ការប្រមូលផ្តុំហ្វាតវ៉ា និងសេចក្តីសម្រេចច្បាប់ឥស្លាម

អ្នកដែលមិនសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) និងមិនបួសគឺជាអ្នកគ្មានជំនឿ (កាហ្វៀរ)...ច្បាប់បញ្ញត្តិដ៏ថ្លៃថ្លាទាំងអស់បានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថាមនុស្សបែបនេះគឺស្ថិតក្នុងភាពវិនាសអន្តរាយតើតម្រូវឱ្យធ្វើដូចម្តេច? ខ្ញុំគឺជាកូនប្រុសរបស់គាត់មានអាយុម្ភៃឆ្នាំហើយអស់រយ៖ពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយដែលខ្ញុំបានព្យាយាមតាមគ្រប់មធ្យោបាយដើម្បីបញ្ចុះបញ្ចូលគាត់ពីព្រោះអ្នកភូមិចង់ឱ្យគាត់ទៅកាន់ម៉ាស្ជិទដើម្បីសឡាតរួមគ្នាឬធ្វើជាអ៊ីម៉ាំដឹកនាំពួកគេប៉ុន្តែគាត់តែងតែព្រងើយកន្តើយនិងខ្ជិលច្រអូសក្នុងការបំពេញកាតព្វកិច្ចចំពោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ហើយតែងតែពោលដដែលៗថា៖ មនុស្សដែលសឡាតភាគច្រើននៅសម័យនេះគឺជាជនទុច្ចរិតនិងជាជនមុខពីរ (មុសណាហ្វិកហ៍ (កាតព្វកិច្ចសាសនា))។ ឥឡូវនេះបុរសមួយចំនួនបានសួរខ្ញុំថា៖ ប្រសិនបើឪពុករបស់អ្នកស្លាប់តើនរណានឹងងូតទឹកសម្អាតសពឱ្យគាត់និងសឡាតជើណាហ្សាស់លើគាត់ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ? សូមមេត្តាណែនាំខ្ញុំអំពីអ្វីដែលជាកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្ញុំចំពោះឪពុករបស់ខ្ញុំហើយតើអ្វីជាច្បាប់បញ្ញត្តិលើគាត់ប្រសិនបើគាត់ស្លាប់ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ? ចម្លើយ៖ បុគ្គលដែលបានលើកឡើងនេះទោះបីជាគាត់មានចំណេះដឹងក៏ដោយប៉ុន្តែគាត់មិនសឡាតមិនបួសនិងមិនប្រតិបត្តិតាមច្បាប់បញ្ញត្តិនៃសាសនាគឺគាត់ជាអ្នកវង្វេងផ្លូវសូមអល់ឡោះការពារពីការណ៍នេះ។ ភាពវង្វេងរបស់គាត់គឺច្បាស់ក្រឡែតប្រសិនបើគាត់បោះបង់ការសឡាតដោយចេតនាដ្បិតការបោះបង់សឡាតដោយចេតនាគឺជាការធ្លាក់ក្នុងកាហ្វៀរ (គ្មានជំនឿ) តាមទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវទោះបីជាគាត់មិនបានប្រកែកបដិសេធកាតព្វកិច្ចរបស់វាក៏ដោយ។ ចំណែកឯប្រសិនបើគាត់បដិសេធកាតព្វកិច្ចរបស់វានោះគាត់គឺជាកាហ្វៀរដោយការឯកភាពជាឯកច្ឆន្ទ (អ៊ីជ្ម៉ា) ពីសំណាក់បណ្តាមូស្លីមទាំងអស់។ សេចក្តីសង្ខេប៖ បុគ្គលដែលអ្នកសួរបានលើកឡើងថាមិនសឡាតនិងមិនបួសគឺជាកាហ្វៀរប្រសិនបើគាត់បដិសេធកាតព្វកិច្ចនៃសឡាតនិងយល់ថាវាមិនមែនជាកាតព្វកិច្ចនោះភាពកាហ្វៀររបស់គាត់គឺគ្មានមន្ទិលសង្ស័យឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ទទួលស្គាល់កាតព្វកិច្ចរបស់វាតែបោះបង់វាចោលដោយសារតែភាពខ្ជិលច្រអូសនោះបញ្ហានេះមានការខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញប៉ុន្តែទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវគឺចាត់ទុកគាត់ជាកាហ្វៀរ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលជាកាតព្វកិច្ចរបស់អ្នកជាកូនប្រុសគឺត្រូវបន្តទូន្មានប្រៀនប្រដៅគាត់និងកុំអស់សង្ឃឹមពីការណែនាំរបស់គាត់ឡើយសង្ឃឹមថាអល់ឡោះ ﷻ នឹងប្រទានការណែនាំដល់គាត់តាមរយ៖ដៃរបស់អ្នកចូរព្យាយាមទូន្មានគាត់ម្តងហើយម្តងទៀត។ ប្រសិនបើអ្នកឃើញថាគាត់នៅតែរឹងរូសប្រកាន់ជំហរដដែលនិងមិនព្រមទទួលយកការទូន្មានទេនោះអ្នកត្រូវតែបែកចេញពីគាត់និងនៅដាច់ដោយឡែកពីគាត់។ ប៉ុន្តែគ្មានអ្វីរារាំងអ្នកពីការធ្វើល្អចំពោះគាត់ក្នុងកិច្ចការលោកិយដែលគាត់ត្រូវការនោះឡើយដូចជាការផ្តល់អាហារូបត្ថម្ភនិងការប្រព្រឹត្តល្អដ្បិតវាជាកាតព្វកិច្ចរបស់អ្នកក្នុងការធ្វើល្អនិងរក្សាទំនាក់ទំនងជាមួយគាត់ប៉ុន្តែកុំអង្គុយរួមឬរស់នៅរួមជាមួយគាត់ឡើយលើកលែងតែគាត់ត្រូវការអ្នកដោយបន្តការទូន្មាននិងទទូចសុំឱ្យគាត់កែប្រែសង្ឃឹមថាអល់ឡោះ ﷻ នឹងប្រទានការណែនាំដល់គាត់។ ចំណែកឯបញ្ហាប្រសិនបើគាត់ស្លាប់ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះគឺគាត់ស្លាប់ក្នុងនាមជាកាហ្វៀរសូមអល់ឡោះការពារពីការណ៍នេះ។ មូស្លីមមិនត្រូវចាត់ចែងរៀបចំសពរបស់កាហ្វៀរឡើយប៉ុន្តែសាច់ញាតិរបស់គាត់ដែលជាកាហ្វៀរត្រូវចាត់ចែងស្របតាមបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ﷻ ថា៖ ﴿ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿអើយចូរពួកអ្នកកុំយកក្រុមមនុស្សដែលអល់ឡោះបានខឹងសម្បារនឹងពួកគេមកធ្វើជាមិត្តជិតស្និទ្ធឡើយ﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់មុមតាហ៊ីណះ៖ ១៣]។ ដូច្នេះសាច់ញាតិដែលជាកាហ្វៀរត្រូវចាត់ចែងសពរបស់គាត់ប្រសិនបើគាត់មានសាច់ញាតិជាកាហ្វៀរ។ ប្រសិនបើគាត់គ្មានសាច់ញាតិជាកាហ្វៀរទេនោះត្រូវយកសពរបស់គាត់ទៅកប់ឱ្យឆ្ងាយពីទីបញ្ចុះសពរបស់បណ្តាមូស្លីមដោយគ្រាន់តែកប់ក្នុងដីមិនត្រូវងូតទឹកសម្អាតសពនិងមិនត្រូវសឡាតជើណាហ្សាស់លើគាត់ឡើយគឺត្រូវកប់ទាំងសម្លៀកបំពាក់របស់គាត់នៅទីកន្លែងដាច់ដោយឡែកពីទីបញ្ចុះសពរបស់បណ្តាមូស្លីមដើម្បីគ្របបាំងសាកសពកុំឱ្យបង្កការរំខានឬក្លិនដល់មនុស្សទូទៅពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានឱ្យគេទម្លាក់សាកសពពួកកាហ្វៀរដែលស្លាប់ក្នុងសមរភូមិបាឌើរចូលទៅក្នុងរណ្តៅទឹកស្ងួតដូច្នេះត្រូវតែកប់គ្របបាំងសពប៉ុន្តែមិនត្រូវបញ្ចុះនៅក្នុងទីបញ្ចុះសពរបស់បណ្តាមូស្លីមឡើយ។ *** សំណួរ៖ ក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំមិនសឡាតមិនបួសនិងចូលចិត្តស្បថនឹងអ្វីផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះហើយខ្ញុំបានព្យាយាមទូន្មានពួកគេរហូតអស់លទ្ធភាពតើអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំបែកចេញពីពួកគេដាច់ស្រេចដែរឬទេដោយខ្ញុំដឹងថាពួកគេមានសិទ្ធិនៃការគោរពស្តាប់បង្គាប់លើរូបខ្ញុំ? តើខ្ញុំគួរធ្វើដូចម្តេច? សូមមេត្តាណែនាំខ្ញុំសូមអល់ឡោះប្រទានភាពជោគជ័យដល់លោកម្ចាស់។ ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើបំណងរបស់អ្នកសំដៅលើភរិយារបស់អ្នកថានាងមិនសឡាតនិងមិនបួសនោះវាជាកាតព្វកិច្ចលើរូបអ្នកក្នុងការទូន្មាននាងនិងបញ្ជាឱ្យនាងសឡាតបួសនិងប្រកាន់ខ្ជាប់នូវច្បាប់បញ្ញត្តិសាសនាព្រមទាំងអនុវត្តវាឱ្យបានត្រឹមត្រូវដូចដែលអល់ឡោះ ﷻ បានកំណត់លើនាង។ ប្រសិនបើនាងស្តាប់បង្គាប់និងតាវបាត់ (ប្រែចិត្ត) ចំពោះអល់ឡោះ ﷻ នោះអ្នកអាចរក្សានាងជាភរិយាបាន។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងនៅតែរឹងរូសបដិសេធមិនព្រមសឡាតនិងមិនព្រមបួសនោះនាងលែងជាមូស្លីមហើយមិនអនុញ្ញាតឱ្យអ្នករក្សានាងជាភរិយាបន្តទៀតឡើយស្របតាមបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ﷻ ថា៖ ﴿ហើយពួកអ្នកកុំរក្សាចំណងនរកជាមួយស្ត្រីកាហ្វៀរឡើយ﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់មុមតាហ៊ីណះ៖ ១០] ហើយស្ត្រីដែលបោះបង់ការសឡាតដោយចេតនាគឺគ្មានមន្ទិលសង្ស័យឡើយថានាងជាកាហ្វៀរ។ ប្រសិនបើនាងមិនទទួលស្គាល់កាតព្វកិច្ចនៃសឡាតនោះភាពកាហ្វៀររបស់នាងគឺជាការឯកភាពជាឯកច្ឆន្ទក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញ។ ហើយប្រសិនបើនាងទទួលស្គាល់កាតព្វកិច្ចរបស់វាប៉ុន្តែនាងបោះបង់វាចោលដោយសារការខ្ជិលច្រអូសនិងការធ្វេសប្រហែសនោះនាងក៏ជាកាហ្វៀរផងដែរតាមទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវបំផុតរបស់អ្នកប្រាជ្ញដែលត្រូវបានគាំទ្រដោយភស្តុតាងដ៏ត្រឹមត្រូវពីគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអាននិងស៊ូណាន់ (ប្រពៃណីរបស់ព្យាការី)។ ដូច្នេះប្រសិនបើស្ត្រីរូបនេះនៅតែរឹងរូសបោះបង់ការសឡាតនិងបោះបង់ការបួសនោះមិនអនុញ្ញាតឱ្យអ្នករក្សានាងក្នុងចំណងនរកឡើយពីព្រោះនាងមិនមែនជាមូស្លីមហើយមូស្លីមមិនអនុញ្ញាតឱ្យរៀបការជាមួយស្ត្រីកាហ្វៀរដែលមិនមែនជា اهل الكتاب (អ្នកកាន់គម្ពីរ) ឡើយ។ ចំណែកឯការស្បថនឹងអ្វីផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះនោះគឺជាស៊ីរក់តូច (ការរួមផ្សំដៃគូកម្រិតស្រាល) ដែលត្រូវតែតាវបាត់និងចៀសវាងឱ្យឆ្ងាយផ្អែកលើបន្ទូលរបស់ព្យាការី ﷺ ថា៖ «អ្នកណាដែលស្បថនឹងអ្វីផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះគឺពិតជាបានធ្លាក់ក្នុងកាហ្វៀរឬស៊ីរក់ហើយ»។ ហើយនៅក្នុងហាឌីޘមួយទៀត៖ «អ្នកណាដែលចង់ស្បថចូរឱ្យគេស្បថដោយអល់ឡោះឬបើមិនដូច្នោះទេចូរឱ្យគេនៅស្ងៀម»។ ការស្បថនឹងអ្វីផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះគឺជាស៊ីរក់តូចដែលកាតព្វកិច្ចលើមូស្លីមត្រូវតែតាវបាត់និងកម្រិតការស្បថត្រឹមតែអល់ឡោះ ﷻ ពីព្រោះការស្បថគឺជាការលើកតម្កើងហើយការលើកតម្កើងគឺជាសិទ្ធិផ្តាច់មុខរបស់អល់ឡោះ ﷻ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើសំណួររបស់អ្នកសំដៅលើសមាជិកគ្រួសារដូចជាបងប្អូនឬឪពុកម្តាយនោះវាជាកាតព្វកិច្ចលើអ្នកក្នុងការទូន្មាននិងជំទាស់ការប្រព្រឹត្តរបស់ពួកគេ។ ប្រសិនបើពួកគេមិនទទួលយកការទូន្មានហើយនៅតែរឹងរូសបោះបង់សឡាតនិងបោះបង់ការបួសនោះវាជាកាតព្វកិច្ចលើអ្នកក្នុងការបែកចេញពីពួកគេនិងនៅឱ្យឆ្ងាយពីពួកគេស្របតាមបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ﷻ ថា៖ ﴿អ្នកនឹងមិនឃើញក្រុមមនុស្សដែលជឿលើអល់ឡោះនិងថ្ងៃចុងក្រោយមានសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះអ្នកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះនិងរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់ទ្រង់ឡើយទោះបីជាពួកគេជាឪពុកកូនៗ បងប្អូនឬសាច់ញាតិរបស់ពួកគេក៏ដោយ﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់មុចាដាឡះ៖ ២២]។

