បណ្តាបញ្ហាច្បាប់សង្គ្រាម និងសន្តិភាពក្នុងឥស្លាម

១៨៧ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាសសានថាស៊ុហ្វយ៉ានបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ក្បាលរបស់អ្នកទោះបីជាជូតបានត្រឹមសក់មួយសរសៃក៏ដោយហើយប្រសិនបើត្រូវទឹកភ្លៀងនោះគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយទោះបីជាអ្នកមិនបានយកដៃជូតក៏ដោយហើយប្រសិនបើវាត្រូវលើសរសៃសក់របស់អ្នក... នោះវាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ផ្ទៃមុខរបស់អ្នកហើយប្រសិនបើវាត្រូវលើសរសៃសក់តែមួយសរសៃក៏គ្រប់គ្រាន់ដែរ»។ ជំពូក៖ ការជូតលើស្លឹកត្រចៀកទាំងសងខាង៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដ ﵀ ត្រូវបានគេសួរអំពីការជូតត្រចៀកលោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំពេញចិត្តឱ្យគេយកទឹកថ្មីសម្រាប់ត្រចៀករបស់គេហើយមានសេចក្តីរាយការណ៍ពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរថាលោកធ្លាប់បានធ្វើបែបនោះ»។ ១៨៨ - ហាន់ណាតបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីវ៉ាគីអាពីអាល់អ៊ូម៉ារីពីណាហ្វៀពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរថានៅពេលដែលលោកយកទឹកអាបដាសលោកបានស៊កម្រាមចង្អុលទាំងសងខាងចូលទៅក្នុងរន្ធត្រចៀកហើយយកមេដៃទាំងពីរបញ្ឈរជូតពីខាងក្រោយស្លឹកត្រចៀក។ ១៨៩ - អ៊ីសាអ៊ីប៊ិនមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូក្វូតៃពាស់ពីម៉ាលិកអ៊ីប៊ិនអាណាស់ពីណាហ្វៀថាអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរធ្លាប់បានយកទឹកដោយម្រាមដៃទាំងពីររបស់លោកសម្រាប់ជូតត្រចៀកទាំងពីររបស់លោក។ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ ចុះប្រសិនបើគេភ្លេចជូតត្រចៀកទាំងពីរ? ហាក់បីដូចជាលោកយល់ឃើញថាត្រូវធ្វើឡើងវិញដែរដោយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ត្រចៀកទាំងពីរគឺជាចំណែកនៃក្បាល»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកជូតក្បាលរបស់អ្នកប៉ុន្តែចេតនាមិនជូតត្រចៀកទាំងពីរនោះវាមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយហើយប្រសិនបើអ្នកជូតត្រចៀកទាំងពីរប៉ុន្តែមិនបានជូតក្បាលក៏មិនគ្រប់គ្រាន់ដែររហូតទាល់តែអ្នកជូតក្បាលហើយមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យចេតនាបោះបង់ការជូតត្រចៀកក្នុងកាល៖ទេស៖ណាមួយឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើគេភ្លេចឬធ្វេសប្រហែសត្រង់កន្លែងត្រចៀកយើងសង្ឃឹមថាវាត្រូវបានអនុញ្ញាតប៉ុន្តែប្រសិនបើគេចេតនាបោះបង់វានោះគេត្រូវតែធ្វើឡើងវិញពីព្រោះកិច្ចការរបស់ប្រជាមូស្លីមក្នុងការយកទឹកអាបដាសគឺត្រូវជូតត្រចៀកទាំងពីរតាំងពីសម័យព្យាការី ﵇ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះគ្មានអ្នកប្រាជ្ញណាម្នាក់ខ្វែងគំនិតគ្នាឡើយលើការជូតត្រចៀកទាំងពីរដូច្នេះនៅពេលដែលស៊ុនណាស់ត្រូវបានបញ្ជាក់ច្បាស់គឺមិនអនុញ្ញាតឱ្យយើងចេតនាបោះបង់វាឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតថា៖ តើត្រចៀកទាំងពីរគឺជាចំណែកនៃក្បាលឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទពិតមែនហើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើមានអ្វីពីព្យាការី ﷺ អំពីរឿងនេះទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងទេ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើមានសេចក្តីរាយការណ៍ពីអាប៊ូអ៊ូម៉ាម៉ាស់ទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទហាំម៉ាដអ៊ីប៊ិនហ្សែដបានរាយការណ៍វា»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះស៊ូឡៃម៉ានអ៊ីប៊ិនមូសាបានរាយការណ៍ជាហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)មុរសាល់ពីព្យាការី ﷺ ឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទពិតមែនហើយ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្វីដែលយើងជ្រើសរើសចំពោះគេគឺនៅពេលដែលគេលាងផ្ទៃមុខគេត្រូវលាងផ្នែកខាងក្នុងនៃត្រចៀកទាំងពីរជាមួយផ្ទៃមុខដូចដែលលោកអាលីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីត្វាលិបបានពណ៌នាអំពីការយកទឹកអាបដាសរបស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ហើយអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរក៏ធ្លាប់បានធ្វើបែបនោះដែររហូតដល់លោកអ៊ីប្រាហ៊ីមបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចំពោះខ្ញុំខ្ញុំលាងផ្នែកខាងមុខនៃត្រចៀកទាំងពីរជាមួយផ្ទៃមុខនិងជូតផ្នែកខាងក្រោយនៃត្រចៀកជាមួយក្បាលប្រសិនបើវាជាចំណែកនៃមុខខ្ញុំបានលាងវាហើយហើយប្រសិនបើវាជាចំណែកនៃក្បាលខ្ញុំក៏បានជូតវាហើយ»។ ១៩០ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ះយ៉ាពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីអ៊ូបៃឌុលឡោះហ៍ពីអ៊ីប៊ិនអាបបាសពីអាលីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីត្វាលិប ﵁ ពីព្យាការី ﷺ ទាក់ទងនឹងរឿងរ៉ាវនៃការយកទឹកអាបដាសរបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ដោយលោកបានរៀបរាប់ពីការលាងផ្នែកខាងក្នុងនៃត្រចៀកជាមួយផ្ទៃមុខនិងជូតផ្នែកខាងក្រៅនៃត្រចៀកជាមួយក្បាល។

