សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ លោកបានរួមដំណើរជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ឆ្ពោះទៅកាន់តំបន់ណាជទ៍ ដើម្បីចូលរួមក្នុងការធ្វើចម្បាំង។ នៅពេលដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានត្រឡប់មកវិញ លោកក៏បានត្រឡប់មកវិញជាមួយលោកដែរ។ ពេលថ្ងៃត្រង់បានមកដល់ ខណៈដែលពួកគេកំពុងស្ថិតនៅក្នុងជ្រលងភ្នំមួយសម្បូរទៅដោយដើមឈើមានបន្លា។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់និងមនុស្សទាំងឡាយបានចុះពីលើសត្វជំនិះ ហើយបានបែកខ្ញែកគ្នាដើម្បីសម្រាកនៅក្រោមម្លប់ដើមឈើ។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានសម្រាកនៅក្រោមដើមឈើមួយដើម ហើយបានព្យួរដាវរបស់លោកនៅលើដើមឈើនោះ។ ពួកយើងទាំងអស់គ្នាបានគេងលក់មួយស្របក់ ស្រាប់តែពួកយើងបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ស្រែកហៅពួកយើង។ (ពួកយើងបានភ្ញាក់ឡើង) ឃើញជនជាតិអារ៉ាប់បេឌូអ៊ីនម្នាក់នៅជាមួយលោក។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ជនជាតិបេឌូអ៊ីនម្នាក់នេះបានដកដាវរបស់ខ្ញុំចេញពីស្រោមខណៈពេលដែលខ្ញុំកំពុងដេកលក់ ហើយនៅពេលដែលខ្ញុំភ្ញាក់ដឹងខ្លួនឡើង ខ្ញុំបានឃើញដាវដែលហូតរួចនៅក្នុងដៃរបស់គេ ហើយគេបាននិយាយគំរាមខ្ញុំថា “តើនរណានឹងជួយសង្គ្រោះអ្នកពីខ្ញុំ?”។ ខ្ញុំបានឆ្លើយបីដងថា “គឺព្រះជាម្ចាស់”»។ ព្យាការីមិនបានដាក់ទណ្ឌកម្មលើគេឡើយ ហើយលោកក៏បានអង្គុយចុះ។

សះល៍ បានរៀបរាប់ថា៖ លោកត្រូវបានគេសួរអំពីមុខរបួសរបស់ព្យាការីនៅថ្ងៃ (នៃសមរភូមិ) អ៊ូហ៊ូដ។ លោកបានរៀបរាប់ថា៖ «ផ្ទៃមុខរបស់ព្យាការីបានរងរបួស ហើយធ្មេញមុខមួយរបស់លោកបានបាក់ រីឯមួកដែកនៅលើក្បាលរបស់លោកត្រូវបានបែកបាក់។ នាង ហ្វាទីម៉ាស់ បានលាងជម្រះឈាមចេញ ខណៈដែល អាលី កាន់ទឹកចាក់ឱ្យ។ នៅពេលដែលនាងឃើញថាឈាមចេះតែបន្តហូរខ្លាំងឡើងៗ នាងក៏បានយកកន្ទេល (ត្បាញពីស្លឹកដើមល្មើ) មួយផ្ទាំងមកដុតរហូតដល់ក្លាយជាផេះ រួចនាងបានយកផេះនោះមកបិទពីលើមុខរបួស ហើយឈាមក៏បានឈប់ហូរ»។

អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន អាល់-ហារិស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមិនបានបន្សល់ទុកអ្វីឡើយបន្ទាប់ពីមរណភាពរបស់លោក ក្រៅពីគ្រឿងសព្វាវុធរបស់លោក លារបស់លោកពណ៌ស និងដីមួយកន្លែងនៅខៃបារ ដែលលោកបានបន្សល់ទុកជាទាននោះឡើយ។

ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ លោកបានចូលរួមនៅក្នុងការធ្វើចម្បាំងមួយដោយរួមដំណើរជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពេលថ្ងៃត្រង់បានមកដល់ ខណៈពេលដែលពួកគេកំពុងស្ថិតនៅក្នុងជ្រលងភ្នំមួយសម្បូរដោយដើមឈើមានបន្លា។ មនុស្សទាំងឡាយបានបែកខ្ញែកគ្នាដើម្បីសម្រាកនៅក្រោមម្លប់ដើមឈើ។ ព្យាការីបានសម្រាកនៅក្រោមដើមឈើមួយដើម បានព្យួរដាវរបស់លោកនៅលើដើមឈើនោះ រួចក៏សម្រាន្តលក់ទៅ។ បន្ទាប់មក លោកបានភ្ញាក់ដឹងខ្លួនឡើង ហើយបានឃើញបុរសម្នាក់នៅក្បែរលោក ដែលលោកមិនបានដឹងពីវត្តមានរបស់គេពីមុនមកឡើយ។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បុរសម្នាក់នេះបានដកដាវរបស់ខ្ញុំ (ចេញពីស្រោម) ហើយនិយាយថា “តើនរណានឹងជួយសង្គ្រោះអ្នកពីខ្ញុំ?”។ ខ្ញុំបានឆ្លើយថា “គឺព្រះជាម្ចាស់”។ ដូច្នេះ គេក៏បានស៊កដាវចូលទៅក្នុងស្រោមវិញ ហើយពួកអ្នកឃើញគេកំពុងអង្គុយនៅទីនេះស្រាប់»។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ព្យាការីមិនបានដាក់ទណ្ឌកម្មលើគេឡើយ។

អាប៊ូ កាតាដះ បានរៀបរាប់ថា៖ លោកបានរួមដំណើរជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានធ្វើដំណើរបានមួយភាគនៃផ្លូវទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាក្កះ លោកនិងសហការីមួយចំនួនបាននៅយឺតពីក្រោយ។ សហការីទាំងនោះកំពុងស្ថិតក្នុងសភាពអ៊ីហរ៉ាម (សភាពតមសម្រាប់បុណ្យធម្មយាត្រា) ខណៈដែលលោកមិនបានស្ថិតក្នុងសភាពអ៊ីហរ៉ាមឡើយ។ លោកបានប្រទះឃើញសត្វលាព្រៃមួយក្បាល ហើយលោកបានជិះលើខ្នងសេះរបស់លោក រួចបានស្នើសុំឱ្យសហការីរបស់លោកហុចរំពាត់ឱ្យលោក ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធ។ បន្ទាប់មក លោកបានសុំឱ្យពួកគេហុចលំពែងឱ្យលោក ប៉ុន្តែពួកគេក៏នៅតែបដិសេធ ដូច្នេះលោកក៏បានយកវាដោយខ្លួនឯង រួចដេញតាមវាយប្រហារសត្វលាព្រៃនោះ និងបានសម្លាប់វា។ សហការីមួយចំនួនរបស់ព្យាការីបានបរិភោគសាច់នោះ រីឯអ្នកខ្លះទៀតបានបដិសេធមិនព្រមបរិភោគឡើយ។ លុះដល់ពេលពួកគេបានទៅទាន់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពួកគេបានទូលសួរលោកអំពីរឿងនោះ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នោះគឺជាអាហារដែលព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានដល់ពួកអ្នក»។ (ហើយត្រូវបានគេនិយាយផងដែរថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានសួរថា៖ «តើពួកអ្នកមានសល់សាច់របស់វាខ្លះដែរឬទេ?»)។

