បណ្តាបញ្ហាច្បាប់សង្គ្រាម និងសន្តិភាពក្នុងឥស្លាម

៩៦ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ៊ូស័យមពីម៉ាន់ស៊ូរនិងយូនូសពីអាល់ហាស្សានទាក់ទងនឹងការភើក្អួតថា៖ «ប្រសិនបើវាជាតិចតួចនោះគ្មានអ្វីជាប់ជំពាក់លើគេឡើយ»។ ៩៧ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ៊ូស័យមពីមូហ្គីរ៉ោះហ៍ថាលោកបានសួរអ៊ីប្រាហ៊ីមអំពីការភើក្អួតលោកបានឆ្លើយថា៖ «នៅពេលដែលការក្អួតឡើងមកដល់មាត់នោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាស»។ ៩៨ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ុហ្វយ៉ានពីដាវូដពីអាត្វាថាលោកត្រូវបានគេសួរអំពីការភើក្អួតលោកបានឆ្លើយថា៖ «វាត្រូវយកទឹកអាបដាស»។ ជំពូក៖ ដង្កូវដែលចេញពីទ្វារធំ៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរថា៖ តើលោកយល់យ៉ាងណាចំពោះដង្កូវដែលចេញពីទ្វារធំ? លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវតែយកទឹកអាបដាសដោយសារវា»។ ៩៩ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាអាប៊ូអាំរូអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីបានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលមានដង្កូវចេញពីទ្វារធំថា៖ «នេះជាការធ្លាក់ទឹកអាបដាស (ហាដាស) ដូច្នេះចូរឱ្យគេយកទឹកអាបដាសចុះ»។ មានគេសួរលោកថា៖ ចុះបើដង្កូវចេញពីមុខរបួសឬចេញពីមាត់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានកាតព្វកិច្ចយកទឹកអាបដាសលើគេឡើយ»។ ១០០ - ហាន់ណាតបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីវ៉ាគីអាថាស៊ុហ្វយ៉ានបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាជាការធ្លាក់ទឹកអាបដាស»។ ១០១ - ហាន់ណាតបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីវ៉ាគីអាពីស៊ុហ្វយ៉ានពីមូសាថាលោកបានសួរអ៊ីប្រាហ៊ីមអំពីដង្កូវដែលចេញពីទ្វារធំលោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានកាតព្វកិច្ចយកទឹកអាបដាសដោយសារវាឡើយ»។

ជំពូកស្តីអំពីអ្នកដែលប៉ះពាល់ទ្វារធំរបស់ខ្លួន៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីការខូចទឹកអាបដាសនៅពេលមានការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ដៃទៅលើទ្វារធំឬការលេចចេញសំណើមពីខាងក្នុង។

