ភស្តុតាងឆ្លើយតបអ្នកក្រុងម៉ាឌីណះ

... នូវការលែងលះដែលគាត់លែងលះនរកឬការរំដោះទាសករឡើយ។ ពួកគេបាននិយាយថា៖ អ្នកបានចាត់ទុកកុមារនិងមនុស្សវិបល្លាសសតិក្នុងនរកនិងការរំដោះទាសករដូចគ្នានឹងទស្សន៖របស់យើងចំពោះបុគ្គលសាហ៊្វីហ៍ហើយបុគ្គលសាហ៊្វីហ៍គឺស្ថិតក្នុងឋាន៖ដូចអ្នកទាំងពីរនេះនៅចំពោះយើងដោយសារតែសតិបញ្ញាទន់ខ្សោយនិងកង្វះការគិតគូរសម្រាប់ខ្លួនឯង។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ យើងបានទុកកិច្ចការទាំងអស់ជាមោឃ៖ក្រៅពីកិច្ចការទាំងពីរនេះហើយក្នុងចំណោមកិច្ចការដែលយើងទុកជាមោឃ៖គឺការលែងលះរីឯអ្នករាល់គ្នាមិនបានទុកការលែងលះរបស់បុគ្គលសាហ៊្វីហ៍ជាមោឃ៖ឡើយដូច្នេះស្ថានភាពរបស់អ្នកទាំងពីរនេះគឺខុសពីស្ថានភាពរបស់បុគ្គលសាហ៊្វីហ៍។ តើអ្នកអនុញ្ញាតឱ្យការលែងលះរបស់កុមារនិងមនុស្សវិបល្លាសសតិមានសុពលភាពដូចដែលអ្នកអនុញ្ញាតឱ្យការលែងលះរបស់បុគ្គលសាហ៊្វីហ៍ដែរឬទេ? ប្រសិនបើអ្នកអនុញ្ញាតនោះជារឿងមិនត្រឹមត្រូវឡើយហើយប្រសិនបើអ្នកមិនអនុញ្ញាតនោះអ្នកបានញែកភាពខុសគ្នារវាងពួកគេទាំងពីរនិងបុគ្គលសាហ៊្វីហ៍ក្នុងការលែងលះរួចទៅហើយដូច្នេះពួកគេក៏ត្រូវខុសគ្នាក្នុងការរំដោះទាសករនិងនរកដូចគ្នាដែរ។ - ជំពូក៖ បញ្ហាវិកលចរិត (ជុនូន) នៅក្នុងនរកនិងការពន្យារពេលកំណត់មុនការបែកគ្នា - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសវិកលចរិត (ឆ្កួត) ដែលភរិយារបស់គាត់ភ័យខ្លាចពីគាត់ហើយគាត់មិនបានរួមដំណេកជាមួយនាងថា៖ ប្រសិនបើគាត់មិនដែលដឹងខ្លួនជាសះស្បើយសោះនោះត្រូវឃាត់ឃាំងរវាងភរិយារបស់គាត់និងអ្វីដែលនាងភ័យខ្លាចពីគាត់ក្នុងកាល៖ទេស៖ភ័យខ្លាចនោះហើយត្រូវផ្គត់ផ្គង់នាងពីទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់ដោយមិនត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរចេញពីគ្នាឡើយលើកលែងតែនៅពេលដែលគេទុកឱ្យនៅជាមួយគ្នារវាងគាត់និងនាងប៉ុន្តែគាត់មិនអាចរួមដំណេកជាមួយនាងបាន។ កាលណាមានសភាពបែបនោះគេត្រូវពន្យារពេលកំណត់មួយឆ្នាំប្រសិនបើគាត់អាចរួមដំណេកជាមួយនាងបាននោះល្អហើយប៉ុន្តែប្រសិនបើមិនអាចទេនាងត្រូវបានផ្តល់ជម្រើសប្រសិនបើនាងជ្រើសរើសនៅបន្តជាមួយគាត់នាងត្រូវបានផ្គត់ផ្គង់ពីទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់ហើយនាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសបន្ទាប់ពីនោះទៀតឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងជ្រើសរើសការបែកគ្នានាងនឹងដាច់ស្រេចពីគាត់ដោយការលែងលះមួយតាល៉ាក។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ប្រសិនបើគាត់មិនដែលដឹងខ្លួនសោះនោះត្រូវឃាត់ឃាំងរវាងគាត់និងភរិយារបស់គាត់និងអ្វីដែលនាងភ័យខ្លាចហើយត្រូវផ្គត់ផ្គង់នាងពីទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់និងកំណត់ពេលវេលាពន្យារមួយឆ្នាំសម្រាប់គាត់ដើម្បីព្យាបាលប្រសិនបើគាត់ជាសះស្បើយភរិយារបស់គាត់ត្រូវប្រគល់ជូនគាត់វិញប៉ុន្តែប្រសិនបើមិនជាសះស្បើយទេគេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរចេញពីគ្នាហើយ...

