បណ្តាបញ្ហាច្បាប់សង្គ្រាម និងសន្តិភាពក្នុងឥស្លាម

ជំពូក៖ អ្នកដែលលាងជើងទាំងពីររួចពាក់ស្រោមជើងស្បែកបន្ទាប់មកទើបបំពេញការយកទឹកអាបដាសជាបន្ត៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់ថា៖ បុរសម្នាក់បានលាងប្រអប់ជើងទាំងពីររបស់គេរួចពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរបន្ទាប់មកទើបគេបំពេញការយកទឹកអាបដាសរបស់គេជាបន្ត? លោកបានឆ្លើយថា៖ «មិនត្រឹមត្រូវទេផ្ទុយទៅវិញគេត្រូវតែយកទឹកអាបដាសឱ្យចប់សព្វគ្រប់សិនរួចទើបពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់គេ»។ • លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានលាងប្រអប់ជើងទាំងពីររបស់គេរួចពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរហើយបានដើរអស់ចម្ងាយមួយហ្វារសាក់ (ប្រមាណ ៥ គីឡូម៉ែត្រ) បន្ទាប់មកទើបគេយកទឹកអាបដាសនិងជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់គេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយ» ហើយលោកបានបដិសេធយ៉ាងដាច់អហង្ការដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ «នេះគឺផ្ទុយនឹងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) និងស៊ុនណាស់នៃរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់ទ្រង់ពីព្រោះអល់ឡោះ ﷻ បានមានបន្ទូលថា៖ ﴿នៅពេលដែលពួកអ្នកឈរឡើងដើម្បីសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) ចូរពួកអ្នកលាងសម្អាតមុខរបស់ពួកអ្នកនិងដៃទាំងពីររបស់ពួកអ្នករហូតដល់កែងដៃ...﴾»។ ហើយគេបានលើកឡើងនូវហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់អ៊ីប៊ិនជូរ៉ៃជពីរាយការណ៍ពីអាត្វាដែលបានលើកឡើងថា៖ «អ្វីដែលត្រូវបានរាយការណ៍ពីអាត្វាគឺការបំបែកដំណាក់កាលក្នុងការយកទឹកអាបដាស»។ ហើយខ្ញុំគិតថាខ្ញុំបានឮលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ព្យាការី ﷺ បានស៊កជើងទាំងពីររបស់ទ្រង់ចូលទៅក្នុងស្រោមជើងស្បែកខណ៖ដែលជើងទាំងពីរស្ថិតក្នុងភាពស្អាតបរិសុទ្ធដោយសារការយកទឹកអាបដាសពេញលេញ»។ • លោកអ៊ីសហាកត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលលាងប្រអប់ជើងទាំងពីររួចពាក់ស្រោមជើងស្បែកបន្ទាប់មកទើបយកទឹកអាបដាស? លោកបានឆ្លើយថា៖ «មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយលើកលែងតែគេដោះស្រោមជើងស្បែកនោះចេញសិន»។ ២៨៤ - អាំរ៉ូអ៊ីប៊ិនអ៊ូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមថាគេបានសួរទៅកាន់អាប៊ូអាំរ៉ូអំពីបុរសដែលលាងប្រអប់ជើងទាំងពីររួចពាក់ស្រោមជើងស្បែកបន្ទាប់មកទើបយកទឹកអាបដាស? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេបានប្រព្រឹត្តផ្ទុយនឹងស៊ុនណាស់ប៉ុន្តែទឹកអាបដាសរបស់គេគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គេហើយ»។ ២៨៥ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ពីអាប់ដុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនណាហ្វៀពីម៉ាលិកអ៊ីប៊ិនអាណាស់ដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បុគ្គលដែលអាចជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរបានគឺសម្រាប់តែអ្នកដែលបានស៊កជើងទាំងពីររបស់គេចូលទៅក្នុងស្រោមជើងស្បែកខណ៖ដែលជើងទាំងពីរស្ថិតក្នុងភាពស្អាតបរិសុទ្ធដោយសារការយកទឹកអាបដាសប៉ុណ្ណោះ»។

ជំពូក៖ អ្នកដែលភ្លេចកិច្ចការណាមួយនៃទឹកអាបដាសហើយបានពាក់ស្រោមជើងស្បែក

២៨៦ - អាល់ហ៊ូសសាយនអ៊ីប៊ិនសាឡាម៉ាស់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងថាអាល់អាន់សារីបានមានប្រសាសន៍ចំពោះបុរសដែលយកទឹកអាបដាសរួចលាងជើងម្ខាងហើយស៊កវាចូលទៅក្នុងស្រោមជើងស្បែកបន្ទាប់មកទើបលាងជើងម្ខាងទៀតរួចស៊កចូលថា៖ «គេមិនត្រូវជូតលើវាទាំងពីរឡើយពីព្រោះគេបានពាក់វាក្នុងស្ថានភាពមិនទាន់ស្អាតបរិសុទ្ធពេញលេញ»។ ២៨៧ - អាប៊ូម៉ាអ៍នបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អាល់ហារ៉ាវីថាអ៊ីប៊ិនអាល់មូស្បារ៉កបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮស៊ុហ្វយ៉ានមានប្រសាសន៍ចំពោះបុរសដែលចាប់ផ្តើមពីជើងទាំងពីររបស់គេដោយលាងជើងទាំងពីររួចពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរបន្ទាប់មកទើបបំពេញកិច្ចការដែលនៅសល់នៃទឹកអាបដាសរបស់គេបន្ទាប់ពីនោះមួយសន្ទុះថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងរឿងនោះ»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលភ្លេចកិច្ចការណាមួយនៃទឹកអាបដាសហើយបានពាក់ស្រោមជើងស្បែក៖ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកយកទឹកអាបដាសហើយអ្នកភ្លេចជូតក្បាលរបស់អ្នកឬភ្លេចកិច្ចការណាមួយនៃទឹកអាបដាសរបស់អ្នកហើយអ្នកបានពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរបន្ទាប់មកអ្នកបានដាច់ទឹកអាបដាសនោះចូរអ្នកដោះស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់អ្នកចេញហើយបំពេញទឹកអាបដាសឱ្យបានពេញលេញពីព្រោះអ្នកបានពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរខណ៖ដែលទឹកអាបដាសមិនទាន់ពេញលេញឡើយហើយចូរចាប់ផ្តើមបំពេញវាឡើងវិញតាំងពីដំបូងមកហើយកុំគិតនូវអ្វីដែលអ្នកបានធ្វើកន្លងមកពីព្រោះមិនត្រូវចាប់ផ្តើមការយកទឹកអាបដាសក្រៅពីអ្វីដែលអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)បានចាប់ផ្តើមនោះឡើយ»។ ២៨៨ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាសសានថាស៊ុហ្វយ៉ានបានមានប្រសាសន៍ចំពោះបុរសដែលដាច់ទឹកអាបដាសរួចយកទឹកអាបដាសហើយភ្លេចជូតក្បាលរបស់គេរួចពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរបន្ទាប់មកគេបានដាច់ទឹកអាបដាសក្រោយពីនោះស៊ុហ្វយ៉ានបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គេក្នុងការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរឡើយពីព្រោះគេបានស៊កជើងរបស់គេចូលទៅក្នុងស្រោមជើងស្បែកខណ៖ដែលទឹកអាបដាសរបស់គេមិនទាន់ពេញលេញ»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលជូតលើស្រោមជើងស្បែករួចបានដកផ្នែកណាមួយនៃជើងរបស់គេចេញពីទីតាំងដើម៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់ថា៖ បុរសម្នាក់បានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររួចហើយគេបានដកផ្នែកណាមួយនៃប្រអប់ជើងរបស់គេចេញពីទីតាំងដើមរបស់វា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើកែងជើងបានរបូតចេញផុតពីកន្លែងនៃទឹកអាបដាសនៅក្នុងស្រោមជើងស្បែកគេត្រូវតែដោះវាចេញហើយយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះជួនកាលគេដកតែកែងជើងចេញរីឯម្រាមជើងនៅតែស្ថិតនៅនឹងកន្លែងដដែល? លោកបានឆ្លើយថា៖ «រឿងនេះមិនកើតឡើងទេ» ហើយលោកយល់ឃើញថាប្រសិនបើប្រអប់ជើងរបូតចេញពីទីតាំងដើមរបស់វាគេត្រូវតែដោះវាចេញហើយយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ។

• ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកបានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់អ្នករួចអ្នកប្រទះឃើញគ្រួសឬអ្វីមួយនៅក្នុងស្រោមជើងស្បែករបស់អ្នកហើយអ្នកដោះស្រោមជើងស្បែករបស់អ្នកចេញដោយផ្នែកខ្លះនៃប្រអប់ជើងរបស់អ្នកនៅតែស្ថិតនៅក្នុងស្រោមជើងស្បែកត្រង់កន្លែងដែលប្រអប់ជើងស្ថិតនៅរួចហើយអ្នកស៊កវាចូលវិញនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើប្រអប់ជើងរបស់អ្នកបានរបូតចេញទៅដល់ស្មងនៃស្រោមជើងស្បែកនោះចូរអ្នកដោះវាចេញចុះពីព្រោះភាពស្អាតបរិសុទ្ធត្រូវបានខូចបង់ហើយពីព្រោះគោលការណ៍គ្រឹះក្នុងរឿងនេះគឺ៖ អ្នកត្រូវជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរខណ៖ដែលអ្នកកំពុងពាក់វាដូចមនុស្សទូទៅពាក់ដូច្នេះនៅពេលដែលភ្នែកគោបានរបូតចេញពីទីតាំងរបស់វារហូតដល់ចេញផុតពីស្រោមជើងស្បែកគេត្រូវតែយកទឹកអាបដាសឡើងវិញដូចដែលលោកអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសនិងអ៊ីប្រាហ៊ីមអាល់ណាក់ខអ៊ីបានមានប្រសាសន៍៖ ២៨៩ - អាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមបានប្រាប់យើងពីរឿងនោះពីអ៊ូសម៉ានអ៊ីប៊ិនអាប៊ីអាល់អាទីកាស់ពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនស៊ូវ៉ៃដអាល់ហ្វិហរីពីរាយការណ៍ពីអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីស»។ ២៩០ - អាំរ៉ូបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាអាប៊ូអាំរ៉ូបានមានប្រសាសន៍ចំពោះអ្នកដែលបានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររួចដកប្រអប់ជើងចេញពីទីតាំងរបស់វាបន្ទាប់មកគេគិតឃើញវិញក៏ស៊កវាចូលទៅវិញថា៖ «គេអាចជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់គេបានដរាបណាប្រអប់ជើងមិនទាន់លេចចេញផុតពីស្មងជើងប៉ុន្តែប្រសិនបើប្រអប់ជើងបានលេចចេញផុតពីស្មងនៃស្រោមជើងស្បែកគេត្រូវតែចាប់ផ្តើមយកទឹកអាបដាសជាថ្មីឡើងវិញ»។ ជំពូក៖ បុរសដែលចង់ដោះទុក្ខសត្វរួចប្រញាប់ពាក់ស្រោមជើងស្បែកជាមុន៖ • ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយចំពោះបុរសម្នាក់ប្រសិនបើគេមានអារម្មណ៍ចង់ដាច់ទឹកអាបដាស (ដោះទុក្ខសត្វ) រួចគេប្រញាប់ពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរជាមុនដើម្បីឱ្យគេអាចជូតលើវាទាំងពីរបានដរាបណាគេនៅតែអាចសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)បានដូចដែលត្រូវបានបញ្ជានិងមិនរំខានដល់ការរូកួអ៍និងការស៊ូជូតរបស់គេពីព្រោះការជូតគឺជាស៊ុនណាស់ដ៏ប្រពៃដែលគ្មានការខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញឡើយ»។ ២៩១ - អាប៊ូម៉ាអ៍នអាល់រ៉ាកាស៊ីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងថា៖ ខ្ញុំបានឮវ៉ាហាប់អ៊ីប៊ិនចារីរមានប្រសាសន៍ថា៖ «ជួនកាលខ្ញុំមានអារម្មណ៍ចង់បត់ជើងតូចខ្ញុំក៏ប្រញាប់ពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររួចខ្ញុំទើបបត់ជើងតូចបន្ទាប់មកខ្ញុំយកទឹកអាបដាសនិងជូតលើវាទាំងពីរ»។