ជំពូក៖ អ្នកដែលប៉ះពាល់ទ្វារធំរបស់ខ្លួន៖ មានគេសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអំពីបុរសម្នាក់ដែលមានបញ្ហារលៀកទ្វារធំរួចគេបានប៉ះវាហើយឃើញមានសំណើមសើម? លោកមិនបានឆ្លើយតបអ្វីឡើយ។ ១០២ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ៊ីពពានថាអាប់ឌុលឡោះហ៍បានមានប្រសាសន៍អំពីទ្វារធំដែលលៀនចេញមកក្រៅថា៖ «ប្រសិនបើគេរុញវាចូលទៅវិញដោយការព្យាបាលនោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាស»។ ជំពូក៖ ការសម្លាប់សត្វចៃនៅក្នុងការថ្វាយបង្គំព្រះ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់កំពុងស្ថិតនៅក្នុងការថ្វាយបង្គំព្រះរួចបានចាប់សត្វចៃមួយក្បាល? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើគេសម្លាប់វាគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយហើយបើគេកប់វាក៏គ្មានបញ្ហាអ្វីដែរ»។ លោកអ៊ីសហាកត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសម្នាក់ដែលមានសត្វចៃនៅក្នុងដៃរបស់គេខណ៖កំពុងថ្វាយបង្គំព្រះលោកបានឆ្លើយថា៖ «ការដែលគេទុកវានៅក្នុងសម្លៀកបំពាក់របស់គេគឺជារឿងដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងប៉ុន្តែប្រសិនបើគេសម្លាប់វានោះគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីលើគេឡើយ» ហើយលោកបានរំលឹកពីលោកមូអាហ្សអ៊ីប៊ិនចាបាល់និងលោកអាប៊ូអាល់ដារដា ﵄ ថាអ្នកទាំងពីរធ្លាប់បានសម្លាប់សត្វចៃនិងសត្វចៃឆ្កែនៅក្នុងការថ្វាយបង្គំព្រះ។...អ្នកណាដែលប្រកាន់យកការស្មើគ្នារវាងទឹកនោមក្មេងប្រុសនិងទឹកនោមក្មេងស្រីជននោះពិតជាបានយល់ខុសនិងផ្ទុយពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ហើយយើងមិនធ្លាប់ឮពីព្យាការី ﷺ ឬពីអ្នកជំនាន់ក្រោយរហូតដល់សម័យតាពីអ៊ីនថាមាននរណាម្នាក់ចាត់ទុកទឹកនោមក្មេងប្រុសនិងក្មេងស្រីស្មើគ្នានោះឡើយដូច្នេះការដើរតាមស៊ុនណាស់គឺមានសុវត្ថិភាពបំផុត។ ១០៣ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូអាហ្សពីឪពុករបស់គាត់ពីក្វាតាដាស់ពីអាប៊ូហារព់ពីឪពុករបស់គាត់ពីអាលីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីត្វាលិប ﵁ ពីរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ថាទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «ទឹកនោមក្មេងប្រុសត្រូវយកទឹកព្រំពីលើហើយទឹកនោមក្មេងស្រីត្រូវតែលាងសម្អាត»។ ក្វាតាដាស់បានពន្យល់ថា៖ «នេះគឺដរាបណាពួកគេទាំងពីរមិនទាន់ចេះញ៉ាំអាហារប៉ុន្តែនៅពេលដែលពួកគេចេះញ៉ាំអាហារហើយនោះត្រូវតែលាងសម្អាតទាំងពីរ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលក្មេងប្រុសចេះញ៉ាំអាហារនោះទឹកនោមរបស់គេត្រូវតែលាងសម្អាតដូចគ្នានឹងទឹកនោមក្មេងស្រីមុនពេលចេះញ៉ាំអាហារដែរ»។ ១០៤ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាលោកបានជម្រាបអាប៊ូអាំរូអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីអំពីសម្តីរបស់អ្នកខ្លះដែលថា៖ ទឹកនោមក្មេងស្រីត្រូវតែលាងសម្អាតមិនថានាងចេះញ៉ាំអាហារឬមិនទាន់ចេះញ៉ាំហើយទឹកនោមក្មេងប្រុសគ្រាន់តែព្រំទាល់តែគេចេះញ៉ាំអាហារទើបត្រូវលាង? លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ក្មេងទាំងពីរគឺស្មើគ្នាគឺគ្រាន់តែព្រំទឹកដរាបណាពួកគេមិនទាន់ចេះញ៉ាំអាហារ» ហើយអាប៊ូអាំរូមិនចាត់ទុកការបៅទឹកឃ្មុំឬប៊ឺបន្តិចបន្តួចថាជាការញ៉ាំអាហារឡើយដរាបណាក្មេងនោះនៅតែពឹងផ្អែកលើការបៅដោះ។

១០៥ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីម៉ាលិកអ៊ីប៊ិនអាណាស់ទាក់ទងនឹងទឹកនោមកូនក្មេងថា៖ «ក្មេងស្រីនិងក្មេងប្រុសគឺស្មើគ្នាគឺត្រូវយកទឹកព្រំពីលើដរាបណាពួកគេមិនទាន់ចេះញ៉ាំអាហារ» ដូចគ្នានឹងទស្សន៖របស់អាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីដែរ។ ជំពូក៖ ទឹកដែលគ្មានអ្វីអាចធ្វើឱ្យវាកខ្វក់មិនស្អាតបាន៖ ខ្ញុំបានឮអាប៊ូអាប់ឌុលឡោះហ៍អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់មានប្រសាសន៍អំពីទឹកថា៖ «នៅពេលដែលទឹកមានបរិមាណដល់ពីរកុលឡាស់ (ពីរពាងធំ) នោះវាមិនកខ្វក់ឡើយលើកលែងតែមានវត្ថុអ្វីមួយធ្លាក់ចូលទៅផ្លាស់ប្តូររសជាតិក្លិនឬពណ៌របស់វាឬមានទឹកនោមឬលាមកធ្លាក់ចូលក្នុងនោះ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតអំពីកុលឡាស់ថាតើមានទំហំប៉ុនណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «កុលឡាស់នីមួយៗគឺស្មើនឹងពីរបំពង់ស្បែកធំ»។ មានគេសួរថា៖ តើគេអាចយកទឹកអាបដាសពីទឹកពីរកុលឡាស់បានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទប្រសិនបើក្លិននិងរសជាតិរបស់វាមិនប្រែប្រួល»។ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីសត្វកណ្តុរដែលធ្លាក់ចូលក្នុងអណ្តូងទឹកហើយមិនបានធ្វើឱ្យទឹកប្រែប្រួលលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើទឹកនោះមានលើសពីពីរកុលឡាស់ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ លោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមត្រូវបានគេសួរអំពីពីរកុលឡាស់លោកបានឆ្លើយថា៖ «គឺស្មើនឹងបួនបំពង់ស្បែកទៅប្រាំបំពង់ស្បែក»។ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្វីដែលយើងផ្អែកលើគឺនៅពេលដែលទឹកមានបរិមាណដល់ពីរកុលឡាស់—ពោលគឺប្រហែលប្រាំមួយបំពង់ស្បែកធំឬប្រហែលសែសិបធុងតូច—នោះវាមិនទ្រទ្រង់ភាពកខ្វក់ឡើយហើយភាពកខ្វក់ដែលលាយឡំចូលមិនអាចធ្វើឱ្យវាខូចខាតបានទេលើកលែងតែវាផ្លាស់ប្តូររសជាតិឬក្លិនរបស់ទឹកនោះ»។ ១០៧ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាសសានពីសាលម៍ពីស៊ូឡៃម៉ានពីពុរដ៍ពីរ៉ាស៊ីដពីអាប៊ូអ៊ូម៉ាម៉ាស់ ﵁ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «គ្មានអ្វីអាចធ្វើឱ្យទឹកកខ្វក់មិនស្អាតបានឡើយលើកលែងតែអ្វីដែលផ្លាស់ប្តូរពណ៌ឬក្លិនរបស់វា»។

...លោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើទឹកមានបរិមាណដល់ពីរកុលឡាស់ចូរអ្នកយកទឹកអាបដាសនិងងូតទឹកកាតព្វកិច្ចពីវាចុះ។ ១០៨ - ម៉ះម៉ូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីអ៊ីប៊ិនឡាហ៊ីអាពីយ៉ាហ្ស៊ីដពីអាំរូពីអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍ ﵁ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលទឹកមានបរិមាណដល់សែសិបធុងនោះគ្មានអ្វីអាចធ្វើឱ្យវាកខ្វក់មិនស្អាតបានឡើយទោះបីជាមានអ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ច (ជូណុប) ងូតក្នុងនោះហើយមានអ្នកម្នាក់ទៀតងូតបន្តបន្ទាប់ក៏ដោយ»។ ជំពូក៖ អាងទឹកតាមដងផ្លូវឆ្ពោះទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាកាស់៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអំពីអាងទឹកតាមដងផ្លូវឆ្ពោះទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាកាស់ដែលមនុស្សទូទៅងូតទឹកក្នុងនោះហើយមានភាពកខ្វក់ធ្លាក់ចូល? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទាំងនេះគឺជាអាងទឹកដែលត្រូវបានកសាងឡើងហើយទឹករបស់វាមានបរិមាណច្រើនលើសលប់» ហើយលោកមិនយល់ឃើញថាមានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ១០៩ - យ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលហាមីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុររ៉ោះហ៍មានពីឪពុករបស់គាត់ពីអាត្វាពីអាប៊ូស៖អ៊ីដអាល់ឃូឌ្រី ﵁ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ត្រូវបានគេទូលសួរអំពីអាងទឹកនៅចន្លោះម៉ាកាស់និងម៉ាឌីណាស់ដែលមានសត្វលានិងសត្វសាហាវផឹកពីក្នុងនោះតើពួកគេអាចយកទឹកសម្អាតបរិសុទ្ធពីវាបានយ៉ាងដូចម្តេច? នោះព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «អ្វីដែលពួកវាបានផ្ទុកក្នុងពោះរបស់ពួកវាគឺជារបស់ពួកវាហើយអ្វីដែលនៅសេសសល់គឺស្អាតបរិសុទ្ធ»។ ខ្ញុំបានឮបុរសម្នាក់សួរលោកអាះហ៍ម៉ាដ ﵀ ថា៖ យើងបានយកទឹកអាបដាសពីអណ្តូងមួយតាមផ្លូវវាលខ្សាច់ស្រាប់តែឃើញមានមេមាន់ងាប់មួយក្បាលនៅក្នុងនោះ? លោកបានសួរថា៖ «តើទឹកនោះមានបរិមាណប៉ុនណា?» គេបានឆ្លើយថា៖ ច្រើនណាស់។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអំពីអណ្តូងដែលមានទឹកច្រើនរួចមានសត្វកណ្តុរធ្លាក់ចូលហើយងាប់រលួយនិងធ្វើឱ្យរសជាតិនិងក្លិនទឹកប្រែប្រួល? លោកបានឆ្លើយថា៖ «កុំយកទឹកអាបដាសពីវាឱ្យសោះ»។ ១១០ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនអាល់អាហ្សហារបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីត្រូវបានគេសួរអំពីទឹកដែលដក់នៅនឹងកន្លែងលោកបានឆ្លើយថា៖ អាល់ហ្ស៊ុះរីបានរៀបរាប់ប្រាប់ខ្ញុំថាប្រសិនបើទឹកនោះមានបរិមាណច្រើនដែលសាកសពសត្វធ្លាក់ចូលហើយមិនធ្វើឱ្យរសជាតិនិងក្លិនរបស់វាប្រែប្រួលនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។