... ការបែកគ្នារបស់នាងត្រូវបានចាត់ទុកជាការលែងលះមួយតាល៉ាក។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើពេលខ្លះគាត់ដឹងខ្លួននិងពេលខ្លះគាត់វិកលចរិតនោះគេមិនត្រូវបំបែករវាងគាត់និងភរិយារបស់គាត់ឡើយក៏ប៉ុន្តែត្រូវឃាត់ឃាំងរវាងនាងនិងអ្វីដែលនាងភ័យខ្លាចនៅពេលដែលរោគនោះកើតឡើងលើរូបគាត់។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើការបែកគ្នាអាចកើតឡើងរវាងពួកគេទាំងពីរតាមទស្សន៖របស់អ្នកនៅពេលដែលគាត់មិនដឹងខ្លួនជាសះស្បើយហើយបែរជាមិនកើតឡើងនៅពេលដែលគាត់ដឹងខ្លួនជាសះស្បើយនៅពេលខ្លះដោយរបៀបណាខណ៖ដែលគាត់អាចរួមដំណេកបានក្នុងស្ថានភាពទាំងពីរនោះ? ការពិតការបែកគ្នាកើតឡើងតែនៅពេលដែលគាត់គ្មានលទ្ធភាពរួមដំណេកប៉ុណ្ណោះហើយក្នុងករណីនោះទើបគេពន្យារពេលកំណត់មួយឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់អាចរួមដំណេកបានទោះបីជាគាត់មានសតិមិនគ្រប់ក្តីនោះមិនសមគួរត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរឡើយ។ ហើយប្រសិនបើគាត់ជាមនុស្សមានសុខភាពល្អតែមិនអាចរួមដំណេកបាននោះគេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរក្រោយពីពន្យារពេលកំណត់មួយឆ្នាំប្រសិនបើស្ត្រីជ្រើសរើសយកការនោះ។ តើអ្នកមិនមើលឃើញទេឬថាមនុស្សវិកលចរិតនិងមនុស្សមានសុខភាពល្អគឺស្មើគ្នាក្នុងបញ្ហាទាំងអស់នោះ? - ជំពូក៖ បុរសដែលរៀបការខណ៖ដែលកើតជំងឺវិកលចរិតឃ្លង់ឬឃ្លង់ស្បែកសហើយភរិយាមិនពេញចិត្តរស់នៅជាមួយ - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ស្ត្រីគ្មានសិទ្ធិបែកគ្នាពីស្វាមីរបស់នាងឡើយនៅពេលដែលស្វាមីមានជំងឺវិកលចរិតឃ្លង់ឃ្លង់ស្បែកសខ្វាក់ភ្នែកពិការជើងពិការស្លាប់មួយចំហៀងខ្លួនឬជំងឺរលួយសាច់ដរាបណាគាត់នៅតែអាចរួមដំណេកជាមួយនាងបាន។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ប្រសិនបើគាត់ជាមនុស្សវិកលចរិតមិនដែលដឹងខ្លួនគេត្រូវកំណត់ពេលមួយឆ្នាំប្រសិនបើមិនជាសះស្បើយទោះបីជាគាត់អាចរួមដំណេកបានក៏ដោយក៏ត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរដែរ។ ចំណែកឯអ្នកកើតជំងឺឃ្លង់គេត្រូវបំបែករវាងគាត់និងភរិយារបស់គាត់នៅពេលដែលនាងទាមទារការនោះ។ រីឯអ្នកកើតជំងឺឃ្លង់ស្បែកសពិការជើងនិងស្លាប់មួយចំហៀងខ្លួនគេមិនត្រូវបំបែករវាងនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេនិងភរិយារបស់គាត់ឡើយ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើមនុស្សកើតជំងឺឃ្លង់និងវិកលចរិតខុសប្លែកពីអ្នកកើតជំងឺឃ្លង់ស្បែកសខ្វាក់ភ្នែកនិងពិការជើងដោយរបៀបណា? ប្រសិនបើពួកគេឆ្លើយថាយើងពោលបែបនេះចំពោះរឿងដែលមិនអាចទ្រាំទ្របានគេនឹងសួរពួកគេថា៖ តើពាក្យរបស់អ្នកដែលថាមិនអាចទ្រាំទ្របានសំដៅលើការខ្ពើមរអើមឬដោយសារអ្វីផ្សេងទៀត? ប្រសិនបើសំដៅលើការខ្ពើមរអើមនោះការខ្ពើមរអើមគឺជារឿងដែលគេស្អប់ខ្ពើម។ សេចក្តីបានឮមកដល់យើងពីអាប៊ូបាក្រអាល់ស៊ីដឌីក ﵁ ថាក្រុមអ្នកធ្វើដំណើរមួយក្រុមមកពីយេម៉ែនបានមកជួបលោករួចលោកបានយកអាហារមកជូនពួកគេស្រាប់តែមានបុរសម្នាក់ដកខ្លួនចេញឆ្ងាយ។ មនុស្សមួយចំនួនបានជម្រាបលោកថាបុរសនោះមានជំងឺឃ្លង់។ អាប៊ូបាក្របានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់គាត់ថា៖ «ចូរចូលមកជិត» រួចលោកបានទាញគាត់ឱ្យមកជិតហើយបុរសកើតឃ្លង់ក៏បរិភោគរីឯអាប៊ូបាក្រក៏បរិភោគពីកន្លែងដែលបុរសកើតឃ្លង់នោះបរិភោគដែរ។ ហើយសេចក្តីបានឮមកដល់យើងពីព្យាការី ﷺ ថាលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «វិនាសហើយពួកអ្នកដែលខ្ពើមរអើមហួសហេតុ»។ ដូច្នេះគេមិនត្រូវបំបែករវាងស្ត្រីនិងស្វាមីរបស់នាងដោយសារតែការខ្ពើមរអើមឡើយបុរសមូស្លីមមានកិត្តិយសខ្ពង់ខ្ពស់ជាងការដែលគេត្រូវបំបែករវាងគាត់និងភរិយាដោយសាររឿងនេះនិងរឿងស្រដៀងគ្នានេះ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកពោលថាមិនអាចទ្រាំទ្របានពីព្រោះគាត់មិនអាចប្រឹងប្រែងធ្វើការរកស៊ីចិញ្ចឹមភរិយានិងមិនអាចស្វែងរកផលលាភពីអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) តើអ្នកនឹងពោលយ៉ាងណាប្រសិនបើគាត់ជាអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនហើយផ្គត់ផ្គង់នាងលើសពីស្ត្រីដទៃតើអ្នកគប្បីបំបែករវាងនាងនិងគាត់ដែរឬទេ? ប្រសិនបើអ្នកឆ្លើយថាមិនបំបែកទេតើពាក្យរបស់អ្នកដែលថាមិនអាចទ្រាំទ្របាននោះមានន័យដូចម្តេច? ខណ៖ដែលអាប៊ូបាក្រ ﵁ អាចទ្រាំទ្របាននៅក្នុងគុណធម៌ដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមរបស់លោកទោះបីជាការនោះមិនមែនជាកាតព្វកិច្ចលើលោកក៏ដោយហើយចុះទម្រាំភរិយាចំពោះស្វាមីរបស់នាង? ពិតប្រាកដណាស់មានហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ ដ៏ល្បីល្បាញដែលមិនអាចច្រានចោលមិនអាចធ្វើមិនដឹងនិងគ្មានមន្ទិលសង្ស័យថាស្ត្រីម្នាក់បានទូលសួរលោកថា៖ «ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះតើសិទ្ធិរបស់ស្វាមីលើភរិយាមានអ្វីខ្លះ?» លោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទោះបីជាមានខ្ទុះឬឈាមហូរចេញពីច្រមុះទាំងសងខាងរបស់គាត់ហើយនាងបានបៀមជញ្ជក់សម្អាតវាក៏ដោយក៏នាងមិនទាន់បានបំពេញសិទ្ធិដែលអល់ឡោះបានកំណត់ជាកាតព្វកិច្ចលើនាងចំពោះគាត់នៅឡើយដែរ»។ បុគ្គលដែលហូរខ្ទុះឬឈាមពីច្រមុះគឺជារឿងដែលមិនអាចទ្រាំទ្របានប៉ុន្តែព្យាការី ﷺ មិនបានមានប្រសាសន៍ថាការនោះជាហេតុបំបែករវាងស្ត្រីនិងស្វាមីរបស់នាងឡើយផ្ទុយទៅវិញលោកបានមានប្រសាសន៍ថាទោះបីជានាងបៀមជញ្ជក់សម្អាតវាក៏ដោយក៏មិនទាន់បានបំពេញសិទ្ធិរបស់គាត់នៅឡើយ។ ដូច្នេះតើគេអាចបំបែករវាងពួកគេទាំងពីរដោយសាររឿងនេះនិងស្រដៀងគ្នានេះដោយរបៀបណា? តើអ្នកដឹងទេថាធ្លាប់មាននរណាម្នាក់ក្នុងសម័យកាលរបស់ព្យាការី ﷺ សម័យកាលរបស់អាប៊ូបាក្រឬសម័យកាលរបស់អ៊ូម៉ើរ ﵄ ត្រូវបានគេបំបែករវាងគាត់និងភរិយារបស់គាត់ដោយសារជំងឺឃ្លង់ឬជំងឺផ្សេងទៀតនោះទេ? Muhammad ibn អាល់-Hasan បានរៀបរាប់ថា៖ Isma'il ibn Ayyash បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Ibn Jurayj បានរាយការណ៍ប្រាប់ខ្ញុំពី Ata ibn Abi Rabah អំពីបុរសដែលរៀបការនឹងស្ត្រីខណ៖ដែលមានរោគាពាធជំងឺឃ្លង់ឬជំងឺឃ្លង់ស្បែកសលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នាងមិនត្រូវបានផ្តល់ជម្រើសឡើយ»។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែលបុរសជាគ្មានលទ្ធភាពស្វែងរកការផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពដល់ភរិយារបស់គាត់មិនថានាងជាទាសីឬជាស្ត្រីអ្នកជាឡើយគឺមិនត្រូវបំបែករវាងពួកគេទាំងពីរឡើយហើយដូចគ្នានេះដែរចំពោះទាសករ។ ប៉ុន្តែត្រូវកំណត់ការផ្គត់ផ្គង់ជាបំណុលលើបុរសនោះសម្រាប់ភរិយាជាស្ត្រីអ្នកជានិងភរិយាជាទាសីនៅពេលដែលនាងត្រូវបានរៀបចំផ្ទះស្នាក់នៅជាមួយគាត់ស្របតាមកម្រិតផ្គត់ផ្គង់សមរម្យដូចស្ត្រីដទៃតាមភាពត្រឹមត្រូវហើយការនោះក្លាយជាបំណុលលើបុរសជាដែលនាងអាចទាមទារពីគាត់។ ចំណែកឯទាសករវិញគឺស្ថិតនៅលើខ្លួនប្រាណរបស់គាត់ប្រសិនបើចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់លោះថ្លៃនោះនោះរួចខ្លួនប៉ុន្តែប្រសិនបើមិនលោះទេគេត្រូវលក់ទាសករដើម្បីទូទាត់ការផ្គត់ផ្គង់របស់នាងហើយបន្ទាប់មកត្រូវបន្តការផ្គត់ផ្គង់ជាថ្មីក្រោយពីនោះដោយមិនត្រូវឱ្យមានការបែកគ្នារវាងពួកគេទាំងពីរក្នុងរឿងការផ្គត់ផ្គង់ក្នុងគ្រប់កាល៖ទេស៖ទាំងអស់ឡើយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ នៅពេលដែលបុរសជាគ្មានលទ្ធភាពផ្តល់ការផ្គត់ផ្គង់ដល់ភរិយារបស់គាត់មិនថានាងជាទាសីឬស្ត្រីអ្នកជាគេត្រូវបំបែករវាងពួកគេទាំងពីរហើយដូចគ្នានេះដែរចំពោះទាសករ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើការបែកគ្នាអាចកើតឡើងដោយរបៀបណានៅពេលដែលគាត់គ្មានលទ្ធភាពផ្គត់ផ្គង់ហើយអ្នកមិនបានកំណត់ពេលវេលាជាក់លាក់ចំពោះការគ្មានលទ្ធភាពផ្គត់ផ្គង់របស់គាត់ផងនោះ? តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើគាត់ជាអ្នកមានធនធានប៉ុន្តែទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គាត់នៅឆ្ងាយពីគាត់ធ្វើឱ្យគាត់គ្មានលទ្ធភាពផ្តល់ការផ្គត់ផ្គង់ដល់នាងភ្លាមៗ ហើយគាត់រកមនុស្សខ្ចីបុលមិនបានតើអ្នកបំបែករវាងគាត់និងនាងដែរឬទេ? តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើគាត់គ្មានលទ្ធភាពត្រឹមតែមួយថ្ងៃឬពីរថ្ងៃតើគេត្រូវបំបែករវាងពួកគេទាំងពីរឬ? តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើគាត់មានប្រាក់បៀវត្សរ៍ឬប្រាក់ឧបត្ថម្ភនៅក្នុងបញ្ជីរដ្ឋ (ឌីវ៉ាន) ហើយវាមានការយឺតយ៉ាវដែលប្រាក់នោះគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការផ្គត់ផ្គង់នាងនិងគាត់តើគេត្រូវបំបែករវាងពួកគេទាំងពីរដោយសារតែរឿងនោះឬ? យើងធ្លាប់បានឃើញអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជួបប្រទះការខ្វះខាតក្នុងស្ថានភាពខ្លះរហូតដល់គ្មានលទ្ធភាពផ្គត់ផ្គង់ភ្លាមៗ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើបុរសម្នាក់មកពីស្រុកអ៊ីរ៉ាក់ជាអ្នកមានស្តុកស្តម្ភល្បីល្បាញហើយបានធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជីរួចប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់របស់គាត់ត្រូវបានចោរលួចនៅម៉ាឌីណះធ្វើឱ្យគាត់គ្មានលទ្ធភាពផ្គត់ផ្គង់នាងភ្លាមៗ ហើយគាត់មិនស្គាល់នរណាម្នាក់ដើម្បីខ្ចីបុលខណ៖ដែលស្ត្រីដឹងច្បាស់ថាគាត់ជាអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនបំផុតនៅអ៊ីរ៉ាក់តើគេត្រូវបំបែករវាងគាត់និងភរិយារបស់គាត់ឬ? (ទឡ្ហីករណ៍ពីភាពក្រីក្ររបស់សហការីព្យាការីនិងគំរូដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់): តើអ្នកអាចពោលដោយរបៀបណាថាគេត្រូវបំបែករវាងគាត់និងភរិយាដោយសារតែភាពលំបាកខ្វះខាត (អ៊ូសើរ) ខណ៖ដែលសហការីរបស់ Muhammad ﷺ ភាគច្រើនលើសលប់លើកលែងតែមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះគឺជាអ្នករស់នៅក្នុងភាពលំបាកខ្វះខាតដែលគ្មានអាហារបរិភោគនិងគ្មានអាហារចិញ្ចឹមគ្រួសាររបស់ពួកគេនោះ? សេចក្តីបានឮមកដល់យើងថាព្យាការី ﷺ, អាប៊ូបាក្រនិងអ៊ូម៉ើរ ﵃ ត្រូវបានភាពស្រេកឃ្លាននាំពួកលោកចេញពីគេហដ្ឋាន។ ហើយសេចក្តីបានឮមកដល់យើងពីអាយស្សះ ﵂ ថានាងបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ក្រុមគ្រួសាររបស់ Muhammad ﷺ មិនដែលបានបរិភោគនំបុ័ងស្រូវសាលីឆ្អែតរយ៖ពេលបីថ្ងៃជាប់ៗគ្នាឡើយរហូតទាល់តែលោកបានវិលត្រឡប់ទៅកាន់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)»។ ហើយសេចក្តីបានឮមកដល់យើងពីហ្វាទីម៉ះ ﵂ ថានាងបានត្អូញត្អែរទៅកាន់អាលីអំពីភាពស្រេកឃ្លានរបស់កូនៗ ពេលនោះអាលីបានចេញទៅជួបអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះម្នាក់ហើយបានដងទឹកឱ្យគេជាច្រើនធុងដោយមួយធុងទទួលបានផ្លែចាលម៉ាមួយផ្លែរហូតដល់ពេញបាតដៃរបស់លោករួចលោកបានយកមកជូននាង។ តើបុគ្គលទាំងអស់នេះត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចបែកបាក់ពីក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគេដែរឬទេប្រសិនបើភរិយាទាមទារការនោះពីពួកលោក? អ្នកដែលមានគុណធម៌កាលពីមុនសុទ្ធតែជាអ្នកក្រីក្រនិងខ្វះខាត។ ហើយមានសេចក្តីរាយការណ៍ថាមានស្ត្រីម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ﷺ ហើយទូលថា៖ «ឱរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះសូមរៀបការខ្ញុំឱ្យបុរសម្នាក់» ពេលនោះមានបុរសម្នាក់ក្រោកឈរឡើងស្នើសុំរៀបការនឹងនាង។ ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់គាត់ថា៖ «ចូរផ្តល់ថ្លៃទឹកដោះអ្វីមួយដល់នាង» គាត់បានជម្រាបថា៖ «ខ្ញុំគ្មានអ្វីផ្តល់ជាថ្លៃទឹកដោះដល់នាងឡើយ»។ សេចក្តីបានបញ្ជាក់ថាលោកបានរៀបការនាងឱ្យគាត់លើលក្ខខណ្ឌដែលគាត់ត្រូវបង្រៀននាងនូវជំពូកស៊ូរ៉ាត់មួយនៃគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអាន។ នេះបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថាគាត់គ្មានអ្វីសម្រាប់ចំណាយផ្គត់ផ្គង់នាងឡើយប៉ុន្តែលោក ﷺ នៅតែរៀបការនាងឱ្យគាត់ដោយដឹងពីការនោះ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Hushaym ibn Bashir បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថាអ្នកដែលខ្ញុំទុកចិត្តបានរាយការណ៍ប្រាប់ខ្ញុំពីអាល់-Sha'bi ថាលោកធ្លាប់មានប្រសាសន៍ចំពោះបុរសដែលទាល់សមត្ថភាពក្នុងការផ្គត់ផ្គង់ភរិយាថា៖ «ប្រសិនបើគាត់មានចូរគាត់ចំណាយផ្គត់ផ្គង់ហើយប្រសិនបើគាត់គ្មាននោះអល់ឡោះមិនដាក់បន្ទុកលើព្រលឹងណាមួយលើសពីលទ្ធភាពរបស់វាឡើយ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Ibn អាល់-Mubarak បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Ma'mar ibn Rashid ថាអ៊ូម៉ារ ibn Abd អាល់-Aziz បានសរសេរសេចក្តីសម្រេចចំពោះបុរសដែលទាល់សមត្ថភាពក្នុងការផ្គត់ផ្គង់ភរិយាថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវបំបែករវាងពួកគេទាំងពីរឡើយ» ហើយលោកក៏បានសរសេរបញ្ជាក់ផងដែរនូវអាយ៉ាត់៖ ﴿لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا﴾ «អល់ឡោះមិនដាក់បន្ទុកលើព្រលឹងណាមួយលើសពីលទ្ធភាពរបស់វាឡើយ» ហើយអាល់-Zuhri ក៏ធ្លាប់មានប្រសាសន៍បែបនេះដែរ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Hammad ibn Zayd បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីបុរសម្នាក់ដែលលោកមិនបានបញ្ចេញឈ្មោះថាអ៊ូម៉ារ ibn Abd អាល់-Aziz បានសរសេរថា៖ «នាងបានពេញចិត្តនឹងភាពធូរធាររបស់គាត់ដូច្នេះនាងក៏ត្រូវពេញចិត្តទទួលយកភាពលំបាកខ្វះខាតរបស់គាត់ដែរ»។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងទាសករដែលរៀបការនឹងស្ត្រីអ្នកជាដោយមានការអនុញ្ញាតពីចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់ហើយត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចផ្គត់ផ្គង់ជីវភាព (ណាwarning) ដល់នាងថា៖ ការនោះគឺជាបំណុលជាប់លើកញ្ចឹងកខ្លួនប្រាណរបស់គាត់ហើយនាងមានសិទ្ធិទាមទារឱ្យលក់គាត់ដើម្បីទូទាត់បំណុលនោះនិងរារាំងចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់មិនឱ្យប្រើប្រាស់ការងារគាត់រហូតទាល់តែនាងទទួលបានសិទ្ធិរបស់នាងពេញលេញ។ ប្រសិនបើនាងចង់នាងអាចលក់គាត់ដើម្បីយកប្រាក់ដែលជាប់កាតព្វកិច្ចចំពោះនាងប្រសិនបើចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់មិនព្រមលោះគាត់ចេញពីបំណុលនោះ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ប្រសិនបើទាសករមានទ្រព្យសម្បត្តិគាត់ត្រូវចំណាយផ្គត់ផ្គង់នាងហើយប្រសិនបើគាត់គ្មានទ្រព្យសម្បត្តិទេនោះចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់មានសិទ្ធិលើពលកម្មនិងប្រាក់ចំណូលរបស់គាត់ជាងនាង។ ប្រសិនបើចៅហ្វាយនាយអនុញ្ញាតឱ្យបញ្ជូនគាត់ទៅធ្វើការងារជំនាញរបស់គាត់ឬបញ្ជូនគាត់ទៅធ្វើដំណើរនាងគ្មានសិទ្ធិឃុំឃាំងឃាត់គាត់ទុកដើម្បីការផ្គត់ផ្គង់របស់នាងឡើយ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខណ៖ដែលអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះមានភាពតឹងរ៉ឹងបំផុតក្នុងការផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពហើយអះអាងថាប្រសិនបើបុរសគ្មានលទ្ធភាពផ្តល់អ្វីសោះនោះត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរចេញពីគ្នាស្រាប់តែពេលនេះពួកគេបែរជាអះអាងថាចៅហ្វាយនាយមានសិទ្ធិលើពលកម្មប្រាក់ចំណូលខ្លួនប្រាណនិងកិច្ចការទាំងអស់របស់ទាសករលើសភរិយារបស់គាត់ទៅវិញខណ៖ដែលបំណុលស្របច្បាប់បានជាប់លើគាត់ចំពោះនាង! តើចៅហ្វាយនាយមានសិទ្ធិជាងស្ត្រីដោយរបៀបណា? ប្រសិនបើបុរសជាបានរៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ហើយត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចផ្គត់ផ្គង់តែមិនព្រមទូទាត់នោះគាត់ត្រូវឃុំខ្លួនក្នុងពន្ធនាគាររហូតទាល់តែគាត់ទូទាត់ប្រសិនបើគាត់មានលទ្ធភាព។ ដូចគ្នានេះដែរចំពោះទាសករប្រសិនបើគាត់មានលទ្ធភាពធ្វើការងារក្នុងមួយខែដើម្បីទូទាត់ការផ្គត់ផ្គង់នោះស្ត្រីមានសិទ្ធិលើផលចំណេញនិងប្រាក់ចំណូលរបស់គាត់ជាងចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់រហូតទាល់តែនាងទទួលបានពេញលេញ។ រឿងនេះមិនខុសពីបំណុលដែលជាប់លើទាសករពីការធ្វើជំនួញដែលចៅហ្វាយនាយបានអនុញ្ញាតឱ្យគាត់ធ្វើនោះឡើយដែលម្ចាស់បំណុលទាំងឡាយមានសិទ្ធិលើប្រាក់ចំណូលរបស់គាត់រហូតទាល់តែគាត់ទូទាត់បំណុលដែលជាប់លើគាត់។ ប្រសិនបើចៅហ្វាយនាយចង់បញ្ជូនគាត់ទៅធ្វើដំណើរគាត់គ្មានសិទ្ធិធ្វើដូច្នោះឡើយ។ ដូចគ្នានេះដែរចំពោះអ្វីដែលជាកាតព្វកិច្ចសម្រាប់ស្ត្រីមិនថាជាការផ្គត់ផ្គង់ឬថ្លៃទឹកដោះពីព្រោះនរកមិនអាចសម្រេចបានឡើយលើកលែងតែដោយមានការអនុញ្ញាតនិងការពេញចិត្តពីចៅហ្វាយនាយដូច្នេះវាប្រៀបដូចជាការអនុញ្ញាតឱ្យគាត់ធ្វើជំនួញនិងជំពាក់បំណុលដូច្នោះដែរ។ ហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជាអ្នកដឹងបំផុត។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងស្ត្រីដែលស្វាមីរបស់នាងបានអវត្តមានទៅឆ្ងាយពីនាងអស់មួយរយ៖កាលដោយមិនបានកំណត់ការផ្គត់ផ្គង់ឱ្យនាងជាមុនបន្ទាប់មកគាត់បានវិលត្រឡប់មកវិញហើយនាងបានទាមទារការផ្គត់ផ្គង់របស់នាងពីគាត់រួចគាត់បានទទួលស្គាល់សារភាពថាគាត់មិនបានផ្ញើការផ្គត់ផ្គង់មកឱ្យនាងថា៖ នាងគ្មានសិទ្ធិទាមទារការផ្គត់ផ្គង់កន្លងផុតទៅនោះឡើយពីព្រោះវាមិនត្រូវបានកំណត់សម្រាប់នាងជាមុន។ ហើយដូចគ្នានេះដែរប្រសិនបើគាត់មានវត្តមាននៅទីនោះប៉ុន្តែនាងមិនបានទាមទារពីគាត់នោះនាងគ្មានសិទ្ធិទទួលបានការផ្គត់ផ្គង់សម្រាប់កាលវេលាដែលកន្លងផុតទៅឡើយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ នៅពេលដែលគាត់វិលត្រឡប់មកវិញហើយនាងនិយាយថា «ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនផ្ញើការផ្គត់ផ្គង់មកឱ្យខ្ញុំ?» រួចគាត់ឆ្លើយថា «ខ្ញុំធ្លាប់បានផ្ញើការផ្គត់ផ្គង់មកឱ្យនាងជាប្រចាំ» នោះគាត់មិនត្រូវបានគេជឿឡើយហើយគេត្រូវទារយកពីគាត់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់មានវត្តមាននៅទីនោះហើយនាងមិនបានទាមទារការផ្គត់ផ្គង់ពីគាត់រួចគាត់ទទួលស្គាល់ថាគាត់មិនបានផ្តល់ការផ្គត់ផ្គង់ឱ្យនាងសម្រាប់ពេលកន្លងផុតនោះនាងគ្មានសិទ្ធិទទួលបានការផ្គត់ផ្គង់សម្រាប់ពេលកន្លងផុតឡើយដោយពួកគេបានបែងចែកភាពខុសគ្នារវាងការអវត្តមាននិងការមានវត្តមាន។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើនាងអាចទារយកការផ្គត់ផ្គង់កន្លងផុតពីគាត់ដោយរបៀបណានៅពេលដែលគាត់ទទួលស្គាល់ថាគាត់មិនបានផ្ញើការផ្គត់ផ្គង់មកឱ្យនាងខណ៖ដែលនាងមិនអាចទារយកពីគាត់បាននៅក្នុងករណីដែលគាត់មានវត្តមាននោះ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ពីព្រោះនៅក្នុងករណីមានវត្តមានការមិនទាមទារគឺជាការបោះបង់សិទ្ធិប៉ុន្តែនៅក្នុងករណីអវត្តមានវាមិនមែនជាការបោះបង់សិទ្ធិឡើយ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ តើមិនមែនជាទស្សន៖របស់អ្នកទេឬដែលថានៅពេលនាងលើកពាក្យបណ្តឹងទៅកាន់ចៅក្រម (កាឌី) នោះចៅក្រមទើបកំណត់ការផ្គត់ផ្គង់? ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ដូច្នេះស្ថានភាពទាំងពីរគឺដូចគ្នាប៉ុណ្ណោះ។... ការពិតការផ្គត់ផ្គង់ជាប់ជាកាតព្វកិច្ចតែតាមរយ៖ការកំណត់ប៉ុណ្ណោះ។ កាលណាស្វាមីបានកំណត់ឱ្យនាងនូវចំនួនជាក់លាក់ប្រចាំខែឬចៅក្រមបានកំណត់វាជាកាតព្វកិច្ចលើគាត់នោះទើបវាជាប់ជាបំណុលលើគាត់ហើយពាក្យសម្តីរបស់គាត់ដែលថាគាត់បានទូទាត់រួចហើយមិនត្រូវបានគេជឿឡើយលុះត្រាតែមានភស្តុតាងសាក្សីច្បាស់លាស់។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលគ្មានការកំណត់ហើយនាងមិនបានទាមទារឱ្យចៅក្រមកំណត់នោះនាងគ្មានការផ្គត់ផ្គង់សម្រាប់ពេលកន្លងផុតឡើយទោះបីជាគាត់ទទួលស្គាល់ថាគាត់មិនបានផ្ញើការផ្គត់ផ្គង់មកឱ្យនាងក៏ដោយហើយគាត់ត្រូវចាប់ផ្តើមផ្តល់ការផ្គត់ផ្គង់ដល់នាងសម្រាប់កាលវេលាទៅមុខជាបន្ត។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Kudaynah Yahya ibn អាល់-Muhallab បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Mutarrif ibn Tarif ពីអាមៀរអាល់-Sha'bi ពី Shurayh ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែលស្ត្រីម្នាក់ខ្ចីបុលជំពាក់បំណុលលើស្វាមីរបស់នាង (ក្នុងពេលអវត្តមាន) នោះស្វាមីមិនត្រូវទទួលខុសត្រូវលើបំណុលនោះឡើយ។ បន្ទាប់មកអាមៀរបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើគាត់ស្លាប់តើបំណុលនោះធ្លាក់លើនរណា? បំណុលនោះគឺធ្លាក់លើរូបនាងផ្ទាល់មិនថាក្នុងពេលគាត់នៅរស់ឬស្លាប់ឡើយ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Sufyan អាល់-Thawri បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Mutarrif បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអាល់-Sha'bi...