១៩១ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ុហ្វយ៉ានពីអ៊ីប៊ិនជុរ៉ៃជពីស៊ូឡៃម៉ានអ៊ីប៊ិនមូសាថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ត្រចៀកទាំងពីរគឺជាចំណែកនៃក្បាល»។ ជំពូក៖ ការជ្រៀតម្រាមដៃកាត់តាមពុកចង្ការ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់ភ្លេចជ្រៀតម្រាមដៃតាមពុកចង្ការរបស់គេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីលើគេឡើយពីព្រោះគ្មានហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ណាមួយត្រឹមត្រូវពេញលេញក្នុងរឿងនេះឡើយមានតែសេចក្តីរាយការណ៍ផ្សេងៗប៉ុណ្ណោះ»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហើយហាឌីសដែលត្រឹមត្រូវជាងគេគឺហាឌីសរបស់លោកអូសម៉ានប៉ុន្តែពួកគេបាននិយាយថាវាចេញពីហ៊ូមរ៉ានហើយពួកគេមានការរារែកក្នុងនោះ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះហាឌីសរបស់អាំម៉ារ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នោះក៏ដូចគ្នាដែរ» ហើយលោកបានផ្តល់ការបន្ធូរបន្ថយក្នុងការជ្រៀតម្រាមដៃតាមពុកចង្ការ។ លោកអ៊ីសហាកត្រូវបានគេសួរអំពីការជ្រៀតម្រាមដៃតាមពុកចង្ការលោកបានឆ្លើយថា៖ «វាជាស៊ុនណាស់»។ ១៩២ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ុហ្វយ៉ានពីអាប់ឌុលការីមពីហាសសានអ៊ីប៊ិណាប៊ីឡាលអាល់មូហ្សានីថាលោកបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញលោកអាំម៉ារអ៊ីប៊ិនយ៉ាសៀរបានយកទឹកអាបដាសរួចបានជ្រៀតម្រាមដៃតាមពុកចង្ការរបស់លោកនោះមានគេសួរលោកអំពីរឿងនោះលោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ធ្លាប់បានធ្វើបែបនោះ»។ ១៩៣ - អាប៊ូអ៊ូបៃដាស់ស្ហាហ្សអ៊ីប៊ិនហ្វៃយ៉ាឌ្វបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាស៊ិមពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីអាណាស់អ៊ីប៊ិនម៉ាលិក ﵁ ថាលោកបានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ នៅពេលដែលទ្រង់យកទឹកអាបដាសទ្រង់តែងតែជ្រៀតម្រាមដៃនៃបាតព្រះហស្តទាំងពីរតាមពុកចង្ការរបស់ទ្រង់ហើយទ្រង់មានបន្ទូលថា៖ «បែបនេះហើយដែលម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានបង្គាប់ខ្ញុំ»។ ១៩៤ - ស្ហាហ្សអ៊ីប៊ិនហ្វៃយ៉ាឌ្វបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ូមើរពីមូសាពីត្វាល់ហះហ៍ពីនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ ﵂ ថានាងបានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ នៅពេលដែលទ្រង់យកទឹកអាបដាសទ្រង់តែងតែជ្រៀតម្រាមដៃតាមពុកចង្ការរបស់ទ្រង់។

ជំពូក៖ នៅពេលដែលទឹកមិនជ្រាបដល់គល់រោមពុកមាត់៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់មានលាបប្រេងក្រអូបខាប់យ៉ាងក្រាស់នៅលើពុកមាត់របស់គេនៅពេលគេយកទឹកអាបដាសទឹកមិនអាចជ្រាបដល់គល់រោមបានឡើយតើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ណាមួយចែងអំពីរឿងនេះឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ប្រសិនបើគេគ្រាន់តែយកទឹកលុបពីលើវាតើលោកសង្ឃឹមថាវាគ្រប់គ្រាន់ទេ? លោកបានផ្តល់ការបន្ធូរបន្ថយចំពោះរឿងនោះ។

១៩៥ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមថាអាប៊ូអាំរូបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសហើយជូតលើបង់រុំត្រង់សៀតផ្កាទាំងសងខាង»។ ១៩៦ - អាល់វ៉ាលីដបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហើយខ្ញុំយល់ឃើញថា៖ គេមិនគប្បីបិទបង់រុំឡើយលើកលែងតែក្នុងសភាពមានទឹកអាបដាសនិងភាពស្អាតបរិសុទ្ធប្រសិនបើគេមិនបានធ្វើដូច្នោះទេគេត្រូវដោះវាចេញប៉ុន្តែបើដោះមិនរួចគេត្រូវយកទឹកអាបដាសហើយធ្វើតាយ៉ាំមុំបន្ទាប់ពីនោះ»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលភ្លេចរំកិលចិញ្ចៀនរបស់ខ្លួនក្នុងការយកទឹកអាបដាស៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ ចុះបើគេភ្លេចរំកិលចិញ្ចៀនរបស់គេ? លោកបានផ្តល់ការបន្ធូរបន្ថយប្រសិនបើគេដឹងច្បាស់ថាទឹកបានជ្រាបចូលសព្វ។ ហើយលោកអ៊ីសហាកត្រូវបានគេសួរអំពីការរំកិលចិញ្ចៀនក្នុងការយកទឹកអាបដាសលោកបានឆ្លើយថា៖ «ត្រូវរំកិលវាឱ្យបានម៉ត់ចត់»។ ១៩៧ - ម៉ះម៉ូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលវ៉ាហ៊ីដថាលោកបានសួរអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីអំពីបុរសដែលពាក់ចិញ្ចៀនតឹងរួចភ្លេចរំកិលវារហូតទាល់តែថ្វាយបង្គំព្រះរួចហើយទើបនឹកឃើញនៅក្នុងពេលឬក្រោយពេលថ្វាយបង្គំ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំពេញចិត្តកុំឱ្យគេបោះបង់ការរំកិលវាប៉ុន្តែប្រសិនបើគេភ្លេចនោះការថ្វាយបង្គំរបស់គេគឺមានសុពលភាព»។ ១៩៨ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនចាមៀបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ាហ្ស៊ីដពីអាល់មូអាលឡាពីអាល់អាហ្សរ៉ាក្វថាលោកបានឃើញអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរនៅពេលដែលលោកយកទឹកអាបដាសលោកតែងតែរំកិលចិញ្ចៀនរបស់លោក។

ជំពូក៖ ការជ្រៀតម្រាមដៃនិងម្រាមជើងក្នុងការយកទឹកអាបដាស៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់ជ្រលក់ជើងទាំងពីរចូលក្នុងទឹកប៉ុន្តែមិនបានជ្រៀតម្រាមជើងតើទឹកអាបដាសរបស់គេគ្រប់គ្រាន់ទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «អ្វីដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងគឺឱ្យគេជ្រៀតម្រាមជើងរបស់គេ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះបើគេមិនបានធ្វើ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «វាគ្រប់គ្រាន់ប្រសិនបើទឹកបានជ្រាបចូលសព្វ»។ ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស៊ុនណាស់ពីព្យាការី ﷺ បានកន្លងមកហើយក្នុងការដាស់តឿនលើការយកទឹកអាបដាសឱ្យបានពេញលេញសព្វគ្រប់និងការជ្រៀតម្រាមដៃនិងម្រាមជើងហើយសហការីរបស់មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ﷺ និងអ្នកជំនាន់ក្រោយក៏បានធ្វើដូច្នោះដែររហូតដល់ពួកគេតែងតែរំកិលចិញ្ចៀននៅពេលយកទឹកអាបដាសនិងរំកិលវាចេញដើម្បីឱ្យទឹកជ្រាបដល់កន្លែងចិញ្ចៀនហើយចំពោះខ្សែចំណងនៅលើម្រាមដៃក៏មានបញ្ញត្តិដូចគ្នាដែរ។ កុំឱ្យអ្នកយកទឹកអាបដាសឬអ្នកងូតទឹកកាតព្វកិច្ចបោះបង់ការនោះឱ្យសោះហើយស្ត្រីទាំងឡាយនៅពេលមានរដូវឬពេលងូតទឹកកាតព្វកិច្ចឬពេលយកទឹកអាបដាសក៏ដូចគ្នាដែរ។ រីឯអ្នកដែលពោលថាគេមិនចាំបាច់រំកិលចិញ្ចៀនឡើយមិនថាតឹងឬរលុងប្រសិនបើគេស្មានថាទឹកបានជ្រាបដល់នោះពិតជាការយល់ខុសនិងខ្វះការប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការយកទឹកអាបដាសពីព្រោះកន្លែងចិញ្ចៀននិងម្រាមដៃគឺជាកន្លែងកាតព្វកិច្ច (ហ្វើរឌូ) នៃទឹកអាបដាសដូច្នេះគេចាំបាច់ត្រូវតែយកចិត្តទុកដាក់ដូចគ្នានឹងការលាងកែងជើងនិងការជ្រៀតម្រាមជើងដែរប្រសិនបើគេដឹងច្បាស់ថាទឹកបានជ្រាបដល់នោះគឺគ្រប់គ្រាន់ប៉ុន្តែប្រសិនបើគ្រាន់តែជាការស្មានគេត្រូវតែលាងកន្លែងនោះឡើងវិញ»។ ១៩៩ - អាប់ឌុររ៉ោះហ៍មានអ៊ីប៊ិនអាល់មូបារ៉កបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីសាលិមពីណាហ្វៀពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរថាព្យាការី ﷺ ធ្លាប់បានចងខ្សែតូចមួយនៅត្រង់ម្រាមដៃរបស់ទ្រង់ដើម្បីជាការរំលឹកដល់តម្រូវការចាំបាច់។

