បណ្តាបញ្ហាច្បាប់សង្គ្រាម និងសន្តិភាពក្នុងឥស្លាម

ជំពូក៖ ការអានឮៗនូវពាក្យ៖ «ប៊ីស្មៀលឡាហិររ៉ោះហ៍ម៉ានិររ៉ោហ៊ីម»៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)នៅពីក្រោយអ្នកដែលអានឮៗនូវ៖ «ប៊ីស្មៀលឡាហិររ៉ោះហ៍ម៉ានិររ៉ោហ៊ីម»? លោកឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយប្រសិនបើគេមិនមែនជាអ្នកបង្កើតពាក្យចម្លែកខុសឆ្គងក្នុងសាសនា (ពូកប៊ីឌអាហ៍)»។ ហើយទស្សន៖ម៉ាឌហាប់របស់លោកអាះហ៍ម៉ាដគឺ៖ បុរសម្នាក់ត្រូវអានក្នុងរ៉ាកអាត់នីមួយៗនូវ៖ «ប៊ីស្មៀលឡាហិររ៉ោះហ៍ម៉ានិររ៉ោហ៊ីម» ប៉ុន្តែត្រូវអានដោយខ្សឹបតិចៗ។ • ហើយគេបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតអំពីបុរសម្នាក់ដែលដឹកនាំមនុស្សម្នាសឡាតក្នុងខែរ៉ាម៉ាដានដោយគេបានអានផ្គួបស៊ូរ៉ាត់ពីរចូលគ្នាតើគេត្រូវអានឮៗនូវ៖ «ប៊ីស្មៀលឡាហិររ៉ោះហ៍ម៉ានិររ៉ោហ៊ីម» នៅដើមស៊ូរ៉ាត់នីមួយៗដែរឬទេ? លោកឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ • ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ថា៖ «រាល់ពេលដែលអ្នកអានហ្វាទីហាស់ការអានរបស់វាមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយក្នុងគ្រប់រ៉ាកអាត់ទាំងអស់លុះត្រាតែគេអានថា៖ «ប៊ីស្មៀលឡាហិររ៉ោះហ៍ម៉ានិររ៉ោហ៊ីម * អាល់ហាំឌូលិលឡាហិរ៉កប៊ិលអាឡាមីន...» ពីព្រោះវាជាផ្នែកមួយនៃអាល់ហាំឌូដ្បិតអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ បានមានបន្ទូលថា៖ ﴿ហើយជាការពិតណាស់យើងបានប្រទានដល់អ្នកនូវប្រាំពីរអាយ៉ាត់ដែលត្រូវបានអានដដែលៗ (អាសសាប់អ៊ុលម៉ាសានី) និងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអានដ៏មហិមា﴾ លោកអ៊ីប៊ិនអាប់បាសបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នោះគឺស៊ូរ៉ាត់អាល់ហ្វាទីហាស់» រួចលោកបានអានថា៖ «ប៊ីស្មៀលឡាហិររ៉ោះហ៍ម៉ានិររ៉ោហ៊ីម * អាល់ហាំឌូលិលឡាហិរ៉កប៊ិលអាឡាមីន»»។ ៨៥១ - អាប់ឌុររ៉ាហ្សាគបានរាយការណ៍ប្រាប់ខ្ញុំពីរឿងនោះពីអ៊ីប៊ិនជុរ៉ៃជពីឪពុករបស់គេពីសាអ៊ីដពីអ៊ីប៊ិនអាប់បាស។ ៨៥២ - វ៉ាគីអ៊ីបានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីរឿងនោះពីស៊ូហ្វយ៉ានពីអាល់ស៊ូដឌីពីអាប់ឌូខៃរពីរៀបរាប់ពីអាលី។ • លោកអ៊ីសហាកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបោះបង់ «ប៊ីស្មៀលឡាហិររ៉ោះហ៍ម៉ានិររ៉ោហ៊ីម» ក្នុងអាល់ហាំឌូរាល់ពេលដែលគេអានវានោះគេបានភ្លាត់ធ្លាក់ក្នុងកំហុសឆ្គងយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែត... ហើយប្រសិនបើគេបោះបង់តួអក្សរណាមួយនៃ «ប៊ីស្មៀលឡាហិររ៉ោះហ៍ម៉ានិររ៉ោហ៊ីម» ដោយចេតនាឬនៃហ្វាទីហាស់នៅពេលគេសឡាតម្នាក់ឯងនោះការសឡាតរបស់គេគឺខូចមោឃ៖ យោងតាមបន្ទូលរបស់ព្យាការី ﷺ៖ «គ្មានការសឡាតឡើយបើគ្មានអ៊ុម្ម៉ុលគីតាប» លើកលែងតែគេភ្លេច...»។

៨៥៣ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ិស្សាពីអ៊ឹមរ៉នពីរៀបរាប់ពីអាល់ស្យាអ៊ប៊ីថាគេបានសួរលោកអំពី «ប៊ីស្មៀលឡាហិររ៉ោះហ៍ម៉ានិររ៉ោហ៊ីម»? លោកបានឆ្លើយថា៖ «វាជាអាយ៉ាត់មួយនៃគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ដែលត្រូវបានចាត់តាំងឡើងជាការខណ្ឌចែករវាងជំពូកស៊ូរ៉ាត់ទាំងឡាយ»។ ៨៥៤ - ខ្ញុំបានឮអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនសាអ៊ីដថាអ៊ីប៊ិនអាល់មូពារ៉ក់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបោះបង់ការអាន «ប៊ីស្មៀលឡាហិររ៉ោះហ៍ម៉ានិររ៉ោហ៊ីម» នៅដើមស៊ូរ៉ាត់នីមួយៗ នោះគេបានបោះបង់ជាងមួយរយដប់អាយ៉ាត់នៃគម្ពីររបស់អល់ឡោះ»។ ៨៥៥ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនយូនូសបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាល់អាហ្វវ៉ាសពីយូស៊ូហ្វពីអាអ៊ីហ្សពីរៀបរាប់ពីអាណាស់អ៊ីប៊ិនម៉ាលីក ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)នៅពីក្រោយព្យាការី ﷺ នៅពីក្រោយលោកអាប៊ូបាក្រនៅពីក្រោយលោកអ៊ូមើរនៅពីក្រោយលោកអ៊ូសម៉ាននិងនៅពីក្រោយលោកអាលីនោះខ្ញុំមិនដែលបានឮនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកលោកអានឮៗនូវ «ប៊ីស្មៀលឡាហិររ៉ោះហ៍ម៉ានិររ៉ោហ៊ីម» ឡើយ»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលមកទាន់រ៉ាកអាត់ពីរចុងក្រោយជាមួយអ៊ីម៉ាំតើគេចាត់ទុកវាជាដើមសឡាតរបស់គេឬយ៉ាងណា? • ខ្ញុំបានឮលោកអាប៊ូអាប់ឌុលឡោះហ៍អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់មានប្រសាសន៍អំពីបុរសម្នាក់ដែលមកទាន់ពីរប៉ាកអាត់នៃសឡាតឡូហើរជាមួយអ៊ីម៉ាំលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវអាននៅក្នុងរ៉ាកអាត់ដែលគេសងនូវអាល់ហាំឌូនិងស៊ូរ៉ាត់មួយក្នុងរ៉ាកអាត់នីមួយៗ...»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «គេត្រូវចាត់ទុកអ្វីដែលគេមកទាន់ថាជាដើមដំបូងនៃការសឡាតរបស់គេ»។ ៨៥៦ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីអាល់នួអ៊ម៉ានពីរៀបរាប់ពីម៉ាកហ៊ូលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ៊ីម៉ាំបានសឡាតមុនអ្នកមួយចំនួនអ្វីដែលអ្នកមកទាន់ចូរចាត់ទុកវាជាដើមដំបូងនៃការសឡាតរបស់អ្នកដោយអានអ៊ុម្ម៉ុលគួរអាននិងស៊ូរ៉ាត់មួយដោយខ្សឹបតិចៗក្នុងចិត្ត»។ ៨៦០ - ហ៊ីសាមបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលម៉ាលីកពីសាប៊ីតពីសាអ៊ីដពីរៀបរាប់ពីអ៊ីប៊ិនអាប់បាសបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្វីដែលអ្នកមកទាន់ជាមួយអ៊ីម៉ាំគឺវាជាដើមដំបូងនៃការសឡាតរបស់អ្នកចូរអាននៅក្នុងនោះនូវហ្វាទីហាស់និងស៊ូរ៉ាត់មួយ»។ ៨៦២ - អាប់ឌុលវ៉ាហហាបបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីម៉ារវ៉ានពីហ៊ូម៉ៃដពីរៀបរាប់ពីអាណាស់អ៊ីប៊ិនម៉ាលីក ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថាព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលពួកអ្នកណាម្នាក់មកកាន់ការសឡាតចូរគេដើរដោយភាពស្ងប់ស្ងាត់និងថ្លៃថ្នូរចូរគេសឡាតនូវអ្វីដែលគេមកទាន់និងចូរសងនូវអ្វីដែលបានកន្លងផុតមុនគេ»។ ៨៦៣ - អាប៊ូបាក្រអាល់ហ៊ូម៉ៃឌីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ូហ្វយ៉ានពីអាល់ហ្សុហ៍រីពីសាអ៊ីដពីរៀបរាប់ពីអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍ថាព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលពួកអ្នកមកកាន់ការសឡាតចូរពួកអ្នកកុំមករត់ប្រញាប់ឡើយប៉ុន្តែចូរមកដោយដើរហើយពួកអ្នកត្រូវប្រកាន់ខ្ជាប់នូវភាពស្ងប់ស្ងាត់ទន់ភ្លន់អ្វីដែលពួកអ្នកមកទាន់ចូរពួកអ្នកសឡាតចុះហើយអ្វីដែលខកខានចូរពួកអ្នកសងចុះ»។

