សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អាស់-ហ្ស៊ូហ្រី បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក អាល់-អាន់សារី ដែលជាអ្នកដើរតាម បម្រើ និងនៅជាមួយព្យាការី បានប្រាប់ខ្ញុំថា៖ «លោក អាប៊ូ បាករ៍ ធ្លាប់ដឹកនាំពួកគេថ្វាយបង្គំ ក្នុងពេលដែលព្យាការីឈឺ ដោយជំងឺដែលនាំឲ្យលោកទទួលមរណភាព។ រហូតដល់ថ្ងៃច័ន្ទ ខណៈដែលពួកគេកំពុងតម្រៀបជួរថ្វាយបង្គំ ព្យាការីបានបើកវាំងននបន្ទប់របស់លោក ហើយសម្លឹងមើលមកពួកយើង ទាំងលោកកំពុងឈរ។ មុខរបស់លោកហាក់ដូចជាទំព័រនៃគម្ពីរគួរអាន។ បន្ទាប់មក លោកញញឹមសើច។ ពួកយើងស្ទើរតែវង្វេងស្មារតី ដោយសារតែសេចក្ដីរីករាយដែលបានឃើញព្យាការី។ លោក អាប៊ូ បាករ៍ ក៏បានថយក្រោយ ដើម្បីចូលទៅក្នុងជួរ ព្រោះគាត់គិតថា ព្យាការីនឹងចេញមកថ្វាយបង្គំ។ ប៉ុន្តែព្យាការីបានធ្វើសញ្ញាប្រាប់ពួកយើងថា៖ “ចូរបញ្ចប់ការថ្វាយបង្គំរបស់ពួកអ្នកចុះ” ហើយលោកក៏បានទម្លាក់វាំងននវិញ។ លោកបានទទួលមរណភាពនៅថ្ងៃនោះតែម្ដង»។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមិនបានចេញមកក្រៅអស់រយៈពេលបីថ្ងៃ។ ការថ្វាយបង្គំត្រូវបានប្រកាសចាប់ផ្ដើម ហើយលោក អាប៊ូ បាករ៍ ក៏ដើរទៅមុខ ដើម្បីដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ។ ពេលនោះ ព្យាការីរបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានចាប់វាំងនន ហើយលើកវាឡើង។ នៅពេលដែលមុខរបស់ព្យាការីលេចឡើងឲ្យឃើញ ពួកយើងមិនដែលឃើញទិដ្ឋភាពណាដែលគួរឲ្យពួកយើងពេញចិត្តជាងមុខរបស់ព្យាការី នៅពេលដែលវាលេចឡើងឲ្យពួកយើងឃើញនោះឡើយ។ ព្យាការីបានធ្វើសញ្ញាដោយដៃរបស់លោក ទៅកាន់លោក អាប៊ូ បាករ៍ ឲ្យដើរទៅមុខ ហើយព្យាការីក៏បានទម្លាក់វាំងននវិញ។ បន្ទាប់ពីនោះ ពួកយើងមិនអាចជួបលោកទៀតឡើយ រហូតដល់លោកទទួលមរណភាព។

លោក ហាំហ្សះ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ «នៅពេលដែលការឈឺចាប់របស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ កាន់តែខ្លាំងឡើង មានគេនិយាយជាមួយលោកអំពីការថ្វាយបង្គំ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ “ចូរប្រាប់ អាប៊ូ បាករ៍ ឲ្យដឹកនាំមនុស្សម្នាថ្វាយបង្គំ”។ លោកស្រី អាយស្ហះ និយាយថា៖ “អាប៊ូ បាករ៍ ជាមនុស្សចិត្តទន់។ នៅពេលគាត់សូត្រ គាត់នឹងទប់ទឹកភ្នែកមិនបាន”។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ “ចូរប្រាប់គាត់ឲ្យដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ”។ លោកស្រីក៏និយាយដដែលម្ដងទៀត។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ “ចូរប្រាប់គាត់ឲ្យដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ។ ពួកនាងពិតជាពួកស្ត្រីដែលនៅជុំវិញ យូសុហ្វ មែន”»។