អ៊ីប៊ន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការី ខណៈពេលដែលស្ថិតនៅក្នុងតង់មួយ (នៅថ្ងៃនៃសមរភូមិបាដរ៍) បានមានប្រសាសន៍បួងសួងថា៖ «ឱព្រះជាម្ចាស់! ទូលបង្គំសូមអង្វរទ្រង់នូវការបំពេញតាមកតិកាសញ្ញានិងការសន្យារបស់ទ្រង់។ ឱព្រះជាម្ចាស់! ប្រសិនបើទ្រង់មានបំណង (បំផ្លាញក្រុមអ្នកមានជំនឿនេះ) នោះទ្រង់នឹងមិនត្រូវបានគេគោរពសក្ការៈតទៅទៀតឡើយបន្ទាប់ពីថ្ងៃនេះ!»។ អាប៊ូ បាក្រ បានកាន់ព្រះហស្តរបស់លោក ហើយជម្រាបថា៖ «គ្រប់គ្រាន់ហើយ ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! លោកបានទូលអង្វរដល់ព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងទទូចហើយ»។ ពេលនោះ ព្យាការីកំពុងគ្រងអាវក្រោះដែក។ លោកបានយាងចេញទៅក្រៅ ដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ «កងទ័ពដ៏ច្រើនកុះកររបស់ពួកគេនឹងត្រូវបរាជ័យ ហើយពួកគេនឹងបែរខ្នងរត់គេចខ្លួន។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ថ្ងៃបរលោកគឺជាការកំណត់ពេលរបស់ពួកគេ (សម្រាប់ការសងសឹកពេញលេញ) ហើយថ្ងៃនោះនឹងកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ និងល្វីងជូរចត់បំផុត»។ ខាលិដ បានបញ្ជាក់ថា រឿងនោះបានកើតឡើងនៅថ្ងៃនៃសមរភូមិបាដរ៍។

អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានទទួលមរណភាព ខណៈពេលដែលអាវក្រោះដែករបស់លោកត្រូវបានដាក់បញ្ចាំនៅនឹងបុរសសាសន៍យូដាម្នាក់ ដើម្បីដោះដូរយកស្រូវបាលីចំនួនសាមសិបសាក។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការប្រៀបធៀបរវាងមនុស្សកំណាញ់និងអ្នកដែលបរិច្ចាគទាន គឺប្រៀបដូចជាបុរសពីរនាក់ដែលពាក់អាវក្រោះដែកយ៉ាងតឹងណែន រហូតដល់ដៃរបស់ពួកគេត្រូវបានទាញឡើងដោយបង្ខំទៅរកឆ្អឹងដងកាំបិតរបស់ពួកគេ។ ដូច្នេះ នៅពេលណាដែលអ្នកមានចិត្តសប្បុរសចង់បរិច្ចាគទាន អាវក្រោះរបស់គេនឹងរីកធំគ្របដណ្តប់លើរាងកាយរបស់គេ រហូតដល់វាលុបបំបាត់ដានជើងរបស់គេ។ ប៉ុន្តែនៅពេលណាដែលមនុស្សកំណាញ់ចង់បរិច្ចាគទាន កងក្រវាត់ដែក (នៃអាវក្រោះ) នឹងកាន់តែរួញចូលគ្នាតឹងឡើងៗ ហើយសង្កត់លើរាងកាយរបស់គេ ព្រមទាំងទាញដៃរបស់គេឱ្យជាប់នឹងឆ្អឹងដងកាំបិត»។ អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានឮព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «បន្ទាប់មក មនុស្សកំណាញ់ព្យាយាមពង្រីកវាឱ្យទូលាយ ប៉ុន្តែមិនអាចធ្វើទៅរួចឡើយ»។

