បណ្តាបញ្ហាច្បាប់សង្គ្រាម និងសន្តិភាពក្នុងឥស្លាម

ជំពូកស្តីអំពីទឹកអប់ខាលូកប្រសិនបើគេថ្វាយបង្គំព្រះខណ៖ដែលវាប្រឡាក់លើរាងកាយ៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីការហាមឃាត់បុរសមិនឱ្យលាបទឹកអប់ខាលូកដែលមានពណ៌លឿងសាហ្វ្រាននិងសុពលភាពនៃការថ្វាយបង្គំ។

៥៤ - អាះហ៍ម៉ាដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌូសសាម៉ាដពីអាបានអាល់អាត់ត្វរពីកាថៀរអ៊ីប៊ិនស៊ីនហ្សៀរថាលោកបានឮអាល់ហាស្សានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើស្រាផ្អាប់ណាប៊ីហ្សក្នុងក្អមប្រឡាក់លើសម្លៀកបំពាក់របស់អ្នកចូរលាងសម្អាតវាចុះ»។ ជំពូក៖ ទឹកអប់ខាលូកប្រសិនបើគេថ្វាយបង្គំព្រះខណ៖ដែលវាប្រឡាក់លើរាងកាយ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ ចុះប្រសិនបើគេថ្វាយបង្គំព្រះដោយមានទឹកអប់ខាលូកលើសម្លៀកបំពាក់របស់គេដោយគ្មានលាយគ្រឿងស្រវឹង? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយដរាបណាវាមិនមានលាយគ្រឿងស្រវឹង»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតថា៖ បុរសម្នាក់ថ្វាយបង្គំព្រះដោយមានទឹកអប់ខាលូកលើរាងកាយរបស់គេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេគប្បីលាងសម្អាតវាចេញដោយសាររ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានហាមឃាត់បុរសមិនឱ្យលាបទឹកអប់លឿងសាហ្វ្រានប៉ុន្តែប្រសិនបើគេបានថ្វាយបង្គំព្រះរួចហើយនោះការថ្វាយបង្គំរបស់គេគឺមានសុពលភាពស្រេច»។ ៥៥ - អាប៊ូម៉ាអាន់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាះហ៍ម៉ាដពីអាប៊ូចាអ៍ហ្វារអាល់រ៉ាហ្ស៊ីពីរ៉ាពីអាអ៊ីប៊ិនអាណាស់ពីជីតារបស់គាត់ទាំងពីរពីអាប៊ូមូសាអាល់អាស្អារីថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ការថ្វាយបង្គំព្រះរបស់បុរសម្នាក់ដែលនៅលើរាងកាយរបស់គេមានទឹកអប់ខាលូកគឺមិនត្រូវបានទទួលយកឡើយ»។ ជំពូក៖ ការថ្វាយបង្គំព្រះនៅលើកែបសត្វលា (បារហ្សាអាហ៍)៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអំពីការថ្វាយបង្គំព្រះនៅលើកែបសត្វលាលោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងថាយ៉ាងណាទេខ្ញុំមិនពេញចិត្តនឹងអ្វីមួយដែលទាក់ទងនឹងសត្វលាឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់ថ្វាយបង្គំព្រះនៅលើកែបសត្វលា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។

៥៦ - អាប៊ូអាល់អាហ្សហារបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាល់មូហ្គីរ៉ោះហ៍ថាអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលថ្វាយបង្គំព្រះនៅលើកែបសត្វនិងពូកកន្ទេលលោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានការទើសទាល់អ្វីឡើយ»។ ៥៧ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអាល់វ៉ាហ្សៀរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីសៃបានពីម៉ាន់ស៊ូរពីអាប៊ូហាហ៊្សីមពីអាប់ហ្សាថានាងបានឮលោកអាប៊ូបាក្រ ﵁ មានប្រសាសន៍ទៅកាន់ស្ត្រីទាំងឡាយថា៖ «វិនាសហើយអ្នករាល់គ្នាកុំថ្វាយបង្គំព្រះនៅលើកែបសត្វលាឱ្យសោះ!»។ ជំពូក៖ ការថ្វាយបង្គំព្រះនៅលើក្រណាត់កន្ទេលរដុបដែលមិនស្អាត៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអំពីការថ្វាយបង្គំព្រះនៅលើក្រណាត់កន្ទេលរដុបដែលមិនស្អាតលោកបានឆ្លើយថា៖ «គេមិនត្រូវថ្វាយបង្គំលើវាឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់ថ្វាយបង្គំព្រះនៅលើពូកកន្ទេលដែលមិនស្អាត? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ការថ្វាយបង្គំរបស់គេគឺខូចជាមោឃ៖ ប្រសិនបើគេបានស៊ូជូតនិងឈរនៅលើវា»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើគេក្រាលសម្លៀកបំពាក់ស្អាតពីលើពូកកន្ទេលនោះ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយការថ្វាយបង្គំរបស់គេគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់»។ ៥៨ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ៊ីពពានពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ពីយូនូសពីអ៊ូក្វែលពីអ៊ីប៊ិនស៊ីហាប់ (អាល់ហ្ស៊ុះរី) ថាលោកត្រូវបានគេសួរអំពីកម្រាលពូកដែលមានប្រឡាក់ភាពកខ្វក់តើគេអាចថ្វាយបង្គំលើវាបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ចូរក្រាលសម្លៀកបំពាក់ស្អាតមួយពីលើវាចុះ»។