ច្បាប់នៃអ្នកបោះបង់ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) និងការតាវបាត់សំណួរ៖ កាលពីវ័យយុវជនខ្ញុំធ្លាប់សឡាតម្តងម្កាលនិងបោះបង់សឡាតម្តងម្កាលដោយថែរក្សាតែការសឡាតថ្ងៃសុក្រ (ជុមអាត់) ប៉ុន្តែប្រហែលបីឆ្នាំមកនេះខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមថែរក្សាគ្រប់ការសឡាតទាំងអស់ដោយមានការសោកស្តាយយ៉ាងខ្លាំងចំពោះការធ្វេសប្រហែសកន្លងមកហើយខ្ញុំបានសងការសឡាតដែលបានខកខានដូចជាសឡាតហ្វាហ្សើរចំនួន ៤ រ៉ាកអាត់ដោយពីររ៉ាកអាត់ជាកាតព្វកិច្ចបច្ចុប្បន្ននិងពីររ៉ាកអាត់ជាការសងបូករួមទាំងពី៉ាកអាត់ស៊ុនណាត់ហើយធ្វើបែបនេះចំពោះរាល់សឡាតហ្វើរឌូផ្សេងទៀតតើតម្រូវការរបស់ខ្ញុំនេះត្រឹមត្រូវដែរឬទេឬតម្រូវឱ្យខ្ញុំធ្វើអ្វីផ្សេងទៀត? ចម្លើយ៖ ទីមួយ៖ ការខ្ជិលច្រអូសនិងការធ្វេសប្រហែសចំពោះការសឡាតគឺជារឿងដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុតនិងអាក្រក់ក្រៃលែង។ ទីពីរ៖ យើងសូមថ្លែងអំណរគុណចំពោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ដែលទ្រង់បានប្រទានការតាវបាត់ (ការប្រែចិត្ត) និងការសោកស្តាយដល់អ្នកចំពោះអ្វីដែលបានកើតឡើងហើយនេះជាកាតព្វកិច្ចលើមូស្លីមគ្រប់រូបនៅពេលដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបគឺត្រូវតែតាវបាត់ចំពោះអល់ឡោះដោយស្មោះត្រង់ដ្បិតអល់ឡោះទទួលយកការតាវបាត់ពីអ្នកដែលប្រែចិត្តនិងអភ័យទោសរាល់បាបកម្មទាំងអស់ហើយការតាវបាត់ពិតប្រាកដនឹងលុបលាងរាល់បាបកម្មមុនៗទាំងអស់។ ដូច្នេះការសរសើរទាំងឡាយជារបស់អល់ឡោះដែលបានប្រទានការតាវបាត់ដល់អ្នកហើយយើងសូមបួងសួងចំពោះទ្រង់ឱ្យប្រទានដល់យើងនិងរូបអ្នកនូវការប្រកាន់ខ្ជាប់លើសច្ចធម៌។ ចំណែកឯបញ្ហានៃការសងសឡាតវិញតាមទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវគឺអ្នកដែលបោះបង់ការសឡាតដោយចេតនាគឺបានធ្លាក់ក្នុងកាហ្វៀរដោយសារទង្វើនោះផ្អែកលើបន្ទូលរបស់ព្យាការី ﷺ ថា៖ «រវាងអ្នកបម្រើនិងការធ្លាក់ក្នុងកាហ្វៀរឬស៊ីរក់គឺការបោះបង់សឡាត»។ ហើយនៅពេលដែលអ្នកបានតាវបាត់ចំពោះអល់ឡោះ ﷻ និងបានថែរក្សាការសឡាតជាប្រចាំនោះគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយហើយអ្នកមិនមានកាតព្វកិច្ចត្រូវសងការសឡាតកន្លងមកឡើយតាមទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវបំផុតហើយអល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុត។ *** សំណួរ៖ តើការបោះបង់សឡាតរបស់មូស្លីមធ្វើឱ្យគេធ្លាក់ចេញពីសាសនាអ៊ីស្លាមដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ការបោះបង់សឡាតដោយចេតនារបស់មូស្លីមប្រសិនបើគេបដិសេធកាតព្វកិច្ចរបស់វានោះគឺធ្វើឱ្យគេធ្លាក់ចេញពីសាសនាអ៊ីស្លាមដោយការឯកភាពជាឯកច្ឆន្ទ (អ៊ីជ្ម៉ា) ពីសំណាក់បណ្តាមូស្លីមទាំងអស់ពីព្រោះគេបានបដិសេធអល់ឡោះ ﷻ និងរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់ទ្រង់ ﷺ ព្រមទាំងបដិសេធការឯកភាពរបស់បណ្តាមូស្លីមនិងបដិសេធគោលការណ៍ចាំបាច់បំផុតមួយនៃសាសនាអ៊ីស្លាម។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេទទួលស្គាល់កាតព្វកិច្ចរបស់វាតែបោះបង់វាចោលដោយសារភាពខ្ជិលច្រអូសនោះមានការខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញប៉ុន្តែទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវគឺគេធ្លាក់ក្នុងកាហ្វៀរផងដែរដោយសារភស្តុតាងជាច្រើនរួមមានបន្ទូលរបស់ព្យាការី ﷺ ថា៖ «រវាងអ្នកបម្រើនិងការធ្លាក់ក្នុងកាហ្វៀរឬស៊ីរក់គឺការបោះបង់សឡាត» ហើយព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «កិច្ចសន្យារវាងពួកយើងនិងពួកគេគឺការសឡាតដូច្នេះអ្នកណាដែលបោះបង់វាគេពិតជាបានធ្លាក់ក្នុងកាហ្វៀរហើយ»។ ហើយអល់ឡោះ ﷻ បានមានបន្ទូលថា៖ ﴿ប្រសិនបើពួកគេតាវបាត់បង្កើតការសឡាតនិងផ្តល់ហ្សាកាត់ (សប្បុរសធម៌កាតព្វកិច្ច) នោះចូរពួកអ្នកបើកផ្លូវឱ្យពួកគេចុះ﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាត់តាវបះ៖ ៥] និងបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ﷻ ថា៖ ﴿ប្រសិនបើពួកគេតាវបាត់បង្កើតការសឡាតនិងផ្តល់ហ្សាកាត់នោះពួកគេគឺជាបងប្អូនរបស់ពួកអ្នកក្នុងសាសនា﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាត់តាវបះ៖ ១១]។ អាយ៉ាត់ទាំងនេះបញ្ជាក់ថាប្រសិនបើពួកគេមិនបង្កើតការសឡាតទេនោះមិនត្រូវបើកផ្លូវឱ្យពួកគេឡើយហើយពួកគេមិនមែនជាបងប្អូនរបស់យើងក្នុងសាសនាឡើយដែលនេះមានន័យថាពួកគេស្ថិតក្នុងភាពកាហ្វៀរ។ ដូចគ្នានេះដែរអល់ឡោះ ﷻ បានមានបន្ទូលអំពីពួកកាហ្វៀរនៅពេលដែលអ្នកឋានសួគ៌សួរពួកគេនៅថ្ងៃបរលោកថា៖ ﴿តើអ្វីដែលបាននាំពួកអ្នកឱ្យធ្លាក់ចូលទៅក្នុងនរកសាការ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ ពួកយើងកាលពីមុនមិនស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលសឡាតឡើយហើយពួកយើងមិនបានផ្តល់អាហារដល់ជនទុគ៌តឡើយ﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់មុទ្ទះស៊ៀរ៖ ៤២-៤៤] រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃអាយ៉ាត់។ នេះជាភស្តុតាងបង្ហាញថាកត្តាដែលតម្រូវឱ្យពួកគេធ្លាក់នរកគឺដោយសារលក្ខណ៖សម្បត្តិដែលពួកគេមានដែលចំណុចដំបូងនិងចម្បងគេបង្អស់គឺការបោះបង់ការសឡាត។

ភាពកាហ្វៀរនៃអ្នកបោះបង់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) និងបញ្ហាសម្បថព្រមទាំងហាជ្ជ (ការដើរយាងកាន់ម៉ាក្កះ) សំណួរ៖ ខ្ញុំមានអាយុសាមសិបប្រាំមួយឆ្នាំប៉ុន្តែទង្វើភាគច្រើនរបស់ខ្ញុំកន្លងមកមិនល្អប្រសើរឡើយដោយខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តការល្មើសជាច្រើនហើយខ្ញុំទើបតែបានបួសរ៉ាម៉ាដានបានតែពីរឆ្នាំប៉ុណ្ណោះព្រមទាំងការសឡាតក៏ដូចគ្នាដែរ។ តើអ្វីជាកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្ញុំចំពោះសឡាតនិងការបួសពីព្រោះខ្ញុំបានប្តេជ្ញាចិត្តយ៉ាងមុតមាំក្នុងការតាវបាត់យ៉ាងស្មោះត្រង់ចំពោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)? ម្យ៉ាងទៀតខ្ញុំបានស្បថជាច្រើនដងហើយបានបំពានលើសម្បថជាច្រើនប៉ុន្តែខ្ញុំមិនដឹងពីចំនួនពិតប្រាកដឡើយតើខ្ញុំត្រូវមានកាតព្វកិច្ចបង់កាហ្វារ៉ាត់ (សំណងលុបលាង) ដែរឬទេហើយត្រូវអនុវត្តយ៉ាងដូចម្តេចខណ៖ដែលខ្ញុំមិនដឹងចំនួនសម្បថដែលបានបំពាននោះ? ចម្លើយ៖ ចំពោះបញ្ហាទីមួយគឺការដែលអ្នកបានបោះបង់ការសឡាតនិងការបួសអស់រយ៖ពេលជាច្រើនឆ្នាំក្នុងកំឡុងពេលដែលអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបែបនោះអ្នកមិនមែនស្ថិតក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាមឡើយពីព្រោះអ្នកណាដែលបោះបង់សឡាតដោយចេតនាគឺជាកាហ្វៀរមិនថាគេបដិសេធកាតព្វកិច្ចឬទទួលស្គាល់កាតព្វកិច្ចតែបោះបង់ដោយសារការខ្ជិលច្រអូសឡើយតាមទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវ។ ក្នុងរយ៖ពេលទាំងមូលនោះអ្នកមិនមានសាសនាឡើយប៉ុន្តែនៅពេលដែលអល់ឡោះ ﷻ បានប្រទានការតាវបាត់ដល់អ្នកហើយអ្នកបានតាវបាត់និងថែរក្សាការបួសព្រមទាំងការសឡាតនោះការតាវបាត់ដ៏ស្មោះត្រង់នឹងលុបលាងរាល់បាបកម្មមុនៗទាំងអស់ហើយអ្នកមិនចាំបាច់សងអ្វីដែលបានខកខានមុនពេលតាវបាត់ឡើយ។ ចំណែកឯបញ្ហាសម្បថដែលអ្នកបានស្បថហើយបានបំពានដោយមិនដឹងចំនួនពិតប្រាកដអ្នកត្រូវតែព្យាយាមប៉ាន់ប្រមាណចំនួននិងបង់កាហ្វារ៉ាត់លុបលាងដោយប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ឧទាហរណ៍បើអ្នកប៉ាន់ស្មានថាមានដប់សម្បថចូរប្រុងប្រយ័ត្នដោយបន្ថែមលើសពីនោះហើយត្រូវបញ្ឈប់ការឧស្សាហ៍ស្បថនៅពេលអនាគតដ្បិតអល់ឡោះ ﷻ បានមានបន្ទូលថា៖ ﴿ហើយអ្នកកុំគោរពតាមជនគ្រប់រូបដែលឧស្សាហ៍ស្បថដ៏ថោកទាបឡើយ﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់ក្វាឡាំម៖ ១០]។ ការឧស្សាហ៍ស្បថនាំមកនូវការលំបាកនិងការធ្វេសប្រហែសចំពោះសម្បថដូច្នេះអ្នកត្រូវចៀសវាងការស្បថនៅពេលអនាគតនិងប៉ាន់ស្មានកាហ្វារ៉ាត់សម្រាប់អតីតកាល។ សំណួរ៖ ខ្ញុំសូមជម្រាបជូនថាខ្ញុំមានអាយុសែសិបប្រាំឆ្នាំហើយខ្ញុំធ្លាប់បានបោះបង់ការសឡាតនិងមិនបានបួសរ៉ាម៉ាដានអស់រយ៖ពេលបួនឆ្នាំប៉ុន្តែកាលពីឆ្នាំមុនខ្ញុំបានទៅបំពេញកាតព្វកិច្ចហាជ្ជតើហាជ្ជនេះអាចលុបលាងការបួសនិងសឡាតដែលខ្ញុំបានខកខានកន្លងមកដែរឬទេហើយបើមិនអាចលុបលាងបានតើខ្ញុំត្រូវធ្វើដូចម្តេច? ចម្លើយ៖ ការបោះបង់ការសឡាតដោយចេតនាគឺជារឿងធ្ងន់ធ្ងរក្រៃលែងពីព្រោះការសឡាតគឺជាសសរទ្រទ្រង់ទីពីរនៃសសរទ្រទ្រង់ទាំងប្រាំនៃសាសនាអ៊ីស្លាម។ ប្រសិនបើមូស្លីមបោះបង់វាដោយចេតនានោះគឺជាការធ្លាក់ក្នុងកាហ្វៀរដូចដែលព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «រវាងអ្នកបម្រើនិងការធ្លាក់ក្នុងកាហ្វៀរគឺការបោះបង់សឡាត» និងបន្ទូលថា៖ «កិច្ចសន្យារវាងពួកយើងនិងពួកគេគឺការសឡាតដូច្នេះអ្នកណាដែលបោះបង់វាគេពិតជាបានធ្លាក់ក្នុងកាហ្វៀរហើយ»។ អល់ឡោះ ﷻ ក៏បានបញ្ជាក់ពីអ្នកនរកផងដែរថា៖ ﴿តើអ្វីដែលបាននាំពួកអ្នកឱ្យធ្លាក់ចូលទៅក្នុងនរកសាការ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ ពួកយើងកាលពីមុនមិនស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលសឡាតឡើយ﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់មុទ្ទះស៊ៀរ៖ ៤២-៤៤]។ ដូច្នេះការបោះបង់សឡាតដោយចេតនារយ៖ពេលជាច្រើនឆ្នាំនាំឱ្យធ្លាក់ក្នុងកាហ្វៀរប៉ុន្តែនៅពេលអ្នកតាវបាត់យ៉ាងពិតប្រាកដចំពោះអល់ឡោះ ﷻ និងថែរក្សាសឡាតនោះអល់ឡោះនឹងលុបលាងបាបកម្មកន្លងមក។ ចំណែកឯហាជ្ជវិញវាមិនអាចលុបលាងការបោះបង់សឡាតឬការបោះបង់ការបួសបានឡើយពីព្រោះអំពើទាំងនេះជាបាបកម្មធំៗបំផ្លិចបំផ្លាញ (កាអ៍បះអៀរ)។ លើសពីនេះប្រសិនបើអ្នកបានបំពេញហាជ្ជក្នុងអំឡុងពេលដែលអ្នកមិនសឡាតនោះហាជ្ជរបស់អ្នកគឺមិនត្រឹមត្រូវ (មិនសុពលភាព) ឡើយពីព្រោះអ្នកដែលមិនសឡាតគឺគ្មានសាសនាអ៊ីស្លាមឡើយហើយគ្មានអំពើល្អណាមួយត្រូវបានទទួលយកពីគេឡើយរហូតដល់គេតាវបាត់។ ដូច្នេះប្រសិនបើអ្នកបានធ្វើហាជ្ជក្នុងពេលដែលបោះបង់សឡាតអ្នកត្រូវតែបំពេញហាជ្ជឡើងវិញក្រោយពេលតាវបាត់។ *** ការបោះបង់សឡាតដោយសារភាពខ្ជិលច្រអូសសំណួរ៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានទទួលមរណភាពក្រោយពេលធ្លាក់ខ្លួនឈឺដោយជំងឺផ្លូវចិត្តជាយូរមកហើយក្នុងអំឡុងពេលឈឺគាត់មិនបានបួសនិងមិនបានសឡាតឡើយហើយមុនពេលឈឺគាត់ក៏តែងតែខ្ជិលច្រអូសក្នុងការសឡាតជាញឹកញាប់ផងដែរ។ ខ្ញុំបារម្ភពីការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះលើគាត់ដូច្នេះខ្ញុំតែងតែឌុអា (ការអង្វរសុំព្រះ)ឱ្យគាត់ក្នុងការសឡាតរបស់ខ្ញុំប៉ុន្តែតើអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំសឡាតជំនួសគាត់ឬបួសសងជំនួសគាត់ចំពោះអ្វីដែលគាត់បានបោះបង់ក្នុងជីវិតដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើឪពុករបស់អ្នកបានបោះបង់ការសឡាតដោយចេតនានិងបន្តរហូតដល់ស្លាប់នោះស្ថានភាពរបស់គាត់គឺធ្ងន់ធ្ងរក្រៃលែងនិងគួរឱ្យភ័យខ្លាចចំពោះការធ្លាក់ក្នុងកាហ្វៀរពីព្រោះអ្នកណាដែលបោះបង់សឡាតដោយបដិសេធកាតព្វកិច្ចគឺជាកាហ្វៀរដោយការឯកភាពជាឯកច្ឆន្ទហើយអ្នកដែលបោះបង់ដោយសារការខ្ជិលច្រអូស...