អាល់-មូហ្គីរ៉ោះ អ៊ីប៊ីន ស្ហ៊ូអ្បះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចេញទៅបត់ជើងធំ ហើយនៅពេលលោកត្រឡប់មកវិញ ខ្ញុំបានយកទឹកមកជូនលោក។ លោកបានបំពេញការសម្អាតកាយមុនពេលថ្វាយបង្គំព្រះ ខណៈពេលដែលលោកកំពុងពាក់អាវធំមកពីតំបន់ស្ហាម។ លោកបានខ្ពុរមាត់ លាងច្រមុះដោយស្រូបទឹកចូលរួចច្រានចេញ និងលាងផ្ទៃមុខរបស់លោក។ បន្ទាប់មក លោកបានព្យាយាមដកដៃចេញតាមដៃអាវ ប៉ុន្តែដៃអាវនោះតឹងពេក ដូច្នេះលោកក៏បានដកដៃចេញពីខាងក្រោមវិញ រួចលាងដៃទាំងពីរ ហើយបានយកដៃសើមជូតពីលើក្បាលរបស់លោក និងពីលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់លោក។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានអនុញ្ញាតឱ្យ អាប់ឌុរ-រ៉ោះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អោវហ្វ និង អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ ពាក់អាវសូត្របាន ដោយសារតែអ្នកទាំងពីរមានជំងឺសើស្បែកដែលបណ្តាលឱ្យរមាស់។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ អាប់ឌុរ-រ៉ោះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អោវហ្វ និង អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ បានត្អូញត្អែរប្រាប់ព្យាការីអំពីចៃ (ដែលធ្វើឱ្យរមាស់) ដូច្នេះលោកក៏បានអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកទាំងពីរពាក់សម្លៀកបំពាក់ធ្វើពីសូត្រ។ ខ្ញុំបានឃើញអ្នកទាំងពីរពាក់សម្លៀកបំពាក់បែបនោះនៅក្នុងការប្រយុទ្ធក្នុងបុព្វហេតុរបស់ព្រះជាម្ចាស់។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានអនុញ្ញាតឱ្យ អាប់ឌុរ-រ៉ោះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អោវហ្វ និង អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ អ៊ីប៊ីន អាល់-អ៉ាវ៉ាម ពាក់សូត្របាន។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ (ការអនុញ្ញាតឱ្យពាក់សូត្រ) ត្រូវបានផ្តល់ជូនអ្នកទាំងពីរ (គឺ អាប់ឌុរ-រ៉ោះម៉ាន និង អាល់-ហ្ស៊ូប៊ែរ) ដោយសារតែការរមាស់ដែលអ្នកទាំងពីរបានរងទុក្ខវេទនា។

អ៊ូម៉ៃយ៉ាស់ អាទ-ដាំរី បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញព្យាការីបរិភោគសាច់ស្មារបស់សត្វចៀម ដោយកាត់សាច់នោះជាចំណែកៗ ហើយបន្ទាប់មកលោកត្រូវបានគេហៅឱ្យទៅថ្វាយបង្គំព្រះ ហើយលោកក៏បានថ្វាយបង្គំព្រះដោយមិនបាច់ធ្វើការសម្អាតកាយឡើងវិញឡើយ។ អាល់-ហ្ស៊ុហរី បានបន្ថែមថា ព្យាការីបានដាក់កាំបិតចុះ (មុនពេលចេញទៅ)។