ជំពូកស្តីអំពីការលាងកែងជើង៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្របញ្ជាក់ពីកាតព្វកិច្ចលាងសម្អាតកែងជើងឱ្យបានសព្វល្អនិងការព្រមានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរចំពោះការធ្វេសប្រហែសទុកកែងជើងឱ្យស្ងួត។

ជំពូកស្តីអំពីអ្នកដែលខណ្ឌចែកដំណាក់កាលនៃទឹកអាបដាស៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្របញ្ជាក់ថានៅពេលដែលដំណាក់កាលមុនស្ងួតដោយសារការបង្អង់យូរនោះគេត្រូវតែចាប់ផ្តើមយកទឹកអាបដាសឡើងវិញតាំងពីដើម។

២០០ - អាល់មូសៃយ៉ាប់អ៊ីប៊ិនវ៉ាឌ្វៀបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអ៊ីសហាកពីហ៊ីស្ហាមពីអាល់ហាស្សានថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលបុរសម្នាក់យកទឹកអាបដាសហើយបានរលាស់ត្រាំជើងទាំងពីររបស់គេក្នុងទឹកនោះវាគ្រប់គ្រាន់ជំនួសឱ្យការលាងជើងទាំងពីរ»។ ជំពូក៖ ការលាងកែងជើង៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ ចុះអ្នកដែលមិនបានលាងកែងជើងរបស់គេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «វាមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយ» ហើយលោកបានប្រកាន់តឹងរ៉ឹងយ៉ាងខ្លាំងក្នុងរឿងនោះដោយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវតែលាងកែងជើង»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអំពីការជូតលើប្រអប់ជើងទាំងពីរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «មានសេចក្តីរាយការណ៍ជាច្រើនផ្លូវពីព្យាការី ﷺ ថាទ្រង់បានលាងជម្រះប្រអប់ជើងទាំងពីររបស់ទ្រង់»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលខណ្ឌចែកដំណាក់កាលនៃទឹកអាបដាសរបស់ខ្លួន៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលខណ្ឌចែកដំណាក់កាលនៃទឹកអាបដាសលោកបានឆ្លើយថា៖ «នៅពេលដែលទឹកអាបដាសរបស់គេបានស្ងួតនោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញតាំងពីដើម»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលទុកចោលចំណុចណាមួយនៃកន្លែងអាបដាសដោយមិនបានត្រូវទឹក៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតថា៖ ចុះប្រសិនបើគេទុកចោលចំណុចណាមួយនៃកន្លែងអាបដាសប៉ុនដានចែងចាំងឬប្រហាក់ប្រហែលនោះដោយមិនត្រូវទឹក? ហាក់បីដូចជាលោកយល់ឃើញថាគេត្រូវតែយកទឹកអាបដាសឡើងវិញប្រសិនបើទឹកអាបដាសបានស្ងួតអស់។

ជំពូកស្តីអំពីអ្នកដែលធ្លាក់ទឹកអាបដាសមុនពេលយកចប់សព្វគ្រប់៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្របញ្ជាក់ពីកាតព្វកិច្ចចាប់ផ្តើមយកទឹកអាបដាសឡើងវិញតាំងពីដើមប្រសិនបើមានការធ្លាក់ទឹកអាបដាសកើតឡើងនៅពាក់កណ្តាលទី។

ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ជាភាសាពែរ្សថា៖ «ទោះបីជានៅសល់ចំណុចណាមួយនៃកន្លែងអាបដាសប៉ុនចុងម្ជុលដែលទឹកមិនបានប៉ះពាល់នោះគេត្រូវតែធ្វើឡើងវិញ»។ ហើយមានបុរសម្នាក់បានមកជួបលោកដោយបង្ហាញចុងម្រាមដៃរបស់គេដែលមានកម្ទេចចំបើងតូចមួយជាប់ស្អិតហើយនិយាយថា៖ ខ្ញុំបានយកទឹកអាបដាសខណ៖កម្ទេចចំបើងនេះជាប់ស្អិតលើម្រាមដៃរបស់ខ្ញុំតើការថ្វាយបង្គំរបស់ខ្ញុំត្រឹមត្រូវទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកដឹងច្បាស់ថាទឹកមិនបានជ្រាបដល់ក្រោមចំបើងនោះទេនោះវាមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយ»។ លោកអ៊ីសហាកត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតអំពីបុរសដែលយកទឹកអាបដាសហើយនៅសល់កន្លែងអាបដាសប៉ុនគ្រាប់សណ្តែកដែលទឹកមិនបានប៉ះពាល់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវលាងកន្លែងនោះនិងលាងសរីរាង្គអាបដាសបន្ទាប់ពីកន្លែងនោះរួចថ្វាយបង្គំឡើងវិញ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះបើទឹកអាបដាសបានស្ងួត? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទោះបីជាស្ងួតឬមិនទាន់ស្ងួតក៏ដោយ»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលធ្លាក់ទឹកអាបដាសមុនពេលយកទឹកអាបដាសចប់សព្វគ្រប់៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមថា៖ បុរសម្នាក់បានធ្លាក់ទឹកអាបដាស (ហាដាស) នៅពាក់កណ្តាលនៃការយកទឹកអាបដាសមុនពេលដែលគេយកចប់សព្វគ្រប់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវចាប់ផ្តើមយកទឹកអាបដាសឡើងវិញតាំងពីដើមយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតថា៖ បុរសម្នាក់យកទឹកអាបដាសរួចមានឈាមច្រមុះហូរមុនពេលយកចប់សព្វគ្រប់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវចាប់ផ្តើមយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ត្រឡប់ទៅចំណុចចាប់ផ្តើមនៃទឹកអាបដាសវិញឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទពិតមែនហើយ»។ ជំពូក៖ បរិមាណទឹកសម្រាប់ការយកទឹកអាបដាសនិងការងូតទឹកកាតព្វកិច្ច៖ ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់មានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់នាងអាយស៊ីយ៉ាស់ថាព្យាការី ﷺ ធ្លាប់បានយកទឹកអាបដាសដោយទឹកមួយមុដ្ទ (ប្រហែលមួយក្តាប់ដៃធំ) លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មួយមុដ្ទគឺស្មើនឹងមួយរ៉តល់និងមួយភាគបីដោយការលាងម្តងៗលើសរីរាង្គនីមួយៗ ក្រៅពីការលាងជម្រះកាយ (អ៊ីស្ទីនជា)»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទឹកមួយមុដ្ទគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកក្នុងការយកទឹកអាបដាសហើយមួយស្វាក្នុងការងូតទឹកកាតព្វកិច្ច (ជ៉ាណាបាស់) ប៉ុន្តែបរិមាណនេះគឺគ្រាន់តែជាការលើកទឹកចិត្តប៉ុណ្ណោះអ្នកណាដែលបន្ថែមឬបន្ថយពីមួយមុដ្ទឬមួយស្វាគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយដរាបណាការយកទឹកអាបដាសឬការងូតទឹករបស់គេមិនតិចជាងម្តងនិងមិនលើសពីបីដង»។

ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «មួយមុដ្ទដែលត្រូវបានបង្គាប់ក្នុងការយកទឹកអាបដាសគឺមានទំហំប្រហែលពីរបោនហើយយើងបានវាស់វែងស្វារបស់យើងប្រៀបធៀបនឹងស្វារបស់អ្នកម៉ាឌីណាស់ដែលភ្ជាប់ទៅនឹងស្វារបស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ឃើញថាវាមានទម្ងន់ប្រាំបោននិងមួយភាគបីហើយមួយមុដ្ទគឺស្មើនឹងមួយភាគបួននៃស្វានោះ។ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់យកទឹកអាបដាសដោយមួយមុដ្ទនិងងូតទឹកដោយមួយស្វាប៉ុន្តែភាពស្អាតមិនបានសព្វល្អតាមការបង្គាប់នោះមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយហើយប្រសិនបើគេសម្អាតបានសព្វល្អដោយទឹកតិចជាងមួយមុដ្ទឬមួយស្វានោះគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយពីព្រោះមួយមុដ្ទនិងមួយស្វាពីព្យាការី ﷺ គឺជាការជ្រើសរើសដ៏ប្រសើរហើយការបញ្ជាក់ពីការពិតនេះគឺសេចក្តីរាយការណ៍របស់នាងអាយស៊ីយ៉ាស់ថានាងនិងព្យាការី ﷺ ធ្លាប់បានងូតទឹកចេញពីភាជន៍តែមួយដែលហៅថាហ្វារ៉ាក្វពោលគឺស្មើនឹងបីស្វា»។ ២០១ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ះយ៉ាពីអ៊ីប្រាហ៊ីមពីអាល់ហ្ស៊ុះរីពីអាល់ក្វាស៊ីមពីនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ ﵂ ថានាងបានរៀបរាប់ថា៖ «ខ្ញុំនិងរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ធ្លាប់បានងូតទឹកចេញពីភាជន៍តែមួយដែលជាភាជន៍ហ្វារ៉ាក្វ»។ ជំពូក៖ ពាក្យដែលត្រូវសូត្រនៅពេលយកទឹកអាបដាសរួចរាល់៖ ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកយកទឹកអាបដាសរួចរាល់ចូរពោលថា៖ «មហាស្អាតបរិសុទ្ធទ្រង់ហើយឱអល់ឡោះព្រមទាំងការសរសើរតម្កើងចំពោះទ្រង់ខ្ញុំសូមធ្វើបន្ទាល់ថាគ្មានព្រះដ៏មានសច្ច៖ក្រៅពីទ្រង់ឡើយខ្ញុំសូមការអភ័យទោសពីទ្រង់និងសូមវិលត្រឡប់សារភាពកំហុសចំពោះទ្រង់ឱអល់ឡោះសូមធ្វើឱ្យទូលបង្គំស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលវិលត្រឡប់សារភាពកំហុសនិងស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលមានភាពស្អាតបរិសុទ្ធ»»។

២០២ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ៊ូស័យមពីអាប៊ូហាស៊ិមពីអាប៊ូមីចឡាស់ពីក្វៃសពីអាប៊ូស៖អ៊ីដអាល់ឃូឌ្រី ﵁ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលយកទឹកអាបដាសរួចពោលនៅពេលរួចរាល់ថា៖ «មហាស្អាតបរិសុទ្ធទ្រង់ហើយឱអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ព្រមទាំងការសរសើរតម្កើងចំពោះទ្រង់ខ្ញុំសូមធ្វើបន្ទាល់ថាគ្មានព្រះដ៏មានសច្ច៖ក្រៅពីទ្រង់ឡើយខ្ញុំសូមការអភ័យទោសពីទ្រង់និងសូមវិលត្រឡប់សារភាពកំហុសចំពោះទ្រង់» នោះវានឹងត្រូវបានកត់ត្រាក្នុងក្រាំងស្បែករួចបោះត្រាពីលើហើយយកទៅតម្កល់ទុកក្រោមបល្ល័ង្ក (អើរស្ហ) ដោយមិនត្រូវបានបើកឡើយរហូតដល់ថ្ងៃកាត់សេចក្តី (ក្វិយាម៉ាស់)»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលស្រមើស្រមៃឃើញមានអ្វីមួយកើតឡើងនៅក្នុងការថ្វាយបង្គំព្រះ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់កំពុងស្ថិតនៅក្នុងការថ្វាយបង្គំព្រះរួចមានអារម្មណ៍ស្មានថាមានអ្វីមួយចេញពីរាងកាយរបស់គេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នៅពេលដែលគេកំពុងថ្វាយបង្គំព្រះគេមិនត្រូវបែរចេញឡើយដរាបណាគេមិនទាន់ច្បាស់លាស់»។ ២០៣ - អាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអាល់ហ្សូបៃរ៍អាល់ហ៊ូមៃឌីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ុហ្វយ៉ានពីអាល់ហ្ស៊ុះរីពីស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនអាល់មូសៃយ៉ាប់និងអាប់ពាតអ៊ីប៊ិនតាមីមពីពូរបស់គាត់គឺអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនហ្សែដថាលោកបានរៀបរាប់ថា៖ មានគេបានត្អូញត្អែរទូលសួរព្យាការី ﷺ អំពីបុរសដែលស្រមើស្រមៃឃើញថាមានអ្វីមួយចេញពីខ្លួននៅក្នុងការថ្វាយបង្គំព្រះនោះព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «កុំឱ្យគេដកថយចេញពីការថ្វាយបង្គំឱ្យសោះរហូតទាល់តែគេឮសំឡេងឬធុំក្លិន»។ ២០៤ - អាប់ឌុលវ៉ាហ៍ហាបបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីប៊ិនអាយយ៉ាសពីអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ថាលោកបានឃើញអាល់សាអ៊ីពអ៊ីប៊ិនខាប់បាបបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ មានបន្ទូលថា៖ «គ្មានកាតព្វកិច្ចយកទឹកអាបដាសឡើយលើកលែងតែដោយសារការធុំក្លិនឬការឮសំឡេង»។