ឪពុករបស់លោក ហ៊ិស្ហាម អ៊ីប៊ីន អ៊ូរវ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ លោកស្រី អាយស្ហះ បាននិយាយថា៖ «អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានបញ្ជាលោក អាប៊ូ បាករ៍ ឲ្យដឹកនាំមនុស្សម្នាថ្វាយបង្គំ ក្នុងពេលដែលលោកឈឺ ហើយគាត់ក៏បានដឹកនាំពួកគេថ្វាយបង្គំ»។ លោក អ៊ូរវ៉ះ និយាយទៀតថា៖ «បន្ទាប់មក អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនធូរស្រាលបន្តិច ហើយលោកក៏បានចេញមក ពេលនោះលោក អាប៊ូ បាករ៍ កំពុងដឹកនាំមនុស្សម្នាថ្វាយបង្គំ។ នៅពេលដែលលោក អាប៊ូ បាករ៍ ឃើញលោក គាត់ក៏ថយក្រោយ ប៉ុន្តែលោកបានធ្វើសញ្ញាប្រាប់គាត់ថា៖ “នៅដដែលចុះ”។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ក៏បានអង្គុយទន្ទឹមនឹងលោក អាប៊ូ បាករ៍ នៅក្បែរគាត់។ លោក អាប៊ូ បាករ៍ ថ្វាយបង្គំធ្វើតាមការថ្វាយបង្គំរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយមនុស្សម្នាថ្វាយបង្គំធ្វើតាមការថ្វាយបង្គំរបស់លោក អាប៊ូ បាករ៍»។

លោក សះល៍ អ៊ីប៊ីន សាអាដ អាស់-សាអ៊ីឌី បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានទៅរកកុលសម្ព័ន្ធ អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន អោហ្វ ដើម្បីផ្សះផ្សាពួកគេ។ ពេលនោះ ម៉ោងថ្វាយបង្គំបានមកដល់ ហើយអ្នកប្រកាសហៅទៅថ្វាយបង្គំ បានមករកលោក អាប៊ូ បាករ៍ ហើយនិយាយថា៖ «តើលោកនឹងដឹកនាំមនុស្សម្នាថ្វាយបង្គំឬទេ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំប្រកាសចាប់ផ្ដើមការថ្វាយបង្គំ?» គាត់ឆ្លើយថា៖ «បាទ»។ លោក អាប៊ូ បាករ៍ ក៏ដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ។ ពេលនោះ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានមកដល់ ខណៈដែលមនុស្សម្នាកំពុងថ្វាយបង្គំ។ លោកបានដើរឆ្លងកាត់ជួរ រហូតដល់លោកឈរនៅក្នុងជួរ។ មនុស្សម្នាក៏ចាប់ផ្ដើមទះដៃ។ លោក អាប៊ូ បាករ៍ មិនដែលងាកមើលនៅក្នុងការថ្វាយបង្គំរបស់គាត់ទេ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលមនុស្សម្នាទះដៃកាន់តែច្រើន គាត់ក៏ងាកមើល ហើយបានឃើញអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានធ្វើសញ្ញាប្រាប់គាត់ថា៖ «ចូរនៅកន្លែងរបស់អ្នកចុះ»។ លោក អាប៊ូ បាករ៍ ក៏លើកដៃទាំងពីររបស់គាត់ឡើង ហើយសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ ចំពោះអ្វីដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានបង្គាប់គាត់នោះ។ បន្ទាប់មក