លោកបានរៀបរាប់ថា៖ Shurayh បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានកាតព្វកិច្ចអ្វីធ្លាក់លើស្វាមីឡើយលើកលែងតែស្វាមីបានបង្គាប់បញ្ជាដល់នាង—មានន័យថានៅពេលដែលស្ត្រីចំណាយដោយខ្ចីបុលជំពាក់បំណុលឬចំណាយចេញពីទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់នាងក្នុងពេលដែលស្វាមីរបស់នាងអវត្តមាន។ ជំពូក៖ ស្រ្តីពេញវ័យដែលរៀបការជាមួយក្មេងប្រុសមិនទាន់គ្រប់អាយុហើយនាងទាមទារប្រាក់អាហារកិច្ច (ណាវាខះ) Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងស្ត្រីពេញវ័យដែលរៀបការជាមួយក្មេងប្រុសមិនទាន់គ្រប់អាយុហើយនាងទាមទារប្រាក់អាហារកិច្ចថា៖ «នាងមានសិទ្ធិទទួលបានប្រាក់អាហារកិច្ចពីក្មេងប្រុសនោះពីព្រោះការខកខានមិនបានរួមដំណេកគឺបណ្តាលមកពីខាងភាគីក្មេងប្រុសពុំមែនបណ្តាលមកពីខាងនាងឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើបុរសពេញវ័យរៀបការជាមួយកុមារីតូចដែលមិនទាន់ដល់វ័យអាចរួមដំណេកបាននាងពុំមានសិទ្ធិទទួលបានប្រាក់អាហារកិច្ចឡើយរហូតទាល់តែនាងពេញវ័យពីព្រោះឧបសគ្គរារាំងគឺកើតចេញពីខាងភាគីនាងពុំមែនកើតចេញពីខាងភាគីបុរសឡើយ»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលទាក់ទងនឹងស្ត្រីពេញវ័យដែលរៀបការជាមួយក្មេងប្រុសមិនទាន់គ្រប់អាយុថា៖ «នាងពុំមានសិទ្ធិទទួលបានប្រាក់អាហារកិច្ចឡើយរហូតទាល់តែក្មេងប្រុសនោះពេញវ័យអាចរៀបការបាននិងមានលទ្ធភាពរួមដំណេក»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ តើហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាធ្វើឱ្យមោឃ៖នូវប្រាក់អាហារកិច្ចរបស់ស្ត្រីពេញវ័យពីក្មេងប្រុសនោះទាំងដែលការរារាំងនិងការឃុំគ្រងគឺកើតចេញពីខាងភាគីក្មេងប្រុសនោះសោះ? តើអ្នករាល់គ្នាយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះបុរសវិកលចរិតដែលរៀបការជាមួយស្ត្រីម្នាក់ហើយនាងពេញចិត្តរស់នៅជាមួយគាត់—តើនាងមានសិទ្ធិទទួលបានប្រាក់អាហារកិច្ចដែរឬទេទោះបីជាគាត់មិនបានរួមដំណេកជាមួយនាងក៏ដោយ? តើអ្នករាល់គ្នាយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះបុរសដែលត្រូវបានកំណត់ប្រាក់អាហារកិច្ចជាកាតព្វកិច្ចសម្រាប់ភរិយារបស់គាត់ក្នុងចំនួនជាក់លាក់ជារៀងរាល់ខែរួចហើយគាត់ត្រូវបានគេឃុំខ្លួនក្នុងពន្ធនាគារឬកន្លែងផ្សេងទៀតឬគាត់បានរត់គេចពីនាងឬរត់គេចពីម្ចាស់បំណុលរបស់គាត់—តើប្រាក់អាហារកិច្ចរបស់នាងត្រូវបានមោឃ៖ពីគាត់ដែរឬទេទាំងដែលគាត់ជាអ្នកបង្កឱ្យមានរឿងនោះឬរឿងនោះបានកើតឡើងចំពោះគាត់? គ្មានប្រាក់អាហារកិច្ចណាមួយរបស់នាងត្រូវមោឃ៖ដោយសារហេតុផលនោះឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងជាទាសីកុមារីនាងពុំមានសិទ្ធិទទួលបានប្រាក់អាហារកិច្ចឡើយហើយដូចគ្នានេះដែរកុមារីតូច...

...ដែលមិនទាន់ដល់វ័យអាចរួមដំណេកបានគឺពុំមានសិទ្ធិទទួលបានប្រាក់អាហារកិច្ចឡើយ។ ហើយដូចគ្នានេះដែរ Abu Hanifah បានប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim ទាក់ទងនឹងបុរសម្នាក់ដែលរៀបការជាមួយស្ត្រីម្នាក់ហើយមិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយនាងថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើការរារាំងគឺបណ្តាលមកពីខាងបុរសនោះប្រាក់អាហារកិច្ចគឺជាកាតព្វកិច្ចលើបុរសនោះ»។ ជំពូក៖ ស្រ្តីព្រហ្មចារីដែលបុរសរៀបការជាមួយនាងខណ៖ដែលនាងបានពេញវ័យនិងមានបញ្ញាពេញលេញ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងស្ត្រីព្រហ្មចារីដែលបុរសរៀបការជាមួយនាងខណ៖ដែលនាងបានពេញវ័យនិងមានបញ្ញាពេញលេញថា៖ «រាល់កិច្ចចាត់ចែងដែលនាងបានសម្រេចក្នុងទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់នាងគឺស្របច្បាប់និងមានសុពលភាព»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ «យើងមិនយល់ឃើញថាការចាត់ចែងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ស្ត្រីព្រហ្មចារីមានសុពលភាពឡើយរហូតទាល់តែនាងចូលទៅរស់នៅក្នុងផ្ទះស្វាមីរបស់នាងហើយស្នាក់នៅទីនោះអស់រយ៖ពេលមួយឆ្នាំនិងកាន់កាប់កិច្ចការរបស់នាងដោយខ្លួនឯង»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ តើហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាពោលបែបនេះទាំងដែលស្ត្រីព្រហ្មចារីអាចរស់នៅក្នុងផ្ទះឪពុករបស់នាងអស់រយ៖ពេលហាសិបឆ្នាំឬច្រើនជាងនេះដោយមានបញ្ញាពេញលេញនិងមានការយល់ដឹងច្បាស់លាស់អំពីអ្វីដែលគួរធ្វើនិងអ្វីដែលគួរចៀសវាង—តើគ្មានកិច្ចការណាមួយរបស់នាងមានសុពលភាពឡើយឬរហូតទាល់តែនាងរៀបការហើយបានរួមដំណេក? ជួនកាលស្ត្រីព្រហ្មចារីដែលមិនទាន់រៀបការមានបញ្ញាវាងវៃជាងឪពុករបស់នាងនិងមើលឃើញកិច្ចការធុរ៖បានច្បាស់លាស់ជាងហើយជួនកាលឪពុកមិនសម្រេចកិច្ចការអ្វីមួយដោយគ្មានការពិគ្រោះជាមួយនាងឡើយ! ចុះហេតុអ្វីបានជាកិច្ចការដែលនាងបានធ្វើត្រូវមោឃ៖ រហូតទាល់តែនាងចូលទៅនៅជាមួយស្វាមីរបស់នាង? តើអ្នករាល់គ្នាយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើនាងចូលទៅនៅជាមួយស្វាមីហើយស្នាក់នៅជាមួយគាត់អស់រយ៖ពេលមួយឆ្នាំឬពីរឆ្នាំដោយគាត់មិនបានប៉ះពាល់នាងសោះហើយនាងនៅតែជាស្ត្រីព្រហ្មចារីដដែល—តើកិច្ចចាត់ចែងរបស់នាងមានសុពលភាពដែរឬទេ? ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាថាមានសុពលភាពតើវាមានសុពលភាពដោយសារអ្វី? តើដោយសារកិច្ចសន្យានរកឬ? កិច្ចសន្យានរកមានតាំងពីមុនពេលគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងម្ល៉េះ! ឬមួយក៏ដោយសារការចូលទៅក្នុងផ្ទះរបស់គាត់? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ នៅពេលស្ត្រីចូលទៅក្នុងផ្ទះស្វាមីអ្វីដែលនាងធ្វើរវាងនាងនិងស្វាមីគឺកើតចេញពីសេចក្តីស្រឡាញ់និងភាពស្និទ្ធស្នាលដូច្នេះកិច្ចចាត់ចែងមិនទាន់មានសុពលភាពឡើយរហូតទាល់តែនាងស្នាក់នៅក្នុងផ្ទះរបស់នាង។ គេបានតបទៅកាន់ពួកគេថា៖ យើងបានឃើញនូវអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាបានលើកឡើងហើយយើងក៏បានឃើញដែរថាស្ត្រីៗចំពោះស្វាមីរបស់ពួកគេនៅពេលពួកគេសម្រាលកូនរួចហើយរស់នៅយ៉ាងស្ងប់ចិត្តពួកគេមានចិត្តទូលាយចំពោះស្វាមីជាងមុនពេលនោះទៅទៀតដរាបណានាងមិនទាន់សម្រាលកូនជាមួយស្វាមីនាងតែងតែមានការភ័យព្រួយក្រែងលោគាត់លែងលះនាងប៉ុន្តែនៅពេលនាងសម្រាលកូនរួចនាងមានចិត្តស្ងប់ហើយនៅពេលនោះនាងកាន់តែមានចិត្តទូលាយក្នុងការលះបង់ជាងមុនទៅទៀត។ នេះជារឿងដែលយើងបានដឹងច្បាស់ចំពោះស្ត្រី។ ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាគ្រាន់តែយកហេតុផលនៃសេចក្តីស្រឡាញ់និងភាពស្និទ្ធស្នាលមកធ្វើឱ្យមោឃ៖នូវរឿងទាំងនេះខណ៖ដែលការពិតជាក់ស្តែងនៅកន្លែងយើងគឺដូចដែលយើងបានរៀបរាប់ហើយស្ត្រីរបស់យើងត្រូវបានស្គាល់បែបនេះនោះយោងតាមទស្សន៖របស់អ្នកបទបញ្ញត្តិចំពោះស្ត្រីរបស់យើងគួរតែខុសពីស្ត្រីរបស់អ្នករាល់គ្នាហើយ! ការវែកញែកទាំងអស់នេះគឺសុទ្ធតែមិនត្រឹមត្រូវឡើយហើយកិច្ចចាត់ចែងរបស់ស្ត្រីគឺមានសុពលភាពពេញលេញលើខ្លួននាងនៅពេលនាងមានបញ្ញាពេញវ័យនិងមានការយល់ដឹងច្បាស់លាស់។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Isma'il ibn 'Ayyash អាល់-Himsi បានប្រាប់យើងដោយពោលថាអាប៊ូបាករ៍ ibn Abi Maryam បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Habib ibn 'Ubayd ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានស្ត្រីណាម្នាក់ដែលធ្វើទាននូវចំណែកនៃម៉ាហារបស់នាងទៅឱ្យស្វាមីរបស់នាងមុនពេលគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងឡើយលើកលែងតែសម្រាប់រាល់មួយឌីណានាងទទួលបានផលបុណ្យស្មើនឹងការដោះលែងទាសករម្នាក់»។ មានគេសួរថា៖ «ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ចុះការប្រគល់ឱ្យជាអំណោយក្រោយពេលរួមដំណេកវិញ?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «នោះគឺគ្រាន់តែកើតចេញពីសេចក្តីស្រឡាញ់និងភាពស្និទ្ធស្នាលប៉ុណ្ណោះ»។

