សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលទាន់ធ្វើបានមួយវគ្គ នៃការថ្វាយបង្គំ អ្នកនោះពិតជាបានទាន់ការថ្វាយបង្គំនោះហើយ»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ មានបុរសៗជាច្រើន ដែលខ្ញុំទុកចិត្ត បានធ្វើជាសាក្សីប្រាប់ខ្ញុំ ហើយអ្នកដែលខ្ញុំទុកចិត្តជាងគេបំផុតក្នុងចំណោមពួកគេ គឺលោក អ៊ូម៉ារ ថា៖ ព្យាការីបានហាមឃាត់ការថ្វាយបង្គំ ក្រោយពីការថ្វាយបង្គំពេលព្រលឹម រហូតដល់ព្រះអាទិត្យរះឡើង និងក្រោយពីការថ្វាយបង្គំពេលរសៀល រហូតដល់ព្រះអាទិត្យលិច។ តាមការរៀបរាប់មួយទៀត លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បាននិយាយថា៖ «មានមនុស្សមួយចំនួនបានប្រាប់ខ្ញុំ ពីរឿងនេះដូចគ្នា»។

ឪពុករបស់លោក ហ៊ិស្ហាម បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានប្រាប់ខ្ញុំថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំចេតនាជ្រើសរើសពេលព្រះអាទិត្យរះ ឬពេលព្រះអាទិត្យលិច ដើម្បីធ្វើការថ្វាយបង្គំរបស់ពួកអ្នកឡើយ»។ លោកបាននិយាយទៀតថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានប្រាប់ខ្ញុំថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពេលណាគែមព្រះអាទិត្យលេចឡើង ចូរពន្យារការថ្វាយបង្គំ រហូតដល់ព្រះអាទិត្យឡើងខ្ពស់។ ហើយពេលណាគែមព្រះអាទិត្យចាប់ផ្ដើមបាត់ ចូរពន្យារការថ្វាយបង្គំ រហូតដល់ព្រះអាទិត្យលិចបាត់ទាំងស្រុង»។

ឪពុករបស់លោក ហ៊ិស្ហាម បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានប្រាប់ខ្ញុំថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំចេតនាជ្រើសរើសពេលព្រះអាទិត្យរះ ឬពេលព្រះអាទិត្យលិច ដើម្បីធ្វើការថ្វាយបង្គំរបស់ពួកអ្នកឡើយ»។ លោកបាននិយាយទៀតថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានប្រាប់ខ្ញុំថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពេលណាគែមព្រះអាទិត្យលេចឡើង ចូរពន្យារការថ្វាយបង្គំ រហូតដល់ព្រះអាទិត្យឡើងខ្ពស់។ ហើយពេលណាគែមព្រះអាទិត្យចាប់ផ្ដើមបាត់ ចូរពន្យារការថ្វាយបង្គំ រហូតដល់ព្រះអាទិត្យលិចបាត់ទាំងស្រុង»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់ការលក់ដូរពីរប្រភេទ ការស្លៀកពាក់ពីររបៀប និងការថ្វាយបង្គំពីរពេល។ លោកបានហាមឃាត់ការថ្វាយបង្គំ ក្រោយពីការថ្វាយបង្គំពេលព្រលឹម រហូតដល់ព្រះអាទិត្យរះ និងក្រោយពីការថ្វាយបង្គំពេលរសៀល រហូតដល់ព្រះអាទិត្យលិច។ លោកបានហាមឃាត់ការរុំខ្លួនដោយក្រណាត់តែមួយឲ្យជិតឈឹង (រហូតដល់មិនអាចបញ្ចេញដៃបាន) និងការអង្គុយឱបជង្គង់ ដោយរុំខ្លួននឹងក្រណាត់តែមួយ ដែលធ្វើឲ្យកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ខ្លួនបើកចំហទៅលើមេឃ។ លោកក៏បានហាមឃាត់ការលក់ដោយគ្រាន់តែបោះ (អ្នកលក់បោះទំនិញទៅឲ្យអ្នកទិញ ដោយមិនឲ្យមើល) និងការលក់ដោយគ្រាន់តែប៉ះ (អ្នកទិញគ្រាន់តែប៉ះទំនិញ ដោយមិនបានមើល ក៏ត្រូវទិញ)។

លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំឲ្យអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក ចេតនាជ្រើសរើសធ្វើការថ្វាយបង្គំ នៅពេលព្រះអាទិត្យរះ ឬនៅពេលព្រះអាទិត្យលិចឡើយ»។

លោក អាប៊ូ សាអ៊ីដ អាល់-ខុទរី បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានការថ្វាយបង្គំណា ក្រោយពីការថ្វាយបង្គំពេលព្រលឹម រហូតដល់ព្រះអាទិត្យឡើងខ្ពស់ ហើយគ្មានការថ្វាយបង្គំណា ក្រោយពីការថ្វាយបង្គំពេលរសៀល រហូតដល់ព្រះអាទិត្យលិចបាត់ឡើយ»។

លោក មូអាវីយ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ពិតណាស់ ពួកអ្នកធ្វើការថ្វាយបង្គំមួយ ដែលពួកយើងបាននៅជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែពួកយើងមិនដែលឃើញលោកធ្វើវាទេ ហើយលោកពិតជាបានហាមឃាត់វាទៀតផង (គឺសំដៅលើការថ្វាយបង្គំពីរវគ្គ ក្រោយពីការថ្វាយបង្គំពេលរសៀល)។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់ការថ្វាយបង្គំពីរពេល៖ ក្រោយពីការថ្វាយបង្គំពេលព្រលឹម រហូតដល់ព្រះអាទិត្យរះ និងក្រោយពីការថ្វាយបង្គំពេលរសៀល រហូតដល់ព្រះអាទិត្យលិច។

លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំថ្វាយបង្គំព្រះ ដូចដែលខ្ញុំបានឃើញមិត្តភក្ដិរបស់ខ្ញុំថ្វាយបង្គំដែរ។ ខ្ញុំមិនហាមឃាត់នរណាម្នាក់ ពីការថ្វាយបង្គំព្រះនៅពេលយប់ ឬពេលថ្ងៃ តាមដែលគាត់ចង់នោះទេ លើកលែងតែពួកអ្នកមិនត្រូវចេតនាជ្រើសរើសពេលព្រះអាទិត្យរះ ឬពេលព្រះអាទិត្យលិចប៉ុណ្ណោះ។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំសូមស្បថនឹងព្រះ ដែលបានយកលោក (ព្យាការី) ទៅ! លោកមិនដែលបោះបង់ការថ្វាយបង្គំទាំងពីរវគ្គនោះទេ រហូតដល់លោកបានទៅជួបព្រះជាម្ចាស់ (ពោលគឺស្លាប់)។ ហើយលោកមិនបានទៅជួបព្រះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ទេ រហូតដល់ការថ្វាយបង្គំព្រះ (ដោយឈរ) បានក្លាយជាការលំបាកសម្រាប់លោក ហើយលោកធ្លាប់ធ្វើការថ្វាយបង្គំភាគច្រើនរបស់លោក ដោយអង្គុយ។ (នាងសំដៅលើការថ្វាយបង្គំពីរវគ្គ ក្រោយពីការថ្វាយបង្គំពេលរសៀល)។ ព្យាការីធ្លាប់ធ្វើការថ្វាយបង្គំទាំងពីរវគ្គនោះ ប៉ុន្តែលោកមិនធ្វើវានៅក្នុងវិហារទេ ព្រោះលោកខ្លាចធ្វើឲ្យសហគមន៍របស់លោកលំបាក ហើយលោកចូលចិត្តអ្វីដែលធ្វើឲ្យពួកគេស្រួល។

ឪពុករបស់លោក ហ៊ិស្ហាម បានរៀបរាប់ថា៖ លោកស្រី អាយស្ហះ បាននិយាយ (មកកាន់ខ្ញុំ) ថា៖ «ឱក្មួយប្រុស (កូនរបស់បងប្អូនស្រីរបស់ខ្ញុំ)! ព្យាការីមិនដែលបោះបង់ការក្រាបថ្វាយបង្គំពីរដង (គឺពីរវគ្គ) ក្រោយពីការថ្វាយបង្គំពេលរសៀល នៅផ្ទះរបស់ខ្ញុំ សូម្បីតែម្ដងឡើយ»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ មានការថ្វាយបង្គំពីរវគ្គ ដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មិនដែលបោះបង់ចោលទេ ទាំងដោយសម្ងាត់ ឬដោយចំហ៖ គឺពីរវគ្គមុនការថ្វាយបង្គំពេលព្រលឹម និងពីរវគ្គក្រោយការថ្វាយបង្គំពេលរសៀល។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមិនដែលមករកខ្ញុំ នៅថ្ងៃណាមួយ ក្រោយពីការថ្វាយបង្គំពេលរសៀល ដោយមិនបានធ្វើការថ្វាយបង្គំពីរវគ្គនោះទេ។