ជំពូក៖ អ្នកដែលថ្វាយបង្គំព្រះដោយពាក់ដាវដែលប្រឡាក់ឈាម៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់ថ្វាយបង្គំព្រះដោយមានដាវប្រឡាក់ឈាមនៅជាមួយខ្លួន? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើគេស្ថិតនៅក្នុងសមរភូមិប្រយុទ្ធដែលមិនអាចលាងសម្អាតឬជូតវាដោយដីធូលីបាននោះវាជាស្ថានភាពអាសន្នចាំបាច់ខ្ញុំសង្ឃឹមថាការថ្វាយបង្គំនោះគឺគ្រប់គ្រាន់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេស្ថិតក្នុងសន្តិសុខនិងសុវត្ថិភាពហើយភាពខ្ជិលច្រអូសបានរារាំងគេមិនឱ្យលាងសម្អាតឬជូតវារួចគេធ្វេសប្រហែសហើយបានថ្វាយបង្គំព្រះដោយចេតនាខណ៖ដែលដាវប្រឡាក់ឈាមនោះការថ្វាយបង្គំឡើងវិញគឺជាការពេញចិត្តជាងចំពោះខ្ញុំ»។ ៥៩ - អាល់មូសៃយ៉ាប់អ៊ីប៊ិនវ៉ាឌីហ៍បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអ៊ីសហាកអាល់ហ្វាហ្សារីថាលោកបានសួរអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីថា៖ បុរសម្នាក់កាប់ប្រហារដោយដាវរបស់ខ្លួនរួចដាវនោះប្រឡាក់ឈាមហើយគេបានជូតវាដោយដីធូលីតើគេអាចថ្វាយបង្គំព្រះដោយពាក់ដាវនោះបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នៅពេលដែលគេបានជូតវាដោយដីធូលីរហូតដល់ស្អាតនោះវាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គេហើយគេអាចថ្វាយបង្គំក្នុងសភាពនោះបាន»។ ៦០ - អាល់មូសៃយ៉ាប់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអ៊ីសហាកថាលោកបានសួរស៊ុហ្វយ៉ានអំពីបញ្ហានោះដោយជម្រាបថា៖ គេបានជូតវាដោយដីធូលីរហូតដល់ស្អាតដោយសារគេខ្លាចថាលាងទឹកនឹងធ្វើឱ្យដាវច្រែះខូច? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនពេញចិត្តឱ្យគេថ្វាយបង្គំដោយពាក់ដាវនោះឡើយរហូតទាល់តែគេលាងសម្អាតវា» រួចលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើអ្នកយល់យ៉ាងណាប្រសិនបើរាងកាយរបស់គេប្រឡាក់ឈាមរួចគេគ្រាន់តែជូតវាតើវាគ្រប់គ្រាន់ទេ?»។ ៦១ - អាប៊ូអ៊ីសហាកបាននិយាយថា៖ ហើយខ្ញុំបានសួរអ្នកប្រាជ្ញផ្សេងទៀតនោះលោកបានឆ្លើយថា៖ «នៅពេលដែលគេជូតវាដោយដីធូលីរហូតដល់ស្អាតនោះវាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គេហើយគេមិនបាច់លាងទឹកឡើយ»។

៦២ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសអ៊ីប៊ិនមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីស៊ូឡៃម៉ាស់អ៊ីប៊ិនវ៉ារដានថាលោកបានសួរសាលីមអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍ថា៖ តើខ្ញុំអាចថ្វាយបង្គំព្រះដោយពាក់បំពង់ព្រួញដែលមានព្រួញប្រឡាក់ឈាមលើផ្លែរបស់វាបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេមិនបានឡើយ»។ ជំពូក៖ ទឹកមាត់របស់មនុស្សដែលហូរពេលគេងលក់និងការយកទឹកមាត់មកជូតឈាម៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់គេងលក់រួចហូរទឹកមាត់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយប្រសិនបើវាប្រឡាក់លើសម្លៀកបំពាក់»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើទឹកមាត់នោះមានក្លិនឬរសជាតិប្រែប្រួលដែលគេដឹងថាហូរចេញពីក្រពះ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើវាប្រឡាក់លើសម្លៀកបំពាក់គេត្រូវតែលាងសម្អាតវា»។ លោកអ៊ីសហាកត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតអំពីបុរសដែលគេងលក់រួចមានទឹកហូរចេញពីមាត់ជាច្រើនប្រឡាក់លើសម្លៀកបំពាក់តើគេអាចថ្វាយបង្គំក្នុងសម្លៀកបំពាក់នោះបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់មានតំណក់ឈាមប្រឡាក់លើសម្លៀកបំពាក់រួចគេបានយកទឹកមាត់របស់ខ្លួនមកផ្សើមនិងជូតវាចេញរហូតដល់បាត់ដានតើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយលើកលែងតែគេលាងសម្អាតវាដោយទឹក»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ទោះបីជាដានឈាមនោះជ្រះបាត់ដោយសារទឹកមាត់ក៏ដោយ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទត្រូវតែលាងទឹក»។ ៦៣ - អាប៊ូម៉ាអាន់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូដាវូដពីខាលីដអ៊ីប៊ិនអាប៊ីអូសម៉ានពីសាលីតអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍ថាលោកបានឃើញលោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរឃើញតំណក់ឈាមលើសម្លៀកបំពាក់របស់លោករួចលោកបានយកទឹកមាត់របស់លោកមកផ្សើមវាហើយឈ្លីវា។