លោក អាប៊ូ បាករ៍ បានថយក្រោយ រហូតដល់គាត់ឈរស្មើក្នុងជួរ ហើយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ក៏បានដើរទៅមុខ ហើយដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ។ នៅពេលដែលលោកថ្វាយបង្គំចប់ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱ អាប៊ូ បាករ៍! តើអ្វីបានរារាំងអ្នកមិនឲ្យនៅកន្លែងដដែល ពេលដែលខ្ញុំបានបង្គាប់អ្នក?» លោក អាប៊ូ បាករ៍ ឆ្លើយថា៖ «វាមិនសមសម្រាប់កូនប្រុសរបស់ អាប៊ូ គូហាហ្វះ ដើម្បីដឹកនាំការថ្វាយបង្គំនៅពីមុខអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំឃើញពួកអ្នកទះដៃច្រើនម្ល៉េះ? អ្នកណាដែលជួបរឿងអ្វីមួយក្នុងពេលកំពុងថ្វាយបង្គំ ចូរឲ្យគាត់ពោលថា “មហាបរិសុទ្ធព្រះជាម្ចាស់” ព្រោះនៅពេលគាត់ពោលដូច្នោះ គេនឹងងាកមករកគាត់។ ការទះដៃ គឺសម្រាប់តែស្ត្រីប៉ុណ្ណោះ»។

លោក ម៉ាលីក អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ៊ូវៃរិស បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបានមកជួបព្យាការី ក្នុងពេលដែលពួកយើងនៅជាយុវជន ហើយពួកយើងបានស្នាក់នៅជាមួយលោក ប្រហែលម្ភៃយប់។ ព្យាការីជាមនុស្សមានចិត្តមេត្តាករុណា។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលពួកអ្នកត្រឡប់ទៅស្រុករបស់ពួកអ្នកវិញ ចូរបង្រៀនពួកគេ។ ចូរប្រាប់ពួកគេឲ្យថ្វាយបង្គំការថ្វាយបង្គំមួយនេះ នៅពេលនេះ និងការថ្វាយបង្គំមួយនោះ នៅពេលនោះ។ ហើយនៅពេលដល់ម៉ោងថ្វាយបង្គំ ចូរឲ្យម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក ប្រកាសហៅទៅថ្វាយបង្គំសម្រាប់ពួកអ្នក ហើយចូរឲ្យអ្នកដែលមានវ័យចាស់ជាងគេក្នុងចំណោមពួកអ្នក ធ្វើជាអ្នកដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ»។

លោក អ៊ីតបាន អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក អាល់-អាន់សារី បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានសុំការអនុញ្ញាត ហើយខ្ញុំក៏បានអនុញ្ញាតឲ្យលោក។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើអ្នកចង់ឲ្យខ្ញុំថ្វាយបង្គំនៅកន្លែងណាក្នុងផ្ទះរបស់អ្នក?» ខ្ញុំក៏ចង្អុលប្រាប់លោក ទៅកន្លែងដែលខ្ញុំពេញចិត្ត។ លោកក៏ក្រោកឈរ ហើយពួកយើងបានតម្រៀបជួរនៅពីក្រោយលោក។ បន្ទាប់មក លោកបានបញ្ចប់ការថ្វាយបង្គំដោយពាក្យជូនពរសន្តិភាព ហើយពួកយើងក៏បានបញ្ចប់ដោយពាក្យជូនពរសន្តិភាពដូចគ្នា។