ជំពូកស្តីអំពីវត្ថុដែលធ្លាក់ចូលក្នុងអណ្តូងទឹករួចផ្លាស់ប្តូររសជាតិនៃទឹក៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្របញ្ជាក់ថានៅពេលដែលរសជាតិនៃទឹកប្រែប្រួលដោយសារភាពមិនស្អាតនោះទឹកនោះមិនអាចយកមកប្រើប្រាស់ឬទទួលទានបានឡើយហើយការថ្វាយបង្គំព្រះត្រូវតែធ្វើឡើងវិញ។

ជំពូកស្តីអំពីការយកទឹកអាបដាសពីទឹកបន្តិចបន្តួចនៅវាលរហោឋានឬទឹកបន្ទប់ទឹកសាធារណ៖៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីវិធានការដោះស្រាយក្នុងស្ថានភាពខ្វះខាតទឹកនិងការលាងសម្អាតដៃមុនពេលជ្រលក់ចូលក្នុងធុងទឹក។

ជំពូក៖ វត្ថុដែលធ្លាក់ចូលក្នុងអណ្តូងទឹករួចផ្លាស់ប្តូររសជាតិនៃទឹក៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតអំពីវត្ថុដែលធ្លាក់ចូលក្នុងអណ្តូងទឹករួចផ្លាស់ប្តូររសជាតិនៃទឹកលោកបានឆ្លើយថា៖ «ការថ្វាយបង្គំព្រះទាំងឡាយត្រូវតែធ្វើឡើងវិញហើយអាហារដែលច្របល់ដោយទឹកនោះគឺមិនត្រូវទទួលទានឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ អណ្តូងមួយមានទឹកតិចជាងពីរកុលឡាស់រួចមានសត្វកណ្តុរធ្លាក់ចូលហើយងាប់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «អ្វីដែលតិចជាងពីរកុលឡាស់គឺវាទ្រទ្រង់ភាពកខ្វក់»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើត្រូវថ្វាយបង្គំឡើងវិញនិងបោកគក់សម្លៀកបំពាក់ទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទពិតមែនហើយ»។ ជំពូក៖ ការយកទឹកអាបដាសពីទឹកបន្តិចបន្តួចនៅវាលរហោឋានឬទឹកបន្ទប់ទឹកសាធារណ៖៖ អាប៊ូអាប់ឌុលឡោះហ៍អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់ត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលឃើញទឹកបន្តិចបន្តួចនៅវាលរហោឋានហើយគ្មានអ្វីសម្រាប់ដងទឹកតើគេអាចយកមាត់បៀមទឹកនោះមកលាងដៃទាំងពីររបស់គេប្រសិនបើដៃទាំងពីរមិនស្អាតបរិសុទ្ធបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទបាននៅពេលដែលគេស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអាសន្នចាំបាច់»។ មានគេសួរថា៖ ចុះនៅក្នុងបន្ទប់ទឹកសាធារណ៖ក៏ដូចគ្នាដែរឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទដូចគ្នា»។ ជំពូក៖ ការយកទឹកអាបដាសពីទឹកដែលផ្លាស់ប្តូររសជាតិឬក្លិនរបស់វា៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរខណ៖ដែលខ្ញុំកំពុងស្តាប់អំពីទឹកដែលប្រែប្រួលរសជាតិនិងក្លិនរបស់វាដោយសារសាកសពសត្វលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេមិនត្រូវយកទឹកអាបដាសពីវាឡើយហើយមិនត្រូវផឹកវាឡើយពីព្រោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ បានហាមឃាត់សាកសពសត្វដូច្នេះនៅពេលដែលសាកសពសត្វធ្លាក់ចូលក្នុងទឹកហើយផ្លាស់ប្តូររសជាតិឬក្លិនរបស់វានោះវាជាក្លិននិងរសជាតិនៃសាកសពសត្វដែលមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យប្រើប្រាស់ឡើយនេះជារឿងដ៏ច្បាស់ក្រឡែត»។