ជំពូក៖ នរកនិងការលែងលះរបស់អ្នកជំងឺធ្ងន់ធ្ងរ (ម៉ារីឌ) Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសមានជំងឺធ្ងន់ធ្ងរដែលរៀបការឬស្ត្រីមានជំងឺធ្ងន់ធ្ងរដែលរៀបការរួចហើយអ្នកមានជំងឺនោះបានទទួលមរណភាពខណ៖ដែលម្នាក់ទៀតមានសុខភាពល្អថា៖ «នរកនោះគឺស្របច្បាប់ហើយពួកគេទាំងពីរមានសិទ្ធិទទួលមរតកពីគ្នាទៅវិញទៅមក។ នាងមានសិទ្ធិទទួលបានម៉ាហាដែលត្រូវបានកំណត់សម្រាប់នាងលើកលែងតែស្វាមីក្នុងអំឡុងពេលជំងឺស្លាប់របស់គាត់បានកំណត់ម៉ាហាឱ្យនាងច្រើនជាងម៉ាហារបស់ស្ត្រីដែលមានឋាន៖ស្មើនឹងនាង (ម៉ាហារុលមិសល់) ហើយបន្ទាប់មកគាត់បានស្លាប់ក្នុងជំងឺនោះករណីនេះចំណែកណាដែលលើសពីម៉ាហារបស់ស្ត្រីឋាន៖ស្មើនឹងនាងត្រូវចាត់ទុកជាមោឃ៖។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ជាសះស្បើយនោះអ្វីៗទាំងអស់គឺស្របច្បាប់។ ក្នុងគ្រប់កាល៖ទេស៖ទាំងអស់នរកគឺស្របច្បាប់ហើយពួកគេទទួលមរតកពីគ្នាទៅវិញទៅមក»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលទាក់ទងនឹងបុរសមានជំងឺដែលរៀបការថា៖ «នរកមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតសម្រាប់គាត់ឡើយ។ ប្រសិនបើគាត់បានរៀបការហើយគេដឹងមុនពេលគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងគេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរហើយនាងគ្មានសិទ្ធិទទួលបានអ្វីពីគាត់ឡើយ។ ប្រសិនបើរឿងនោះកន្លងផុតរហូតដល់គាត់រួមដំណេកជាមួយនាងទើបគេដឹងគេក៏ត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរដូចគ្នា។ ប្រសិនបើគាត់ជាសះស្បើយនាងទទួលបានម៉ាហាដែលគាត់បានកំណត់ឱ្យនាងពេញលេញប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ស្លាប់ដោយសារជំងឺនោះអ្វីដែលគាត់បានកំណត់ជាម៉ាហាឱ្យនាងត្រូវកាត់ចេញពីមួយភាគបីនៃកេរមរតករបស់គាត់ដោយមានអាទិភាពលើការដោះលែងទាសករនិងបណ្តាំមរតក (វ៉ាស៊ីយ៉ាត់) ប៉ុន្តែនាងគ្មានសិទ្ធិទទួលមរតកឡើយ»។ ហើយពួកគេក៏បានពោលដែរថា៖ «ស្ត្រីដែលមានជំងឺក្នុងការរៀបការគឺដូចជាបុរសដែលមានជំងឺដែរគឺមិនអនុញ្ញាតឱ្យនាងរៀបការឡើយ។ ប្រសិនបើនាងបានរៀបការនរករបស់នាងត្រូវទុកជាមោឃ៖ ហើយគេត្រូវបំបែករវាងនាងនិងអ្នកដែលរៀបការជាមួយនាង។ ប្រសិនបើគាត់មិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយនាងទេនាងគ្មានសិទ្ធិទទួលបានអ្វីឡើយ។ ប្រសិនបើរឿងនោះកន្លងផុតទៅដោយមិនបានដឹងរហូតទាល់តែនាងស្លាប់ដោយសារជំងឺនោះស្វាមីរបស់នាងមិនទទួលបានមរតកពីនាងឡើយហើយគាត់ត្រូវសងម៉ាហាទៅឱ្យក្រុមអ្នកទទួលមរតករបស់នាងជាថ្នូរនឹងការដែលគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាង»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានអះអាងថាមិនអនុញ្ញាតឱ្យបុរសមានជំងឺឬស្ត្រីមានជំងឺរៀបការឡើយហើយពួកគេបានពោលថាប្រសិនបើម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេរៀបការយើងនឹងបំបែកពួកគេទាំងពីរ។ តើនរករបស់អ្នកមានជំងឺត្រូវហាមឃាត់និងមោឃ៖ដោយរបៀបណា? តើមានចែងនៅក្នុងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ឬនៅក្នុងស៊ុនណះដែរឬទេថានរករបស់មនុស្សមានសុខភាពល្អគឺស្របច្បាប់រីឯនរករបស់អ្នកមានជំងឺគឺខូចខាត? អល់ឡោះបានអនុញ្ញាតនរកជាទូទៅដូច្នេះវាគឺហាឡាល់រហូតដល់ថ្ងៃកិយាម៉ះសម្រាប់ទាំងអ្នកមានជំងឺនិងអ្នកមានសុខភាពល្អ! តើអ្នករាល់គ្នាធ្លាប់បានឮដានប្រវត្តិ (អាសារ) ណាមួយអំពីរឿងនេះពីព្យាការី ﷺ ឬពីសហ្វាព្ញកណាម្នាក់របស់លោកដែរឬទេ? ប្រសិនបើមានបែបនេះមែនអ្នករាល់គ្នាប្រាកដជាយកវាមកធ្វើជាអំណះអំណាងហើយយើងប្រាកដជាបានឮពីរឿងដំណាលរបស់អ្នករាល់គ្នាជាក់ជាមិនខាន។ ប៉ុន្តែដានប្រវត្តិទាក់ទងនឹងរឿងនេះនៅកន្លែងយើងគឺល្បីល្បាញនិងត្រូវបានស្គាល់យ៉ាងច្បាស់ហើយនេះជាកិច្ចការមួយដែលមិនត្រូវការដានប្រវត្តិមកបញ្ជាក់ផងប៉ុន្តែយើងនឹងមិនបោះបង់ការលើកយកវាមកធ្វើជាអំណះអំណាងប្រឆាំងនឹងអ្នករាល់គ្នាឡើយ។ ហើយមានសេចក្តីរាយការណ៍មកដល់យើងពីមុអាទ ibn Jabal ﵁ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ក្នុងអំឡុងពេលជំងឺស្លាប់របស់លោកថា៖ «ចូររៀបការឱ្យខ្ញុំចុះព្រោះខ្ញុំពិតជាមិនចូលចិត្តជួបអល់ឡោះជាលក្ខណ៖នៅលីវឡើយ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Kudaynah Yahya ibn អាល់-Muhallab បានប្រាប់យើងពី Abu Ishaq អាល់-Shaybani ដោយពោលថា៖ មានគេបានសួរ 'អាមៀរអាល់-Sha'bi អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានដោះលែងទាសីរបស់គាត់ក្នុងអំឡុងពេលជំងឺស្លាប់របស់គាត់ហើយបានរៀបការជាមួយនាង។ 'អាមៀរបានអនុញ្ញាតឱ្យការដោះលែងរបស់នាងនិងនរករបស់នាងមានសុពលភាពហើយបានកំណត់ម៉ាហានិងមរតកសម្រាប់នាងព្រមទាំងកំណត់កាតព្វកិច្ចអ៊ីដដះលើរូបនាងផងដែរ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ អាល់-Thawri បានប្រាប់យើងពី 'Abd អល់ឡោះ ibn Lahi'ah អាល់-Misri ដោយពោលថា 'Ubayd អល់ឡោះ ibn Abi Ja'far បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Nafi' ថា 'អ៊ូម៉ារ ibn អាល់-Khattab ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលបុរសម្នាក់រៀបការជាមួយស្ត្រីម្នាក់ខណ៖ដែលគាត់មានជំងឺនោះម៉ាហារបស់នាងត្រូវកាត់ចេញពីមួយភាគបីនៃកេរមរតក»។ ដូច្នេះ 'អ៊ូម៉ារ ﵁ មិនបានធ្វើឱ្យនរកនោះមោឃ៖ឡើយខណ៖ដែលអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះអះអាងថាវាជាមោឃ៖! Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នករាយការណ៍គួរឱ្យទុកចិត្តក្នុងចំណោមសហការីរបស់យើងបានប្រាប់យើងពី Hisham ibn 'Urwah ពីឪពុករបស់គាត់ដោយពោលថា៖ អាល់-Zubayr បានចូលទៅសួរសុខទុក្ខ Qudamah ibn Maz'un ﵁ ក្នុងពេលគាត់មានជំងឺ។ ខណ៖ដែលគាត់កំពុងនៅទីនោះស្រាប់តែមានដំណឹងរីករាយអំពីកំណើតកូនស្រីម្នាក់មកដល់អាល់-Zubayr។ Qudamah បានពោលទៅកាន់គាត់ថា៖ «ចូររៀបការនាងឱ្យខ្ញុំមក!» អាល់-Zubayr បានពោលទៅកាន់គាត់ថា៖ «តើអ្នកនឹងយកទារិកាតូចធ្វើអ្វីខណ៖ដែលអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពជំងឺបែបនេះ?» គាត់បានឆ្លើយតបថា៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំរស់នាងគឺជាកូនស្រីរបស់អាល់-Zubayr...