ជំពូកស្តីអំពីការលាងសម្អាតសម្លៀកបំពាក់ពីទឹកនោមនិងភាពមិនស្អាតដទៃទៀត៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្របញ្ជាក់ពីកាតព្វកិច្ចលាងសម្អាតឱ្យបានស្អាតល្អរហូតដល់ជម្រះដានកខ្វក់ចេញទាំងស្រុង។

៦៤ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអ៊ីស្មាអ៊ីលបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីខាលីដពីចាអ៍ហ្វារថាលោកបានឃើញម៉ៃមូនកំពុងថ្វាយបង្គំព្រះស្រាប់តែលោកឃើញឈាមនៅលើសម្លៀកបំពាក់របស់លោករួចលោកបានយកទឹកមាត់របស់លោកមកផ្សើមនិងឈ្លីវា។ ៦៥ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនរ៉ាភីអាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីហ្វូដ័យក៍ពីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីហ្ស៊ីពពីអាល់មូហ្គីរ៉ោះហ៍ថាលោកបានឃើញស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនអាល់មូសៃយ៉ាប់មានឈាមហូរចេញពីច្រមុះហើយបានស្រក់មួយតំណក់លើអាវធំរបស់លោកនោះលោកមិនបានធ្វើអ្វីលើសពីការហៅប៊ុរដ៍ជាអ្នកបម្រើរបស់លោកឱ្យមកបៀមជញ្ជក់យកឈាមនោះចេញពីអាវធំហើយប៊ុរដ៍ក៏បានបៀមជញ្ជក់ឈាមនោះរួចខ្ជាក់វាចេញនៅក្នុងវិហារឡើយ។ ជំពូក៖ ការលាងសម្អាតសម្លៀកបំពាក់ពីទឹកនោមនិងភាពមិនស្អាតដទៃទៀត៖ មានគេសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់ថា៖ សម្លៀកបំពាក់ដែលប្រឡាក់ទឹកនោមរួចគេគ្រាន់តែជ្រលក់ចូលក្នុងទឹកហើយស្រង់ចេញតើត្រឹមត្រូវទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយលើកលែងតែគេលាងសម្អាតវាឱ្យបានល្អស្អាត» ហាក់បីដូចជាលោកប្រកាន់យកការលាងសម្អាតចំនួនប្រាំពីរដង។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចំនួនច្រើនបំផុតដែលបានមកដល់យើងពីព្យាការី ﷺ គឺទ្រង់បានបង្គាប់ឱ្យលាងសម្អាតភាពមិនស្អាតចំនួនប្រាំពីរដងប៉ុន្តែការលាងតិចជាងនោះក៏គ្រប់គ្រាន់ដែរនៅពេលដែលវាបានស្អាតជម្រះអស់ដានកខ្វក់»។ ៦៦ - អាប៊ូម៉ាអាន់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាំម៉ាដពីអាស្អាសពីអាល់ហាស្សានថាលោកធ្លាប់មានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងទឹកនោមថា៖ «អ្វីដែលជាការខ្ទាតបន្តិចបន្តួចត្រូវយកទឹកព្រំហើយអ្វីដែលជាការចាក់ស្រោចត្រូវតែលាងសម្អាត»។ ជំពូក៖ បុរសដែលចូលរួមការថ្វាយបង្គំសពខណ៖ដែលសម្លៀកបំពាក់មិនស្អាតបរិសុទ្ធ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់មកដល់ពិធីថ្វាយបង្គំសព (ជ៉ាណាហ្សាះ) ខណ៖ដែលសម្លៀកបំពាក់របស់គេមិនស្អាតបរិសុទ្ធហើយគេបានថ្វាយបង្គំសពក្នុងសម្លៀកបំពាក់នោះ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ការថ្វាយបង្គំនោះត្រូវបានអនុញ្ញាត»។ ៦៧ - អាប៊ូម៉ាអាន់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាមៀរពីស៊ុហ្វយ៉ានពីអាប៊ូអ៊ីមរ៉នអៃម៉ាន់ថាលោកបានសួរអាត្វានិងមូចាហ៊ីដអំពីសម្លៀកបំពាក់មិនស្អាតបរិសុទ្ធដែលគេថ្វាយបង្គំព្រះក្នុងនោះអ្នកទាំងពីរបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។