១១២ - ម៉ះម៉ូដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាលោកបានឮអាប៊ូអាំរូនិងស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រឹមត្រូវឡើយក្នុងការយកទឹកអាបដាសពីទឹកដែលចេញពីស្ទឹងទ្វារកៃសានពីព្រោះក្លិននិងរសជាតិមិនល្អបានគ្របដណ្តប់លើវា»។ ១១៣ - ម៉ះម៉ូដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាលោកបានឮពីអាប៊ូអាំរូស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសនិងអ៊ីប៊ិនចាបៀរពួកលោកបានបង្គាប់ឱ្យផ្អាកការយកទឹកអាបដាសពីទឹកណាដែលមានការប្រែប្រួលហើយនៅពេលដែលទឹកនោះថ្លាស្អាតមានក្លិននិងរសជាតិល្អឡើងវិញទើបពួកលោកបង្គាប់ឱ្យយកទឹកអាបដាសពីវា។ ជំពូក៖ លាមកមនុស្សដែលធ្លាក់ចូលក្នុងអណ្តូងទឹក៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ អណ្តូងមួយមានលាមកស្ងួតធ្លាក់ចូលហើយបានរលាយចូលក្នុងទឹក? លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ត្រូវតែបូមទឹកនោះចេញឱ្យអស់»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ទោះបីជាទឹកនោះមានលើសពីពីរកុលឡាស់ក៏ដោយ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទទោះបីជាលើសពីពីរកុលឡាស់ក៏ដោយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ រហូតទាល់តែទឹកថ្មីផុសឡើងមកជំនួស? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទលើកលែងតែអាងទឹកធំៗដូចជាអាងទឹកតាមផ្លូវទៅម៉ាកាស់នោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ ១១៤ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីអាលីអ៊ីប៊ិនហាវសាប់ថាលោកបានឮម៉ាកហ៊ូលត្រូវបានគេសួរអំពីទឹកភ្លៀងដក់តាមផ្លូវដែលគេឃើញមានលាមកនៅក្នុងនោះលោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើលាមកដែលអ្នកឃើញនោះអណ្តែតលើទឹកចូរផឹកនិងយកទឹកអាបដាសចុះប៉ុន្តែប្រសិនបើវាជាប់ស្អិតនឹងបាតដីនោះទឹកមានតិចតួចចូរកុំទៅជិតវាឱ្យសោះ»។

...លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីអណ្តូងពូឌ្វាអាហ៍លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាស្ថិតនៅទីក្រុងម៉ាឌីណាស់ខ្ញុំធ្លាប់នៅជាមួយអ៊ីប៊ិនអាប៊ីហ្វូដ័យក៍ហើយលោកបានដើរកាត់មាត់ទ្វារផ្ទះមួយរួចមានប្រសាសន៍ថា៖ អណ្តូងពូឌ្វាអាហ៍គឺស្ថិតនៅក្នុងផ្ទះនេះវាស្ថិតនៅក្បែរដំបូលសាហ្គីហ្វាស់នៃត្រកូលសាហ៊ីដាស់»។ ១១៥ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអាប៊ីបាក្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ្វូដ័យល់ពីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីហ្ស៊ីពពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ពីអាប៊ូស៖អ៊ីដអាល់ឃូឌ្រីថាលោកបានរៀបរាប់ថា៖ មានគេទូលសួរថា៖ ឱរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) តើយើងអាចដងទឹកជូនទ្រង់ពីអណ្តូងពូឌ្វាអាហ៍បានទេខណ៖ដែលជួនកាលមានសាច់ឆ្កែនិងក្រណាត់ឈាមរដូវរបស់ស្ត្រីធ្លាក់ចូលទៅក្នុងនោះ? នោះរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ទឹកគឺស្អាតបរិសុទ្ធគ្មានអ្វីអាចធ្វើឱ្យវាកខ្វក់មិនស្អាតបានឡើយ»។ ជំពូក៖ ទឹកនោមដែលចាក់ស្រោចចូលក្នុងអណ្តូងទឹក៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីអណ្តូងទឹកដែលត្រូវគេចាក់ទឹកនោមចូលលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ត្រូវតែបូមទឹកនោះចេញឱ្យអស់ពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់មិនឱ្យបត់ជើងតូចក្នុងទឹកដែលនៅនឹងមួយកន្លែងឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះបើទឹកនោមនោះជាតិចតួច? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងទេពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់មិនឱ្យបត់ជើងតូចក្នុងទឹកដែលនៅនឹងមួយកន្លែង»។ មានគេជម្រាបលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ យើងធ្លាប់បានយកទឹកអាបដាសពីអណ្តូងនោះអស់រយ៖ពេលជាច្រើនថ្ងៃហើយបានថ្វាយបង្គំព្រះតើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ការថ្វាយបង្គំព្រះទាំងឡាយត្រូវតែធ្វើឡើងវិញ»។ គេបានជម្រាបថា៖ យើងមិនដឹងច្បាស់ថាតើយើងបានថ្វាយបង្គំប៉ុន្មានថ្ងៃនោះទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ចូរអ្នករាល់គ្នាធ្វើការប៉ាន់ស្មានឱ្យបានច្បាស់លាស់ចុះ»។ មានគេសួរថា៖ ចុះសម្លៀកបំពាក់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «សម្លៀកបំពាក់ត្រូវតែបោកគក់សម្អាត»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ ចុះប្រសិនបើក្មេងប្រុសតូចម្នាក់បត់ជើងតូចក្នុងអណ្តូងដែលមានទឹកច្រើននៅនឹងមួយកន្លែង? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយទោះបីជាបុរសពេញវ័យបត់ជើងតូចក្នុងនោះដោយខ្លួនឯងក៏ដោយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់ព្យាការី ﷺ ដែលថា៖ «កុំបត់ជើងតូចក្នុងទឹកដែលនៅនឹងមួយកន្លែង»? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទឹកនៅនឹងដែលសំដៅក្នុងហាឌីសគឺទឹកណាដែលមានតិចជាងពីរកុលឡាស់»។ ១១៨ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនយូនូសបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីឡៃស៍អ៊ីប៊ិនស៖អ៊ដពីអាប៊ូអាល់ហ្សូបៃរ៍ពីចាបៀរ ﵁ ពីរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ថាទ្រង់បានហាមឃាត់មិនឱ្យបត់ជើងតូចក្នុងទឹកដែលនៅនឹងមួយកន្លែងឡើយ។ ១១៩ - អាប៊ូបាក្រអាល់ហ៊ូមៃឌីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ុហ្វយ៉ានពីអាប៊ូអាល់ហ្ស៊ីណាតពីមូសាពីឪពុករបស់គាត់ពីអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍ថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាកុំបត់ជើងតូចក្នុងទឹកដែលនៅនឹងមួយកន្លែងឱ្យសោះរួចហើយទៅងូតទឹកពីក្នុងនោះ»។