...ហើយប្រសិនបើខ្ញុំស្លាប់នាងគឺជាអ្នកដែលខ្ញុំស្រឡាញ់បំផុតក្នុងចំណោមអ្នកដែលទទួលមរតកពីខ្ញុំ!»។ ដូច្នេះអាល់-Zubayr ក៏បានរៀបការនាងឱ្យទៅគាត់។ ឃើញទេអាល់-Zubayr បានរៀបការឱ្យ Qudamah ibn Maz'un ក្នុងពេលគាត់មានជំងឺខណ៖ដែលអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះពោលថា៖ «នរករបស់អ្នកមានជំងឺមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយ!»។ ជំពូក៖ ការរំលាយនរក (ហ្វាសខុលនីកាហ៍) Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រាល់ការបែកបាក់គ្នារវាងបុរសនិងភរិយារបស់គាត់ដែលកើតឡើងពីខាងបុរសគឺសុទ្ធតែជាការលែងលះ (តឡាក) លើកលែងតែក្នុងលក្ខខណ្ឌតែមួយគត់៖ នៅពេលដែលគាត់ក្បត់ចាកសាសនាឥស្លាម (អៀរទិដាដ) ការក្បត់សាសនារបស់គាត់មិនមែនជាការលែងលះឡើយ។ ហើយរាល់ការបែកបាក់គ្នាដែលកើតចេញពីខាងស្ត្រីគឺមិនមែនជាការលែងលះតាមគ្រប់រូបភាពទាំងអស់ពីព្រោះការលែងលះគឺស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់បុរសមិនមែនស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់ស្ត្រីឡើយ»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ «រាល់នរកដែលត្រូវរំលាយក្នុងគ្រប់កាល៖ទេស៖ទាំងអស់មិនអាចកំណត់បានឡើយគឺការរំលាយនិងការបំបែកនោះមិនមែនជាការលែងលះឡើយ។ ហើយរាល់នរកណាដែលសិទ្ធិសម្រេចស្ថិតលើស្ត្រីឬអាណាព្យាបាលប្រសិនបើអ្នកមានសិទ្ធិនោះយល់ព្រមនោះនរកត្រូវបន្តហើយប្រសិនបើគាត់មានបំណងរំលាយនិងបំបែកពួកគេទាំងពីរការបំបែករបស់គាត់គឺស្មើនឹងការលែងលះមួយលើកហើយគ្មានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេមានសិទ្ធិបំបែកដាច់ស្រឡះលើសពីការលែងលះមួយលើកឡើយ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ តើអ្នករាល់គ្នាយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះទាសករប្រុសដែលមានទាសីជាភរិយាដែលចៅហ្វាយនាយរបស់នាងបានរៀបការនាងឱ្យគាត់រួចហើយនាងត្រូវបានគេដោះលែងឱ្យមានសេរីភាព—តើនាងមានសិទ្ធិជ្រើសរើស (ខៀរ) ដែរឬទេ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ «បាទមាន»។ គេបានសួរពួកគេទៀតថា៖ ប្រសិនបើនាងជ្រើសរើសយកខ្លួននាងផ្ទាល់តើការនោះចាត់ទុកជាការលែងលះដែរឬទេ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ «បាទវាជាការលែងលះ»។ គេបានសួរពួកគេបន្តទៀតថា៖ ចុះតើអ្នករាល់គ្នាយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះទាសករដែលរៀបការដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់—ស្ត្រីសេរីជនបានរៀបការជាមួយគាត់ដោយមានការយល់ព្រមពីនាង—រួចហើយដំណឹងបានឮដល់ចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់ហើយចៅហ្វាយនាយបានបំបែកពួកគេទាំងពីរ៖ តើនេះជាការលែងលះដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ «បាទពីព្រោះប្រសិនបើចៅហ្វាយនាយអនុញ្ញាតនោះនរកនឹងមានសុពលភាព»។ គេបានតបទៅពួកគេថា៖ ចុះតើអ្នករាល់គ្នាយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះនរកមុនពេលចៅហ្វាយនាយអនុញ្ញាត—តើវាជានរកស្របច្បាប់ដែលមានសុពលភាពរហូតដល់ទាសករនោះអាចរួមដំណេកជាមួយស្ត្រីនោះបានតាមរយ៖នរកនោះឬមួយក៏វាមិនស្របច្បាប់ដែលមិនអនុញ្ញាតឱ្យទាសកររួមដំណេកជាមួយនាងរហូតទាល់តែចៅហ្វាយនាយអនុញ្ញាត? ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាថាស្របច្បាប់ចុះហេតុអ្វីបានជាចៅហ្វាយនាយអាចរំលាយវាបាន? ហើយប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាថាមិនស្របច្បាប់ចុះហេតុអ្វីបានជាការបំបែកនោះជាការលែងលះកើតឡើងទាំងដែលនរកជាផ្លូវការមិនទាន់បានបង្កើតឡើងផងនោះ? ហើយតើការបែកបាក់គ្នាក្នុងការដែលទាសីជ្រើសរើសយកខ្លួនឯងពេលនាងមានសេរីភាពក្លាយជាការលែងលះដោយរបៀបណាទាំងដែលការបែកបាក់គ្នានោះកើតចេញពីខាងស្ត្រីសោះ? តើមានចំណែកនៃការលែងលះណាមួយស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់ស្ត្រីឬ? ការលែងលះគឺស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់បុរសតែប៉ុណ្ណោះ! អ្វីដែលជាការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីបុរសទើបជាការលែងលះហើយការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីស្ត្រីមិនមែនជាការលែងលះឡើយ។ ការលែងលះអាចកើតមានឡើងតែពីអ្នកដែលកាន់កាប់ការលែងលះក្នុងដៃរបស់គាត់ប៉ុណ្ណោះ។ រាល់ការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីស្វាមីគឺសុទ្ធតែជាការលែងលះប៉ុន្តែស្ត្រីគ្មានការលែងលះនៅក្នុងដៃរបស់នាងឡើយដូច្នេះរាល់ការបែកបាក់គ្នាដែលកើតចេញពីនាងហើយមិនបានកើតចេញពីស្វាមីគឺមិនមែនជាការលែងលះឡើយ។ Muhammad បានប្រាប់យើងដោយពោលថា៖ Abu Hanifah បានប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលទាសីដែលមានស្វាមីត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពនាងត្រូវបានផ្តល់សិទ្ធិជ្រើសរើស។ ប្រសិនបើនាងជ្រើសរើសស្វាមីរបស់នាងពួកគេទាំងពីរនៅតែស្ថិតក្នុងចំណងនរកដដែលហើយប្រសិនបើគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងម៉ាហាត្រូវធ្លាក់ទៅចៅហ្វាយនាយរបស់នាង។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងជ្រើសរើសយកខ្លួននាងផ្ទាល់គេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរហើយគ្មានម៉ាហាសម្រាប់នាងឬសម្រាប់ចៅហ្វាយនាយរបស់នាងឡើយពីព្រោះការបែកបាក់គ្នាគឺកើតចេញពីខាងនាងហើយការបែកបាក់គ្នារបស់ពួកគេទាំងពីរមិនមែនជាការលែងលះឡើយហើយនាងអាចរៀបការជាមួយអ្នកណាក៏បានចាប់ពីថ្ងៃនោះតទៅប្រសិនបើនាងមានបំណង»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah បានប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងស្វាមីវាជាការលែងលះហើយនៅពេលវាកើតចេញពីខាងស្ត្រីវាមិនមែនជាការលែងលះឡើយ។ ប្រសិនបើគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងនាងទទួលបានម៉ាហាពេញលេញប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់មិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយនាងនាងពុំទទួលបានម៉ាហាឡើយប្រសិនបើការបែកបាក់គ្នានោះកើតចេញពីខាងនាង»។

ជំពូក៖ ទាសករប្រុសដែលរៀបការដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីចៅហ្វាយនាយរបស់ខ្លួន Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងទាសករប្រុសដែលរៀបការដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់ហើយនៅពេលដំណឹងនោះឮដល់ចៅហ្វាយនាយគាត់មិនពេញចិត្តហើយពោលថា «ខ្ញុំមិនអនុញ្ញាតឡើយ» ថា៖ «គាត់ពិតជារំលាយនរកនោះហើយតាមរយ៖ពាក្យសម្តីរបស់គាត់ថា 'ខ្ញុំមិនអនុញ្ញាតឡើយ'»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ «ប្រសិនបើគាត់ពោលថា 'ខ្ញុំមិនអនុញ្ញាតឡើយ' បន្ទាប់មកមានគេនិយាយសម្រុះសម្រួលជាមួយគាត់អំពីរឿងនោះហើយគាត់ក៏បានអនុញ្ញាតប្រសិនបើគាត់មិនទាន់មានចេតនាមុតមាំក្នុងការរំលាយវានៅពេលគាត់ពោលថា 'ខ្ញុំមិនអនុញ្ញាតឡើយ' ដោយគ្រាន់តែជាការពិចារណារបស់គាត់ក្នុងអង្គប្រជុំដដែលនោះនោះមិនចោទជាបញ្ហាឡើយក្នុងការដែលទាសករនោះបន្តនរករបស់គាត់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ពោលពាក្យនោះឡើងដោយមានចេតនាមុតមាំក្នុងការរំលាយនរករួចហើយគាត់ទើបតែអនុញ្ញាតនៅពេលក្រោយនោះគេត្រូវតែបំបែកពួកគេទាំងពីរ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ តើមានការតាំងចិត្តរំលាយនរកណាលើសពីពាក្យសម្តីផ្ទាល់មាត់របស់គាត់ដែលថា «ខ្ញុំមិនអនុញ្ញាតឡើយ» នោះទៀត? នៅពេលគាត់ពោលថា «ខ្ញុំមិនអនុញ្ញាតឡើយ» គឺគាត់បានរំលាយវាបាត់ទៅហើយ! ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាយកតាមអ្វីដែលគាត់បានបញ្ចេញជាពាក្យសម្តីគាត់ពិតជាបានបញ្ចេញពាក្យសម្តីដែលរំលាយនរកហើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាសម្លឹងមើលទៅលើអ្វីដែលមាននៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់នោះជារឿងដែលមិនគួរយកមកពិចារណាឡើយ។ តើអ្នករាល់គ្នាយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើគាត់តាំងចិត្តរំលាយនរកនៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់...

...ដោយគ្មានការបញ្ចេញពាក្យសម្តី—តើការនោះធ្វើឱ្យនរកមោឃ៖ដែរឬទេ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ គេបានតបទៅពួកគេថា៖ ដូច្នេះគឺពាក្យសម្តីហើយដែលរំលាយនរក! តើអ្នករាល់គ្នាយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើគាត់ពោលថា៖ «ចូរធ្វើជាសាក្សីថាខ្ញុំបានរំលាយនរកនេះហើយខ្ញុំមិនអនុញ្ញាតឡើយហើយខ្ញុំបានធ្វើឱ្យវាជាមោឃ៖» រួចហើយក្រោយមកគាត់បែរជាពោលថា៖ «ខ្ញុំមិនមានបំណងធ្វើឱ្យនរកមោឃ៖តាមរយ៖ពាក្យសម្តីរបស់ខ្ញុំឡើយហើយខ្ញុំក៏មិនបានតាំងចិត្តលើរឿងនោះដែរ»—តើអនុញ្ញាតឱ្យទាសករនោះបន្តរស់នៅជាមួយភរិយារបស់គាត់ដែរឬទេក្រោយពីបានឮពាក្យសម្តីនេះពីចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់? ឬមួយក៏ចៅក្រម (ហាគីម) គួរទុកពួកគេទាំងពីរក្នុងចំណងនរកក្រោយពីបានឮការអះអាងរបស់ចៅហ្វាយនាយថា 'ខ្ញុំមិនបានតាំងចិត្តរំលាយវាដោយពាក្យសម្តីនេះឡើយ'? ចៅក្រមក្នុងរឿងនេះគឺកាត់ក្តីផ្អែកលើទិដ្ឋភាពខាងក្រៅជាក់ស្តែងតែប៉ុណ្ណោះរាល់ចេតនាខាងក្នុងណាដែលផ្ទុយពីអ្វីដែលបានបង្ហាញជាចំហគឺសុទ្ធតែជាមោឃ៖! ជំពូក៖ ស្រ្តីដែលរៀបការដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីអាណាព្យាបាល (វ៉ាលី) ជាមួយបុរសដែលមានឋាន៖មិនស្មើគ្នា (ហ្គយរុគុហ្វូ) Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងស្ត្រីដែលរៀបការដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីអាណាព្យាបាល (វ៉ាលី) របស់នាងជាមួយបុរសដែលមានឋាន៖មិនស្មើនឹងនាងហើយនាងមានបំណងចង់រំលាយនរកនោះមុនពេលអាណាព្យាបាលមកដល់ថា៖ «នាងគ្មានសិទ្ធិធ្វើបែបនោះឡើយរហូតទាល់តែអាណាព្យាបាលរបស់នាងមកដល់ចូរទុកឱ្យគាត់ជាអ្នករំលាយឬអនុញ្ញាតវា»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ «នាងមានសិទ្ធិរំលាយនរកនោះបានប្រសិនបើនាងបានចាត់តាំងបុរសម្នាក់ជាតំណាងឱ្យរៀបការនាងមិនថាបុរសនោះមានឋាន៖ស្មើគ្នាឬមិនស្មើគ្នាក៏ដោយពីព្រោះនរកនោះមិនមែនជានរកស្របច្បាប់ឡើយ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នករាល់គ្នាបានពោលថាការបែកបាក់គ្នាក្នុងករណីនេះគឺស្មើនឹងការលែងលះមួយលើក—ចុះហេតុអ្វីបានជាករណីនេះមិនមែនជានរកតែការបែកបាក់គ្នាបែរជាការលែងលះទៅវិញ? សម្តីនេះគឺទាស់គ្នាឯងទាំងស្រុង! តាមពិតប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាអះអាងថានេះមិនមែនជានរកហើយនាងមានសិទ្ធិរំលាយវាមុនពេលអាណាព្យាបាលមកដល់នោះការបែកបាក់គ្នាមិនគួរ...

