ភស្តុតាងឆ្លើយតបអ្នកក្រុងម៉ាឌីណះ

ជំពូក៖ នរកក្នុងអំឡុងពេលអ៊ុឌ្ដះហ៍និងផលវិបាកផ្លូវច្បាប់។ អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់រៀបការជាមួយស្ត្រីម្នាក់ក្នុងអំឡុងពេលអ៊ុឌ្ដះហ៍ (រយ៖ពេលរង់ចាំ) របស់នាងហើយបានរួមដំណេកជាមួយនាងពួកគេត្រូវបែកគ្នាជាអចិន្ត្រៃយ៍ហើយមិនអាចរៀបការជាមួយគ្នាវិញបានជាដាច់ខាត! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើអ្នករាល់គ្នាយកការអះអាងនេះមកពីណា? ពួកគេតបថា «យើងបានទទួលដំណឹងពីលោកអ៊ុមើរអ៊ីប៊្នុអាល់ខាត់ថ្វອບ ﵁ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថាពួកគេមិនអាចជួបជុំគ្នាវិញជារៀងរហូត»។ គេតបទៅពួកគេវិញថា៖ លោកអ៊ុមើរ ﵁ ពិតជាធ្លាប់បានមានប្រសាសន៍បែបនេះពីដំបូងមែនប៉ុន្តែក្រោយមកលោកបានដកពាក្យវិនិច្ឆ័យនេះវិញហើយ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ អាល់ហាស្សាន់អ៊ីប៊្នុឧម៉ារ៉ោះបានរាយការណ៍ពីអាល់ហាកាំអ៊ីប៊្នុឧតៃព្វះពីមូចាហ៊ីដថាលោកអ៊ុមើរអ៊ីប៊្នុអាល់ខាត់ថ្វອບ ﵁ បានដកពាក្យវិនិច្ឆ័យរបស់លោកវិញចំពោះរឿងស្ត្រីដែលរៀបការក្នុងអំឡុងពេលអ៊ុឌ្ដះហ៍រឿងប្តីបាត់ខ្លួននិងរឿងភរិយារបស់អាប៊ូកាណាហ្វដោយលោកបានវិលត្រឡប់ទៅរកទស្សន៖របស់លោកអាលីអ៊ីប៊្នុអាប៊ីថ្វាលីប ﵁! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះបានរាយការណ៍ពីហាំម៉ាដពីអ៊ីប្រាហ៊ីមអាល់ណាខាយីពីអាលី ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីស្ត្រីដែលរៀបការក្នុងអំឡុងពេលអ៊ុឌ្ដះហ៍ថា៖ «គេត្រូវបំបែកនាងនិងស្វាមីទីពីរចេញពីគ្នានាងទទួលបានថ្លៃបណ្ណាការពីគាត់ដោយសារការរួមដំណេកនាងត្រូវបំពេញរយ៖ពេលអ៊ុឌ្ដះហ៍ដែលនៅសល់ពីប្តីទីមួយហើយបន្ទាប់មកត្រូវរង់ចាំអ៊ុឌ្ដះហ៍ថ្មីពីប្តីទីពីររួចក្រោយពីនោះបុរសទីពីរអាចរៀបការជាមួយនាងដោយស្របច្បាប់ឡើងវិញបានប្រសិនបើគាត់ចង់!»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចុះតើអ្នករាល់គ្នានឹងថាយ៉ាងណាបើបុរសម្នាក់ប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណា (កាមកិលេសខុសច្បាប់) ជាមួយស្ត្រីម្នាក់៖ តើគាត់អាចរៀបការជាមួយនាងបានទេ? ពួកគេឆ្លើយថា «បាទបាន»។ គេសួរពួកគេថា៖ ចុះហេតុអ្វីបានជាការរៀបការក្នុងអំឡុងពេលអ៊ុឌ្ដះហ៍បង្កើតជាបម្រាមហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)ជាអចិន្ត្រៃយ៍ខណ៖ដែលអំពើហ្ស៊ីណាមិនបង្កើតបម្រាមអចិន្ត្រៃយ៍ផងនោះ?! លើសពីនេះបើបុគ្គលម្នាក់រៀបការក្នុងពេលពាក់អៀហ៍រ៉ឬរៀបការដោយគ្មានសាក្សីអ្នករាល់គ្នាអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេរៀបការឡើងវិញបានក្រោយពេលមោឃភាព។ ពាក្យវិនិច្ឆ័យដំបូងរបស់លោកអ៊ុមើរត្រូវបានលោកដកហូតវិញរួចហើយហើយសូម្បីតែក្នុងនិទានបទនោះលោកអ៊ុមើរបានយកថ្លៃបណ្ណាការដាក់ចូលរតនាគាររដ្ឋ (បៃតុលម៉ាល) ដែលអ្នករាល់គ្នាខ្លួនឯងក៏មិនបានអនុវត្តតាមផង!

ជំពូក៖ ការរៀបការជាមួយទាសីដោយជឿជាក់ថានាងជាស្ត្រីសេរីនិងស្ថានភាពកូនៗ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានរៀបការជាមួយទាសីម្នាក់ដែលបានប្រាប់គាត់ថានាងជាស្ត្រីមានសេរីភាពហើយគាត់បានផ្ដល់ថ្លៃបណ្ណាការយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់ស្ត្រីសេរីរួចក្រោយមកទើបដឹងថានាងជាទាសីហើយពួកគេត្រូវបានបំបែកចេញពីគ្នា៖ ចៅហ្វាយនាយរបស់នាងទទួលបានថ្លៃបណ្ណាការសមរម្យតាមកម្រិតស្ត្រីទាសីដូចនាង (ម៉ាហើរុលមីសល់) ហើយស្វាមីត្រូវលោះកូនៗរបស់ខ្លួនដោយបង់តម្លៃប៉ាន់ស្មានរបស់ពួកគេនៅថ្ងៃប្តឹងផ្តល់ហើយស្វាមីមានសិទ្ធិទារសំណងពីនាងវិញនៅពេលនាងត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពចំពោះការបោកបញ្ឆោតរបស់នាង។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ នាងរក្សាទុកថ្លៃបណ្ណាការទាំងអស់ដែលគាត់បានកំណត់សម្រាប់ការរួមដំណេកហើយស្វាមីត្រូវលោះកូនៗតាមតម្លៃប៉ាន់ស្មាននៅថ្ងៃដែលកូនត្រូវដកហូតពីគាត់។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើនាងអាចរក្សាទុកថ្លៃបណ្ណាការទាំងអស់យ៉ាងដូចម្តេចកើតខណ៖ដែលថ្លៃបណ្ណាការនោះត្រូវបានផ្ដល់ឱ្យដោយផ្អែកលើការសន្និដ្ឋានថាជានរកត្រឹមត្រូវពេញលេញជាមួយស្ត្រីសេរីនោះ? ដោយសារនរកមិនមានសុពលភាពដូច្នេះចៅហ្វាយនាយរបស់នាងទទួលបានត្រឹមតែថ្លៃបណ្ណាការសមរម្យតាមកម្រិតទាសីប៉ុណ្ណោះ។

ជំពូក៖ ការទិញស្រីបម្រើនិងរួមដំណេករួចទើបដឹងថានាងជាស្ត្រីមានសេរីភាពពីកំណើត។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានទិញស្រីបម្រើម្នាក់ហើយបានរួមដំណេកជាមួយនាងរួចក្រោយមកមានភស្តុតាងបញ្ជាក់ថានាងជាស្ត្រីមានសេរីភាពពីកំណើត៖ បុរសដែលបានរួមដំណេកជាមួយនាងត្រូវតែផ្ដល់ថ្លៃបណ្ណាការសមរម្យតាមកម្រិតស្ត្រីដូចនាង (ម៉ាហើរុលមីសល់) ដល់នាងដោយសារការរួមដំណេកមិនថាគាត់បានដឹងថានាងមានសេរីភាពនៅពេលរួមដំណេកឬមិនបានដឹងក៏ដោយ។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ ប្រសិនបើគាត់បានដឹងថានាងមានសេរីភាពគាត់ត្រូវសងថ្លៃបណ្ណាការសមរម្យប៉ុន្តែបើគាត់មិនបានដឹងគាត់មិនជំពាក់អ្វីឡើយហើយនាងត្រូវរង់ចាំអ៊ុឌ្ដះហ៍ដូចស្ត្រីដែលត្រូវលែងលះ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចុះហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាលុបបំបាត់ថ្លៃបណ្ណាការរបស់នាងប្រសិនបើគាត់មិនបានដឹងនោះ? ស្ត្រីមានសេរីភាពពីកំណើតមិនថាជាជនជាតិអារ៉ាប់ឬមូស្លីមសេរីត្រូវបានគេរួមដំណេក—តើបុរសដែលបានរួមដំណេកមិនជំពាក់ថ្លៃបណ្ណាការយ៉ាងដូចម្តេចកើត? ពួកគេតបថា «ពីព្រោះនាងត្រូវបានទិញលក់ដោយចំហនៅក្នុងផ្សាររបស់បណ្ដាមូស្លីមបើយើងបង្គាប់ឱ្យបង់ថ្លៃបណ្ណាការនោះទ្រព្យសម្បត្តិរបស់មនុស្សនឹងត្រូវបាត់បង់!»។ គេតបទៅពួកគេវិញថា៖ អ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាបោះបង់ចោលគឺអាក្រក់ជាងអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាព្យាយាមគេចវេះទៅទៀត! ប្រសិនបើគាត់កាត់ដៃនាងឬធ្វើឱ្យខ្វាក់ភ្នែកនាងតើសំណងជីវិតរបស់នាងត្រូវរលាយបាត់បង់ដែរឬទេដោយសារតែនាងត្រូវបានគេលួចចាប់ជំរិតតាំងពីកុមារនោះ? អ្នករាល់គ្នាបានអនុញ្ញាតឱ្យមានការរំលោភបំពានគ្រប់បែបយ៉ាងលើស្ត្រីសេរីគ្រាន់តែដោយសារនាងត្រូវបានគេប្លន់សេរីភាព! ការទិញលក់ដែលជាមោឃ៖ មិនអាចលុបបំបាត់សិទ្ធិដ៏ពិសិដ្ឋរបស់ស្ត្រីសេរីបានឡើយ!