ជំពូក៖ ការបន្លឺសំឡេងឮៗនូវពាក្យ៖ «អាមីន»៖ • ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់មានប្រសាសន៍ថា៖ «អ៊ីម៉ាំនិងអ្នកនៅពីក្រោយលោកត្រូវពោលពាក្យ «អាមីន» ឮៗ»។ ៨៦៤ - អាះហ៍ម៉ាដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីរ៉ូហ៍ពីអ៊ីប៊ិនជុរ៉ៃជពីមូស្សាពីណាភៀពីរៀបរាប់ពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាគឺជាស៊ុនណាស់» ពោលគឺពាក្យ «អាមីន»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «អ៊ីម៉ាំត្រូវបន្លឺសំឡេងឮៗនូវពាក្យ «អាមីន» ដោយលោកបន្លឺសំឡេងរបស់លោកនិងអ្នកនៅពីក្រោយលោកក៏ត្រូវបន្លឺសំឡេងដែរ»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ថា៖ «ត្រូវពោលឮៗរហូតដល់ជួរ (ស្វហ្វ) ដែលនៅក្បែរលោកបានឮ... ហើយប្រសិនបើសូត្រចប់ហ្វាទីហាស់ចូរពោលថា៖ «អាមីន» ដោយអូសសំឡេងវែង... ពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលអ៊ីម៉ាំនិងអ្នកនៅក្នុងវិហារពោលថា «អាមីន» ហើយពាក្យ «អាមីន» របស់អ្នកនៅលើផែនដីបានជួបប្រសព្វនឹងពាក្យ «អាមីន» របស់អ្នកនៅលើមេឃនោះអ្នកនៅក្នុងវិហារនឹងត្រូវបានអភ័យទោសឱ្យ»»។ ៨៦៥ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាលីពីអាប៊ូហាំហ្សាពីមូត្ររ៉off ពីខាលីដពីរៀបរាប់ពីអាត្វាអ៊ីប៊ិនអាប៊ីរ៉ាហ៍បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានជួបសហាប៊ីរបស់ព្យាការី ﷺ ចំនួនពីររយនាក់នៅពេលដែលអ៊ីម៉ាំពោលថា៖ ﴿វ៉ាឡាឌដ្វាលលីន﴾ ខ្ញុំបានឮសំឡេងបន្លឺឡើងយ៉ាងកងរំពងរបស់ពួកលោកនូវពាក្យ «អាមីន»»។ ៨៦៧ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ពីអ៊ីប៊ិនជុរ៉ៃជពីរៀបរាប់ពីអាត្វាបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «លោកអ៊ីប៊ិនអាល់ហ្សូប៊ែរបានដឹកនាំយើងសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)នៅក្នុងវិហារម៉ាស្ជិឌុលហារ៉មនៅពេលដែលលោកពោលថា៖ ﴿វ៉ាឡាឌដ្វាលលីន﴾ ខ្ញុំបានឮសំឡេងបន្លឺឡើងយ៉ាងកងរំពងរបស់អ្នកនៅក្នុងវិហារនូវពាក្យ «អាមីន»»។ ៨៦៨ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ថាខ្ញុំបានសួរអាប៊ូអាំរ៉ូអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីអំពីការបន្លឺសំឡេងឮៗនូវពាក្យ «អាមីន»? លោកឆ្លើយថា៖ «បាទពិតប្រាកដណាស់ប៉ុន្តែវាត្រូវបានគេបោះបង់ចោល»។ ៨៦៩ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ពីអ៊ីប៊ិនឡាហ៊ីអាល់ពីយ៉ាហ្ស៊ីដពីរៀបរាប់ពីអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនហ្គីយ៉ាសអាល់គូហ្សាឌនីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានសឡាតជាមួយលោកអាប៊ូបាក្រលោកអ៊ូមើរនិងបណ្តាអ៊ីម៉ាំបន្ទាប់ពីពួកលោកនៅពេលដែលអ៊ីម៉ាំអានចប់ហ្វាទីហាស់ហើយពោលថា៖ ﴿វ៉ាឡាឌដ្វាលលីន﴾ លោកបានពោលថា «អាមីន» ដោយបន្លឺសំឡេងឮៗ ហើយអ្នកនៅពីក្រោយលោកក៏បានពោល «អាមីន» ឮៗរហូតដល់មនុស្សម្នាបន្លឺឡើងកងរំពងបន្ទាប់មកទើបលោកចាប់ផ្តើមអានស៊ូរ៉ាត់»។ ៨៧៤ - សាអ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាល់អាហ្វវ៉ាសពីអាប៊ូអ៊ីសហាកពីអាប់ឌុលចាប់ពារពីឪពុករបស់គេ (វ៉ាអ៊ីលអ៊ីប៊ិនហ៊ុជ្រ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានសឡាតនៅពីក្រោយព្យាការី ﷺ លុះដល់ពេលទ្រង់អានចប់ហ្វាទីហាស់ទ្រង់បានពោលថា៖ «អាមីន» ដោយបន្លឺសំឡេងរបស់ទ្រង់ឡើងឮៗ»។ ៨៧៥ - ណាស៊្រអ៊ីប៊ិនអាលីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស្វាហ្វវ៉ានពីប៊ីស៊្រពីអាប៊ូអាប់ឌុលឡោះហ៍ពីរៀបរាប់ពីអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍ថាព្យាការី ﷺ នៅពេលដែលទ្រង់ពោលថា៖ ﴿ហ្គយរ៉ិលម៉ាហ្កឌូប៊ីអាឡៃហ៊ីមវ៉ាឡាឌដ្វាលលីន﴾ ទ្រង់បានពោលថា៖ «អាមីន» ដោយឱ្យជួរទីមួយបានឮ។

៨៧៧ - អ៊ីប៊ិនអាប៊ីហាហ្សឹមបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីអ៊ីប៊ិនជុរ៉ៃជពីណាភៀពីរៀបរាប់ពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរថានៅពេលលោកអានចប់អ៊ុម្ម៉ុលគួរអានលោកតែងតែពោលថា៖ «អាមីន» ដោយលោកមិនដែលបោះបង់ការទទួលស្គាល់អាមីនឡើយនៅពេលលោកបញ្ចប់វា។ ជំពូក៖ ការរាប់ចំនួនអាយ៉ាត់នៅក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)៖ • គេបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអំពីការរាប់ចំនួនអាយ៉ាត់នៅក្នុងការសឡាត? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានបញ្ហាអ្វីក្នុងរឿងនោះឡើយ»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកអ្នកប្រាជ្ញមិនបានយល់ឃើញថាមានបញ្ហាអ្វីឡើយចំពោះការរាប់ចំនួនអាយ៉ាត់នៅក្នុងការសឡាត»។ ៨៧៨ - យ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីកៃសពីអាស៊ិមបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញអាប៊ូអាប់ឌុររ៉ោះហ៍ម៉ានហ្ស៊ិររ៉ូអ៊ីប៊ិនហ៊ូប៉ៃស្យសាក្វូកនិងអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនម៉ាកគីលពួកលោកបានរាប់ចំនួនអាយ៉ាត់នៅក្នុងការសឡាត»។ ៨៧៩ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍អាល់ហ្កាដានីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាំម៉ាដពីយ៉ះយ៉ាបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញត្វាវូសនិងអាល់មូហ្គីរ៉ោះហ៍អ៊ីប៊ិនហាកាមអ្នកទាំងពីរបានរាប់ចំនួនអាយ៉ាត់នៅក្នុងការសឡាត»។ ៨៨០ - យ៉ះយ៉ាអាល់ហ៊ីមម៉ានីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីប៊ិនអ៊ីឌ្រីសពីហ៊ីសាមពីរៀបរាប់ពីអាល់ហាសាននិងអ៊ីប៊ិនស៊ិរីនអ្នកទាំងពីរបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការរាប់ចំនួនអាយ៉ាត់នៅក្នុងការសឡាត»។