៦៨ - ហាន់ណាតអ៊ីប៊ិនអាល់សារីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីវ៉ាគីអាពីស៊ុហ្វយ៉ានពីអាប៊ូហាស៊ិមពីស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនជូបៃរ៍ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកសូត្រអាយ៉ាត់គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអានមួយមកបង្ហាញខ្ញុំមើលអំពីការលាងសម្អាតសម្លៀកបំពាក់!»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលប៉ះខ្នងសត្វឆ្កែខណ៖ដែលវាសើមទឹក៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់ប៉ះសត្វឆ្កែដែលត្រូវគេចាក់ទឹកលើហើយខ្នងសត្វឆ្កែនោះនៅសើមរួចបុរសនោះបានប៉ះវាហើយបានថ្វាយបង្គំព្រះដោយមិនបានលាងដៃរបស់គេតើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើដៃឬសម្លៀកបំពាក់របស់គេសើមដោយសារសត្វឆ្កែនោះនោះគេគប្បីលាងសម្អាតវា»។ ៦៩ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនម៉ារហ្ស៊ូកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនបាក្រពីស៊ូអ៍ពាស់ពីមូហ្គីរ៉ោះហ៍ថាសត្វឆ្កែមួយក្បាលបានដើរកាត់ប៉ះសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្ញុំខ្ញុំក៏បានសួរលោកអ៊ីប្រាហ៊ីមលោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើវាស្ថិតក្នុងសភាពសើមចូរលាងសម្អាតវាចុះ»។ ៧០ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីអ៊ីប៊ិនជុរ៉ៃជថាលោកបានសួរអាត្វាថា៖ សត្វឆ្កែប៉ះសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្ញុំតើខ្ញុំត្រូវយកទឹកព្រំលើវាទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេមិនបាច់ទេ»។ ៧១ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីខាលីដពីអ៊ូមើរពីហាំម៉ាដពីអ៊ីប្រាហ៊ីមទាក់ទងនឹងបុរសដែលប៉ះសត្វឆ្កែថា៖ «ខ្ញុំពេញចិត្តកុំឱ្យគេធ្វើដូច្នោះប៉ុន្តែប្រសិនបើគេបានប៉ះវានោះចូរឱ្យគេលាងដៃរបស់គេចុះ»។

ជំពូកស្តីអំពីការកណ្តាស់ព្រួសសំបោរនិងទឹកមាត់របស់សត្វឆ្មា៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្របញ្ជាក់ពីភាពស្អាតបរិសុទ្ធនៃសត្វឆ្មានិងទឹកសេសសល់ពីការផឹករបស់វាដោយផ្អែកលើហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ព្យាការីថាវាជាសត្វដែលរស់នៅក្បែរមនុស្ស។

ជំពូក៖ ការកណ្តាស់ព្រួសសំបោរនិងទឹកមាត់របស់សត្វឆ្មា៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអំពីការកណ្តាស់របស់សត្វឆ្មាដោយជម្រាបថា៖ សត្វឆ្មាកណ្តាស់រួចទឹកមាត់របស់វាបានស្រក់លើសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្ញុំឬសត្វឆ្មាបានលិទ្ធដៃឬសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្ញុំដោយអណ្តាតរបស់វាហើយសំណើមនៃអណ្តាតរបស់វាប្រឡាក់សម្លៀកបំពាក់ឬដៃរបស់ខ្ញុំតើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយចំពោះវានិងចំពោះទឹកសេសសល់ពីការផឹករបស់វា» ហើយលោកបានផ្តល់ការបន្ធូរបន្ថយចំពោះវា។ ៧២ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសពីដាវូដអ៊ីប៊ិនស៊ឡេះពីម្តាយរបស់គាត់ថាអ្នកបម្រើស្រីរបស់នាងអាយស៊ីយ៉ាស់បានយកបង្អែមហារីសាស់ទៅជូននាងអាយស៊ីយ៉ាស់នាងបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញនាងអាយស៊ីយ៉ាស់កំពុងថ្វាយបង្គំព្រះហើយនាងបានធ្វើសញ្ញាប្រាប់ខ្ញុំថាចូរដាក់វាចុះខ្ញុំក៏បានដាក់វាចុះស្រាប់តែមានសត្វឆ្មាមួយក្បាលមកស៊ីមួយចំណែកពីក្នុងចាននោះ។ លុះពេលនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ថ្វាយបង្គំរួចនាងបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ស្ត្រីទាំងឡាយថា៖ «ចូរអ្នករាល់គ្នាបរិភោគចុះ» ពួកគេក៏បានចៀសវាងកន្លែងដែលមាត់សត្វឆ្មាបានស៊ីប៉ុន្តែនាងអាយស៊ីយ៉ាស់បានបរិភោគត្រង់កន្លែងដែលសត្វឆ្មាបានស៊ីនោះរួចនាងមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់សត្វឆ្មាមិនមែនជាសត្វកខ្វក់ (ណាជីស) ឡើយពីព្រោះវាជាសត្វដែលដើររស់នៅក្បែរអ្នករាល់គ្នាហើយខ្ញុំធ្លាប់បានឃើញរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ យកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់វា»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ ជួនកាលយើងបោះនំប៉័ងឱ្យសត្វឆ្មារួចវាស៊ីមួយចំណែកនិងសល់មួយចំណែកហើយយើងខ្ពើមរអើមមិនចង់បរិភោគវាប៉ុន្តែស្តាយមិនចង់បោះចោលតើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើគេខ្ពើមរអើមចូរគេយកវាទៅចែកឱ្យជនទុគ៌តចុះ»។ ជំពូក៖ ការថ្វាយបង្គំព្រះក្នុងសម្លៀកបំពាក់របស់ពួកអ្នកក្រោមការគាំពារ (អាហ៍លុលហ្ស៊ិមម៉ាស់)៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដ ﵀ ត្រូវបានគេសួរអំពីការថ្វាយបង្គំព្រះក្នុងសម្លៀកបំពាក់របស់ជនជ្វីហ្វនិងគ្រិស្តសាសនិកលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវថ្វាយបង្គំក្នុងសម្លៀកបំពាក់ណាដែលជាប់នឹងរាងកាយរបស់ពួកគេផ្ទាល់ឡើយដូចជាអាវក្នុងនិងខោក្នុងជាដើម»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអំពីសម្លៀកបំពាក់ដែលត្បាញដោយអ្នកមិនមែនមូស្លីមមុនពេលយកទៅបោកគក់តើអាចស្លៀកពាក់និងថ្វាយបង្គំក្នុងនោះបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយមានសេចក្តីរាយការណ៍ពីអាល់ហាស្សានថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយចំពោះការថ្វាយបង្គំព្រះក្នុងសម្លៀកបំពាក់ដែលត្បាញដោយអ្នកកាន់សាសនាម៉ាហ្ស៊ូស៊ី (ហ្សូរ៉ូអាស្ទ័រ) ពោលគឺមុនពេលយកទៅបោកគក់»។ ៧៣ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ៊ីពពានពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ពីហ៊ីស្ហាមពីអាល់ហាស្សានថាលោកបានមានប្រសាសន៍អំពីសម្លៀកបំពាក់របស់ជនម៉ាហ្ស៊ូស៊ីថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ ៧៤ - អាល់មូសៃយ៉ាប់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអ៊ីសហាកថាលោកបានសួរស៊ុហ្វយ៉ាននិងហ៊ីស្ហាមអំពីសម្លៀកបំពាក់ដែលយើងទទួលបានពីពួកអ្នកមិនមែនមូស្លីមនៅក្នុងដែនដីរ៉ូមតើយើងអាចថ្វាយបង្គំក្នុងនោះមុនពេលបោកគក់បានទេ? អ្នកទាំងពីរបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។

ជំពូកស្តីអំពីការបញ្ជាន់ស្រូវនិងគ្រាប់ធញ្ញជាតិដោយសត្វលា៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីការមិនពេញចិត្តចំពោះការប្រើប្រាស់សត្វលាដើម្បីបញ្ជាន់កិនស្រូវដោយសារការបារម្ភពីការប្រឡាក់ទឹកនោមនិងលាមករបស់វា។

ជំពូក៖ ការបញ្ជាន់ស្រូវនិងគ្រាប់ធញ្ញជាតិដោយសត្វលា៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់ត្រូវបានគេសួរអំពីការបញ្ជាន់កិនស្រូវដោយប្រើសត្វលាលោកបានស្អប់ខ្ពើមវាយ៉ាងខ្លាំងដោយសារតែទឹកនោមនិងលាមករបស់វា។ មានគេសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើគេយកស្រូវសាលីនោះទៅលាងទឹក? ហាក់បីដូចជាលោកមិនពេញចិត្តឱ្យគេបញ្ជាន់ស្រូវសាលីដោយសត្វណាដែលមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យបរិភោគសាច់ឡើយ។ ៧៧ - អ៊ូបៃឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនមូអាហ្សបានរៀបរាប់ប្រាប់ខ្ញុំពីឪពុករបស់គាត់ពីហ៊ីស្ហាមពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ថាលោកធ្លាប់ស្អប់ខ្ពើមការផឹកទឹកនោមសត្វលាញីនិងការព្យាបាលជំងឺដោយប្រើវា។ ជំពូក៖ បរិមាណឈាមដែលតម្រូវឱ្យយកទឹកអាបដាស (វូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)) ឡើងវិញ៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរខណ៖ដែលខ្ញុំកំពុងស្តាប់អំពីឈាមដែលហូរចេញពីរាងកាយមនុស្សតើបរិមាណប៉ុនណាដែលតម្រូវឱ្យយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ? លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គឺនៅពេលដែលវាហូរច្រើនលើសលប់»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើមានឈាមចេញពីក្បាលមុខរបួសបន្តិចបន្តួច? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានកាតព្វកិច្ចត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើយ»។ ៧៨ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាអាប៊ូអាំរូបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលឈាមច្រមុះហូរស្រក់នោះត្រូវយកទឹកអាបដាស»។ ៧៩ - ហ្សែដអ៊ីប៊ិនយ៉ាហ្ស៊ីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីខាលីដពីហ៊ីស្ហាមពីហាំម៉ាដពីអ៊ីប្រាហ៊ីមទាក់ទងនឹងឈាមដែលហូរចេញពីមាត់ឬពីរាងកាយខណ៖កំពុងថ្វាយបង្គំព្រះលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើវាជាឈាមហូររាវចូរដកថយហើយយកទឹកអាបដាសឡើងវិញប៉ុន្តែប្រសិនបើវាមិនហូររាវទេចូរអ្នកបន្តការថ្វាយបង្គំរបស់អ្នកទៅមុខទៀតចុះ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតផ្តល់ការបន្ធូរបន្ថយចំពោះឈាមបន្តិចបន្តួចដោយលោកបានលើកឡើងនូវហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់អ៊ីប៊ិនអាល់មូសៃយ៉ាប់ថាលោកបានលូកម្រាមដៃទាំងដប់ចូលក្នុងច្រមុះរួចដកចេញមកមានប្រឡាក់ឈាមហើយលោកបានលើកឡើងនូវហាឌីសរបស់អ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរថាលោកធ្លាប់បានច្របាច់មុនលើផ្ទៃមុខរបស់លោករួចមានខ្ទុះចេញមកហើយលោកបានបន្តថ្វាយបង្គំព្រះដោយមិនបានយកទឹកអាបដាសឡើងវិញឡើយ។ ៨០ - អាប៊ូបាក្រអាល់ហ៊ូមៃឌីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ុហ្វយ៉ានពីអាប៊ូអាល់ហ្ស៊ីណាតថាលោកបានឃើញស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនអាល់មូសៃយ៉ាប់លូកម្រាមដៃទាំងដប់ចូលក្នុងច្រមុះរួចដកឈាមចេញមកឈ្លីហើយលោកបានថ្វាយបង្គំព្រះដោយមិនបានយកទឹកអាបដាសឡើយ។ ៨១ - អ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាំម៉ាដពីហ៊ូមៃដ៍ពីបាក្រអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍ថាលោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានច្របាច់មុនលើផ្ទៃមុខរបស់លោករួចមានឈាមនិងខ្ទុះបន្តិចបន្តួចចេញមកបន្ទាប់មកលោកបានថ្វាយបង្គំព្រះដោយមិនបានយកទឹកអាបដាសឡើយ។ ៨៣ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីពិស្ហ្រថាលោកបានសួរម៉ាលិកអ៊ីប៊ិនអាណាស់អំពីឈាមច្រមុះហូរច្រើនលោកបានឆ្លើយថា៖ «យើងមិនយល់ឃើញថាមានកាតព្វកិច្ចត្រូវយកទឹកអាបដាសដោយសារវាឡើយពីព្រោះការយកទឹកអាបដាសគឺតម្រូវតែចំពោះអ្វីដែលចេញពីអង្គជាតទ្វារធំការគេងលក់ឬការប៉ះពាល់ស្ត្រីប៉ុណ្ណោះ»។

ជំពូកស្តីអំពីខ្ទុះនិងទឹករងៃ៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីភាពដូចគ្នារវាងខ្ទុះទឹករងៃនិងឈាមក្នុងការតម្រូវឱ្យយកទឹកអាបដាសឡើងវិញនៅពេលដែលវាហូរច្រើនលើសលប់។

ជំពូកស្តីអំពីបុរសដែលមានដំបៅទឹកភ្នែកហូរចេញពីភ្នែកឥតឈប់ឈរ៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្របញ្ជាក់ថាទឹកភ្នែកធម្មតាមិនធ្វើឱ្យខូចទឹកអាបដាសឡើយលើកលែងតែមានលាយខ្ទុះឬទឹករងៃ។

ជំពូក៖ ខ្ទុះនិងទឹករងៃ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ ខ្ទុះទឹករងៃនិងឈាមតើមានបញ្ញត្តិដូចគ្នាទាំងអស់ឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទទាំងអស់គឺមានឋាន៖ដូចជាឈាម»។ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតអំពីឈាមនិងខ្ទុះលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាដូចគ្នា»។ មានគេសួរថា៖ តើគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញទេប្រសិនបើវាហូរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញប្រសិនបើវាហូរច្រើនលើសលប់»។ មានគេសួរថា៖ តើកម្រិតច្រើនលើសលប់នោះមានទំហំប៉ុនណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គឺអ្វីដែលចិត្តរបស់គេយល់ឃើញថាវាច្រើនលើសលប់»។ ៨៤ - យ៉ះយ៉ាអាល់ហ៊ីមម៉ានីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីសារីកពីចាបៀរពីអាមៀរថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ទុះឈាមនិងទឹករងៃគឺមានតម្លៃស្មើគ្នា»។ ជំពូក៖ បុរសដែលមានដំបៅទឹកភ្នែកហូរចេញពីភ្នែកឥតឈប់ឈរ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់មានដំបៅក្នុងភ្នែកដែលមានទឹកភ្នែកហូរចេញមកឥតឈប់ឈរប៉ុន្តែវាមិនមែនជាខ្ទុះតើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើវាគ្រាន់តែជាទឹកភ្នែកខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានកាតព្វកិច្ចត្រូវយកទឹកអាបដាសលើគេឡើយ»។ ៨៥ - អាប៊ូម៉ាអាន់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុររ៉ោះហ៍មានពីអាប៊ូខាល់ដាស់ថាអាប៊ូអាល់អាលីយ៉ាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «យើងត្រូវបានបង្រៀនថានៅពេលដែលបុរសម្នាក់យកទឹកអាបដាសនោះគេស្ថិតក្នុងសភាពមានទឹកអាបដាសរហូតទាល់តែគេប្រព្រឹត្តអ្វីដែលធ្វើឱ្យខូចវាអ្វីដែលចេញពីពាក់កណ្តាលខ្លួនផ្នែកខាងក្រោមគឺតម្រូវឱ្យយកទឹកអាបដាសរីឯអ្វីដែលចេញពីពាក់កណ្តាលខ្លួនផ្នែកខាងលើគឺមិនតម្រូវឱ្យយកទឹកអាបដាសឡើយ» ពោលគឺសំដៅលើស្លេសសំបោរនិងទឹកភ្នែក។ ជំពូក៖ ការយកទឹកអាបដាសក្រោយពេលជោះឈាម (ហ៊ីចាម៉ាស់)៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលជោះឈាមលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាស (វូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)) ប៉ុន្តែមិនបាច់ងូតទឹកកាតព្វកិច្ច (ឃូស៊ុល) ឡើយ»។

...លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតអំពីការយកទឹកអាបដាសក្រោយពេលជោះឈាមលោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាស»។ មានគេលើកឡើងនូវទស្សន៖របស់អ្នកម៉ាឌីណាស់ជូនលោកប៉ុន្តែលោកមិនបានយកតាមទស្សន៖នោះឡើយ។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមអំពីបុរសដែលជោះឈាមរួចបានថ្វាយបង្គំព្រះដោយមិនបានយកទឹកអាបដាសលោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវតែថ្វាយបង្គំឡើងវិញពីព្រោះរាល់ឈាមដែលហូរចេញពីរាងកាយមនុស្សគឺមានបញ្ញត្តិដូចគ្នានឹងឈាមរដូវមិនប្រក្រតី (អ៊ីស្ទីហាឌ្វះហ៍) ដែរ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតថា៖ បុរសម្នាក់ជោះឈាមរួចបានថ្វាយបង្គំព្រះដោយមិនបានលាងសម្អាតដានកន្លែងជោះឈាម? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវតែថ្វាយបង្គំឡើងវិញ»។ ជំពូក៖ ដំបៅបូសឬរន្ធបង្ហូរខ្ទុះ (ណាស្ស៊ូរ) ដែលមានទឹកហូរចេញមក៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីជំងឺណាស្ស៊ូរ (ដំបៅបូសរន្ធ) ដែលកើតលើមនុស្សលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើវាហូរខ្លាំងនោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាសសម្រាប់ការថ្វាយបង្គំនីមួយៗ ប៉ុន្តែប្រសិនបើវាគ្រាន់តែហូរទឹកបន្តិចបន្តួចខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានកាតព្វកិច្ចយកទឹកអាបដាសលើគេឡើយ»។ មានគេសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើវាកើតនៅត្រង់ទ្វារធំ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «រាល់អ្វីដែលចេញមកពីទ្វារលាមកនិងទឹកនោមគឺតម្រូវឱ្យយកទឹកអាបដាសឡើងវិញមិនថាជាតិចឬច្រើនឡើយ»។ ៨៦ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីទាក់ទងនឹងជំងឺណាស្ស៊ូរថា៖ «ប្រសិនបើវាកើតនៅខាងក្រៅរន្ធគូទនោះគ្មានកាតព្វកិច្ចយកទឹកអាបដាសដោយសារទឹករងៃរបស់វាឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើវាកើតចេញពីខាងក្នុងនោះត្រូវយកទឹកអាបដាសសម្រាប់ការថ្វាយបង្គំនីមួយៗ»។ ៨៧ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីបាគីយ៉ាស់ពីអាប់ឌុលម៉ាលិកពីអាំរូអ៊ីប៊ិនឌីណារពីអ៊ីប៊ិនអាបបាសថាបុរសម្នាក់បានទូលសួរព្យាការី ﷺ ដោយជម្រាបថា៖ ឱរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ខ្ញុំកើតជំងឺណាស្ស៊ូរនៅពេលដែលខ្ញុំយកទឹកអាបដាសវាតែងតែហូរទឹកចេញមក? ទ្រង់ ﷺ មានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកយកទឹកអាបដាសរួចហើយវាហូរចេញពីរាងកាយរបស់អ្នករហូតដល់ប្រអប់ជើងរបស់អ្នកក៏អ្នកមិនបាច់យកទឹកអាបដាសឡើងវិញដែរ»។

ជំពូក៖ ឈាមច្រមុះ (រូអាហ្វ)៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់មានឈាមច្រមុះហូរខ្លាំងមិនព្រមឈប់តើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសហើយថ្វាយបង្គំព្រះចុះ» ដោយលោកបានលើកយកភស្តុតាងពីហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់លោកអ៊ូមើរហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចំពោះមុខរបួសលើមនុស្សក៏ដូច្នោះដែរ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់មានឈាមច្រមុះហូរមិនព្រមឈប់តើគេត្រូវយកទឹកអាបដាសសម្រាប់ការថ្វាយបង្គំនីមួយៗម្តងមែនទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទពិតមែនហើយ»។ ៨៨ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាអាប៊ូអាំរូអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីបានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងអ្នកហូរឈាមច្រមុះមិនឈប់ខណ៖ដែលដល់ពេលថ្វាយបង្គំព្រះថា៖ «គេត្រូវញាត់រន្ធច្រមុះរបស់គេរួចយកទឹកអាបដាស»។ ៨៩ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីចារៀរពីមូហ្គីរ៉ោះហ៍ពីអ៊ីប្រាហ៊ីមទាក់ទងនឹងបុរសដែលហូរឈាមច្រមុះមិនឈប់លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវញាត់ទប់វារួចយកទឹកអាបដាសហើយប្រញាប់ប្រញាល់ថ្វាយបង្គំព្រះចុះ»។ ៩០ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីពិស្ហ្រពីអ៊ីប៊ិនឡាហ៊ីអាថាលោកបានឮអាត្វាមានប្រសាសន៍អំពីអ្នកដែលហូរឈាមច្រមុះខណ៖ដែលគេកំពុងអំពាវនាវអ៊ីក្វាម៉ាស់ថ្វាយបង្គំពេលព្រឹកព្រលឹម (ស៊ូបហ៍) ហើយឈាមមិនព្រមឈប់តើត្រូវធ្វើយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវយកដុំរោមចៀមឬក្រណាត់មកញាត់ទប់វារួចយកទឹកអាបដាសហើយថ្វាយបង្គំព្រះចុះ»។

ជំពូក៖ ទឹកមាត់ដែលមានលាយឈាម៖ មានគេសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់ស្តោះទឹកមាត់រួចមានមួយចំណែកជាឈាមនិងមួយចំណែកជាទឹកមាត់តើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើឈាមនោះច្រើនលើសលប់គេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ មានគេសួរថា៖ តើកម្រិតច្រើនលើសលប់នោះប៉ុនណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គឺអ្វីដែលគេមើលឃើញថាវាច្រើន»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមថា៖ តើលោកយល់យ៉ាងណាចំពោះអ្នកដែលខាកស្តោះឈាមសុទ្ធតើវាធ្វើឱ្យខូចទឹកអាបដាសរបស់គេទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទខូចយ៉ាងខ្លាំង»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ ចុះពណ៌ក្រហមនៃឈាមដែលលេចឡើងក្នុងទឹកមាត់តើវាធ្វើឱ្យខូចទឹកអាបដាសទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើពណ៌ក្រហមនៃឈាមគ្របដណ្តប់លើទឹកមាត់ភាគច្រើននោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ ៩១ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាអាប៊ូអាំរូបានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលខាកស្តោះស្លេសឃើញមានឈាមថា៖ «គ្មានអ្វីជាប់ជំពាក់លើគេឡើយហើយចូរគេខ្ពុរមាត់ប្រសិនបើគេចង់»។ មានគេសួរលោកថា៖ ចុះបើគេស្តោះទឹកមាត់ឃើញមានឈាម? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើវាជាឈាមហូររាវគេត្រូវយកទឹកអាបដាសប៉ុន្តែប្រសិនបើវាគ្រាន់តែលាយនឹងទឹកមាត់នោះគ្មានអ្វីជាប់ជំពាក់លើគេឡើយ»។ ៩២ - អ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាំម៉ាដពីអាត្វាអ៊ីប៊ិនអាល់សាអ៊ីពថាលោកបានឃើញអ៊ីប៊ិនអាប៊ីអ៊ោវហ្វាខាកស្តោះឈាមរួចលោកបានថ្វាយបង្គំព្រះដោយមិនបានយកទឹកអាបដាសឡើយ។ ៩៣ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនមូអាវីយ៉ាស់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីសារីកពីចាបៀរពីអាមៀរថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំយកទឹកអាបដាសឡើងវិញដោយសារតែទឹកមាត់ពណ៌លឿងដែលអ្នកស្តោះចេញមកឡើយ»។

ជំពូកស្តីអំពីឈាមចេញពីមុខរបួសដែលប្រឡាក់លើសម្លៀកបំពាក់៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្របញ្ជាក់ពីកាតព្វកិច្ចលាងសម្អាតសម្លៀកបំពាក់នៅពេលឈាមនិងទឹករងៃហូរចេញពីមុខរបួសច្រើនលើសលប់។

ជំពូក៖ ឈាមចេញពីមុខរបួសដែលប្រឡាក់លើសម្លៀកបំពាក់៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់មានមុខរបួសហើយពាក់សម្លៀកបំពាក់រួចមានខ្ទុះឈាមនិងវត្ថុផ្សេងៗប្រឡាក់លើសម្លៀកបំពាក់របស់គេតើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «រាល់ពេលដែលវាប្រឡាក់ច្រើនលើសលប់គេត្រូវតែលាងសម្អាតវា»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះអ្នកកើតជំងឺអុតធំ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវលាងសម្លៀកបំពាក់របស់គេរាល់ពេលដែលវាប្រឡាក់ច្រើន»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់មានមុខរបួសរួចបានយកក្រណាត់មករុំរបួសនោះហើយឈាមបានជ្រាបចេញមកលើក្រណាត់រុំតើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើវាជាតិចតួចខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងមានការលើកលែងប៉ុន្តែប្រសិនបើវាច្រើនលើសលប់គេត្រូវស្រាយក្រណាត់រុំនោះចេញហើយលាងសម្អាតឈាមចេញពីរាងកាយនិងបោកគក់ក្រណាត់រុំនោះ»។ ៩៤ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអាល់វ៉ាហ្សៀរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីម៉ារវ៉ានពីអាល់កាស្ស៊ីមពីអាល់នួសមានពីម៉ាកហ៊ូលថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលឈាមជ្រាបចេញមកលើក្រណាត់រុំរបួសចូររុំក្រណាត់មួយជាន់ទៀតពីលើវាចុះ»។ ជំពូក៖ ការភើក្អួតចេញទឹកឬអាហារពីបំពង់ក (ក្វាឡាស់)៖ ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់ត្រូវបានគេសួរអំពីការភើក្អួត (ក្វាឡាស់) ប្រសិនបើវាច្រើនលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ ហើយលោកអាះហ៍ម៉ាដបានមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «នៅពេលដែលការភើក្អួតនោះច្រើនលើសលប់គេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអំពីការភើក្អួតលោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញមិនថាជាតិចឬច្រើនឡើយ»។ ៩៥ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីអាប៊ូអាំរូថា៖ «ចំពោះការភើក្អួតគឺត្រូវយកទឹកអាបដាសនៅពេលដែលវាឡើងមកលើអណ្តាតហើយគេត្រូវចាប់ផ្តើមការថ្វាយបង្គំព្រះឡើងវិញតាំងពីដើមប្រសិនបើគេភើក្អួតខណ៖កំពុងថ្វាយបង្គំ»។