...នាងជាស្ត្រីមានសេរីភាពពីកំណើតរវាងឪពុកម្តាយអារ៉ាប់ដែលមិនដែលធ្លាប់ត្រូវបានគេធ្វើជាទាសករសូម្បីតែម្តងហើយបុព្វការីជនណាម្នាក់របស់នាងក៏មិនធ្លាប់ដែរ។ ជំពូក៖ នរកដែលធ្វើឡើងដោយការលេងសើចនិងការនិយាយលេង។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីនរកដែលធ្វើឡើងដោយការនិយាយលេងនិងលេងសើចថា៖ វាមានសុពលភាពស្របច្បាប់ដូចជានរកដែលធ្វើឡើងដោយភាពម៉ឺងម៉ាត់ប្រាកដប្រជាដូច្នោះដែរ! ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ នរកដែលធ្វើឡើងដោយការលេងសើចគឺគ្មានសុពលភាពឡើយលុះត្រាតែធ្វើឡើងដោយភាពម៉ឺងម៉ាត់ប្រាកដប្រជា។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នេះស្របនឹងទស្សន៖របស់ពួកគេលើស្ត្រីដែលរងការបង្ខិតបង្ខំប៉ុន្តែអាសើរជាច្រើនដែលបានចាក់គ្រឹះបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា៖ «រឿងបីយ៉ាង៖ ការលេងសើចក្នុងរឿងទាំងនោះគឺជាការប្រាកដហើយការនិយាយប្រាកដក៏ជាការប្រាកដដែរ៖ គឺនរកការលែងលះនិងការរំដោះទាសករ»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះបានរាយការណ៍ពីហាំម៉ាដពីអ៊ីប្រាហ៊ីមពីអាប់ឌុលឡោះអ៊ីប៊្នុម៉ាស្សអ៊ូដ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការលេងសើចក្នុងនរកនិងការនិយាយប្រាកដគឺមានតម្លៃស្មើគ្នាដូចជាការលេងសើចក្នុងការលែងលះនិងការនិយាយប្រាកដមានតម្លៃស្មើគ្នាដូច្នោះដែរ»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ សាលីមអាល់ខាយយ៉ាតបានរាយការណ៍ពីអាល់ហាស្សាន់អាល់បាស្រ៊ីថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ជនណាដែលលែងលះដោយការលេងសើចរៀបការដោយការលេងសើចឬរំដោះទាសករដោយការលេងសើចនោះវាមានសុពលភាពជាប់កាតព្វកិច្ចលើគាត់!»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ អ៊ីស្មាអែលអ៊ីប៊្នុអាយយ៉ាសបានរាយការណ៍ពីអាត្វាអ៊ីប៊្នុអាប៊ីរ៉warming ពីអ៊ីប៊្នុម៉ាស្សអ៊ូដ ﵁ ថា៖ «ជនណាដែលលែងលះរៀបការឬរំដោះទាសករក្នុងពេលដែលខ្លួនកំពុងលេងសើចនោះវាមានសុពលភាពជាប់កាតព្វកិច្ចលើគាត់»។

មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះ ﵁ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រឿងបីយ៉ាង៖ ការនិយាយប្រាកដគឺជាការប្រាកដហើយការលេងសើចក៏ជាការប្រាកដដែរ៖ គឺការលែងលះនរកនិងការយកភរិយាដែលលែងលះមកវិញ (រ៉ាច់អាហ៍)»។ ជំពូក៖ បុរសម្នាក់ចាត់តាំងតំណាងឱ្យរៀបការប្រពន្ធជាក់លាក់ម្នាក់ដោយកំណត់ថ្លៃបណ្ណាការច្បាស់លាស់។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានចាត់តាំងតំណាងឱ្យរៀបការស្ត្រីម្នាក់ដោយកំណត់ថ្លៃបណ្ណាការ ១០០ ឌីណារប៉ុន្តែស្ត្រីមិនព្រមទទួល ១០០ ឡើយដូច្នេះតំណាងក៏បានបន្ថែមប្រាក់ពីខ្លួនឯងប៉ុន្តែស្វាមីមិនយល់ព្រមលើការបន្ថែមនោះហើយបានបដិសេធ៖ ប្រាក់បន្ថែមនោះមិនធ្លាក់លើតំណាងឡើយប៉ុន្តែសិទ្ធិជ្រើសរើសជារបស់ស្វាមី—បើគាត់ពេញចិត្តគាត់ទទួលយកការបន្ថែមនោះហើយបើគាត់មិនពេញចិត្តគាត់អាចបដិសេធនរកបានហើយបើគាត់បដិសេធនរកត្រូវរំលាយចោលដោយមិនចាំបាច់លែងលះឡើយ! ពីព្រោះនៅពេលដែលតំណាងធ្វើលើសពីបញ្ជាគាត់មានឋាន៖ដូចជាអ្នករៀបការដោយគ្មានបញ្ជា (ហ្វូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)លី)។ ទោះបីជាស្ត្រីយល់ព្រមលះបង់ប្រាក់បន្ថែមនោះចោលក៏សិទ្ធិសម្រេចនៅតែជារបស់ស្វាមីដដែល។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានផ្ដល់នូវការវិនិច្ឆ័យដ៏ច្របូកច្របល់និងផ្ទុយគ្នាជាច្រើន៖ ដោយផ្ដល់សិទ្ធិជ្រើសរើសដល់ស្ត្រីតម្រូវឱ្យស្បថចាត់ទុកការបែកគ្នាជាការលែងលះនិងទម្លាក់បំណុលតាមទំនើងចិត្ត។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅក្នុងបញ្ហានេះទស្សន៖របស់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះមានចំណុចចម្លែកៗជាច្រើនដែលចំណុចនីមួយៗរឹតតែចម្លែកជាងគ្នាទៅទៀត! សិទ្ធិជ្រើសរើសជារបស់បុរសជាស្វាមីតែម្នាក់គត់នៅពេលដែលតំណាងធ្វើខុសពីបញ្ជាស្វាមីមានសិទ្ធិពេញលេញក្នុងការយល់ព្រមឬបដិសេធ។

...ហើយតើនរណាបានប្រាប់នាងថាគាត់ជាអ្នកមានទ្រព្យដែលធ្វើឱ្យគាត់មិនជំពាក់បំណុលនោះ? នេះជាទស្សន៖បែកខ្ញែកដែលកម្ទេចខ្លួនឯងហើយពួកគេគ្មានអាសើរណាមួយដែលគួរឱ្យទុកចិត្តដើម្បីផ្អែកលើឡើយ! ជំពូក៖ បុរសម្នាក់រៀបការជាមួយស្ត្រីដោយកំណត់ថ្លៃបណ្ណាការដែលមួយចំណែកជាសាច់ប្រាក់សុទ្ធនិងមួយចំណែកពន្យារពេលដល់កាលកំណត់ដោយដាក់លក្ខខណ្ឌថាបើសិនជាគាត់ស្លាប់នាងមិនទទួលបានចំណែកពន្យារពេលឡើយ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានរៀបការដោយកំណត់ថ្លៃបណ្ណាការមួយចំណែកជាសាច់ប្រាក់និងមួយចំណែកពន្យារពេលដល់កាលកំណត់ដោយដាក់លក្ខខណ្ឌថាបើសិនជាគាត់ស្លាប់នាងមិនទទួលបានចំណែកពន្យារពេលឡើយ៖ នរកគឺមានសុពលភាពស្របច្បាប់លក្ខខណ្ឌមិនត្រឹមត្រូវនេះមិនអាចធ្វើឱ្យនរកខូចខាតឡើយចំណែកលក្ខខណ្ឌនោះត្រូវចាត់ទុកជាមោឃ៖! រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ នរកនេះមិនត្រឹមត្រូវឡើយហើយវាខូចខាត (ហ្វាស៊ីដ)។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើនរកអាចខូចខាតយ៉ាងដូចម្តេចកើតខណ៖ដែលវាគ្រាន់តែជាលក្ខខណ្ឌភ្ជាប់បន្ថែមប៉ុណ្ណោះនោះ? រាល់លក្ខខណ្ឌមិនត្រឹមត្រូវក្នុងនរកគឺត្រូវចាត់ទុកជាមោឃ៖ ចំណែកនរកនៅតែមានសុពលភាពដដែល—គ្មានអ្វីអាចរំលាយវាបានឡើយក្រៅតែអំពីការលែងលះ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ ស៊ុហ្វយ៉ានអាល់ស៊ាវរីបានរាយការណ៍ពីម៉ាន់ស៊ួរអ៊ីប៊្នុអាល់មួកតាមៀរពីអ៊ីប្រាហ៊ីមអាល់ណាខាយី ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រាល់លក្ខខណ្ឌមិនត្រឹមត្រូវក្នុងនរកគឺនរកកម្ទេចវាចោលទាំងអស់លើកលែងតែការលែងលះ»។ ចូរពិចារណាមើល៍៖ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់រៀបការជាមួយស្ត្រីដោយដាក់លក្ខខណ្ឌថាគាត់នឹងមិនរៀបការប្រពន្ធចុងឬមិនយកស្នំតើលក្ខខណ្ឌនេះធ្វើឱ្យនរកខូចខាតទេ? ប្រសិនបើគាត់រៀបការជាមួយនាងដោយដាក់លក្ខខណ្ឌថានឹងបណ្តោយឱ្យនាងចេញក្រៅផ្ទះតាមចិត្តពេលណាក៏បានឬដាក់លក្ខខណ្ឌមិនឱ្យគ្រួសារនាងមកលេងនាងឬដាក់លក្ខខណ្ឌឱ្យនាងជាអ្នកចិញ្ចឹមគាត់ឬមិនផ្ដល់ការផ្គត់ផ្គង់ចិញ្ចឹមនាង—តើលក្ខខណ្ឌទាំងនេះធ្វើឱ្យនរកខូចខាតទេ? ទេ! លក្ខខណ្ឌគឺមោឃ៖ ចំណែកនរកនៅតែមានសុពលភាព។ សូម្បីតែបុរសម្នាក់រៀបការដោយមិនបានកំណត់ថ្លៃបណ្ណាការសោះក៏លោកអ៊ុមើរអ៊ីប៊្នុអាល់ខាត់ថ្វອບ ﵁ បានសម្រេចឱ្យនរកមានសុពលភាពហើយបានកំណត់ថ្លៃបណ្ណាការសមរម្យតាមកម្រិតស្ត្រីដូចនាង (ម៉ាហើរុលមីសល់) ដោយមិនបន្ថយនិងមិនបង្កើនឡើយ។ ហេតុដូច្នេះហើយនរកគឺមានសុពលភាពចំណែកលក្ខខណ្ឌមិនត្រឹមត្រូវគឺមោឃ៖!

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ បុគ្គលណាដែលរៀបនរកជាមួយទាសីដោយមានការអនុញ្ញាតពីចៅហ្វាយនាយរបស់នាងលើលក្ខខណ្ឌដែលថារាល់កូនដែលនាងប្រសូតមកគឺជាអ្នកជា (សេរីជន) នោះចំណងនរកគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ហើយរាល់កូនដែលនាងប្រសូតមកគឺជាអ្នកជា។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ចំណងនរកនោះគឺខូចមោឃ៖ (ហ្វាស៊ីដ) ក៏ប៉ុន្តែរាល់កូនដែលនាងប្រសូតមកគឺជាអ្នកជា។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ចំណងនរកមិនត្រូវបានធ្វើឱ្យខូចខាតដោយសារលក្ខខណ្ឌឡើយ។ ប្រសិនបើលក្ខខណ្ឌអាចធ្វើឱ្យនរកខូចខាតមែននោះវានឹងធ្វើឱ្យខូចខាតដល់រឿងដ៏ធំធេងជាងអ្វីដែលយើងបានលើកឡើងពីលក្ខខណ្ឌទាំងនេះទៅទៀតនោះគឺបុរសដែលរៀបនរកនឹងស្ត្រីដោយមិនបានកំណត់ថ្លៃទឹកដោះ (ម៉ាហើរ) ឱ្យនាងឡើយក៏ប៉ុន្តែចំណងនរកនៅតែត្រឹមត្រូវហើយនាងទទួលបានថ្លៃទឹកដោះសមរម្យដូចស្ត្រីដទៃក្នុងត្រកូលរបស់នាង (ម៉ាហើរអាល់មីសល់) ដោយគ្មានការបន្ថយនិងគ្មានការលើសលស់ឡើយ។ ចំណែកឯនៅក្នុងការជួញដូរទិញលក់ឬកិច្ចសន្យាជួលផ្សេងៗ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់ទិញដោយគ្មានតម្លៃឬជួលដោយគ្មានប្រាក់ឈ្នួលកំណត់ច្បាស់លាស់នោះគឺមិនអនុញ្ញាតឡើយ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាដែរចំពោះបុរសម្នាក់ដែលរៀបនរកនឹងស្ត្រីដោយកំណត់ថ្លៃទឹកដោះត្រឹមតែមួយឌៀរហាំហើយមិនបន្ថែមអ្វីលើសពីនេះឡើយតើអ្នករាល់គ្នាពោលយ៉ាងណាអំពីបញ្ហានេះ? ពួកគេ (អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ) បានឆ្លើយថា៖ នរកគឺត្រឹមត្រូវហើយយើងយល់ឃើញថានាងត្រូវទទួលបានមួយភាគបួនឌីណារដែលជាកម្រិតទាបបំផុតសម្រាប់នរក។ គេបានតបទៅកាន់ពួកគេវិញថា៖ អ្នករាល់គ្នាពិតជាត្រឹមត្រូវហើយចំពោះការយល់ឃើញរបស់អ្នកដែលថានរកនោះត្រឹមត្រូវហើយអ្នកបានដកថយពីទស្សន៖ដើមរបស់អ្នកដែលថាលក្ខខណ្ឌខូចធ្វើឱ្យនរកខូចពីព្រោះលក្ខខណ្ឌនេះជាលក្ខខណ្ឌខូចប៉ុន្តែវាមិនបានធ្វើឱ្យនរកខូចឡើយនៅក្នុងទស្សន៖របស់អ្នក។ ចំពោះយើងយើងមិនបានលើកតម្លៃនោះឡើងដល់មួយភាគបួនឌីណារឡើយប៉ុន្តែយើងលើកវាឡើងដល់ដប់ឌៀរហាំ។ ក៏ប៉ុន្តែអ្នករាល់គ្នាបានអនុវត្តត្រឹមត្រូវតាមការប្រៀបធៀបគិតគូរ (ក្យាស) នៃទស្សន៖របស់អ្នកពីព្រោះអ្នកប្រកាន់ថាត្រូវកាត់ដៃចោរចំពោះការលួចតម្លៃមួយភាគបួនឌីណារហេតុដូច្នេះហើយទើបអ្នកកំណត់កម្រិតទាបបំផុតនៃថ្លៃទឹកដោះត្រឹមមួយភាគបួនឌីណារ។ រីឯយើងមិនកាត់ដៃចោរចំពោះទ្រព្យដែលតិចជាងដប់ឌៀរហាំឡើយហេតុដូច្នេះហើយទើបយើងកំណត់កម្រិតថ្លៃទឹកដោះទាបបំផុតត្រឹមដប់ឌៀរហាំ។ ដូច្នេះក្រុមទាំងពីរសុទ្ធតែបានអនុវត្តតាមក្យាសនៃទស្សន៖រៀងៗខ្លួនក្នុងរឿងនេះ។ ហើយយើងក៏បានសួរពួកគេបន្ថែមទៀតថា៖ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើបុរសម្នាក់រៀបនរកនឹងស្ត្រីដោយមានលក្ខខណ្ឌថានាងគ្មានថ្លៃទឹកដោះទាល់តែសោះតើនរកនេះខូចមោឃ៖ដែរឬទេ? ប្រសិនបើអ្នកឆ្លើយថានរកត្រឹមត្រូវនោះអ្នកបានដកថយពីទស្សន៖ដំបូងរបស់អ្នកទាក់ទងនឹងលក្ខខណ្ឌខូចហើយ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកឆ្លើយថានរកមិនត្រឹមត្រូវនោះអ្នកបានដកថយពីទស្សន៖របស់អ្នកដែលថាបុរសរៀបការលើថ្លៃទឹកដោះមួយឌៀរហាំគឺនរកត្រឹមត្រូវហើយត្រូវបង្គ្រប់ឱ្យដល់មួយភាគបួនឌីណារពីព្រោះមួយឌៀរហាំតាមទស្សន៖របស់អ្នកមិនមែនជាថ្លៃទឹកដោះពេញលេញឡើយដែលប្រៀបដូចជាគាត់បានដាក់លក្ខខណ្ឌថានាងគ្មានថ្លៃទឹកដោះដូច្នោះដែរ។ ដូច្នេះការលើកឡើងរបស់អ្នកមិនត្រឹមត្រូវឡើយ។ តាមពិតចំណងនរកទាំងមូលគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ទោះបីជាមានលក្ខខណ្ឌខូចក៏ដោយហើយលក្ខខណ្ឌខូចទាំងនោះត្រូវទុកជាមោឃ៖ រីឯចំណងនរកនៅតែមានសុពលភាពជាធរមាន។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នរកសម្ងាត់គឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ប្រសិនបើមានសាក្សីសុចរិតផ្តល់សក្ខីកម្មលើវាទោះបីជាពួកគេត្រូវបានស្នើសុំឱ្យរក្សាការសម្ងាត់ក៏ដោយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ នរកសម្ងាត់មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយទោះបីជាមានសាក្សីសុចរិតដឹងឮក៏ដោយប្រសិនបើពួកគេត្រូវបានស្នើសុំឱ្យលាក់បាំង។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ តើនរកនេះអាចទុកជាមោឃ៖ដោយរបៀបណាខណ៖ដែលសាក្សីសុចរិតបានផ្តល់សក្ខីកម្មរួចហើយនោះ? តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើបុរសម្នាក់រៀបការកូនស្រីមេម៉ាយរបស់ខ្លួនដោយមានការយល់ព្រមនិងបញ្ជាពីនាងដោយមានភស្តុតាងជាសាក្សីសុចរិតទៅឱ្យបុរសដែលមានសមភាពស័ក្តិសម (គូហ្វួ) និងជាមនុស្សល្អប៉ុន្តែពួកគេសុខចិត្តព្រមព្រៀងលើថ្លៃទឹកដោះដោយការអៀនខ្មាសមិនចង់ឱ្យមនុស្សម្នាដឹងឮហើយគាត់បានស្នើឱ្យសាក្សីជួយលាក់ការណ៍តើនរកនោះត្រូវទុកជាមោឃ៖ឬ? តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះបុរសម្នាក់ដែលលាក់ខ្លួនគេចពីអ្នកកាន់អំណាច (ស៊ុលតង់) ហើយបានរៀបការកូនស្រីរបស់គាត់ដោយមានសាក្សីសុចរិតប៉ុន្តែគាត់បានស្នើឱ្យលាក់ការណ៍ដោយសារតែភ័យខ្លាចអ្នកកាន់អំណាចតើនរកនេះត្រូវទុកជាមោឃ៖ឬ? ឬបុរសម្នាក់រៀបការដោយខ្លួនឯងខណ៖ពេលដែលគាត់កំពុងលាក់ខ្លួនពីអ្នកកាន់អំណាចឬដោយសារបំណុលហើយគាត់បានស្នើឱ្យសាក្សីលាក់ការណ៍ដោយសារតែការភ័យខ្លាចតើនរកនោះត្រូវទុកជាមោឃ៖ដែរឬទេ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ ពិតប្រាកដណាស់មានអាសើរ (ដានសេចក្តីរាយការណ៍) លើបញ្ហានេះដូច្នេះយើងមិនជំទាស់នឹងវាឡើយ។ គេបានតបទៅកាន់ពួកគេវិញថា៖ យើងបានឮសេចក្តីនោះហើយហើយអ្នកប្រាជ្ញច្បាប់របស់អ្នកគឺម៉ាលិកអ៊ីប៊នូអាន៉ាសបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីរឿងពិតដែលម៉ាលិកអ៊ីប៊នូអាន៉ាសបានរាយការណ៍ថា៖ មានបុរសម្នាក់បានរៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ដោយមានសាក្សីតែបុរសម្នាក់និងស្ត្រីម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ពេលនោះអ៊ូម៉ើរ ﵁ បានទុកនរកនោះជាមោឃ៖ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «នេះជានរកសម្ងាត់ហើយខ្ញុំមិនអនុញ្ញាតឡើយ។ ប្រសិនបើខ្ញុំបានព្រមានជាមុនលើរឿងនេះខ្ញុំមុខជាបានគប់ដុំថ្មប្រហារជីវិតពួកគេជាមិនខាន»។ ករណីនេះនិងករណីស្រដៀងគ្នានេះហើយដែលសមគួរហៅថាជានរកសម្ងាត់ដែលមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតពីព្រោះសក្ខីកម្មមិនទាន់គ្រប់លក្ខខណ្ឌពេញលេញឡើយ។ ប្រសិនបើសក្ខីកម្មគ្រប់លក្ខខណ្ឌពេញលេញនោះនរកគឺស្របច្បាប់។ ចំពោះយើងនរកដែលមិនអនុញ្ញាតគឺដោយសារតែភស្តុតាងសាក្សីមិនទាន់ពេញលេញដោយនរកមិនអាចស្របច្បាប់បានឡើយលុះត្រាតែមានសាក្សីបុរសសុចរិតពីរនាក់ឬបុរសម្នាក់និងស្ត្រីពីរនាក់ក្នុងចំណោមសាក្សីដែលគេពេញចិត្តទទួលយក។ កាលណាសក្ខីកម្មដែលធ្វើឱ្យនរកអនុញ្ញាតបានពេញលេញហើយនោះគឺជានរកបើកចំហជាសាធារណ៖ ទោះបីជាមានការលាក់បាំងពីអ្នកដទៃក៏ដោយហើយវាមិនមែនជានរកសម្ងាត់ខុសច្បាប់ឡើយ។ តើអ្នកមិនឃើញទេឬប្រសិនបើបុរសម្នាក់អង្គុយកណ្តាលវិហារមូស្លីមម៉ាស្ជិឌុលហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) ហើយរៀបនរកដោយគ្មានអ្នកណាចូលរួមក្រៅពីទាសករនិងស្ត្រីនោះនរកនោះមិនត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ឡើយទោះបីជាវាធ្វើឡើងដោយចំហយ៉ាងណាក៏ដោយរហូតទាល់តែមានបុរសមូស្លីមជាអ្នកជាធ្វើជាសាក្សីលើវា? តើអ្នកមិនមើលឃើញទេឬថាពាក្យ «សម្ងាត់» នៅទីនេះមិនមែនដូចអ្វីដែលអ្នកបានពិពណ៌នានោះឡើយ? អ៊ូម៉ើរ ﵁ បានទុកនរកសម្ងាត់ជាមោឃ៖ ពីព្រោះវាជានរកដែលសក្ខីកម្មរបស់សាក្សីមិនទាន់ពេញលេញប៉ុណ្ណោះ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ ម៉ាលិកអ៊ីប៊នូអាន៉ាសបានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាល់ហ្ស៊ូបែរថាអ៊ូម៉ើរ ﵁ ត្រូវបានគេនាំករណីនរកមួយមកជម្រាបដែលគ្មានសាក្សីក្រៅពីបុរសម្នាក់និងស្ត្រីម្នាក់ឡើយ។ អ៊ូម៉ើរ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នេះជានរកសម្ងាត់ហើយខ្ញុំមិនអនុញ្ញាតឡើយ។ ប្រសិនបើខ្ញុំបានព្រមានជាមុនលើរឿងនេះខ្ញុំមុខជាបានគប់ដុំថ្មប្រហារជីវិតពួកគេជាមិនខាន»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Muhammad ibn Aban ibn Salih អាល់-Qurashi បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim អាល់-Nakha'i ថាអ៊ូម៉ើរអ៊ីប៊នូអាល់ខាត់ត ﵁ បានអនុញ្ញាតសក្ខីកម្មរបស់បុរសម្នាក់និងស្ត្រីពីរនាក់នៅក្នុងរឿងនរកនិងការលែងលះ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abbad ibn អាល់-Awwam បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថាអាល់-Hajjaj ibn Artah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Ata ibn Abi Rabah ពីអ៊ូម៉ើរអ៊ីប៊នូអាល់ខាត់ត ﵁ ថាលោកធ្លាប់បានអនុញ្ញាតសក្ខីកម្មរបស់ស្ត្រីរួមជាមួយបុរសក្នុងនរក។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសជាអ្នកជាដែលរៀបនរកនឹងស្ត្រីដោយកំណត់ថ្លៃទឹកដោះមួយរយឌីណារពន្យារពេលមួយឆ្នាំថា៖ ចំណងនរកនេះគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់។ ប្រសិនបើនាងបានលើកលែងនិងប្រគល់ថ្លៃទឹកដោះរបស់នាងជាទានទៅឱ្យស្វាមីមុនពេលនាងទទួលបានវាពេញលេញនោះគឺអនុញ្ញាតស្របច្បាប់ហើយគ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយដែលស្វាមីរួមដំណេកជាមួយនាងមុនពេលគាត់ផ្តល់អ្វីមួយដល់នាងនោះ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលដូចទស្សន៖របស់អាប៊ូហាណីហ្វះដែរលើកលែងតែពួកគេបានពោលថា៖ គេស្អប់ខ្ពើម (ម៉ាក្រូហ៍) ចំពោះបុរសដែលប៉ះពាល់រួមដំណេកនឹងស្ត្រីរហូតទាល់តែគាត់ផ្តល់អ្វីមួយពីថ្លៃទឹកដោះរបស់នាងដែលគាត់ធ្វើឱ្យនាងស្របច្បាប់ចំពោះគាត់តាមរយ៖វាហើយយើងមិនយល់ថាមានទោសកំហុសអ្វីឡើយប្រសិនបើនាងលើកលែងប្រគល់ចំណែកដែលនៅសល់ជាទានដល់គាត់នៅពេលដែលនាងបានទទួលចំណែកខ្លះរួចហើយនោះហើយអ្វីដែលស្វាមីធ្វើឱ្យនាងស្របច្បាប់តាមរយ៖វាគឺកម្រិតទាបបំផុតនៃថ្លៃទឹកដោះដែលគេអាចរៀបការបានគឺមួយភាគបួនឌីណារឡើងទៅ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាស្អប់ខ្ពើមការរួមដំណេកជាមួយនាងមុនពេលផ្តល់អ្វីមួយដល់នាងប្រសិនបើនាងបានយល់ព្រមលើការនោះហើយអាណាព្យាបាលរបស់នាងក៏បានយល់ព្រមទោះបីជាថ្លៃទឹកដោះនោះជាការទូទាត់ភ្លាមៗក៏ដោយ? អ្វីដែលគួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមពិតប្រាកដនោះគឺការបង្កើតនរកដំបូងដោយគ្មានថ្លៃទឹកដោះសោះដែលមានពាក្យពោលថាគ្មាននរកណាដែលគ្មានថ្លៃទឹកដោះឡើយ។ រីឯនៅពេលដែលគាត់បានរៀបការនឹងនាងដោយមានថ្លៃទឹកដោះហើយបន្ទាប់មកនាងបានលើកលែងប្រគល់វាជាទានដល់គាត់និងបានអនុញ្ញាតឱ្យគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងមុនពេលគាត់ទូទាត់ថ្លៃទឹកដោះនោះគឺគ្មានទោសកំហុសអ្វីលើគាត់ឡើយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់មានអាសើរលើបញ្ហានេះពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ និងពីអ្នកដទៃទៀត។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Sufyan ibn Sa'id អាល់-Thawri បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Mansur ibn អាល់-Mu'tamir បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Talhah ibn Musarrif ពី Khaythamah ibn Abd អាល់-Rahman អាល់-Ju'fi ថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានបញ្ជូនស្ត្រីម្នាក់ទៅកាន់ស្វាមីរបស់នាងដោយស្វាមីមិនទាន់បានផ្តល់អ្វីមួយដល់នាងនៅឡើយ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Ibn អាល់-Mubarak បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Ibn Jurayj ទាក់ទងនឹងស្ត្រីម្នាក់ដែលបានប្រគល់ចំណែកខ្លះនៃថ្លៃទឹកដោះជាអំណោយដល់ស្វាមីរបស់នាងបន្ទាប់មកនាងបានប្តឹងទាមទារតវ៉ាប្រឆាំងនឹងគាត់។ Ata ibn Abi Rabah និង Abd អល់ឡោះ ibn Ubayd ibn Umayr បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នាងគ្មានសិទ្ធិទាមទារយកវិញឡើយ។ គេបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើនាងអះអាងថាស្វាមីបានបង្ខិតបង្ខំនាង? លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហេតុអ្វីបានជានាងមិនយកសាក្សីដោយសម្ងាត់លើការបង្ខិតបង្ខំនោះ?»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Sufyan អាល់-Thawri បាននិយាយថា Mansur ibn អាល់-Mu'tamir បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Ibrahim អាល់-Nakha'i ថា៖ ស្វាមីមិនអាចទាមទារយកវិញបានឡើយនៅពេលដែលគាត់បានផ្តល់អំណោយអ្វីមួយដល់ភរិយាហើយភរិយាក៏មិនអាចទាមទារយកវិញបានដែរ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Sufyan អាល់-Thawri បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Abd អាល់-Rahman ibn Ziyad បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថាអ៊ូម៉ារ ibn Abd អាល់-Aziz បានសរសេរសេចក្តីសម្រេចស្របតាមទស្សន៖របស់ Ibrahim។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abbad ibn អាល់-Awwam បាននិយាយថាអាល់-Hajjaj ibn Artah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Ata ibn Abi Rabah អំពីបុរសដែលរៀបនរកនឹងស្ត្រីថា៖ លោកមិនយល់ថាមានបញ្ហាទោសកំហុសអ្វីឡើយក្នុងការដែលគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងមុនពេលគាត់ផ្តល់អ្វីមួយដល់នាង។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abbad ibn អាល់-Awwam បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអាល់-Hajjaj ថា៖ អ្នកដែលបានឮ Sa'id ibn អាល់-Musayyib បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថាលោកមិនយល់ថាមានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងរឿងនោះ។