ជំពូកស្តីអំពីសត្វចៀមដែលស៊ីលាមករួចជ្រលក់មាត់របស់វាចូលទៅក្នុងទឹក៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីភាពស្អាតបរិសុទ្ធនៃទឹកនៅពេលសត្វដែលស៊ីភាពកខ្វក់ជ្រលក់មាត់ចូលក្នុងទឹក។

ជំពូកស្តីអំពីទឹកសេសសល់ពីការផឹករបស់សត្វមាន់៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីការយកទឹកអាបដាសពីទឹកដែលសត្វមាន់បានផឹកឬជ្រលក់ចំពុះរបស់វាចូល។

ជំពូក៖ សត្វចៀមដែលស៊ីលាមករួចជ្រលក់មាត់របស់វាចូលទៅក្នុងទឹក៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមថា៖ សត្វចៀមមួយក្បាលបានស៊ីលាមករួចបានជ្រលក់មាត់របស់វាចូលទៅក្នុងទឹកតើខ្ញុំអាចយកទឹកអាបដាសពីទឹកនោះបានទេ? លោកបានសួរថា៖ «តើសត្វចៀមនោះបានស៊ីអ្វីផ្សេងទៀតបន្ទាប់ពីនោះដែរឬទេ?» ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ ទេមិនបានស៊ីអ្វីទេ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើវាមិនបានស៊ីអ្វីផ្សេងទៀតបន្ទាប់ពីស៊ីលាមកនោះទេចូរកុំយកទឹកអាបដាសពីទឹកនោះឱ្យសោះ»។ ១២០ - ម៉ះម៉ូដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីអ៊ីប៊ិនថោវបានពីឪពុករបស់គាត់ពីម៉ាកហ៊ូលថានៅពេលដែលគេសួរលោកអំពីការយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់សត្វសេះសត្វសេះកាត់សត្វលាឈ្មោលសត្វអូដ្ឋសត្វគោនិងសត្វចៀមលោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ ១២១ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ថា៖ អ៊ីប៊ិនហាវសាប់បានប្រាប់ខ្ញុំថាលោកបានឮម៉ាកហ៊ូលមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់សត្វចតុប្បាទទាំងអស់ចុះ»។ ជំពូក៖ ទឹកសេសសល់ពីការផឹករបស់សត្វមាន់៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ សត្វមាន់មួយក្បាលបានស៊ីលាមករួចមានដានកខ្វក់ជាប់នឹងចំពុះរបស់វាបន្ទាប់មកវាបានជ្រលក់ចំពុះចូលទៅក្នុងធុងដែលមានទឹកតើខ្ញុំអាចយកទឹកអាបដាសពីទឹកនោះបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើមានជាប់អ្វីមួយនៅលើចំពុះរបស់វានោះកុំយកទឹកអាបដាសឱ្យសោះ»។ ១២២ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមថាអាប៊ូអាំរូអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេអាចយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់សត្វមាន់បានប្រសិនបើគេចង់ប៉ុន្តែមិនត្រូវយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់សត្វស្វាឡើយពីព្រោះវាជាទឹកសេសសល់ដ៏ស្មោកគ្រោកបំផុត»។ ជំពូក៖ សត្វស្វានិងសត្វជ្រូក៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអំពីទឹកសេសសល់របស់សត្វស្វាតើគេអាចយកទឹកអាបដាសពីវាបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេ» រួចលោកបានមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ «ទឹកសេសសល់របស់សត្វជ្រូកគឺមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយហើយសត្វស្វាក៏ដូចជាវាឬអាក្រក់ជាងវាទៅទៀត»។

