សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

អ៊ុវ៉ះ អ៊ីប៊ីន អាល់-ជ៉ាអ៍ដ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សេចក្តីល្អនឹងបន្តជាប់នៅលើថ្ងាសនៃសត្វសេះ រហូតដល់ថ្ងៃជំនុំជម្រះ ពោលគឺរង្វាន់ផលបុណ្យ និងផលចំណេញសង្គ្រាម»។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មានពរជ័យនៅលើថ្ងាសនៃសត្វសេះ»។

អ៊ុវ៉ះ អាល់-បារីគី បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សេចក្តីល្អនឹងបន្តជាប់នៅលើថ្ងាសនៃសត្វសេះ រហូតដល់ថ្ងៃជំនុំជម្រះ ពោលគឺរង្វាន់ផលបុណ្យ និងផលចំណេញសង្គ្រាម»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បុគ្គលណាដែលចិញ្ចឹមសត្វសេះមួយក្បាលនៅក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដោយសារតែជំនឿរបស់គេលើព្រះជាម្ចាស់ និងដោយសារតែការជឿជាក់លើការសន្យារបស់ទ្រង់ នោះចំណី ទឹក លាមក និងទឹកនោមរបស់សត្វសេះនោះ នឹងស្ថិតនៅលើជញ្ជីងនៃអំពើល្អរបស់គេនៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី កាតាដះ បានរៀបរាប់ពីឪពុករបស់គាត់ថា៖ អាប៊ូ កាតាដះ បានចេញដំណើរជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ នៅពេលពួកគេបានទៅដល់ផ្លូវកាត់មួយឆ្ពោះទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាក្កះ គាត់បាននៅសេសសល់ពីក្រោយជាមួយសហការីមួយចំនួនរបស់គាត់ដែលកំពុងស្ថិតនៅក្នុងសភាពតមបំពេញកិច្ចធម្មយាត្រា រីឯគាត់មិនស្ថិតនៅក្នុងសភាពតមឡើយ។ ស្រាប់តែគាត់បានឃើញសត្វលាព្រៃមួយក្បាល គាត់ក៏បានជិះសេះរបស់គាត់ ហើយបានសុំឱ្យសហការីរបស់គាត់ហុចរំពាត់របស់គាត់ឱ្យគាត់ ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធ។ បន្ទាប់មក គាត់បានសុំឱ្យពួកគេហុចលំពែងរបស់គាត់ឱ្យគាត់ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែបដិសេធ ដោយសារពួកគេកំពុងស្ថិតនៅក្នុងសភាពតម។ ដូច្នេះ គាត់ក៏បានយកវាដោយខ្លួនឯង ហើយបានដេញតាមសត្វលាព្រៃនោះ និងបានសម្លាប់វា។ សហការីមួយចំនួនរបស់ព្យាការីបានបរិភោគសាច់របស់វា ហើយអ្នកខ្លះទៀតបានបដិសេធមិនបរិភោគ។ នៅពេលពួកគេបានទៅជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពួកគេបានសួរលោកអំពីរឿងនោះ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នោះគឺជាអាហារដែលព្រះជាម្ចាស់បានផ្តល់ឱ្យពួកអ្នកបរិភោគ»។

សាហ៍ល បានរៀបរាប់ថា៖ នៅក្នុងចម្ការរបស់ពួកយើង មានសត្វសេះមួយក្បាលជារបស់ព្យាការី ដែលមានឈ្មោះថា អាល់-លូហៃហ្វ ឬ អាល់-ឡាហ៊ីហ្វ។