... Sa'id ibn អាល់-Musayyib ថាលោកមិនយល់ថាមានទោសកំហុសអ្វីឡើយក្នុងរឿងនោះ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Sa'id ibn Abi Arubah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Qatadah ពី Sa'id ibn អាល់-Musayyib អំពីបុរសដែលរៀបនរកនឹងស្ត្រីម្នាក់រួចបានរួមដំណេកជាមួយនាងមុនពេលគាត់ផ្តល់អ្វីមួយដល់នាងលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយចំពោះការនោះ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Khalid ibn Abd អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអាល់-Mughirah ពី Ibrahim អាល់-Nakha'i ថាលោកមិនយល់ថាមានបញ្ហាទោសកំហុសអ្វីឡើយនៅពេលដែលបុរសម្នាក់បានកាន់កាប់ចំណងនរកស្របច្បាប់ក្នុងការដែលគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងមុនពេលគាត់ប្រគល់អ្វីមួយដល់នាងជាមុននោះ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hurrah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអាល់-Hasan អាល់-Basri អំពីបុរសដែលរៀបនរកនឹងស្ត្រីដោយបានកំណត់ថ្លៃទឹកដោះឱ្យនាងតើគាត់អាចរួមដំណេកជាមួយនាងមុនពេលផ្តល់អ្វីមួយដល់នាងបានដែរឬទេ? លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយដែលគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងដោយមិនទាន់បានផ្តល់អ្វីមួយដល់នាងនោះ។ - ជំពូក៖ បុរសពីរនាក់ដែលអះអាងទាមទារនរកលើស្ត្រីតែម្នាក់ - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសពីរនាក់ដែលអះអាងថាបានរៀបការនឹងស្ត្រីតែម្នាក់ហើយបុរសម្នាក់ៗសុទ្ធតែបាននាំយកភស្តុតាងសាក្សីបញ្ជាក់ពីនរករបស់ខ្លួនដោយគេមិនដឹងថាតើនរណាបានរៀបការមុននោះទេគេបានពោលថា៖ ត្រូវសាកសួរនាងអំពីរឿងនេះបុរសណាដែលនាងទទួលស្គាល់សារភាពថាជារបស់គាត់នោះនាងគឺជាភរិយារបស់បុរសនោះ។ ប្រសិនបើនាងបដិសេធចំពោះពួកគេទាំងពីរនាក់នោះមិនមានចំណងនរករវាងនាងនិងបុរសណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេទាំងពីរឡើយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ត្រូវច្រានចោលសក្ខីកម្មរបស់សាក្សីទាំងសងខាងចោលទាំងអស់ហើយបន្ទាប់មកនាងអាចរៀបការជាមួយបុគ្គលណាដែលនាងនិងអាណាព្យាបាលរបស់នាងចង់បានដោយនរកជាថ្មី។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងស្ត្រីក្រមុំព្រហ្មចារីយ៍ដែលឪពុកមានបំណងរៀបការនាងហើយនាងបានស្បថថានឹងរំដោះទាសកររបស់នាងឱ្យមានសេរីភាពឬធ្វើទានទ្រព្យសម្បត្តិរបស់នាងប្រសិនបើបុរសដែលឪពុកនាងចង់រៀបការឱ្យនាងនោះមកធ្វើជាស្វាមីរបស់នាងបន្ទាប់មកឪពុកនាងនៅតែរៀបការនាងលើការនោះថា៖ អ្វីដែលនាងបានស្បថទាក់ទងនឹងការរំដោះទាសករឬការធ្វើទានគឺធ្លាក់ជាបន្ទុកកាតព្វកិច្ចលើរូបនាងហើយនរកមិនស្របច្បាប់ឡើយលើកលែងតែដោយមានការយល់ព្រមពីនាង។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ នរកគឺស្របច្បាប់ហើយការស្បថរបស់នាងទាក់ទងនឹងការរំដោះទាសករនិងការធ្វើទានមិនជាប់ជាកាតព្វកិច្ចឡើយពីព្រោះនាងស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងអាណាព្យាបាល (មៅឡាអាឡៃហា)។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើស្ត្រីក្រមុំព្រហ្មចារីយ៍ពេញវ័យ (បាលីហ្គះ) អាចស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងអាណាព្យាបាលដោយរបៀបណា? ពួកគេ (អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ) បានឆ្លើយថា៖ ពីព្រោះការចាត់ចែងទ្រព្យសម្បត្តិមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យនាងឡើយរហូតទាល់តែនាងបានរស់នៅក្នុងផ្ទះស្វាមីគម្រប់មួយឆ្នាំឬប្រសូតបានកូនមួយ។ គេបានតបទៅកាន់ពួកគេវិញថា៖ ចុះបើប្រសិនបើនាងមិនដែលរៀបការទាល់តែសោះហើយឈានដល់វ័យចំណាស់នៅក្នុងផ្ទះឪពុករបស់នាងរហូតដល់អាយុហុកសិបឆ្នាំដោយនៅតែជាស្រីក្រមុំព្រហ្មចារីយ៍រហូតដល់នាងក្លាយជាអ្នកគ្រប់គ្រងផ្ទះរបស់ឪពុកនាងដែលចាត់ចែងកិច្ចការដោយគំនិតផ្ទាល់ខ្លួននិងកិច្ចការផ្ទះស្ថិតក្រោមការបញ្ជារបស់នាងតើអនុញ្ញាតឱ្យនាងទិញនិងលក់ទាសករសម្រាប់ខ្លួននាងដែរឬទេ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ នេះគឺអនុញ្ញាតលើកលែងតែឪពុកបដិសេធប្រសិនបើឪពុកបដិសេធនោះគឺទុកជាមោឃ៖ ហើយដូចគ្នានេះដែរប្រសិនបើនាងរំដោះទាសករឬធ្វើទាន។ គេបានសួរពួកគេបន្តថា៖ ចុះប្រសិនបើឪពុករំដោះទាសកររបស់នាង? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ យើងយល់ឃើញថាការរំដោះទាសករគឺមានសុពលភាពហើយឪពុកត្រូវសងសំណងថ្លៃតម្លៃនៃទាសករដែលលោកបានរំដោះនោះដល់នាង។ បន្ទាប់មកពួកគេបានដកថយពីទស្សន៖នេះហើយមានភាពស្ទាក់ស្ទើរដោយមិនសម្រេចឱ្យការរំដោះនោះមានប្រសិទ្ធភាពហើយក៏មិនបានទុកវាជាមោឃ៖ដែរ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ការទាំងអស់នេះសុទ្ធតែខុសឆ្គង។ ការរំដោះទាសកររបស់នាងការលក់ការទិញនិងការធ្វើទានរបស់នាងគឺសុទ្ធតែមានសុពលភាពស្របច្បាប់នៅពេលដែលនាងបានពេញវ័យមានសតិបញ្ញាពេញលេញនិងបង្ហាញឱ្យឃើញនូវភាពចាស់ទុំខាងគំនិតនិងការចាត់ចែង (រ៉ូស្ដ)។ នៅក្នុងបញ្ហានេះស្ត្រីពេញវ័យគឺដូចគ្នានឹងយុវជនប្រុសដែរនៅពេលដែលគេពេញវ័យនិងមានភាពចាស់ទុំខាងគំនិត។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលរៀបនរកនឹងស្ត្រីម្នាក់ខណ៖ដែលគាត់មានភរិយាម្នាក់រួចទៅហើយហើយស្ត្រីដែលគាត់ទើបរៀបការនោះជាស្រីក្រមុំព្រហ្មចារីយ៍ក្តីឬជាស្ត្រីមេម៉ាយក្តីថា៖ គាត់មិនត្រូវស្នាក់នៅកំដរភរិយាថ្មីលើសពីការស្នាក់នៅជាមួយភរិយាចាស់ឡើយ។ ប្រសិនបើគាត់ចង់ស្នាក់នៅប្រាំពីរបង្គោលយប់ជាមួយភរិយាថ្មីគាត់ក៏ត្រូវស្នាក់នៅប្រាំពីរបង្គោលយប់ជាមួយភរិយាចាស់ដែរហើយប្រសិនបើគាត់ចង់ស្នាក់នៅបីយប់ជាមួយភរិយាថ្មីគាត់ក៏ត្រូវស្នាក់នៅបីយប់ជាមួយភរិយាចាស់ដែរហើយប្រសិនបើគាត់ចង់ស្នាក់នៅមួយថ្ងៃមួយយប់ជាមួយភរិយាថ្មីនោះគាត់ក៏ត្រូវផ្តល់ឱ្យភរិយាចាស់ដូចគ្នានោះដែរ។ គាត់មិនត្រូវស្នាក់នៅកំដរភរិយាថ្មីខុសប្លែកពីការស្នាក់នៅជាមួយភរិយាចាស់ឡើយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ប្រសិនបើនាងជាស្រីក្រមុំព្រហ្មចារីយ៍គាត់ត្រូវស្នាក់នៅជាមួយនាងប្រាំពីរយប់ហើយប្រសិនបើនាងជាស្ត្រីមេម៉ាយគាត់ត្រូវស្នាក់នៅជាមួយនាងបីយប់មុនពេលគាត់បែងចែកវេនដល់ភរិយាចាស់ហើយបន្ទាប់ពីនោះទើបគាត់បែងចែកវេនស្មើគ្នារវាងពួកគេទាំងពីរ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើអ្នកអាចពោលបែបនេះដោយរបៀបណាខណ៖ដែលមានហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ នៅពេលដែលលោកបានរៀបការនឹងអ៊ុំមូសាឡាម៉ះ ﵂ ថាលោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់នាងថា៖ «ប្រសិនបើនាងចង់ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅជាមួយនាងប្រាំពីរយប់ហើយខ្ញុំក៏នឹងស្នាក់នៅជាមួយពួកគេ (ភរិយាដទៃ) ប្រាំពីរយប់ដែរ។ ហើយប្រសិនបើនាងចង់ខ្ញុំនឹងវិលជុំវេនមកលើរូបនាងនិងលើពួកគេស្មើភាពគ្នា»? Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ដូចគ្នានេះដែរអាប៊ូហាណីហ្វះបានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអាល់-Haytham ibn Abi អាល់-Haytham ថា៖ នៅពេលដែលរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានរៀបការនឹងអ៊ុំមូសាឡាម៉ះហើយបានរួមដំណេកជាមួយនាងលោកបានរៀបចំពិធីជប់លៀងនរក (វ៉ាលីម៉ះ) ដោយមានម្សៅសាវីកនិងផ្លែចាលម៉ាហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើនាងចង់ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់ជាមួយនាងហើយខ្ញុំក៏នឹងស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់ជាមួយភរិយាឯទៀតរបស់ខ្ញុំដែរ»។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ យើងរាយការណ៍ពីរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់អ៊ុំមូសាឡាម៉ះថា៖ «ប្រសិនបើនាងចង់ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់ជាមួយនាងហើយខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់ជាមួយពួកគេដែរហើយប្រសិនបើនាងចង់ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅបីយប់ហើយវិលជុំវេនទៅកាន់ពួកគេ»។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ នេះជាហាឌីសដែលអ្នកគួរដឹងថាវាមិនមែនដូចអ្វីដែលអ្នកបានរាយការណ៍នោះឡើយ។ ប្រសិនបើការស្នាក់នៅបីយប់ជាសិទ្ធិកាតព្វកិច្ចរបស់នាងលើភរិយាឯទៀតនោះតើហេតុអ្វីបានជាលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើនាងចង់ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់ជាមួយនាងហើយខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់ជាមួយពួកគេ»? ប្រសិនបើបីយប់ជាកាតព្វកិច្ចស្រាប់ហើយនោះលោកគួរតែមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើនាងចង់ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅបីយប់ហើយវិលជុំវេនទៅកាន់ពួកគេហើយប្រសិនបើនាងចង់ឱ្យខ្ញុំស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់នោះនាងទទួលបានបីយប់ដំបូងបន្ទាប់មកភរិយានីមួយៗទទួលបានបួនយប់ដូចដែលខ្ញុំបានបន្ថែមឱ្យនាង»។ ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ ពីព្រោះយើងពោលថាប្រសិនបើគាត់ស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់សម្រាប់នាងនោះសិទ្ធិបីយប់ដំបូងត្រូវបានទុកជាមោឃ៖ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ស្នាក់នៅបីយប់សម្រាប់ពួកគេនោះវាមិនត្រូវបានទុកជាមោឃ៖ឡើយ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ តើបីយប់នោះអាចទុកជាមោឃ៖ដោយរបៀបណាខណ៖ដែលវាជាសិទ្ធិស្របច្បាប់របស់នាងហើយគាត់បានចាប់ផ្តើមជាមួយនាងមុនគេនោះ? តាមពិតបួនយប់នោះគឺជាការបន្ថែមលើបីយប់។ ដូច្នេះប្រសិនបើគាត់ស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់សម្រាប់នាងនោះភរិយាដទៃគួរតែទទួលបានម្នាក់ៗបួនយប់ពីព្រោះបីយប់ដំបូងគឺជារបស់នាងដោយគ្មានមន្ទិលសង្ស័យឡើយ។ ប៉ុន្តែយើងពោលថា៖ នៅពេលដែលមានហាឌីសពីរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ហើយអ្នករាយការណ៍មានការខ្វែងគំនិតគ្នាយើងតែងតែគិតល្អចំពោះរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ នូវអ្វីដែលប្រសើរបំផុតនិងត្រឹមត្រូវបំផុត។ សិទ្ធិនិងកិត្តិយសរបស់ភរិយាថ្មីនិងភរិយាចាស់គឺស្មើភាពគ្នាប៉ុណ្ណោះហើយយើងមិនយល់ឃើញថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ផ្តល់អាទិភាពដល់ភរិយាថ្មីលើសពីភរិយាចាស់ឬផ្តល់អាទិភាពដល់ស្រីក្រមុំព្រហ្មចារីយ៍លើសពីស្ត្រីមេម៉ាយឡើយ។ កម្រិតសិទ្ធិនិងកិត្តិយសរបស់ពួកគេគឺស្មើគ្នា។ ហើយយើងមិនយល់ថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់អ៊ុំមូសាឡាម៉ះក្រៅពីអ្វីដែលយើងបានរាយការណ៍នោះឡើយគឺ៖ «ប្រសិនបើនាងចង់ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់ជាមួយនាងហើយខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់ជាមួយពួកគេដែរហើយប្រសិនបើនាងចង់ខ្ញុំនឹងវិលជុំវេនមកលើរូបនាងនិងលើពួកគេស្មើគ្នា»។ ហើយនេះគឺសក្តិសមបំផុតចំពោះរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ជាងអ្វីដែលអ្នកបានលើកឡើង។ រីឯហាឌីសដែលអ្នកបានរាយការណ៍នោះអត្ថន័យរបស់វានៅចំពោះយើងគឺស្របតាមអ្វីដែលយើងបានពោលពីព្រោះពាក្យដែលថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើនាងចង់ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់ជាមួយនាងហើយស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់ជាមួយពួកគេហើយប្រសិនបើនាងចង់ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅបីយប់ជាមួយនាងហើយវិលជុំវេនទៅកាន់ពួកគេ» មានន័យថាលោកនឹងស្នាក់នៅបីយប់ជាមួយនាងហើយវិលជុំវេនទៅកាន់ភរិយាដទៃម្នាក់ៗបីយប់ដូចគ្នាដូចដែលលោកបានស្នាក់នៅជាមួយនាងដែរពីព្រោះដើមនៃហាឌីសបញ្ជាក់ពីចុងបញ្ចប់របស់វាដោយសារលោកមិនបានយល់ឃើញថាមានការលើកតម្កើងនាងលើសពីភរិយាដទៃនៅក្នុងផ្នែកដើមឡើយនៅពេលដែលលោកមានប្រសាសន៍ថា «ប្រសិនបើនាងចង់ខ្ញុំនឹងស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់ជាមួយនាងហើយស្នាក់នៅប្រាំពីរយប់ជាមួយពួកគេ»។ ដូច្នេះហើយនៅផ្នែកចុងបញ្ចប់ក៏មានអត្ថន័យដូចគ្នាដែរគឺលោកនឹងវិលជុំវេនទៅកាន់ពួកគេនូវចំនួនស្មើគ្នានឹងអ្វីដែលលោកបានធ្វើចំពោះនាង។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងស្ត្រីអ្នកជានិងទាសីដែលស្ថិតនៅក្រោមចំណងនរករបស់បុរសជាឬក្រោមទាសករថា៖ ការបែងចែកវេនស្នាក់នៅរវាងពួកគេទាំងពីរគឺស្ត្រីអ្នកជាទទួលបានពីរបង្គោលយប់រីឯទាសីទទួលបានមួយថ្ងៃមួយយប់។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ការបែងចែកវេនស្នាក់នៅកំដររវាងពួកគេទាំងពីរគឺស្មើភាពគ្នា។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ តើរឿងនេះអាចកំបាំងបាត់ពីអ្នកដែលសិក្សាផ្នែកនីតិសាស្រ្តឥស្លាម (ហ្វិកហ៍ (កាតព្វកិច្ចសាសនា)ហ៍) និងធ្លាប់អង្គុយជជែកជាមួយអ្នកប្រាជ្ញដោយរបៀបណាខណ៖ដែលអាសើរលើបញ្ហានេះមានយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់និងល្បីល្បាញពីរូបលោកអាលីអ៊ីប៊នូអាប៊ីតSafeib ﵁ និងអ្នកដទៃទៀតដែលលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវរៀបការទាសីត្រួតលើស្ត្រីអ្នកជាឡើយប៉ុន្តែអាចរៀបការស្ត្រីអ្នកជាត្រួតលើទាសីបានហើយត្រូវបែងចែកវេនស្នាក់នៅពីរថ្ងៃសម្រាប់ស្ត្រីអ្នកជានិងមួយថ្ងៃសម្រាប់ទាសី»? នេះជារឿងដែលគ្មានការខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញឡើយ។ ពួកគេបានសួរថា៖ អ្នកធ្លាប់អះអាងថាអ្នកធ្វើឱ្យមានភាពស្មើគ្នារវាងស្រីក្រមុំព្រហ្មចារីយ៍និងស្ត្រីមេម៉ាយដែលទើបរៀបការនិងភរិយាចាស់របស់គាត់ដោយសារតែស្អប់ខ្ពើមការលម្អៀងអយុត្តិធម៌ហើយចុះស្រ្តីទាំងពីរនេះជាភរិយាដូចគ្នាហេតុអ្វីបានជាអ្នកលើកតម្កើងម្នាក់លើសម្នាក់ទៀត? គេបានតបទៅកាន់ពួកគេវិញថា៖ តើធ្លាប់មានបញ្ហាណាមួយដែលជាកាតព្វកិច្ចរវាងស្ត្រីអ្នកជានិងទាសីដែលទាសីមិនទទួលបានពាក់កណ្តាលនៃស្ត្រីអ្នកជាដែរឬទេ? ប្រសិនបើជាទណ្ឌកម្មហាដនោះទាសីត្រូវរងទណ្ឌកម្មពាក់កណ្តាលនៃស្ត្រីអ្នកជាហើយប្រសិនបើជារយ៖ពេលរង់ចាំ (អ៊ីដដះ) នោះទាសីត្រូវរង់ចាំពាក់កណ្តាលនៃស្ត្រីអ្នកជាលើកលែងតែមានពាក្យពោលចំពោះការមករដូវគឺពីរបង្គោលរដូវ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អ៊ូម៉ើរ ﵁ ធ្លាប់បានមានប្រសាសន៍តាមអ្វីដែលបានឮមកដល់យើងថា៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំអាចកំណត់ឱ្យវាត្រឹមតែមួយរដូវកន្លះខ្ញុំមុខជាបានធ្វើជាមិនខាន»។ ដូច្នេះទាសីគឺស្មើនឹងពាក់កណ្តាលនៃស្ត្រីអ្នកជានៅក្នុងគ្រប់កិច្ចការទាំងអស់។ ដូចគ្នានេះដែរការបែងចែកវេនស្នាក់នៅរវាងពួកគេទាំងពីរគឺស្ត្រីអ្នកជាទទួលបានទ្វេដងនៃអ្វីដែលទាសីទទួលបានពីព្រោះទាសីមិនដូចគ្នានឹងស្ត្រីអ្នកជាឡើយក្នុងបញ្ហានរក។ ហេតុដូច្នេះហើយទើបយើងញែកភាពខុសគ្នារវាងពួកគេទាំងពីរក្នុងរឿងនេះ។ រីឯអ្វីដែលអ្នកបានលើកឡើងអំពីភរិយាថ្មីនិងភរិយាចាស់ពួកគេទាំងពីរមិនមានភាពខុសគ្នាឡើយក្នុងលក្ខខណ្ឌសិទ្ធិដូច្នេះតើពួកគេអាចខុសគ្នាក្នុងការបែងចែកវេនដោយរបៀបណា? Abu Abd អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) Muhammad ibn អាល់-Hasan បានមានប្រសាសន៍ថា៖ Abu Hanifah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim អាល់-Nakha'i ថា៖ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់រៀបការទាសីត្រួតលើស្ត្រីអ្នកជានោះនរករបស់ទាសីគឺខូចមោឃ៖។ ហើយប្រសិនបើគាត់រៀបការស្ត្រីអ្នកជាត្រួតលើទាសីគាត់អាចរក្សាពួកគេទាំងពីរនាក់បានហើយត្រូវបែងចែកវេនពីរបង្គោលយប់សម្រាប់ស្ត្រីអ្នកជានិងមួយយប់សម្រាប់ទាសី។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Muhammad ibn Aban ibn Salih អាល់-Qurashi បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Ja'far ibn Muhammad ibn អាលីពីបិតារបស់លោកពីអាលីអ៊ីប៊នូអាប៊ីតSafeib ﵁ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលបុរសម្នាក់រៀបការស្ត្រីអ្នកជាត្រួតលើទាសីនោះស្ត្រីអ្នកជាទទួលបានពីរថ្ងៃហើយទាសីទទួលបានមួយថ្ងៃ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Muhammad ibn Aban ibn Salih បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim អាល់-Nakha'i ថា៖ បុរសអាចរៀបការស្ត្រីអ្នកជាត្រួតលើទាសីបានប៉ុន្តែមិនត្រូវរៀបការទាសីត្រួតលើស្ត្រីអ្នកជាឡើយ។ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែលគាត់រៀបការស្ត្រីអ្នកជាត្រួតលើទាសីនោះស្ត្រីអ្នកជាទទួលបានពីរថ្ងៃហើយទាសីទទួលបានមួយថ្ងៃ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Khalid ibn Abd អល់ឡោះអាល់-Wasiti បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Abd អាល់-ម៉ាលីក ibn Abi Sulayman ពី Ata ibn Abi Rabah ថាលោកត្រូវបានគេសួរថា៖ តើបុរសអាចរៀបការស្ត្រីអ្នកជាត្រួតលើទាសីបានដែរឬទេ? លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ គាត់អាចផ្តល់អាទិភាពប្រសិនបើគាត់ចង់ហើយត្រូវបែងចែកវេនពីរថ្ងៃសម្រាប់ស្ត្រីអ្នកជានិងមួយថ្ងៃសម្រាប់ទាសី។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abbad ibn អាល់-Awwam បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអាល់-Hajjaj ibn Artah ពី Husayn ibn Abd អាល់-Rahman អាល់-Harithi ពីអាល់-Harith ពីអាលីអ៊ីប៊នូអាប៊ីតSafeib ﵁ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវរៀបការទាសីត្រួតលើស្ត្រីអ្នកជាឡើយប៉ុន្តែត្រូវរៀបការស្ត្រីអ្នកជាត្រួតលើទាសីបានដោយស្ត្រីអ្នកជាទទួលបានពីរភាគបីនៃទ្រព្យសម្បត្តិនិងខ្លួនប្រាណរបស់គាត់ហើយទាសីទទួលបានមួយភាគបី»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Sa'id ibn Abi Arubah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Qatadah ពីអាល់-Hasan អាល់-Basri និង Sa'id ibn អាល់-Musayyib ថាលោកទាំងពីរបានមានប្រសាសន៍ថា៖ មិនត្រូវរៀបការទាសីត្រួតលើស្ត្រីអ្នកជាឡើយប៉ុន្តែអាចរៀបការស្ត្រីអ្នកជាត្រួតលើទាសីបានប្រសិនបើគាត់ចង់ហើយត្រូវបែងចែកវេនពីរថ្ងៃនិងមួយថ្ងៃ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នេះជាអ្នកប្រាជ្ញច្បាប់ (ហ្វាគីហ៍) របស់ اهل المدينة ផ្ទាល់បានមានប្រសាសន៍ថាត្រូវបែងចែកវេនពីរថ្ងៃនិងមួយថ្ងៃចុះហេតុអ្វីបានជាពួកគេជំទាស់នឹងលោកខណ៖ដែលលោកគឺជាអ្នកយល់ដឹងច្បាប់បំផុតក្នុងចំណោមអ្នករស់នៅសម័យកាលរបស់លោកនៅទីនោះ?