លោក អ៊ូបៃឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូតបះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានចូលទៅជួបលោកស្រី អាយស្ហះ ហើយនិយាយថា៖ «តើលោកស្រីមិនប្រាប់ខ្ញុំ អំពីជំងឺរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេឬ?» លោកស្រីឆ្លើយថា៖ ពិតណាស់។ ព្យាការីបានឈឺធ្ងន់ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើមនុស្សម្នាបានថ្វាយបង្គំរួចហើយឬនៅ?» ពួកយើងឆ្លើយថា៖ «នៅទេ ពួកគេកំពុងរង់ចាំលោក»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរដាក់ទឹកឲ្យខ្ញុំក្នុងអាងតូច»។ លោកស្រីនិយាយថា៖ ពួកយើងក៏បានធ្វើតាម។ លោកបានងូតទឹក រួចព្យាយាមក្រោកឡើងទាំងលំបាក ប៉ុន្តែលោកបានសន្លប់។ បន្ទាប់មក លោកដឹងខ្លួនឡើងវិញ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើមនុស្សម្នាបានថ្វាយបង្គំរួចហើយឬនៅ?» ពួកយើងឆ្លើយថា៖ «នៅទេ ពួកគេកំពុងរង់ចាំលោក ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរដាក់ទឹកឲ្យខ្ញុំក្នុងអាងតូច»។ លោកស្រីនិយាយថា៖ លោកក៏អង្គុយ ហើយងូតទឹក រួចព្យាយាមក្រោកឡើងទាំងលំបាក ប៉ុន្តែលោកបានសន្លប់។ បន្ទាប់មក លោកដឹងខ្លួនឡើងវិញ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើមនុស្សម្នាបានថ្វាយបង្គំរួចហើយឬនៅ?» ពួកយើងឆ្លើយថា៖ «នៅទេ ពួកគេកំពុងរង់ចាំលោក ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរដាក់ទឹកឲ្យខ្ញុំក្នុងអាងតូច»។ លោកក៏អង្គុយ ហើយងូតទឹក រួចព្យាយាមក្រោកឡើងទាំងលំបាក ប៉ុន្តែលោកបានសន្លប់។ បន្ទាប់មក លោកដឹងខ្លួនឡើងវិញ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើមនុស្សម្នាបានថ្វាយបង្គំរួចហើយឬនៅ?» ពួកយើងឆ្លើយថា៖ «នៅទេ ពួកគេកំពុងរង់ចាំលោក ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់»។ ពេលនោះ មនុស្សម្នាកំពុងនៅក្នុងវិហារ រង់ចាំព្យាការី សម្រាប់ការថ្វាយបង្គំពេលយប់។ ព្យាការីបានចាត់គេឲ្យទៅប្រាប់លោក អាប៊ូ បាករ៍ ឲ្យដឹកនាំមនុស្សម្នាថ្វាយបង្គំ។ អ្នកនាំដំណឹងបានទៅរកគាត់ ហើយនិយាយថា៖ «អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បញ្ជាលោកឲ្យដឹកនាំមនុស្សម្នាថ្វាយបង្គំ»។ លោក អាប៊ូ បាករ៍ ដែលជាមនុស្សចិត្តទន់ បាននិយាយថា៖ «ឱ អ៊ូម៉ារ! សូមលោកដឹកនាំមនុស្សម្នាថ្វាយបង្គំចុះ»។ លោក អ៊ូម៉ារ និយាយទៅកាន់គាត់ថា៖ «លោកមានសិទ្ធិលើរឿងនេះជាងខ្ញុំ»។ ដូច្នេះ លោក អាប៊ូ បាករ៍ បានដឹកនាំការថ្វាយបង្គំនៅថ្ងៃទាំងនោះ។ បន្ទាប់មក ព្យាការីមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនធូរស្រាលបន្តិច ហើយលោកបានចេញមក ដោយមានបុរសពីរនាក់ទ្រ ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេគឺលោក អាល់-អាប់បាស ដើម្បីថ្វាយបង្គំពេលថ្ងៃត្រង់ ខណៈដែលលោក អាប៊ូ បាករ៍ កំពុងដឹកនាំមនុស្សម្នាថ្វាយបង្គំ។ នៅពេលដែលលោក អាប៊ូ បាករ៍ ឃើញលោក គាត់ចង់ថយក្រោយ ប៉ុន្តែព្យាការីបានធ្វើសញ្ញាប្រាប់គាត់កុំឲ្យថយក្រោយ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកទាំងពីរដាក់ខ្ញុំឲ្យអង្គុយនៅក្បែរគាត់»។ អ្នកទាំងពីរក៏បានដាក់លោកឲ្យអង្គុយនៅក្បែរលោក អាប៊ូ បាករ៍។ លោកស្រីនិយាយថា៖ លោក អាប៊ូ បាករ៍ ក៏ថ្វាយបង្គំ ដោយធ្វើតាមការថ្វាយបង្គំរបស់ព្យាការី ហើយមនុស្សម្នាធ្វើតាមការថ្វាយបង្គំរបស់លោក អាប៊ូ បាករ៍ ខណៈដែលព្យាការីកំពុងអង្គុយ។ លោក អ៊ូបៃឌុលឡោះ និយាយថា៖ ខ្ញុំបានចូលទៅជួបលោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប់បាស ហើយនិយាយទៅកាន់គាត់ថា៖ «តើខ្ញុំអាចរៀបរាប់ប្រាប់លោក អំពីអ្វីដែលលោកស្រី អាយស្ហះ បានប្រាប់ខ្ញុំ អំពីជំងឺរបស់ព្យាការីបានទេ?» គាត់ឆ្លើយថា៖ «និយាយមក»។ ខ្ញុំក៏បានរៀបរាប់ការនិទានរបស់លោកស្រីប្រាប់គាត់ ហើយគាត់មិនបានបដិសេធអ្វីមួយក្នុងនោះទេ លើកលែងតែគាត់សួរថា៖ «តើលោកស្រីបានប្រាប់ឈ្មោះបុរសដែលនៅជាមួយលោក អាល់-អាប់បាស ដល់អ្នកទេ?» ខ្ញុំឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ គាត់និយាយថា៖ «គាត់គឺលោក អាលី»។

លោកស្រី អាយស្ហះ មាតានៃអ្នកមានជំនឿ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានថ្វាយបង្គំព្រះនៅក្នុងផ្ទះរបស់លោក ក្នុងពេលដែលលោកឈឺ។ លោកបានថ្វាយបង្គំដោយអង្គុយ ហើយមានមនុស្សមួយក្រុមបានថ្វាយបង្គំនៅពីក្រោយលោកដោយឈរ។ លោកក៏បានធ្វើសញ្ញាប្រាប់ពួកគេថា៖ «ចូរអង្គុយចុះ»។ នៅពេលដែលលោកថ្វាយបង្គំចប់ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ ត្រូវបានតែងតាំងឡើង គឺដើម្បីឲ្យគេធ្វើតាមគាត់។ ដូច្នេះ នៅពេលគាត់ឱនថ្វាយបង្គំ ចូរពួកអ្នកឱនថ្វាយបង្គំ ហើយនៅពេលគាត់ងើបឡើង ចូរពួកអ្នកងើបឡើង ហើយនៅពេលគាត់ថ្វាយបង្គំដោយអង្គុយ ចូរពួកអ្នកថ្វាយបង្គំដោយអង្គុយ»។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានជិះសេះ ហើយបានធ្លាក់ពីលើខ្នងសេះ ធ្វើឲ្យចំហៀងខ្លួនខាងស្ដាំរបស់លោកត្រូវរបួសរលាត់ស្បែក។ លោកបានថ្វាយបង្គំការថ្វាយបង្គំមួយ ក្នុងចំណោមការថ្វាយបង្គំទាំងឡាយ ដោយអង្គុយ ហើយពួកយើងក៏បានថ្វាយបង្គំនៅពីក្រោយលោកដោយអង្គុយដែរ។ នៅពេលដែលលោកថ្វាយបង្គំចប់ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ ត្រូវបានតែងតាំងឡើង គឺដើម្បីឲ្យគេធ្វើតាមគាត់។ ដូច្នេះ នៅពេលគាត់ថ្វាយបង្គំដោយឈរ ចូរពួកអ្នកថ្វាយបង្គំដោយឈរ ហើយនៅពេលគាត់ឱនថ្វាយបង្គំ ចូរពួកអ្នកឱនថ្វាយបង្គំ ហើយនៅពេលគាត់ងើបឡើង ចូរពួកអ្នកងើបឡើង