គ្រោះថ្នាក់នៃអ្នកស្លាប់ដែលបោះបង់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) និងការសួរសុខទុក្ខ...ទោះបីជាគាត់ទទួលស្គាល់កាតព្វកិច្ចរបស់វាក៏ដោយក៏គាត់ជាកាហ្វៀរផងដែរតាមទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើឪពុករបស់អ្នកបានបោះបង់ការសឡាតហើយបន្តស្ថានភាពបែបនេះរហូតដល់ស្លាប់ដោយបោះបង់សឡាតទាំងស្រុងឬសឡាតម្តងម្កាលនិងបោះបង់ម្តងម្កាលនោះស្ថានភាពរបស់គាត់គឺធ្ងន់ធ្ងរក្រៃលែងហើយមិនអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើឌុអា (ការអង្វរសុំព្រះ) (បួងសួង) សុំការអភ័យទោសឱ្យគាត់ឡើយប្រសិនបើគាត់បានស្លាប់ក្នុងស្ថានភាពបែបនោះ។ ចំណែកឯការសងសឡាតជំនួសវិញការសឡាតមិនអាចសងជំនួសគ្នាបានឡើយហើយគ្មាននរណាម្នាក់អាចសឡាតជំនួសអ្នកដទៃបានឡើយ។ អ្វីដែលជាកាតព្វកិច្ចលើមូស្លីមគ្រប់រូបគឺត្រូវថែរក្សាការសឡាតរបស់ខ្លួននិងថែរក្សាសាសនារបស់ខ្លួនដោយមិនត្រូវធ្វេសប្រហែសឡើយពីព្រោះការស្លាប់អាចមកដល់ក្នុងពេលដែលគេកំពុងធ្វេសប្រហែសនិងបោះបង់សឡាត។ ប្រសិនបើគេស្លាប់ក្នុងស្ថានភាពបែបនោះគ្មានអ្វីអាចជួយគាត់បានឡើយទោះជាការឌុអាឬការធ្វើទាន (ស្វ៉ាដាកក់) ក៏ដោយសូមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ការពារពីការណ៍នេះពីព្រោះគាត់បានបំផ្លាញសសរទ្រទ្រង់នៃសាសនាអ៊ីស្លាម។ ដូច្នេះមិនអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកឌុអាឱ្យគាត់ឡើយហើយគ្មានការសងសឡាតជំនួសគាត់ឡើយដោយសារគាត់បានស្លាប់ក្រៅពីសាសនាអ៊ីស្លាមប្រសិនបើគាត់បន្តស្ថានភាពនោះរហូតដល់ស្លាប់ដោយមិនបានតាវបាត់។ សំណួរ៖ អ្នកសួរបញ្ជាក់ថាគាត់បានកើតជំងឺផ្លូវចិត្តរហូតដល់ទទួលមរណភាពប៉ុន្តែស្ថានភាពបោះបង់សឡាតនិងបួសនេះបានកើតឡើងតាំងពីមុនពេលគាត់កើតជំងឺម្ល៉េះ? ចម្លើយ៖ នេះមានន័យថាគាត់បានបោះបង់វាដោយចេតនាដោយគ្មានឧបសគ្គ شرعي (ស្របច្បាប់) ឡើយហើយជំងឺផ្លូវចិត្តធម្មតាមិនមែនជាឧបសគ្គរារាំងពីការសឡាតឡើយដ្បិតមនុស្សអាចសឡាតបានទោះបីជាមានជំងឺក៏ដោយដូច្នេះការបោះបង់សឡាតបង្ហាញពីការមិនចង់សឡាត។ សំណួរ៖ ចុះប្រសិនបើជំងឺនោះបណ្តាលឱ្យបាត់បង់ស្មារតីទាំងស្រុងតើត្រូវបានលើកលែងដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើជំងឺឈានដល់កម្រិតបាត់បង់ស្មារតីបាត់បង់សតិសម្បជញ្ញ៖ នោះទើបត្រូវបានលើកលែងផ្អែកលើបន្ទូលរបស់ព្យាការី ﷺ ថា៖ «ប៊ិចត្រូវបានលើកលែងលើមនុស្សបីប្រភេទ» ដោយក្នុងនោះរួមមាន «ជនវិកលចរិតរហូតដល់ដឹងខ្លួនឡើងវិញ»។ ប៉ុន្តែអ្នកសួរបានបញ្ជាក់ថាគាត់បានបោះបង់សឡាតតាំងពីមុនពេលកើតជំងឺម្ល៉េះ។ សំណួរ៖ ចុះការបួសសងជំនួសគាត់តើត្រឹមត្រូវដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ការបួសសងជំនួសក្នុងករណីនេះគឺមិនត្រឹមត្រូវឡើយពីព្រោះគាត់ជាអ្នកបោះបង់សឡាត។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ជាអ្នកថែរក្សាសឡាតហើយបានខកខានការបួសមួយចំនួនដោយសារជំងឺឬឧបសគ្គ شرعي ហើយបានស្លាប់នោះទើបអនុញ្ញាតឱ្យសាច់ញាតិបួសសងជំនួសគាត់ស្របតាមបន្ទូលរបស់ព្យាការី ﷺ ថា៖ «អ្នកណាដែលស្លាប់ដោយនៅជំពាក់ការបួសនោះអាណាព្យាបាលរបស់គេត្រូវបួសសងជំនួសគេ»។ *** ការសួរសុខទុក្ខអ្នកបោះបង់សឡាតសំណួរ៖ តើអ្វីជាច្បាប់នៃការទៅសួរសុខទុក្ខអ្នកបោះបង់សឡាតនៅពេលគេមានជំងឺការជួយព្យាបាលគេឬការហែរសពរបស់គេនៅពេលគេស្លាប់? ចម្លើយ៖ ចំពោះការទៅសួរសុខទុក្ខនិងការជួយព្យាបាលប្រសិនបើសង្ឃឹមថាការសួរសុខទុក្ខនោះអាចជាមូលហេតុនៃការណែនាំការអំពាវនាវឱ្យគេតាវបាត់និងវិលត្រឡប់មកកាន់សាសនាវិញនោះជារឿងដ៏ល្អប្រសើរ។ ពួកអ្នកអាចទៅសួរសុខទុក្ខនិងទូន្មានប្រៀនប្រដៅគេព្រមទាំងអំពាវនាវឱ្យគេតាវបាត់សង្ឃឹមថាអល់ឡោះ ﷻ នឹងប្រទានការតាវបាត់ដល់គេហើយពួកអ្នកបានក្លាយជាមូលហេតុនៃសេចក្តីល្អនោះ។

ហាមឃាត់ការហែរសពអ្នកបោះបង់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) និងលក្ខខណ្ឌនៃការរាប់អានដូចគ្នានេះដែរការខិតខំជួយព្យាបាលគាត់ប្រសិនបើមានផលប្រយោជន៍ឬសង្ឃឹមថានឹងជះឥទ្ធិពលដល់ចរិយាសម្បត្តិការតាវបាត់និងការកែប្រែខ្លួនរបស់គាត់នោះជារឿងល្អប្រសើរណាស់។ ប៉ុន្តែចំពោះការហែរសពរបស់គាត់នៅពេលគាត់ស្លាប់ខណ៖ដែលពួកអ្នកដឹងយ៉ាងច្បាស់ថាគាត់មិនដែលសឡាតសោះឡើយនិងបានបោះបង់ការសឡាតទាំងស្រុងដោយចេតនានោះមិនអនុញ្ញាតឱ្យពួកអ្នកចូលរួមហែរសពរបស់គាត់ឡើយពីព្រោះគាត់បានស្លាប់ក្នុងភាពកាហ្វៀរ។ ហើយសពរបស់កាហ្វៀរគឺមូស្លីមមិនត្រូវហែរហមមិនត្រូវសឡាតជើណាហ្សាស់លើគាត់ហើយមិនត្រូវកប់នៅក្នុងទីបញ្ចុះសពរបស់បណ្តាមូស្លីមឡើយប្រសិនបើបានបញ្ជាក់ច្បាស់ថាគាត់មិនដែលសឡាតសោះនិងបោះបង់សឡាតដោយចេតនារហូតដល់ស្លាប់ពីព្រោះគាត់បានស្លាប់ដូចការស្លាប់របស់កាហ្វៀរសូមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ការពារពីការណ៍នេះដូច្នេះមិនអនុញ្ញាតឱ្យហែរសពរបស់គាត់ឡើយ។ *** ការអង្គុយរួមនិងការរាប់អានជាមួយអ្នកបោះបង់សឡាតសំណួរ៖ តើអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំអង្គុយរួមនិងរាប់អានជាមួយអ្នកបោះបង់សឡាតដែលនៅតែរឹងរូសបោះបង់វាដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ មិនអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកអង្គុយរួមនិងចូលរួមបរិភោគអាហារជាមួយគាត់ឡើយលើកលែងតែអ្នកធ្វើការទូន្មាននិងជំទាស់នឹងទង្វើរបស់គាត់ដោយសង្ឃឹមថាអល់ឡោះ ﷻ នឹងណែនាំគាត់តាមរយ៖ដៃរបស់អ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកធ្វើបែបនេះជាមួយគាត់នោះគឺអនុញ្ញាតឬជាកាតព្វកិច្ចលើរូបអ្នកក្នុងការអនុវត្ត។ ពីព្រោះនេះជាផ្នែកមួយនៃការទប់ស្កាត់អំពើអាក្រក់ (មުންកើរ) និងជាការអំពាវនាវទៅកាន់អល់ឡោះ ﷻ សង្ឃឹមថាអល់ឡោះនឹងណែនាំគាត់តាមរយ៖អ្នក។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នករាប់អានអង្គុយរួមនិងបរិភោគអាហារជាមួយគាត់ដោយគ្មានការទូន្មានឬជំទាស់ខណ៖ដែលគាត់នៅតែបន្តបោះបង់សឡាតឬប្រព្រឹត្តអំពើបាបធំៗ នោះមិនអនុញ្ញាតឱ្យអ្នករាប់អានឡើយ។ អល់ឡោះ ﷻ បានដាក់បណ្តាសាលើពួកពូជពង្សអ៊ីស្រាអែលដោយសារទង្វើបែបនេះដូចដែលទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ ﴿ពួកកាហ្វៀរក្នុងចំណោមពូជពង្សអ៊ីស្រាអែលត្រូវបានដាក់បណ្តាសាតាមរយ៖អណ្តាតរបស់ដាវូដនិងអ៊ីសាបុត្រម៉ារយ៉ាំមដោយសារពួកគេបានល្មើសនិងបានបំពាន។ ពួកគេមិនបានហាមឃាត់គ្នាទៅវិញទៅមកពីអំពើអាក្រក់ដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្តឡើយ﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់ម៉ាអ៊ិដះ៖ ៧៨-៧៩]។

ការហាមឃាត់អំពើបាបនិងស្ថានភាពភរិយាដែលមិនសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) នៅក្នុងការបកស្រាយអាយ៉ាត់នោះបានបញ្ជាក់ថា៖ បុគ្គលម្នាក់បានឃើញម្នាក់ទៀតប្រព្រឹត្តអំពើបាបហើយបានហាមឃាត់គេលុះថ្ងៃបន្ទាប់មកគេបានជួបបុគ្គលនោះកំពុងប្រព្រឹត្តបាបដដែលប៉ុន្តែគេលែងហាមឃាត់ហើយបែរជាចូលរួមរាប់អានបរិភោគផឹកនិងអង្គុយជាមួយគ្នាទៅវិញ។ នៅពេលដែលអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)បានទតឃើញទង្វើបែបនោះពីពួកគេទ្រង់បានធ្វើឱ្យដួងចិត្តរបស់ពួកគេរឹងរូសដូចគ្នាហើយបានដាក់បណ្តាសាលើពួកគេតាមរយ៖បណ្តាព្យាការីរបស់ពួកគេ។ ហើយរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ បានព្រមានយើងកុំឱ្យប្រព្រឹត្តទង្វើបែបនេះដើម្បីកុំឱ្យយើងរងទណ្ឌកម្មដូចដែលពួកគេបានរងគ្រោះហើយអល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុត។ សំណួរ៖ ចំពោះមនុស្សបែបនេះឬអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាបផ្សេងទៀតតើការចូលរួមរាប់អាននិងបន្តទូន្មានពួកគេដោយសង្ឃឹមថានឹងកែប្រែពួកគេឬការនៅឱ្យឆ្ងាយនិងចាកចេញពីការជួបជុំរបស់ពួកគេតើមួយណាល្អជាង? ចម្លើយ៖ អ្វីដែលល្អបំផុតគឺការទូន្មានពួកគេលើកលែងតែការនៅឱ្យឆ្ងាយពីពួកគេមានផលប្រយោជន៍ក្នុងការរារាំងពួកគេ។ ប្រសិនបើការនៅឆ្ងាយធ្វើឱ្យពួកគេមានការភ្ញាក់រលឹកនិងខ្មាសអៀនដែលនាំឱ្យពួកគេបញ្ឈប់ទង្វើនោះនោះត្រូវតែនៅឱ្យឆ្ងាយពីពួកគេ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើការនៅឆ្ងាយគ្មានផលអ្វីទេនោះគេស្ថិតនៅចន្លោះជម្រើសពីរ៖ គឺចូលរួមរាប់អានដើម្បីទូន្មានបញ្ជាលើអំពើល្អនិងហាមឃាត់អំពើអាក្រក់ប៉ុន្តែប្រសិនបើឃើញថាគ្មានប្រយោជន៍ទេនោះត្រូវតែចាកចេញនិងនៅឱ្យឆ្ងាយពីពួកគេ។ *** ការរស់នៅជាមួយភរិយាដែលមិនសឡាតសំណួរ៖ ខ្ញុំមានភរិយាម្នាក់ដែលកាលពីមុនមិនសឡាតមិនបួសនិងមិនបំពេញកាតព្វកិច្ចសាសនាឬកាតព្វកិច្ចជាភរិយាឡើយប៉ុន្តែខ្ញុំបានបង្រៀននាងនូវអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងតែនាងនៅតែមិនប្រកាន់ខ្ជាប់ការសឡាតដោយបោះបង់វាជាញឹកញាប់និងថែមទាំងសើចចំអកឱ្យខ្ញុំនៅពេលដែលខ្ញុំបង្រៀនឬបញ្ជាឱ្យនាងសឡាតទៀតផង។ តើអ្វីជាច្បាប់ក្នុងការបន្តរស់នៅជាមួយនាងដោយសារការលំបាកក្នុងការរៀបការជាមួយស្ត្រីល្អផ្សេងទៀតព្រោះតែថ្លៃបណ្ណាការ (ម៉ាហារ) ឡើងថ្លៃខ្ពស់ដែលក្លាយជាឧបសគ្គដ៏ធំ?

ហាមឃាត់ការរួមរស់ជាមួយភរិយាដែលសើចចំអកសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) និងការលែងលះចម្លើយ៖ មិនអនុញ្ញាតឱ្យបន្តរស់នៅជាមួយស្ត្រីដែលមានលក្ខណ៖បែបនេះឡើយដែលនាងសើចចំអកលើការសឡាតសើចចំអកលើអ្នកដែលបញ្ជាឱ្យនាងសឡាតនិងបោះបង់ការសឡាតដ្បិតនាងគឺជាកាហ្វៀរមិនអនុញ្ញាតឱ្យរួមរស់ជាមួយនាងឡើយស្របតាមបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ថា៖ ﴿ហើយពួកអ្នកកុំរក្សាចំណងនរកជាមួយស្ត្រីកាហ្វៀរឡើយ﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់មុមតាហ៊ីណះ៖ ១០] និងបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ﷻ ថា៖ ﴿ហើយពួកអ្នកកុំរៀបការជាមួយស្ត្រីមុសស៊ីរីក (អ្នកពហុទេព) រហូតដល់នាងមានជំនឿហើយពិតប្រាកដណាស់ខ្ញុំបម្រើស្រីដែលមានជំនឿគឺប្រសើរជាងស្ត្រីមុសស៊ីរីកទោះបីជានាងធ្វើឱ្យពួកអ្នកពេញចិត្តក៏ដោយ﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់បាក្វារ៉ះ៖ ២២១]។ ស្ត្រីរូបនេះគឺជាកាហ្វៀរដរាបណានាងមិនសឡាតនិងសើចចំអកលើការសឡាតព្រមទាំងការបញ្ជាឱ្យសឡាតដូច្នេះមិនអនុញ្ញាតឱ្យអ្នករួមរស់ជាមួយនាងឡើយ។ ចំណែកឯការលើកឡើងរបស់អ្នកអំពីការលំបាកក្នុងការរៀបការនោះអល់ឡោះ ﷻ នឹងសម្រួលនូវសេចក្តីល្អហើយអ្នកណាដែលបោះបង់អ្វីមួយដើម្បីអល់ឡោះនោះអល់ឡោះនឹងជំនួសមកវិញនូវអ្វីដែលប្រសើរជាងនេះ។ សេចក្តីសង្ខេប៖ មិនអនុញ្ញាតឱ្យបន្តរស់នៅជាមួយនាងក្នុងស្ថានភាពបែបនេះឡើយដរាបណានាងមិនបានតាវបាត់ចំពោះអល់ឡោះ ﷻ និងថែរក្សាការសឡាតដ្បិតស្ត្រីរូបនេះមិនអាចធ្វើជាភរិយារបស់មូស្លីមបានឡើយហើយមូស្លីមក៏មិនអនុញ្ញាតឱ្យរក្សានាងក្នុងចំណងនរកដែរ។ *** ស្ត្រីរស់នៅជាមួយស្វាមីដែលមិនសឡាតសំណួរ៖ ស្ត្រីអារ៉ាប់មូស្លីមម្នាក់បានរៀបការជាមួយបុរសម្នាក់ដែលនាងមិនធ្លាប់ស្គាល់ពីមុនមកដែលគាត់ធ្វើការនៅប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ហើយបានស្នើសុំឪពុករបស់នាងដើម្បីឱ្យនាងទៅរស់នៅជាមួយគាត់។ ក្រោយពេលរៀបការនិងទៅដល់អាល្លឺម៉ង់នាងបានដឹងថាគាត់មិនសឡាតនិងមិនបួសឡើយថែមទាំងបង្ខំនាងឱ្យធ្វើម្ហូបឱ្យគាត់នៅពេលថ្ងៃត្រង់នៃខែរ៉ាម៉ាដានព្រមទាំងប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ផ្សេងៗទៀត។ នាងបានព្យាយាមកែប្រែគាត់តែគ្មានលទ្ធផលទើបនាងសុំលែងលះហើយការលែងលះក៏បានសម្រេចតើនាងត្រឹមត្រូវដែរឬទេក្នុងការសុំលែងលះ? បន្ទាប់មកនាងបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ប្រទេសបែលហ្ស៊ិកជាមួយអ្នកជិតខាងចាស់របស់នាងហើយនាងកំពុងធ្វើការនៅទីនោះដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិតខ្លួនឯង...

ការបែកចេញពីស្វាមីមិនសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) និងច្បាប់ស្ត្រីធ្វើដំណើរ...និងផ្គត់ផ្គង់ឪពុកដ៏ក្រីក្ររបស់នាង។ នាងរស់នៅតែម្នាក់ឯងជាមួយគ្រួសារមួយនៅទីនោះដោយរស់នៅក្នុងផ្ទះជាមួយពួកគេប៉ុន្តែការហូបចុកនិងការគេងគឺដាច់ដោយឡែកហើយពួកគេបានផ្តល់សេរីភាពពេញលេញដល់នាងក្នុងការប្រតិបត្តិសាសនាទាំងការសឡាតនិងការបួស។ តើការរស់នៅរបស់នាងជាមួយគ្រួសារនេះផ្ទុយនឹងសាសនាដែរឬទេ? ម្យ៉ាងទៀតនាងសឡាតតែពេលត្រឡប់មកពីធ្វើការវិញប៉ុណ្ណោះដោយសឡាតប្រមូលផ្តុំគ្រប់ពេលព្រោះកន្លែងធ្វើការមិនសមរម្យសម្រាប់សឡាតតើអ្វីជាច្បាប់ក្នុងរឿងនេះ? ចម្លើយ៖ ទីមួយ៖ យើងសូមកោតសរសើរអ្នកសួរចំពោះការប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសាសនានិងការយកចិត្តទុកដាក់លើពិធីសាសនា។ ចំពោះការបែកចេញពីស្វាមីរបស់អ្នកដោយសារអ្នកបានឃើញថាគាត់មិនប្រកាន់ខ្ជាប់សាសនាមិនសឡាតនិងមិនបួសនោះគឺជាកាតព្វកិច្ចលើរូបអ្នកហើយមិនអនុញ្ញាតឱ្យអ្នករស់នៅជាមួយគាត់ក្នុងស្ថានភាពបែបនោះឡើយពីព្រោះអ្នកណាដែលបោះបង់ការសឡាតដោយចេតនាគឺជាកាហ្វៀរហើយស្ត្រីមូស្លីមមិនត្រូវនៅក្រោមចំណងនរកជាមួយកាហ្វៀរឡើយ។ ដូច្នេះអ្នកបានធ្វើត្រូវយ៉ាងល្អប្រសើរក្នុងការបែកចេញពីស្វាមីដ៏អាក្រក់នេះនិងការការពារសាសនារបស់អ្នក។ ចំណែកឯការធ្វើដំណើររបស់អ្នកទៅកាន់ប្រទេសបែលហ្ស៊ិកតែម្នាក់ឯងនិងការរស់នៅជាមួយគ្រួសារដទៃ (ដែលមិនមែនជាមហារ៉ម) នោះគឺជារឿងមិនអនុញ្ញាតឡើយ៖ ទីមួយ៖ ការធ្វើដំណើររបស់ស្ត្រីដោយគ្មានមហារ៉ម (អ្នកការពារស្របច្បាប់) គឺជារឿងមិនអនុញ្ញាតឡើយ។ ទីពីរ៖ ការរស់នៅជាមួយគ្រួសារដទៃនិងមនុស្សចម្លែកដែលមិនមែនជាមហារ៉មគឺជាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ការហាមឃាត់) លើស្ត្រីមូស្លីម។ អ្វីដែលខ្ញុំសូមណែនាំអ្នកគឺត្រូវត្រឡប់ទៅកាន់ស្រុកកំណើតរបស់អ្នកវិញឬឱ្យឪពុករបស់អ្នកទៅជាមួយប្រសិនបើអ្នកចង់ធ្វើដំណើរទៅកាន់បែលហ្ស៊ិកឬកន្លែងផ្សេងទៀត។ ចំណែកការធ្វើដំណើរតែម្នាក់ឯងរស់នៅតែម្នាក់ឯងឬរស់នៅជាមួយគ្រួសារដទៃគឺសាសនាអ៊ីស្លាមមិនគាំទ្រឡើយហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ មិនពេញចិត្តឡើយពីព្រោះស្ត្រីគឺជាអោរ៉ាត់ (ត្រូវតែបិទបាំងនិងការពារ) ហើយមិនអនុញ្ញាតឱ្យនាងធ្វើដំណើរគ្មានមហារ៉មឬរស់នៅជាមួយគ្រួសារដែលមានបុរសដទៃឡើយពីព្រោះការណ៍នេះប្រឈមនឹងការល្បួងនិងគ្រោះថ្នាក់។ *** ការតាវបាត់របស់អ្នកបោះបង់សឡាតសំណួរ៖ ជីវិតភាគច្រើនរបស់ខ្ញុំបានកន្លងផុតទៅដោយគ្មានការសឡាតតើខ្ញុំត្រូវធ្វើដូចម្តេចឥឡូវនេះតើត្រូវសងឬបង់កាហ្វារ៉ាត់ឬតាវបាត់ហើយត្រូវធ្វើតាមវិធីណា? ចម្លើយ៖ កាតព្វកិច្ចលើរូបអ្នកគឺត្រូវតាវបាត់ (ប្រែចិត្ត) ចំពោះអល់ឡោះ ﷻ និងថែរក្សាការសឡាតពេញមួយជីវិតដែលនៅសល់ព្រមទាំងប្តេជ្ញាចិត្តលើលក្ខខណ្ឌនៃការតាវបាត់ដែលរួមមាន៖ ការសោកស្តាយចំពោះអតីតកាលការបញ្ឈប់អំពើបាបទាំងស្រុងនិងការតាំងចិត្តថានឹងមិនវិលត្រឡប់ទៅរកវាវិញឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកអនុវត្តការតាវបាត់នេះនិងប្រតិបត្តិតាមបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះ ﷻ នៅពេលអនាគតព្រមទាំងថែរក្សាសឡាតនោះគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយសម្រាប់អ្នកហើយអ្នកមិនចាំបាច់សងការសឡាតកន្លងមកឡើយពីព្រោះអ្នកបានបោះបង់សឡាតដោយចេតនាដែលជាការកាហ្វៀរចំពោះអល់ឡោះ ﷻ ហើយការបោះបង់សឡាតដោយចេតនាធ្វើឱ្យមនុស្សធ្លាក់ចេញពីសាសនាអ៊ីស្លាមតាមទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់អ្នកប្រាជ្ញ។ *** ការតាវបាត់លុបលាងបាបកម្មកន្លងមកសំណួរ៖ ខ្ញុំបានបោះបង់ការសឡាតអស់រយ៖ពេលជាច្រើនឆ្នាំហើយខ្ញុំមិនដឹងចំនួនសឡាតដែលខ្ញុំបានបោះបង់ឡើយប៉ុន្តែអាល់ហាំឌូឡុះឥឡូវនេះខ្ញុំមានការសោកស្តាយនិងបានចាប់ផ្តើមសឡាតតើខ្ញុំត្រូវសងការសឡាតក្នុងឆ្នាំកន្លងមកដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយសម្រាប់អ្នកនូវការតាវបាត់ចំពោះអល់ឡោះ ﷻ ចំពោះអ្វីដែលបានកន្លងផុតនិងការថែរក្សា...

ការតាវបាត់លុបលាងបាបកម្មនិងការសាងសង់ម៉ាស្ជិទ...ការថែរក្សាការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)នៅពេលអនាគតហើយការតាវបាត់ពិតប្រាកដនឹងលុបលាងរាល់បាបកម្មមុនៗទាំងអស់ពីព្រោះការបោះបង់សឡាតរបស់អ្នកក្នុងកំឡុងពេលកន្លងមកដោយចេតនាគឺធ្វើឱ្យធ្លាក់ចេញពីសាសនាអ៊ីស្លាមតាមទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវបំផុតរបស់អ្នកប្រាជ្ញ។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលអ្នកបានតាវបាត់ចំពោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ដោយស្មោះត្រង់និងថែរក្សាការសឡាតនោះគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយសម្រាប់អ្នកតាមការកំណត់របស់អល់ឡោះ។ *** ការសាងសង់និងជួសជុលម៉ាស្ជិទសំណួរ៖ តើអនុញ្ញាតឱ្យជនមិនមែនមូស្លីមទទួលបន្ទុកសាងសង់និងជួសជុលម៉ាស្ជិទដែរឬទេខណ៖ដែលការណ៍នេះតម្រូវឱ្យពួកគេចូលទៅខាងក្នុងអង្គុយនិងនិយាយគ្នាក្នុងម៉ាស្ជិទ? ចម្លើយ៖ មិនគួរធ្វេសប្រហែសក្នុងរឿងនេះឡើយហើយមិនត្រូវទុកចិត្តពួកកាហ្វៀរដោយប្រគល់កិច្ចការរបស់បណ្តាមូស្លីមឱ្យពួកគេឡើយជាពិសេសការត្រួតពិនិត្យនិងការសាងសង់ម៉ាស្ជិទ។ ផ្ទុយទៅវិញកិច្ចការនេះគួរតែប្រគល់ឱ្យកម្មករនិងជាងជាមូស្លីមដ្បិតពួកគេមានច្រើនណាស់អរគុណចំពោះអល់ឡោះ។ ដូច្នេះគប្បីប្រុងប្រយ័ត្ននិងចៀសវាងរឿងបែបនេះហើយត្រូវឱ្យជាងនិងអ្នកម៉ៅការជាមូស្លីមជាអ្នកទទួលបន្ទុកសាងសង់ជួសជុលនិងរៀបចំម៉ាស្ជិទដ្បិតពួកគេមានយ៉ាងច្រើនកុះករអាល់ហាំឌូឡុះដូច្នេះមិនចាំបាច់ងាកទៅរកអ្នកដទៃក្រៅពីមូស្លីមឡើយ។ *** ការសឡាតក្នុងម៉ាស្ជិទដែលមានទីបញ្ចុះសពនៅខាងមុខសំណួរ៖ នៅក្នុងភូមិរបស់យើងមានម៉ាស្ជិទចាស់មួយដែលគេប្រារព្ធការសឡាតថ្ងៃសុក្រ (ជុមអាត់) និងសឡាតជាក្រុមប៉ុន្តែនៅទិសគីបឡាត់នៃម៉ាស្ជិទនេះមានទីបញ្ចុះសពចាស់និងថ្មីព្រមទាំងមានផ្នូរមួយចំនួននៅជាប់នឹងជញ្ជាំងគីបឡាត់នៃម៉ាស្ជិទនេះផងដែរ។ ម្យ៉ាងទៀតនៅចំកណ្តាលទីបញ្ចុះសពនោះមានផ្លូវដើរសម្រាប់បុរសស្ត្រីនិងរថយន្តឆ្លងកាត់តើអ្វីជាច្បាប់ក្នុងរឿងនេះ?

ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ក្នុងម៉ាស្ជិទជាប់ទីបញ្ចុះសពនិងផ្នូរក្នុងម៉ាស្ជិទចម្លើយ៖ ប្រសិនបើផ្នូរទាំងឡាយត្រូវបានញែកដាច់ពីម៉ាស្ជិទហើយម៉ាស្ជិទមិនត្រូវបានសាងសង់ឡើងដោយសារតែផ្នូរទាំងនោះទេគឺសាងសង់ឡើងសម្រាប់តែការសឡាតហើយទីបញ្ចុះសពស្ថិតនៅកន្លែងដាច់ដោយឡែកពីវាដោយមិនមានចេតនាដាក់ទីបញ្ចុះសពនៅជាប់ម៉ាស្ជិទឬដាក់ម៉ាស្ជិទនៅជាប់ទីបញ្ចុះសពឡើយពោលគឺទីកន្លែងនីមួយៗស្ថិតនៅដាច់ដោយឡែកពីគ្នានិងមានរបាំងខណ្ឌចែកនោះគ្មានការហាមឃាត់ក្នុងការសឡាតក្នុងម៉ាស្ជិទនោះឡើយពីព្រោះម៉ាស្ជិទនេះមិនត្រូវបានសាងសង់នៅលើផ្នូរឡើយទោះបីជាទីបញ្ចុះសពនៅក្បែរនោះក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើម៉ាស្ជិទត្រូវបានសាងសង់នៅលើផ្នូរនោះមិនអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតក្នុងនោះឡើយហើយការសឡាតគឺមិនត្រឹមត្រូវ (មិនសុពលភាព) ឡើយពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់ការសឡាតនៅក្បែរផ្នូរនិងហាមឃាត់ការសាងសង់ម៉ាស្ជិទនៅលើផ្នូរព្រមទាំងបានព្រមានយ៉ាងតឹងរ៉ឹងនិងបានដាក់បណ្តាសាលើអ្នកដែលប្រព្រឹត្តទង្វើបែបនេះពីព្រោះវាជាមធ្យោបាយនាំទៅរកស៊ីរក់ (ការរួមផ្សំដៃគូជាមួយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ) និងជាទង្វើរបស់ពួកគ្រិស្តនិងពួកមុសស៊ីរីក។ ការសាងសង់ម៉ាស្ជិទនៅលើផ្នូរគឺជាការហាមឃាត់យ៉ាងដាច់ខាតក្នុងច្បាប់ Sharia អ៊ីស្លាមដែលរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ បានដាក់បណ្តាសាលើអ្នកប្រព្រឹត្ត។ ដូចគ្នានេះដែរការសឡាតនៅក្បែរផ្នូរទោះបីជាគ្មានម៉ាស្ជិទសាងសង់លើវាក៏ដោយក៏ត្រូវបានហាមឃាត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងផងដែរហើយព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់ការសឡាតបែរមុខទៅរកផ្នូរពីព្រោះវាជាមធ្យោបាយនាំទៅរកស៊ីរក់។ ចំពោះបញ្ហាផ្លូវឆ្លងកាត់កណ្តាលទីបញ្ចុះសពប្រសិនបើផ្លូវនោះត្រូវបានកំណត់ច្បាស់លាស់ហើយផ្នូរនៅសងខាងផ្លូវដោយមិនមានការជាន់លើផ្នូរទេនោះគ្មានបញ្ហាឡើយពីព្រោះផ្លូវនេះមិនបានកាត់លើផ្នូរឡើយប៉ុន្តែគប្បីធ្វើរបងឬជញ្ជាំងខណ្ឌចែករវាងផ្លូវនិងផ្នូរដើម្បីការពារកុំឱ្យអ្នកធ្វើដំណើរជាន់ឬរំខានដល់ផ្នូរ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើផ្លូវនោះកាត់លើផ្នូរនិងជាន់លើផ្នូរនោះគឺហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ហាមឃាត់) ដាច់ខាតពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់ការអង្គុយលើផ្នូរនិងការដើរជាន់លើផ្នូរដោយសារវាជាការបៀតបៀននិងមើលងាយដល់អ្នកស្លាប់។ *** ការសឡាតក្នុងម៉ាស្ជិទដែលមានផ្នូរនៅខាងក្នុងសំណួរ៖ នៅក្នុងភូមិរបស់យើងមានម៉ាស្ជិទមួយហើយនៅខាងក្នុងមានផ្នូររបស់ស្ហៃខម្នាក់ឈ្មោះអាល់បុស្តានីតើអនុញ្ញាតឱ្យកម្ទេចផ្នូរដែលសាងសង់ក្នុងម៉ាស្ជិទនេះចេញហើយបញ្ចូលទីធ្លានោះទៅក្នុងផ្ទៃក្រឡារបស់ម៉ាស្ជិទដែរឬទេ? ពីព្រោះមនុស្សខ្លះនិយាយថា៖ នេះជាកំហុសហើយអ្នកខ្លះទៀតនិយាយថា៖ ស្ហៃខមិនផ្តល់គុណឬទោសទេមិនបាច់កម្ទេចឡើយខណ៖ដែលមានបន្ទប់មួយនៅទីនោះដែលគេតែងតែអារសត្វបូជាពីការឌូអា (ការអង្វរសុំព្រះ) និងផ្សេងៗទៀតតើយើងត្រូវធ្វើដូចម្តេច? ចម្លើយ៖ ពិតប្រាកដណាស់ព្យាការី ﷺ បានព្រមានយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ពីការសាងសង់ម៉ាស្ជិទនៅលើផ្នូរនិងការយកផ្នូរធ្វើជាកន្លែងថ្វាយបង្គំព្រមទាំងបានសង្កត់ធ្ងន់យ៉ាងខ្លាំងដោយទ្រង់ ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «កំហឹងរបស់អល់ឡោះបានកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងលើក្រុមមនុស្សដែលបានយកផ្នូរនៃបណ្តាព្យាការីនិងមនុស្សល្អៗរបស់ពួកគេធ្វើជាម៉ាស្ជិទ» និងបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ﷺ ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ពួកជំនាន់មុនពួកអ្នកធ្លាប់បានយកផ្នូរនៃបណ្តាព្យាការីរបស់ពួកគេធ្វើជាម៉ាស្ជិទដូច្នេះចូរពួកអ្នកកុំយកផ្នូរធ្វើជាម៉ាស្ជិទឱ្យសោះ...»

ហាមឃាត់ការសាងសង់ម៉ាស្ជិទលើផ្នូរនិងការដកផ្នូរចេញ «...ពីព្រោះខ្ញុំហាមឃាត់ពួកអ្នកពីការណ៍នោះ» និងហាឌីޘជាច្រើនទៀតដែលបានហាមឃាត់ទង្វើដ៏អាក្រក់នេះដែលនាំឱ្យផ្នូរទាំងឡាយក្លាយជារូបបដិមាដែលគេគោរពបូជាក្រៅពីអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ព្រមទាំងមានការអារសត្វបូជានិងការឌូអា (ការអង្វរសុំព្រះ)ចំពោះផ្នូរទាំងនោះដូចដែលអ្នកសួរបានលើកឡើងដ្បិតនេះជាទង្វើរបស់ពួកយុគអវិជ្ជា (ចាហ៊ីលីយ៉ាស់) និងជាទង្វើរបស់ពួកយូដានិងគ្រិស្តចំពោះបណ្តាព្យាការីនិងមនុស្សល្អៗរបស់ពួកគេ។ ហើយទង្វើបែបនេះហើយដែលបាននាំឱ្យកើតមានស៊ីរក់ក្នុងចំណោមប្រជាជាតិរបស់ព្យាការីនូហ ﵇ នៅពេលដែលពួកគេបានជ្រុលនិយមចំពោះមនុស្សល្អៗ និងអ្នកស្លាប់រហូតដល់គោរពបូជាពួកគេក្រៅពីអល់ឡោះសូមអល់ឡោះប្រទានសេចក្តីសុខក្សេមក្សាន្ត។ អ្វីដែលព្យាការី ﷺ បានព្រមានបានកើតឡើងពិតប្រាកដក្នុងប្រជាជាតិនេះដោយផ្នូរត្រូវបានគេយកធ្វើជាម៉ាស្ជិទនៅតាមទីក្រុងជាច្រើនមានការសាងសង់ដំបូលកោងពីលើហើយការគោរពសក្ការ៖ជាច្រើនប្រភេទត្រូវបានបង្វែរទៅរកផ្នូរទាំងនោះព្រមទាំងមានការបួងសួងសុំសេចក្តីត្រូវការពីពួកគេក្រៅពីអល់ឡោះ ﷻ គ្មានអំណាចនិងគ្មានកម្លាំងអ្វីក្រៅពីអល់ឡោះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ឧត្តុង្គឧត្តមឡើយ។ ចំណែកឯសំណួររបស់អ្នកដែលសួរថា៖ តើត្រូវដកផ្នូរចេញពីម៉ាស្ជិទដែរឬទេ? កាតព្វកិច្ចលើបណ្តាមូស្លីមគឺត្រូវពិនិត្យលើបញ្ហានេះ៖ ប្រសិនបើផ្នូរមានវត្តមានមុនម៉ាស្ជិទហើយម៉ាស្ជិទត្រូវបានសាងសង់ពីលើវាក្រោយមកនោះកាតព្វកិច្ចគឺត្រូវតែកម្ទេចម៉ាស្ជិទចោលហើយទុកផ្នូរឱ្យនៅដដែលពីព្រោះផ្នូរមានសិទ្ធិមុនហើយម៉ាស្ជិទនេះត្រូវបានសាងសង់ឡើងលើមូលដ្ឋានស៊ីរក់និងការល្មើសនឹងអល់ឡោះព្រមទាំងរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់ទ្រង់ដូច្នេះត្រូវតែកម្ទេចវាចោល។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើផ្ទុយទៅវិញគឺម៉ាស្ជិទត្រូវបានសាងសង់ឡើងមុនលើមូលដ្ឋានស្របច្បាប់ Sharia និងជំនឿត្រឹមត្រូវបន្ទាប់មកទើបមានគេយកសពមកកប់ក្នុងនោះនោះកាតព្វកិច្ចគឺត្រូវតែជីកគាស់ផ្នូរនោះយកចេញពីម៉ាស្ជិទដើម្បីឱ្យម៉ាស្ជិទវិលត្រឡប់ទៅរកភាពត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់វិញនិងដើម្បីកម្ចាត់បទឧក្រិដ្ឋដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនេះ។ នេះជាកាតព្វកិច្ចលើបណ្តាមូស្លីមប្រសិនបើពួកអ្នកមានអំណាចនិងលទ្ធភាពចូរអនុវត្តវាចុះ។ សំណួរ៖ ប្រសិនបើឧបមាថាម៉ាស្ជិទត្រូវបានសាងសង់មុនផ្នូរតើអ្វីជាច្បាប់នៃការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ក្នុងនោះមុនពេលជីកគាស់ផ្នូរចេញ? ចម្លើយ៖ ដរាបណាម៉ាស្ជិទនោះមានផ្នូរនៅខាងក្នុងហើយមានចេតនាធ្វើការគោរពបូជាសឡាតនិងអារសត្វឌូអានៅទីនោះគឺមិនអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតក្នុងនោះឡើយពីព្រោះវាបានក្លាយជាកន្លែងស៊ីរក់និងជាវិហារសម័យយុគអវិជ្ជាដែលមិនអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតឡើយ។ *** ការសឡាតក្នុងម៉ាស្ជិទដែលមានការប្រព្រឹត្តប៊ីឌអាហ៍សំណួរ៖ ម៉ាស្ជិទមួយមានការប្រព្រឹត្តប៊ីឌអាហ៍ (ការច្នៃបង្កើតក្នុងសាសនា) ជារៀងរាល់សប្តាហ៍តើអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតក្នុងនោះដែរឬទេហើយប្រសិនបើប៊ីឌអាហ៍នេះត្រូវបានបញ្ឈប់តើអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ អ្នកមិនបានបញ្ជាក់ពីប្រភេទនៃប៊ីឌអាហ៍នោះទេប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយប៊ីឌអាហ៍គឺជាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ហាមឃាត់) ជាពិសេសការប្រព្រឹត្តវានៅក្នុងម៉ាស្ជិទដែលជាគេហដ្ឋានរបស់អល់ឡោះ ﷻ និងជាទីកន្លែងគោរពសក្ការ៖ មិនអនុញ្ញាតឱ្យប្រារព្ធប៊ីឌអាហ៍ឡើយពីព្រោះប៊ីឌអាហ៍គឺផ្ទុយនឹងច្បាប់ Sharia និងផ្ទុយនឹងការគោរពសក្ការ៖ ហើយវាជាទង្វើរបស់ពួកសៃតននិងអ្នកដើរតាមសៃតន។ ដូច្នេះមិនអនុញ្ញាតឱ្យមូស្លីមប្រព្រឹត្តប៊ីឌអាហ៍នៅកន្លែងណាមួយឡើយជាពិសេសនៅក្នុងម៉ាស្ជិទ។ ប្រសិនបើអ្នកមានលទ្ធភាពលុបបំបាត់និងរារាំងប៊ីឌអាហ៍ក្នុងម៉ាស្ជិទនេះបាននៅពេលអ្នកទៅដល់នោះវាជាកាតព្វកិច្ចលើរូបអ្នកក្នុងការទៅកាន់ម៉ាស្ជិទនោះនិងទប់ស្កាត់ប៊ីឌអាហ៍ព្រមទាំងបង្កើតការសឡាតនិងកសាងម៉ាស្ជិទដោយការស្តាប់បង្គាប់អល់ឡោះ ﷻ តាមរយ៖ការរស់ឡើងវិញនូវស៊ូណាន់ (ប្រពៃណីរបស់ព្យាការី) និងការកម្ចាត់ប៊ីឌអាហ៍។

ការស្វែងរកម៉ាស្ជិទត្រឹមត្រូវនិងច្បាប់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)លើអ្នកស្លាប់លើស៊ីរក់ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកគ្មានលទ្ធភាពលុបបំបាត់ប៊ីឌអាហ៍និងអំពើអាក្រក់ទាំងនេះចេញពីម៉ាស្ជិទនោះទេនោះអ្នកត្រូវតែស្វែងរកម៉ាស្ជិទមួយផ្សេងទៀតដែលគ្មានការប្រព្រឹត្តប៊ីឌអាហ៍ហើយសឡាតនៅទីនោះ។ *** ការសឡាតជើណាហ្សាស់លើអ្នកដែលស្លាប់ក្នុងភាពកាហ្វៀរសំណួរ៖ តើអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតជើណាហ្សាស់លើសពដែលយើងដឹងច្បាស់ថាគាត់មានជំនឿលើពួកអូលីយ៉ាហ៍ (បុគ្គលសច្ចធម៌) ថាអាចផ្តល់គុណឬទោសហើយតែងតែបួងសួងសុំជំនួយពីពួកគេនិងប្រព្រឹត្តទង្វើដែលក្នុងច្បាប់អ៊ីស្លាមចាត់ទុកជាស៊ីរក់តើអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតលើអ្នកដែលស្លាប់ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះដែរឬទេឬលើអ្នកដែលមិនដែលសឡាតសោះលើកលែងតែក្នុងឱកាសពិធីបុណ្យទូទៅដូចជាថ្ងៃបុណ្យអ៊ីឌជាដើម? ចម្លើយ៖ អ្នកណាដែលស្លាប់ក្នុងស្ថានភាពដូចដែលអ្នកបានរៀបរាប់គឺការបួងសួងសុំជំនួយពីអ្នកស្លាប់ (ឥស្តិហ្គាޘះ) និងមានជំនឿថាពួកគេអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ឬគ្រោះថ្នាក់ឬជាអ្នកដែលបោះបង់ការសឡាតដោយចេតនាហើយបានស្លាប់ក្នុងស្ថានភាពបែបនោះនោះគាត់គឺជាកាហ្វៀរសូមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ការពារពីការណ៍នេះ។ មិនត្រូវសឡាតជើណាហ្សាស់លើគាត់ឡើយហើយមិនត្រូវកប់ក្នុងទីបញ្ចុះសពរបស់បណ្តាមូស្លីមឡើយដូចដែលអល់ឡោះ ﷻ បានមានបន្ទូលចំពោះពួកមុសណាហ្វិកហ៍ (កាតព្វកិច្ចសាសនា)ថា៖ ﴿ហើយអ្នកកុំសឡាតលើនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេដែលបានស្លាប់ឱ្យសោះហើយកុំទៅឈរក្បែរផ្នូររបស់គេឡើយដ្បិតពួកគេពិតជាបានប្រកែកបដិសេធ (កាហ្វៀរ) នឹងអល់ឡោះនិងរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់ទ្រង់ហើយពួកគេបានស្លាប់ក្នុងនាមជាជនទុច្ចរិត﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាត់តាវបះ៖ ៨៤]។ ដូច្នេះអ្នកណាដែលស្លាប់លើភាពកាហ្វៀរនិងស៊ីរក់ចំពោះអល់ឡោះគឺមិនត្រូវសឡាតជើណាហ្សាស់លើគាត់មិនត្រូវងូតទឹកសម្អាតសពនិងមិនត្រូវកប់ក្នុងទីបញ្ចុះសពរបស់បណ្តាមូស្លីមឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកដឹងច្បាស់ថាគាត់បានស្លាប់ក្នុងស្ថានភាពបែបនោះដោយមិនបានតាវបាត់នោះអ្នកមិនត្រូវសឡាតលើគាត់ឡើយពីព្រោះគាត់នៅតែប្រកាន់ខ្ជាប់ស៊ីរក់ធំ (ស៊ីរក់អាក់បារ) ឬគាត់នៅតែរឹងរូសបោះបង់ការសឡាតដោយចេតនារហូតដល់ស្លាប់ដូច្នេះមិនត្រូវសឡាតលើគាត់ឡើយដូចដែលយើងបានបញ្ជាក់ពីព្រោះគាត់បានស្លាប់ក្នុងភាពកាហ្វៀរនិងស៊ីរក់។

សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ជាក្រុមរបស់ស្ត្រីនិងការធ្វើតាមអ៊ីម៉ាំពីក្នុងផ្ទះសំណួរ៖ ប្រសិនបើមានក្រុមស្ត្រីរស់នៅក្នុងផ្ទះជាមួយគ្នាតើជាកាតព្វកិច្ចដែលស្ត្រីម្នាក់ត្រូវធ្វើជាអ៊ីម៉ាំដឹកនាំពួកគេក្នុងការសឡាតហ្វើរឌូទាំងអស់ដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ បាទអនុញ្ញាតឱ្យស្ត្រីសឡាតជាក្រុម (ជ៖ម៉ាអាត) បានហើយស្ត្រីម្នាក់អាចធ្វើជាអ៊ីម៉ាំដឹកនាំពួកគេបានប៉ុន្តែនាងមិនត្រូវឈរនៅខាងមុខពួកគេឡើយគឺត្រូវឈរនៅចំកណ្តាលជួរជាមួយពួកគេ។ សំណួរ៖ ប៉ុន្តែនាងសួរថាតើវាជាកាតព្វកិច្ច (វ៉ាជីប) ដែរឬទេមានន័យថាតើតម្រូវឱ្យពួកគេត្រូវតែសឡាតជាក្រុមរាល់ពេលសឡាតហ្វើរឌូ? ចម្លើយ៖ មិនមែនជាកាតព្វកិច្ចឡើយ! ការសឡាតជាក្រុមមិនមែនជាកាតព្វកិច្ចលើស្ត្រីឡើយដ្បិតការសឡាតជាក្រុមគឺកាតព្វកិច្ចសម្រាប់តែបុរសប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកស្ត្រីគឺមិនជាប់កាតព្វកិច្ចឡើយប៉ុន្តែត្រូវបានអនុញ្ញាតឬជាការប្រសើរ (ស៊ុនណាត់) សម្រាប់ពួកគេក្នុងការសឡាតជាក្រុមដោយមានស្ត្រីម្នាក់ធ្វើជាអ៊ីម៉ាំឈរក្នុងជួរជាមួយពួកគេ។ សំណួរ៖ មានន័យថាការសឡាតជាក្រុមរបស់ពួកគេគឺប្រសើរជាងការសឡាតដាច់ដោយឡែកតែម្នាក់ឯងមែនទេ? ចម្លើយ៖ សង្ឃឹមថានឹងទទួលបានការប្រសើរបែបនេះអ៊ិនស្ហាអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)។ *** ស្ត្រីសឡាតក្នុងផ្ទះតាមអ៊ីម៉ាំនៅម៉ាស្ជិទសំណួរ៖ តើអ្វីជាច្បាប់នៃការដែលស្ត្រីសឡាតនៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកគេដោយធ្វើតាមអ៊ីម៉ាំនៅក្បែរនោះតាមរយ៖ការស្តាប់ឮសំឡេងតាមមេក្រូតើការសឡាតនោះត្រឹមត្រូវដែរឬទេឬតម្រូវឱ្យសឡាតឡើងវិញ? ចម្លើយ៖ យើងយល់ឃើញថាការសឡាតរបស់ស្ត្រីនៅក្នុងផ្ទះរបស់នាងដោយធ្វើតាមអ៊ីម៉ាំដោយគ្រាន់តែស្តាប់ឮសំឡេងតាមមេក្រូនោះគឺមិនត្រឹមត្រូវ (មិនសុពលភាព) ឡើយពីព្រោះសំឡេងមេក្រូអាចបន្លឺទៅឆ្ងាយហើយផ្ទះអាចនៅឆ្ងាយពីម៉ាស្ជិទដោយមានផ្លូវនិងចន្លោះខណ្ឌចែកជាច្រើន។ ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ...

ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ក្រៅម៉ាស្ជិទនិងការចេញទៅម៉ាស្ជិទរបស់ស្ត្រី...ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះមិនត្រឹមត្រូវឡើយសម្រាប់ស្ត្រីក្នុងការធ្វើតាមអ៊ីម៉ាំនិងសឡាតខណ៖ដែលនាងនៅក្រៅម៉ាស្ជិទផ្ទុយទៅវិញនាងត្រូវសឡាតសម្រាប់ខ្លួននាងផ្ទាល់ហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជាអ្នកដឹងបំផុត។ សំណួរ៖ ប្រសិនបើផ្ទះនៅក្បែរម៉ាស្ជិទឬនៅជាប់ជញ្ជាំងម៉ាស្ជិទតើអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើតាមអ៊ីម៉ាំពីក្នុងផ្ទះដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ មិនអនុញ្ញាតឡើយទោះបីជាផ្ទះនៅជាប់នឹងម៉ាស្ជិទក៏ដោយដរាបណាផ្ទះនោះនៅក្រៅបរិវេណម៉ាស្ជិទហើយនាងមើលមិនឃើញអ៊ីម៉ាំនិងមើលមិនឃើញជួរអ្នកសឡាតនៅពីក្រោយអ៊ីម៉ាំ។ ការអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតនៅពីក្រោយអ៊ីម៉ាំពីក្រៅម៉ាស្ជិទគឺសម្រាប់តែករណីចាំបាច់ (ដារ៉ូរ៉ាត់) ប៉ុណ្ណោះដូចជាករណីដែលម៉ាស្ជិទចង្អៀតណែននៅថ្ងៃសុក្រហើយអ្នកខ្លះត្រូវសឡាតនៅលើផ្លូវជាប់នោះដោយស្តាប់ឮសំឡេងអ៊ីម៉ាំក្នុងករណីចាំបាច់នេះទើបអនុញ្ញាត។ ប៉ុន្តែស្ត្រីរូបនេះមិនមានការចាំបាច់អ្វីឡើយនាងនៅក្រៅម៉ាស្ជិទហើយនាងមិនមែនជាអ្នកដែលត្រូវកាតព្វកិច្ចសឡាតជ៖ម៉ាអាតឡើយ។ *** ស្ត្រីចេញទៅសឡាតនៅម៉ាស្ជិទសំណួរ៖ ប្រសិនបើស្ត្រីចេញទៅសឡាតតារ៉ាវ៉េហ៍នៅម៉ាស្ជិទប៉ុន្តែស្វាមីរបស់នាងមិនពេញចិត្តហើយនិយាយទៅកាន់នាងថា៖ «ការសឡាតនៅផ្ទះទទួលបានផលបុណ្យច្រើនជាងសម្រាប់នាង» តើសម្តីនេះត្រឹមត្រូវកម្រិតណា? ចម្លើយ៖ ទីមួយ៖ ត្រូវដឹងថានៅពេលដែលស្ត្រីចេញទៅកាន់ម៉ាស្ជិទឬទីកន្លែងផ្សេងទៀតនាងត្រូវតែស្លៀកពាក់បិទបាំងកាយឱ្យបានជិតល្អមិនត្រូវចេញទៅក្រៅដោយមានការតុបតែងលម្អខ្លួនឬលាបទឹកអប់ឡើយដោយត្រូវស្លៀកសម្លៀកបំពាក់បិទបាំងមិនឆើតឆាយមិនមានក្លិនក្រអូបនិងត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នចៀសវាងអ្វីដែលអាចបង្កការល្បួង (ហ្វីតណាស់) ដល់មនុស្សឬនាំឱ្យនាងធ្លាក់ក្នុងការល្បួង។ នេះជាសុជីវធម៌ទូទៅក្នុងការចេញទៅកាន់ម៉ាស្ជិទនិងទីកន្លែងផ្សេងទៀត។

ច្បាប់ស្ត្រីទៅម៉ាស្ជិទនិងលក្ខខណ្ឌសម្លៀកបំពាក់ចំណែកឯការចេញទៅកាន់ម៉ាស្ជិទដើម្បីសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ជាមួយបណ្តាមូស្លីមមិនថាការសឡាតហ្វើរឌូឬសឡាតតារ៉ាវ៉េហ៍និងតាហាជ្ជុដក្នុងខែរ៉ាម៉ាដានឬសឡាតអ៊ីឌសឡាតសុំទឹកភ្លៀង (ឥស្តិស្ក្វា) សឡាតថ្ងៃសុក្រឬការទៅស្តាប់មេរៀនសាសនានៅម៉ាស្ជិទដើម្បីទទួលបានចំណេះដឹងគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយដ្បិតព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ពួកអ្នកកុំរារាំងបាវបម្រើស្រីរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ពីម៉ាស្ជិទរបស់អល់ឡោះឡើយ» ប្រសិនបើការចេញទៅក្រៅរបស់នាងស្របតាមលក្ខខណ្ឌនៃការបិទបាំងកាយនិងសុភាពរាបសារដែលយើងបានរៀបរាប់។ ស្វាមីមិនមានសិទ្ធិរារាំងនាងឡើយប្រសិនបើនាងប្រកាន់ខ្ជាប់នូវភាពថ្លៃថ្នូរការបិទបាំងកាយនិងមានបំណងល្អក្នុងការស្វែងរកបុណ្យផ្អែកលើបន្ទូលរបស់ព្យាការី ﷺ ថា៖ «ពួកអ្នកកុំរារាំងបាវបម្រើស្រីរបស់អល់ឡោះពីម៉ាស្ជិទរបស់អល់ឡោះឡើយ» លើកលែងតែនាងបានប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងសុជីវធម៌ شرعي ហើយស្វាមីបានកត់សម្គាល់ឃើញនោះគាត់មានសិទ្ធិរារាំងនាងបានដូចដែលលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះ ﵂ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ "ប្រសិនបើព្យាការី ﷺ បានឃើញអ្វីដែលស្ត្រីបានច្នៃបង្កើតឡើងនៅពេលនេះទ្រង់ប្រាកដជារារាំងពួកគេពីម៉ាស្ជិទដូចដែលពូជពង្សអ៊ីស្រាអែលបានរារាំងស្ត្រីរបស់ពួកគេដែរ"។ មូលហេតុគឺដោយសារប្រសិនបើស្ត្រីមិនគោរពតាមសុជីវធម៌ شرعي និងមិនបិទបាំងកាយឱ្យបានត្រឹមត្រូវនាងត្រូវតែត្រូវបានរារាំងពីម៉ាស្ជិទនិងកន្លែងផ្សេងទៀតដើម្បីការពារនាង។ ដូចគ្នានេះដែរប្រសិនបើការចេញទៅក្រៅរបស់នាងបង្កផលប៉ះពាល់ដល់កូនៗតូចៗដែលត្រូវការការមើលថែនោះស្វាមីក៏មានសិទ្ធិរារាំងនាងដោយសារតែកូនៗផងដែរហើយអល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុត។ សំណួរ៖ តើស្ត្រីអនុញ្ញាតឱ្យទៅសឡាតជាក្រុមនៅម៉ាស្ជិទជាប្រចាំដែរឬទេហើយតើស្វាមីមានសិទ្ធិរារាំងនាងដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ការចេញទៅសឡាតនៅម៉ាស្ជិទគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតប៉ុន្តែការសឡាតនៅក្នុងផ្ទះរបស់នាងគឺប្រសើរជាងសម្រាប់រូបនាងពីព្រោះការសឡាតនៅផ្ទះមានការបិទបាំងនិងសុវត្ថិភាពជាងពីការល្បួងដូចដែលព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ពួកអ្នកកុំរារាំងបាវបម្រើស្រីរបស់អល់ឡោះពីម៉ាស្ជិទរបស់អល់ឡោះឡើយប៉ុន្តែផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគេគឺប្រសើរជាងសម្រាប់ពួកគេ»។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងចេញទៅម៉ាស្ជិទនាងត្រូវតែប្រកាន់ខ្ជាប់សុជីវធម៌ شرعي ដោយចៀសវាងទឹកអប់ចៀសវាងគ្រឿងអលង្ការនិងសម្លៀកបំពាក់តុបតែងលម្អព្រមទាំងបិទបាំងកាយទាំងស្រុងដោយបិទបាំងមុខបាតដៃនិងប្រអប់ជើងពីក្រសែភ្នែកបុរសដទៃ។ នៅពេលដែលនាងអនុវត្តតាមលក្ខខណ្ឌនេះនាងអាចចេញទៅសឡាតបានហើយត្រូវស្ថិតនៅដាច់ដោយឡែកពីបុរសដោយឈរនៅខាងក្រោយបង្អស់នៃម៉ាស្ជិទ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងមិនគោរពតាមលក្ខខណ្ឌទាំងនេះទេស្វាមីត្រូវតែរារាំងនាង។ *** ការសឡាតដោយសម្លៀកបំពាក់ចង្អៀតនិងស្តើងសំណួរ៖ តើអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតដោយស្លៀកខោខូវប៊យឬខោរឹប (បង់តាលូន) ដែរឬទេចំពោះស្ត្រីនិងបុរសហើយប្រសិនបើស្ត្រីស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ស្តើងដែលមិនបញ្ចេញអោរ៉ាត់តើអ្វីជាច្បាប់បញ្ញត្តិ?

ច្បាប់សម្លៀកបំពាក់រឹបក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) និងការចៀសវាងរឿងរំខានចម្លើយ៖ សម្លៀកបំពាក់រឹបតឹងដែលបង្ហាញទ្រង់ទ្រាយនៃអវយវ៖រាងកាយបង្ហាញទំហំត្រគាកនិងរាងកាយរបស់ស្ត្រីគឺមិនអនុញ្ញាតឱ្យស្លៀកពាក់ឡើយ។ ដូចគ្នានេះដែរបុរសក៏មិនអនុញ្ញាតឱ្យស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់បែបនេះដែរប៉ុន្តែការហាមឃាត់ចំពោះស្ត្រីគឺធ្ងន់ធ្ងរជាងពីព្រោះការល្បួងដោយសារស្ត្រីគឺធំធេងជាង។ ចំពោះការសឡាតវិញប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់បានសឡាតខណ៖ដែលអោរ៉ាត់របស់ខ្លួនត្រូវបានបិទបាំងនោះការសឡាតរបស់គេគឺត្រឹមត្រូវ (សុពលភាព) ដោយសារមានការបិទបាំងអោរ៉ាត់ប៉ុន្តែគេមានបាបចំពោះការស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់រឹបតឹងពីព្រោះវាអាចប៉ះពាល់ដល់ចលនានៃការសឡាតនិងបង្ហាញទម្រង់នៃរាងកាយដែលទាក់ទាញភ្នែកជាពិសេសចំពោះស្ត្រី។ ដូច្នេះស្ត្រីត្រូវតែស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់ធំទូលាយដែលបិទបាំងជិតល្អមិនបង្ហាញទ្រង់ទ្រាយរាងកាយនិងមិនមែនជាក្រណាត់ស្តើងមើលធ្លុះឡើយដោយត្រូវបិទបាំងរាងកាយទាំងមូលមិនខ្លីបញ្ចេញកំភួនជើងដើមដៃឬបាតដៃឡើយហើយត្រូវបិទបាំងមុខចំពោះបុរសដទៃ។ ក្រណាត់ស្តើងមើលធ្លុះមិនត្រូវបានចាត់ទុកជាសម្លៀកបំពាក់បិទបាំងឡើយដូចដែលព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលក្នុងហាឌីޘដ៏ត្រឹមត្រូវថា៖ «មនុស្សពីរប្រភេទនៃប្រជាជាតិរបស់ខ្ញុំដែលខ្ញុំមិនទាន់បានឃើញនៅឡើយគឺ៖ ពួកបុរសដែលមានរំពាត់ដូចកន្ទុយគោដែលពួកគេយកទៅវាយមនុស្សនិងពួកស្ត្រីដែលស្លៀកពាក់តែដូចជាអាក្រាតកាយដើរបង្អួតរាងនិងទាក់ទាញអ្នកដទៃពួកគេនឹងមិនបានធុំក្លិនឋានសួគ៌ឡើយ»។ សម្តីថា «ស្លៀកពាក់តែដូចជាអាក្រាត» មានន័យថាពួកគេស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ពិតមែនប៉ុន្តែជាក់ស្តែងដូចជាស្រាតព្រោះសម្លៀកបំពាក់នោះស្តើងឬរឹបតឹងខ្លាំងមិនអាចបិទបាំងបានពិតប្រាកដ។ ដូច្នេះស្ត្រីមូស្លីមត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ចំពោះរឿងនេះ។ *** ការចៀសវាងរឿងរំខានអារម្មណ៍ក្នុងការសឡាតសំណួរ៖ តើអនុញ្ញាតឱ្យស្ត្រីមូស្លីមសឡាតដោយពាក់ខ្សែកឬចិញ្ចៀនឬសឡាតនៅចំពោះមុខរូបភាពឬកញ្ចក់ឆ្លុះដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ មូស្លីមគ្រប់រូបត្រូវតែចៀសវាងឱ្យឆ្ងាយពីរាល់អ្វីៗទាំងអស់ដែលរំខាននិងធ្វើឱ្យបាត់បង់ការផ្តោតអារម្មណ៍ (ឃុស៊ូ) ក្នុងការសឡាត។ ដូច្នេះមិនគប្បីសឡាតបែរមុខទៅរកកញ្ចក់ឆ្លុះទ្វារដែលបើកចំហឬអ្វីៗដែលនាំឱ្យរំខានអារម្មណ៍ឡើយ។ ដូចគ្នានេះដែរចំពោះរូបភាពមិនគប្បីសឡាតនៅកន្លែងដែលមានរូបភាពព្យួរឬតាំងបង្ហាញឡើយពីព្រោះទីមួយវាជាការយកតម្រាប់តាមអ្នកដែលគោរពបូជារូបភាពនិងទីពីររូបភាពនៅពីមុខនឹងធ្វើឱ្យរំខានអារម្មណ៍ក្នុងការសឡាត។ ចំណែកការពាក់គ្រឿងអលង្ការក្នុងពេលសឡាតប្រសិនបើវាជាអ្វីដែលនាំឱ្យរំខានគប្បីពន្យារពេលពាក់វារហូតដល់សឡាតរួចរាល់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងបានពាក់វាហើយមិនបានចំណាយពេលយូរឬធ្វើចលនាច្រើនទេនោះការសឡាតរបស់នាងគឺត្រឹមត្រូវដ្បិតចលនាបន្តិចបន្តួចមិនធ្វើឱ្យខូចសឡាតឡើយដូចជាការរៀបចំសម្លៀកបំពាក់កន្សែងឬការមើលនាឡិកាជាដើម។

ច្បាប់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ពេលមករដូវនិងការស៊ូជូដទីឡាវ៉ាត់សំណួរ៖ តើការសឡាតត្រូវតែសងក្រោយពេលផុតរដូវ (ហៃឌ) ដូចការបួសដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ទេ! ស្ត្រីមករដូវមិនត្រូវសងការសឡាតឡើយពីព្រោះវាមិនមែនជាស៊ុនណាត់របស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ក្នុងការបញ្ជាឱ្យស្ត្រីមករដូវសងសឡាតឡើយពោលគឺកាតព្វកិច្ចសឡាតត្រូវបានលើកលែងពីនាង។ ហេតុនេះហើយនៅពេលដែលស្ត្រីម្នាក់បានសួរលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះ ﵂ អំពីបញ្ហានេះថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីមករដូវត្រូវសងការបួសតែមិនត្រូវសងការសឡាត?» លោកស្រីអាអ៊ីស្ហះបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់នាងថា៖ «តើនាងជាពួកហារ៉ូរីយ៉ាស់ (ពួកខាវ៉ារិច) មែនទេ?» ពីព្រោះសំណួរនេះជាសំណួររបស់ពួកខាវ៉ារិច។ ស្ត្រីនោះឆ្លើយថា៖ «ទេខ្ញុំមិនមែនជាពួកហារ៉ូរីយ៉ាស់ទេប៉ុន្តែខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ដឹង»។ ពេលនោះមាតានៃអ្នកមានជំនឿបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កាលពីសម័យព្យាការីយើងត្រូវបានបញ្ជាឱ្យសងការបួសប៉ុន្តែមិនត្រូវបានបញ្ជាឱ្យសងការសឡាតឡើយ»។ ហើយស្ថានភាពឈាមក្រោយសម្រាលកូន (នីហ្វាស) ក៏ដូចគ្នាដែរដ្បិតវាមានច្បាប់ដូចគ្នានឹងឈាមរដូវ។ *** សំណួរ៖ តើអ្វីជាច្បាប់ប្រសិនបើស្ត្រីមករដូវនៅពេលដែលទើបតែចូលម៉ោងសឡាតហ្វើរឌូតើនាងត្រូវសងការសឡាតនោះក្រោយពេលផុតរដូវដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើម៉ោងសឡាតហ្វើរឌូបានចូលមកដល់ហើយទើបតែស្រាប់តែកើតមានឈាមរដូវលើនាងនោះនៅពេលដែលផុតរដូវនិងងូតទឹកសម្អាតកាយរួចរាល់នាងត្រូវតែសងការសឡាតនោះដែលនាងទាន់ពេលវេលារបស់វាពីព្រោះសឡាតនោះបានក្លាយជាកាតព្វកិច្ចលើនាងនៅពេលចូលម៉ោងប៉ុន្តែនាងមិនទាន់បានសឡាត។ ដូច្នេះនៅពេលដែលឧបសគ្គបានកន្លងផុតនិងងូតទឹកសម្អាតកាយរួចនាងត្រូវតែប្រញាប់សងការសឡាតនោះភ្លាមៗ។ សំណួរ៖ ប្រសិនបើនាងបានស្អាតបរិសុទ្ធនិងងូតទឹកសម្អាតកាយរួចខណ៖ដែលពេលវេលាសឡាតហ្វើរឌូនោះនៅមិនទាន់ផុតតើនាងត្រូវសឡាតដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ត្រូវតែអនុវត្តតាមលំដាប់លំដោយដោយត្រូវសងសឡាតដែលខកខានជាមុនសិនរួចទើបសឡាតពេលបច្ចុប្បន្ន។ *** ការសឡាតរបស់ស្ត្រីដែលមិនពាក់ហ៊ីយ៉ាបនៅចំពោះមុខបុរសដទៃសំណួរ៖ តើការសឡាតរបស់ស្ត្រីដែលមិនពាក់ហ៊ីយ៉ាប (មិនបិទបាំងមុខ) នៅចំពោះមុខបុរសដទៃត្រឹមត្រូវដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើសំណួរសំដៅលើការដែលនាងមិនបិទបាំងមុខនោះការសឡាតរបស់នាងគឺត្រឹមត្រូវ (សុពលភាព) ក្នុងលក្ខខណ្ឌសឡាតប៉ុន្តែនាងមានបាបចំពោះការបើកមុខនៅចំពោះមុខបុរសដទៃ (ដែលមិនមែនជាមហារ៉ម) ពីព្រោះវាជាកាតព្វកិច្ចលើស្ត្រីក្នុងការបិទបាំងមុខពីបុរសដទៃផ្អែកលើភស្តុតាងជាច្រើនពីគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអាននិងស៊ូណាន់ (ប្រពៃណីរបស់ព្យាការី)។ *** ការគ្របក្បាលរបស់ស្ត្រីសម្រាប់ការស៊ូជូដទីឡាវ៉ាត់សំណួរ៖ ជួនកាលខ្ញុំអានគម្ពីរគួរអានដោយមិនបានគ្របក្បាលប្រសិនបើខ្ញុំជួបអាយ៉ាត់ស៊ូជូដតើខ្ញុំត្រូវស៊ូជូដដោយមិនគ្របក្បាលឬត្រូវគ្របក្បាលជាមុនសិន? ចម្លើយ៖ គប្បីគ្របក្បាលនៅពេលស៊ូជូដទីឡាវ៉ាត់ (ស៊ូជូដពេលអានគម្ពីរ) ពីព្រោះអ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនយល់ឃើញថាវាមានលក្ខណ៖ដូចការសឡាតនិងត្រូវអនុវត្តតាមច្បាប់នៃសឡាតដូច្នេះការគ្របក្បាលគឺជាការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់និងល្អប្រសើរបំផុតហើយអល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុត។

សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ជុមអាត់របស់ស្ត្រីនៅផ្ទះនិងប្រាជ្ញានៃការសូត្រសំណួរ៖ ពីមុនមកខ្ញុំធ្លាប់សឡាតថ្ងៃសុក្រ (ជុមអាត់) នៅផ្ទះដូចដែលបុរសសឡាតដែរគឺពី៉ាកអាត់ស៊ុនណាត់និងពី៉ាកអាត់ហ្វើរឌូប៉ុន្តែក្រោយមកខ្ញុំបានអានសៀវភៅសឡាតមួយដែលបញ្ជាក់ថាស្ត្រីមិនជាប់កាតព្វកិច្ចសឡាតជុមអាត់ឡើយតើទង្វើរបស់ខ្ញុំកន្លងមកខុសដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ អ្នកពិតជាបានយល់ច្រឡំនិងខុសឆ្គងកន្លងមកពីព្រោះការសឡាតជុមអាត់ (ពី៉ាកអាត់) មិនត្រឹមត្រូវសម្រាប់ស្ត្រីឡើយលើកលែងតែនាងបានទៅចូលរួមសឡាតជាមួយបុរសនៅឯម៉ាស្ជិទ។ ប្រសិនបើនាងបានទៅម៉ាស្ជិទនិងសឡាតជាមួយបុរសនោះទើបការសឡាតជុមអាត់របស់នាងត្រឹមត្រូវ។ ចំណែកឯនៅផ្ទះវិញនាងត្រូវតែសឡាតហ្សុហុរចំនួន ៤ រ៉ាកអាត់ធម្មតា។ *** ប្រាជ្ញានៃការសូត្រតិចនិងការសូត្រឮក្នុងការសឡាតសំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាយើងត្រូវសឡាតហ្សុហុរនិងអាសើរដោយសូត្រតិច (ក្នុងចិត្ត) ប៉ុន្តែពេលផ្សេងទៀតដូចជាម៉ាហ្ហ្រិបអ៊ីស្ហានិងហ្វាហ្សើរត្រូវសូត្រឮ? ចម្លើយ៖ ទីមួយ៖ អ្វីដែលជាកាតព្វកិច្ចលើមូស្លីមគឺត្រូវប្រតិបត្តិតាមអ្វីដែលបានបញ្ជាក់ពីព្យាការី ﷺ ទោះបីជាយើងមិនបានដឹងពីប្រាជ្ញា (ហេតុផល) ពីក្រោយវាក៏ដោយពីព្រោះកាតព្វកិច្ចគឺការស្តាប់បង្គាប់មិនថាយើងដឹងពីប្រាជ្ញាឬអត់ឡើយ។ ចំណែកការដឹងពីប្រាជ្ញាគឺជារឿងបន្ទាប់បន្សំដែលបន្ថែមចំណេះដឹងប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះការសូត្រតិចនៅពេលថ្ងៃនិងការសូត្រឮនៅពេលយប់គឺអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជាអ្នកដឹងបំផុតអំពីប្រាជ្ញានៃការណ៍នេះ។ ប៉ុន្តែប្រាជ្ញាដែលអាចយល់បានអល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុតគឺការសឡាតពេលយប់ត្រូវសូត្រឮដោយសារវាជួយឱ្យមានការផ្តោតអារម្មណ៍ (ឃុស៊ូ) កាន់តែខ្លាំងនិងការពិចារណាលើអត្ថន័យនៃគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអានកាន់តែស៊ីជម្រៅដោយសារភាពស្ងប់ស្ងាត់នៃសំឡេងនៅពេលយប់និងការកាត់ផ្តាច់នូវការរំខានផ្សេងៗ ដូចដែលអល់ឡោះ ﷻ បានមានបន្ទូលថា៖ ﴿ពិតប្រាកដណាស់ការក្រោកឡើងនៅពេលយប់គឺមានឥទ្ធិពលខ្លាំងបំផុតនិងមានប្រសាសន៍ត្រឹមត្រូវច្បាស់លាស់បំផុត﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់មុហ្សាំមិល៖ ៦]។ ដូច្នេះការសឡាតពេលយប់មានភាពវិសេសវិសាលហើយការសូត្រគម្ពីរគួរអានឮៗ...

ភាពខុសគ្នានៃការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) និងការបង្រៀនមនុស្សចាស់...ការសូត្រឮមានភាពវិសេសវិសាលពីព្រោះពេលយប់គឺជាពេលវេលាដែលការរំខានត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ចិត្តគំនិតមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ហើយមនុស្សមានឱកាសពេញលេញក្នុងការពិចារណាលើអត្ថន័យធម៌ផ្ទុយពីពេលថ្ងៃដែលជាពេលវេលានៃការបំពេញការងារសំឡេងអ៊ូអរនិងជាពេលដែលមនុស្សភាគច្រើនរវល់រំខានពីការផ្តោតអារម្មណ៍។ *** ការបង្រៀនសឡាតដល់មនុស្សចាស់សំណួរ៖ លោកយាយរបស់ខ្ញុំតែងតែសឡាតគ្រប់ ៥ ពេលជាប្រចាំប៉ុន្តែគួរឱ្យសោកស្តាយណាស់ការសឡាតរបស់គាត់គឺខុសតាំងពីដើមដល់ចប់ដោយជួនកាលគាត់មិនរុកូអ៍មិនអានតាហ៊ីយ៉ាត់ហើយបែរជាអានអាល់-ហ្វាទីហះជំនួសតាហ៊ីយ៉ាត់ព្រមទាំងសាឡាមរាល់ពេលចប់មួយរ៉ាកអាត់ម្តងៗ។ នៅពេលដែលបងប្រុសរបស់ខ្ញុំបានពន្យល់គាត់ថាការសឡាតរបស់គាត់ខុសគាត់បានខឹងជេរប្រមាថនិងយំសោកយ៉ាងខ្លាំងហើយទោះបីជាព្យាយាមបង្រៀនយ៉ាងណាក៏គាត់មិនអាចរៀនបានដែរព្រោះគាត់ទម្លាប់បែបនេះជាយូរមកហើយ។ តើគាត់មានបាបដែរឬទេហើយតើយើងមានកាតព្វកិច្ចត្រូវធ្វើអ្វីខ្លះ? ចម្លើយ៖ ស្ត្រីចំណាស់រូបនេះស្ថិតក្នុងករណីមួយក្នុងចំណោមករណីពីរ៖ ទីមួយ៖ ប្រសិនបើស្ថានភាពស្មារតីរបស់គាត់ចុះខ្សោយឬវង្វេងវង្វាន់ហើយមិនយល់នូវអ្វីដែលគេប្រាប់នោះគាត់មិនមានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយស្របតាមបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ថា៖ ﴿ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះតាមលទ្ធភាពដែលពួកអ្នកអាចធ្វើបាន﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាត់តាហ្កាប៊ុន៖ ១៦]។ ដរាបណាពួកអ្នកបានពន្យល់គាត់ប៉ុន្តែគាត់មិនមានសមត្ថភាពយល់បាននោះគ្មានការបន្ទោសលើគាត់ឡើយពីព្រោះនេះជាកម្រិតអតិបរមានៃសមត្ថភាពរបស់គាត់ហើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើស្មារតីរបស់គាត់នៅល្អធម្មតាហើយគាត់ធ្វើបែបនេះដោយសារតែភាពអវិជ្ជានោះគាត់គ្មានការលើកលែងឡើយពីព្រោះជនអវិជ្ជានៅពេលដែលមានអ្នកមកបង្រៀននិងពន្យល់នោះលេសលើកលែងត្រូវបានដកចេញហើយកាតព្វកិច្ចគឺត្រូវតែដើរតាមមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ។

ទំនួលខុសត្រូវចំពោះមនុស្សចាស់និងជម្រើសរបស់ម៉ាមូមកាតព្វកិច្ចលើពួកអ្នកគឺត្រូវបន្តពន្យល់គាត់ម្តងហើយម្តងទៀតនិងរំលឹកគាត់ឱ្យកោតខ្លាចចំពោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ដោយប្រាប់គាត់ថាទង្វើបែបនេះមិនរួចផុតពីកាតព្វកិច្ចឡើយនេះជាអ្វីដែលស្ថិតក្នុងលទ្ធភាពរបស់ពួកអ្នក។ ប្រសិនបើគាត់កែប្រែនោះអាល់ហាំឌូឡុះប៉ុន្តែបើមិនដូច្នោះទេពួកអ្នកបានបំពេញកាតព្វកិច្ចរបស់ពួកអ្នកហើយហើយចូរបួងសួងសុំការណែនាំពីអល់ឡោះសម្រាប់គាត់។ *** ជម្រើសរបស់ម៉ាមូមនៅពេលអ៊ីម៉ាំក្រោកឡើងបំពេញរ៉ាកអាត់ដែលខ្វះសំណួរ៖ ប្រសិនបើអ៊ីម៉ាំបានសាឡាមបញ្ចប់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ដោយខ្វះចំនួនរ៉ាកអាត់ហើយមានម៉ាមូម (អ្នកសឡាតតាម) ម្នាក់បានក្រោកឡើងដើម្បីសងរ៉ាកអាត់ដែលខ្លួនខកខានបន្ទាប់មកអ៊ីម៉ាំបានដឹងពីការខ្វះនោះហើយបានក្រោកឡើងដើម្បីបំពេញរ៉ាកអាត់ដែលខ្វះខណ៖ដែលម៉ាមូមនោះបានសឡាតមួយរ៉ាកអាត់ហើយនិងនៅសល់មួយរ៉ាកអាត់ទៀតតើម៉ាមូមនោះត្រូវចូលរួមជាមួយអ៊ីម៉ាំវិញឬបន្តសឡាតតែម្នាក់ឯងឱ្យចប់ហើយតើត្រូវមានការស៊ូជូដសាហ្វវី (ស៊ូជូដលុបកំហុសភ្លេច) ដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើអ៊ីម៉ាំបានសាឡាមហើយអ្នកដែលមកយឺត (ម៉ាសប៊ូក) បានក្រោកឡើងដើម្បីសងរ៉ាកអាត់ដែលខកខានរួចស្រាប់តែអ៊ីម៉ាំនឹកឃើញថាការសឡាតរបស់ខ្លួននៅខ្វះហើយបានក្រោកឡើងបំពេញរ៉ាកអាត់នោះក្នុងស្ថានភាពនេះម៉ាមូមមានជម្រើសពីរ៖ ទីមួយគេអាចបន្តសឡាតដាច់ដោយឡែកពីអ៊ីម៉ាំរហូតដល់ចប់សឡាតឬទីពីរគេអាចចូលរួមជាមួយអ៊ីម៉ាំវិញនិងធ្វើតាមអ៊ីម៉ាំនូវអ្វីដែលនៅសល់គឺគេមានសិទ្ធិជ្រើសរើសរវាងជម្រើសទាំងពីរនេះហើយអល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុត។ សំណួរ៖ ទោះបីជាឧបមាថាគេបានសឡាតមួយរ៉ាកអាត់នៃរ៉ាកអាត់ដែលខ្លួនខកខានរួចហើយក៏ដោយតើអនុញ្ញាតឱ្យគេចូលរួមជាមួយអ៊ីម៉ាំវិញដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ គ្មានបញ្ហារារាំងឡើយពោលគឺប្រសិនបើឧបមាថាអ៊ីម៉ាំបានសាឡាមត្រឹមពីររ៉ាកអាត់ក្នុងការសឡាត ៤ រ៉ាកអាត់ហើយម៉ាមូមបានក្រោកឡើងសងខណ៖ដែលម៉ាមូមខកខាន ៣ រ៉ាកអាត់ហើយទាន់អ៊ីម៉ាំបានតែមួយរ៉ាកអាត់បន្ទាប់មកនៅពេលដែលអ៊ីម៉ាំក្រោកឡើងបំពេញខណ៖ដែលម៉ាមូមបានសឡាតមួយឬពី៉ាកអាត់រួចហើយនោះម៉ាមូមអាចចូលរួមជាមួយអ៊ីម៉ាំវិញនូវរ៉ាកអាត់ដែលនៅសល់បានមិនថាចំនួនដែលនៅសល់ស្មើឬតិចជាងចំនួនដែលខ្លួនខកខានឡើយគឺអនុញ្ញាតឱ្យគេចូលរួមជាមួយអ៊ីម៉ាំនិងធ្វើតាមអ៊ីម៉ាំបាន។