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយដែលបុរសម្នាក់រៀបការទាសីរបស់ខ្លួនឱ្យទៅកូនប្រុសរបស់គាត់ឬរៀបការកូនស្រីរបស់គាត់ឱ្យទៅទាសកររបស់គាត់ប្រសិនបើកូនទាំងពីរបានពេញចិត្តយល់ព្រមលើការនោះក្នុងករណីដែលពួកគេពេញវ័យ។ ហើយប្រសិនបើពួកគេនៅក្មេងមិនទាន់ពេញវ័យនោះនរកក៏នៅតែមានសុពលភាពអនុញ្ញាតដែរហើយពួកគេគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសផ្តាច់ចំណងនរក (ឃីយ៉ារ) ក្រោយពេលពេញវ័យឡើយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ វាមិនសមគួរឡើយសម្រាប់បុរសក្នុងការរៀបការទាសីរបស់ខ្លួនឱ្យទៅកូនប្រុសរបស់គាត់ឬរៀបការកូនស្រីរបស់គាត់ឱ្យទៅទាសកររបស់គាត់នោះ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ការពិតមិនអាចត្រូវលុបបំបាត់ដោយសារអ្វីមួយឡើយលើកលែងតែអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះមិនធ្លាប់ឮថាមាននរណាម្នាក់ធ្លាប់ធ្វើការនេះពីមុនមកប៉ុណ្ណោះ។ នេះគឺជារឿងដែលគ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយនៅចំពោះយើង។ ប្រសិនបើកូនប្រុសពេញវ័យត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យរៀបការនឹងទាសីរបស់បុរសដទៃក្រៅពីឪពុករបស់គាត់នោះការដែលគាត់រៀបការនឹងទាសីរបស់ឪពុកគាត់ក៏គ្មានទោសកំហុសអ្វីដែរ។ ហើយប្រសិនបើគ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយក្នុងការដែលបុរសម្នាក់រៀបការកូនស្រីរបស់ខ្លួនឱ្យទៅទាសកររបស់បុរសដទៃដោយមានការអនុញ្ញាតពីចៅហ្វាយនាយរបស់គេនោះការរៀបការកូនស្រីឱ្យទៅទាសករផ្ទាល់របស់គាត់ក៏គ្មានទោសកំហុសអ្វីដែរ។ ពួកគេបាននិយាយថា៖ ករណីទាំងពីរនេះខុសគ្នាហើយអ្វីដែលគេស្អប់ខ្ពើមនៅទីនេះចំពោះការរៀបការកូនស្រីឱ្យទៅទាសកររបស់ខ្លួននិងទាសីឱ្យទៅកូនប្រុសរបស់ខ្លួនគឺដោយសារតែការភ័យខ្លាចទាក់ទងនឹងមរតកនិងដោយសារវាជារឿងដែលមិនធ្លាប់ឮពីមុនមក។ គេបានតបទៅកាន់ពួកគេវិញថា៖ ប្រសិនបើអ្នកគ្រាន់តែភ័យខ្លាចចំពោះមរតកអ្នកមិនគួរលុបបំបាត់នរកនោះចោលរហូតទាល់តែករណីមរតកកើតឡើងជាក់ស្តែងនោះឡើយ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះបុរសម្នាក់ដែលរៀបការទាសីរបស់ខ្លួនឱ្យទៅកូនប្រុសរបស់បងប្អូនជីដូនមួយរបស់គាត់ដែលជាអ្នកទទួលមរតកតែម្នាក់គត់របស់គាត់ដោយគ្មានអ្នកទទួលមរតកផ្សេងក្រៅពីគេតើនរកគួរតែត្រូវទុកជាមោឃ៖ដែរឬទេដោយសារតែការភ័យខ្លាចរឿងមរតក? នេះជារឿងមួយក្នុងចំណោមរឿងដែលមិនសមគួរត្រូវច្រានចោលឬលុបបំបាត់ចោលឡើយ។ លុះត្រាតែបុរសនោះបានក្លាយជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិលើចំណែកណាមួយនៃភរិយារបស់គាត់ឬស្ត្រីបានក្លាយជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិលើចំណែកណាមួយនៃស្វាមីរបស់នាងទើបនរកនោះខូចមោឃ៖។ រីឯនៅមុនពេលនោះគឺគ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយ។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងស្ត្រីដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណា (ផិតក្បត់/កាមគុណខុសច្បាប់) ហើយត្រូវបានគេអនុវត្តទណ្ឌកម្មហាដលើរូបនាងរួចនាងបានរៀបការមុនពេលនាងមករដូវថា៖ នរកគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់។ ហើយប្រសិនបើនាងមានគភ៌ពីអំពើហ្ស៊ីណានោះរួចបានរៀបការខណ៖ពេលដែលនាងកំពុងមានគភ៌នោះនរកក៏នៅតែត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ដែរប៉ុន្តែស្វាមីមិនគប្បីរួមដំណេកជាមួយនាងឡើយរហូតទាល់តែនាងប្រសូតកូនរួចរាល់ពីព្រោះស្ត្រីដែលប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាគឺគ្មានរយ៖ពេលរង់ចាំ (អ៊ីដដះ) ឡើយដោយអ៊ីដដះកើតឡើងតែពីនរកដែលខ្សែស្រឡាយពូជពង្ស (ណាសាប) នៃកូនត្រូវបានបញ្ជាក់ទទួលស្គាល់ប៉ុណ្ណោះទោះបីជានរកនោះត្រឹមត្រូវឬខូចខាត (ហ្វាស៊ីដ) ក៏ដោយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ប្រសិនបើស្ត្រីដែលប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណារៀបការមុនពេលមករដូវបីដងនោះនរកគឺខូចមោឃ៖ ហើយដូចគ្នានេះដែរប្រសិនបើនាងរៀបការខណ៖ពេលកំពុងមានគភ៌ពីអំពើហ្ស៊ីណានោះនរកគឺខូចមោឃ៖។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើស្ត្រីដែលប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាត្រូវមានកាតព្វកិច្ចរង់ចាំអ៊ីដដះបីដងនៃការមករដូវដោយរបៀបណាខណ៖ដែលនាងជាអ្នកដែលខ្សែស្រឡាយកូនមិនត្រូវបានបញ្ជាក់ស្របច្បាប់នោះ? ការពិតកាតព្វកិច្ចអ៊ីដដះគឺធ្លាក់ទៅលើតែស្ត្រីណាដែលខ្សែស្រឡាយកូនរបស់នាងត្រូវបានបញ្ជាក់ទទួលស្គាល់ស្របច្បាប់ប៉ុណ្ណោះ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះបុរសម្នាក់ដែលបានរៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់រួចនាងបានប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាតើគាត់គប្បីផ្អាកការរួមដំណេករហូតទាល់តែនាងមករដូវបីដងដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ នេះជាអ៊ីដដះដូចជាអ៊ីដដះរបស់ស្ត្រីរៀបការហើយ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើស្ត្រីម្នាក់បានប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាហើយបុរសម្នាក់បានរៀបការនឹងនាងមុនពេលនាងមករដូវបីដងរួចគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងបន្ទាប់មកគេបានបំបែកពួកគេទាំងពីរចេញពីគ្នាតើគាត់គប្បីរៀបការនឹងនាងជាថ្មីនៅពេលអនាគតដែរឬទេ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ បាទ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ដូច្នេះអ្នកបានបោះបង់ចោលទស្សន៖ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកដែលថាបុគ្គលណាដែលរៀបការក្នុងអំឡុងពេលអ៊ីដដះហើយបានរួមដំណេកជាមួយស្ត្រីនោះនាងនឹងមិនហាឡាល់ (ស្របច្បាប់) ចំពោះគាត់ជារៀងរហូតតាមទស្សន៖របស់អ្នកនោះ! ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ ពីព្រោះនេះមិនមែនជាអ៊ីដដះឡើយ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ចុះប្រសិនបើវាមិនមែនជាអ៊ីដដះទេនោះហេតុអ្វីបានជានរករបស់បុគ្គលដែលរៀបការនឹងនាងក្នុងកំឡុងពេលនោះត្រូវខូចមោឃ៖ទៅវិញ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ នរកខូចពីព្រោះវាជាការត្រួតពិនិត្យភាពស្អាតស្អំនៃផ្ទៃពោះ (អ៊ីស្ទីប្រោះ) មិនមែនជាអ៊ីដដះឡើយ។ គេបានសួរពួកគេថា៖ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះបុរសម្នាក់ដែលបានទិញទាសីម្នាក់តើគាត់មិនមានកាតព្វកិច្ចត្រូវធ្វើអ៊ីស្ទីប្រោះលើនាងទេឬ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ បាទ។ គេបានសួរពួកគេទៀតថា៖ ចុះប្រសិនបើគាត់រៀបការនឹងនាងមុនពេលនាងមករដូវមួយដងតើនរកនោះអនុញ្ញាតដែរឬទេ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ ទេមិនអនុញ្ញាតឡើយ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ដូច្នេះអ្នកបានបង្កើតអ៊ីដដះទីពីរឡើងដូចជាអ៊ីដដះរបស់ស្ត្រីដែលត្រូវបានលែងលះនិងអ៊ីដដះរបស់ស្ត្រីដែលស្វាមីទទួលមរណភាពហើយការនេះមិនត្រឹមត្រូវឡើយ។ ការពិតការមករដូវមួយដងគឺជាអ៊ីស្ទីប្រោះដូច្នេះប្រសិនបើបុរសម្នាក់រៀបការនឹងនាងនោះនរកគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ប៉ុន្តែគាត់មិនគប្បីរួមដំណេកជាមួយនាងឡើយរហូតទាល់តែនាងមករដូវមួយដង។ ចំណែកឯនរកវិញអ៊ីស្ទីប្រោះមិនអាចធ្វើឱ្យវាខូចខាតឡើយហើយគ្មានអ្វីធ្វើឱ្យនរកខូចខាតក្រៅពីអ៊ីដដះដែលបញ្ជាក់ពីខ្សែស្រឡាយកូនពីបុរសផ្សេងក្រៅពីស្វាមីនោះឡើយ។ កាលណាមានអ៊ីដដះប្រភេទនេះទើបនរកត្រូវខូចមោឃ៖។ គេបានសួរពួកគេបន្តទៀតថា៖ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះបុរសម្នាក់ដែលបានទិញទាសីម្នាក់ហើយបានធ្វើអ៊ីស្ទីប្រោះលើនាងតាមរយ៖ការមករដូវមួយដងរួចរាល់ហើយបន្ទាប់មកគាត់បានរៀបការនឹងនាងមុនពេលរួមដំណេកតើនរកនោះអនុញ្ញាតដែរឬទេ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ បាទអនុញ្ញាត។ គេបានសួរពួកគេថា៖ ចុះប្រសិនបើគាត់មិនបានរៀបការនឹងនាងរហូតទាល់តែ...

... គាត់បានលក់នាងទៅឱ្យបុរសម្នាក់ទៀតហើយអ្នកទិញទីពីរបានទទួលយកនាងតើអ្នកទិញទីពីរមានកាតព្វកិច្ចត្រូវធ្វើអ៊ីស្ទីប្រោះលើនាងតាមរយ៖ការមករដូវមួយដងទៀតដែរឬទេដោយមិនអាចយកការមករដូវលើកទីមួយជាការគ្រប់គ្រាន់នោះ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទ។ គេបានសួរពួកគេថា៖ ចុះប្រសិនបើអ្នកទិញទីពីរបានរៀបការនឹងនាងមុនពេលធ្វើអ៊ីស្ទីប្រោះលើនាងតាមរយ៖ការមករដូវ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ នរកមិនអនុញ្ញាតឡើយ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ចុះប្រសិនបើគាត់រៀបការនឹងនាងក្នុងកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកទីមួយខណ៖ដែលគាត់បានធ្វើអ៊ីស្ទីប្រោះរួចរាល់នោះនរកគឺអនុញ្ញាតប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់រៀបការនឹងនាងក្នុងកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកទីពីរខណ៖ដែលនាងមិនទាន់ត្រូវបានរួមដំណេកនោះនរកបែរជាខូចមោឃ៖ តើហេតុអ្វីបានជាកើតមានបែបនេះខណ៖ដែលនាងមិនធ្លាប់ត្រូវបានរួមដំណេកទាល់តែសោះតាំងពីអ្នកទីមួយបានទិញនាងមកនោះ? ការពិតបុគ្គលណាដែលចាត់ទុកនរកដូចជាការទិញគឺត្រូវតែអនុញ្ញាតឱ្យនរកមានសុពលភាពដូចដែលគាត់អនុញ្ញាតឱ្យការទិញមានសុពលភាពដែរហើយបន្ទាប់មកកំណត់កាតព្វកិច្ចធ្វើអ៊ីស្ទីប្រោះលើនាងតាមរយ៖ការមករដូវមួយដងមុនពេលដែលស្វាមីរួមដំណេកជាមួយនាងដូចដែលបានកំណត់កាតព្វកិច្ចលើអ្នកទិញដូច្នោះដែរ។ - ជំពូក៖ បុរសដែលពោលថា៖ «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការជាមួយគឺត្រូវបានលែងលះ» - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសម្នាក់ដែលពោលថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការជាមួយគឺត្រូវបានលែងលះបីដងដាច់ស្រេច» ថា៖ ការនោះគឺដូចអ្វីដែលគាត់បានពោលដូច្នេះគាត់មិនសមគួររៀបការនឹងស្ត្រីណាម្នាក់ឡើយពីព្រោះប្រសិនបើគាត់ធ្វើនោះការលែងលះ (តាឡាក) នឹងធ្លាក់ចុះជាធរមានហើយនាងនឹងដាច់ស្រេចពីគាត់ (បាអ៊ីន) និងត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចបង់ថ្លៃទឹកដោះពាក់កណ្តាលដល់នាង។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ នៅពេលដែលគាត់ពោលថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការជាមួយគឺត្រូវបានលែងលះដាច់ស្រេច» នោះពាក្យនេះមិនមានប្រសិទ្ធភាពអ្វីឡើយលើកលែងតែគាត់បញ្ជាក់ចំឈ្មោះស្ត្រីណាម្នាក់ឬកុលសម្ព័ន្ធណាមួយឬទីក្រុងណាមួយ។ នៅពេលដែលមានលក្ខណ៖បែបនោះហើយគាត់បានល្មើសពាក្យស្បថនោះការលែងលះទើបធ្លាក់ជាកាតព្វកិច្ចលើគាត់។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានភាពខុសគ្នារវាងការនិយាយជាទូទៅនិងការបញ្ជាក់ជាក់លាក់នៃរឿងនេះឡើយ។ ហើយទស្សន៖លើបញ្ហានេះនៅចំពោះយើងគឺមានតែជម្រើសមួយក្នុងចំណោមជម្រើសទាំងពីរនេះប៉ុណ្ណោះ៖ គឺត្រូវអនុញ្ញាតឱ្យការស្បថទាំងអស់នោះមានសុពលភាពស្របតាមអ្វីដែលអាប៊ូហាណីហ្វះបានមានប្រសាសន៍ឬត្រូវទុកវាជាមោឃ៖ទាំងអស់ទាំងការបញ្ជាក់ជាក់លាក់និងការនិយាយជាទូទៅ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើបុរសម្នាក់ពោលថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការជាមួយគឺត្រូវបានលែងលះដាច់ស្រេចលើកលែងតែស្ត្រីកុលសម្ព័ន្ធគួរ៉ែស» តើពាក្យនេះអនុញ្ញាតដែរឬទេ? តាមទស្សន៖របស់អ្នកគឺត្រូវចាត់ទុកថាពាក្យស្បថនេះមានសុពលភាពពីព្រោះគាត់នៅតែអាចរៀបការជាមួយស្ត្រីគួរ៉ែសបានដូច្នេះគាត់មិនបាននិយាយជាទូទៅទាំងអស់នៅក្នុងពាក្យស្បថរបស់គាត់ឡើយ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើគាត់ពោលថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការជាមួយគឺត្រូវបានលែងលះលើកលែងតែកូនស្រីរបស់ជននោះ» តើពាក្យនេះអនុញ្ញាតដែរឬទេ? តាមទស្សន៖របស់អ្នកគឺត្រូវចាត់ទុកថាពាក្យស្បថនេះមានសុពលភាពហើយមិនត្រូវទុកជាមោឃ៖ឡើយហើយកិច្ចការត្រូវដំណើរការទៅតាមអ្វីដែលគាត់បានពោលពីព្រោះនៅសល់ស្ត្រីដទៃទៀតដែលគាត់អាចរៀបការជាមួយបានដូច្នេះនេះមិនមែនជាការនិយាយជាទូទៅឡើយ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើការរៀបការត្រូវបានហាមឃាត់លើគាត់ហើយអ្នកបានចាត់ទុកថាពាក្យស្បថរបស់គាត់មានសុពលភាពរួចស្រាប់តែកូនស្រីរបស់ជននោះដែលគាត់បានលើកលែងនោះទទួលមរណភាពអស់ទៅតើពាក្យស្បថរបស់គាត់ត្រូវទុកជាមោឃ៖ ហើយអនុញ្ញាតឱ្យគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីណាក៏បានតាមចិត្តដែរឬទេ? ប្រសិនបើអ្នកឆ្លើយថាពាក្យស្បថមិនទុកជាមោឃ៖ទេនោះស្ត្រីទាំងអស់ដែលនៅសល់នៅលើផែនដីនេះត្រូវហាមឃាត់ចំពោះគាត់ដែលធ្វើឱ្យគាត់ក្លាយជាមនុស្សដែលស្បថជាទូទៅទាំងអស់។ ហើយចំពោះអ្នកដែលអះអាងថាពាក្យស្បថរបស់គាត់ត្រូវបានទុកជាមោឃ៖ ហើយអនុញ្ញាតឱ្យគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីណាក៏បានតាមចិត្តនោះនេះជារឿងដ៏ចម្លែកបំផុតដែលពាក្យស្បថរបស់គាត់គឺជាការសច្ចាបញ្ជាក់យ៉ាងរឹងមាំមានសុពលភាពចំពោះស្ត្រីណាដែលគាត់ចង់បានហើយប្រសិនបើគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់នាងត្រូវលែងលះបីដងប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកដទៃក្រៅពីនោះបានស្លាប់ទៅក្នុងចំណោមអ្នកដែល...