ហើយនៅពេលគាត់ពោលថា៖ “ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ឮអ្នកដែលសរសើរទ្រង់” ចូរពួកអ្នកពោលថា៖ “ឱព្រះអម្ចាស់នៃយើងខ្ញុំ! ការសរសើរ គឺសម្រាប់ទ្រង់”។ ហើយនៅពេលគាត់ថ្វាយបង្គំដោយឈរ ចូរពួកអ្នកថ្វាយបង្គំដោយឈរ ហើយនៅពេលគាត់ថ្វាយបង្គំដោយអង្គុយ ចូរពួកអ្នកទាំងអស់គ្នាថ្វាយបង្គំដោយអង្គុយ»។ លោក អាប៊ូ អាប់ឌុលឡោះ បាននិយាយថា៖ លោក អាល់-ហ៊ូម៉ៃឌី បាននិយាយថា៖ «ពាក្យរបស់លោកដែលថា “នៅពេលគាត់ថ្វាយបង្គំដោយអង្គុយ ចូរពួកអ្នកថ្វាយបង្គំដោយអង្គុយ” គឺនៅក្នុងពេលដែលលោកឈឺកាលពីមុន។ បន្ទាប់ពីនោះមក ព្យាការីបានថ្វាយបង្គំដោយអង្គុយ ហើយមនុស្សម្នានៅពីក្រោយលោកថ្វាយបង្គំដោយឈរ ដោយលោកមិនបានបញ្ជាពួកគេឲ្យអង្គុយឡើយ។ ហើយគេត្រូវយកតាមទង្វើចុងក្រោយបង្អស់របស់ព្យាការី»។

លោក អាល់-បារ៉ក ដែលជាមនុស្សមិនកុហក បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពោលថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ឮអ្នកដែលសរសើរទ្រង់» គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកយើង ឱនខ្នងរបស់ខ្លួនឡើយ រហូតដល់ព្យាការីក្រាបចុះថ្វាយបង្គំ បន្ទាប់មក ពួកយើងទើបក្រាបចុះថ្វាយបង្គំតាមក្រោយលោក។

លោក អាប៊ូ អ៊ីសហាក ក៏បានរៀបរាប់ស្រដៀងគ្នានឹងការរៀបរាប់ខាងលើនេះដែរ។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក មិនខ្លាចទេឬ — ឬលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក មិនខ្លាចឬអី — នៅពេលដែលគាត់ងើបក្បាលឡើងមុនអ្នកដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ ថាព្រះជាម្ចាស់នឹងធ្វើឲ្យក្បាលរបស់គាត់ក្លាយជាក្បាលសត្វលា ឬព្រះជាម្ចាស់នឹងធ្វើឲ្យរូបរាងរបស់គាត់ក្លាយជារូបរាងសត្វលា?»។

លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែលពួកអ្នកភៀសខ្លួនមកពីម៉ាក្កះ ក្រុមដំបូង បានមកដល់កន្លែងឈ្មោះ អាល់-អ៊ូសបះ ដែលជាកន្លែងមួយនៅ គូបា មុនពេលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មកដល់ លោក សាលីម ដែលជាអតីតទាសកររបស់លោក អាប៊ូ ហ៊ូហ្សៃហ្វះ ធ្លាប់ដឹកនាំពួកគេថ្វាយបង្គំ។ គាត់គឺជាអ្នកដែលចេះគម្ពីរគួរអានច្រើនជាងគេ ក្នុងចំណោមពួកគេ។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរស្ដាប់ និងគោរពតាម ទោះបីជាជនជាតិអេត្យូពីម្នាក់ ដែលក្បាលរបស់គាត់ដូចជាគ្រាប់ទំពាំងបាយជូរក្រៀម ត្រូវបានតែងតាំងឲ្យកាន់អំណាចលើពួកអ្នកក៏ដោយ»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកគេដឹកនាំពួកអ្នកថ្វាយបង្គំ។ ប្រសិនបើពួកគេធ្វើបានត្រឹមត្រូវ ផលបុណ្យនោះជារបស់ពួកអ្នក ហើយប្រសិនបើពួកគេធ្វើខុស ផលបុណ្យនៅតែជារបស់ពួកអ្នក ហើយកំហុសនោះធ្លាក់លើពួកគេ»។