...ជាការលែងលះឡើយ! តើការរំលាយអ្វីដែលមិនមែនជានរកក្លាយជាការលែងលះដោយរបៀបណា? ហើយប្រសិនបើវាជានរកផ្លូវការរហូតទាល់តែអាណាព្យាបាលមកបំបែកពួកគេនោះនាងគ្មានសិទ្ធិរំលាយវាឡើយរហូតទាល់តែអាណាព្យាបាលមកដល់ដើម្បីអនុញ្ញាតឬបដិសេធវា។ ជំពូក៖ ចៅហ្វាយនាយប្រគល់ទាសីជាអំណោយទៅឱ្យស្វាមីរបស់នាងដែលជាទាសកររបស់ខ្លួនហើយទាសករនោះបានទទួលយក Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលប្រគល់ទាសីរបស់ខ្លួនជាអំណោយទៅឱ្យស្វាមីរបស់នាងដែលជាទាសកររបស់គាត់ខណ៖ដែលភរិយាក៏ជាទាសីរបស់គាត់ដែរថា៖ «អំណោយរបស់គាត់គឺឥតប្រយោជន៍និងគ្មានប្រសិទ្ធភាពឡើយហើយវាមិនធ្វើឱ្យខូចខាតដល់នរកឡើយពីព្រោះទាសករគ្មានកម្មសិទ្ធិលើទ្រព្យអ្វីឡើយ»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ «ប្រសិនបើគេដឹងថាគាត់ធ្វើបែបនោះក្នុងបំណងដណ្តើមនាងចេញពីគាត់នោះមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយហើយនាងនៅតែជាភរិយារបស់ទាសករដដែល។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេមិនដឹងថាគាត់ធ្វើបែបនោះដើម្បីដណ្តើមនាងចេញពីគាត់ទេនោះអំណោយមានសុពលភាពនរកត្រូវបានមោឃ៖ ហើយនាងក្លាយជាហាឡាល់សម្រាប់ទាសករនោះតាមរយ៖សិទ្ធិកាន់កាប់ជាកម្មសិទ្ធិ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ តើវាអាចខុសគ្នាដោយរបៀបណារវាងការដែលគេដឹងថាគាត់មានបំណងដណ្តើមនាងចេញពីគាត់និងការដែលគេមិនដឹងនោះ? តើអ្នករាល់គ្នាយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើទាសករនោះអះអាងថា៖ «លោកម្ចាស់ប្រគល់នាងជាអំណោយគឺដើម្បីតែដណ្តើមនាងចេញពីខ្ញុំប៉ុណ្ណោះ» ខណ៖ដែលចៅហ្វាយនាយឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនបានប្រគល់នាងក្នុងបំណងនោះឡើយ»—តើសម្តីរបស់អ្នកណាដែលត្រូវយកជាការក្នុងរឿងនេះ? ហើយតើទាសករអាចមានកម្មសិទ្ធិលើភរិយារបស់ខ្លួនដោយរបៀបណាទាំងដែលខ្លួនគាត់ផ្ទាល់មិនមានសិទ្ធិកាន់កាប់លើខ្លួនឯងផងនោះ? អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បានមានបន្ទូលថា៖ ﴿អល់ឡោះបានលើកជាឧទាហរណ៍អំពីទាសករម្នាក់ដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់គេគ្មានសមត្ថភាពធ្វើអ្វីមួយបានឡើយ﴾ [អាល់-Nahl: 75]។ ហើយ 'អ៊ូម៉ារ ibn អាល់-Khattab ﵁ និងសហ្វាព្ញកដទៃទៀតរបស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ រួមមាន 'អាលី ibn Abi Talib ﵁ និង 'Abd អាល់-Rahman ibn 'Awf ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលបុរសម្នាក់រៀបការទាសីរបស់ខ្លួនឱ្យគេនោះគ្មានចំណែកណាមួយនៃការលែងលះនាងស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់គាត់ឡើយ»។ ប្រសិនបើគាត់មានសមត្ថភាពប្រគល់នាងជាអំណោយដល់ទាសកររបស់គាត់ហើយបណ្តាលឱ្យមានការបែកបាក់ដាច់ស្រឡះដោយសាររឿងនោះនោះប្រៀបដូចជាបុរសម្នាក់ដែលកាន់កាប់ការលែងលះក្នុងដៃរបស់គាត់អាចបំបែកពួកគេពេលណាដែលគាត់ចង់និងផ្គុំពួកគេពេលណាដែលគាត់ចង់អញ្ចឹង! តើអ្នករាល់គ្នាយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើចៅហ្វាយនាយពោលទៅកាន់ទាសកររបស់គាត់ថា៖ «ខ្ញុំបានប្រគល់ភរិយារបស់ឯងឈ្មោះនេះជាអំណោយដល់ឯង» ហើយទាសករឆ្លើយតបថា៖ «ខ្ញុំមិនទទួលយកអំណោយរបស់លោកម្ចាស់ឡើយ»—តើនរកត្រូវខូចខាតដោយសារពាក្យនោះឬមួយក៏នាងនៅតែជាភរិយារបស់គាត់ដដែល? ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាថានរកត្រូវខូចខាតនៅពេលដែលគេមិនដឹងថាគាត់មានចេតនាបំបែកពួកគេនោះអ្នករាល់គ្នាបានដាក់ការបែកបាក់គ្នានៅក្នុងដៃរបស់ចៅហ្វាយនាយហើយ។ ចុះតើចៅហ្វាយនាយខុសពីអ្នកកាន់កាប់ការលែងលះយ៉ាងដូចម្តេចប្រសិនបើរឿងនេះស្ថិតក្នុងដៃរបស់គាត់នោះ? ធ្វើបែបនេះអ្នករាល់គ្នាបានធ្វើឱ្យមោឃ៖នូវប្រសាសន៍របស់ 'អ៊ូម៉ារ ibn អាល់-Khattab, 'អាលី, និង 'Abd អាល់-Rahman ibn 'Awf ﵃ ព្រមទាំងអ្នកប្រាជ្ញដទៃទៀតក្នុងរឿងនេះខណ៖ដែលអ្នករាល់គ្នាខ្លួនឯងពោលថាការលែងលះគឺស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់ទាសករ! ប្រសិនបើចៅហ្វាយនាយមានសមត្ថភាពបំបែកពួកគេទាំងពីរតើមានន័យអ្វីដែលថាការលែងលះស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់ទាសករនោះ? ហើយប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាថារឿងនេះមិនកើតឡើងឡើយលុះត្រាតែទាសករនោះទទួលយកនាងនោះយោងតាមទស្សន៖របស់អ្នកអ្នករាល់គ្នាគួរតែបំបែកនាងដាច់ស្រឡះពីស្វាមីរបស់នាងទោះបីជាអ្នករាល់គ្នាដឹងថាចៅហ្វាយនាយមានបំណងដណ្តើមនាងចេញពីស្វាមីក៏ដោយពីព្រោះស្វាមីរបស់នាងបានទទួលយកអំណោយហើយគាត់ជាអ្នកធ្វើឱ្យនរកមោឃ៖ដោយអំពើរបស់គាត់ផ្ទាល់បើគាត់ចង់គាត់មិនបាច់ទទួលយកទេនោះនរកក៏មិនមោឃ៖ដែរ! ដូច្នេះប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាថាអំណោយមិនពេញលេញទេលុះត្រាតែមានការទទួលយកពីទាសករនោះគេមិនត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះបំណងរបស់ចៅហ្វាយនាយក្នុងការដណ្តើមនាងពីទាសកររបស់គាត់ឡើយ។

ជំពូក៖ ស្រ្តីគ្រិស្តសាសនិកចូលកាន់សាសនាឥស្លាមខណ៖ស្វាមីរបស់នាងអវត្តមានរួចហើយគាត់ក៏បានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមក្នុងពេលអវត្តមាននោះដែរ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលស្ត្រីគ្រិស្តសាសនិកចូលកាន់សាសនាឥស្លាមខណ៖ដែលស្វាមីរបស់នាងអវត្តមានរួចហើយគាត់ក៏បានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមក្នុងពេលអវត្តមាននោះដែរនោះនាងនៅតែជាភរិយារបស់គាត់ដដែលហើយគ្មានការបែកបាក់គ្នាកើតឡើងរវាងពួកគេឡើយទោះបីជាពេលវេលាកន្លងផុតទៅយូរប៉ុណ្ណាក៏ដោយហើយទោះបីជាអ៊ីដដះរបស់នាងបានផុតកំណត់ហើយក៏ដោយ។ គេមិនត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះរឿងនោះឡើយគឺនាងនៅតែជាភរិយារបស់គាត់រហូតទាល់តែសាសនាឥស្លាមត្រូវបានបង្ហាញដល់គាត់។ ប្រសិនបើគាត់ចូលកាន់សាសនាឥស្លាមនាងគឺជាភរិយារបស់គាត់ហើយប្រសិនបើគាត់បដិសេធមិនចូលកាន់សាសនាឥស្លាមគេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរហើយអ៊ីដដះត្រូវរាប់ចាប់ពីពេលដែលគេបំបែកពួកគេទាំងពីរនោះឯង។ ប្រសិនបើគាត់ចូលកាន់សាសនាឥស្លាមក្រោយពេលនោះខណ៖ដែលនាងកំពុងស្ថិតក្នុងអ៊ីដដះគាត់គ្មានសិទ្ធិយកនាងត្រឡប់មកវិញឡើយលើកលែងតែតាមរយ៖នរកថ្មីប៉ុណ្ណោះ»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ «នៅពេលស្ត្រីគ្រិស្តសាសនិកចូលកាន់សាសនាឥស្លាមខណ៖ស្វាមីអវត្តមានរួចហើយគាត់បានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមក្នុងពេលអវត្តមានរបស់គាត់មុនពេលអ៊ីដដះរបស់នាងផុតកំណត់៖ ប្រសិនបើគាត់មកទាន់នាងមុនពេលនាងរៀបការគាត់មានសិទ្ធិលើសគេចំពោះនាង»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ មិនថាគាត់មកទាន់នាងមុនពេលនាងរៀបការឬក្រោយពេលនាងរៀបការនោះទេគឺគាត់មានសិទ្ធិលើសគេចំពោះរូបនាងជានិច្ច។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ ហើយគេត្រូវតែបំបែករវាងនាងនិងបុរសដែលនាងបានរៀបការជាមួយពីព្រោះបុរសនោះមិនមែនជាស្វាមីស្របច្បាប់សម្រាប់នាងឡើយ! តើនាងអាចជាភរិយារបស់បុរសទីមួយបានយ៉ាងដូចម្តេចប្រសិនបើគាត់មកទាន់នាងមុនពេលនាងរៀបការប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងរៀបការបែរជាបុរសទីពីរមានសិទ្ធិលើសគេទៅវិញ? តើអ្នករាល់គ្នាធ្លាប់ឃើញភរិយារបស់បុរសណាម្នាក់ដែលនៅពេលនាងរៀបការជាមួយអ្នកដទៃមុនពេលស្វាមីទីមួយមកដល់ទាំងដែលគាត់បានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមមុនពេលមានការបំបែករវាងពួកគេបែរជាស្វាមីទីពីរមានសិទ្ធិលើសគេចំពោះនាងដែរឬទេ? តើវាអាចត្រឹមត្រូវយ៉ាងដូចម្តេចដែលនាងជាភរិយារបស់បុរសទីមួយប្រសិនបើគាត់មកទាន់នាងមុនពេលរៀបការប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងរៀបការបែរជាស្វាមីទីពីរមានសិទ្ធិជាង? តើវាមិនមែនជាកាតព្វកិច្ចទេឬដែលស្ត្រីដែលមានស្វាមីគឺហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)ជាដាច់ខាតសម្រាប់អ្នកដទៃរហូតទាល់តែស្វាមីលែងលះនាងនិងផុតកំណត់អ៊ីដដះរបស់នាង? តើនាងអាចជាភរិយារបស់គាត់បានយ៉ាងដូចម្តេចប្រសិនបើនាងមិនទាន់រៀបការជាមួយអ្នកដទៃប៉ុន្តែមិនមែនជាភរិយារបស់គាត់ប្រសិនបើនាងបានរៀបការជាមួយអ្នកដទៃនោះ? Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ មានហាដីޘជាក់លាក់មួយពី 'អ៊ូម៉ារ ﵁ បានមកដល់យើងក្នុងរឿងនេះផ្ទាល់៖ បុរសម្នាក់មកពីកុលសម្ព័ន្ធ Taghlib បានរៀបការជាមួយកូនស្រីរបស់ Zurarah ibn 'Udas អាល់-Tamimi។ នាងបានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមហើយស្វាមីរបស់នាងបានមកជួប 'អ៊ូម៉ារ។ 'អ៊ូម៉ារបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់គាត់ថា៖ «អ្នកត្រូវតែចូលកាន់សាសនាឥស្លាមបើមិនដូច្នោះទេយើងនឹងបំបែកអ្នកទាំងពីរ»។ បុរសកុលសម្ព័ន្ធ Taghlib នោះបានឆ្លើយថា៖ «ពួកអារ៉ាប់នឹងមិននិយាយឡើយថាខ្ញុំចូលកាន់សាសនាឥស្លាមដើម្បីតែការរួមដំណេកជាមួយស្ត្រីម្នាក់នោះ!» គាត់ក៏បានបដិសេធដូច្នេះ 'អ៊ូម៉ារ ﵁ ក៏បានបំបែកពួកគេទាំងពីរ។ ដូចនេះការបែកបាក់គ្នាគឺកើតឡើងចាប់ពីថ្ងៃដែលអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)បានបំបែកពួកគេប៉ុណ្ណោះហើយគេមិនត្រូវសម្លឹងមើលអ៊ីដដះដែលបានកន្លងផុតមុននោះឬអ្វីផ្សេងទៀតឡើយពីព្រោះនៅពេល 'អ៊ូម៉ារមានប្រសាសន៍បែបនោះលោកមិនបានសួរនាំរកអ៊ីដដះដែលផុតកំណត់ឬមិនទាន់ផុតកំណត់ឡើយលោកគ្រាន់តែមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកចូលកាន់សាសនាឥស្លាម (នោះជាការល្អ) បើមិនដូច្នោះទេខ្ញុំនឹងបំបែកអ្នកទាំងពីរ»។ នេះជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ថាការបែកបាក់គ្នាគឺរាប់ចាប់ពីពេលដែលអ៊ីម៉ាមបានបំបែកពួកគេ។ Muhammad បានប្រាប់យើងដោយពោលថា Ya'qub ibn Ibrahim បានប្រាប់យើងពី Sulayman ibn Abi Sulayman អាល់-Shaybani ពីអាល់-Saffah អាល់-Nasa'i ពី Dawud ibn Kurdus ថាលោកបានរៀបរាប់ថា៖ ភរិយារបស់បុរសគ្រិស្តសាសនិកម្នាក់បានចូលកាន់សាសនាឥស្លាម 'អ៊ូម៉ារ ﵁ ក៏បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់គាត់ថា៖ «អ្នកត្រូវតែចូលកាន់សាសនាឥស្លាមបើមិនដូច្នោះទេខ្ញុំនឹងបំបែកអ្នកទាំងពីរ»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ពួកអារ៉ាប់នឹងមិននិយាយឡើយថាខ្ញុំចូលកាន់សាសនាឥស្លាមដើម្បីតែការរួមដំណេកជាមួយស្ត្រីម្នាក់នោះ»។ ដូច្នេះ 'អ៊ូម៉ារ ﵁ ក៏បានបំបែកពួកគេទាំងពីរ។ បន្ទាប់មកគាត់បានពោលថា៖ «ឱមេដឹកនាំនៃអ្នកមានជំនឿសូមលោកមេត្តាចរចាសន្តិភាពជាមួយខ្ញុំទាក់ទងនឹងកុលសម្ព័ន្ធ Banu Taghlib ផងពីព្រោះពួកគេបានចូលរួមជាមួយសត្រូវហើយ»។ ដូច្នេះ 'អ៊ូម៉ារ ﵁ ក៏បានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាពជាមួយពួកគេដោយតម្រូវឱ្យពួកគេបង់ទានស្ម័គ្រចិត្ត (សូដាកក់) ទ្វេដងក្រោមលក្ខខណ្ឌថាពួកគេមិនត្រូវជ្រមុជទឹកកូនចៅរបស់ពួកគេទៅក្នុងសាសនាគ្រិស្តឡើយ។ Muhammad បានប្រាប់យើងដោយពោលថា Muhammad ibn Aban ibn Salih បានប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ 'អ៊ូម៉ារ ibn 'Abd អាល់-'Aziz បានសរសេរសំបុត្រទៅកាន់ 'Abd អាល់-Hamid ថា៖ «នៅពេលស្ត្រីចូលកាន់សាសនាឥស្លាមមុនស្វាមីរបស់នាងចូរលើកបង្ហាញសាសនាឥស្លាមទៅកាន់ស្វាមីរបស់នាង។ ប្រសិនបើគាត់ចូលកាន់សាសនាឥស្លាមពួកគេទាំងពីរនៅតែស្ថិតក្នុងចំណងនរកដំបូងរបស់ពួកគេដដែលហើយប្រសិនបើគាត់បដិសេធមិនចូលកាន់សាសនាឥស្លាមគេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរ»។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ទស្សន៖នេះគឺជាទីពេញចិត្តបំផុតសម្រាប់ខ្ញុំជាងទស្សន៖របស់អ្នកដែលពោលថា៖ «ប្រសិនបើគាត់ចូលកាន់សាសនាឥស្លាមនាងត្រូវប្រគល់ត្រឡប់ទៅឱ្យគាត់វិញដោយផ្អែកលើនរកដំបូង»។