លោក អាប៊ូ អាល់-ម៉ាលីហ៍ បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបាននៅជាមួយលោក ប៊ូរ៉ៃដះ នៅថ្ងៃដែលមានពពកច្រើន។ លោកបាននិយាយថា៖ «ចូរប្រញាប់ធ្វើការថ្វាយបង្គំឲ្យបានឆាប់ ព្រោះព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ “អ្នកណាដែលបោះបង់ការថ្វាយបង្គំពេលរសៀល ទង្វើរបស់គាត់ត្រូវរលាយសាបសូន្យ”»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី កាតាដះ បានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ «នៅយប់មួយ ពួកយើងបានធ្វើដំណើរជាមួយព្យាការី។ មនុស្សមួយចំនួនបាននិយាយថា៖ “ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមលោកឈប់សម្រាកជាមួយពួកយើង នៅចុងយប់នេះផង”។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ “ខ្ញុំខ្លាចពួកអ្នកដេកលក់ រហូតខកខានការថ្វាយបង្គំ”។ លោក ប៊ីឡាល់ និយាយថា៖ “ខ្ញុំនឹងដាស់ពួកលោក”។ ពួកគេក៏ដេកសម្រាក ហើយលោក ប៊ីឡាល់ បានផ្អែកខ្នងរបស់គាត់ទៅនឹងសត្វអូដ្ឋជិះរបស់គាត់ ប៉ុន្តែភ្នែករបស់គាត់ងងុយពេក ហើយគាត់ក៏ដេកលក់ទៅ។ ព្យាការីភ្ញាក់ឡើង ខណៈដែលគែមព្រះអាទិត្យបានរះឡើងហើយ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ “ឱប៊ីឡាល់! តើពាក្យដែលអ្នកបាននិយាយនោះ នៅឯណា?” គាត់ឆ្លើយថា៖ “ខ្ញុំមិនដែលងងុយដេកលក់ដូចពេលនេះទេ”។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ “ពិតណាស់ ព្រះជាម្ចាស់បានយកព្រលឹងរបស់ពួកអ្នក នៅពេលដែលទ្រង់ចង់ ហើយប្រគល់វាមកពួកអ្នកវិញ នៅពេលដែលទ្រង់ចង់។ ឱប៊ីឡាល់! ចូរក្រោកឡើង ហើយប្រកាសហៅមនុស្សម្នាទៅថ្វាយបង្គំ”។ បន្ទាប់មក លោកបានលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំ ហើយនៅពេលដែលព្រះអាទិត្យឡើងខ្ពស់ ហើយភ្លឺស លោកក៏ក្រោកឈរ ហើយថ្វាយបង្គំព្រះ»។