មូអាហ្ស បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំកំពុងជិះពីក្រោយព្យាការីនៅលើសត្វលាមួយក្បាលឈ្មោះ អ៊ូហ្វៃរ។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱ មូអាហ្ស! តើអ្នកដឹងទេថាតើសិទ្ធិរបស់ព្រះជាម្ចាស់លើអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់គឺជាអ្វី ហើយតើសិទ្ធិរបស់អ្នកបម្រើលើព្រះជាម្ចាស់គឺជាអ្វី?»។ ខ្ញុំបានជម្រាបថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ទើបដឹងច្បាស់បំផុត»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សិទ្ធិរបស់ព្រះជាម្ចាស់លើអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ គឺពួកគេត្រូវតែគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ និងមិនត្រូវបង្កើតដៃគូណាមួយជាមួយទ្រង់ឡើយ។ ហើយសិទ្ធិរបស់អ្នកបម្រើលើព្រះជាម្ចាស់ គឺទ្រង់នឹងមិនដាក់ទណ្ឌកម្មលើបុគ្គលណាដែលមិនបានបង្កើតដៃគូជាមួយទ្រង់ឡើយ»។ ខ្ញុំបានជម្រាបសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើខ្ញុំមិនគួរប្រាប់ដំណឹងរីករាយនេះដល់មនុស្សទាំងឡាយទេឬ?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំប្រាប់ពួកគេអី ក្រែងលោពួកគេពឹងផ្អែកតែលើរឿងនេះ (ហើយធ្វេសប្រហែសក្នុងការធ្វើអំពើល្អ)»។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ មានពេលមួយ មានការភ័យស្លន់ស្លោមួយបានកើតឡើងនៅក្នុងទីក្រុងម៉ាឌីណះ ដូច្នេះព្យាការីបានខ្ចីសត្វសេះមួយក្បាលរបស់ អាប៊ូ តាល់ហះ ឈ្មោះ ម៉ាន់ឌូប ហើយលោកបានជិះវាចេញទៅ។ នៅពេលលោកបានត្រឡប់មកវិញ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកយើងមិនបានឃើញអ្វីគួរឱ្យភ័យខ្លាចឡើយ ហើយពួកយើងបានឃើញថាសត្វសេះនេះមានល្បឿនលឿនប្រៀបដូចជាទឹកសមុទ្រដូច្នោះដែរ»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រផ្នូលមិនល្អ (ប្រសិនបើមាន) គឺស្ថិតនៅក្នុងរបស់បីយ៉ាង៖ ផ្ទះសម្បែង ស្ត្រី និងសត្វសេះ»។

សាហ៍ល អ៊ីប៊ីន សាអ៍ដ អាស-សាអ៊ីឌី បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើមានប្រផ្នូលមិនល្អនៅក្នុងអ្វីមួយនោះ គឺស្ថិតនៅក្នុងស្ត្រី សត្វសេះ និងផ្ទះសម្បែង»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សត្វសេះត្រូវបានចិញ្ចឹមឡើងសម្រាប់គោលបំណងមួយក្នុងចំណោមគោលបំណងទាំងបីយ៉ាង៖ សម្រាប់មនុស្សម្នាក់ វាគឺជាបន្ទុកនៃបាបកម្ម សម្រាប់មនុស្សម្នាក់ទៀត វាគឺជាខែលការពារភាពថ្លៃថ្នូរ និងសម្រាប់មនុស្សម្នាក់ទៀត វាគឺជាប្រភពនៃរង្វាន់ផលបុណ្យ។ បុគ្គលដែលសត្វសេះជាបន្ទុកនៃបាបកម្ម គឺបុគ្គលដែលចិញ្ចឹមវាដើម្បីអួតអាង បង្ហាញភាពក្រអឺតក្រទម និងដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងពួកមូស្លីម ដូច្នេះសត្វសេះនោះគឺជាបន្ទុកនៃបាបកម្មសម្រាប់គេ។ បុគ្គលដែលសត្វសេះជាខែលការពារ គឺបុគ្គលដែលចិញ្ចឹមវាដើម្បីការពារភាពថ្លៃថ្នូររបស់ខ្លួន និងឯករាជ្យភាពហិរញ្ញវត្ថុ ហើយមិនភ្លេចសិទ្ធិរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទាក់ទងនឹងករបស់វា និងខ្នងរបស់វាឡើយ ដូច្នេះវាគឺជាខែលការពារសម្រាប់គេ។ រីឯបុគ្គលដែលសត្វសេះជាប្រភពនៃរង្វាន់ផលបុណ្យ គឺបុគ្គលដែលចិញ្ចឹមវាក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅលើវាលស្មៅ ឬក្នុងសួនច្បារ ដូច្នេះរាល់អ្វីៗដែលសត្វសេះនោះស៊ីនៅលើវាលស្មៅ ឬសួនច្បារនោះ នឹងត្រូវកត់ត្រាទុកជារង្វាន់ផលបុណ្យសម្រាប់គេ។ ហើយប្រសិនបើខ្សែរបស់វាដាច់ ហើយវាបានរត់ឡើងលើទួលមួយឬពីរ នោះស្នាមជើងរបស់វា និងលាមករបស់វានឹងត្រូវកត់ត្រាទុកជារង្វាន់ផលបុណ្យសម្រាប់គេ។ ហើយប្រសិនបើវាកាត់តាមដងទន្លេមួយ ហើយបានផឹកទឹកពីទីនោះ ទោះបីជាម្ចាស់របស់វាមិនមានបំណងឱ្យវាផឹកទឹកក៏ដោយ នោះក៏នឹងត្រូវកត់ត្រាទុកជារង្វាន់ផលបុណ្យសម្រាប់គេដែរ»។ មនុស្សទាំងឡាយបានសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ចុះសត្វលាវិញ?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានវិវរណៈណាមួយត្រូវបានបញ្ចុះមកលើខ្ញុំទាក់ទងនឹងសត្វលាឡើយ លើកលែងតែខគម្ពីរដ៏ទូលំទូលាយនិងអស្ចារ្យនេះ៖ ‹ដូច្នេះ បុគ្គលណាដែលប្រព្រឹត្តអំពើល្អសូម្បីតែប៉ុនគ្រាប់ធូលីមួយ គេនឹងឃើញវា ហើយបុគ្គលណាដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់សូម្បីតែប៉ុនគ្រាប់ធូលីមួយ គេនឹងឃើញវា›»។

មូស្លីម បានរៀបរាប់ពី អាប៊ូ អាគីល ពី អាប៊ូ អាល់-មូតាវ៉ាក់គីល អាល់-ណាជី ថា៖ ខ្ញុំបានទៅជួប ជ៉ាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ អាល់-អាន់សារី ហើយបាននិយាយទៅកាន់គាត់ថា៖ «សូមរៀបរាប់ប្រាប់ខ្ញុំនូវអ្វីដែលអ្នកបានឮពីអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់»។ គាត់បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំធ្លាប់បានរួមដំណើរជាមួយលោកនៅក្នុងការធ្វើដំណើរមួយ។ សត្វអូដ្ឋរបស់ខ្ញុំបានហត់នឿយយ៉ាងខ្លាំងរហូតដល់ដើរក្រោយគេ។ ព្យាការីបានដើរមករកខ្ញុំ ហើយបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើជានរណា?»។ ខ្ញុំបានជម្រាបថា៖ «គឺ ជ៉ាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ»។ លោកបានសួរថា៖ «តើមានបញ្ហាអ្វីកើតឡើងចំពោះអ្នក?»។ ខ្ញុំបានជម្រាបថា៖ «សត្វអូដ្ឋរបស់ខ្ញុំអស់កម្លាំង និងដើរយឺត ដូច្នេះខ្ញុំក៏នៅសេសសល់ពីក្រោយ»។ ព្យាការីបានចុះពីលើសត្វជិះរបស់លោក ហើយបានយកឈើច្រត់របស់លោកវាយសត្វអូដ្ឋរបស់ខ្ញុំថ្នមៗ រួចមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរឡើងជិះវាទៅ»។ ខ្ញុំក៏បានឡើងជិះវា ហើយស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ សត្វអូដ្ឋនោះបានក្លាយជាលឿនយ៉ាងខ្លាំងរហូតដល់ខ្ញុំត្រូវទាញបង្ហៀរវាដើម្បីកុំឱ្យវាដើរវ៉ាពីមុខអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើអ្នកចង់លក់វាទេ?»។ ខ្ញុំបានជម្រាបថា៖ «បាទ»។ ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏បានលក់វាឱ្យលោកក្នុងតម្លៃមួយអ៊ូគីយ៉ាស់ ដោយខ្ញុំបានកំណត់លក្ខខណ្ឌថាខ្ញុំមានសិទ្ធិជិះវាទៅដល់ផ្ទះរបស់ខ្ញុំ។ នៅពេលពួកយើងបានទៅដល់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ ខ្ញុំបាននាំយកសត្វអូដ្ឋនោះទៅប្រគល់ជូនលោក ហើយលោកបានប្រគល់ប្រាក់ថ្លៃអូដ្ឋឱ្យខ្ញុំយ៉ាងពេញលេញ និងបានប្រគល់សត្វអូដ្ឋនោះត្រឡប់មកឱ្យខ្ញុំវិញទុកជាកាដូ។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ មានការភ័យស្លន់ស្លោមួយបានកើតឡើងនៅក្នុងទីក្រុងម៉ាឌីណះ ដូច្នេះព្យាការីបានជិះសត្វសេះមួយក្បាលរបស់ អាប៊ូ តាល់ហះ ហើយនៅពេលលោកត្រឡប់មកវិញ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកយើងមិនបានឃើញអ្វីគួរឱ្យភ័យខ្លាចឡើយ ហើយពួកយើងបានឃើញថាសត្វសេះនេះមានល្បឿនលឿនប្រៀបដូចជាទឹកសមុទ្រដូច្នោះដែរ»។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ចំណែកផលចំណេញសង្គ្រាមចំនួនពីរចំណែកសម្រាប់សត្វសេះ និងមួយចំណែកសម្រាប់អ្នកជិះរបស់វា។

អាប៊ូ អ៊ីសហាក បានរៀបរាប់ថា៖ មានគេបានសួរ អាល់-បារ៉ា អ៊ីប៊ីន អាហ្ស៊ីប ថា៖ «តើពួកអ្នកបានរត់គេចខ្លួនបោះបង់ចោលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងសមរភូមិហ៊ូណៃនឬ?»។ អាល់-បារ៉ា បានឆ្លើយតបថា៖ «ប៉ុន្តែអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មិនបានរត់គេចខ្លួនឡើយ! កុលសម្ព័ន្ធហាវ៉ាហ្ស៊ីនគឺជាអ្នកបាញ់ធ្នូដ៏ពូកែ។ នៅពេលពួកយើងបានជួបពួកគេ ពួកយើងបានវាយប្រហារពួកគេ ហើយពួកគេបានដកថយ។ ប៉ុន្តែនៅពេលពួកមូស្លីមបានចាប់ផ្តើមប្រមូលផលចំណេញសង្គ្រាម ពួកគេបានបាញ់ព្រួញមកលើពួកយើងប្រៀបដូចជាហ្វូងកណ្តូបដូច្នោះដែរ។ ប៉ុន្តែអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មិនបានដកថយឡើយ។ ខ្ញុំពិតជាបានឃើញលោកកំពុងគង់នៅលើសត្វលាកាត់សេះពណ៌សរបស់លោក ដោយមាន អាប៊ូ ស៊ូហ្វយ៉ាន អ៊ីប៊ីន អាល់-ហារិស កំពុងកាន់បង្ហៀររបស់វា ខណៈពេលដែលព្យាការីកំពុងបន្លឺឡើងថា៖ “ខ្ញុំគឺជាព្យាការី គ្មានការកុហកឡើយ! ខ្ញុំគឺជាកូនចៅរបស់ អាប់ឌុល មុតថលិប!”»។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលព្យាការីបានដាក់ជើងរបស់លោកនៅក្នុងកែប ហើយសត្វអូដ្ឋរបស់លោកបានក្រោកឈរឡើងនៅឯតំបន់ អាល់-បៃដា លោកបានចាប់ផ្តើមបន្លឺពាក្យសច្ចាប្រណិធាន (តាល់ប៊ីយ៉ាស់)។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានជួបមនុស្សទាំងឡាយ ខណៈពេលដែលលោកកំពុងជិះសេះដែលគ្មានកែប និងមានដាវព្យួរនៅករបស់លោក។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលប្រជាជនទីក្រុងម៉ាឌីណះមានការភ័យស្លន់ស្លោ ព្យាការីបានជិះសត្វសេះមួយក្បាលរបស់ អាប៊ូ តាល់ហះ ដែលពីមុនដើរយឺត ហើយនៅពេលលោកត្រឡប់មកវិញ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកយើងបានឃើញថាសត្វសេះរបស់អ្នកមានល្បឿនលឿនប្រៀបដូចជាទឹកសមុទ្រដូច្នោះដែរ» ហើយបន្ទាប់ពីថ្ងៃនោះមក សេះនោះមិនដែលដើរយឺតទៀតឡើយ។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានរៀបចំការប្រណាំងសេះក្នុងចំណោមសត្វសេះដែលត្រូវបានបង្វឹកឱ្យស្គមស្អាត (ត្រៀមប្រណាំង) ចាប់ពីតំបន់ អាល់-ហាហ្វយ៉ា រហូតដល់ ថានីយ្យាត់ អាល់-វ៉ាដា (ចម្ងាយប្រហែល ៥ ទៅ ៦ ម៉ាយល៍) និងការប្រណាំងក្នុងចំណោមសត្វសេះដែលមិនត្រូវបានបង្វឹក ចាប់ពី ថានីយ្យាត់ អាល់-វ៉ាដា រហូតដល់វិហារនៃកុលសម្ព័ន្ធ បានី ហ្ស៊ូរ៉ៃក (ចម្ងាយប្រហែល ១ ម៉ាយល៍)។ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ ស្ថិតនៅក្នុងចំណោមអ្នកដែលបានចូលរួមក្នុងការប្រណាំងនោះ។

អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានរៀបចំការប្រណាំងសេះក្នុងចំណោមសត្វសេះដែលមិនត្រូវបានបង្វឹក ចាប់ពីតំបន់ ថានីយ្យាត់ រហូតដល់វិហារនៃកុលសម្ព័ន្ធ បានី ហ្ស៊ូរ៉ៃក ហើយ អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ ស្ថិតនៅក្នុងចំណោមអ្នកដែលបានចូលរួមក្នុងការប្រណាំងនោះ។