... គាត់មិនបានរាប់បញ្ចូលក្នុងពាក្យស្បថនោះបែរជាពាក្យស្បថត្រូវបានទុកជាមោឃ៖ចំពោះស្ត្រីទាំងឡាយដែលពាក្យស្បថធ្លាប់ត្រូវបានបញ្ជាក់យ៉ាងរឹងមាំមានសុពលភាពលើពួកនាងគ្រាន់តែដោយសារតែការស្លាប់របស់អ្នកដទៃនោះទៅវិញ! - ជំពូក៖ បុរសដែលពោលថា៖ «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការមកពីកុលសម្ព័ន្ធនៃជននោះគឺត្រូវលែងលះបីដងដាច់ស្រេច» - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់ពោលថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការមកពីកុលសម្ព័ន្ធនៃជននោះគឺត្រូវលែងលះបីដងដាច់ស្រេច» នោះគាត់មិនត្រូវរៀបការនឹងស្ត្រីណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកនាងឡើយលើកលែងតែនាងត្រូវបានលែងលះដាច់ស្រេចពីគាត់។ ប្រសិនបើគាត់ត្រឡប់មករៀបការនឹងនាងជាថ្មីក្រោយពេលនាងបានរៀបការនឹងស្វាមីផ្សេងរួចរាល់នោះនាងមិនត្រូវបានលែងលះឡើយពីព្រោះគាត់បានល្មើសពាក្យស្បថចំពោះនាងម្តងរួចមកហើយហើយគាត់មិនត្រូវល្មើសពាក្យស្បថចំពោះនាងម្តងទៀតឡើយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ នាងត្រូវបានលែងលះជារៀងរហូតរាល់ពេលដែលគាត់រៀបការនឹងនាងទោះបីជាគាត់រៀបការនឹងនាងម្ភៃដងក៏ដោយ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ពិតប្រាកដណាស់គាត់បានពោលថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការ» ដូច្នេះការរៀបការសំដៅលើការរៀបការតែម្តងប៉ុណ្ណោះមិនមែនលើគ្រប់ការរៀបការម្តងហើយម្តងទៀតឡើយ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះបុរសម្នាក់ដែលពោលទៅកាន់ស្ត្រីម្នាក់ថា៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំរៀបការនឹងនាងនោះនាងត្រូវបានលែងលះបីដងដាច់ស្រេច» រួចគាត់បានរៀបការនឹងនាងហើយនាងត្រូវបានលែងលះបន្ទាប់មកគាត់បានរៀបការនឹងនាងសារជាថ្មីក្រោយពេលនាងបានរៀបការនឹងស្វាមីផ្សេងរួចរាល់តើនាងត្រូវលែងលះម្តងទៀតដែរឬទេ?

... ខណ៖ដែលគាត់បានល្មើសពាក្យស្បថចំពោះនាងម្តងរួចទៅហើយ? នេះជារឿងមួយដែលមិនអនុញ្ញាតឡើយនៅចំពោះយើងលើនរណាម្នាក់ដោយនាងមិនត្រូវបានលែងលះក្រៅពីម្តងនោះឡើយ។ ដូចគ្នានេះដែរពាក្យសម្តីរបស់គាត់ដែលថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការគឺត្រូវបានលែងលះដាច់ស្រេច» កាលណាគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ហើយនាងត្រូវបានលែងលះនោះគាត់បានល្មើសពាក្យស្បថចំពោះនាងម្តងហើយហើយគាត់មិនត្រូវល្មើសពាក្យស្បថចំពោះនាងម្តងទៀតឡើយ។ ពាក្យរបស់គាត់ដែលថា «គ្រប់ស្ត្រី» គឺសំដៅលើចំនួនស្ត្រីទាំងឡាយជាបុគ្គលដូច្នេះស្ត្រីណាដែលគាត់បានរៀបការក្នុងចំណោមស្ត្រីទាំងនោះការល្មើសពាក្យស្បថមិនធ្លាក់ទៅលើនាងក្រៅពីម្តងគត់នោះឡើយ។ - ជំពូក៖ បុរសដែលស្បថថាមិនយកទាសីធ្វើជាស្រីស្នំ (តាសាររី) - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលស្បថថាមិនយកទាសីធ្វើជាស្រីស្នំ (តាសាររី) ថា៖ ការយកធ្វើជាស្រីស្នំគឺការដែលគាត់រៀបចំផ្ទះស្នាក់នៅដាច់ដោយឡែកសម្រាប់នាងថែរក្សាការពារនាងដោយភាពស្អាតស្អំនិងរួមដំណេកជាមួយនាងទោះបីជាគាត់ចង់បានកូនពីនាងឬអត់ក៏ដោយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ការយកធ្វើជាស្រីស្នំគឺការដែលគាត់រួមដំណេកជាមួយទាសីរបស់គាត់ទោះបីជាគាត់ចង់បានកូនពីនាងឬមិនចង់បានទោះបីជាគាត់ថែរក្សាការពារនាងឬមិនថែរក្សានិងទោះបីជាគាត់រៀបចំផ្ទះឱ្យនាងស្នាក់នៅដាច់ដោយឡែកឬមិនរៀបចំក៏ដោយ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើនាងអាចហៅថាជាស្រីស្នំបានដោយរបៀបណាខណ៖ដែលនាងជាអ្នកបម្រើដែលត្រូវទៅដងទឹកឱ្យក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់និងទិញ...

... អីវ៉ាន់ផ្គត់ផ្គង់តម្រូវការឱ្យពួកគេនោះ? ការពិតស្រីស្នំ (សារីយ្យះ) គឺសំដៅលើស្ត្រីដែលត្រូវបានរក្សាការពារយ៉ាងស្អាតស្អំមានការរួមដំណេកនិងរៀបចំផ្ទះឱ្យនាងស្នាក់នៅដាច់ដោយឡែកនេះហើយទើបសក្តិសមនឹងឈ្មោះហៅថាស្រីស្នំ។ ចំណែកឯស្ត្រីដែលជាអ្នកបម្រើត្រូវទៅដងទឹកនិងដើរទិញអីវ៉ាន់តម្រូវការឱ្យក្រុមគ្រួសារនោះមិនមែនជាស្រីស្នំឡើយ។ - ជំពូក៖ បុរសដែលពោលទៅកាន់ភរិយារបស់ខ្លួនថា៖ «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការត្រួតលើនាងគឺត្រូវលែងលះដាច់ស្រេច» - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសម្នាក់ដែលពោលទៅកាន់ភរិយារបស់ខ្លួនថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការត្រួតលើនាងគឺត្រូវបានលែងលះដាច់ស្រេច» បន្ទាប់មកគាត់បានលែងលះភរិយារបស់គាត់បីដងឬមួយដងរហូតដល់ផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់នាងរួចគាត់បានរៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ទៀតហើយក្រោយមកគាត់បានរៀបការនឹងភរិយាទីមួយសារជាថ្មីក្រោយពេលដែលនាងបានរៀបការនឹងស្វាមីផ្សេងរួចរាល់និងបានរួមដំណេកជាមួយគ្នាថា៖ ពួកនាងទាំងពីរសុទ្ធតែជាភរិយារបស់គាត់ហើយការលែងលះមិនធ្លាក់ទៅលើនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកនាងឡើយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ នៅពេលដែលបុរសម្នាក់ពោលទៅកាន់ភរិយារបស់គាត់ថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការត្រួតលើនាងគឺត្រូវបានលែងលះដាច់ស្រេច» ប្រសិនបើគាត់លែងលះភរិយារបស់គាត់បីដងដាច់ស្រេចរួចគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ទៀតហើយបន្ទាប់មកគាត់បានរៀបការនឹងភរិយាដើមដែលគាត់បានលែងលះដាច់ស្រេចនោះសារជាថ្មីក្រោយពេលនាងរៀបការនឹងស្វាមីផ្សេងនិងបានរួមដំណេកនោះគាត់មិនបានល្មើសពាក្យស្បថឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់លែងលះភរិយាទីមួយតែម្តងរហូតដល់ផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់នាងរួចគាត់បានរៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ហើយបន្ទាប់មកគាត់បានរៀបការនឹងស្ត្រីដែលគាត់ធ្លាប់បានលែងលះនោះនោះការល្មើសពាក្យស្បថធ្លាក់ទៅលើស្ត្រីដែលគាត់បានរៀបការដំបូងក្រោយពាក្យស្បថរបស់គាត់ហាក់បីដូចជាគាត់បានផ្គួបផ្សំពួកនាងទាំងពីរមុនពេលដែលសិទ្ធិនៃការលែងលះនៃនរកដំបូងផុតរលត់អស់ទាំងស្រុង។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ពិតប្រាកដណាស់គាត់បានពោលថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការត្រួតលើនាងគឺត្រូវបានលែងលះដាច់ស្រេច» ដូច្នេះនៅពេលដែលគាត់បានលែងលះភរិយារបស់គាត់មួយដងឬបីដងហើយផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់នាងរួចគាត់បានរៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់នោះគាត់មិនបានរៀបការត្រួតលើនាងឡើយពីព្រោះភរិយាទីមួយបានចេញផុតពីចំណងកម្មសិទ្ធិនរករបស់គាត់ហើយនិងហាឡាល់ (ស្របច្បាប់) សម្រាប់នាងក្នុងការរៀបការនឹងបុរសផ្សេង។ ដូច្នេះនៅពេលដែលគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ខណ៖ដែលភរិយាទីមួយមិនស្ថិតនៅក្នុងចំណងកម្មសិទ្ធិរបស់គាត់នោះគាត់បានរួចផុតពីពាក្យស្បថរបស់គាត់ហើយនិងក្លាយជាអ្នកដែលមិនបានរៀបការត្រួតលើភរិយាទីមួយឡើយ។ ហើយនៅពេលដែលគាត់រៀបការភរិយាទីមួយត្រួតលើភរិយាទីពីរគឺគាត់មិនបានរៀបការភរិយាទីពីរត្រួតលើភរិយាទីមួយឡើយ។ ដូច្នេះទោះបីជាគាត់បានលែងលះភរិយាទីមួយមួយដងក្តីឬបីដងក្តីគឺដូចគ្នាទាំងអស់។ រីឯអ្វីដែលអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលនោះគឺមិនត្រឹមត្រូវឡើយ។ ប្រសិនបើពួកគេចាត់ទុកថាការនោះជាការរៀបការត្រួតលើនាងនោះពួកគេគួរតែចាត់ទុកថាគាត់ល្មើសពាក្យស្បថទាំងពីរករណីប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេមិនចាត់ទុកថាដូច្នោះទេនោះគាត់មិនត្រូវល្មើសពាក្យស្បថទាំងពីរករណីដូចគ្នា។ ចំណែកឯអ្វីដែលពួកគេពោលថានៅពេលដែលសិទ្ធិលែងលះនៃចំណងនរកបានផុតរលត់អស់ទាំងស្រុងនោះពាក្យស្បថមិនជាប់ជាកាតព្វកិច្ចលើគាត់ឡើយប៉ុន្តែគាត់ជាប់ពាក្យស្បថប្រសិនបើនៅសល់សិទ្ធិខ្លះនោះនេះមិនមែនជារឿងដែលពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហានេះឡើយពីព្រោះគាត់គ្រាន់តែពោលថា «ប្រសិនបើខ្ញុំរៀបការត្រួតលើនាង» ហើយគាត់មិនបានពោលថា «ប្រសិនបើខ្ញុំរៀបការខណ៖ដែលនៅសល់សិទ្ធិនៃការលែងលះរបស់នាង» នោះឡើយ។ ដូច្នេះនៅពេលដែលគាត់រៀបការខណ៖ដែលភរិយាទីមួយបានចេញផុតពីចំណងកម្មសិទ្ធិរបស់គាត់ហើយនិងស្របច្បាប់សម្រាប់នាងក្នុងការរៀបការនឹងបុរសផ្សេងតើអាចចាត់ទុកថាគាត់បានរៀបការត្រួតលើនាងដោយរបៀបណា? តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើគាត់ពោលទៅកាន់ភរិយារបស់គាត់ថា «ប្រសិនបើខ្ញុំរៀបការត្រួតលើនាងនោះស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការត្រួតលើនាងគឺត្រូវបានលែងលះដាច់ស្រេច» ហើយគាត់បានបញ្ជាក់ថា «ចេតនារបស់ខ្ញុំគឺលែងលះនាងតែមួយតាល៉ាកប៉ុណ្ណោះ» ហើយនៅពេលដែលផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់នាងគាត់ក៏រៀបការនឹងស្ត្រីផ្សេងរួចបានរៀបការនឹងនាងសារជាថ្មីប្រសិនបើពួកគេពោលថាចេតនារបស់គាត់មិនផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីដល់គាត់ឡើយហើយប្រសិនបើគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ក្រោយពេលផុតអ៊ីដដះរបស់នាងរួចគាត់បានរៀបការនឹងនាងនោះការលែងលះធ្លាក់ទៅលើស្ត្រីដែលគាត់បានស្បថលើនាងហើយចេតនារបស់គាត់មិនអាចជួយដោះបន្ទុកពាក្យស្បថបានឡើយគេនឹងតបទៅពួកគេវិញថា៖ នេះជារឿងមួយក្នុងចំណោមរឿងដែលគ្មានទឡ្ហីករណ៍ណាមកការពារដែលអាក្រក់ជាងនេះឡើយពីព្រោះបុរសម្នាក់មានចេតនាលើរឿងមួយដែលត្រឹមត្រូវនិងអនុញ្ញាតស្របតាមការសន្ទនារបស់មនុស្សម្នាប៉ុន្តែចេតនារបស់គាត់បែរជាមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតទៅវិញ! ចំពោះយើងគាត់មិនបានតាំងចិត្តលើអ្វីមួយដែលផ្ទុយពីពាក្យស្បថរបស់គាត់ឡើយពីព្រោះពាក្យស្បថរបស់គាត់គឺផ្អែកលើអ្វីដែលគាត់បានលើកឡើងថាជាចេតនារបស់គាត់ដោយគាត់បាននិយាយនៅក្នុងពាក្យស្បថរបស់គាត់នូវការនោះនិងមានចេតនាលើវាដោយគាត់បានពោលថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការត្រួតលើនាង»។ ដូច្នេះនៅពេលដែលគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ខណ៖ដែលភរិយាទីមួយមិនស្ថិតក្នុងចំណងកម្មសិទ្ធិរបស់គាត់នោះគាត់មិនបានរៀបការ...

... ត្រួតលើនាងឡើយ។ ការពិតការរៀបការត្រួតលើនាងសំដៅលើការដែលគាត់រៀបការខណ៖ដែលនាងស្ថិតនៅក្នុងចំណងកម្មសិទ្ធិរបស់គាត់។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើគាត់មិនបានរៀបការភរិយាទីមួយដែលគាត់បានលែងលះនោះសារជាថ្មីតើភរិយាដំបូងដែលគាត់បានរៀបការក្រោយពាក្យស្បថរបស់គាត់ត្រូវលែងលះដោយសារតែស្ត្រីដែលគាត់បានរៀបការលើកចុងក្រោយដែរឬទេខណ៖ដែលនរកចុងក្រោយគឺកើតឡើងក្រោយគ្រប់នរកទាំងអស់នោះ? - ជំពូក៖ បុរសដែលរៀបនរកនឹងស្ត្រីដោយដាក់លក្ខខណ្ឌថាប្រសិនបើគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីផ្សេងនាងនឹងត្រូវលែងលះ - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសម្នាក់ដែលបានរៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ដោយបានសន្យាលក្ខខណ្ឌជាមួយនាងថាប្រសិនបើគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីផ្សេងត្រួតលើនាងនោះនាងនឹងត្រូវលែងលះបន្ទាប់មកគាត់បានរៀបការហើយគាត់បានពោលថា «អ្វីដែលខ្ញុំមានបំណងតាមរយ៖ពាក្យរបស់ខ្ញុំដែលថានាងត្រូវលែងលះគឺលែងលះតែមួយតាល៉ាកប៉ុណ្ណោះ» នោះពាក្យរបស់គាត់ត្រូវបានគេទទួលយកហើយភរិយាដែលនៅជាមួយគាត់ត្រូវលែងលះមួយតាល៉ាកនិងមិនដាច់ស្រេចពីគាត់ឡើយ (មិនមែនបាអ៊ីន) ប្រសិនបើគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងមុនពេលគាត់រៀបការត្រួតលើនាងពីព្រោះពាក្យរបស់គាត់ដែលថា «លែងលះមួយតាល៉ាក» គឺគាត់នៅមានសិទ្ធិនាំនាងត្រឡប់មកវិញ (រ៉ាជអាះ) ហើយនាងមិនបានដាក់លក្ខខណ្ឌចំពោះការនោះឡើយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ នាងមានសិទ្ធិពេញលេញលើខ្លួននាង (បាអ៊ីន) ប្រសិនបើគាត់រៀបការត្រួតលើនាងហើយទោះបីជាគាត់ពោលថា «ខ្ញុំមានបំណងតែមួយតាល៉ាកមិនដាច់ស្រេច» ក៏ពាក្យរបស់គាត់មិនត្រូវបានគេយកចិត្តទុកដាក់ឡើយពីព្រោះប្រសិនបើជាដូច្នោះគឺសិទ្ធិនឹងធ្លាក់លើស្វាមីហើយស្ត្រីមិនទទួលបានផលប្រយោជន៍ពីលក្ខខណ្ឌរបស់នាងឡើយខណ៖ដែលនាងបានដាក់លក្ខខណ្ឌដើម្បីទទួលបានផលប្រយោជន៍ពីវាដើម្បីកុំឱ្យគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីផ្សេងត្រួតលើនាង។ Muhammad ﵀ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នាងមិនបានដាក់លក្ខខណ្ឌនៅក្នុងកិច្ចសន្យានរកដើមនូវការលែងលះដាច់ស្រេច (តាល៉ាកបាអ៊ីន) ឬការលែងលះបីដងឡើយហើយនាងផ្ទាល់ជាអ្នកកំណត់លក្ខខណ្ឌនោះដូច្នេះវាមិនមែនជាកាតព្វកិច្ចរបស់យើងក្នុងការបន្ថែមលើសពីអ្វីដែលនាងបានទាមទារនោះឡើយ។ នាងគ្រាន់តែពោលទៅកាន់គាត់ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នករៀបការត្រួតលើខ្ញុំនោះខ្ញុំត្រូវបានលែងលះ» ដូច្នេះវាត្រូវបានបញ្ជាក់ច្បាស់ថានាងមិនបានទាមទារបីតាល៉ាកឡើយ។ ហើយប្រសិនបើនាងមិនដឹងខុសត្រូវនោះភាពល្ងង់ខ្លៅរបស់នាងមិនមែនជាបន្ទុករបស់យើងឡើយ។ តាមពិតនាងគួរតែដាក់លក្ខខណ្ឌបញ្ជាក់ពីការលែងលះដាច់ស្រេច។ ប៉ុន្តែការផ្តល់ឱ្យនាងនូវអ្វីដែលនាងមិនបានទាមទារនិងអ្វីដែលនាងមិនបានដាក់លក្ខខណ្ឌនោះគឺជារឿងដែលមិនគប្បីត្រូវផ្តល់ឱ្យនរណាម្នាក់ឡើយ។ ហើយអ្នករាល់គ្នាបានលើកឡើងថានាងមានសិទ្ធិពេញលេញលើខ្លួននាងតាមរយ៖ការលែងលះមួយតាល៉ាកតើអ្នកអាចពោលបែបនេះដោយរបៀបណាខណ៖ដែលអ្នកមិនទទួលស្គាល់ការលែងលះមួយតាល៉ាកដាច់ស្រេច (តាល៉ាកបាអ៊ីន) នៅក្នុងទស្សន៖របស់អ្នកនោះ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ យើងចាត់ទុកការនេះដូចជាការលែងលះដោយការសងសំណង (ឃុលអ៊ូ)។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ តើវាអាចជាឃុលអ៊ូដោយរបៀបណាខណ៖ដែលគ្មានទ្រព្យសម្បត្តិណាមួយត្រូវបានទទួលយកលើវាពីព្រោះឃុលអ៊ូគឺជាអ្វីដែលទ្រព្យសម្បត្តិត្រូវបានយកជាសំណង? ហើយដូចគ្នានេះដែរស៊ុណ្ណាះបានកំណត់ថាអ្វីដែលត្រូវបានយកសំណងលើវាទើបជាការលែងលះដាច់ស្រេច (បាអ៊ីន) ប៉ុន្តែករណីនេះគ្មានសំណងណាមួយត្រូវបានយកឡើយដូច្នេះតើវាអាចជាបាអ៊ីនដោយរបៀបណា? ហើយតាមទស្សន៖របស់អ្នកអ្នកគួរតែចាត់ទុកថានរករបស់នាងខូចមោឃ៖តាំងពីដំបូងដែលនាងបានរៀបការមកម្ល៉េះពីព្រោះនាងបានដាក់លក្ខខណ្ឌមួយដែលមិនសមគួរបញ្ចូលនិងមិនមែនជាលក្ខខណ្ឌនៃនរក។ តើអ្នកមិនធ្លាប់អះអាងទេឬថាបុគ្គលណាដែលរៀបការទាសីដោយការអនុញ្ញាតពីចៅហ្វាយនាយរបស់នាងលើលក្ខខណ្ឌថារាល់កូនដែលនាងប្រសូតមកគឺជាអ្នកជានោះនរកគឺខូចមោឃ៖? ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទ។ គេបានសួរពួកគេថា៖ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកចាត់ទុកថានរកនោះខូច? ពីព្រោះគាត់បានដាក់លក្ខខណ្ឌដែលមិនមែនជាលក្ខខណ្ឌនៃនរក។ ដូច្នេះអ្នកគួរតែចាត់ទុកថានរកនេះខូចមោឃ៖ដូចគ្នាដែរនៅពេលដែលគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ហើយដាក់លក្ខខណ្ឌឱ្យនាងថាប្រសិនបើគាត់រៀបការត្រួតលើនាងនាងត្រូវបានលែងលះពីព្រោះនេះមិនមែនជាលក្ខខណ្ឌនៃនរកឡើយដែលគាត់ដាក់លក្ខខណ្ឌលើការលែងលះរបស់នាងប្រសិនបើគាត់រៀបការត្រួតលើនាងដើម្បីរារាំងគាត់មិនឱ្យរៀបការនឹងស្ត្រីផ្សេង។ ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់ពោលថាករណីមួយក្នុងចំណោមករណីទាំងពីរនេះគួរតែខូចនោះករណីនេះសមគួរនឹងខូចជាងករណីបុរសដែលដាក់លក្ខខណ្ឌក្នុងនរកទាសីថាកូនដែលប្រសូតមកជាអ្នកជាទៅទៀតពីព្រោះការរំដោះទាសករគឺជាទង្វើកុសលដែលមនុស្សម្នាក់ខិតជិតទៅកាន់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ។ ចំណែកឯការដែលនាងរារាំងស្វាមីមិនឱ្យរៀបការតាមរយ៖ការលែងលះដែលនាងដាក់លក្ខខណ្ឌដែលកើតឡើងខុសពីស៊ុណ្ណាះនិងខុសពីអ្វីដែលអល់ឡោះបានបញ្ជាពីការលែងលះតាមស៊ុណ្ណាះនោះគួរតែជាលក្ខខណ្ឌដ៏អាក្រក់បំផុតក្នុងចំណោមលក្ខខណ្ឌទាំងពីរនិងជិតបំផុតទៅនឹងការហាមឃាត់ (ហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា))។ ប៉ុន្តែការពិតចំណងនរកគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ក្នុងករណីទាំងពីរហើយមិនត្រូវបានធ្វើឱ្យមោឃ៖ដោយសារលក្ខខណ្ឌឡើយ។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុត។