ការប្រមូលផ្តុំហ្វាតវ៉ា និងសេចក្តីសម្រេចច្បាប់ឥស្លាម

កាតព្វកិច្ចស្តាប់ការសូត្ររបស់អ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) ចម្លើយ៖ ជាកាតព្វកិច្ចលើម៉ាមូមនៅពេលដែលអ៊ីម៉ាមសូត្រឮគឺត្រូវតែស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់និងស្ងៀមស្ងាត់ផ្អែកលើបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ថា៖ ﴿ហើយនៅពេលដែលគួរអានត្រូវបានសូត្រឡើងចូរពួកអ្នកស្តាប់វាដោយយកចិត្តទុកដាក់និងស្ងៀមស្ងាត់ដើម្បីឱ្យពួកអ្នកទទួលបាននូវក្តីមេត្តាករុណា﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់អាក់រ៉ហ្វ: ២០៤]។ ដូច្នេះមិនអនុញ្ញាតឱ្យម៉ាមូមសូត្រអ្វីឡើយនៅពេលដែលអ៊ីម៉ាមកំពុងសូត្រឮលើកលែងតែស៊ូរ៉ាត់អាល់-ហ្វាទីហះហ៍តាមទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួន។ ក្រៅពីអាល់-ហ្វាទីហះហ៍មិនត្រូវសូត្រអ្វីឡើយគឺត្រូវស្តាប់ការសូត្ររបស់អ៊ីម៉ាម។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ៊ីម៉ាមសូត្រច្រឡំឬទើគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យម៉ាមូមជួយរំលឹកតម្រង់ (ហ្វាត់ហ៍) ប្រសិនបើគាត់ចាំអាយ៉ាត់នោះ។ រីឯការកាន់ក្បាលគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអាន (មុសហាហ្វ) ឈរពីក្រោយអ៊ីម៉ាមដើម្បីចាំកែតម្រូវគាត់គឺមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយនិងគ្មានប្រភពច្បាប់ឡើយ។ *** ការសូត្ររបស់អ្នកដែលមកសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)យឺត (ម៉ាសប៊ូក) សំណួរ៖ បុគ្គលដែលមកទាន់ការសឡាតជាចាម៉ាអាត់តែបានខកខានរកអាត់សូត្រឮតើគេត្រូវសូត្រឮៗនៅពីក្រោយអ៊ីម៉ាមក្នុងរកអាត់សូត្រស្ងាត់ឬត្រូវសូត្រស្ងាត់ហើយចាំសូត្រឮនៅពេលសងតែម្នាក់ឯងក្រោយពេលអ៊ីម៉ាមស្វឡាម? ចម្លើយ៖ ទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវគឺអ្វីដែលអ្នកមកយឺត (ម៉ាសប៊ូក) មកទាន់ជាមួយអ៊ីម៉ាមត្រូវបានចាត់ទុកថាជាចំណុចចាប់ផ្តើម (ដើមដំបូង) នៃការសឡាតរបស់ខ្លួន...

...ប្រសិនបើគេមកទាន់អ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)បានមួយរកអាត់នោះគេត្រូវសូត្រអាល់-ហ្វាទីហះហ៍និងស៊ូរ៉ាត់មួយប្រសិនបើជាសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ស្ងាត់ឬសូត្រអាល់-ហ្វាទីហះហ៍ក្នុងពេលអ៊ីម៉ាមនៅស្ងៀមក្នុងសឡាតឮ។ នៅពេលគេក្រោកឈរឡើងក្រោយពេលអ៊ីម៉ាមស្វឡាមដើម្បីសងរកអាត់ដែលនៅខ្វះនោះរកអាត់ទីមួយដែលគេសងត្រូវចាត់ទុកជារកអាត់ទីពីររបស់គេដូច្នេះគេត្រូវសូត្រអាល់-ហ្វាទីហះហ៍និងស៊ូរ៉ាត់មួយទៀត។ រីឯរកអាត់បន្ទាប់គេសូត្រតែអាល់-ហ្វាទីហះហ៍ប៉ុណ្ណោះ។ សំណួរ៖ ចុះការបន្លឺសំឡេងឮឬស្ងាត់? ចម្លើយ៖ ម៉ាមូមមិនត្រូវបន្លឺសំឡេងឮនៅពីក្រោយអ៊ីម៉ាមជាដាច់ខាត។ ប៉ុន្តែនៅពេលគេក្រោកឈរសងតែម្នាក់ឯងប្រសិនបើជាការសឡាតពេលយប់គេអាចសូត្រឮបានប៉ុន្តែបើជាការសឡាតពេលថ្ងៃគេត្រូវសូត្រស្ងាត់។ *** ការសូត្រគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអានដោយរ៉ិវ៉ាយ៉ាត់ (ការអាន) ច្រើនរបៀបក្នុងសឡាតសំណួរ៖ តើអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកសូត្រគួរអានសូត្រស៊ូរ៉ាត់តែមួយដោយលាយឡំរ៉ិវ៉ាយ៉ាត់ច្រើនរបៀប (ដូចជាដំបូងសូត្រតាមរ៉ិវ៉ាយ៉ាត់ហាហ្វស៍ពីអាស៊ិមបន្ទាប់មកប្តូរទៅរ៉ិវ៉ាយ៉ាត់វ៉ារស្ហពីណាហ៊្វី) ដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ការសូត្រគម្ពីរគួរអានប្រសិនបើស្របតាមអក្សរឆ្លាក់នៃគម្ពីរអ៊ូស្មាន (មុសហាហ្វអ៊ូស្មានី) មានខ្សែស្រឡាយបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ (សាន៉ាដសហ៊ីហ៍) និងមិនចេញក្រៅពីក្បួនអានទាំងដប់ (គីរ៉ាអាតអាស្ហើរ៉ោះហ៍) នោះការសឡាតគឺត្រឹមត្រូវ...

...ប៉ុន្តែការប្តូររបៀបអានឆ្លាស់គ្នាក្នុងពេលសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)តែមួយ (ម្តងសូត្រតាមហាហ្វស៍ម្តងសូត្រតាមវ៉ារស្ហ) គឺមិនគួរគប្បីធ្វើឡើយជាពិសេសប្រសិនបើវាធ្វើឱ្យម៉ាមូមមានការច្របូកច្របល់ឬមិនធ្លាប់ស្គាល់នោះមិនគប្បីធ្វើជាដាច់ខាត។ *** ការបិទភ្នែកក្នុងពេលសឡាតសំណួរ៖ ក្នុងពេលសឡាតខ្ញុំមានអារម្មណ៍ស្ងប់ស្ងាត់ (ឃុស្ហូអ៍) ខ្លាំងនៅពេលខ្ញុំបិទភ្នែកតើការបិទភ្នែកក្នុងពេលសឡាតជាការអនុញ្ញាតឬម៉ាក្រូហ៍ (មិនគប្បី)? ចម្លើយ៖ បណ្តាហ្វាគីហ៍ (អ្នកប្រាជ្ញនីតិសាស្ត្រឥស្លាម) បានបញ្ជាក់ថាអំពើមួយក្នុងចំណោមអំពើដែលម៉ាក្រូហ៍ (មិនគប្បី) ក្នុងការសឡាតគឺការបិទភ្នែកលើកលែងតែមានហេតុផលត្រឹមត្រូវដូចជាមានអ្វីមួយនៅខាងមុខដែលរំខានអារម្មណ៍ទើបអនុញ្ញាតឱ្យបិទភ្នែកដើម្បីកុំឱ្យរំខាន។ ប៉ុន្តែការយកការបិទភ្នែកធ្វើជាទម្លាប់ជាប្រចាំក្នុងពេលសឡាតគឺជាអំពើម៉ាក្រូហ៍។ *** ការទម្លាក់ដៃចុះក្រោមក្នុងពេលសឡាតសំណួរ៖ ខ្ញុំសង្កេតឃើញមូស្លីមមួយចំនួនសឡាតដោយទម្លាក់ដៃចុះក្រោមមិនបានដាក់ដៃនៅទីតាំងត្រឹមត្រូវឡើយតើច្បាប់សាសនាយ៉ាងណាដែរ? ចម្លើយ៖ នៅក្នុងស្ថានភាពឈរក្នុងការសឡាតស៊ុណ្ណះហ៍របស់ព្យាការី ﷺ គឺត្រូវយកបាតដៃស្តាំក្តោបលើកដៃឆ្វេងហើយដាក់នៅលើទ្រូង...

ច្បាប់ស្ដីពីការដាក់ដៃក្នុងពេលឈរសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)...ស៊ុណ្ណះហ៍ដែលត្រូវបានបញ្ជាក់ពីព្យាការី ﷺ គឺការយកដៃស្តាំក្តោបដៃឆ្វេងហើយដាក់នៅលើទ្រូងហើយនេះជាទង្វើដ៏ល្អប្រសើរបំផុត។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេទម្លាក់ដៃទាំងសងខាងចុះក្រោមនោះការសឡាតរបស់គេនៅតែត្រឹមត្រូវពីព្រោះគេគ្រាន់តែខកខានការអនុវត្តស៊ុណ្ណះហ៍ប៉ុណ្ណោះមិនមែនខកខានកាតព្វកិច្ច (វ៉ាជីប) ឡើយ។ ដូច្នេះទង្វើទាំងពីរគឺអនុញ្ញាតប៉ុន្តែការក្តោបដៃដាក់លើទ្រូងគឺប្រសើរនិងពេញលេញបំផុត។ *** ទីតាំងដែលត្រូវលើកដៃតាក់ប៊ីរក្នុងការសឡាតសំណួរ៖ តើអ្នកសឡាតត្រូវលើកដៃទាំងពីរឡើងនៅពេលណាខ្លះក្នុងពេលតាក់ប៊ីរ? ចម្លើយ៖ ទីតាំងដែលត្រូវបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់លាស់ក្នុងការលើកដៃទាំងពីរឡើងក្នុងពេលតាក់ប៊ីររួមមាន ៣ កន្លែង៖ ១. នៅពេលលើកដៃតាក់ប៊ីរ៉តល់អៀហ៍រ៉ម (ចាប់ផ្តើមសឡាត)។ ២. នៅពេលលើកដៃតាក់ប៊ីរចុះរូគួអ៍ (ឱន)។ ៣. នៅពេលងើបឡើងពីរូគួអ៍ (ពោលសាមីអល់ឡាហុលីម៉ានហាមីដះហ៍)។ និងមានកន្លែងទីបួនមួយទៀតដែលអ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនបានបញ្ជាក់គឺនៅពេលក្រោកឈរឡើងពីការអានតាសះហ៊ុដលើកទីមួយ (ក្រោយរកអាត់ទីពីរ)។ ក្រៅពីកន្លែងទាំងនេះគឺមិនត្រូវលើកដៃឡើងឡើយ។ *** ការដាក់ដៃលើទ្រូងក្រោយពេលងើបពីរូគួអ៍សំណួរ៖ តើការដាក់ដៃស្តាំលើដៃឆ្វេងនៅលើទ្រូងក្រោយពេលងើបឡើងពីរូគួអ៍ជាស៊ុណ្ណះហ៍ឬជាប៊ីឌីអាហ៍?

ការដាក់ដៃលើទ្រូងក្រោយពេលងើបពីរូគួអ៍ចម្លើយ៖ ការដាក់បាតដៃស្តាំលើបាតដៃឆ្វេងនិងក្តោបលើទ្រូងក្នុងស្ថានភាពឈរគឺជាស៊ុណ្ណះហ៍ដែលត្រូវបានបញ្ជាក់ពីព្យាការី ﷺ មិនថាក្នុងពេលឈរមុនរូគួអ៍ឬឈរក្រោយពេលងើបពីរូគួអ៍ឡើយ។ ពីព្រោះស្ថានភាពទាំងពីរសុទ្ធតែជាស្ថានភាពនៃការឈរ (គីយ៉ាម) ក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) ហើយព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ចូរពួកអ្នកសឡាតដូចដែលពួកអ្នកបានឃើញខ្ញុំសឡាត»។ ដូច្នេះនេះគឺជាស៊ុណ្ណះហ៍នៃការអនុវត្តដ៏ច្បាស់លាស់មួយ។ *** ការចង្អុលម្រាមដៃចង្អុលក្នុងពេលអានតាសះហ៊ុដសំណួរ៖ តើការចង្អុលនិងកម្រើកម្រាមដៃចង្អុលក្នុងពេលអានតាសះហ៊ុដ (អាត់តាហ៊៊ីយ្យ៉ាត់) មានច្បាប់បែបណា? តើត្រូវកម្រើកនៅពេលពោលពាក្យណាខ្លះហើយមានគតិបណ្ឌិតអ្វីនៅពីក្រោយទង្វើនេះ? ចម្លើយ៖ ការកម្រើកម្រាមដៃចង្អុលក្នុងពេលតាសះហ៊ុដគឺជាស៊ុណ្ណះហ៍ហើយវាត្រូវបានធ្វើឡើងនៅពេលដែលបន្លឺព្រះនាមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ (ឡាហ្វហ្សុលជ៉ាឡាឡះហ៍)។ រីឯគតិបណ្ឌិតនៅពីក្រោយការចង្អុលនេះគឺដើម្បីជាសញ្ញាសម្គាល់អំពី «តាវហ៊ីដ (ការគោរពព្រះមួយអង្គ)» (ជំនឿលើភាពតែមួយគត់នៃអល់ឡោះ ﷻ) ដូចជានៅពេលពោលថា «Ashhadu alla ilaha illallah (ខ្ញុំសូមធ្វើបន្ទាល់ថាគ្មានម្ចាស់ណាមួយដែលត្រូវគោរពសក្ការ៖ពិតប្រាកដក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ)»។ ការធ្វើបែបនេះជាស៊ុណ្ណះហ៍មិនមែនជាកាតព្វកិច្ច (វ៉ាជីប) ឡើយ។

លក្ខខណ្ឌនៃការទាន់ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ជាចាម៉ាអាត់សំណួរ៖ បុរសម្នាក់បានមកទាន់ការសឡាតចាម៉ាអាត់នៅត្រង់តាសះហ៊ុដចុងក្រោយហើយបានអង្គុយជាមួយអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)។ លុះដល់ពេលអ៊ីម៉ាមស្វឡាមគាត់ក៏ស្វឡាមតាមអ៊ីម៉ាមដែរបន្ទាប់មកទើបគាត់ក្រោកឈរសឡាតឡើងវិញតែម្នាក់ឯង។ តើទង្វើរបស់គាត់ត្រឹមត្រូវដែរឬទេ? ហើយតើការមកទាន់តាសះហ៊ុដចុងក្រោយត្រូវបានចាត់ទុកថាទាន់ចាម៉ាអាត់ដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវគឺការសឡាតជាចាម៉ាអាត់មិនត្រូវបានចាត់ទុកថាទាន់ឡើយលុះត្រាតែទាន់យ៉ាងហោចណាស់មួយរកអាត់ពេញលេញ។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលមកទាន់តាសះហ៊ុដចុងក្រោយគួរតែចូលរួមសឡាតជាមួយអ៊ីម៉ាមដើម្បីទទួលបានផលបុណ្យនៃការចូលរួម។ ម៉្យាងវិញទៀតនៅពេលអ៊ីម៉ាមស្វឡាមគេមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យស្វឡាមតាមអ៊ីម៉ាមឡើយផ្ទុយទៅវិញគេត្រូវតែក្រោកឈរឡើងភ្លាមៗដើម្បីសងរកអាត់ដែលខកខាន។ ប្រសិនបើគេចេតនាស្វឡាមតាមអ៊ីម៉ាមនោះការសឡាតរបស់គេគឺមោឃ៖។ ប៉ុន្តែបើធ្វើដោយភ្លេចភ្លាំងឬអវិជ្ជានោះត្រូវធ្វើស៊ុជូដសាហ៍វី (ស៊ុជូដលើកលែងទោសពេលភ្លេច)។ *** ការទាន់រកអាត់ដោយការទាន់រូគួអ៍សំណួរ៖ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់មកទាន់ពេលអ៊ីម៉ាមកំពុងរូគួអ៍ (ឱន) ហើយគាត់បានឱនរូគួអ៍ជាមួយអ៊ីម៉ាមដោយមិនបានសូត្រស៊ូរ៉ាត់អាល់-ហ្វាទីហះហ៍តើការសឡាតរបស់គាត់ត្រឹមត្រូវដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ អ្នកណាដែលមកទាន់អ៊ីម៉ាមកំពុងរូគួអ៍គេត្រូវលើកដៃតាក់ប៊ីរ៉តល់អៀហ៍រ៉មក្នុងសភាពឈរត្រង់ជាមុនសិន...

...គេត្រូវលើកដៃតាក់ប៊ីរ៉តល់អៀហ៍រ៉មក្នុងសភាពឈរត្រង់រួចឱនរូគួអ៍ជាមួយអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) នោះគេត្រូវបានចាត់ទុកថាទាន់រកអាត់នោះហើយហើយការសូត្រអាល់-ហ្វាទីហះហ៍ត្រូវបានលើកលែងក្នុងករណីនេះពីព្រោះទីតាំងឈរសូត្របានកន្លងផុតទៅហើយ។ ភស្តុតាងគឺអាប៊ូពាក្រោះហ៍ ﵁ បានមកទាន់ព្យាការី ﷺ កំពុងរូគួអ៍ហើយគាត់បានរត់មកឱនរូគួអ៍ពេលចប់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) ព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលទៅកាន់គាត់ថា៖ «សូមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)បង្កើនសេចក្តីខ្នះខ្នែងដល់អ្នកប៉ុន្តែកុំប្រញាប់រត់បែបនេះទៀតឡើយ» ដោយលោកមិនបានបង្គាប់ឱ្យគាត់សងរកអាត់នោះឡើងវិញឡើយ។ រីឯហាឌីޘ «គ្មានការសឡាតឡើយចំពោះអ្នកដែលមិនបានសូត្រអាល់-ហ្វាទីហះហ៍» គឺអនុវត្តចំពោះអ៊ីម៉ាមនិងអ្នកសឡាតតែម្នាក់ឯង។ *** ការសឡាតក្រោយការអាហ្សានទីមួយនៅថ្ងៃសុក្រសំណួរ៖ តើការសឡាត ២ រកអាត់នៅថ្ងៃសុក្រក្រោយការអាហ្សានទីមួយនិងក្រោយការសឡាត Tahiyyat អាល់-Masjid មានច្បាប់បែបណា? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើការអាហ្សានទីមួយធ្វើឡើងមុនម៉ោងយូរនោះគេអាចសឡាតស៊ុណ្ណះហ៍ស្ម័គ្រចិត្តបានតាមលទ្ធភាពរហូតដល់អ៊ីម៉ាមឡើងមីនបារ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើការអាហ្សានទីមួយធ្វើឡើងកៀកនឹងការឡើងមីនបាររបស់អ៊ីម៉ាមនោះគ្មានការសឡាតស៊ុណ្ណះហ៍ពិសេសណាមួយសម្រាប់អាហ្សានទីមួយឡើយលើកលែងតែការសឡាត Tahiyyat អាល់-Masjid សម្រាប់អ្នកទើបចូលមកដល់វិហារ។ *** ការសឡាតជូម៉ូអាត់នៅលើកប៉ាល់សំណួរ៖ ពួកយើងធ្វើការជាប្រចាំនៅលើនាវាដឹកទំនិញតាមសមុទ្ររាប់សប្តាហ៍ដោយមានមនុស្សជាង ៦០ នាក់តើពួកយើងត្រូវសឡាតជូម៉ូអាត់ឬសឡាតហ្សុហុរ?

ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)នៅលើកប៉ាល់និងនាវាសមុទ្រចម្លើយ៖ ការសឡាតជូម៉ូអាត់នៅលើកប៉ាល់គឺមិនត្រឹមត្រូវឡើយហើយកាតព្វកិច្ចលើពួកអ្នកគឺត្រូវសឡាតហ្សុហុរពីព្រោះការសឡាតជូម៉ូអាត់ត្រូវបានកំណត់ជាកាតព្វកិច្ចចំពោះតែអ្នករស់នៅជាអចិន្ត្រៃយ៍ប៉ុណ្ណោះ។ រីឯអ្នកដំណើរតាមកប៉ាល់ត្រូវបានចាត់ទុកជាអ្នកដំណើរ (មូសាហ៊្វីរ) ដូច្នេះមិនត្រូវសឡាតជូម៉ូអាត់ឡើយ។ រីឯការបូកបញ្ចូលការសឡាត (ចាម៉ាក) គឺអនុញ្ញាតនៅពេលមានសេចក្តីត្រូវការចាំបាច់។ ហើយការកាត់បន្ថយការសឡាត (កសរពី ៤ រកអាត់មក ២ រកអាត់) គឺជាស៊ុណ្ណះហ៍សម្រាប់អ្នកដំណើរដែលមានចម្ងាយ ៨០ គីឡូម៉ែត្រឡើងទៅ។ ចំពោះទីតាំងសឡាតប្រសិនបើចង្អៀតម៉ាមូមអាចសឡាតនៅបន្ទប់ក្បែរនោះបានដោយស្តាប់សំឡេងអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) ប៉ុន្តែត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នកុំឱ្យឈរនៅពីមុខអ៊ីម៉ាមជាដាច់ខាតពីព្រោះម៉ាមូមត្រូវតែឈរនៅខាងក្រោយឬសងខាងអ៊ីម៉ាម។ *** ការរំលឹកដល់ខាលីហ្វះហ៍រ៉ស៊ីឌីនទាំងបួនក្នុងឃុតពះហ៍ថ្ងៃសុក្រសំណួរ៖ តើការរំលឹកដល់ខាលីហ្វះហ៍រ៉ស៊ីឌីនទាំងបួនរូបក្នុងឃុតពះហ៍ថ្ងៃសុក្រជាកាតព្វកិច្ចដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ការបួងសួងសុំសេចក្តីពេញចិត្តពីអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) (តារ៉ាឌី) ដល់ខាលីហ្វះហ៍រ៉ស៊ីឌីនទាំងបួន (អាប៊ូបាកើ, អ៊ូម៉ើរ, អ៊ូស្មាន, និងអាលី ﵄) នៅក្នុងឃុតពះហ៍ថ្ងៃសុក្រគឺជាទំនៀមទម្លាប់ដ៏ខ្ជាប់ខ្ជួនរបស់មូស្លីមនិងជាអាគីដះហ៍របស់ក្រុមអាហ៍លូស៊ុណ្ណះហ៍វ៉ាល់ចាម៉ាអាត់ក្នុងការស្រឡាញ់និងគាំទ្របណ្តាសាហាវ៉ាហ៍របស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ) ﷺ និងដើម្បីប្រឆាំងនឹងពួករ៉ាហ៊្វីឌះហ៍ (ពួកជ្រុលនិយម) ដែលស្អប់ខ្ពើមសាហាវ៉ាហ៍ស្របតាមបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ﷻ ក្នុងស៊ូរ៉ាត់អាល់ហាសៀរអាយ៉ាត់ទី ១០។

ការបន្លឺពាក្យ «អាមីន» ក្នុងពេលឃុតពះហ៍ថ្ងៃសុក្រសំណួរ៖ តើការបន្លឺពាក្យ «អាមីន» នៅពេលដែលអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)បួងសួងឌុអា (ការអង្វរសុំព្រះ)ក្នុងឃុតពះហ៍ថ្ងៃសុក្រគឺជាប៊ីឌីអាហ៍ (ការបង្កើតថ្មី) ដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ការបន្លឺ «អាមីន» ចំពោះឌុអាដែលខាទីព (អ្នកអានឃុតពះហ៍) បានបួងសួងសម្រាប់បណ្តាមូស្លីមនៅក្នុងឃុតពះហ៍ចុងក្រោយគឺជាការអនុវត្តដ៏ល្អ (មូស្តាហាប់) មិនមែនជាប៊ីឌីអាហ៍ឡើយ។ ប៉ុន្តែមិនត្រូវស្រែកបន្លឺជាសមូហភាពឮៗកងរំពងឡើយផ្ទុយទៅវិញមនុស្សម្នាក់ៗត្រូវបន្លឺអាមីនដោយសំឡេងស្រាលស្ងាត់រៀងៗខ្លួនដើម្បីកុំឱ្យមានការរំខាន។ *** ច្បាប់ស្ដីពីស៊ុជូដទីឡាវ៉ាត់ (Sujud at-Tilawah) សំណួរ៖ យើងឃើញមានសំណេរក្នុងក្បាលគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអានមួយចំនួនថា «កន្លែងស៊ុជូដចំពោះអ្នកប្រាជ្ញក្រៅពីម៉ាលីក» តើការណ៍នេះលើកលែងការស៊ុជូដដល់អ្នកអានឬអ្នកស្តាប់ដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ស៊ុជូដទីឡាវ៉ាត់គឺជាស៊ុណ្ណះហ៍សម្រាប់ទាំងអ្នកអាននិងអ្នកស្តាប់នៅពេលអានឬស្តាប់ឮអាយ៉ាត់ដែលមានការស៊ុជូដ (អាយ៉ាត់ស៊ុជូដ) ដោយមិនគិតថាតាមម័ហ្សហាប់ម៉ាលីកឬម័ហ្សហាប់ផ្សេងឡើយ។ រីឯកំណត់សម្គាល់ដែលគេសរសេរក្នុងក្បាលគម្ពីរគឺគ្មានការទាក់ទងនឹងភាពស្របច្បាប់ឡើយហើយវាជាការប្រសើរដែលក្បាលគម្ពីរគួរអានត្រូវរក្សាឱ្យនៅតែព្រះបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ សុទ្ធសាធដោយគ្មានការសរសេរចំណារផ្សេងៗឡើយ។

...វាជាការប្រសើរដែលក្បាលគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអានត្រូវរក្សាឱ្យនៅតែព្រះបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ សុទ្ធសាធដោយគ្មានការបន្ថែមសំណេររបស់មនុស្សឡើយ។ *** របៀបធ្វើស៊ុជូដស្ហូកើរ (ស៊ុជូដថ្លែងអំណរគុណចំពោះអល់ឡោះ) សំណួរ៖ តើអ្វីជារបៀបនៃការធ្វើស៊ុជូដស្ហូកើរ (Sujud ash-Shukr) ហើយតើមូស្លីមត្រូវអនុវត្តវាដូចម្តេច? ចម្លើយ៖ ស៊ុជូដស្ហូកើរត្រូវបានអនុវត្តនៅពេលដែលមូស្លីមម្នាក់ត្រូវបានអល់ឡោះសង្គ្រោះឱ្យរួចផុតពីគ្រោះមហន្តរាយឬទទួលបានការធូរស្រាលពីទុក្ខលំបាកឬទទួលបាននូវនៀកម៉ាត់ (ពរជ័យ) ថ្មីដូចជាជ័យជម្នះលើសត្រូវឬការប្រសូតបានបុត្រធីតាជាដើម។ របៀបអនុវត្ត៖ លើកដៃតាក់ប៊ីររួចចុះស៊ុជូដដោយពោលថា «Subhana Rabbiyអាល់-A'la (មហាស្អាតស្អំម្ចាស់របស់ខ្ញុំដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត)» ចំនួន ៣ ដងឬ ១០ ដងហើយបួងសួងឌុអា (ការអង្វរសុំព្រះ)តាមលទ្ធភាពបន្ទាប់មកងើបឡើងដោយតាក់ប៊ីរនិងស្វឡាមបញ្ចប់ដូចជាស៊ុជូដទីឡាវ៉ាត់ដែរ។ *** ការសូត្រគូនូតក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ហ្វាហ្សើរសំណួរ៖ តើការសូត្រឌុអាគូនូតក្នុងរកអាត់ចុងក្រោយនៃសឡាតហ្វាហ្សើរមានច្បាប់បែបណា? ចម្លើយ៖ នេះគឺជាការសូត្រគូនូតក្នុងសឡាតហ្វាហ្សើរហើយអ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើន (ជុមហ៊ួរ) យល់ឃើញថាការសូត្រគូនូតជាប្រចាំក្នុងសឡាតហ្វាហ្សើរគឺមិនមានចែងក្នុងស៊ុណ្ណះហ៍ឡើយលើកលែងតែក្នុងករណីមានគ្រោះមហន្តរាយធ្ងន់ធ្ងរធ្លាក់លើសហគមន៍មូស្លីម (ណាហ៊្សីឡះហ៍) ទើបអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)សូត្រគូនូតក្នុងការសឡាតទាំងប្រាំរួមទាំងសឡាតហ្វាហ្សើរផងដែរ។

...ការសូត្រគូនូតក្នុងបណ្តាសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ហ្វ័រឌូគឺត្រូវបានអនុវត្តនៅពេលមានគ្រោះអាសន្នធ្លាក់លើមូស្លីម (ណាហ៊្សីឡះហ៍) ដូចជាការឈ្លានពានរបស់សត្រូវឬគ្រោះមហន្តរាយធ្ងន់ធ្ងរ។ ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)អាចសូត្រគូនូតក្នុងគ្រប់សឡាតទាំងអស់ដើម្បីបួងសួងសុំឱ្យអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ដកគ្រោះនោះចេញពីមូស្លីម។ ប៉ុន្តែក្រៅពីគ្រោះអាសន្នការសូត្រគូនូតជាប្រចាំក្នុងសឡាតហ្វ័រឌូគឺមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយហើយអ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនចាត់ទុកថាជាប៊ីឌីអាហ៍ពីព្រោះអ្វីដែលត្រូវបានបញ្ជាក់ពីព្យាការី ﷺ គឺលោកសូត្រគូនូតតែពេលមានគ្រោះអាសន្នប៉ុណ្ណោះដូចជាលោកបានបួងសួងគូនូតមួយខែពេញប្រឆាំងនឹងពួកដែលបានសម្លាប់បណ្តាសាហាវ៉ាហ៍អ្នកទន្ទេញគួរអាននៅឯអណ្តូងម៉ាអ៊ូណាស់។ ទោះបីជាអ៊ីម៉ាមអាស្ហ-ស្ហាហ្វីអ៊ី ﵀ យល់ថាការសូត្រគូនូតក្នុងសឡាតហ្វាហ្សើរគឺមានជាប្រចាំក៏ដោយប៉ុន្តែអ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើន (ជុមហ៊ួរ) មិនយល់ស្របឡើយ។ រីឯហាឌីޘដែលអ៊ីម៉ាមស្ហាហ្វីអ៊ីលើកយកមកសំអាងនោះគឺជាហាឌីޘដែលមានភាពទន់ខ្សោយក្នុងខ្សែស្រឡាយ (សាន៉ាដ) មិនអាចយកមកធ្វើជាសំអាងបានឡើយ។ បណ្តាហាឌីޘត្រឹមត្រូវ (សហ៊ីហ៍) បញ្ជាក់ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ) ﷺ និងបណ្តាខាលីហ្វះហ៍រ៉ស៊ីឌីនមិនបានសូត្រគូនូតជាប្រចាំក្នុងសឡាតហ្វាហ្សើរឡើយហើយពេលសាហាវ៉ាហ៍ត្រូវបានសួរអំពីការណ៍នេះពួកគាត់បានមានប្រសាសន៍ថាវាជាការបង្កើតថ្មី (មូហ៍ដាស)។ *** សំណួរអំពីការសូត្រឌុអា (ការអង្វរសុំព្រះ)គូនូតជាប្រចាំរបស់ម័ហ្សហាប់ស្ហាហ្វីអ៊ីសំណួរ៖ ខ្ញុំឃើញអ៊ីម៉ាមជាច្រើនជាពិសេសអ្នកប្រកាន់តាមម័ហ្សហាប់ស្ហាហ្វីអ៊ីតែងតែមានឌុអាគូនូតជាប្រចាំក្រោយពេលងើបពីរូគួអ៍ក្នុងរកអាត់ទីពីរនៃសឡាតហ្វាហ្សើរតើឌុអានេះមានប្រភពក្នុងស៊ុណ្ណះហ៍ដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ បាទដូចដែលបានរៀបរាប់គឺអ្នកប្រកាន់តាមម័ហ្សហាប់ស្ហាហ្វីអ៊ីតែងសូត្រគូនូតប៉ុន្តែអ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើន (ជុមហ៊ួរ) យល់ថាមិនត្រូវសូត្រជាប្រចាំឡើយគឺសូត្រតែពេលមានគ្រោះអាសន្នប៉ុណ្ណោះ។ *** បណ្តាស៊ុណ្ណះហ៍រ៉ាវ៉ាទីព (Sunan ar-Rawatib) សំណួរ៖ តើអ្វីខ្លះជាស៊ុណ្ណះហ៍រ៉ាវ៉ាទីពដែលត្រូវសឡាតមុននិងក្រោយបណ្តាសឡាតកាតព្វកិច្ច (ហ្វ័រឌូ)? ចម្លើយ៖ ស៊ុណ្ណះហ៍រ៉ាវ៉ាទីពគឺដូចមានចែងក្នុងហាឌីޘរបស់អាប់ឌុលឡោះពិនអ៊ូម៉ើរ ﵄ ដែលលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានចងចាំពីរ៉សូលុលឡោះ ﷺ ចំនួន ១០ រកអាត់៖ ២ រកអាត់មុនហ្សុហុរ, ២ រកអាត់ក្រោយហ្សុហុរ, ២ រកអាត់ក្រោយម៉ាហ្ហ្រិបនៅឯផ្ទះរបស់លោក, ២ រកអាត់ក្រោយអ៊ីស្ហានៅឯផ្ទះរបស់លោក, និង ២ រកអាត់មុនសឡាតហ្វាហ្សើរ»...

...ទាំងនេះគឺជាស៊ុណ្ណះហ៍រ៉ាវ៉ាទីពដែលត្រូវសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ភ្ជាប់ជាមួយបណ្តាសឡាតហ្វ័រឌូហើយគប្បីថែរក្សាវាឱ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួនលើកលែងតែក្នុងពេលធ្វើដំណើរដែលត្រូវលើកលែងការសឡាតរ៉ាវ៉ាទីពទាំងនេះដោយសឡាតតែសឡាតកាតព្វកិច្ច (កាត់បន្ថយពី ៤ មក ២ រកអាត់) លើកលែងតែ ២ រកអាត់មុនហ្វាហ្សើរនិងការសឡាតវីតិរ (Witr) ប៉ុណ្ណោះដែលព្យាការី ﷺ តែងតែថែរក្សាជាប្រចាំទាំងពេលស្នាក់នៅនិងពេលធ្វើដំណើរ។ ក្នុងហាឌីޘមួយចំនួនមានចែងអំពីការសឡាត ៤ រកអាត់មុនហ្សុហុរ (ធ្វើឱ្យកើនដល់ ១២ រកអាត់)។ *** សំណួរអំពីការធ្វេសប្រហែសសឡាតរ៉ាវ៉ាទីពសំណួរ៖ ជួនកាលក្រោយពេលសឡាតរួចខ្ញុំមានអារម្មណ៍ខ្ជិលឬងងុយដេកហើយមិនបានសឡាតស៊ុណ្ណះហ៍រ៉ាវ៉ាទីពតើខ្ញុំមានទោសកំហុសអ្វីដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ គប្បីថែរក្សាស៊ុណ្ណះហ៍រ៉ាវ៉ាទីពឱ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួនពីព្រោះវាជាស៊ុណ្ណះហ៍មូអាក់កាដាស់ (ស៊ុណ្ណះហ៍ដែលត្រូវលើកទឹកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង)។ ប្រសិនបើបណ្តោយតាមការខ្ជិលនោះការខ្ជិលនឹងកាន់តែកើនឡើង។ លើកលែងតែក្នុងករណីងងុយដេកខ្លាំងរហូតដល់មិនដឹងខ្លួនថាពោលអ្វីទើបត្រូវទៅគេង។ *** ការសឡាតមុនការអាហ្សានចូលមកដល់សំណួរ៖ ប្រសិនបើខ្ញុំបានសឡាត ៤ រកអាត់មុនការអាហ្សានហ្សុហុរតើវាគ្រប់គ្រាន់ជាស៊ុណ្ណះហ៍រ៉ាវ៉ាទីពដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ លក្ខខណ្ឌសំខាន់គឺការសឡាតរ៉ាវ៉ាទីពត្រូវតែធ្វើឡើងក្រោយពេលម៉ោងសឡាតបានចូលមកដល់ (ក្រោយអាហ្សាន) និងត្រូវមានចេតនា (នៀត) ច្បាស់លាស់ជាស៊ុណ្ណះហ៍រ៉ាវ៉ាទីព។ បើធ្វើមុនម៉ោងចូលឬគ្មាននៀតរ៉ាវ៉ាទីពទេនោះវាគ្រាន់តែជាការសឡាតស្ម័គ្រចិត្តទូទៅ (ណាហ៊្វីលមុតឡាក់) ប៉ុណ្ណោះ។ *** ចំនួនរកអាត់នៃការសឡាតវីតិរ (Witr) សំណួរ៖ ខ្ញុំសឡាតវីតិរ ៣ រកអាត់ប៉ុន្តែខ្ញុំឮគេថាអាចសឡាតរហូតដល់ ១១ រកអាត់តើត្រូវសឡាតបែបណា? ចម្លើយ៖ ការសឡាតវីតិរកម្រិតតិចបំផុតគឺ ១ រកអាត់កម្រិតពេញលេញទាបគឺ ៣ រកអាត់និងកម្រិតពេញលេញខ្ពស់បំផុតគឺ ១១ រកអាត់។ បើសឡាត ១១ រកអាត់ត្រូវស្វឡាមរៀងរាល់ ២ រកអាត់ម្តងហើយរកអាត់ចុងក្រោយបង្អស់ត្រូវសឡាត ១ រកអាត់ដាច់ដោយឡែកជាវីតិរ។

របៀបនៃការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)វីតិរ ៣ រកអាត់សំណួរ៖ នៅពេលខ្ញុំសឡាតវីតិរជួនកាលខ្ញុំសឡាត ២ រកអាត់ស្វឡាមរួចសឡាត ១ រកអាត់ស្វឡាមនិងជួនកាលខ្ញុំសឡាត ៣ រកអាត់ដោយស្វឡាមតែម្តងនៅចុងបញ្ចប់តើការអនុវត្តបែបនេះត្រឹមត្រូវដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ការសឡាត ៣ រកអាត់ដោយធ្វើស្វឡាមពីរដង (សឡាត ២ រកអាត់ស្វឡាមរួចសឡាត ១ រកអាត់ស្វឡាម) គឺជាវិធីដ៏ល្អប្រសើរនិងពេញលេញបំផុត។ ចំណែកការសឡាត ៣ រកអាត់ជាប់គ្នាដោយអង្គុយស្វឡាមតែម្តងនៅចុងបញ្ចប់ក៏ត្រូវបានអនុញ្ញាតដូចគ្នាប៉ុន្តែវិធីទីមួយគឺប្រសើរជាង។ សំណួរ៖ ចុះបើអង្គុយអានតាសះហ៊ុដនៅរកអាត់ទីពីរដូចសឡាតម៉ាហ្ហ្រិបតើអនុញ្ញាតដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ មិនគួរគប្បីធ្វើបែបនេះឡើយពីព្រោះមានការហាមឃាត់មិនឱ្យធ្វើសឡាតវីតិរដូចសឡាតម៉ាហ្ហ្រិបឡើយ។ *** សឡាតចាណាហ្សោះហ៍សឡាតគូស៊ូហ្វនិងសឡាតអ៊ីស្ទីស្ក្វាសំណួរ៖ តើត្រូវពោលពាក្យអ្វីខ្លះក្នុងសឡាតចាណាហ្សោះហ៍ (សព) សឡាតគូស៊ូហ្វ (សូរ្យគ្រាស/ចន្ទគ្រាស) និងសឡាតអ៊ីស្ទីស្ក្វា (សុំទឹកភ្លៀង)? សូមណែនាំសៀវភៅសម្រាប់សិក្សាផង។ ចម្លើយ៖ ចំពោះសៀវភៅសម្រាប់សិក្សាអ្នកអាចស្វែងរកក្នុងក្បួននីតិសាស្ត្រឥស្លាម (ហ្វិកហ៍ (កាតព្វកិច្ចសាសនា)) នៃម័ហ្សហាប់ទាំងបួន។ រីឯសៀវភៅដែលប្រមូលផ្តុំហ្ស៊ីកៀរនិងឌុអា (ការអង្វរសុំព្រះ)សម្រាប់កិច្ចទាំងនេះគឺសៀវភៅ «កីតាបុលអ័ហ្ស្ហកា» របស់អ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាន់ណាវ៉ាវី ﵀។ រីឯរបៀបសឡាតចាណាហ្សោះហ៍ (សឡាតសព)៖ - លើកដៃតាក់ប៊ីរលើកទីមួយ (តាក់ប៊ីរ៉តល់អៀហ៍រ៉ម) រួចសូត្រស៊ូរ៉ាត់អាល់-ហ្វាទីហះហ៍។ - លើកដៃតាក់ប៊ីរលើកទីពីររួចសូត្រស្វាឡាវ៉ាត់លើព្យាការី ﷺ ដូចក្នុងតាសះហ៊ុដចុងក្រោយ (អល់ឡាហុម្ម៉ាស្វល់លីអាឡាមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)...)...

...បន្ទាប់មកលើកដៃតាក់ប៊ីរលើកទីបីរួចបួងសួងឌុអា (ការអង្វរសុំព្រះ)ជូនចំពោះសព៖ «ឱអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសឱ្យគាត់ប្រទានក្តីមេត្តាដល់គាត់ផ្តល់សុខសាន្តដល់គាត់អត់ឱនទោសឱ្យគាត់ផ្តល់កិត្តិយសដល់កន្លែងស្នាក់នៅរបស់គាត់ពង្រីកច្រកចូលរបស់គាត់លាងសម្អាតគាត់ដោយទឹកទឹកកកនិងព្រិលនិងជម្រះគាត់ពីបាបកម្មដូចជាការជម្រះសំពត់សពីស្នាមប្រឡាក់»។ បន្ទាប់មកលើកដៃតាក់ប៊ីរលើកទីបួនរួចធ្វើស្វឡាមទៅខាងស្តាំតែម្តង។ នេះជារបៀបសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ចាណាហ្សោះហ៍។ រីឯសឡាតគូស៊ូហ្វ (សឡាតពេលមានសូរ្យគ្រាសឬចន្ទគ្រាស)៖ លើកដៃតាក់ប៊ីរ៉តល់អៀហ៍រ៉មរួចសូត្រអាល់-ហ្វាទីហះហ៍និងស៊ូរ៉ាត់វែងមួយ (ដូចជាស៊ូរ៉ាត់អាល់ពាក្វារ៉ោះ) រួចចុះរូគួអ៍យ៉ាងយូរបន្ទាប់មកងើបឡើងដោយពោល «សាមីអល់ឡាហុលីម៉ានហាមីដះហ៍» រួចសូត្រអាល់-ហ្វាទីហះហ៍និងស៊ូរ៉ាត់វែងមួយទៀត (ខ្លីជាងលើកមុនបន្តិច) រួចចុះរូគួអ៍លើកទីពីរយ៉ាងយូរបន្ទាប់មកងើបឡើងពោល «សាមីអល់ឡាហុលីម៉ានហាមីដះហ៍រ៉ាប់ព៉ាណាវ៉ាឡាកាល់ហាំដ៍» រួចចុះស៊ុជូដពីរដងយ៉ាងយូរ។ បន្ទាប់មកក្រោកឈរធ្វើរកអាត់ទីពីរដូចជារកអាត់ទីមួយដែរ (សរុបមាន ៤ រូគួអ៍និង ៤ ស៊ុជូដក្នុង ២ រកអាត់)។ រីឯសឡាតអ៊ីស្ទីស្ក្វា (សុំទឹកភ្លៀង)៖ អ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ដឹកនាំសឡាត ២ រកអាត់មុនពេលអានឃុតពះហ៍ដោយរកអាត់ទីមួយសូត្រអាល់-ហ្វាទីហះហ៍និងស៊ូរ៉ាត់អាល់អាឡាហើយរកអាត់ទីពីរសូត្រអាល់-ហ្វាទីហះហ៍និងស៊ូរ៉ាត់អាល់ហ្កាស្ហ៊ីយ៉ះហ៍។ ពេលសឡាតចប់អ៊ីម៉ាមឡើងអានឃុតពះហ៍ដោយចាប់ផ្តើមដោយតាក់ប៊ីរសរសើរអល់ឡោះ ﷻ បន្លឺស្ហាហាដាស់ស្វាឡាវ៉ាត់លើព្យាការី ﷺ បួងសួងសុំទឹកភ្លៀងនិងទូន្មានឱ្យប្រជាជនធ្វើតាវបាត់និងសុំការអភ័យទោស (អ៊ីស្ទិហ្គហ្វារ)។

ការខកខានរូគួអ៍ទីមួយក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)គូស៊ូហ្វ (សឡាតគ្រាស) សំណួរ៖ ប្រសិនបើម៉ាមូមម្នាក់ខកខានរូគួអ៍ទីមួយក្នុងរកអាត់ទីមួយនៃសឡាតគូស៊ូហ្វហើយទាន់តែរូគួអ៍ទីពីរប៉ុណ្ណោះតើគេត្រូវសងរកអាត់នោះឡើងវិញដែរឬទេហើយតើសងដោយរបៀបណា? ចម្លើយ៖ រូគួអ៍ទីពីរក្នុការសឡាតគូស៊ូហ្វគឺជាស៊ុណ្ណះហ៍ហើយវាមិនអាចធ្វើឱ្យទាន់រកអាត់នោះឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកមកទាន់ពេលអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)កំពុងរូគួអ៍លើកទីពីរនោះរកអាត់នោះមិនត្រូវបានរាប់ឡើយប៉ុន្តែអ្នកត្រូវចូលរួមជាមួយអ៊ីម៉ាមដើម្បីទទួលបានផលបុណ្យ។ នៅពេលអ៊ីម៉ាមស្វឡាមចប់អ្នកត្រូវតែក្រោកឈរសងរកអាត់ដែលខកខាននោះឡើងវិញឱ្យបានពេញលេញគឺសងមួយរកអាត់ដែលមានរូគួអ៍ពីរដងនិងស៊ុជូដពីរដង។ *** ការខកខានរកអាត់ក្នុងការសឡាតបុណ្យអ៊ីដឬសឡាតអ៊ីស្ទីស្ក្វាសំណួរ៖ ប្រសិនបើម៉ាមូមម្នាក់ខកខានមួយរកអាត់ក្នុងការសឡាតបុណ្យអ៊ីដឬសឡាតសុំទឹកភ្លៀង (អ៊ីស្ទីស្ក្វា) តើនៅពេលក្រោកឈរសងគេត្រូវលើកដៃតាក់ប៊ីរបន្ថែមច្រើនដងមុនការសូត្រអាល់-ហ្វាទីហះហ៍ដូចអ៊ីម៉ាមដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ អ្នកណាដែលខកខានសឡាតបុណ្យអ៊ីដឬសឡាតអ៊ីស្ទីស្ក្វាគេត្រូវសងឡើងវិញស្របតាមលក្ខណ៖ដើមរបស់វា។ ដូច្នេះនៅពេលគេក្រោកឈរសងរកអាត់ដែលខកខានគេត្រូវលើកដៃតាក់ប៊ីរបន្ថែម (តាក់ប៊ីរ៉តហ្សាវាអ៊ីដ) ស្របតាមក្បួននៃការសឡាតនោះ។

ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)និងការបួសរបស់អ្នកជំងឺពិការភាពសំណួរ៖ បុរសម្នាក់បានដាច់ការសឡាតនិងការបួសអស់រយ៖ពេល ២ ឆ្នាំកន្លះដោយសារជំងឺពិការមួយកំណាត់ខ្លួន។ ឥឡូវគាត់អាចអង្គុយនិងកម្រើកបានបន្តិចបន្តួចហើយបានចាប់ផ្តើមសឡាតនិងបួសឡើងវិញតាមលទ្ធភាពប៉ុន្តែគាត់មានការសោកស្តាយចំពោះ ២ ឆ្នាំកន្លះកន្លងទៅតើគាត់ត្រូវធ្វើដូចម្តេច? ចម្លើយ៖ អ្នកជំងឺត្រូវតែសឡាតតាមលទ្ធភាពរបស់ខ្លួនគឺឈរសឡាតបើអាចបើមិនអាចត្រូវអង្គុយដោយងក់ក្បាលធ្វើកាយវិការជំនួសរូគួអ៍និងស៊ុជូដឬដេកផ្អៀងដោយងក់ក្បាលធ្វើកាយវិការ។ ការបោះបង់សឡាតចោលក្នុងពេលមានជំងឺគឺជាកំហុសធ្ងន់ធ្ងរដរាបណាស្មារតីនិងសតិបញ្ញារបស់គេនៅដឹងខ្លួនគឺមិនអនុញ្ញាតឱ្យបោះបង់សឡាតឡើយ។ ដូច្នេះអ្នកត្រូវតែសងការសឡាតទាំងនោះឡើងវិញតាមលទ្ធភាពរបស់អ្នក។ រីឯការបួសប្រសិនបើជំងឺនោះជាជំងឺរ៉ាំរ៉ៃដែលគ្មានសង្ឃឹមថានឹងជាសះស្បើយនោះត្រូវផ្តល់អាហារដល់ជនទុរគត (មីស្គីន) ម្នាក់ក្នុងមួយថ្ងៃ (ពាក់កណ្តាលស្វាប្រមាណ ១,៥ គីឡូក្រាមនៃអង្ករ)។ ប៉ុន្តែដោយសារអ្នកមានកម្លាំងអាចបួសឡើងវិញបាននោះអ្នកត្រូវបួសសងថ្ងៃដែលខកខានទាំងនោះតាមលទ្ធភាព។ *** ការបួសនិងការសឡាតជំនួសអ្នកស្លាប់សំណួរ៖ ម្តាយរបស់ខ្ញុំបានទទួលមរណភាពដោយសារជំងឺសន្លាក់គាត់មិនបានសឡាតនិងបានខកខានការបួសរ៉ម៉ាឌនជាច្រើនថ្ងៃដោយសារអវិជ្ជា។ ពួកយើងជាកូនបានសឡាតជំនួសគាត់អស់រយ៖ពេល ៥ ឆ្នាំរហូតដល់ដឹងថាការសឡាតមិនអាចធ្វើជំនួសគ្នាបាន។ តើពួកយើងអាចបួសជំនួសគាត់ឬត្រូវផ្តល់អាហារបង់ពិន័យ (ហ្វីដយ៉ាស់)? ចម្លើយ៖ ចំពោះការសឡាតគឺមិនអាចសឡាតជំនួសអ្នកដទៃបានឡើយពីព្រោះវាជាកិច្ចកាយសម្បទាផ្ទាល់ខ្លួន។ រីឯការបួសគឺត្រូវផ្តល់អាហារដល់ជនទុរគតម្នាក់សម្រាប់មួយថ្ងៃដែលខកខានដោយផ្តល់ពាក់កណ្តាលស្វា (ប្រហែល ១,៥ គីឡូក្រាម) នៃអាហារទូទៅក្នុងស្រុក។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកបួសសងជំនួសគាត់ជាមួយការផ្តល់អាហារផងនោះគឺជារឿងល្អដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់គាត់។

ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)របស់អ្នកជំងឺពិការភាពដែលមានការលេចធ្លាយកាកសំណល់សំណួរ៖ ខ្ញុំត្រូវបានអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)សាកល្បងដោយជំងឺពិការមួយកំណាត់ខ្លួនខាងក្រោមអស់រយ៖ពេល ៤ ឆ្នាំមកហើយ។ កាកសំណល់រាវនិងរឹងតែងតែហូរចេញតាមបំពង់និងថង់វេជ្ជសាស្ត្រដែលភ្ជាប់នឹងរាងកាយខ្ញុំដោយខ្ញុំមិនដឹងខ្លួននិងមិនអាចទប់បានឡើយ។ តើការសឡាតរបស់ខ្ញុំក្នុងស្ថានភាពបែបនេះត្រឹមត្រូវដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ យើងសូមបួងសួងសុំឱ្យអល់ឡោះប្រទានការជាសះស្បើយដល់អ្នក។ ការសឡាតរបស់អ្នកក្នុងស្ថានភាពបែបនេះគឺត្រឹមត្រូវទាំងស្រុងផ្អែកលើបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ﷻ ថា៖ ﴿ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះតាមលទ្ធភាពដែលពួកអ្នកអាចធ្វើបាន﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាត់តាហ្កាប៊ុន: ១៦] និង ﴿អល់ឡោះមិនបន្ទុកលើបុគ្គលណាម្នាក់ហួសពីលទ្ធភាពរបស់គេឡើយ﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់ពាក្វារ៉ោះ: ២៨៦]។ នេះគឺជាកម្រិតខ្ពស់បំផុតនៃលទ្ធភាពរបស់អ្នក។ ប៉ុន្តែកាតព្វកិច្ចលើរូបអ្នកគឺត្រូវធ្វើទឹកវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)នៅពេលដែលម៉ោងសឡាតនីមួយៗបានចូលមកដល់រួចសឡាតភ្លាមៗ ហើយទោះបីជាមានអ្វីមួយហូរចេញក្នុងពេលកំពុងសឡាតក៏ដោយក៏មិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ភាពត្រឹមត្រូវនៃការសឡាតរបស់អ្នកឡើយ។ *** សំណួរអំពីការពន្យារពេលសឡាតហ្វាហ្សើរបណ្តាលមកពីកង្វះជំនួយសំណួរ៖ អ្នកជំងឺម្នាក់ជួនកាលខកខានសឡាតហ្វាហ្សើរដោយសារតែមិនអាចបែរមុខទៅទិសគីបឡះហ៍ដោយខ្លួនឯងបាននិងគ្មានអ្នកជួយដងទឹកឱ្យធ្វើវូឌូតើអនុញ្ញាតឱ្យគាត់សឡាតមុនម៉ោងឬពន្យារពេលហួសម៉ោងដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ មិនអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតហ្វាហ្សើរមុនម៉ោងនិងមិនអនុញ្ញាតឱ្យពន្យារពេលហួសម៉ោងជាដាច់ខាត...