ជំពូក៖ បុរសក្បត់ចាកសាសនាឥស្លាមខណ៖ភរិយារបស់គាត់នៅជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលបុរសម្នាក់ក្បត់ចាកសាសនាឥស្លាមខណ៖ដែលភរិយារបស់គាត់នៅជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាមចំណងនរករវាងគាត់និងស្ត្រីនោះត្រូវបានផ្តាច់ចោលភ្លាមៗ។ ប្រសិនបើគេទាមទារឱ្យគាត់សារភាពកំហុស (តައពាត់) នៅនឹងកន្លែងហើយគាត់បានតައពាត់គាត់គ្មានសិទ្ធិយកនាងត្រឡប់មកវិញ (រ៉ាជអះ) ឡើយ។ ហើយប្រសិនបើស្ត្រីក្បត់ចាកសាសនាទៅកាន់សាសនា Zoroastrian (ម៉ាជូស៊ី)...

...ខណ៖ដែលស្វាមីរបស់នាងជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាមចំណងរវាងពួកគេទាំងពីរក៏ត្រូវបានផ្តាច់ចោលភ្លាមៗដែរ។ អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានមានទស្សន៖ដូចគ្នាបេះបិទនឹងទស្សន៖របស់ Abu Hanifah ក្នុងរឿងទាំងអស់នេះហើយវាក៏ជាទស្សន៖របស់ Muhammad ﵁ ផងដែរ»។ ជំពូក៖ ស្រ្តីចូលកាន់សាសនាឥស្លាមមុនពេលរួមដំណេកខណ៖ស្វាមីរបស់នាងជាអ្នកគ្មានជំនឿហើយបដិសេធសាសនាឥស្លាម Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងស្ត្រីដែលចូលកាន់សាសនាឥស្លាមខណ៖ដែលស្វាមីរបស់នាងជាអ្នកគ្មានជំនឿ (កាហ្វៀរ) មុនពេលគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងឬប៉ះពាល់នាងហើយស្វាមីបានបដិសេធសាសនាឥស្លាមរហូតដល់គេបំបែកពួកគេទាំងពីរថា៖ «នាងមានសិទ្ធិទទួលបានពាក់កណ្តាលនៃម៉ាហា។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងរួចហើយនាងមានសិទ្ធិទទួលបានម៉ាហាពេញលេញ»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ «ប្រសិនបើគាត់មិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយនាងទេនាងពុំទទួលបានម៉ាហាឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងរួចហើយនាងមានសិទ្ធិទទួលបានម៉ាហាពេញលេញ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ ចុះហេតុអ្វីបានជានាងមិនទទួលបានពាក់កណ្តាលនៃម៉ាហានៅពេលដែលគាត់មិនទាន់បានរួមដំណេកទាំងដែលការបែកបាក់គ្នាគឺកើតចេញពីខាងស្វាមីដោយសារគាត់ជាអ្នកបដិសេធសាសនាឥស្លាមនោះ? តើអ្នករាល់គ្នាយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើពួកគេទាំងពីរជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាមហើយស្វាមីបានក្បត់សាសនាមុនពេលរួមដំណេកជាមួយនាង—តើនាងមិនមានសិទ្ធិទទួលបានពាក់កណ្តាលនៃម៉ាហាទេឬពីព្រោះការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងគាត់ដោយសារភាពគ្មានជំនឿ (កុហ្វរ៍) ជាអ្នកបំបែកពួកគេនោះ? ដូចគ្នានេះដែរនៅពេលដែលស្ត្រីចូលកាន់សាសនាឥស្លាមហើយស្វាមីបដិសេធសាសនាឥស្លាមគឺភាពគ្មានជំនឿរបស់ស្វាមីហើយដែលជាអ្នកបំបែកពួកគេទាំងពីរដោយសារតែការប្រកាន់ខ្ជាប់របស់គាត់លើភាពគ្មានជំនឿនោះដូច្នេះនាងមានសិទ្ធិទទួលបានពាក់កណ្តាលនៃម៉ាហាពីព្រោះការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងគាត់ពុំមែនកើតចេញពីខាងនាងឡើយ។

ជំពូក៖ បុរសហ្សូរ៉ូអាស្ទ័រ (ម៉ាជូស៊ី) ដែលរៀបការជាមួយស្រ្តីហ្សូរ៉ូអាស្ទ័រម្នាក់ចូលកាន់សាសនាឥស្លាមហើយម្នាក់ទៀតបដិសេធ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសម៉ាជូស៊ីដែលរៀបការជាមួយស្ត្រីម៉ាជូស៊ីហើយគាត់បានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមមុនពេលរួមដំណេកខណ៖ដែលនាងបដិសេធសាសនាឥស្លាមឬនាងបានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមហើយគាត់បដិសេធសាសនាឥស្លាមថា៖ «ប្រសិនបើស្វាមីជាអ្នកចូលកាន់សាសនាឥស្លាមហើយគេបំបែកពួកគេទាំងពីរនាងពុំទទួលបានម៉ាហាឡើយពីព្រោះនាងជាអ្នកបដិសេធសាសនាឥស្លាមដូច្នេះការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងនាង។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងជាអ្នកចូលកាន់សាសនាឥស្លាមហើយស្វាមីរបស់នាងបដិសេធមិនព្រមចូលកាន់សាសនាឥស្លាមគេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរហើយនាងមានសិទ្ធិទទួលបានពាក់កណ្តាលនៃម៉ាហា»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ «នាងពុំទទួលបានម៉ាហាឡើយក្នុងករណីទាំងពីរដូចគ្នា»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ តើករណីទាំងពីរនេះអាចដូចគ្នាបានយ៉ាងដូចម្តេចទាំងដែលហេតុផលនៃការបែកបាក់គ្នារបស់ពួកគេខុសគ្នាស្រឡះនោះ? ករណីមួយការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងស្ត្រីរីឯករណីមួយទៀតការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងស្វាមី—ចុះហេតុអ្វីបានជាគ្មានម៉ាហាទាំងពីរករណីបែបនេះ? ស្ត្រីត្រូវបានដកហូតម៉ាហានិងគ្មានសិទ្ធិទាមទារអ្វីពីស្វាមីរបស់នាងឡើយប្រសិនបើគាត់មិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយនាងលុះត្រាតែការបែកបាក់គ្នានោះកើតចេញពីខាងនាង។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងស្វាមីនាងមានសិទ្ធិទទួលបានពាក់កណ្តាលនៃម៉ាហា។ ប្រសិនបើគាត់ជាអ្នកបដិសេធសាសនាឥស្លាមការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងគាត់ពីព្រោះការបែកបាក់គ្នាជាកាតព្វកិច្ចដោយសារការប្រកាន់ខ្ជាប់លើភាពគ្មានជំនឿរបស់គាត់ដូច្នេះនាងទទួលបានពាក់កណ្តាលនៃម៉ាហា។ ហើយនៅពេលស្វាមីចូលកាន់សាសនាឥស្លាមហើយនាងបដិសេធមិនចូលការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងនាងពីព្រោះការបែកបាក់គ្នាជាកាតព្វកិច្ចដោយសារការប្រកាន់ខ្ជាប់លើភាពគ្មានជំនឿរបស់នាងហើយនាងពុំទទួលបានម៉ាហាឡើយ។ ចំពោះអ្នកដែលធ្វើឱ្យករណីទាំងពីរនេះដូចគ្នានេះជារឿងដែលមិនគួរឱ្យមាននរណាម្នាក់ភ័ន្តច្រឡំឡើយ៖ តើពួកគេអាចដូចគ្នាបានយ៉ាងដូចម្តេចទាំងដែលការបែកបាក់គ្នារវាងពួកគេទាំងពីរខុសគ្នាស្រឡះនោះ? Muhammad បានប្រាប់យើងដោយពោលថា Abu Hanifah បានប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើពួកគេទាំងពីរជាជនជាតិជ្វីហ្វឬគ្រិស្តសាសនិកហើយស្វាមីចូលកាន់សាសនាឥស្លាមពួកគេទាំងពីរនៅតែស្ថិតក្នុងចំណងនរកដដែលមិនថាស្ត្រីចូលកាន់សាសនាឥស្លាមឬមិនចូលនោះទេ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើស្ត្រីចូលកាន់សាសនាឥស្លាមគេត្រូវលើកបង្ហាញសាសនាឥស្លាមទៅកាន់ស្វាមីប្រសិនបើគាត់ចូលកាន់សាសនាឥស្លាមគាត់រក្សានាងក្នុងចំណងនរកដំបូងរបស់គាត់ហើយប្រសិនបើគាត់បដិសេធមិនចូលគេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរ។ ហើយប្រសិនបើពួកគេទាំងពីរជាអ្នកកាន់សាសនា Zoroastrian (ម៉ាជូស៊ី) ហើយម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេចូលកាន់សាសនាឥស្លាមគេត្រូវលើកបង្ហាញសាសនាឥស្លាមទៅកាន់ម្នាក់ទៀតប្រសិនបើគាត់ចូលកាន់សាសនាឥស្លាមពួកគេទាំងពីរនៅតែស្ថិតក្នុងចំណងនរកដំបូងដដែលហើយប្រសិនបើគាត់បដិសេធគេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរ។ នៅពេលបុរសម្នាក់ចូលកាន់សាសនាឥស្លាមមុនពេលរួមដំណេកជាមួយភរិយារបស់គាត់ដែលជាស្ត្រីម៉ាជូស៊ីគេត្រូវលើកបង្ហាញសាសនាឥស្លាមទៅកាន់នាងប្រសិនបើនាងចូលកាន់សាសនាឥស្លាមនាងគឺជាភរិយារបស់គាត់ហើយប្រសិនបើនាងបដិសេធមិនចូលគេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរហើយនាងពុំទទួលបានម៉ាហាឡើយពីព្រោះការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងនាង។ ហើយប្រសិនបើនាងចូលកាន់សាសនាឥស្លាមមុនស្វាមីរបស់នាង...