លោក ជាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅថ្ងៃសង្គ្រាមរណ្ដៅ (អាល់-ខន់ដាក់) លោក អ៊ូម៉ារ អ៊ីប៊ីន អាល់-ខាត់តប បានមកដល់ ក្រោយពីព្រះអាទិត្យលិច ហើយគាត់ចាប់ផ្ដើមជេរប្រទេចអ្នកគ្មានជំនឿនៃពួកកុរ៉ៃស្ហ។ គាត់និយាយថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំស្ទើរតែមិនបានធ្វើការថ្វាយបង្គំពេលរសៀលទាន់ រហូតដល់ព្រះអាទិត្យជិតលិចទៅហើយ»។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំសូមស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំក៏មិនទាន់បានធ្វើការថ្វាយបង្គំនោះដែរ»។ ពួកយើងក៏ក្រោកទៅកាន់កន្លែងមួយឈ្មោះ ប៊ុតហាន។ លោកបានលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំ ហើយពួកយើងក៏បានលាងសម្អាតខ្លួនដែរ។ បន្ទាប់មក លោកបានធ្វើការថ្វាយបង្គំពេលរសៀល ក្រោយពីព្រះអាទិត្យលិច រួចលោកបានធ្វើការថ្វាយបង្គំពេលថ្ងៃលិច បន្តពីនោះ។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលភ្លេចការថ្វាយបង្គំណាមួយ ចូរឲ្យគាត់ធ្វើវា នៅពេលដែលគាត់នឹកឃើញ។ គ្មានការលោះកំហុសណាសម្រាប់វាទេ ក្រៅពីការធ្វើដូច្នេះ»។ (ព្រះជាម្ចាស់មានបន្ទូលថា៖) «ហើយចូរប្រតិបត្តិការថ្វាយបង្គំ ដើម្បីរំលឹកដល់យើង»។ លោក មូសា បាននិយាយថា៖ លោក ហាំម៉ាម បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានឮគាត់សូត្រនៅពេលក្រោយមកថា៖ “ហើយចូរប្រតិបត្តិការថ្វាយបង្គំ ដើម្បីរំលឹកដល់យើង”»។

លោក ជាប៊ៀរ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅថ្ងៃសង្គ្រាមរណ្ដៅ (អាល់-ខន់ដាក់) លោក អ៊ូម៉ារ បានចាប់ផ្ដើមជេរប្រទេចអ្នកគ្មានជំនឿនៃពួកគេ ហើយនិយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនបានធ្វើការថ្វាយបង្គំពេលរសៀលទាន់ទេ រហូតដល់ព្រះអាទិត្យលិចបាត់»។ លោក ជាប៊ៀរ និយាយថា៖ ពួកយើងក៏ចុះទៅកាន់កន្លែងមួយឈ្មោះ ប៊ុតហាន ហើយលោក (ព្យាការី) បានធ្វើការថ្វាយបង្គំ (ពេលរសៀល) ក្រោយពីព្រះអាទិត្យលិច រួចលោកបានធ្វើការថ្វាយបង្គំពេលថ្ងៃលិច។

លោក អាប៊ូ អាល់-មិនហាល់ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានទៅជាមួយឪពុករបស់ខ្ញុំ ជួបលោក អាប៊ូ បារហ្សះ អាល់-អាស្លាមី។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបាននិយាយទៅកាន់លោកថា៖ «សូមប្រាប់ពួកយើងផង ថាតើអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់ធ្វើការថ្វាយបង្គំដែលជាកាតព្វកិច្ចយ៉ាងដូចម្ដេច?» លោកឆ្លើយថា៖ «លោកធ្លាប់ធ្វើការថ្វាយបង្គំពេលថ្ងៃត្រង់ (ដែលពួកអ្នកហៅថា “ការថ្វាយបង្គំទីមួយ”) នៅពេលដែលព្រះអាទិត្យចាប់ផ្ដើមទ្រេតចុះពីកណ្ដាលមេឃ។ លោកធ្វើការថ្វាយបង្គំពេលរសៀល រួចអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកយើង ត្រឡប់ទៅរកក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ នៅចុងបំផុតនៃក្រុងម៉ាឌីណះ ខណៈដែលព្រះអាទិត្យនៅភ្លឺក្ដៅនៅឡើយ»។ ខ្ញុំភ្លេចហើយ ថាលោកបាននិយាយអ្វីខ្លះ អំពីការថ្វាយបង្គំពេលថ្ងៃលិច។ លោកបាននិយាយទៀតថា៖ «លោកចូលចិត្តពន្យារការថ្វាយបង្គំពេលយប់។ លោកមិនពេញចិត្តនឹងការដេកមុនការថ្វាយបង្គំនោះ និងការជជែកលេងក្រោយពីការថ្វាយបង្គំនោះទេ។ ហើយលោកធ្លាប់បញ្ចប់ការថ្វាយបង្គំពេលព្រលឹម នៅពេលដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកយើង អាចស្គាល់មុខអ្នកដែលអង្គុយក្បែរខ្លួនបាន ហើយលោកធ្លាប់សូត្រ (ក្នុងការថ្វាយបង្គំនោះ) ពីហុកសិប ដល់មួយរយ (ខគម្ពីរ)»។