ជំពូក៖ ការយកទឹកអាបដាសក្រោយពេលបរិភោគសាច់សត្វអូដ្ឋ៖ ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់មានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញក្រោយពេលបរិភោគសាច់សត្វអូដ្ឋ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះការយកទឹកអាបដាសដោយសារទឹកដោះរបស់វា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «មិនបាច់យកទឹកអាបដាសដោយសារទឹកដោះរបស់វាឡើយ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសក្រោយពេលបរិភោគសាច់សត្វអូដ្ឋ» ដោយលោកផ្អែកលើហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់ចាបៀរអ៊ីប៊ិនសាមូរ៉ោះហ៍និងហាឌីសរបស់អាល់ពារ៉ាហើយលោកបានបញ្ជាក់ពីភាពត្រឹមត្រូវនៃហាឌីសទាំងពីរនោះ។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់បានបរិភោគសាច់សត្វអូដ្ឋរួចបានថ្វាយបង្គំព្រះដោយមិនបានយកទឹកអាបដាស? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ការដែលគេថ្វាយបង្គំឡើងវិញគឺជារឿងដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាង»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «គ្មានការយកទឹកអាបដាសដោយសារអាហារឬភេសជ្ជ៖ឡើយមិនថាជាទឹកដោះគោឬផ្សេងទៀតហើយក៏មិនបាច់យកទឹកអាបដាសដោយសារអាហារដែលប៉ះពាល់ភ្លើងដែរលើកលែងតែអ្វីដែលស៊ុនណាស់បានចែងបញ្ជាក់អំពីភាពខុសគ្នារវាងសាច់សត្វអូដ្ឋនិងសាច់សត្វចៀមដោយទ្រង់បានបង្គាប់ឱ្យយកទឹកអាបដាសដោយសារសាច់សត្វអូដ្ឋហើយទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «កុំយកទឹកអាបដាសដោយសារសាច់សត្វចៀមឡើយ»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហើយការបញ្ជាក់លើរឿងនេះគឺបន្ទូលរបស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ទាក់ទងនឹងការថ្វាយបង្គំព្រះនៅកន្លែងសម្រាករបស់សត្វអូដ្ឋដោយទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «កុំថ្វាយបង្គំព្រះនៅក្នុងកន្លែងក្រាបសម្រាករបស់សត្វអូដ្ឋឱ្យសោះពីព្រោះពួកវាត្រូវបានបង្កើតឡើងពីពួកបីសាចហើយចូរអ្នករាល់គ្នាថ្វាយបង្គំព្រះនៅក្នុងក្រោលសត្វចៀមចុះ»»។

២០៥ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីសាអ៊ីប៊ិនយូនូសពីអាល់អាអ៍ម៉ាសពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ពីអាប់ឌុររ៉ោះហ៍មានពីអាល់ពារ៉ាអ៊ីប៊ិនអាហ្ស៊ីពថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ចូរអ្នករាល់គ្នាថ្វាយបង្គំព្រះនៅក្នុងក្រោលសត្វចៀមហើយកុំយកទឹកអាបដាសដោយសារសាច់របស់វាឡើយហើយចូរយកទឹកអាបដាសដោយសារសាច់សត្វអូដ្ឋហើយកុំថ្វាយបង្គំព្រះនៅក្នុងកន្លែងក្រាបសម្រាករបស់វាឱ្យសោះ»។ ២០៦ - យ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលហាមីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់បាដពីហាចចាចពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ពីអាប់ឌុររ៉ោះហ៍មានពីអ៊ូសៃដ៍អ៊ីប៊ិនអាល់ហ៊ូឌ្វៃរ៍ថាព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «កុំថ្វាយបង្គំព្រះនៅក្នុងកន្លែងក្រាបសម្រាករបស់សត្វអូដ្ឋហើយចូរយកទឹកអាបដាសដោយសារសាច់របស់វាហើយចូរថ្វាយបង្គំព្រះនៅក្នុងក្រោលសត្វចៀមហើយកុំយកទឹកអាបដាសដោយសារសាច់របស់វាឡើយ»។ ជំពូក៖ ការយកទឹកអាបដាសពីអាហារដែលប៉ះពាល់ភ្លើង៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីការយកទឹកអាបដាសពីអាហារដែលប៉ះពាល់ភ្លើងលោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេមិនបាច់យកទឹកអាបដាសឡើយ»។ ២០៧ - យ៉ះយ៉ាអាល់ហ៊ីមម៉ានីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសពីអាំរូពីអ៊ូបៃឌុលឡោះហ៍ពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ថាលោកបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ សោយសាច់បន្ទាប់មកទ្រង់បានក្រោកឈរឡើងទៅថ្វាយបង្គំព្រះដោយមិនបានប៉ះពាល់ទឹកសូម្បីតែមួយតំណក់ឡើយ។

២០៨ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ូវ៉ៃដ៍ពីអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីថាលោកបានសួរអាល់ហ្ស៊ុះរីអំពីការយកទឹកអាបដាសពីអាហារដែលប៉ះពាល់ភ្លើងលោកបានឆ្លើយថា៖ «ចូរយកទឹកអាបដាស»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើផ្អែកលើអ្នកណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ផ្អែកលើហ្សែដអ៊ីប៊ិនសាប៊ីតអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍អាប៊ូមូសាអាល់អាស្ហអារីអាណាស់អ៊ីប៊ិនម៉ាលិកនាងអាយស៊ីយ៉ាស់និងនាងអ៊ុម្មូសាឡាម៉ាស់»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះលោកអាប៊ូបាក្រ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «លោកមិនបានយកទឹកអាបដាសឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះលោកអ៊ូមើរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «លោកមិនបានយកទឹកអាបដាសឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះលោកអូសម៉ាន? លោកបានឆ្លើយថា៖ «លោកមិនបានយកទឹកអាបដាសឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះលោកអ៊ីប៊ិនម៉ាសអ៊ូដ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «លោកមិនបានយកទឹកអាបដាសឡើយ»។ ខ្ញុំក៏បាននិយាយថា៖ ចូរលើកឡើងនូវឥស្សរជនដែលស្មើនឹងឥស្សរជនរបស់ខ្ញុំមកមើល! លោកបានឆ្លើយថា៖ «បើដូច្នោះខ្ញុំមិនអាចរកបានឡើយ»។ ជំពូក៖ ការយកទឹកអាបដាសដោយទឹកណាបាដ៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីការយកទឹកអាបដាសដោយទឹកណាបាដ (ទឹកត្រាំផ្លែឈើ) លោកបានស្អប់ខ្ពើមវា។ មានគេសួរថា៖ ចុះហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់អាប៊ូហ្វាហ្សារ៉ោះហ៍ពីអាប៊ូហ្សែដ? លោកមិនបានចាត់ទុកវាថាត្រឹមត្រូវឡើយ។ មានគេសួរថា៖ មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាលី? លោកក៏មិនបានចាត់ទុកថាត្រឹមត្រូវដែរ។ ២០៩ - យ៉ះយ៉ាអាល់ហ៊ីមម៉ានីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីសារីកពីអាប៊ូហ្វាហ្សារ៉ោះហ៍ពីអាប៊ូហ្សែដពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ថាព្យាការី ﷺ បានយកទឹកអាបដាសនៅរាត្រីជួបពួកជិន (ជីន) ដោយទឹកណាបាដហើយទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «វាជាផ្លែឈើផ្អែមនិងជាទឹកដ៏ស្អាតបរិសុទ្ធ»។

២១០ - យ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូមូអាវីយ៉ាស់ពីហាចចាចពីអាប៊ូអ៊ីសហាកពីអាល់ហារិសពីអាលីថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការយកទឹកអាបដាសដោយទឹកណាបាដ»។ ប៉ុន្តែលោកអាះហ៍ម៉ាដមិនបានចាត់ទុកហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ទាំងពីរនេះថាត្រឹមត្រូវឡើយ។ ហារព់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ទឹកណាបាដដែលព្យាការី ﷺ បានយកមកអាបដាសនោះគឺគ្រាន់តែជាផ្លែឈើទុំពីរបីផ្លែរបស់ពួកអារ៉ាប់វាលខ្សាច់ដែលពួកគេបានបោះចូលទៅក្នុងបំពង់ស្បែកដែលមានទឹកបន្តិចបន្តួចរួចព្យាការី ﷺ បានយកទឹកនោះមកអាបដាសដូចដែលមានសេចក្តីរាយការណ៍ពីអ៊ីប៊ិនម៉ាសអ៊ូដ ﵁។ ជំពូក៖ ការជូតសម្អាតផ្ទៃមុខដោយកន្សែងក្រោយពេលយកទឹកអាបដាសរួច៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីការជូតផ្ទៃមុខដោយកន្សែងក្រោយពេលយកទឹកអាបដាសលោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ មានគេសួរថា៖ ចុះហាឌីសរបស់គូរ៉ៃពពីអ៊ីប៊ិនអាបបាសពីនាងម៉ៃមូណាស់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នោះមិនច្បាស់លាស់ឡើយទ្រង់គ្រាន់តែធ្វើសញ្ញាដោយព្រះហស្តបែបនេះ»។ ២១១ - អាប៊ូអាល់សារីអាល់ដារីមីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីវ៉ាគីអាពីអាល់អាអ៍ម៉ាសពីសាលិមពីគូរ៉ៃពពីអ៊ីប៊ិនអាបបាសពីម្តាយមីងរបស់គាត់គឺនាងម៉ៃមូណាស់ ﵂ ថានាងបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានយកក្រណាត់មួយផ្ទាំងទៅជូនព្យាការី ﷺ នៅពេលដែលទ្រង់បានងូតទឹកកាតព្វកិច្ច (ជ៉ាណាបាស់) រួចទ្រង់បានធ្វើសញ្ញាដោយព្រះហស្តបែបនេះ—ពោលគឺរុញវាចេញ—ហើយទ្រង់បានយកព្រះហស្តរលាស់ទឹកចេញពីរាងកាយរបស់ទ្រង់។ ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចំពោះការប្រើកន្សែងជូតក្រោយពេលងូតទឹកកាតព្វកិច្ចនិងក្រោយពេលយកទឹកអាបដាសគឺភាពប្រសើរថ្លៃថ្លាស្ថិតនៅលើការមិនជូតសំណើមនៃទឹកអាបដាសឬទឹកងូតដោយសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្លួនឡើយដោយសារមានប្រសាសន៍ថារាល់តំណក់ទឹកអាបដាសទាំងអស់គឺត្រូវបានថ្លឹងយ៉ាងម៉ត់ចត់ហើយបុរសមិនគប្បីលុបបំបាត់ពន្លឺរស្មីនៃទឹកអាបដាសរបស់ខ្លួនឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើគេជូតវាដោយសារអាកាសធាតុត្រជាក់ឬមូលហេតុផ្សេងទៀតនោះគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតហើយចំពោះការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចគឺកាន់តែរឹតបន្តឹងជាងនេះដោយសារនៅពេលដែលព្យាការី ﷺ ងូតទឹកកាតព្វកិច្ចរួចគេបានហុចក្រណាត់ជូនទ្រង់ប៉ុន្តែទ្រង់បានបដិសេធមិនយកវាឡើយ»។ ២១២ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីអាស៊ិមពីបាក្រអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍អាល់មូហ្សានីថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កន្សែងជូតគឺមានប្រយោជន៍បំផុតនៅក្នុងរដូវរងា»។ ២១៣ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីពាហ្ស៊ីអាថាលោកបានឃើញអាល់ឌ្វះហាក់អ៊ីប៊ិនមូហ្សាហ៊ិមបានយកទឹកអាបដាសពីដងស្ទឹងរួចបានយកជាយអាវធំរបស់លោកមកជូតផ្ទៃមុខ។ ២១៤ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ុហ្វយ៉ានពីម៉ាន់ស៊ូរពីហ៊ីឡាលពីអាត្វាពីចាបៀរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកយកទឹកអាបដាសចូរកុំជូតកន្សែងឡើយ»។ ២១៥ - អ៊ីសាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាហ្សហារពីអ៊ីប៊ិនអ៊ោវនពីអ៊ីប៊ិនស៊ីរីនថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទឹកអាបដាសគឺត្រូវបានថ្លឹង»។ ២១៦ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីឪពុករបស់គាត់ពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីពារ៉ាកាស់ថាលោកបានឃើញម៉ាកហ៊ូលយកទឹកអាបដាសខ្ញុំក៏បានហុចកន្សែងជូនលោកដើម្បីជូតនោះលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់សំណើមសេសសល់នៃទឹកអាបដាសគឺពោរពេញដោយពរជ័យដូច្នេះខ្ញុំចង់ឱ្យពរជ័យនោះជាប់លើសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្ញុំ» រួចលោកបានលើកជាយអាវរបស់លោកមកជូតផ្ទៃមុខ។

ជំពូក៖ អ្នកដែលកាត់សក់ឬកាត់ក្រចកខណ៖ដែលកំពុងមានទឹកអាបដាស៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់ត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលកាត់សក់ឬកាត់ក្រចកតើគេត្រូវយកទឹកមកលុបពីលើកន្លែងនោះទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតថា៖ បុរសម្នាក់កាត់សក់និងកាត់ក្រចកខណ៖ដែលគេកំពុងមានទឹកអាបដាស? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើគេយកទឹកមកលុបពីលើវានោះគឺជារឿងដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងប៉ុន្តែប្រសិនបើគេមិនបានធ្វើនោះក៏គ្រប់គ្រាន់ដែរ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលបុរសម្នាក់កាត់សក់ឬកាត់ក្រចករបស់គេខណ៖ដែលគេបានយកទឹកអាបដាសរួចនោះអ្វីដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងគឺឱ្យគេយកទឹកមកលុបពីលើវាហើយការយកទឹកអាបដាសឡើងវិញគឺកាន់តែប្រសើរពីព្រោះប្រសិនបើទឹកអាបដាសរបស់គេត្រូវខូចដោយសារការកាត់ចំណែកនៃកន្លែងអាបដាសនោះចំណែកខ្លះនៃទឹកអាបដាសរបស់គេបានកន្លងផុតមួយសន្ទុះធំហើយចំណែកខ្លះទើបតែធ្វើឥឡូវនេះប៉ុន្តែខ្ញុំសង្ឃឹមថាប្រសិនបើគេមិនយកទឹកមកលុបហើយមិនយកទឹកអាបដាសឡើងវិញក៏ត្រូវបានអនុញ្ញាតដែរដូចដែលអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានឆ្លើយតបទៅកាន់អ្នកដែលបានសួរលោកថា៖ តើខ្ញុំត្រូវយកទឹកអាបដាសដោយសារការកាត់ក្រចកទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «អ្នកពិតជាមានប្រាជ្ញាវាងវៃជាងមនុស្សដែលម្តាយរបស់គេដាក់ឈ្មោះថាកៃសានទៅទៀត»»។ ២១៧ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់មួអ៍តាមៀរពីឡៃស៍ពីមូចាហ៊ីដថាលោកអាលីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីត្វាលិប ﵁ នៅពេលដែលលោកកាត់ក្រចកឬកាត់ពុកមាត់លោកតែងតែយកទឹកអាបដាសហើយនៅពេលដែលលោកជោះឈាមលោកតែងតែងូតទឹក។