...ហើយគាត់មិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយនាងគេត្រូវលើកបង្ហាញសាសនាឥស្លាមទៅកាន់ស្វាមី៖ ប្រសិនបើគាត់ចូលកាន់សាសនាឥស្លាមនាងគឺជាភរិយារបស់គាត់ហើយប្រសិនបើគាត់បដិសេធគេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរវាជាការលែងលះដាច់ស្រឡះ (តឡាកបាអ៊ីន) ហើយនាងមានសិទ្ធិទទួលបានពាក់កណ្តាលនៃម៉ាហា»។ Muhammad បានប្រាប់យើងដោយពោលថា Abu Hanifah បានប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim អាល់-Nakha'i ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងស្វាមីវាជាការលែងលះហើយនៅពេលវាកើតចេញពីខាងស្ត្រីវាមិនមែនជាការលែងលះឡើយ។ ប្រសិនបើគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងរួចហើយនាងមានសិទ្ធិទទួលបានម៉ាហាពេញលេញហើយប្រសិនបើគាត់មិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយនាងនាងពុំទទួលបានម៉ាហាឡើយប្រសិនបើការបែកបាក់គ្នានោះកើតចេញពីខាងនាង»។ ជំពូក៖ ទាសីដែលរៀបការជាមួយសេរីជនរួចនាងត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពហើយនាងជ្រើសរើសយកខ្លួននាង (ខៀរុលអៀតក់) Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងទាសីដែលរៀបការជាមួយទាសករឬជាមួយសេរីជនហើយនាងត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពថា៖ «នាងមានសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅពេលនាងដឹងថានាងត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពនិងដឹងថានាងមានសិទ្ធិជ្រើសរើសដរាបណានាងនៅតែស្ថិតក្នុងអង្គប្រជុំដែលនាងបានដឹងអំពីសិទ្ធិជ្រើសរើសនោះ។ ប្រសិនបើនាងក្រោកឈរចេញពីអង្គប្រជុំនោះឬចាប់ផ្តើមធ្វើការងារផ្សេងពីអ្វីដែលចាំបាច់សម្រាប់នាងនោះសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់នាងត្រូវមោឃ៖ ហើយនាងនៅតែជាភរិយារបស់គាត់ដដែល។ ប្រសិនបើនាងជ្រើសរើសយកខ្លួននាងវាជាការបែកបាក់គ្នាដោយគ្មានការលែងលះពីព្រោះការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងនាងហើយរាល់ការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីស្ត្រីគឺមិនមែនជាការលែងលះឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងមិនដឹងថានាងមានសិទ្ធិជ្រើសរើសទេនោះសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់នាងមិនត្រូវបានមោឃ៖ឡើយ»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ «នៅពេលទាសីត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពខណ៖ដែលនាងនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់សេរីជននាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងនៅក្រោមទាសករនាងមានសិទ្ធិជ្រើសរើសដរាបណាគាត់មិនទាន់បានប៉ះពាល់នាងក្រោយពេលនាងមានសេរីភាព។ ប្រសិនបើគាត់បានប៉ះពាល់នាងនាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសឡើយ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ ហេតុអ្វីបានជានាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅពេលនាងរៀបការជាមួយសេរីជន? ពួកគេឆ្លើយថា៖ «ពីព្រោះយើងគ្រាន់តែផ្តល់សិទ្ធិជ្រើសរើសដល់នាងនៅពេលនាងនៅក្រោមទាសករតែប៉ុណ្ណោះរីឯសេរីជនវិញនាងបានក្លាយជាស្ត្រីសេរីដូចគាត់ហើយដោយគ្មានភាពលើសលប់លើគាត់ឡើយដូច្នេះនាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសទេ»។ គេបានតបទៅកាន់ពួកគេថា៖ សិទ្ធិជ្រើសរើសមិនមែនត្រូវបានកំណត់ជាកាតព្វកិច្ចសម្រាប់ទាសីដែលត្រូវបានដោះលែងផ្អែកលើរូបភាពដែលអ្នករាល់គ្នាគិតនោះឡើយ! តាមពិតសិទ្ធិជ្រើសរើសត្រូវបានកំណត់ជាកាតព្វកិច្ចពីព្រោះនាងត្រូវបានរៀបការនៅពេលដែលសិទ្ធិអំណាចលើនរករបស់នាងស្ថិតនៅលើអ្នកដទៃមិនថានាងស្អប់ខ្ពើមឬពេញចិត្តនឹងរឿងនោះខណ៖នាងជាទាសីគេមិនយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះបំណងរបស់នាងឡើយគឺអ្នកដទៃជាអ្នករៀបការនាងនិងបង្ខំនាងលើរឿងនោះ។ នៅពេលដែលសិទ្ធិអំណាចស្ថិតលើអ្នកដទៃ—គឺចៅហ្វាយនាយ—ហើយប្រសិនបើនាងស្អប់ខ្ពើមគេមិនខ្វល់ពីការស្អប់ខ្ពើមរបស់នាងឡើយហើយនរកនៅតែមានសុពលភាពរួចហើយនាងត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពធ្វើឱ្យសិទ្ធិអំណាចផ្ទេរមកលើរូបនាងផ្ទាល់ដូច្នេះសិទ្ធិជ្រើសរើសបានក្លាយជាកាតព្វកិច្ចសម្រាប់នាងមិនថានាងនៅក្រោមសេរីជនឬនៅក្រោមទាសករឡើយពីព្រោះសិទ្ធិអំណាចបានផ្ទេរមកលើនាងហើយនាងបានក្លាយជាម្ចាស់លើកិច្ចការផ្ទាល់ខ្លួនរបស់នាង។ ហេតុដូច្នេះហើយទើបសិទ្ធិជ្រើសរើសត្រូវបានកំណត់សម្រាប់នាងពុំមែនកំណត់ផ្អែកលើឋាន៖របស់ស្វាមីនោះឡើយ! លើសពីនេះទៅទៀតដានប្រវត្តិជាច្រើនបានបញ្ជាក់ថាស្វាមីរបស់ Barirah ដែលរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានផ្តល់សិទ្ធិជ្រើសរើសដល់នាងគឺជាសេរីជនដែលជាអតីតទាសករមានសេរីភាពនៃគ្រួសារ Abu Ahmad។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Muhammad ibn Khazim Abu Mu'awiyah អាល់-Darir បានប្រាប់យើងពីអាល់-A'mash ពី Ibrahim ពីអាល់-Aswad ibn Yazid ពី 'A'ishah ﵂ ថាលោកស្រីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្វាមីរបស់ Barirah គឺជាសេរីជន។ នៅពេលនាងត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានផ្តល់សិទ្ធិជ្រើសរើសដល់នាងហើយនាងបានជ្រើសរើសយកខ្លួននាង។ ម្ចាស់ដើមរបស់នាងមានបំណងចង់លក់នាងហើយដាក់លក្ខខណ្ឌយកសិទ្ធិភក្តីភាព (វ៉ាឡា) នាងក៏បានលើកយករឿងនោះទៅជម្រាបរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ 'ចូរទិញនាងហើយដោះលែងនាងចុះដ្បិតសិទ្ធិភក្តីភាព (វ៉ាឡា) គឺសម្រាប់តែអ្នកដែលដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពប៉ុណ្ណោះ'»។ Muhammad បានប្រាប់យើងដោយពោលថា Sufyan ibn 'Uyaynah បានប្រាប់យើងពី Ibn Tawus ពីឪពុករបស់គាត់ទាក់ទងនឹងទាសីនៅពេលត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នាងមានសិទ្ធិជ្រើសរើសទោះបីជានាងរៀបការជាមួយបុរសមកពីកុលសម្ព័ន្ធ Quraysh ក៏ដោយ»។ Muhammad បានប្រាប់យើងដោយពោលថា Muhammad ibn Aban ibn Salih អាល់-Qurashi បានប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim ថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានផ្តល់សិទ្ធិជ្រើសរើសដល់ Barirah នៅពេលនាងត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពខណ៖ដែលនាងរៀបការជាមួយអតីតទាសករមានសេរីភាពនៃគ្រួសារ Abu Ahmad នាងក៏បានជ្រើសរើសយកខ្លួននាងហើយលោកបានកាត់សេចក្តីថាសិទ្ធិភក្តីភាព (វ៉ាឡា) គឺសម្រាប់អ្នកដែលដោះលែងឱ្យមានសេរីភាព។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ 'Abbad ibn អាល់-'Awwam បានប្រាប់យើងដោយពោលថា 'Asim ibn Sulayman អាល់-Ahwal បានប្រាប់យើងពីអាល់-Sha'bi ពី 'A'ishah ﵂ ថាស្វាមីរបស់ Barirah គឺជាសេរីជន។ Muhammad បានប្រាប់យើងដោយពោលថា 'Abbad ibn អាល់-'Awwam បានប្រាប់យើងដោយពោលថា Sa'id ibn Abi 'Arubah បានប្រាប់យើងពី Ibrahim ពីអាល់-Aswad ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំបានសួរ 'A'ishah ﵂ អំពីស្វាមីរបស់ Barirah ហើយលោកស្រីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គាត់គឺជាសេរីជន»។ Muhammad បានប្រាប់យើងដោយពោលថា 'Abbad ibn អាល់-'Awwam បានប្រាប់យើងដោយពោលថា Isma'il ibn Abi Khalid បានប្រាប់យើងពីអាល់-Sha'bi ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលទាសីត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពខណ៖ដែលនាងរៀបការជាមួយសេរីជននាងត្រូវបានផ្តល់សិទ្ធិជ្រើសរើស»។ Muhammad បានប្រាប់យើងដោយពោលថា 'Abbad ibn អាល់-'Awwam បានប្រាប់យើងដោយពោលថាអាល់-Hajjaj បានប្រាប់យើងពីអាល់-Sha'bi និង Ibrahim ថាលោកទាំងពីរបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទាសីត្រូវបានផ្តល់សិទ្ធិជ្រើសរើសនៅពេលនាងត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពមិនថានាងរៀបការជាមួយសេរីជនឬរៀបការជាមួយទាសករឡើយ»។ ហើយលោកទាំងពីរតែងតែពោលថា៖ «ប្រសិនបើវាជាការលែងលះដែលអាចយកត្រឡប់មកវិញបាន (រ៉ាជអី) នាងត្រូវកាន់អ៊ីដដះដូចស្ត្រីសេរីហើយប្រសិនបើវាជាការលែងលះដែលមិនអាចយកត្រឡប់មកវិញបាន (បាអ៊ីន) នាងត្រូវកាន់អ៊ីដដះដូចទាសីនៅពេលនាងត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពក្រោយពីត្រូវបានលែងលះ»។

ជំពូក៖ ទាសីដែលរៀបការជាមួយសេរីជនរួចត្រូវបានដោះលែងហើយស្វាមីបានប៉ះពាល់នាងដោយនាងអះអាងថានាងមិនបានដឹងអំពីសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់នាងឡើយ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងទាសីដែលរៀបការជាមួយសេរីជនហើយនាងបានដឹងអំពីការដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាពបន្ទាប់មកស្វាមីរបស់នាងបានប៉ះពាល់នាងហើយនាងបានអះអាងថានាងមិនបានដឹងថានាងមានសិទ្ធិជ្រើសរើសឡើយថា៖ «នាងនៅតែរក្សាសិទ្ធិជ្រើសរើសដោយសារការមានសេរីភាពរបស់នាងដដែលពីព្រោះនាងត្រូវបានជឿជាក់លើការអះអាងនោះ។ សិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់នាងត្រូវបានបាត់បង់ក្រោយការប៉ះពាល់លុះត្រាតែនាងបានដឹងថានាងមានសិទ្ធិជ្រើសរើសមុនពេលគាត់ប៉ះពាល់នាងក្នុងករណីនោះសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់នាងទើបត្រូវមោឃ៖»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ «នាងត្រូវរងការសង្ស័យលើការអះអាងនោះហើយមិនត្រូវបានជឿជាក់លើការអះអាងថាមិនដឹងរបស់នាងឡើយហើយនាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសឡើយក្រោយការប៉ះពាល់»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ តើនាងអាចរងការសង្ស័យលើរឿងនេះដោយរបៀបណាទាំងដែលនាងពិតជាមិនដឹងពីរឿងនេះនោះ? យោងតាមទស្សន៖របស់អ្នករាល់គ្នាគឺប្រៀបដូចជាទាមទារឱ្យទាសីដែលទើបត្រូវបានដោះលែងមានចំណេះដឹងខាងនីតិសាស្ត្រឥស្លាម (ហ្វិកហ៍ (កាតព្វកិច្ចសាសនា)ហ៍) ស្មើនឹងអ្នកប្រាជ្ញហ្វិកហ៍ហ៍អញ្ចឹង! តើទាសីសាមញ្ញម្នាក់អាចដឹងបានយ៉ាងដូចម្តេចថានាងមានសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅពេលនាងត្រូវបានដោះលែងនោះ? ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាទៅសួរមនុស្សមានត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់ឬអ្នកមានទ្រព្យធនដែលមិនបានសិក្សាផ្នែកហ្វិកហ៍ហ៍នៅក្នុងអង្គប្រជុំពួកគេក៏មិនដឹងដែរថាតើទាសីដែលត្រូវបានដោះលែងមានសិទ្ធិជ្រើសរើសឬគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសនោះទេ—ចុះទម្រាំតែពួកទាសីនិងស្ត្រីៗនៅក្នុងផ្ទះតើពួកគេអាចដឹងរឿងនោះដោយរបៀបណា? នៅក្នុងបទបញ្ញត្តិច្បាប់នៅកន្លែងយើងទាសីត្រូវបានចាត់ទុកថាមិនដឹងរឿងនេះឡើយរហូតទាល់តែមានភស្តុតាងច្បាស់ថានាងពិតជាបានដឹង។ ហើយប្រសិនបើនាងបានដឹងរឿងនោះរួចហើយគាត់បានប៉ះពាល់នាងក្រោយមកនោះនាងទើបគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសឡើយ។

ជំពូក៖ ទាសីដែលរៀបការជាមួយទាសករប្រុសរួចត្រូវបានដោះលែងហើយនាងជ្រើសរើសការបែកបាក់៖ តើវាជាការលែងលះឬជាការរំលាយចំណង? Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលទាសីរៀបការជាមួយទាសករប្រុសត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពហើយនាងបានជ្រើសរើសការបែកបាក់ពីគាត់នោះមិនមែនជាការលែងលះ (តឡាក) ឡើយពីព្រោះការបែកបាក់គ្នាគឺកើតចេញពីខាងស្ត្រី»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ «នៅពេលនាងជ្រើសរើសការបែកបាក់ពីគាត់វាជាការលែងលះដាច់ស្រឡះមួយលើក (ត័តលីកក់បាអ៊ីន) នាងក្លាយជាម្ចាស់លើខ្លួនឯងហើយស្វាមីរបស់នាងគ្មានសិទ្ធិយកនាងត្រឡប់មកវិញ (រ៉ាជអះ) ឡើយទោះបីជាគាត់ត្រូវបានគេដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពនៅនឹងកន្លែងក្រោយពីនាងបានជ្រើសរើសការបែកបាក់ក៏ដោយ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ តើការនេះអាចជាការលែងលះបានយ៉ាងដូចម្តេចទាំងដែលការបែកបាក់គ្នាកើតចេញពីខាងស្ត្រីសោះនោះ? ការលែងលះនិងការបែកបាក់គ្នាអាចកើតឡើងបានតែពីខាងបុរសប៉ុណ្ណោះ! ចំណែកអ្នកដែលគ្មានការលែងលះនៅក្នុងដៃតើការបែកបាក់គ្នារបស់គាត់អាចចាត់ទុកជាការលែងលះដោយរបៀបណា? ហើយអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះក៏បានពោលផងដែរក្នុងចំណុចដែលពួកគេរិះគន់អ្នកស្រុកអ៊ីរ៉ាក់ដោយពោលថា៖ «យើងមិនស្គាល់ការលែងលះដាច់ស្រឡះមួយលើកឡើយលើកលែងតែនៅក្នុងឃុលអ៍ (ការលែងលះដោយស្ត្រីបង់សំណង) ប៉ុណ្ណោះ»។ ដូច្នេះឥឡូវនេះពួកគេទើបតែ...

...បានទទួលស្គាល់នូវការលែងលះដាច់ស្រឡះមួយលើកក្នុងករណីផ្សេងទៀតហើយ! ហើយប្រហែលជាពួកគេនឹងទទួលស្គាល់នូវរឿងជាច្រើនទៀតដែលជាការលែងលះដាច់ស្រឡះប្រសិនបើអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់មានបំណង។ ជំពូក៖ ទាសីដែលរៀបការជាមួយទាសករប្រុសត្រូវបានដោះលែងដោយមិនដឹងខ្លួនរហូតដល់ស្វាមីរបស់នាងក៏ត្រូវបានដោះលែងដែរ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងទាសីដែលរៀបការជាមួយទាសករប្រុសហើយនាងត្រូវបានគេដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពដោយមិនដឹងខ្លួនរហូតដល់ស្វាមីរបស់នាងក៏ត្រូវបានគេដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពដែរថា៖ «នាងមានសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅពេលនាងបានដឹងអំពីការដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពរបស់នាងនិងដឹងអំពីសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់នាងដរាបណានាងនៅតែស្ថិតក្នុងអង្គប្រជុំដែលនាងបានដឹងអំពីរឿងនោះ»។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ «នាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសឡើយ»។