កាតព្វកិច្ចសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ហ្វាហ្សើរទាន់ពេលវេលាតាមលទ្ធភាព...មិនអនុញ្ញាតឱ្យពន្យារពេលសឡាតហ្វាហ្សើរហួសម៉ោងកំណត់ឡើយផ្ទុយទៅវិញត្រូវតែសឡាតក្នុងពេលវេលាកំណត់ទៅតាមលទ្ធភាពជាក់ស្តែង។ អ្នកជំងឺដែលមិនអាចបែរទៅទិសគីបឡះហ៍និងមិនអាចធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)បានដោយខ្លួនឯងមិនត្រូវរង់ចាំរហូតដល់ហួសម៉ោងសឡាតដើម្បីសង្ឃឹមថានឹងមានអ្នកមកជួយឡើយ។ ប្រសិនបើជិតផុតម៉ោងសឡាតគេត្រូវធ្វើតាយ៉ាំមូមប្រសិនបើអាចហើយបើមិនអាចធ្វើទាំងវូឌូនិងតាយ៉ាំមូមទេគេត្រូវសឡាតទៅតាមស្ថានភាពជាក់ស្តែងរបស់ខ្លួនទោះបីជាគ្មានការសម្អាតនិងបែរមុខទៅទិសណាដែលខ្លួនអាចបែរបានក៏ដោយពីព្រោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ មានបន្ទូលថា៖ ﴿ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះតាមលទ្ធភាពដែលពួកអ្នកអាចធ្វើបាន﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាត់តាហ្កាប៊ុន: ១៦]។ សរុបមកគឺមិនអនុញ្ញាតឱ្យពន្យារពេលសឡាតហ្វាហ្សើរឱ្យផុតម៉ោងកំណត់ឡើយ។ *** ភាពត្រឹមត្រូវនៃការសឡាតដោយគ្មានការអាហ្សានសំណួរ៖ ខ្ញុំឮគេថាមិនអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតដោយគ្មានការអាហ្សានឡើយ។ ខ្ញុំធ្វើការតែម្នាក់ឯងនៅវាលរហោស្ថានហើយសឡាតដោយមិនបានអាហ្សានតើការសឡាតរបស់ខ្ញុំត្រឹមត្រូវដែរឬទេ?

ភាពត្រឹមត្រូវនៃការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ដោយគ្មានការអាហ្សានចម្លើយ៖ ការសឡាតដោយគ្មានការអាហ្សានគឺអនុញ្ញាតនិងត្រឹមត្រូវ។ ការអាហ្សានគឺជាកិច្ចគោរពសក្ការ៖ដាច់ដោយឡែកមួយនិងជាការប្រកាសឱ្យដឹងអំពីការចូលមកដល់នៃពេលវេលាសឡាតព្រមទាំងជានិមិត្តសញ្ញាដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមនៃសាសនាឥស្លាម។ ទោះបីជាមនុស្សម្នាក់សឡាតតែម្នាក់ឯងក៏ដោយក៏ត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឱ្យអាហ្សានដែរដើម្បីទទួលបានផលបុណ្យដ៏ធំធេង។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេសឡាតតែម្នាក់ឯងឬជាចាម៉ាអាត់ដោយមិនបានអាហ្សាននោះការសឡាតរបស់ពួកគេនៅតែត្រឹមត្រូវពេញលេញគ្រាន់តែខកខានផលបុណ្យនៃការអាហ្សានប៉ុណ្ណោះ។ *** ច្បាប់ស្ដីពីឈាមប្រឡាក់លើសំលៀកបំពាក់ក្នុងការសឡាតសំណួរ៖ តើការសឡាតក្នុងសម្លៀកបំពាក់ដែលមានប្រឡាក់ឈាមឬមានឈាមហូរចេញពីរាងកាយក្នុងពេលសឡាតមានច្បាប់បែបណា? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់សឡាតក្នុងសម្លៀកបំពាក់ដែលមានប្រឡាក់ឈាមតិចតួចពីសត្វដែលស្អាតបរិសុទ្ធក្នុងពេលរស់នៅនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើឈាមនោះមានបរិមាណច្រើនហើយគេបានឃើញវាក្នុងពេលកំពុងសឡាតនោះការសឡាតគឺមោឃ៖ ពីព្រោះឈាមច្រើនគឺជាសារធាតុណាជិះស្ (កខ្វក់) ដូច្នេះគេត្រូវតែចាកចេញទៅបោកលាងសម្លៀកបំពាក់នោះឱ្យស្អាត។ ប៉ុន្តែបើទើបតែដឹងក្រោយពេលសឡាតចប់នោះការសឡាតគឺត្រឹមត្រូវ។ ឈាមដែលនៅសេសសល់ក្នុងសាច់សត្វដែលអនុញ្ញាតឱ្យបរិភោគគឺជាឈាមស្អាត (តាហ៊ៀរ)។ រីឯឈាមដែលហូរច្រាល (ដាំម៉ាន់ម៉ាស្វហ្វូហាន់) ឬឈាមចេញពីខ្លួនមនុស្សឬពីសត្វដែលហាមឃាត់មិនឱ្យបរិភោគគឺជាណាជិះស្ប្រសិនបើមានច្រើន។

ឈាមហូរចេញពីរាងកាយក្នុងពេលសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)...ចំពោះឈាមដែលហូរចេញពីរាងកាយរបស់អ្នកសឡាតផ្ទាល់ប្រសិនបើវាហូរតិចតួចគឺមិនធ្វើឱ្យខូចទឹកវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)ឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើវាហូរច្រើននោះវិធីដ៏ប្រុងប្រយ័ត្នបំផុត (អាហ៍វ៉ាត់) គឺត្រូវសងសឡាតឡើងវិញពីព្រោះអ្នកប្រាជ្ញមួយក្រុមយល់ឃើញថាឈាមហូរច្រើនធ្វើឱ្យដាច់ទឹកវូឌូ។ *** ការសឡាតនៅលើទីខ្ពស់ពីដីសំណួរ៖ តើអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតនៅលើទីខ្ពស់ពីដីដូចជាលើគ្រែជាដើមដោយសារតែសង្ស័យលើភាពស្អាតនៃដីបើទោះបីជាគ្មានជំងឺក៏ដោយ? ចម្លើយ៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការសឡាតនៅលើទីខ្ពស់ពីដីដូចជាលើគ្រែជាដើមប្រសិនបើកន្លែងនោះស្អាតបរិសុទ្ធនិងមានលំនឹងនឹងនរមិនរង្គើធ្វើឱ្យរំខានដល់អ្នកសឡាត។ *** ការសឡាតនៅខាងក្រៅវិហារដោយស្តាប់តាមឧបករណ៍បំពងសំឡេងសំណួរ៖ ពួកយើងបានទៅដល់វិហារពេលសឡាតម៉ាហ្ហ្រិបឃើញថាក្នុងវិហារពេញណែនពួកយើងក៏បានសឡាតនៅលើចិញ្ចើមផ្លូវក្បែរវិហារស្របនឹងអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) ដោយស្តាប់តាមឧបករណ៍បំពងសំឡេងប៉ុន្តែមិនមើលឃើញជួរសឡាតខាងក្នុងឡើយហើយមានផ្លូវតូចមួយខណ្ឌកណ្តាលតើការសឡាតរបស់ពួកយើងត្រឹមត្រូវដែរឬទេ?