២១៨ - ម៉ះម៉ូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ូមើរថាអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលកាត់ក្រចកឬកាត់ពុកមាត់និងសក់ក្បាលតើគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេមិនបាច់ទេហើយខ្ញុំបានឮអាត្វាមានប្រសាសន៍ថា៖ គេត្រូវយកទឹកមកលុបពីលើវាហើយអាល់ហ្ស៊ុះរីមិនយល់ឃើញថាមានកាតព្វកិច្ចត្រូវជូតលើវាឡើយ»។ ហើយអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលកោរសក់ក្បាលក្រោយពេលយកទឹកអាបដាស? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្រប់គ្រាន់ចំពោះគេក្នុងការជូតលើក្បាល»។ ២១៩ - យ៉ះយ៉ាអាល់ហ៊ីមម៉ានីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីប៊ិនអាល់មូបារ៉កពីស៊ូឡៃម៉ានពីអាប៊ូមីចឡាស់ពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរថាលោកបានកាត់ក្រចករបស់លោករួចបានថ្វាយបង្គំព្រះដោយមិនបានប៉ះពាល់ទឹកឡើយ។ ២២០ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីបាគីយ៉ាស់ពីអាល់ឌ្វះហាក់ពីក្វាតាដាស់ទាក់ទងនឹងបុរសដែលកាត់ក្រចកក្រោយពេលយកទឹកអាបដាសថា៖ «វាមិនបានបន្ថែមអ្វីដល់គេក្រៅពីភាពស្អាតបាតនោះឡើយ»។ ២២១ - យ៉ះយ៉ាអាល់ហ៊ីមម៉ានីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីកាហ្វសពីពុស្ហៃរ៍ពីអ៊ីប៊ិនអាបបាសថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការកាត់ក្រចកគឺជាភាពស្អាតបរិសុទ្ធ»។ ជំពូក៖ ការយកទឹកអាបដាសដោយសារការប៉ះពាល់អង្គជាត៖ ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់មានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសដោយសារការប៉ះពាល់អង្គជាត»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតថា៖ បុរសម្នាក់យកទឹកអាបដាសរួចបានយកដៃរបស់គេទៅប៉ះអង្គជាតផ្ទាល់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើបុរសនិងស្ត្រីគឺស្មើគ្នាទេក្នុងរឿងនេះ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងច្បាស់ទេ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើគេប៉ះវាដោយម្រាមដៃមួយឬពីរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នៅពេលដែលគេប៉ះវាចូរឱ្យគេយកទឹកអាបដាសចុះ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់ប៉ះអង្គជាតរបស់គេរួចបានថ្វាយបង្គំព្រះដោយមិនបានយកទឹកអាបដាស? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវតែថ្វាយបង្គំឡើងវិញ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «រាល់ពេលដែលគេប៉ះអង្គជាតរបស់គេដោយគ្មានសម្លៀកបំពាក់ខណ្ឌរវាងដៃនិងអង្គជាតនោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញមិនថានៅក្នុងការថ្វាយបង្គំឬក្រៅការថ្វាយបង្គំឡើយដោយសារមានសេចក្តីរាយការណ៍ត្រឹមត្រូវពីព្យាការី ﷺ ថាអ្នកណាដែលប៉ះអង្គជាតរបស់ខ្លួនគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ ២២២ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអ៊ីទ្រិសពីហ៊ីស្ហាមអ៊ីប៊ិនអ៊ុវ៉ាស់ពីឪពុករបស់គាត់ពីម៉ារវ៉ានពីពូស្រោះហ៍ប៊ីនទីសាហ្វវ៉ានថានាងបានឮព្យាការី ﷺ មានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាប៉ះអង្គជាតរបស់គេចូរឱ្យគេយកទឹកអាបដាសចុះ»។ ២២៣ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីបាគីយ៉ាស់ពីអាល់ហ្សូបៃឌីពីអាំរូអ៊ីប៊ិនស្ហ៊ុអៃពពីឪពុករបស់គាត់ពីជីតារបស់គាត់ពីព្យាការី ﷺ ថាទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «បុរសណាក៏ដោយដែលប៉ះអង្គជាតរបស់គេចូរឱ្យគេយកទឹកអាបដាសចុះហើយស្ត្រីណាក៏ដោយដែលប៉ះអង្គជាតរបស់នាងចូរឱ្យនាងយកទឹកអាបដាសចុះ»។ ២២៤ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូអាហ្សពីឪពុករបស់គាត់ពីយ៉ះយ៉ាពីអ៊ុវ៉ាស់ពីនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ ﵂ ពីព្យាការី ﷺ ថាទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលប៉ះអង្គជាតរបស់គេចូរឱ្យគេយកទឹកអាបដាសចុះ»។

២២៥ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនរ៉ាភីអាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ះយ៉ាពីឪពុករបស់គាត់ពីអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍ ﵁ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលប៉ះអង្គជាតរបស់គេដោយគ្មានអ្វីបាំងខណ្ឌនោះកាតព្វកិច្ចយកទឹកអាបដាសបានធ្លាក់មកលើគេហើយ»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលថើបប្រពន្ធរបស់ខ្លួនឬប៉ះពាល់នាងខណ៖ដែលកំពុងមានទឹកអាបដាស៖ ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់មានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលថើបប្រពន្ធរបស់ខ្លួនថា៖ «បុរសនោះត្រូវតែយកទឹកអាបដាស» ប៉ុន្តែលោកមិនយល់ឃើញថាមានកាតព្វកិច្ចលើស្ត្រីឡើយ។ ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍អំពីបុរសដែលថើបប្រពន្ធរបស់ខ្លួនថា៖ «គេត្រូវតែយកទឹកអាបដាស»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «នៅពេលដែលបុរសម្នាក់ថើបឬប៉ះពាល់ខណ៖កំពុងមានទឹកអាបដាសនោះស៊ុនណាស់បានកន្លងមកហើយទាក់ទងនឹងការប៉ះពាល់ដែលអល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖ ﴿ឬមួយអ្នករាល់គ្នាបានប៉ះពាល់ស្ត្រីទាំងឡាយ﴾ គឺមានពីរទស្សន៖៖ ទស្សន៖របស់លោកអាលីនិងលោកអ៊ីប៊ិនអាបបាសគឺសំដៅលើអត្ថន័យផ្ទាល់នៃពាក្យពោលគឺការរួមដំណេក។ រីឯលោកអ៊ីប៊ិនម៉ាសអ៊ូដនិងលោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានយល់ឃើញថាអ្វីដែលកើតចេញពីបុរសទៅកាន់ភរិយាឬអ្នកបម្រើស្រីរបស់គេមិនថាជាការថើបការប៉ះពាល់ឬការសម្លឹងមើលរាងកាយដោយអារម្មណ៍តណ្ហាគឺស្ថិតនៅក្នុងការប៉ះពាល់នោះដែរ។ ដូច្នេះយើងយល់ឃើញថា៖ រាល់ពេលដែលគេថើបដោយអារម្មណ៍តណ្ហានោះគេត្រូវតែយកទឹកអាបដាសឡើងវិញហើយដូចគ្នាដែរប្រសិនបើគេប៉ះពាល់ចំណែកណាមួយនៃរាងកាយរបស់នាងដោយអារម្មណ៍តណ្ហានោះគេត្រូវតែយកទឹកអាបដាសឡើងវិញដូចទស្សន៖របស់អ៊ីប៊ិនម៉ាសអ៊ូដនិងអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរហើយបុរសនិងស្ត្រីគឺស្មើគ្នាត្រង់ចំណុចនេះលើកលែងតែការថើបនោះជាការថើបដោយក្តីមេត្តាករុណាឬគ្មានអារម្មណ៍តណ្ហាឡើយ»។