២៩២ - អាំរ៉ូអ៊ីប៊ិនអ៊ូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីពីអាប់ដាស់ដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ខ្ញុំតែងតែប្រញាប់ប្រញាល់ពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរមុនពេលដាច់ទឹកអាបដាសដើម្បីឱ្យខ្ញុំអាចជូតលើវាទាំងពីរបានដើម្បីជាការប្រតិបត្តិតាមស៊ុនណាស់យ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន»។ ជំពូក៖ ការជូតនៅពេលដែលហួសកាលកំណត់នៃការដាច់ទឹកអាបដាស៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់ថា៖ បុរសម្នាក់នៅពេលដែលដល់កាលកំណត់ដែលគេបានដាច់ទឹកអាបដាសគេនៅតែបន្តជូតលើវាទៀតនិងបានសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវតែសឡាតសងនូវរាល់សឡាតណាដែលលើសពីកាលកំណត់នៃការជូត»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមថា៖ បុរសម្នាក់កំពុងធ្វើដំណើរហើយគេបានសឡាតដោយពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរអស់រយ៖ពេលបីថ្ងៃបីយប់រួចដល់ពេលសឡាតគេមានបំណងដោះស្រោមជើងស្បែកចេញប៉ុន្តែស្រោមជើងស្បែកនោះចង្អៀតណែនជើងដោះមិនចេញតើគេត្រូវធ្វើដូចម្តេច? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវជូតលើវាហើយសឡាតចុះ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើគេត្រូវសឡាតសងឡើងវិញដែរឬទេ? ហាក់ដូចជាលោកឆ្លើយថា៖ «ទេ» ដោយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពីព្រោះអ្នកស្រុកម៉ាឌីណាស់យល់ឃើញថាការជូតអាចមានរហូតដល់ប្រាំបីថ្ងៃ» ហើយលោកបានបន្តថា៖ «រីឯខ្ញុំផ្ទាល់ខ្ញុំយល់ឃើញថាវាមានរយ៖ពេលបីថ្ងៃបីយប់ប៉ុន្តែខ្ញុំបានយកតាមទស្សន៖របស់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណាស់ក្នុងកាល៖ទេស៖ដែលមានការលើកលែង (ឧបសគ្គចាំបាច់)»។ • លោកអាប៊ូយ៉ាកូបបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវដោះស្រោមជើងស្បែកចេញពីជើងរបស់គេឬកាត់ស្រោមជើងស្បែកនោះចេញតាមលទ្ធភាពជាក់ស្តែង»។ ២៩៣ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីម៊ួអ៍តាមៀរអ៊ីប៊ិនស៊ូឡៃម៉ានពីឪពុករបស់លោកពីអាល់ហាស្សានដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរចុះដរាបណាអ្នកមិនទាន់បានដោះវាចេញ»។ ២៩៤ - អាំរ៉ូអ៊ីប៊ិនអ៊ូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាគេបានសួរទៅកាន់អាប៊ូអាំរ៉ូថា៖ បុរសម្នាក់បានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់គេអស់រយ៖ពេលមួយខែតើគេត្រូវសឡាតសងឡើងវិញដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេមិនបាច់សឡាតសងឡើងវិញឡើយ»។ ២៩៥ - អាប៊ូម៉ាអ៍នបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីវ៉ាហាប់អ៊ីប៊ិនចារីរពីឪពុករបស់លោកដែលបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនអៃយូបរៀបរាប់ពីយ៉ាហ្ស៊ីដអ៊ីប៊ិនអាប៊ីហាប៊ីបពីអាលីអ៊ីប៊ិនរ៉ាបាហ៍ពីរាយការណ៍ពីអ៊ូកបាស់អ៊ីប៊ិនអាមៀរ ﵁ ដែលបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានមកជួបលោកអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាល់ខាត់ត្វាប់ ﵁ ជាមួយនឹងដំណឹងជ័យជម្នះនៅក្រុងដាម៉ាស់ដោយខ្ញុំកំពុងពាក់ស្រោមជើងស្បែកក្រាស់ពីរជាន់លោកបានសួរខ្ញុំថា៖ «តើអ្នកធ្លាប់ជូតលើវាទាំងពីរឬទេ?» ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ បាទពិតមែនហើយ។ លោកបានសួរថា៖ «តាំងពីពេលណាមក?» ខ្ញុំឆ្លើយថា៖ តាំងពីថ្ងៃសុក្រមុនមក។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកបានអនុវត្តត្រូវតាមស៊ុនណាស់ហើយ»។ ២៩៦ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនអាដាំពីអាប៊ូបាក្រអាល់ណាហ្សសាលីពីហាំម៉ាដពីអ៊ីប្រាហ៊ីមពីអាប៊ូអាប់ឌុលឡោះហ៍អាល់ចាដាលីពីឃូហ្សៃម៉ាស់អ៊ីប៊ិនសាបិត ﵁ ពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ថាទ្រង់បានមានប្រសាសន៍អំពីការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរថា៖ «សម្រាប់អ្នកធ្វើដំណើរមានរយ៖ពេលបីថ្ងៃបីយប់និងសម្រាប់អ្នកស្នាក់នៅមានរយ៖ពេលមួយថ្ងៃមួយយប់» ហើយរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ធ្លាប់បានអនុញ្ញាតឱ្យសក្ខីភាពរបស់ឃូហ្សៃម៉ាស់អ៊ីប៊ិនសាបិតស្មើនឹងសក្ខីភាពរបស់បុរសពីរនាក់។ ២៩៧ - អាប៊ូម៉ាអ៍នបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនបាក្រពីហ៊ីសាមអ៊ីប៊ិនហាសសានពីអ៊ូបៃឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរពីណាហ្វៀពីរាយការណ៍ពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរ ﵄ ថាលោកមិនធ្លាប់កំណត់ពេលវេលាណាមួយទាល់តែសោះក្នុងការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរ។

ជំពូក៖ អ្នកដែលបានជូតលើស្រោមជើងស្បែករួចបានជូតជម្រះសំណើមចេញពីស្រោមជើង

ជំពូក៖ ការពន្យល់ពីការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៅការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៀត

ជំពូក៖ អ្នកដែលបានជូតលើស្រោមជើងស្បែករួចបានជូតជម្រះសំណើមចេញពីស្រោមជើង៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់បានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់គេរួចហើយគេបានយកក្រណាត់មកជូតជម្រះសំណើមចេញពីស្រោមជើងស្បែកខណ៖ដែលវានៅសើម? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីលើគេឡើយនៅពេលដែលគេបានជូតគឺវាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គេហើយ» បន្ទាប់មកលោកបានបន្តថា៖ «វាប្រៀបដូចជាកន្សែងជូតខ្លួនក្នុងការយកទឹកអាបដាសដែរដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យប្រើប្រាស់»។ ជំពូក៖ ការពន្យល់ពីការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៅការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៀត៖ • ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់មានប្រសាសន៍ថា៖ «គេអាចសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ដោយពាក់ស្រោមជើងស្បែករហូតដល់ម៉ោងដែលគេបានដាច់ទឹកអាបដាស»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពីការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៅការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៀតគឺគ្មានការសង្ស័យឡើយគឺត្រូវបំពេញសឡាតឱ្យគ្រប់ប្រាំវ៉ាកទូហើយអត្ថន័យនៃការជូតពីការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៅការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៀតគឺពីព្រោះនៅពេលដែលគេដាច់ទឹកអាបដាសនោះកាតព្វកិច្ចនៃការជូតត្រូវបានកំណត់លើគេដូច្នេះទោះបីជាគេពន្យារពេលពីការដាច់ទឹកអាបដាសរហូតដល់ឆ្លងផុតម៉ោងសឡាតមួយផ្សេងទៀតក៏ដោយក៏គេនៅតែត្រូវគិតគូរចាប់តាំងពីពេលដែលគេដាច់ទឹកអាបដាសដែរដូច្នេះការជូតគឺមិនលើសពីប្រាំវ៉ាកទូនៃការសឡាតឡើយនេះហើយជាការពន្យល់អំពីការជូតពីការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៅការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៀត»។ ២៩៨ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូដាវូដពីស៊ូអ៍បាស់ពីអាស៊ិមអាល់អាហ៍វ៉ាល់ពីអាប៊ូអ៊ូសម៉ានថាលោកអ៊ូមើរ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវជូតរហូតដល់ម៉ោងដែលគេបានជូតលើកដំបូង»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលបានជូតលើស្បែកជើងនិងស្រោមជើងរួចដោះស្បែកជើងចេញ៖ • ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់ត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលបានជូតលើស្បែកជើងនិងស្រោមជើងរួចដោះស្បែកជើងចេញលោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវដោះស្រោមជើងចេញដែរហើយត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ • ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកបានជូតលើស្រោមជើងនិងស្បែកជើងចូរអ្នកបន្តសឡាតរបស់អ្នកចុះពីព្រោះទឹកអាបដាសរបស់អ្នកមិនទាន់ខូចបង់ឡើយហើយកុំលាងប្រអប់ជើងរបស់អ្នកនិងកុំយកទឹកអាបដាសឡើងវិញឡើយ»។

ជំពូក៖ អ្នកដែលមានស្រោមជើងស្បែកនៅជើងម្ខាងនិងស្រោមជើងសំពត់នៅជើងម្ខាងទៀតតើគេអាចជូតលើវាបានដែរឬទេ?

• លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលបានជូតលើស្រោមជើងទាំងពីររួចពាក់ស្បែកជើងទាំងពីរបន្ទាប់មកគេបានដោះស្បែកជើងទាំងពីរចេញ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ការពាក់ស្បែកជើងឬការដោះស្បែកជើងចេញមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីដល់គេឡើយ»។ ២៩៩ - អាំរ៉ូអ៊ីប៊ិនអ៊ូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមដែលបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីអំពីបុរសដែលបានយកទឹកអាបដាសរួចពាក់ស្រោមជើងស្បែកពីរគូជាន់លើគ្នាបន្ទាប់មកគេបានដាច់ទឹកអាបដាសរួចយកទឹកអាបដាសនិងបានជូតលើស្រោមជើងស្បែកខាងលើបន្ទាប់មកគេបានដោះស្រោមជើងស្បែកខាងក្រោមចេញ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «អ្នកត្រូវជូតលើស្រោមជើងស្បែកខាងក្រោមសម្រាប់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ខាងមុខរបស់អ្នក»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលមានស្រោមជើងស្បែកនៅជើងម្ខាងនិងស្រោមជើងសំពត់នៅជើងម្ខាងទៀតតើគេអាចជូតលើវាបានដែរឬទេ?៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់មានស្រោមជើងស្បែកនៅជើងម្ខាងនិងមានស្រោមជើងសំពត់នៅជើងម្ខាងទៀតតើគេអាចជូតលើវាទាំងពីរបានដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទគេអាចជូតបានប្រសិនបើស្រោមជើងសំពត់នោះធ្វើពីរោមចៀមឬរោមពពែ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើស្រោមជើងនោះធ្វើពីក្រណាត់សំពត់ធម្មតា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេមិនត្រូវជូតលើវាឡើយ»។ ៣០០ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាសសានថាស៊ុហ្វយ៉ានបានមានប្រសាសន៍អំពីការជូតលើស្រោមជើងសំពត់ទាំងពីរថា៖ «វាមានឋាន៖ដូចជាស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរដែរមិនថាជាស្រោមជើងធ្វើពីក្រណាត់ឬធ្វើពីរោមចៀមនោះឡើយគឺស្មើគ្នា»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលបានជូតនៅពេលស្នាក់នៅរួចទើបសម្រេចចិត្តធ្វើដំណើរ៖ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកបានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់អ្នកខណ៖ដែលអ្នកកំពុងស្នាក់នៅបន្ទាប់មកអ្នកទើបសម្រេចចិត្តធ្វើដំណើរដោយអ្នកមិនទាន់បានជូតគ្រប់មួយថ្ងៃមួយយប់នៅឡើយហើយអ្នកបានបំពេញវាឱ្យគ្រប់បីថ្ងៃបីយប់ដោយរាប់បញ្ចូលទាំងការជូតនៅពេលអ្នកស្នាក់នៅមួយចំណែកនៃថ្ងៃឬយប់របស់អ្នករហូតដល់អ្នកបានសឡាតដោយការជូតនោះបន្ទាប់មកអ្នកបានចេញដំណើរនោះគឺគេមិនត្រូវបន្ថែមលើសពីមួយថ្ងៃមួយយប់ពេញលេញគិតចាប់ពីពេលដែលគេបានជូតនោះឡើយពីព្រោះស៊ុនណាស់បានកំណត់សម្រាប់អ្នកស្នាក់នៅត្រឹមមួយថ្ងៃមួយយប់និងសម្រាប់អ្នកធ្វើដំណើរត្រឹមបីថ្ងៃហើយករណីនេះបានក្លាយជាការលាយបញ្ចូលគ្នារវាងការស្នាក់នៅនិងការធ្វើដំណើរហើយយើងមិនដឹងពីស៊ុនណាស់ជាក់លាក់ណាមួយក្នុងរឿងនេះទេដូច្នេះការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់បំផុតគឺត្រូវប្រកាន់យកកាលកំណត់ដែលតិចជាងគេ»។ • លោកបានមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ «ហើយប្រសិនបើអ្នកបានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់អ្នកខណ៖ដែលអ្នកជាអ្នកធ្វើដំណើរបន្ទាប់មកអ្នកបានមកដល់ទីក្រុង (ត្រឡប់មកស្នាក់នៅវិញ) នោះចូរអ្នកបំពេញវាឱ្យគ្រប់មួយថ្ងៃមួយយប់ចុះហើយចូរជូតលើវាទាំងពីរពេញមួយថ្ងៃមួយយប់ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកបានបំពេញគ្រប់មួយថ្ងៃមួយយប់រួចហើយក្នុងការធ្វើដំណើរបន្ទាប់មកអ្នកទើបមកដល់ទីក្រុងនោះចូរអ្នកដោះវាទាំងពីរចេញចុះហើយកុំជូតលើវាទាំងពីរទៀតឡើយ»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគេជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់គេនៅដើមម៉ោងសឡាតគេអាចសឡាតបានរហូតដល់ថ្ងៃបន្ទាប់ពេញលេញចំនួនប្រាំវ៉ាកទូនៃការសឡាតហ្វើរឌូហើយគេអាចសឡាតនៅចន្លោះសឡាតហ្វើរឌូនូវសឡាតស៊ុនណាត់សឡាតវិតរ៍និងសឡាតលើសាកសពនិងអ្វីៗទាំងអស់ដោយសារការជូតនោះគឺត្រូវបានអនុញ្ញាត»។ • លោកបានមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ «ហើយប្រសិនបើគេពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់គេហើយមិនបានដាច់ទឹកអាបដាសរហូតដល់ក្រោយពេលសឡាតអ៊ីសាអ៍ចុងក្រោយនោះកាតព្វកិច្ចជូតចាប់ផ្តើមនៅពេលដែលគេដាច់ទឹកអាបដាសហើយគេអាចសឡាតពេញប្រាំវ៉ាកទូបន្ទាប់ពីការដាច់ទឹកអាបដាសនោះដោយមិនរាប់បញ្ចូលពេលវេលាដែលគេបានពាក់ស្រោមជើងស្បែកដោយមិនបានដាច់ទឹកអាបដាសអស់រយ៖ពេលជាច្រើនថ្ងៃឡើយមិនថានៅក្នុងទីក្រុងឬក្នុងការធ្វើដំណើរនោះទេ»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកយកទឹកអាបដាសនិងលាងជើងទាំងពីររបស់អ្នករួចពាក់ស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរនៅពេលហ្វាហ្សើរហើយអ្នកមិនបានដាច់ទឹកអាបដាសឡើយរហូតដល់ពេលអាសើររួចហើយអ្នកបានជូតលើវាទាំងពីរនៅពេលអាសើរនោះចូរអ្នកជូតលើវាទាំងពីររហូតដល់ពេលអាសើរនៃថ្ងៃស្អែកចុះគឺគ្រប់ចំនួនប្រាំវ៉ាកទូនៃការសឡាត»។

ជំពូក៖ ស្រោមជើងស្បែកដែលត្រូវទឹកភ្លៀងឬទឹកតើតម្រូវការជូតបានសម្រេចដែរឬទេ?