ជំពូក៖ ការរំឭកប្រាប់ពាក្យទៅកាន់អ៊ីម៉ាំ (នៅពេលអ៊ីម៉ាំភ្លេចអានគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអាន)៖ (បន្តក្នុងជំពូកបន្ទាប់)

ជំពូក៖ ការរំឭកប្រាប់ពាក្យទៅកាន់អ៊ីម៉ាំ៖ • គេបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតអំពីការបើកចំហរំឭកប្រាប់ (ហ្វាតះហ៍) ទៅកាន់អ៊ីម៉ាំនោះលោកមិនបានយល់ឃើញថាមានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ • ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់មានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការរំឭកប្រាប់ពាក្យទៅកាន់អ៊ីម៉ាំ»។ • ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស៊ុនណាស់គឺនៅពេលដែលការអានបានច្របូកច្របល់លើអ៊ីម៉ាំហើយលោកបានឈប់ស្ងាត់នៅពេលនោះគឺតម្រូវឱ្យអ្នកនៅពីក្រោយលោកជួយរំឭកប្រាប់លោក។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើលោកកំពុងស្ទាក់ស្ទើររារែកក្នុងការអាននោះអ្នកនៅពីក្រោយមិនត្រូវប្រញាប់រំឭកប្រាប់លោកឡើយ។ ហើយអ្នកណាដែលអះអាងថាការរំឭកប្រាប់ពាក្យគឺជាការនិយាយស្តីនោះគេពិតជាខុសឆ្គងហើយពីព្រោះវាជាគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអានដែលគេកំពុងអាន»។ ៨៨១ - យ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីកៃសពីអាប៊ូអ៊ីសហាកពីអ៊ូបៃដាស់ពីរៀបរាប់ពីលោកអ៊ូសម៉ានថាលោកធ្លាប់បានបញ្ជាបុរសម្នាក់ឱ្យសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) ហើយនៅពេលបុរសនោះស្ទាក់ស្ទើរលោកបានជួយរំឭកប្រាប់គេ។ ជំពូក៖ អ្នកដែលមិនចេះអានគម្ពីរគួរអានទាល់តែសោះ៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសជនជាតិយូដា (ជ្វីហ្វ) ម្នាក់បានចូលសាសនាឥស្លាមហើយគេមិនចេះអានអ្វីទាំងអស់នៃគម្ពីរគួរអាន? លោកឆ្លើយថា៖ «នៅពេលដែលគេមិនចេះអានអ្វីទាំងអស់នៃគម្ពីរគួរអានគេត្រូវពោលតេសប៊ីហ៍ (ស៊ុបហាន៉ល់ឡោះហ៍)»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ផងដែរថា៖ «អ្នកណាដែលមិនចេះអានរួចគេពោលតេសប៊ីហ៍នោះគឺអនុញ្ញាតត្រឹមត្រូវពីព្រោះតេសប៊ីហ៍ជាសំណងជំនួសការអាន»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «ប្រសិនបើជាបុរសដែលមិនចេះអ្វីទាំងអស់នៃគម្ពីរគួរអានចូរឱ្យគេពោលតាក់បៀរ (អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ហ៊ូអាកបា), ពោលតេសប៊ីហ៍ (ស៊ុបហាន៉ល់ឡោះហ៍), និងសរសើរតម្កើងអល់ឡោះ ﷻ (អាល់ហាំឌូលិលឡាហ៍) ក្នុងទំហំពេលវេលាស្មើនឹងការអានហ្វាទីហាស់និងស៊ូរ៉ាត់មួយជាមួយវា»។ ៨៨២ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីអ៊ីស្មាអ៊ីលថាគេបានឮអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបង្រៀនអ្នកស្រុកវាលខ្សាច់ម្នាក់អំពីការសឡាតដោយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលអ្នកបានបំពេញវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)ស្អាតបាតរួចរាល់ចូរអ្នកបែរមុខឆ្ពោះទៅកាន់ទិសគីបឡាស់រួចពោលតាក់បៀរនិងអានគម្ពីរគួរអាន។ ប្រសិនបើអ្នកមិនចេះគម្ពីរគួរអានទេចូរអ្នកពោលតាក់បៀរ (អល់ឡោះហ៊ូអាកបា), ពោលតះលីល (ឡាអ៊ីឡាហាអ៊ីលឡាល់ឡោះហ៍), ពោលតេសប៊ីហ៍ (ស៊ុបហាន៉ល់ឡោះហ៍), និងសរសើរតម្កើងអល់ឡោះ (អាល់ហាំឌូលិលឡាហ៍) បន្ទាប់មកចូរឱនរូគួអ៊ិ»។ ៨៨៣ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីវ៉ាគីអ៊ីពីស៊ូហ្វយ៉ានពីអាប៊ូខាលីដពីអ៊ីប្រាហ៊ីមពីរៀបរាប់ពីអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអាប៊ីអ៊ាវហ្វាថាបុរសម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ﷺ រួចនិយាយថា៖ ឱរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះពិតប្រាកដណាស់ខ្ញុំមិនអាចរៀនចេះអ្វីសោះពីគម្ពីរគួរអានសូមទ្រង់មេត្តាបង្រៀនខ្ញុំនូវអ្វីដែលគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ខ្ញុំផងចុះ។ ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «ចូរអ្នកពោលថា៖ ស៊ុបហាន៉ល់ឡោះហ៍, វ៉ាល់ហាំឌូលិលឡាហ៍, វ៉ាឡាអ៊ីឡាហាអ៊ីលឡាល់ឡោះហ៍, វ៉ាល់ឡោះហ៊ូអាកបា, វ៉ាឡាហាវឡាវ៉ាឡាកូវវ៉ាតាអ៊ីលឡាប៊ីលឡាហ៍»។ បុរសនោះបានជម្រាបថា៖ នេះគឺសម្រាប់អល់ឡោះចុះតើអ្វីខ្លះសម្រាប់ខ្ញុំ? ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «ចូរអ្នកពោលថា៖ ឱអល់ឡោះសូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសឱ្យខ្ញុំ, មេត្តាករុណាដល់ខ្ញុំ, ប្រទានសុខភាពល្អដល់ខ្ញុំ, ណែនាំខ្ញុំ, និងប្រទានលាភសក្ការ៖ដល់ខ្ញុំ»។ • លោកអ៊ីសហាកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បំណងរបស់យើងពីហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)នេះគឺ៖ អ្នកដែលមិនចេះអក្សរនៅពេលដែលគេមិនចេះអានគម្ពីរគួរអានគេត្រូវពោលពាក្យទាំងនេះនៅក្នុងការសឡាតរបស់គេ»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសជនជាតិយូដាឬគ្រិស្តម្នាក់បានចូលសាសនាឥស្លាមរួចគេសឡាតដោយអាននៅក្នុងការសឡាតរបស់គេនូវគម្ពីរតូរ៉ាត (តាវរ៉ាត) ឬគម្ពីរដំណឹងល្អ (អ៊ិនជីល) តើការសឡាតរបស់គេត្រឹមត្រូវដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ការសឡាតរបស់គេមិនត្រឹមត្រូវជាដាច់ខាត»។ ៨៨៤ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីសាអ៊ីដពីកាតាដាស់ថាលោកអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាល់ខាត់ត្វាប់ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលក្មេងបម្រើរបស់បុរសម្នាក់បានចូលសាសនាឥស្លាមគេត្រូវតែរៀនស៊ូរ៉ាត់អាល់ហ្វាទីហាស់និងប្រាំមួយស៊ូរ៉ាត់នៃគម្ពីរគួរអាន៖ ពីរជំពូកស៊ូរ៉ាត់សម្រាប់ការសឡាតម៉ាហ្ហ្រិបពីរជំពូកស៊ូរ៉ាត់សម្រាប់ការសឡាតអ៊ីស្សានិងពីរជំពូកស៊ូរ៉ាត់សម្រាប់ការសឡាតហ្វាហ្សើរពេលព្រឹកព្រលឹម»។

ជំពូក៖ ការដឹកនាំសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)របស់អ្នកដែលមិនចេះអក្សរ៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់បានដឹកនាំមនុស្សម្នាសឡាតដោយនៅពីក្រោយគេមានអ្នកដែលចេះអានគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអានពូកែជាងគេរួចអ្នកមិនចេះអក្សររូបនេះបានអានដោយផ្លាស់ប្តូរអត្ថន័យនិងកែប្រែពាក្យប៉ុន្តែគេបានអានតាមគ្រប់កាល៖ទេស៖? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ការសឡាតរបស់ក្រុមមនុស្សគឺត្រឹមត្រូវប្រសិនបើគេបានអាន»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើគេមិនចេះអានសោះ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «អ្នកណាដែលបានអាននៅពីក្រោយគេការសឡាតរបស់អ្នកនោះគឺត្រឹមត្រូវហើយអ្នកណាដែលមិនបានអាននៅពីក្រោយគេត្រូវសឡាតឡើងវិញ»។ ខ្ញុំបានសួរទៀតថា៖ ចុះប្រសិនបើគេដឹកនាំសឡាតឡូហើរហើយយើងមិនបានឮការអានរបស់គេសោះខណ៖ដែលយើងមិនសង្ស័យឡើយថាគេមិនចេះអាន? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ការសឡាតរបស់អ្នកដែលបានអាននៅពីក្រោយគេគឺត្រឹមត្រូវហើយអ្នកណាដែលមិនបានអានត្រូវសឡាតឡើងវិញ»។ ៨៨៥ - អាប់ឌុលអាហ្សីសបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយូស៊ូហ្វថាវ៉ាគីអ៊ីត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានបញ្ចប់អាយ៉ាត់នៃសេចក្តីមេត្តាករុណាដោយអាយ៉ាត់នៃការដាក់ទណ្ឌកម្ម? លោកបានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំមិនដែលឃើញនរណាម្នាក់មានប្រសាសន៍ដូចពាក្យរបស់លោកអាល់ហាសានអ៊ីប៊ិនស្វroleិហ៍ឡើយដោយលោកធ្លាប់មានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលណាដែលគេបញ្ចប់អាយ៉ាត់នៃសេចក្តីមេត្តាករុណាដោយអាយ៉ាត់នៃការដាក់ទណ្ឌកម្មគេត្រូវចាប់ផ្តើមការសឡាតឡើងវិញ»។ ៨៨៦ - សាអ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាល់អាហ្វវ៉ាសពីមូហ្គីរ៉ោះហ៍ពីអ៊ីប្រាហ៊ីមពីរៀបរាប់ពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ (អ៊ីប៊ិនម៉ាស់អ៊ូដ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កំហុសឆ្គងនៅក្នុងគម្ពីររបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) មិនមែនជាការដែលគេយកចុងបញ្ចប់នៃអាយ៉ាត់មួយមកដាក់ជំនួសអាយ៉ាត់មួយទៀតឡើយពោលគឺពោលថា ﴿អាហ្ស៊ីហ្ស៊ុនហាកីម﴾ ជំនួស ﴿ហ្កាហ្វូរ៉ូនរ៉ោហ៊ីម﴾ នោះទេប៉ុន្តែវាជាកំហុសឆ្គងដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនៅពេលដែលគេយកអាយ៉ាត់នៃសេចក្តីមេត្តាករុណាមកធ្វើជាអាយ៉ាត់នៃការដាក់ទណ្ឌកម្ម»។ ៨៨៧ - សាអ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីចារៀរពីអ៊ីឌ្រីសថាគេបានជម្រាបលោកអាល់ហាសាន (អាល់បាសស្រ៊ី) ថា៖ ពិតប្រាកដណាស់យើងមានអ៊ីម៉ាំម្នាក់ដែលអានខុសវេយ្យាករណ៍យ៉ាងខ្លាំង? លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរពួកអ្នកទម្លាក់គេទៅខាងក្រោយចុះ (កុំឱ្យគេដឹកនាំសឡាត)»។

ជំពូក៖ ការបន្លឺសំឡេងអានឮៗនៅក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ដែលត្រូវអានឮ៖ (បន្តក្នុងជំពូកបន្ទាប់)

ជំពូក៖ ការបន្លឺសំឡេងអានឮៗនៅក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ដែលត្រូវអានឮ៖ • គេបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអំពីការអាននៅក្នុងការសឡាតដែលត្រូវអានឮៗ ប្រសិនបើគេអានឮត្រឹមតែត្រចៀកទាំងពីររបស់គេបានឮ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវបន្លឺឱ្យអ្នកដែលនៅក្បែរគេបានឮផងដែរ»។ ៨៨៨ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់ពួរស្សានីពីអ៊ីប៊ិនជុរ៉ៃជថាខ្ញុំបានជម្រាបអាត្វាថា៖ ខ្ញុំបានអានក្នុងការសឡាតហ្វាហ្សើរដោយខ្ញុំបានខ្សឹបតិចៗមួយផ្នែកនិងបានបន្លឺសំឡេងឮៗមួយផ្នែក? នោះលោកមិនពេញចិត្តឡើយហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកបន្លឺសំឡេងឮៗទាំងអស់ចុះ»។ ខ្ញុំបានអាននៅក្បែរលោកនូវការអានដែលខ្ញុំឮសំឡេងពាក្យរបស់ខ្លួនឯងនិងយល់ពាក្យសម្តីប៉ុន្តែមិនឮសំឡេងតួអក្សរច្បាស់ខ្ញុំបានសួរលោកថា៖ តើការធ្វើបែបនេះគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ខ្ញុំក្នុងការសឡាតកាតព្វកិច្ចដែលត្រូវអានឮៗដែរឬទេ? លោកឆ្លើយថា៖ «ទេរហូតទាល់តែអ្នកបន្លឺឱ្យអ្នកដែលនៅក្បែរអ្នកបានឮទើបគ្រប់គ្រាន់»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ ចុះប្រសិនបើគេអានឮៗក្នុងការសឡាតស្ម័គ្រចិត្តពេលថ្ងៃ? លោកឆ្លើយថា៖ «ទេពីព្រោះការអានពេលថ្ងៃគឺត្រូវខ្សឹបតិចៗ លើកលែងតែក្នុងការសឡាតសូរ្យគ្រាស (កូស៊ូហ្វ) ប៉ុណ្ណោះពីព្រោះមានភាពខុសគ្នាលើរឿងនោះ»។ ជំពូក៖ ការបន្លឺសំឡេងអានឮៗនៅក្នុងការសឡាតពេលថ្ងៃ៖ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការសឡាតពេលថ្ងៃគឺស្ងាត់ស្ងៀម (អាជ្ញម៉ា) ហើយការអានពេលថ្ងៃប្រសិនបើអ្នកចង់ឱ្យអ្នកនៅក្នុងផ្ទះរបស់អ្នកបានឮនៅពេលអ្នកសឡាតក្នុងផ្ទះរបស់អ្នកនោះគឺអនុញ្ញាត។ ប៉ុន្តែគេមិនពេញចិត្តឱ្យធ្វើបែបនោះនៅក្នុងវិហារដែលមនុស្សម្នាកំពុងសឡាតឡើយដើម្បីកុំឱ្យការអានទៅច្របូកច្របល់លើពួកគេ...»។ ៨៨៩ - អាំរ៉ូបានរៀបរាប់ពីអាប៊ូអាល់មូហ្គីរ៉ោះហ៍ពីកូនស្រីរបស់ខាលីដអ៊ីប៊ិនម៉ាអ៊ដានពីរៀបរាប់ពីឪពុករបស់នាងថាលោកធ្លាប់អានឮៗក្នុងការសឡាតពេលថ្ងៃនៅក្នុងផ្ទះរបស់លោកហើយម្តាយរបស់នាងក៏ធ្លាប់ធ្វើបែបនោះដែរដោយលោកមិនដែលបន្ទោសនាងឡើយ។ ៨៩០ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ពីចារៀរពីមូហ្គីរ៉ោះហ៍ថាខ្ញុំបានសួរអ៊ីប្រាហ៊ីមអំពីការបន្លឺសំឡេងអានឮៗនៅពេលថ្ងៃ? លោកឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើវាមិនរំខានដល់នរណាម្នាក់ទេនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ ៨៩១ - សាអ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាំម៉ាដពីប៊ីស៊្រថាខ្ញុំបានឃើញអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរសឡាតនៅពេលថ្ងៃនោះលោកបានបន្លឺឱ្យពួកយើងបានឮការអានរបស់លោក។ ៨៩២ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ពីចារៀរពីមិសអាល់ពីរៀបរាប់ថា៖ «សាអ៊ីដអ៊ីប៊ិនជូប៊ែរធ្លាប់អានឮៗក្នុងការសឡាតពេលថ្ងៃ»។ • លោកអ៊ីសហាកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគេសឡាតម្នាក់ឯងនៅក្នុងទីស្ងាត់គេត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យបន្លឺសំឡេងរបស់គេឡើងដោយគេត្រូវពិចារណាថាតើរបៀបណាដែលធ្វើឱ្យចិត្តរបស់គេមានភាពស្រស់ស្រាយជាងមានភាពទន់ភ្លន់ជាងនិងឆាប់ស្រក់ទឹកភ្នែកជាង»។ ៨៩៤ - យ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូបាក្រពីអាស៊ិមពីហ្ស៊ិរពីរៀបរាប់ពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ (អ៊ីប៊ិនម៉ាស់អ៊ូដ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំកំពុងអានគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអានកាលពីរាត្រីមួយនៅក្នុងវិហារស្រាប់តែព្យាការី ﷺ បានអញ្ជើញមកដោយមានលោកអាប៊ូបាក្រនិងលោកអ៊ូមើរនៅជាមួយទ្រង់ពួកលោកបានឈរស្តាប់ខ្ញុំខណ៖ដែលខ្ញុំកំពុងអានស៊ូរ៉ាត់អាននីសាដោយសូត្រយ៉ាងរលូនមួយៗ នោះព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ចូរសុំចុះអ្នកនឹងត្រូវបានប្រទានឱ្យ» បន្ទាប់មកទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលពេញចិត្តនឹងអានគម្ពីរគួរអានឱ្យនៅស្រស់ថ្មីដូចកាលដែលវាត្រូវបានបញ្ចុះចុះមកចូរឱ្យគេអានតាមរបៀបអានរបស់កូនប្រុសអ៊ុម្ម៉ុអាប់ដ៍ (អាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនម៉ាស់អ៊ូដ)»។

ជំពូក៖ ការឈប់ស្ងាត់ទាំងពីរលើក (ជាថ្មីម្តងទៀត)៖ (បន្តក្នុងជំពូកបន្ទាប់)

ជំពូក៖ ការឈប់ស្ងាត់ទាំងពីរលើក (ជាថ្មីម្តងទៀត)៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអំពីបុរសម្នាក់ដែលធ្វើជាអ៊ីម៉ាំនៅពេលគេអានហ្វាទីហាស់និងអានចប់ស៊ូរ៉ាត់តើគេត្រូវពោលតាក់បៀរភ្លាមៗនៅពេលអានចប់ដោយភ្ជាប់តាក់បៀរទៅនឹងការអានឬមួយក៏គេត្រូវឈប់ស្ងាត់បន្តិចសិនរួចទើបពោលតាក់បៀរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវឈប់ស្ងាត់បន្តិចការខណ្ឌចែករវាងតាក់បៀរនិងការអានដោយការឈប់ស្ងាត់មួយភ្លែតគឺពេញចិត្តចំពោះខ្ញុំជាង»។ ៨៩៥ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីសាអ៊ីដពីរៀបរាប់ពីកាតាដាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្យាការី ﷺ មានការឈប់ស្ងាត់ពីរលើកនៅក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)របស់ទ្រង់»។ លោកអាះហ៍ម៉ាដបានបញ្ជាក់ថា៖ «អ្នកប្រាជ្ញខ្លះបានលើកឡើងថា៖ ការឈប់ស្ងាត់ទាំងពីរលើកនោះគឺ៖ ការឈប់ស្ងាត់មួយលើកនៅពេលចាប់ផ្តើមសឡាតមុនពេលអានគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអាននិងការឈប់ស្ងាត់មួយលើកទៀតនៅពេលអានចប់មុនពេលឱនរូគួអ៊ិ»។ ៨៩៦ - យ៉ះយ៉ាអាល់ហ៊ីមម៉ានីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីសារីកពីអាល់អាអ៊ម៉ាស់ពីរៀបរាប់ពីអ៊ីប្រាហ៊ីមបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «លោកអ៊ូមើរធ្លាប់ភ្ជាប់ការអានទៅនឹងតាក់បៀរនៃរូគួអ៊ិ»។ ជំពូក៖ សំឡេងពីរោះក្នុងការអានគម្ពីរគួរអាន៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ តើអ៊ីម៉ាំអាចបន្លឺសំឡេងពីរោះរណ្តំក្នុងការអានរបស់លោកបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «លោកត្រូវធ្វើឱ្យសំឡេងរបស់លោកពីរោះដើម្បីឱ្យអ្នកសឡាតមានភាពស្រស់ស្រាយនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយប្រសិនបើវាធ្វើឱ្យចិត្តរបស់ពួកគេកាន់តែទន់ភ្លន់រំជួលចិត្ត»។ ៨៩៧ - អាប់ដាស់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូវ៉ាហាប់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «លោកអាប់ឌុលឡោះហ៍ (អ៊ីប៊ិនម៉ាស់អ៊ូដ) ធ្លាប់ស្អប់ខ្ពើមចង្វាក់ភ្លេងទាំងនេះដែលមនុស្សម្នាយកមកសូត្របន្លឺរណ្តំ»។

៨៩៨ - អាប់ឌុលអាអ៊ឡាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលចាប់ពារពីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីមូឡៃកាស់ពីអ៊ូបៃឌុលឡោះហ៍ថាខ្ញុំបានឮអាប៊ូលូបាបាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំបានឮព្យាការី ﷺ មានបន្ទូលថា៖ «មិនមែនជាពួកយើងឡើយអ្នកណាដែលមិនបានបន្លឺសំឡេងពីរោះក្នុងការអានគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអាន»។ ខ្ញុំបានសួរអ៊ីប៊ិនអាប៊ីមូឡៃកាស់ថា៖ ចុះប្រសិនបើគេគ្មានសំឡេងពីរោះពីធម្មជាតិ? លោកឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវកែលម្អសំឡេងរបស់គេតាមសមត្ថភាពដែលអាចធ្វើទៅបាន»។ ៨៩៩ - យ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូម៉ាស់អ៊ូដពីអាប៊ូសាអ៊ដថាខ្ញុំនិងអាប់ឌុររ៉ោះហ៍ម៉ានអ៊ីប៊ិនអាល់អាស្វាដធ្លាប់ដើរតាមវិហារនានាក្នុងទីក្រុងគូហ្វាស់នៅពេលយប់ក្នុងខែរ៉ាម៉ាដានដើម្បីស្វែងរកអ្នកដែលមានសំឡេងអានពីរោះ។ ជំពូក៖ អ្នកដែលមិនបានអានគម្ពីរគួរអាននៅពីក្រោយអ៊ីម៉ាំ៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ ចុះប្រសិនបើគេបោះបង់ការអានហ្វាទីហាស់នៅពីក្រោយអ៊ីម៉ាំដោយចេតនា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើគេធ្វើបែបនោះដោយសារតែការបកស្រាយយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួន (តាមទស្សន៖អ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួន) នោះការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)របស់គេគឺត្រឹមត្រូវ»។ ៩០០ - អាល់មូសាយ៉ាប់បានរៀបរាប់ថាខ្ញុំបានសួរអាប៊ូអ៊ីសហាកអាល់ហ្វាហ្សារីអំពីការអាននៅពីក្រោយអ៊ីម៉ាំ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនដែលអាននៅពីក្រោយអ៊ីម៉ាំឡើយអស់រយ៖ពេលសែសិបឆ្នាំមកហើយ»។ ៩០១ - យ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីសហាកពីមូអាវីយ៉ាស់ពីយូនូសពីអាប៊ូអ៊ីឌ្រីសថាបុរសម្នាក់បានសួរអាប៊ូអាល់ដារដាថា៖ តើខ្ញុំត្រូវអានដែរឬទេខណ៖ដែលអ៊ីម៉ាំកំពុងអាន? លោកឆ្លើយថា៖ បុរសម្នាក់ធ្លាប់បានសួរព្យាការី ﷺ ថា៖ ឱរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) តើនៅក្នុងគ្រប់ការសឡាតទាំងអស់សុទ្ធតែត្រូវមានការអានឬ? ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «បាទ»។ បុរសនោះបាននិយាយថា៖ នេះជាកាតព្វកិច្ចហើយ! នោះព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ខ្ញុំយល់ឃើញថានៅពេលដែលអ៊ីម៉ាំបានអាននោះគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ»។

៩០២ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលអាអ៊ឡាពីខាលីដពីអាណាស់អ៊ីប៊ិនស៊ិរីនថាអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរត្រូវបានគេសួរអំពីការអាននៅពីក្រោយអ៊ីម៉ាំនោះលោកបានឆ្លើយថា៖ «ការអានរបស់អ៊ីម៉ាំគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកហើយ»។ ជំពូក៖ ការដាក់ដៃទាំងពីរនៅក្នុងការស៊ូជូត៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់ថា៖ បុរសម្នាក់ចង់ស៊ូជូតឱ្យបានយូរប៉ុន្តែគេមិនអាចបើកដៃទាំងពីរឱ្យឆ្ងាយពីចំហៀងខ្លួន (អ៊ីជធីណាហ៍) បានយូរតើគេអាចដាក់កែងដៃទាំងពីរលើភ្លៅទាំងពីរហើយបង្រួញខ្លួនបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេប៉ុន្តែគេត្រូវបើកដៃទាំងពីរឱ្យឆ្ងាយពីខ្លួន»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអំពីហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)អ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរថាតើអត្ថន័យរបស់វាគឺ៖ ចូរពឹងផ្អែកលើដៃទាំងពីរនៅពេលដាក់លើជង្គង់មែនទេ? លោកឆ្លើយថា៖ «គឺនៅពេលដែលគេក្រោកឈរឡើងពីការស៊ូជូត»។ ៩០៣ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ថាខ្ញុំបានជម្រាបអាប៊ូអាំរ៉ូអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីនិងសាអ៊ីដអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្សីសថាដាវូដអ៊ីប៊ិនកៃសបានរៀបរាប់ពីហ្សៃដអ៊ីប៊ិនអាស្លាមថាពួកមូស្លីមធ្លាប់បានត្អូញត្អែរចំពោះព្យាការី ﷺ អំពីការបើកដៃទាំងពីរឱ្យទូលាយក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) នោះទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «ចូរពួកអ្នកពឹងផ្អែកលើជង្គង់ទាំងពីរចុះ»? ពួកលោកទាំងពីរបានឆ្លើយថា៖ «បាទនេះគឺនៅក្នុងការសឡាតស្ម័គ្រចិត្តលោកអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរនៅពេលដែលលោកអស់កម្លាំងក្នុងការបើកដៃទាំងពីរកំឡុងពេលស៊ូជូតក្នុងការសឡាតស្ម័គ្រចិត្តលោកបានដាក់កែងដៃទាំងពីរលើភ្លៅទាំងពីរហើយលាតបាតដៃទាំងពីរលើដីដោយមិនបានលាតកំភួនដៃទាំងពីរផ្ទាល់លើដីឡើយ»។ ៩០៤ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ថាខ្ញុំបានលើកយករឿងនេះទៅជម្រាបម៉ាលីកអ៊ីប៊ិនអាណាស់អំពីការដាក់កែងដៃលើភ្លៅនោះលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចំពោះការសឡាតកាតព្វកិច្ចហ្វើរឌូគេមិនត្រូវបោះបង់ការបើកដៃឡើយប៉ុន្តែចំពោះការសឡាតស្ម័គ្រចិត្តគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ ៩០៦ - អាប៊ូអាំរ៉ូអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំបោះបង់ការបើកដៃទាំងពីរក្នុងការស៊ូជូតនៃការសឡាតកាតព្វកិច្ចឱ្យសោះលើកលែងតែអ្នកស្ថិតនៅក្នុងជួរ (ស្វហ្វ) សឡាតហើយកែងដៃរបស់អ្នកបង្កការរំខានដល់អ្នកនៅក្បែរនោះមិនល្អឡើយដូច្នេះចូរបង្រួញដៃរបស់អ្នកបន្តិចប៉ុន្តែកុំលាតកំភួនដៃផ្ទាល់លើដីឱ្យសោះពីព្រោះមានការហាមឃាត់មិនឱ្យលាតដៃដូចសត្វសាហាវឡើយ»។ ៩០៨ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុររ៉ាហ្សាគពីម៉ាម៉ារពីម៉ាន់ស៊ូរពីសាលីមពីរៀបរាប់ពីចាពិរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ព្យាការី ﷺ នៅពេលដែលទ្រង់ស៊ូជូតទ្រង់តែងតែបើកដៃទាំងពីរឱ្យឆ្ងាយពីចំហៀងខ្លួនរហូតដល់គេអាចមើលឃើញភាពសនៃក្លៀកទាំងពីររបស់ទ្រង់។

ជំពូក៖ របៀបនៃការក្រោកឈរឡើងពីការស៊ូជូតឆ្ពោះទៅកាន់ការឈរ៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់ក្រោកឈរឡើងពីការស៊ូជូតដើម្បីឈរត្រង់តើគេត្រូវដាក់ដៃទាំងពីររបស់គេលើជង្គង់ទាំងពីរដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទ»។ • ហើយខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមថា៖ តើបុរសម្នាក់ត្រូវក្រោកឈរឡើងពីការស៊ូជូតយ៉ាងដូចម្តេចនៅពេលគេងើបក្បាលឡើងពីការស៊ូជូតទីពីរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើគេអាចពឹងផ្អែកលើដៃទាំងពីររបស់គេហើយក្រោកឈរឡើងលើចុងម្រាមជើងទាំងពីរគេត្រូវធ្វើបែបនោះ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេមិនអាចក្រោកឈរឡើងលើចុងម្រាមជើងបានទេនៅពេលគេងើបក្បាលឡើងពីការស៊ូជូតគេត្រូវអង្គុយមួយភ្លែតសិន (ជ៉ាល់សាតុលឥស្ទិរ៉ាហាស់) បន្ទាប់មកពឹងផ្អែកបាតដៃទាំងពីរលើដីរួចទើបក្រោកឈរឡើង»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «ស៊ុនណាស់ពីព្យាការី ﷺ គឺនៅពេលទ្រង់ងើបក្បាលឡើងក្នុងរ៉ាកអាត់ទីមួយពីការស៊ូជូតទីពីរទ្រង់អង្គុយឱ្យត្រង់ខ្លួនសិនរួចពឹងផ្អែកលើដៃទាំងពីរហើយក្រោកឈរឡើងមិនថាជាមនុស្សចាស់ឬក្មេងឡើយនេះជាស៊ុនណាស់នៃការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)»។ ៩០៩ - ម៉ាលីកអ៊ីប៊ិនអាល់ហ៊ូវ៉ៃរិសបានមកជួបពួកយើងហើយនិយាយថា៖ «តើពួកអ្នកចង់ឱ្យខ្ញុំបង្ហាញការសឡាតរបស់ព្យាការី ﷺ ដល់ពួកអ្នកទេ?» នោះនៅពេលដែលលោកងើបក្បាលឡើងពីការស៊ូជូតទីពីរក្នុងរ៉ាកអាត់ទីមួយលោកបានអង្គុយឱ្យត្រង់ខ្លួនសិនរួចពឹងផ្អែកលើដៃទាំងពីរហើយទើបក្រោកឈរឡើង។ ៩១០ - សាអ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ពីហូសៃមពីខាលីដពីអាប៊ូគីឡាបាស់ពីរៀបរាប់ពីម៉ាលីកអ៊ីប៊ិនអាល់ហ៊ូវ៉ៃរិសបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្យាការី ﷺ នៅពេលទ្រង់សឡាតរ៉ាកអាត់សេស (រ៉ាកអាត់ទីមួយឬទីបី) ទ្រង់តែងតែអង្គុយត្រង់ខ្លួនសិនរួចទើបក្រោកឈរឡើង»។ ៩១១ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ថាខ្ញុំបានសួរអាប៊ូអាំរ៉ូអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីអំពីការក្រោកឈរឡើងពីការស៊ូជូតនិងតាសះហុដដោយឈរលើចុងម្រាមជើងទាំងពីរដោយមិនពឹងផ្អែកលើដៃទាំងពីរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នោះគឺជាកម្លាំងក្រោកឈររបស់ពួកយុវជន»។ ៩១២ - អាប៊ូអាំរ៉ូបានរៀបរាប់ថាអ៊ីប៊ិនស៊ិហាបអាល់ហ្សុហ៍រីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស៊ុនណាស់នៃការសឡាតគឺ៖ ការដែលបុរសម្នាក់ពឹងផ្អែកលើដៃទាំងពីររបស់គេនៅពេលក្រោកឈរ»។ ៩១៦ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ពីណាភៀពីរៀបរាប់ពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរថាលោកធ្លាប់ពឹងផ្អែកលើដៃទាំងពីររបស់លោកក្នុងការសឡាតនៅពេលលោកក្រោកឈរឡើងពីការស៊ូជូតនិងតាសះហុដ។ ៩២១ - សាអ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ពីអាប៊ូមូអាវីយ៉ាស់ពីខាលីដពីស្វroleិហ៍ពីរៀបរាប់ពីអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍ ﵁ ថាព្យាការី ﷺ ធ្លាប់ក្រោកឈរឡើងក្នុងការសឡាតលើចុងម្រាមជើងទាំងពីររបស់ទ្រង់។ ៩២៤ - សាអ៊ីដបានរៀបរាប់ពីអាប៊ូមូអាវីយ៉ាស់ពីអាល់អាអ៊ម៉ាស់ពីអ៊ូម៉ារ៉ោះហ៍ពីអាប់ឌុររ៉ោះហ៍ម៉ានពីរៀបរាប់ពីអ៊ីប៊ិនម៉ាស់អ៊ូដថាលោកធ្លាប់ក្រោកឈរឡើងក្នុងការសឡាតលើចុងម្រាមជើងទាំងពីររបស់លោក។

៩២៥ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអ៊ីស្មាអ៊ីលបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាហ្វសពីអាល់អាអ៊ម៉ាស់ពីអាត្វ៊ីយ៉ាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញអាប៊ូសាអ៊ីដ, អ៊ីប៊ិនអាប់បាស, និងអ៊ីប៊ិនអាល់ហ្សូប៊ែរពួកលោកបានក្រោកឈរឡើងក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)លើចុងម្រាមជើងទាំងពីររបស់ពួកលោក»។ ជំពូក៖ ការក្រោកឈរឡើងពីពីរប៉ាកអាត់ដំបូង៖ • ហារព់បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឃើញលោកអាះហ៍ម៉ាដនៅពេលលោកក្រោកឈរឡើងពីពីរប៉ាកអាត់ដំបូងដើម្បីឈរត្រង់លោកបានដាក់ដៃទាំងពីរលើភ្លៅទាំងពីររួចក្រោកឈរឡើងដោយមិនបានដាក់ដៃទាំងពីរលើដីឡើយ។ ៩២៦ - អាប៊ូអាល់អាហ្សហើរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាប់បានពីហាំម៉ាមពីសាក្វូកពីអាស៊ិមពីរៀបរាប់ពីឪពុករបស់គេថាព្យាការី ﷺ នៅពេលដែលទ្រង់ក្រោកឈរឡើងនៅចន្លោះពីរប៉ាកអាត់ដំបូងទ្រង់បានក្រោកឈរឡើងលើជង្គង់ទាំងពីររបស់ទ្រង់និងបានពឹងផ្អែកលើភ្លៅទាំងពីររបស់ទ្រង់។ ៩២៧ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ពីអាល់ពួរស្សានីពីសាអ៊ីដពីអាប៊ូម៉ាអ៊ស្យាពីរៀបរាប់ពីអ៊ីប្រាហ៊ីមថាលោកពេញចិត្តកុំឱ្យបុរសម្នាក់ពឹងផ្អែកលើដីនៅពេលគេក្រោកឈរឡើងពីពីរប៉ាកអាត់ដំបូង។ ៩២៨ - គេបានលើកយករឿងនេះទៅជម្រាបកាតាដាស់នោះលោកមិនបានយល់ឃើញថាមានបញ្ហាអ្វីឡើយហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកក្រោកឈរឡើងតាមរបៀបណាដែលអ្នកចង់ចុះ»។

ជំពូក៖ អ្នកដែលមិនតម្រង់ខ្នងរបស់គេឱ្យត្រង់នៅក្នុងការរូគួអ៊ិនិងការស៊ូជូត៖ (បន្តក្នុងជំពូកបន្ទាប់)

ជំពូក៖ អ្នកដែលមិនតម្រង់ខ្នងរបស់គេឱ្យត្រង់នៅក្នុងការរូគួអ៊ិនិងការស៊ូជូត៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអំពីបុរសម្នាក់ដែលមិនតម្រង់ខ្នងរបស់គេឱ្យត្រង់នៅក្នុងការរូគួអ៊ិនិងការស៊ូជូត? លោកបានមានប្រសាសន៍ថាការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)របស់គេគឺខ្វះខាតមិនគ្រប់លក្ខណ៖ឡើយ។ ៩២៩ - អាប៊ូសាហ៍លបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាំម៉ាដថាខ្ញុំបានឃើញអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនត្វាវូសលើកដៃទាំងពីរឡើងខ្ពស់ជាងជង្គង់ទាំងពីរបន្តិចនៅពេលលោកងើបក្បាលឡើងពីការស៊ូជូត។ ៩៣០ - ហាំម៉ាដបានរៀបរាប់ពីអាយយូបថាខ្ញុំបានឃើញណាភៀលើកដៃទាំងពីរឡើងលើសជង្គង់នៅពេលងើបក្បាលពីការស៊ូជូត។ ជំពូក៖ អ្នកដែលលើកម្រាមជើងទាំងពីរឡើងនៅក្នុងការសឡាត៖ • គេបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់ថា៖ បុរសម្នាក់បានស៊ូជូតប៉ុន្តែគេបានលើកចុងម្រាមជើងទាំងពីរផុតពីដី? លោកឆ្លើយថា៖ «មានសេចក្តីរាយការណ៍មកថាការស៊ូជូតគឺត្រូវធ្វើឡើងលើសរីរាង្គប្រាំពីរ...» ហើយលោកយល់ឃើញថាការសឡាតរបស់គេគឺខ្វះខាតមិនពេញលេញឡើយ។ ៩៣៣ - អាប់បាសបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់ហ្វាឌល់ពីស៊ូហ្វយ៉ានពីអាំរ៉ូពីអាប៊ូកៃសថាលោកម៉ាសរ៉ូកបានឃើញបុរសម្នាក់សឡាតដោយលើកជើងរបស់គេឡើងនោះលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការសឡាតរបស់គេមិនពេញលេញត្រឹមត្រូវឡើយ»។ ៩៣៤ - សាអ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហូសៃមពីយ៉ះយ៉ាពីឪពុករបស់គេពីរៀបរាប់ពីអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថាព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ការស៊ូជូតគឺត្រូវធ្វើឡើងលើសរីរាង្គប្រាំពីរកន្លែង៖ ថ្ងាស, បាតដៃទាំងពីរ, ជង្គង់ទាំងពីរ, និងជើងទាំងពីរ»។

ជំពូក៖ ការស៊ូជូតនៅលើថ្ងាសដោយមិនដាក់ច្រមុះ៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់ថា៖ បុរសម្នាក់ស៊ូជូតដោយមិនបានដាក់ច្រមុះរបស់គេលើដី? លោកបានឆ្លើយថា៖ «មិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើគេត្រូវសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ឡើងវិញទេ? លោកឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងឡើយ»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកស៊ូជូតលើច្រមុះរបស់អ្នកនិងថ្ងាសរបស់អ្នក»។ ៩៣៥ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអាល់វ៉ាហ្សៀបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាខ្ញុំបានសួរអាប៊ូអាំរ៉ូអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីនិងម៉ាលីកអ៊ីប៊ិនអាណាស់អំពីការស៊ូជូតលើច្រមុះ? ពួកលោកទាំងពីរបានឆ្លើយថា៖ «បាទចូរអ្នកស៊ូជូតលើសរីរាង្គប្រាំពីរ៖ បាតដៃទាំងពីរ, ជង្គង់ទាំងពីរ, ជើងទាំងពីរ, និងថ្ងាសរបស់អ្នក» រួចពួកលោកទាំងពីរបានចង្អុលដៃទៅកាន់ចុងច្រមុះហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ច្រមុះគឺស្ថិតនៅក្នុងផ្នែកនៃថ្ងាស (ឬផ្នែកនៃផ្ទៃមុខ)»។ ៩៣៦ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ពីហាស់សានពីស៊ូហ្វយ៉ានពីអាំរ៉ូថាលោកត្វាវូសធ្លាប់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ថ្ងាសនិងច្រមុះគឺជាសរីរាង្គតែមួយ»។ ៩៣៧ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ពីហាស់សានពីអ៊ិករ៉ម៉ាស់បានមានប្រសាសន៍ថាព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «មិនត្រូវបានទទួលយកឡើយនូវការសឡាតណាដែលច្រមុះមិនបានប៉ះផ្ទាល់នឹងអ្វីដែលថ្ងាសបានប៉ះនោះ»។

ជំពូក៖ អ្វីដែលបុគ្គលម្នាក់ត្រូវពោលនៅចន្លោះការស៊ូជូតទាំងពីរ៖ • ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដមានប្រសាសន៍ថា៖ «បុគ្គលម្នាក់ត្រូវពោលនៅចន្លោះការស៊ូជូតទាំងពីរថា៖ «រ៉កប៊ីហ្កហ្វៀរលី (ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំសូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសឱ្យខ្ញុំ)»»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ទាំងនៅក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)កាតព្វកិច្ចហ្វើរឌូនិងការសឡាតស្ម័គ្រចិត្តឬ? លោកឆ្លើយថា៖ «បាទ»។ ហើយទស្សន៖ម៉ាឌហាប់របស់លោកអាះហ៍ម៉ាដគឺ៖ ប្រសិនបើគេពោលគឺអនុញ្ញាតត្រឹមត្រូវហើយប្រសិនបើគេមិនពោលក៏អនុញ្ញាតត្រឹមត្រូវដែររឿងនេះមានវិសាលភាពទូលំទូលាយ។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដមានប្រសាសន៍ថា៖ «បុគ្គលម្នាក់ត្រូវពោលក្នុងការអង្គុយនៅចន្លោះការស៊ូជូតទាំងពីរថា៖ «ឱអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសឱ្យខ្ញុំ, មេត្តាករុណាដល់ខ្ញុំ, ប្រទានសុខភាពល្អដល់ខ្ញុំ, និងប៉ះប៉ូវកែតម្រូវខ្ញុំ» ហើយប្រសិនបើគេចង់គេអាចពោលបីដងថា៖ «រ៉កប៊ីហ្កហ្វៀរលី» ទាំងអស់នេះសុទ្ធតែអនុញ្ញាតត្រឹមត្រូវ»។ ៩៣៨ - អាប៊ូអាល់អាហ្សហើរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ថាខ្ញុំបានសួរលោកស៊ូហ្វយ៉ានថា៖ តើគេត្រូវពោលពាក្យនេះនៅក្នុងការសឡាតកាតព្វកិច្ចដែរឬទេ? លោកឆ្លើយថា៖ «គេពោលនៅក្នុងការសឡាតកាតព្វកិច្ចថា៖ ឱអល់ឡោះសូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសឱ្យខ្ញុំនិងមេត្តាករុណាដល់ខ្ញុំ»។ ៩៣៩ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ពីអាប់ឌុលវ៉ាហហាបពីខាលីដពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ថាលោកអាលី ﵁ ធ្លាប់ពោលនៅចន្លោះការស៊ូជូតទាំងពីរថា៖ «ឱអល់ឡោះសូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសឱ្យខ្ញុំ, មេត្តាករុណាដល់ខ្ញុំ, ប៉ះប៉ូវកែតម្រូវខ្ញុំ, លើកតម្កើងខ្ញុំ, និងណែនាំខ្ញុំ»។ ៩៤០ - សាអ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាល់អាហ្វវ៉ាសពីអាប៊ូអ៊ីសហាកពីអាល់ហារីសពីរៀបរាប់ពីលោកអាលីថាលោកធ្លាប់ពោលនៅចន្លោះការស៊ូជូតទាំងពីរថា៖ «ឱអល់ឡោះសូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសឱ្យខ្ញុំ, មេត្តាករុណាដល់ខ្ញុំ, ប៉ះប៉ូវកែតម្រូវខ្ញុំ, និងលើកតម្កើងខ្ញុំ»។

៩៤១ - ហ៊ីសាមបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីម្តាយរបស់គេពីយាយរបស់គេពីរៀបរាប់ពីអាល់មិកដាមអ៊ីប៊ិនម៉ាអ៊ឌីថាលោកធ្លាប់ពោលនៅចន្លោះការស៊ូជូតទាំងពីរថា៖ «ឱអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសឱ្យខ្ញុំ, មេត្តាករុណាដល់ខ្ញុំ, ផ្តល់កិត្តិយសដល់ខ្ញុំ, ប៉ះប៉ូវខ្ញុំ, និងលើកតម្កើងខ្ញុំ»។ ៩៤២ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ពីអាល់វ៉ាលីដពីសាអ៊ីដពីរៀបរាប់ពីម៉ាកហ៊ូលថាលោកធ្លាប់ពោលនៅចន្លោះការស៊ូជូតទាំងពីរថា៖ «ឱអល់ឡោះសូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសឱ្យខ្ញុំ, មេត្តាករុណាដល់ខ្ញុំ, ណែនាំខ្ញុំ, និងប្រទានលាភសក្ការ៖ដល់ខ្ញុំ»។ ជំពូក៖ អ្វីដែលត្រូវពោលនៅពេលអ៊ីម៉ាំងើបក្បាលឡើងពីរូគួអ៊ិ៖ • ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់មានប្រសាសន៍ថា៖ «អ៊ីម៉ាំត្រូវពោលថា៖ «រ៉កព្ពាណាល៉ាកាល់ហាំឌូមីលអាសសាម៉ាអ៊ីវ៉ាមីលអាល់អើឌ្រវ៉ាមីលអាម៉ាស៊ិអ៊តាមីនស៊ៃអ៊ីនពាអ៊ដ៍ (ឱម្ចាស់របស់យើងការសរសើរតម្កើងទាំងឡាយជារបស់ទ្រង់ពេញផ្ទៃមេឃពេញផ្ទៃផែនដីនិងពេញនូវអ្វីៗដែលទ្រង់ស្ម័គ្របន្ទាប់ពីនោះ)» ហើយដូចគ្នានេះដែរបុរសម្នាក់នៅពេលសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ម្នាក់ឯង។ ប៉ុន្តែនៅពេលគេសឡាតនៅពីក្រោយអ៊ីម៉ាំគេត្រូវពោលថា៖ «រ៉កព្ពាណាល៉ាកាល់ហាំឌូ» ដោយមិនត្រូវបន្ថែមលើសពីនេះឡើយពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលអ៊ីម៉ាំពោលថា៖ «សាមីអល់ឡោះហ៊ូលីម៉ាន់ហាមីដាស់» ចូរពួកអ្នកពោលថា៖ «រ៉កព្ពាណាល៉ាកាល់ហាំឌូ»» ដោយទ្រង់មិនបានបន្ថែមលើសពីនេះឡើយ»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលអ្នកងើបក្បាលឡើងពីរូគួអ៊ិចូរពោលថា៖ «សាមីអល់ឡោះហ៊ូលីម៉ាន់ហាមីដាស់» បន្ទាប់មកចូរក្រោកឈរឱ្យត្រង់រហូតដល់សរីរាង្គទាំងអស់របស់អ្នកស្ងប់នឹងនរួចចូរពោលថា៖ «អល់ឡោះហ៊ុម្ម៉ារ៉កព្ពាណាល៉ាកាល់ហាំឌូ»...»។ ៩៤៣ - ហ៊ីសាមអ៊ីប៊ិនអាំម៉ារបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ូវ៉ៃដពីយ៉ាហ្ស៊ីដពីកាហ្សាអាល់ពីរៀបរាប់ពីអាប៊ូសាអ៊ីដអាល់ឃុឌរី ﵁ ថាព្យាការី ﷺ នៅពេលដែលទ្រង់ងើបក្បាលឡើងពីរូគួអ៊ិទ្រង់តែងតែមានបន្ទូលថា៖ «អល់ឡោះហ៊ុម្ម៉ារ៉កព្ពាណាល៉ាកាល់ហាំឌូមីលអាសសាម៉ាអ៊ីវ៉ាមីលអាល់អើឌ្រវ៉ាមីលអាម៉ាស៊ិអ៊តាមីនស៊ៃអ៊ីនពាអ៊ដ៍, អាហ៍ឡាសសាណាអ៊ីវ៉ាល់ម៉ាជដ៍, ហាកក័នម៉ាក្វាឡាល់អាប់ដ៍, វ៉ាកុលលូណាល៉ាកាអាប់ដ៍, អល់ឡោះហ៊ុម្ម៉ាឡាម៉ានីអាលីម៉ាអាអ៊ត្វាយតា, វ៉ាឡាមួអ៊តិយ៉ាលីម៉ាម៉ាណាអ៊តា, វ៉ាឡាយ៉ាន់ហ្វាអ៊ូហ្សាល់ជ៉ាដឌីមីនកាល់ជ៉ាដឌ៍ (ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់របស់យើងការសរសើរតម្កើងទាំងឡាយជារបស់ទ្រង់ពេញផ្ទៃមេឃពេញផ្ទៃផែនដីនិងពេញនូវអ្វីៗដែលទ្រង់ស្ម័គ្របន្ទាប់ពីនោះទ្រង់ជាម្ចាស់នៃការសរសើរតម្កើងនិងភាពរុងរឿងឧត្តុង្គឧត្តមពាក្យពិតប្រាកដបំផុតដែលខ្ញុំបម្រើបានពោលហើយពួកយើងទាំងអស់សុទ្ធសឹងជាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ឱអល់ឡោះគ្មានអ្នកណាអាចរារាំងនូវអ្វីដែលទ្រង់បានប្រទានឡើយនិងគ្មានអ្នកណាអាចប្រទាននូវអ្វីដែលទ្រង់បានរារាំងឡើយហើយទ្រព្យសម្បត្តិបុណ្យស័ក្តិរបស់បុគ្គលណាមិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់គេឱ្យរួចផុតពីការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់បានឡើយ)»។