២២៦ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីវ៉ាគីអាពីអាល់អាអ៍ម៉ាសពីហាប៊ីពពីអ៊ុវ៉ាស់ពីនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ថាព្យាការី ﷺ បានថើបរួចមិនបានយកទឹកអាបដាសឡើយ។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងសេចក្តីរាយការណ៍នេះថា៖ «វាពុំមែនជាសេចក្តីរាយការណ៍ត្រឹមត្រូវឡើយពីព្រោះយើងយល់ឃើញថាលោកហាប៊ីពអ៊ីប៊ិនអាប៊ីសាប៊ីតមិនបានឮផ្ទាល់ពីអ៊ុវ៉ាស់ឡើយហើយមានសេចក្តីរាយការណ៍ពីហ៊ីស្ហាមអ៊ីប៊ិនអ៊ុវ៉ាស់ពីឪពុករបស់គាត់ផ្ទុយពីនេះ»។ ២២៧ - អ៊ីមរ៉នបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីស្មាអ៊ីលថាអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលកំពុងថ្វាយបង្គំព្រះស្រាប់តែមានក្មេងតូចម្នាក់មកថើបគេខណ៖កំពុងថ្វាយបង្គំ? លោកមិនយល់ឃើញថាមានបញ្ហាអ្វីឡើយហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរគេបន្តការថ្វាយបង្គំរបស់គេចុះ»។ មានគេសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើប្រពន្ធរបស់គេមកថើបគេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើនាងថើបថ្ពាល់របស់គេគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងថើបមាត់របស់គេគេត្រូវដកថយទៅយកទឹកអាបដាសរួចបន្តការថ្វាយបង្គំពីកន្លែងដែលគេបានធ្វើមុនពេលនាងថើប»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលគេងលក់ខណ៖កំពុងអង្គុយ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់ថា៖ បុរសម្នាក់គេងលក់ខណ៖កំពុងអង្គុយ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើជាតិចតួចគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ បន្ទាប់មកលោកត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលគេងលក់ច្រើនខណ៖កំពុងអង្គុយលោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើវាច្រើនខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយ»។ មានគេសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើគេគេងផ្អែកនឹងជញ្ជាំង? លោកបានស្អប់ខ្ពើមវាហើយយល់ឃើញថាត្រូវយកទឹកអាបដាស។ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតថា៖ ចុះបើគេគេងលក់ក្នុងសភាពរូគួអា (អោន) ឬស៊ូជូត (ក្រាប)? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នេះគឺកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរជាងពីព្រោះគេដកដង្ហើមធំ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ថា៖ «រាល់ពេលដែលបុរសម្នាក់គេងលក់រហូតដល់សន្លប់លង់លក់មិនថានៅក្នុងការថ្វាយបង្គំឬក្រៅការថ្វាយបង្គំនោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ។ ការគេងលង់លក់គឺការដែលបាត់បង់ស្មារតីដឹងខ្លួនប៉ុន្តែប្រសិនបើគ្រាន់តែជាការងោកមួយភាំងគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយដោយមិនបាច់គិតថាគេស្ថិតក្នុងសភាពរូគួអាឬស៊ូជូតឬសភាពណាមួយឡើយពីព្រោះវាជាការធ្លាក់ទឹកអាបដាសនៅពេលដែលបាត់បង់ស្មារតី»។ ២២៨ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីបាគីយ៉ាស់ពីអាល់វ៉ាឌ្វិនពីម៉ះហ្វូហ្សពីអាប់ឌុររ៉ោះហ៍មានពីអាលីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីត្វាលិប ﵁ ពីព្យាការី ﷺ ថាទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «ភ្នែកទាំងពីរគឺជាខ្សែចំណងនៃទ្វារធំដូច្នេះនៅពេលដែលភ្នែកទាំងពីរគេងលក់ខ្សែចំណងនោះនឹងត្រូវបានស្រាយចេញ»។ ២២៩ - អាប៊ូបាក្រអ៊ីប៊ិនអាប៊ីម៉ារយ៉ាមបានរាយការណ៍ពីអាត្វ៊ីយ៉ាស់ពីមូអាវីយ៉ាស់ពីព្យាការី ﷺ ដូចគ្នាដែរហើយបានបន្ថែមថា៖ «ដូច្នេះអ្នកណាដែលគេងលក់ចូរឱ្យគេយកទឹកអាបដាសចុះ»។ ២៣២ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនមូអាវីយ៉ាស់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីក្វាហ្សាអាពីម៉ៃមូនពីអាប៊ូអ៊ិយ៉ាឌ្វពីហ៊ូហ្សៃហ្វាស់ថាលោកបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំកំពុងគេងនៅក្នុងវិហារស្រាប់តែមានបុរសម្នាក់ពីក្រោយខ្ញុំខ្ញុំក៏បានងាកមើលស្រាប់តែជារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ខ្ញុំបានទូលសួរថា៖ ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះតើខ្ញុំមានកាតព្វកិច្ចត្រូវយកទឹកអាបដាសទេ? ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «ទេមិនបាច់ទេរហូតទាល់តែអ្នកដាក់ចំហៀងខ្លួនរបស់អ្នកដេក»។ ២៣៣ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនយូនូសបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីឡៃស៍ពីណាហ្វៀថាអាប់ឌុលឡោះហ៍ធ្លាប់មានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលគេងលក់ដោយផ្អៀងចំហៀងខ្លួននោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាសហើយអ្នកណាដែលគេងលក់ខណ៖កំពុងអង្គុយគឺគ្មានកាតព្វកិច្ចយកទឹកអាបដាសលើគេឡើយ»។ ២៣៤ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីប៊ិនអាល់មូបារ៉កពីហៃវ៉ាស់ពីហ៊ូមៃដ៍ពីយ៉ាហ្ស៊ីដពីអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍ ﵁ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានកាតព្វកិច្ចយកទឹកអាបដាសលើអ្នកគេងឈរអ្នកគេងឱបជង្គង់ឬអ្នកគេងស៊ូជូតឡើយ»។