ជំពូក៖ ស្រោមជើងស្បែកដែលត្រូវទឹកភ្លៀងឬទឹកតើតម្រូវការជូតបានសម្រេចដែរឬទេ?៖ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើស្រោមជើងស្បែកត្រូវទឹកភ្លៀងឬត្រូវទឹកដែលគេចាក់ស្រោចលើវារហូតដល់ប៉ះផ្នែកខាងលើឬផ្នែកខាងក្រោមរបស់វានោះមិនគ្រប់គ្រាន់ជាដាច់ខាតរហូតទាល់តែគេមានចេតនាជូតពីព្រោះរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានកំណត់ការជូតជាការជំនួសឱ្យការលាងប្រអប់ជើងហើយវាមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យសម្អាតសរីរាង្គណាមួយនៃទឹកអាបដាសដែលអល់ឡោះបានបញ្ជាឱ្យសម្អាតឡើយលើកលែងតែដោយមានការតាំងចេតនាជាថ្មី»។ ៣០១ - ម៉ះមូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលវ៉ាហ៊ីដថាអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលបានយកទឹកអាបដាសរួចបានព្រួសទឹកលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់គេលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវជូតលើវាទាំងពីរឡើងវិញរួចសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)សងឡើងវិញ»។ គេបានសួរលោកថា៖ ចុះប្រសិនបើទឹកត្រូវបានចាក់ស្រោចលើវាទាំងពីរយ៉ាងខ្លាំងដោយគេមិនបានយកដៃជូតលើវាទាំងពីរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នោះគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គេហើយ»។ ជំពូក៖ ការជូតលើបន្ទះរុំឆ្អឹងបាក់និងក្រណាត់រុំរបួស៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់ត្រូវបានគេតឆ្អឹងដៃដែលបាក់និងបានរុំបន្ទះក្តារលើវាខណ៖ដែលគេមិនទាន់មានទឹកអាបដាសបន្ទាប់មកទើបគេយកទឹកអាបដាស? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវជូតលើបន្ទះក្តាររុំឆ្អឹងបាក់នោះពីព្រោះបន្ទះក្តាររុំឆ្អឹងបាក់មានឋាន៖ដូចជារាងកាយរបស់គេដែរ»។ ៣០២ - យ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលហាមីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីប៊ិនអាល់មូស្បារ៉កពីអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីពីអាប៊ូបាក្រពីមូចាហ៊ីដអាត្វានិងតាវូសដែលពួកគាត់ទាំងអស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរជូតលើបន្ទះក្តាររុំឆ្អឹងបាក់ចុះ»។ ៣០៣ - ម៉ះមូដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីសាលីដពីស៊ូឡៃម៉ានអ៊ីប៊ិនមូសាពីណាហ្វៀពីរាយការណ៍ពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរ ﵄ ថាមេដៃជើងទាំងសងខាងរបស់លោកមានរបួសលោកក៏បានយកថង់ប្រមាត់សត្វមករុំលើវាទាំងពីរហើយលោកតែងតែយកទឹកអាបដាសដោយជូតពីលើវា។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់មានរបួសហើយគេបានយកក្រណាត់មករុំលើរបួសនោះខណ៖ដែលគេមិនទាន់មានទឹកអាបដាសបន្ទាប់មកទើបគេយកទឹកអាបដាសនិងបានជូតលើក្រណាត់នោះ? លោកបានអនុគ្រោះឱ្យយ៉ាងទន់ភ្លន់ក្នុងរឿងនោះ។ ៣០៤ - ម៉ះមូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមពីហ៊ីសាមអ៊ីប៊ិនអាល់ហ្គាហ៊្សថាគាត់បានឮណាហ្វៀរៀបរាប់ពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរ ﵄ ថាលោកធ្លាប់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលមានរបួសដែលត្រូវបានរុំក្រណាត់គេត្រូវយកទឹកអាបដាសនិងជូតលើក្រណាត់រុំនោះហើយលាងសម្អាតផ្នែកជុំវិញក្រណាត់រុំនោះ» ហើយលោកបានបន្តថា៖ «ហើយប្រសិនបើនៅលើរបួសនោះគ្មានក្រណាត់រុំទេគេត្រូវលាងសម្អាតផ្នែកជុំវិញវាហើយកុំលាងលើមុខរបួសផ្ទាល់ឡើយ»។ ៣០៥ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបាននិយាយទៅកាន់លោកម៉ាលិកអ៊ីប៊ិនអាណាស់ថា៖ បុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមសហការីរបស់យើងត្រូវទឹកកកកាត់បណ្តាលឱ្យរលួយសាច់បាតជើងទាំងសងខាងរបស់គាត់ហើយគាត់បានព្យាបាលដោយរោយថ្នាំម្សៅដោយគ្មានក្រណាត់រុំឬបន្ទះក្តារឡើយហើយគាត់មិនពិបាកក្នុងការលាងសម្អាតទេនៅពេលយកទឹកអាបដាស? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសលើសរីរាង្គទឹកអាបដាសទាំងឡាយហើយវៀរលែងកន្លែងមុខរបួសនោះ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកម៉ាលិកថា៖ តើគេមិនចាំបាច់ត្រូវធ្វើតៃយ៉ាំមុមដោយធូលីដីសម្រាប់ផ្នែកដែលនៅសល់នៃការលាងសរីរាង្គនោះទេឬនៅពេលដែលគេមិនបានយកទឹកអាបដាសលើវានិងមិនបានជូតវាដោយទឹក? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនធ្លាប់ដឹងអំពីការធ្វើតៃយ៉ាំមុមក្នុងរឿងនោះឡើយ»។ ៣០៦ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានលើកឡើងរឿងនោះប្រាប់លោកអាប៊ូអ៊ីសហាកអាល់ហ្វាហ្សារីហើយលោកក៏បានមានប្រសាសន៍ដូចគ្នានោះដែរ។ ៣០៧ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានលើកឡើងនូវសំដីរបស់អ្នកទាំងពីរប្រាប់លោកអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអាល់មូស្បារ៉កលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ស៊ុហ្វយ៉ានធ្លាប់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើរបួសនោះស្ថិតនៅលើផ្នែកខ្លះនៃសរីរាង្គគេត្រូវយកទឹកអាបដាសលើសរីរាង្គនោះហើយវៀរលែងផ្នែកដែលមានរបួសនិងជូតជុំវិញវាដោយទឹកហើយគ្មានកាតព្វកិច្ចធ្វើតៃយ៉ាំមុមលើគេឡើយចំពោះការលះបង់ការជូតលើផ្នែកនោះនៃទឹកអាបដាស។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើរបួសនោះបានគ្របដណ្តប់ពេញសរីរាង្គនោះទាំងមូលគេត្រូវយកទឹកអាបដាសនិងលាងជុំវិញសរីរាង្គនោះហើយត្រូវធ្វើតៃយ៉ាំមុមសម្រាប់ផ្នែកដែលនៅសល់នៃសរីរាង្គរបស់គេ»។

៣០៨ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានលើកឡើងរឿងនោះប្រាប់លោកអាប៊ូអ៊ីសហាកអាល់ហ្វាហ្សារីនូវសំដីរបស់លោកអ៊ីប៊ិនអាល់មូស្បារ៉កពីរាយការណ៍ពីស៊ុហ្វយ៉ានលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំមិនស្គាល់រឿងនេះឡើយហើយបញ្ហានេះគ្មានអ្វីក្រៅពីអ្វីដែលខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកនោះទេ»។ ជំពូក៖ ទឹកកាម (ម៉ានី) ទឹកបញ្ចេញរំអិល (ម៉ាឌី) និងទឹកខាប់ក្រោយបត់ជើងតូច (វ៉ាឌី)៖ • ខ្ញុំបានឮអាប៊ូអាប់ឌុលឡោះហ៍អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់មានប្រសាសន៍អំពីទឹកកាម (ម៉ានី) ថា៖ «វាគឺជាទឹកខាប់ដែលធ្វើឱ្យលិង្គទន់ខ្សោយក្រោយពេលចេញហើយវាជាកាតព្វកិច្ចត្រូវងូតទឹកសម្អាតកាយ (ហ្គុស្វល៍) រីឯទឹកបញ្ចេញរំអិល (ម៉ាឌី) គឺតម្រូវឱ្យយកទឹកអាបដាសហើយទឹកខាប់ក្រោយបត់ជើងតូច (វ៉ាឌី) គឺជាទឹកពណ៌សខាប់ដែលចេញមកក្រោយពេលបត់ជើងតូច» លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ក្នុងនោះគឺតម្រូវឱ្យយកទឹកអាបដាស»។ • ហើយខ្ញុំបានឮអាប៊ូយ៉ាកូបអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាមានម៉ានីម៉ាឌីនិងវ៉ាឌីចំពោះម៉ានីគឺតម្រូវឱ្យងូតទឹកសម្អាតកាយវាគឺជាទឹកដែលបាញ់ចេញមកយ៉ាងខ្លាំងដែលធ្វើឱ្យលិង្គទន់ខ្សោយក្រោយពេលចេញហើយកូនកើតចេញពីវា។ រីឯម៉ាឌីគឺជាទឹកដែលចេញមកនៅពេលលិង្គឡើងរឹងដោយមានអ្វីមួយចេញមកតិចតួចដែលមិនធ្វើឱ្យលិង្គទន់ខ្សោយឡើយហើយមិនបង្កើតជាកូនទេក្នុងនោះគឺតម្រូវឱ្យយកទឹកអាបដាស។ រីឯវ៉ាឌីគឺជាទឹកដែលចេញមកក្រោយពេលបត់ជើងតូចឬស្រដៀងគ្នានេះគ្មានកាតព្វកិច្ចអ្វីក្រៅពីការយកទឹកអាបដាសឡើយដោយគេត្រូវលាងលិង្គរបស់គេហើយយកទឹកអាបដាស»។ ៣០៩ - អាប៊ូម៉ាអ៍នហ្សែដអ៊ីប៊ិនយ៉ាហ្ស៊ីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនយូណូសពីអៀករីម៉ាស់អ៊ីប៊ិនអាំម៉ារពីអាប់ដូរ៉ាប់ប៊ីអ៊ីប៊ិនមូសាពីម្តាយរបស់គាត់ដែលបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរលោកស្រីអាអ៊ីសាស់ ﵂ ថា៖ ឱមាតានៃបណ្តាអ្នកមានជំនឿបុរសម្នាក់នៅជាមួយភរិយារបស់គេហើយបានប្រឡែងលេងជាមួយភរិយារបស់គេរួចគេបានឃើញទឹកនៅចុងលិង្គរបស់គេនៅពេលប្រឡែងលេងជាមួយភរិយាតើត្រូវធ្វើយ៉ាងណា? លោកស្រីបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវលាងលិង្គរបស់គេនិងពងស្វាសទាំងសងខាងរបស់គេហើយយកទឹកអាបដាសរួចសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) ដោយមិនបាច់ងូតទឹកសម្អាតកាយឡើយ។ រីឯវ៉ាឌីគឺជាទឹកដែលចេញមកក្រោយពេលបត់ជើងតូចគេត្រូវលាងលិង្គនិងពងស្វាសទាំងពីរចេញពីវារួចយកទឹកអាបដាសដោយមិនបាច់ងូតទឹកសម្អាតកាយឡើយ។ រីឯម៉ានីគឺជាទឹកដែលបាញ់ចេញមកដោយចំណង់តណ្ហាគឺត្រូវតែងូតទឹកសម្អាតកាយចេញពីវារួចសឡាត»។

ជំពូក៖ ការធ្វើតៃយ៉ាំមុម៖ • ខ្ញុំបានឮអាប៊ូអាប់ឌុលឡោះហ៍អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់មានប្រសាសន៍អំពីការធ្វើតៃយ៉ាំមុមថា៖ «ទះដីមួយលើកសម្រាប់ផ្ទៃមុខនិងបាតដៃទាំងសងខាងដោយចាប់ផ្តើមពីផ្ទៃមុខរបស់គេបន្ទាប់មកជូតបាតដៃទាំងពីររបស់គេដោយយកបាតដៃម្ខាងជូតលើបាតដៃម្ខាងទៀត»។ គេបានសួរលោកថា៖ តើហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់អាំម៉ារពីរាយការណ៍ពីព្យាការី ﷺ ក្នុងរឿងនោះពិតជាត្រឹមត្រូវឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទពិតជាត្រឹមត្រូវណាស់»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការធ្វើតៃយ៉ាំមុមគឺទះដីតែមួយលើកប៉ុណ្ណោះដោយចាប់ផ្តើមពីផ្ទៃមុខ»។ គេបានសួរថា៖ តើត្រូវផ្លុំដៃទាំងពីរដែរឬទេ? ប៉ុន្តែលោកមិនបានប្រកាន់យកការផ្លុំនោះឡើយ។ ៣១០ - អាះហ៍ម៉ាដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីម៊ួអ៍តាមៀរពីប៊ុរដ៍ពីម៉ាកហូលដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេទះដៃទាំងពីររបស់គេទៅលើដីបន្ទាប់មកជូតផ្ទៃមុខរបស់គេនិងបាតដៃទាំងសងខាងរបស់គេ»។ ៣១១ - អាះហ៍ម៉ាដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីស្មាអ៊ីលអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមពីដាវូដពីអាល់សាអ៍ប៊ីដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការធ្វើតៃយ៉ាំមុមគឺទះដីមួយលើកសម្រាប់ផ្ទៃមុខនិងដៃទាំងពីររហូតដល់កែងដៃ»។ ៣១២ - យ៉ះយ៉ាអាល់ហ៊ីមមានីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូឡៃយ៉ាស់ពីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីអារូបាស់ពីកាតាដាស់ពីសាលីដអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុររ៉ះហ៍ម៉ានអ៊ីប៊ិនអាប់ហ្សាពីឪពុករបស់លោកពីរាយការណ៍ពីអាំម៉ារ ﵁ ពីព្យាការី ﷺ ដែលទ្រង់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការធ្វើតៃយ៉ាំមុមគឺទះដីមួយលើកសម្រាប់ផ្ទៃមុខនិងបាតដៃទាំងសងខាង»។

៣១៣ - អាប៊ូអាល់រ៉ាប៊ីអាល់ហ្សាahrានីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់បាដអ៊ីប៊ិនអាល់អាវ៉ាមពីហ៊ូសសាយនពីអាប៊ូម៉ាលិកអាល់ហ្គីហ្វារីថាលោកអាំម៉ារអ៊ីប៊ិនយ៉ាសៀរ ﵁ បានទះដៃទាំងពីររបស់លោកទៅក្នុងធូលីដីរួចលោកបានផ្លុំដៃទាំងពីររហូតដល់ហុយធូលីខាងលើចេញបន្ទាប់មកលោកបានជូតផ្ទៃមុខរបស់លោកនិងបាតដៃទាំងសងខាងរបស់លោករួចលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «របៀបនៃការធ្វើតៃយ៉ាំមុមគឺបែបនេះឯង»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍អំពីការធ្វើតៃយ៉ាំមុមថា៖ «ទះដីមួយលើកសម្រាប់ផ្ទៃមុខនិងទះដីមួយលើកសម្រាប់បាតដៃទាំងពីររហូតដល់កដៃ» ហើយលោកបានបន្តថា៖ «ហើយការទះដីតែមួយលើកក៏ត្រូវបានអនុញ្ញាតដែរ» ហើយលោកបានបង្ហាញរូបភាពដល់យើង។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើការទះដីមួយលើកត្រូវបានអនុញ្ញាតឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទត្រូវបានអនុញ្ញាត»។ • ហើយលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមបានបង្ហាញរូបភាពនៃការធ្វើតៃយ៉ាំមុមដល់យើងម្តងទៀតដោយលោកបានទះដៃទាំងពីររបស់លោករួចផ្លុំវាទាំងពីរបន្ទាប់មកបានយកដៃទាំងពីរជូតផ្ទៃមុខរបស់លោករួចលោកបានទះដៃទាំងពីរជាលើកទីពីរដោយមិនបានផ្លុំឡើយបន្ទាប់មកបានជូតខ្នងនៃបាតដៃទាំងពីរដោយយកដៃឆ្វេងជូតលើដៃស្តាំនិងយកដៃស្តាំជូតលើដៃឆ្វេង។ ជំពូក៖ របៀបនៃការធ្វើតៃយ៉ាំមុម៖ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកមានបំណងធ្វើតៃយ៉ាំមុមចំណុចដំបូងបំផុតគឺអ្នកត្រូវពោលថា៖ «ប៊ីស្ម៊ីលឡោះហ៍ (ក្នុងនាមនៃអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ))» ស្របពេលជាមួយនឹងការដាក់បាតដៃទាំងពីររបស់អ្នកលើដីរួចអូសដៃទាំងពីរលើដីបន្ទាប់មកផ្លុំដៃទាំងពីរប្រសិនបើមានធូលីដីជាប់ច្រើនហើយប្រសិនបើគ្មានធូលីដីជាប់ច្រើនទេគឺគ្រប់គ្រាន់ដោយមិនបាច់ផ្លុំឡើយបន្ទាប់មកជូតផ្ទៃមុខរបស់អ្នកដោយដៃទាំងពីរនិងអូសដៃទាំងពីរលើផ្ទៃមុខទាំងមូលនិងពុកចង្កាប៉ះត្រង់ណាក៏ដោយបន្ទាប់មកទះដីមួយលើកទៀតដូចគ្នានោះសម្រាប់បាតដៃទាំងពីររបស់អ្នក។ ហើយប្រសិនបើបុរសម្នាក់ជូតហួសពីបាតដៃទាំងពីរឡើងទៅដល់កែងដៃយើងមិនបន្ទោសគេឡើយប្រសិនបើគេស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលយល់ឃើញថាការជូតត្រឹមបាតដៃត្រូវបានអនុញ្ញាតប៉ុន្តែប្រសិនបើគេយល់ឃើញថាការជូតត្រឹមបាតដៃជាការខូចបង់នោះគេពិតជាល្ងង់ខ្លៅនិងខុសឆ្គងហើយពីព្រោះសេចក្តីរាយការណ៍ត្រឹមត្រូវល្បីល្បាញពីព្យាការី ﷺ ដែលត្រូវបានរាយការណ៍ដោយបុគ្គលគួរជាទីទុកចិត្តបន្តគ្នាគឺរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ បានបង្រៀនលោកអាំម៉ារអ៊ីប៊ិនយ៉ាសៀរនូវការធ្វើតៃយ៉ាំមុមសម្រាប់ផ្ទៃមុខនិងបាតដៃទាំងពីរប៉ុណ្ណោះហើយលោកអាលីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីត្វាលិបអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអាបបាសអាល់សាអ៍ប៊ីអាត្វាមូចាហ៊ីដម៉ាកហូលនិងអ្នកផ្សេងៗទៀតសុទ្ធតែយល់ឃើញថាត្រឹមបាតដៃប៉ុណ្ណោះហើយគ្មាននរណាម្នាក់អាចអះអាងថាបណ្តាអ្នកប្រាជ្ញទាំងនោះមិនស្គាល់ការធ្វើតៃយ៉ាំមុមនោះឡើយ»។ ៣១៤ - ម៉ះមូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមថាគេបានសួរទៅកាន់អាប៊ូអាំរ៉ូអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីថា៖ ចូរពណ៌នាអំពីការធ្វើតៃយ៉ាំមុមមើល៍? លោកក៏បានដាក់បាតដៃទាំងពីររបស់លោកលើដីយ៉ាងថ្នមៗ រួចលើកដៃទាំងពីរឡើងបន្ទាប់មកបានយកដៃម្ខាងជូតលើដៃម្ខាងទៀតយ៉ាងថ្នមៗ រួចបានយកដៃទាំងពីរជូតលើផ្ទៃមុខរបស់លោកបន្ទាប់មកជូតលើបាតដៃទាំងពីររបស់លោក។ ៣១៥ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ពីអាប់ដុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនណាហ្វៀថាលោកម៉ាលិកត្រូវបានគេសួរអំពីការធ្វើតៃយ៉ាំមុមនិងកម្រិតនៃការជូតលោកបានឆ្លើយថា៖ «គេទះដីមួយលើកសម្រាប់ផ្ទៃមុខនិងទះដីមួយលើកទៀតសម្រាប់ដៃទាំងពីរហើយជូតដៃទាំងពីររហូតដល់កែងដៃ»។ ៣១៦ - អាប៊ូហាហ្វសអាំរ៉ូអ៊ីប៊ិនអាលីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ាហ្ស៊ីដអ៊ីប៊ិនហ្ស៊ូរ៉ៃពីសាលីដពីកាតាដាស់ពីអាហ្សរ៉ាស់ពីសាលីដអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុររ៉ះហ៍ម៉ានអ៊ីប៊ិនអាប់ហ្សាពីឪពុករបស់លោកពីរាយការណ៍ពីអាំម៉ារអ៊ីប៊ិនយ៉ាសៀរ ﵁ ថាពិតប្រាកដណាស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានបញ្ជាឱ្យធ្វើតៃយ៉ាំមុមសម្រាប់ផ្ទៃមុខនិងបាតដៃទាំងពីរប៉ុណ្ណោះមួយលើក។ ៣១៧ - អាល់រ៉ាប៊ីអ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ្សាអ៊ីដាស់ពីហ៊ូសសាយនពីអាប់ឌុររ៉ះហ៍ម៉ានពីអាប៊ូម៉ាលិកពីរាយការណ៍ពីអាំម៉ារ ﵁ ថាលោកបានជ្រលក់បាតដៃទាំងពីររបស់លោកទៅក្នុងធូលីដីរួចលោកបានផ្លុំដៃរបស់លោកបន្ទាប់មកបានជូតផ្ទៃមុខរបស់លោកនិងដៃទាំងពីររបស់លោកត្រឹមសន្លាក់កដៃហើយអាំម៉ារបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នេះហើយជាការធ្វើតៃយ៉ាំមុម»។ ៣១៨ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអ៊ីស្មាអ៊ីលបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់ហារីសអ៊ីប៊ិនអាត៊ីយ៉ាស់ពីអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសអ៊ីប៊ិនអាប៊ីរ៉ាវ៉ាដពីណាហ្វៀពីរាយការណ៍ពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរ ﵄ ដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការធ្វើតៃយ៉ាំមុមគឺទះដីពីរលើក៖ ទះដីមួយលើកសម្រាប់ផ្ទៃមុខនិងទះដីមួយលើកសម្រាប់បាតដៃទាំងពីរ»។ ៣១៩ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ៊ីបបានអ៊ីប៊ិនមូសាពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ពីអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសពីណាហ្វៀពីរាយការណ៍ពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរ ﵄ ថាលោកបានពណ៌នាអំពីការធ្វើតៃយ៉ាំមុមដោយលោកបានជូតផ្ទៃមុខរបស់លោកខ្នងនៃដៃទាំងពីរនិងកំភួនដៃទាំងពីររបស់លោកចាប់តាំងពីចុងម្រាមដៃឡើងទៅដល់កែងដៃបន្ទាប់មកពីបាតដៃចាប់តាំងពីកែងដៃចុះមកដល់ចុងម្រាមដៃដោយទះដីពីរលើកនិងរលាស់ធូលីចេញពីដៃទាំងពីរ។ ៣២០ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ូឡៃម៉ានអ៊ីប៊ិនហៃយានពីហាជ្ជ៉ាចពីអាត្វានិងអាល់ហាកាមពីអ៊ីប្រាហ៊ីមដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការធ្វើតៃយ៉ាំមុមគឺទះដីពីរលើក៖ សម្រាប់បាតដៃទាំងពីរនិងផ្ទៃមុខ»។ ៣២១ - អាប៊ូបាក្រអាល់ហ៊ូម៉ៃឌីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងថា៖ ខ្ញុំបានឮយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនសាលីដសួរទៅកាន់ស៊ុហ្វយ៉ានអំពីហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)នេះថា៖ «យើងបានធ្វើតៃយ៉ាំមុមជាមួយព្យាការី ﷺ រហូតដល់ស្មា?» ស៊ុហ្វយ៉ានបានឆ្លើយថា៖ អាល់ហ្ស៊ុហរីបានប្រាប់ខ្ញុំពីរឿងនោះដោយអ៊ូបៃឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍បានរាយការណ៍ពីឪពុករបស់លោកពីរាយការណ៍ពីអាំម៉ារដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ យើងបានធ្វើតៃយ៉ាំមុមជាមួយព្យាការី ﷺ រហូតដល់ស្មា។ ៣២២ - ម៉ះមូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមពីអាល់ឡៃស៍អ៊ីប៊ិនសាអ៍ដពីអ៊ីប៊ិនស៊ីហាបពីអ៊ូបៃឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអ៊ុតបាស់អ៊ីប៊ិនម៉ាសអ៊ូដពីរាយការណ៍ពីអាំម៉ារអ៊ីប៊ិនយ៉ាសៀរ ﵁ ដែលបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្សែករបស់លោកស្រីអាអ៊ីសាស់បានធ្លាក់បាត់យើងក៏បានស្នាក់នៅដើម្បីស្វែងរកវាលោកអាប៊ូបាក្របានដើរទៅរកលោកស្រីអាអ៊ីសាស់និងបានខឹងសម្បារចំពោះលោកស្រីដែលធ្វើឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវជាប់គាំងបន្ទាប់មកអល់ឡោះបានបញ្ចុះការអនុគ្រោះស្តីពីការធ្វើតៃយ៉ាំមុមដូច្នេះនៅថ្ងៃនោះយើងបានជូតរហូតដល់ស្មា។ ៣២៣ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ អាប៊ូអាំរ៉ូបានប្រាប់ខ្ញុំពីអាល់ហ្ស៊ុហរីថាលោកធ្លាប់បានមានប្រសាសន៍អំពីការធ្វើតៃយ៉ាំមុមថា៖ «រហូតដល់ស្មាទាំងសងខាង» ហើយជួនកាលលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រហូតដល់ក្លៀកទាំងសងខាង»។ ៣២៤ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ ឃូឡៃដបានប្រាប់ខ្ញុំពីអាល់ហាស្សានដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការធ្វើតៃយ៉ាំមុមគឺទះដីពីរលើក៖ ទះដីមួយលើកសម្រាប់ផ្ទៃមុខនិងទះដីមួយលើកសម្រាប់ដៃទាំងពីររហូតដល់កែងដៃ»។ ៣២៥ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានលើកឡើងនូវសំដីរបស់អ្នកដែលនិយាយថា៖ «ការធ្វើតៃយ៉ាំមុមគឺទះដីមួយលើកសម្រាប់ផ្ទៃមុខនិងដៃទាំងពីររហូតដល់កែងដៃ» ប្រាប់ទៅកាន់អាប៊ូអាំរ៉ូសាលីដអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសនិងអ៊ីប៊ិនចាប៊ីរពួកគេក៏បានប្រាប់ខ្ញុំពីម៉ាកហូលថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទះដីតែមួយលើកប៉ុណ្ណោះសម្រាប់ផ្ទៃមុខបន្ទាប់មកបាតដៃទាំងពីរ»។ ៣២៦ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ អ៊ីប៊ិនចាប៊ីរបានប្រាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញម៉ាកហូលធ្វើតៃយ៉ាំមុមជាច្រើនដងដោយទះដីតែមួយលើកគត់សម្រាប់ផ្ទៃមុខនិងបាតដៃទាំងពីរ។ ហើយលោកបានបកស្រាយអាយ៉ាត់គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)កូរអានស្តីពីការយកទឹកអាបដាសថា៖ ﴿ចូរពួកអ្នកជូតផ្ទៃមុខរបស់ពួកអ្នកនិងដៃទាំងពីររបស់ពួកអ្នករហូតដល់កែងដៃ﴾ រីឯអាយ៉ាត់នៃការធ្វើតៃយ៉ាំមុមគឺ៖ ﴿ចូរពួកអ្នកជូតផ្ទៃមុខរបស់ពួកអ្នកនិងដៃទាំងពីររបស់ពួកអ្នកចេញពីវាចុះ﴾ ដោយមិនមានចែងថា ﴿រហូតដល់កែងដៃ﴾ ឡើយដូចដែលអល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖ ﴿ចោរបុរសនិងចោរស្រីចូរពួកអ្នកកាត់ដៃរបស់ពួកគេទាំងពីរចុះ﴾ ដោយម៉ាកហូលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ដៃរបស់ចោរត្រូវបានកាត់ត្រឹមសន្លាក់កដៃប៉ុណ្ណោះ»។ ៣២៧ - អាល់វ៉ាលីដបានរាយការណ៍ពីឃូឡៃដនិងសាលីដអ៊ីប៊ិនបាសៀរពីកាតាដាស់ពីសាលីដអ៊ីប៊ិនអាល់មូសៃយ៉ាប់ដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការធ្វើតៃយ៉ាំមុមគឺទះដីមួយលើកសម្រាប់ផ្ទៃមុខនិងបាតដៃទាំងសងខាង»។ ៣២៨ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ អាប៊ូអាំរ៉ូបានប្រាប់យើងពីអាត្វាថាលោកធ្លាប់បានមានប្រសាសន៍អំពីការធ្វើតៃយ៉ាំមុមថា៖ «ជូតមួយលើកសម្រាប់ផ្ទៃមុខបន្ទាប់មកទះដីមួយលើកទៀតសម្រាប់បាតដៃទាំងពីររបស់គេ»។ ៣២៩ - ហើយអាប៊ូអាំរ៉ូក៏បានប្រកាន់យកទស្សន៖នេះដែរ។ ៣៣០ - អាល់មូសៃយ៉ាប់អ៊ីប៊ិនវ៉ាឌិហបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអ៊ីសហាកពីអ៊ីស្មាអ៊ីលអ៊ីប៊ិនអាប៊ីខាលីដដែលបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាល់សាអ៍ប៊ីអំពីការធ្វើតៃយ៉ាំមុម? លោកក៏បានទះដៃរបស់លោកទៅលើដីរួចទះដៃម្ខាងលើដៃម្ខាងទៀតបន្ទាប់មកបានជូតផ្ទៃមុខរបស់លោកនិងបាតដៃទាំងពីររបស់លោក។

ជំពូក៖ បុរសដែលសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ពីរសឡាតដោយតៃយ៉ាំមុមតែមួយ៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់សឡាតពីរសឡាតដោយការធ្វើតៃយ៉ាំមុមតែមួយលើក? លោកបានឆ្លើយថា៖ «រីឯខ្ញុំផ្ទាល់ខ្ញុំពេញចិត្តបំផុតឱ្យគេធ្វើតៃយ៉ាំមុមសម្រាប់រាល់ពេលសឡាតនីមួយៗ»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស៊ុនណាស់គឺគេត្រូវធ្វើតៃយ៉ាំមុមសម្រាប់រាល់ពេលសឡាតនីមួយៗ យោងតាមបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﵎ ថា៖ ﴿ប្រសិនបើពួកអ្នករកទឹកមិនបានទេនោះចូរពួកអ្នកធ្វើតៃយ៉ាំមុមដោយធូលីដីដ៏បរិសុទ្ធចុះ...﴾ និងយោងតាមអ្វីដែលលោកអាលីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរនិងបណ្តាតាពិអ៊ីនបន្ទាប់ពីពួកគាត់ដូចជា៖ អ៊ីប្រាហ៊ីមអាល់ណាក់ខអ៊ីនិងអាល់សាអ៍ប៊ីបានរៀបរាប់»។ ៣៣១ - ម៉ះមូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមថាគេបានសួរទៅកាន់អាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីថា៖ ពេលសឡាតហ្សូហើរបានមកដល់គេក៏បានធ្វើតៃយ៉ាំមុមបន្ទាប់មកគេរកទឹកមិនបានរហូតដល់ពេលសឡាតអាសើរបានមកដល់តើតៃយ៉ាំមុមលើកដំបូងរបស់គេសម្រាប់ហ្សូហើរគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គេដែរឬទេដោយគេមិនបានដាច់ទឹកអាបដាសនៅចន្លោះពេលទាំងពីរនោះ? ហើយគេបានប្រាប់ថាលោកធ្លាប់បានសួររ៉ាប៊ីអានិងយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនសាលីដអំពីរឿងនោះហើយលោកទាំងពីរបានឆ្លើយថា៖ «យើងយល់ឃើញថាគេត្រូវតែធ្វើតៃយ៉ាំមុមសម្រាប់រាល់ពេលសឡាតនីមួយៗ»។ ៣៣២ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានលើកឡើងរឿងនោះប្រាប់លោកម៉ាលិកអ៊ីប៊ិនអាណាស់ហើយលោកក៏បានមានប្រសាសន៍ដូចគ្នានោះដែរ។ ៣៣៣ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាសសានដែលបាននិយាយថា៖ «ការធ្វើតៃយ៉ាំមុមចំពោះស៊ុហ្វយ៉ានគឺមានឋាន៖ដូចជាទឹកអាបដាសដែរស៊ុហ្វយ៉ានបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ហើយមានមនុស្សមួយចំនួនយល់ឃើញថាគេត្រូវតែធ្វើតៃយ៉ាំមុមសម្រាប់រាល់ពេលសឡាតនីមួយៗ»។ ៣៣៤ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលអាឡាពីហ៊ីសាមអ៊ីប៊ិនហាសសានពីអាល់ហាស្សានដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការធ្វើតៃយ៉ាំមុមគឺដូចជាទឹកអាបដាសដែរគេអាចសឡាតដោយសារវាបានដរាបណាគេមិនទាន់ដាច់ទឹកអាបដាសវាមានឋាន៖ដូចជាទឹកទន្លេដូច្នោះឯងហើយនៅពេលដែលគេបានធ្វើតៃយ៉ាំមុមនិងសឡាតរួចហើយបន្ទាប់មកទើបគេប្រទះឃើញទឹកនោះសឡាតរបស់គេគឺបានសម្រេចរួចរាល់ជាស្ថាពរហើយ»។ ៣៣៥ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ាហ្ស៊ីដអ៊ីប៊ិនហារូនពីអ៊ីស្រាអែលពីអាប៊ូអ៊ូមើរពីអៀករីម៉ាស់ពីរាយការណ៍ពីអ៊ីប៊ិនអាបបាស ﵄ ដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការធ្វើតៃយ៉ាំមុមមានឋាន៖ដូចជាទឹកអាបដាសដែរគេអាចសឡាតរាល់សឡាតទាំងអស់ដោយសារវាបានដរាបណាគេមិនទាន់ដាច់ទឹកអាបដាស»។

ជំពូក៖ អ្នកធ្វើតៃយ៉ាំមុមនៅពេលដល់ម៉ោងសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) ពន្យារពេលក្រែងលោទៅដល់ប្រភពទឹក៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ នៅពេលដែលដល់ម៉ោងសឡាតតើគេត្រូវធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតភ្លាមឬពន្យារពេលបន្តិចក្រែងលោទៅដល់ប្រភពទឹក? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ការដែលគេពន្យារពេលគឺខ្ញុំពេញចិត្តជាង»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើដល់ម៉ោងសឡាតរបស់គេហើយគេរកទឹកមិនឃើញនិងគ្មានសង្ឃឹមថានឹងរកឃើញនៅក្បែរនោះទេនោះគេត្រូវធ្វើតៃយ៉ាំមុមនៅដើមម៉ោងហើយសឡាតចុះដូចដែលលោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានអនុវត្តដោយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំស្អប់ការដែលពន្យារពេលសឡាតផុតពីម៉ោងកំណត់របស់វាក្រែងលោខ្ញុំមិនអាចរស់នៅដល់ម៉ោងសឡាតនោះ»។ ៣៣៦ - អាល់រ៉ាប៊ីអ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ្សាអ៊ីដាស់ពីហ៊ីសាមអ៊ីប៊ិនហាសសានថាលោកអាល់ហាស្សានធ្លាប់បានមានប្រសាសន៍អំពីអ្នកធ្វើដំណើរនៅពេលដែលគេគិតថាគេអាចរកទឹកបានថា៖ «គេត្រូវរង់ចាំសិនប្រសិនបើគេមិនខ្លាចថានឹងហួសម៉ោងសឡាតទេប៉ុន្តែប្រសិនបើគេខ្លាចហួសម៉ោងគេត្រូវធ្វើតៃយ៉ាំមុមចុះពីព្រោះការធ្វើតៃយ៉ាំមុមគឺមានឋាន៖ដូចជាទឹកដែរ»។ ៣៣៧ - ម៉ះមូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមពីសារីកនិងអ៊ីប្រាហ៊ីមអ៊ីប៊ិនអ៊ូសម៉ានពីអាប៊ូអ៊ីសហាកពីអាល់ហារីសពីរាយការណ៍ពីអាលី ﵁ ដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរស្វែងរកទឹករហូតដល់ចុងម៉ោងសឡាតប្រសិនបើអ្នករកទឹកមិនឃើញទេនោះចូរធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតចុះ»។ ៣៣៨ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ លោកម៉ាលិកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកប្រាកដក្នុងចិត្តថាគ្មានទឹកនៅខាងមុខអ្នកដែលអ្នកស្គាល់ទេនោះចូរធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតនៅក្នុងម៉ោងចុះ»។ ៣៣៩ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរទៅកាន់អាប៊ូអាំរ៉ូថា៖ តើលោកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើមានទឹកនៅខាងមុខខ្ញុំតាមផ្លូវធ្វើដំណើរហើយម៉ោងសឡាតបានចូលមកដល់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ចូរអ្នកពន្យារពេលសឡាតរហូតដល់ចុងម៉ោងបន្ទាប់មកចូរឈប់សម្រាកហើយធ្វើតៃយ៉ាំមុមរួចសឡាតចុះ»។ ៣៤០ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ ហើយខ្ញុំបានសួរលោកម៉ាលិកហើយលោកក៏បានមានប្រសាសន៍ដូចគ្នានោះដែរ។ ៣៤១ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ គេបានសួរទៅកាន់អាប៊ូអាំរ៉ូថា៖ បុរសម្នាក់ដែលម៉ោងសឡាតបានមកដល់ហើយគេគ្មានសង្ឃឹមថានឹងរកឃើញទឹកនៅខាងមុខគេឡើយ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតនៅដើមម៉ោងរបស់វាចុះ»។ គេបានសួរអាប៊ូអាំរ៉ូទៀតថា៖ ចុះបុគ្គលដែលភ្ញាក់ពីដំណេកឬភ្ញាក់ពីការធ្វេសប្រហែសរបស់គេខណ៖ដែលគេកំពុងមានជុនុប (ភាពមិនស្អាតបរិសុទ្ធធំ) ប្រសិនបើគេងូតទឹកឬយកទឹកអាបដាសនោះព្រះអាទិត្យនឹងរះឬលិចបាត់តើគេត្រូវធ្វើដូចម្តេច? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតមុនពេលផុតម៉ោងរបស់វា»។ ៣៤២ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានលើកឡើងរឿងនោះប្រាប់លោកអ៊ីប្រាហ៊ីមអ៊ីប៊ិនមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អាល់ហ្វាហ្សារីហើយលោកបានប្រាប់ខ្ញុំពីស៊ុហ្វយ៉ានអាល់សាវរីថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតចុះ»។ ៣៤៣ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានលើកឡើងរឿងនោះប្រាប់លោកម៉ាលិកអ៊ីប៊ិនអាណាស់អ៊ីប៊ិនអាប៊ីហ៊្សីពនិងសាលីដអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសពួកគាត់ទាំងអស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ផ្ទុយទៅវិញគេត្រូវតែងូតទឹកសម្អាតកាយហើយសឡាតទោះបីជាព្រះអាទិត្យរះផុតក៏ដោយយោងតាមបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ថា៖ ﴿ប្រសិនបើពួកអ្នករកទឹកមិនឃើញទេនោះ...﴾ ពីព្រោះបុគ្គលនេះជាអ្នករកទឹកឃើញគ្រាន់តែគេមានការលើកលែងដោយសារការគេងការធ្វេសប្រហែសនិងការភ្លេចភ្លាំងរបស់គេប៉ុណ្ណោះគេត្រូវបានលើកលែងទោសក្នុងរឿងនោះ»។ ៣៤៤ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ គេបានសួរទៅកាន់អាប៊ូអាំរ៉ូថា៖ ចុះបុរសម្នាក់ដែលមិនទាន់មានទឹកអាបដាសបានដើរកាត់ប្រភពទឹកមុនម៉ោងសឡាតដោយគេដឹងច្បាស់ថាប្រសិនបើគេដើរហួសផុតពីវាមុនពេលយកទឹកអាបដាសគេនឹងរកទឹកមិនឃើញឡើយ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវតែយកទឹកអាបដាសជាមុន»។ គេបានសួរអាប៊ូអាំរ៉ូទៀតថា៖ ចុះប្រសិនបើគេមិនបានយកទឹកអាបដាសរហូតដល់ដើរហួសផុតពីវាហើយម៉ោងសឡាតបានមកដល់រួចគេរកទឹកមិនឃើញ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតចុះហើយគ្មានកាតព្វកិច្ចសឡាតសងលើគេឡើយនៅពេលដែលគេរកទឹកឃើញពីព្រោះការដើរកាត់ទឹករបស់គេគឺបានកើតឡើងមុនម៉ោងសឡាត»។

គេបានសួរទៅកាន់អាប៊ូអាំរ៉ូទៀតថា៖ ចុះប្រសិនបើគេបានដើរកាត់ប្រភពទឹកនៅក្នុងម៉ោងសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) រួចគេបានដើររំលងហួសផុតពីវាដោយគេស្មានថានឹងមានទឹកនៅខាងមុខគេដោយគ្មានភាពប្រាកដប្រជារួចគេរកទឹកមិនឃើញ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតចុះហើយគ្មានកាតព្វកិច្ចសឡាតសងលើគេឡើយដោយសារតែគេមិនស្គាល់ភូមិសាស្ត្រ»។ គេបានសួរអាប៊ូអាំរ៉ូទៀតថា៖ ចុះប្រសិនបើគេដើរកាត់ទឹកនៅក្នុងម៉ោងសឡាតខណ៖ដែលគេមិនទាន់មានទឹកអាបដាសដោយគេដឹងច្បាស់ថាគេនឹងរកទឹកមិនឃើញទៀតទេនៅខាងមុខ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេបានប្រព្រឹត្តអំពើមិនល្អគេត្រូវធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតហើយគេត្រូវតែសឡាតសងនូវសឡាតនោះឡើងវិញនៅពេលដែលគេរកឃើញទឹកមិនថានៅក្នុងម៉ោងឬក្រៅម៉ោងនោះឡើយ»។ គេបានសួរអាប៊ូអាំរ៉ូទៀតថា៖ ចុះប្រសិនបើគេបានធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតបន្ទាប់មកគេបានដើរកាត់ប្រភពទឹកហើយគេភ្លេចងូតទឹកសម្អាតកាយរហូតដល់ម៉ោងសឡាតមួយទៀតបានមកដល់រួចគេរកទឹកមិនឃើញក៏បានធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតបន្ទាប់មកទើបគេរកឃើញទឹកក្រោយពេលផុតម៉ោង? លោកបានឆ្លើយថា៖ «សឡាតរបស់គេគឺបានសម្រេចរួចរាល់ជាស្ថាពរហើយយោងតាមបន្ទូលរបស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់អល់ឡោះបានលើកលែងទោសដល់ប្រជាជាតិរបស់ខ្ញុំនូវកំហុសឆ្គងអចេតនានិងការភ្លេចភ្លាំង»»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលបានធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតរួចបានប្រទះឃើញទឹកនៅក្នុងម៉ោងសឡាតនៅឡើយ៖ • គេបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់បានធ្វើតៃយ៉ាំមុមហើយសឡាតបន្ទាប់មកគេបានប្រទះឃើញទឹកនៅក្នុងម៉ោងសឡាតនៅឡើយ? ហាក់បីដូចជាលោកពេញចិត្តឱ្យគេសឡាតឡើងវិញប៉ុន្តែប្រសិនបើគេមិនសឡាតឡើងវិញទេយើងយល់ឃើញថាគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីលើគេឡើយ។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកបានធ្វើតៃយ៉ាំមុមរួចសឡាតបន្ទាប់មកអ្នកបានប្រទះឃើញទឹកបន្ទាប់ពីបានសឡាតរួចនោះសឡាតរបស់អ្នកបានសម្រេចរួចរាល់ជាស្ថាពរហើយវាជាស៊ុនណាស់ដែលបានអនុវត្តបន្តបន្ទាប់មក»។ ៣៤៥ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាសសានអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមពីស៊ុហ្វយ៉ានអ៊ីប៊ិនសាលីដពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអាជ្ជឡានពីណាហ្វៀពីរាយការណ៍ពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរ ﵄ ថាលោកបានធ្វើតៃយ៉ាំមុមនៅចម្ងាយប្រមាណមួយម៉ាយល៍ឬពីរម៉ាយល៍ពីក្រុងម៉ាឌីណាស់រួចលោកបានសឡាតអាសើរបន្ទាប់មកលោកបានមកដល់ក្រុងម៉ាឌីណាស់ខណ៖ដែលព្រះអាទិត្យនៅខ្ពស់នៅឡើយហើយលោកមិនបានសឡាតឡើងវិញឡើយ។

៣៤៦ - ម៉ះមូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមពីអាប៊ូអាំរ៉ូអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីពីអ៊ីប៊ិនស៊ីហាបអាល់ហ្ស៊ុហរីនិងយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនសាលីដនៅពេលដែលលោកបានសួរអ្នកទាំងពីរអំពីបុរសដែលធ្វើតៃយ៉ាំមុមរួចសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) បន្ទាប់មកបានប្រទះឃើញទឹកនៅក្នុងម៉ោងសឡាតនៅឡើយអ្នកទាំងពីរបានឆ្លើយថា៖ «យើងយល់ឃើញថាគេមិនចាំបាច់សឡាតឡើងវិញឡើយ»។ ៣៤៧ - ម៉ះមូដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីនិងសាលីដអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសពីម៉ាកហូលដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវសឡាតឡើងវិញនៅក្នុងម៉ោង»។ ៣៤៨ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ពីសាលីដអ៊ីប៊ិនបាសៀរពីអាល់ហាស្សានដូចគ្នានេះដែរ។ ៣៤៩ - អាល់វ៉ាលីដបាននិយាយថា៖ អាប៊ូអាំរ៉ូបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហើយទស្សន៖របស់ខ្ញុំគឺ៖ គេត្រូវសឡាតឡើងវិញនៅក្នុងម៉ោងប៉ុន្តែវាមិនមែនជាកាតព្វកិច្ចដាច់ខាតលើគេឡើយ»។ ជំពូក៖ អ្នកធ្វើតៃយ៉ាំមុមបានសឡាតមួយរ៉ាកអាត់រួចទើបឃើញទឹក៖ • គេបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់បានធ្វើតៃយ៉ាំមុមរួចបានសឡាតមួយរ៉ាកអាត់បន្ទាប់មកគេទើបឃើញទឹក? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំពេញចិត្តនឹងភាពសុវត្ថិភាពចៀសផុតពីរឿងនេះមានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកម៉ាលិកថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ គេត្រូវបន្តសឡាតទៅមុខទៀត» លោកអាះហ៍ម៉ាដបានបញ្ជាក់ថា៖ «លោកម៉ាលិកបានចាត់ទុកករណីនេះដូចជាការបួសសងទណ្ឌកម្ម (កាហ្វហ្វារ៉ោះហ៍) ដែរនៅពេលដែលគេបានចាប់ផ្តើមបួសរួចហើយគេស្រាប់តែមានលទ្ធភាពទិញទាសករដោះលែងនោះគេត្រូវតែបន្តការបួសរបស់គេទៅមុខទៀត»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហើយប្រសិនបើអ្នកបានប្រទះឃើញទឹកខណ៖ពេលដែលអ្នកកំពុងសឡាតដោយមិនទាន់បានសាឡាមនោះចូរអ្នកចាកចេញពីសឡាតចុះរួចទៅយកទឹកអាបដាសហើយសឡាតឡើងវិញ»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការចាកចេញទៅយកទឹកអាបដាសគឺយើងពេញចិត្តបំផុតប៉ុន្តែលោកម៉ាលិកនិងអ្នកស្រុកហ៊ីចាហ៊្សភាគច្រើនព្រមទាំងអ្នកដែលដើរតាមផ្លូវរបស់ពួកគេក្នុងចំណោមអ្នកស្រុកអ៊ីរ៉ាក់បានយល់ឃើញថាប្រសិនបើគេឃើញទឹកខណ៖ពេលកំពុងសឡាតគេត្រូវបន្តសឡាតទៅមុខទៀតពីព្រោះការចាប់ផ្តើមសឡាតរបស់គេគឺបានធ្វើឡើងដោយត្រឹមត្រូវដូចដែលពួកគេបានលើកឡើងថានៅពេលដែលគេអនុវត្តការបួសសងទណ្ឌកម្មសម្បថឬការបួសសងទណ្ឌកម្មហ្ស៊ីហារដោយសារតែរកប្រភពធនធានមិនបានបន្ទាប់មកគេរកឃើញមុនពេលបញ្ចប់ការបួសគេត្រូវតែបន្តការបួសរបស់គេទៅមុខទៀតដោយពួកគេនិយាយថា៖ កាតព្វកិច្ចស្វែងរកទឹកគឺបញ្ចប់នៅពេលដែលគេបានចូលសឡាតដោយគ្មានការដាច់ទឹកអាបដាស។ នេះជាពាក្យសំដីដែលស្រដៀងនឹងស៊ុនណាស់ដែរប៉ុន្តែអ្វីដែលយើងបានពណ៌នាពីដំបូងគឺយើងពេញចិត្តជាងយោងតាមអ្វីដែលលោកអាល់ហាស្សានអ៊ីប៊ិនអាប៊ីអាល់ហាស្សានបានប្រកាន់យកហើយអាល់សាវរីអ៊ីប៊ិនអាល់មូស្បារ៉កនិងអ្នកដើរតាមផ្លូវរបស់ពួកគេក៏បានយល់ឃើញបែបនោះដែរហើយសុទ្ធសឹងជាទស្សន៖នីតិសាស្ត្រហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ដឹងច្បាស់បំផុត»។

៣៥០ - អាប៊ូហ៊ីសាមបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាសសានថាស៊ុហ្វយ៉ានបានមានប្រសាសន៍ចំពោះបុរសដែលបានធ្វើតៃយ៉ាំមុមរួចចូលក្នុងសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) ហើយបានងាកទៅឃើញទឹកថា៖ «គេត្រូវចាកចេញទៅយកទឹកអាបដាសហើយចាប់ផ្តើមសឡាតជាថ្មីប៉ុន្តែប្រសិនបើគេបានឃើញវាបន្ទាប់ពីបានសាឡាមរួចគេមិនបាច់សឡាតឡើងវិញឡើយ»។ ៣៥១ - ម៉ះមូដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាគេបានសួរទៅកាន់អាប៊ូអាំរ៉ូថា៖ បុរសម្នាក់បានធ្វើតៃយ៉ាំមុមរួចបានសឡាតមួយរ៉ាកអាត់បន្ទាប់មកទើបគេរកឃើញទឹក? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវចាកចេញទៅយកទឹកអាបដាសបន្ទាប់មកថែមមួយរ៉ាកអាត់ទៀតលើរ៉ាកអាត់ដែលគេបានសឡាតរួចដើម្បីឱ្យរ៉ាកអាត់ទាំងពីរនោះក្លាយជាសឡាតស្ម័គ្រចិត្ត (ស៊ុនណាត់) សម្រាប់គេបន្ទាប់មកទើបគេចាប់ផ្តើមសឡាតហ្វើរឌូជាថ្មី»។ ជំពូក៖ អ្នកមានជុនុបដែលបានធ្វើតៃយ៉ាំមុមរួចទើបប្រទះឃើញទឹក៖ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដមានប្រសាសន៍អំពីអ្នកមានជុនុប (ភាពមិនស្អាតបរិសុទ្ធធំ) ដែលបានធ្វើតៃយ៉ាំមុមរួចទើបប្រទះឃើញទឹកលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវតែងូតទឹកសម្អាតកាយ (ហ្គុស្វល៍)»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ បុរសម្នាក់កំពុងធ្វើដំណើរហើយគេមានជុនុបគេក៏បានធ្វើតៃយ៉ាំមុមបន្ទាប់មកគេបានទៅដល់ប្រភពទឹកក្រោយរយ៖ពេលមួយថ្ងៃឬពីរថ្ងៃប៉ុន្តែគេមិនបានងូតទឹកសម្អាតកាយឡើយនៅពេលទៅដល់ទឹកហើយបានសឡាតបន្ទាប់មកគេបានទៅដល់ទឹកម្តងទៀតក្រោយរយ៖ពេលបីថ្ងៃ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវតែសឡាតសងនូវរាល់សឡាតណាដែលគេបានសឡាតបន្ទាប់ពីគេបានទៅដល់ប្រភពទឹកនោះ»។ ៣៥២ - អាល់រ៉ាប៊ីអ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ្សាអ៊ីដាស់ពីហ៊ីសាមថាលោកមូចាហ៊ីដបានរៀបរាប់ថាលោកអាប៊ូហ៊្សើរ ﵁ ធ្លាប់នៅជាមួយហ្វូងចៀមរបស់លោករួចលោកបានមកកាន់ក្រុងម៉ាឌីណាស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ក៏បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់លោកថា៖ «ឱអាប៊ូហ៊្សើរធូលីដីដ៏បរិសុទ្ធគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកហើយទោះបីជាអ្នករកទឹកមិនឃើញអស់រយ៖ពេលដប់ឆ្នាំក៏ដោយប៉ុន្តែនៅពេលណាដែលអ្នករកឃើញទឹកចូរអ្នកយកទឹកនោះមកប៉ះស្បែកកាយរបស់អ្នក (ចូរងូតទឹកសម្អាតកាយ) ចុះ»។