្រយុទ្ធក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីមរណភាពរបស់ព្យាការី ខ្ញុំមិនដែលឃើញគាត់លះបង់ការតមអាហារឡើយ លើកលែងតែនៅថ្ងៃបុណ្យអ៊ីដ និងថ្ងៃបុណ្យតាសស្ហរីកប៉ុណ្ណោះ។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកដែលទទួលបានឋានៈជាអ្នកពលីជីវិតមានប្រាំប្រភេទ៖ គឺអ្នកដែលស្លាប់ដោយសារជំងឺអាសន្នរោគ អ្នកដែលស្លាប់ដោយសារជំងឺពោះវៀន អ្នកដែលស្លាប់ដោយសារការលង់ទឹក អ្នកដែលស្លាប់ដោយសារការបាក់រលំសង្កត់ពីលើ និងអ្នកដែលពលីជីវិតនៅក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។