ខាលិដ អ៊ីប៊ីន ម៉ាអ៍ដាន បានរៀបរាប់ថា៖ អ៊ូម៉ៃរ អ៊ីប៊ីន អាល់-អាស្វាដ អាល់-អានស៊ី បានប្រាប់លោកថា គាត់បានទៅជួប អ៊ុបាដះ អ៊ីប៊ីន អាល់-សាមីត ខណៈពេលដែលលោកកំពុងស្នាក់នៅក្នុងផ្ទះរបស់លោកនៅមាត់ឆ្នេរសមុទ្រនៃទីក្រុងហ៊ីមស៍ ជាមួយ (ភរិយារបស់លោក) នាង អ៊ុម្មុ ហារ៉ាម។ អ៊ូម៉ៃរ បាននិយាយថា៖ នាង អ៊ុម្មុ ហារ៉ាម បានប្រាប់ពួកយើងថានាងបានឮព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្ថានសួគ៌ត្រូវបានធានាជូនចំពោះកងទ័ពក្រុមដំបូងនៃអ្នកដើរតាមខ្ញុំដែលនឹងធ្វើសឹកសង្គ្រាមតាមផ្លូវទឹក»។ នាង អ៊ុម្មុ ហារ៉ាម បានបន្ថែមថា៖ ខ្ញុំបានជម្រាបសួរថា «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើខ្ញុំនឹងស្ថិតនៅក្នុងចំណោមពួកគេដែរឬទេ?»។ លោកបានឆ្លើយតបថា៖ «នាងស្ថិតនៅក្នុងចំណោមពួកគេ»។ បន្ទាប់មក ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កងទ័ពក្រុមដំបូងនៃអ្នកដើរតាមខ្ញុំដែលនឹងវាយលុកទីក្រុងរបស់សេសារ (ក្រុងកុងស្តង់ទីណូប៉ូល) នឹងត្រូវបានអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មទាំងឡាយរបស់ពួកគេ»។ ខ្ញុំបានជម្រាបសួរថា៖ «តើខ្ញុំនឹងក្លាយជាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេដែរឬទេ ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់?»។ លោកបានឆ្លើយតបថា៖ «ទេ នាងមិនស្ថិតក្នុងចំណោមពួកគេឡើយ»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកអ្នក (ប្រជាមូស្លីម) នឹងប្រយុទ្ធជាមួយពួកយូដា រហូតដល់ពួកគេខ្លះនឹងពួននៅពីក្រោយផ្ទាំងថ្ម។ ផ្ទាំងថ្មទាំងនោះនឹងពោលឡើងថា “ឱអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់អើយ! មានបុរសសាសន៍យូដាម្នាក់កំពុងពួននៅពីក្រោយខ្ញុំ ដូច្នេះចូរសម្លាប់គេទៅ”»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ថ្ងៃបរលោកនឹងមិនកើតឡើងឡើយ រហូតទាល់តែពួកអ្នកប្រយុទ្ធជាមួយពួកយូដា ហើយផ្ទាំងថ្មដែលបុរសសាសន៍យូដាពួននៅពីក្រោយនឹងពោលឡើងថា “ឱមូស្លីមអើយ! មានបុរសសាសន៍យូដាម្នាក់កំពុងពួននៅពីក្រោយខ្ញុំ ដូច្នេះចូរសម្លាប់គេទៅ”»។

អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន តាហ្គលីប បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សញ្ញាមួយក្នុងចំណោមសញ្ញានៃថ្ងៃបរលោក គឺពួកអ្នកនឹងប្រយុទ្ធជាមួយមនុស្សដែលពាក់ស្បែកជើងធ្វើពីរោមសត្វ ហើយសញ្ញាមួយទៀតក្នុងចំណោមសញ្ញានៃថ្ងៃបរលោក គឺពួកអ្នកនឹងប្រយុទ្ធជាមួយមនុស្សដែលមានផ្ទៃមុខធំទូលាយ ដែលផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេមើលទៅដូចជាខែលស្រោបស្បែកដូច្នោះដែរ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ថ្ងៃបរលោកនឹងមិនកើតឡើងឡើយ រហូតទាល់តែពួកអ្នកប្រយុទ្ធជាមួយពួកទួគី ដែលជាមនុស្សមានភ្នែកតូចៗ មុខក្រហម និងច្រមុះសំប៉ែត។ ផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេមើលទៅដូចជាខែលស្រោបស្បែកដូច្នោះដែរ។ ហើយថ្ងៃបរលោកនឹងមិនកើតឡើងឡើយ រហូតទាល់តែពួកអ្នកប្រយុទ្ធជាមួយមនុស្សដែលស្បែកជើងរបស់ពួកគេធ្វើពីរោមសត្វ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ថ្ងៃបរលោកនឹងមិនកើតឡើងឡើយ រហូតទាល់តែពួកអ្នកប្រយុទ្ធជាមួយមនុស្សដែលពាក់ស្បែកជើងធ្វើពីរោមសត្វ។ ហើយថ្ងៃបរលោកនឹងមិនកើតឡើងឡើយ រហូតទាល់តែពួកអ្នកប្រយុទ្ធជាមួយមនុស្សដែលមានផ្ទៃមុខដូចជាខែលស្រោបស្បែក»។ (អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានបន្ថែមថា៖ «ពួកគេមានភ្នែកតូចៗ ច្រមុះសំប៉ែត ហើយផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេមើលទៅដូចជាខែលស្រោបស្បែក»)។