លោក អ៊ូបៃឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាឌី អ៊ីប៊ីន ខិយ៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានចូលទៅជួបលោក អ៊ូស្មាន អ៊ីប៊ីន អាហ្វហ្វាន ខណៈដែលលោកកំពុងត្រូវគេឡោមព័ទ្ធ ហើយខ្ញុំនិយាយថា៖ «លោកជាមេដឹកនាំរបស់មនុស្សទាំងអស់ ហើយអ្វីដែលលោកកំពុងឃើញនេះ បានកើតឡើងចំពោះលោក។ ចំណែកឯពួកយើងវិញ មានមេដឹកនាំនៃពួកបង្កចលាចលម្នាក់ ដឹកនាំពួកយើងថ្វាយបង្គំ ហើយពួកយើងខ្លាចមានបាប»។ លោកឆ្លើយថា៖ «ការថ្វាយបង្គំ គឺជាអំពើល្អបំផុតដែលមនុស្សធ្វើ។ ដូច្នេះ នៅពេលមនុស្សធ្វើល្អ ចូរអ្នកធ្វើល្អជាមួយពួកគេ ហើយនៅពេលពួកគេធ្វើអាក្រក់ ចូរអ្នកចៀសវាងអំពើអាក្រក់របស់ពួកគេ»។ លោក អាស់-ហ្ស៊ូបៃឌី បាននិយាយថា៖ លោក អាស់-ហ្ស៊ូហ្រី បាននិយាយថា៖ «ពួកយើងយល់ឃើញថា មិនគួរថ្វាយបង្គំនៅពីក្រោយបុរសដែលមានឥរិយាបថដូចស្ត្រីទេ លើកលែងតែក្នុងករណីចាំបាច់ ដែលគ្មានជម្រើសផ្សេង»។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ទៅកាន់លោក អាប៊ូ ហ្សារ ថា៖ «ចូរស្ដាប់ និងគោរពតាម ទោះបីជាចំពោះជនជាតិអេត្យូពីម្នាក់ ដែលក្បាលរបស់គាត់ដូចជាគ្រាប់ទំពាំងបាយជូរក្រៀមក៏ដោយ»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានស្នាក់នៅមួយយប់ នៅក្នុងផ្ទះរបស់មីងខ្ញុំ គឺលោកស្រី ម៉ៃមូណះ។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានថ្វាយបង្គំពេលយប់ បន្ទាប់មកលោកបានមក ហើយថ្វាយបង្គំបួនវគ្គ រួចចូលគេង។ បន្ទាប់មក លោកក្រោកឡើង ហើយខ្ញុំក៏បានមកឈរនៅខាងឆ្វេងរបស់លោក។ លោកបានដាក់ខ្ញុំឲ្យមកនៅខាងស្ដាំរបស់លោក។ លោកបានថ្វាយបង្គំប្រាំវគ្គ បន្ទាប់មកថ្វាយបង្គំពីរវគ្គទៀត រួចចូលគេង រហូតដល់ខ្ញុំឮសំឡេងស្រមុករបស់លោក — ឬគាត់និយាយថា៖ សំឡេងដង្ហើមរបស់លោក — បន្ទាប់មក លោកបានចេញទៅថ្វាយបង្គំ។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានគេងនៅផ្ទះលោកស្រី ម៉ៃមូណះ ហើយនៅយប់នោះ ព្យាការីក៏នៅជាមួយនាងដែរ។ លោកបានលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំ បន្ទាប់មកក្រោកឈរថ្វាយបង្គំព្រះ។ ខ្ញុំក៏បានឈរនៅខាងឆ្វេងរបស់លោក ហើយលោកបានចាប់ខ្ញុំ រួចដាក់ខ្ញុំឲ្យមកនៅខាងស្ដាំរបស់លោក។ លោកបានថ្វាយបង្គំដប់បីវគ្គ បន្ទាប់មកលោកចូលគេង រហូតដល់ឮសំឡេងដង្ហើមរបស់លោក — ហើយលោកធ្លាប់មានសំឡេងដង្ហើម នៅពេលដែលលោកគេង — បន្ទាប់មក អ្នកប្រកាសហៅទៅថ្វាយបង្គំបានមករកលោក ហើយលោកក៏ចេញទៅថ្វាយបង្គំ ដោយមិនបានលាងសម្អាតខ្លួនម្ដងទៀតឡើយ។