១២៣ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការបរិភោគផ្លែឈើដែលនៅសល់ពីការស៊ីរបស់សត្វស្វា» ប៉ុន្តែលោកស្អប់ខ្ពើមការយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់វាហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាជាទឹកសេសសល់ដ៏ស្មោកគ្រោកបំផុត»។ ១២៤ - អាប៊ូម៉ាអាន់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីខាលីដអ៊ីប៊ិនអាល់ហារិសពីហ៊ីស្ហាមពីហាំម៉ាដពីអ៊ីប្រាហ៊ីមថាលោកធ្លាប់ស្អប់ខ្ពើមការយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់សត្វសាហាវ។ ១២៥ - ហើយហាំម៉ាដបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគេយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់ពួកវានោះគេត្រូវតែយកទឹកអាបដាសឡើងវិញនិងថ្វាយបង្គំព្រះឡើងវិញ»។ ជំពូក៖ ទឹកសេសសល់ពីការផឹករបស់សត្វកណ្តុរ៖ ១២៦ - ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមអំពីការយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់សត្វកណ្តុរលោកបានឆ្លើយថា៖ លោកស៊ុហ្វយ៉ានត្រូវបានគេសួរអំពីការយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់សត្វកណ្តុរហើយលោកបានស្អប់ខ្ពើមវា។ ១២៧ - អាប៊ូអាល់អាហ្សហារបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់ហ្វាហ្សារីថាអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីត្រូវបានគេសួរអំពីការយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់សត្វកណ្តុរលោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ ចុះការបរិភោគឈីសដែលសត្វកណ្តុរបាននោមដាក់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយលើកលែងតែគេលាងសម្អាតវាប្រសិនបើអាចធ្វើបានឬកាត់ចោលកន្លែងដែលប្រឡាក់ទឹកនោមចេញពីឈីសនោះប្រសិនបើវាជ្រាបចូលរួចទើបបរិភោគចំណែកដែលនៅសល់»។ ១២៨ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអាដាំអាល់ម៉ាស៊ីស៊ីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីសៃហ្វអ៊ីប៊ិនមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីស៊ុហ្វយ៉ានពីអ្នកដែលបានឮស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនអាល់មូសៃយ៉ាប់ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការភ្លេចភ្លាំងកើតចេញពីប្រការបួនយ៉ាង៖ ការជោះឈាមត្រង់កញ្ចឹងកការបរិភោគផ្លែប៉ោមទឹកសេសសល់របស់សត្វកណ្តុរនិងការបត់ជើងតូចក្នុងកន្លែងងូតទឹក»។

ជំពូក៖ ទឹកសេសសល់ពីការផឹករបស់សត្វឆ្កែនិងសត្វជ្រូក៖ ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចំពោះទឹកសេសសល់របស់សត្វឆ្កែនិងសត្វជ្រូកគឺអ្នកយកទឹកអាបដាសមិនត្រូវយកទឹកអាបដាសពីវាឡើយដោយសារបន្ទូលរបស់ព្យាការី ﷺ ថា៖ «ចូរលាងសម្អាតភាជន៍ពីសត្វឆ្កែចំនួនប្រាំពីរដង» ហើយសត្វជ្រូកគឺដូចជាវាឬអាក្រក់ជាងវាទៅទៀតប៉ុន្តែចូរឱ្យគេធ្វើតាយ៉ាំមុំហើយថ្វាយបង្គំព្រះចុះហើយគ្មានកាតព្វកិច្ចត្រូវថ្វាយបង្គំឡើងវិញទេនៅពេលគេរកឃើញទឹក»។ ១២៩ - យ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលហាមីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីសារីកពីចាបៀរថាលោកបានសួរអាមៀរអំពីបុរសដែលយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់សត្វជ្រូក? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញនិងថ្វាយបង្គំព្រះឡើងវិញ»។ ហើយលោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីសត្វឆ្កែដែលលិទ្ធក្នុងភាជន៍លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អាប៊ូអាល់ហ្ស៊ីណាតរៀបរាប់ពីអាល់អាក្រាចពីអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍ថា៖ «ត្រូវលាងសម្អាតវាប្រាំពីរដងដោយលើកទីមួយលាងដោយដីខ្សាច់»» ហើយលោកអាះហ៍ម៉ាដបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ត្រូវលាងសម្អាតប្រាំពីរដងដោយទឹកហើយលើកទីប្រាំបីលាងដោយដីខ្សាច់» ដោយលោកប្រកាន់យកតាមហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់អាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនមូហ្កាហ្វាល់ ﵁។ ១៣០ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនស៖អ៊ីដពីស៊ូអ៍ពាស់ពីអាប៊ូអាល់តៃយ៉ាហ៍ពីមូត្ររីហ្វពីអ៊ីប៊ិនមូហ្កាហ្វាល់ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានបង្គាប់ឱ្យសម្លាប់សត្វឆ្កែបន្ទាប់មកទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «តើពួកគេមានផលប្រយោជន៍អ្វីជាមួយពួកវា?» ហើយទ្រង់បានអនុញ្ញាតលើសត្វឆ្កែប្រមាញ់និងសត្វឆ្កែឃ្វាលចៀមហើយទ្រង់មានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលសត្វឆ្កែលិទ្ធក្នុងភាជន៍ចូរអ្នករាល់គ្នាលាងសម្អាតវាប្រាំពីរដងហើយលើកទីប្រាំបីចូរលុបលាងវាដោយដីខ្សាច់»។ ១៣១ - ម៉ះម៉ូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមពីអាលីអ៊ីប៊ិនហាវសាប់ពីម៉ាកហ៊ូលថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់សត្វឆ្កែឡើយ»។ ១៣២ - ម៉ះម៉ូដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាមានគេសួរអាប៊ូអាំរូអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីនិងម៉ាលិកអ៊ីប៊ិនអាណាស់ថា៖ សត្វឆ្កែដែលបង្ហាត់បង្រៀនបានលិទ្ធក្នុងភាជន៍តើត្រូវលាងសម្អាតប្រាំពីរដងដូចសត្វឆ្កែដែលមិនបានបង្ហាត់បង្រៀនដែរឬទេ? អ្នកទាំងពីរបានឆ្លើយថា៖ «បាទត្រូវលាងដូចគ្នា»។ ១៣៣ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានសួរលោកម៉ាលិកថា៖ តើគេអាចនាំសត្វឆ្កែដែលបង្ហាត់បង្រៀនចូលក្នុងវិហារបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះសត្វស្ទាំងនិងសត្វខ្លែងក៏មិនត្រូវនាំចូលវិហារដែរឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេមិនត្រូវនាំចូលឡើយ»។ ១៣៤ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានសួរអាប៊ូអាំរូនិងម៉ាលិកថា៖ សត្វឆ្កែលិទ្ធក្នុងភាជន៍ទឹកមិនថាជាចានដែកឬភាជន៍ផ្សេងទៀត? អ្នកទាំងពីរបានឆ្លើយថា៖ «កុំយកទឹកអាបដាសពីវាឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរអ្នកទាំងពីរថា៖ ចុះបើខ្ញុំរកមិនបានទឹកផ្សេងទៀតក្រៅពីវា? អ្នកទាំងពីរបានឆ្លើយថា៖ «ចូរយកទឹកអាបដាសពីវាចុះ»។ ១៣៥ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ថា៖ អាប៊ូអាំរូនិងអាប់ឌុររ៉ោះហ៍មានអ៊ីប៊ិនណាមៀរបានប្រាប់ខ្ញុំពីអាល់ហ្ស៊ុះរីថាអ្នកទាំងពីរបានឮលោកមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងសត្វឆ្កែដែលលិទ្ធក្នុងទឹកអាបដាសរបស់បុរសម្នាក់ថា៖ «គេអាចយកទឹកអាបដាសពីវាបាន»។ ១៣៦ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានរំលឹកការនោះប្រាប់ទៅអាប៊ូអ៊ីសហាកអាល់ហ្វាហ្សារីលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំធ្លាប់បានឮអាប៊ូអាំរូមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេអាចយកទឹកអាបដាសពីវាបាន»។ ១៣៧ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ថា៖ អាប៊ូអ៊ីសហាកបានប្រាប់ថា៖ ខ្ញុំបានរំលឹកការនោះប្រាប់ទៅស៊ុហ្វយ៉ានអាល់ស៊ាវរីលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រាល់អ្វីដែលមានមន្ទិលក្នុងចិត្តរបស់អ្នកហើយអ្នករកមិនបានអ្វីផ្សេងទៀតក្រៅពីវាចូរយកទឹកអាបដាសពីវារួចធ្វើតាយ៉ាំមុំបន្ទាប់ពីនោះ»។ ១៣៨ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ថា៖ 有គេសួរអាប៊ូអាំរូថា៖ បុរសម្នាក់បានយកទឹកអាបដាសពីទឹកដែលសត្វឆ្កែបានលិទ្ធរួចបានថ្វាយបង្គំព្រះដោយសារគេរកមិនបានទឹកផ្សេងទៀតបន្ទាប់មកគេទើបតែរកឃើញទឹកតើគេត្រូវយកទឹកអាបដាសនិងថ្វាយបង្គំឡើងវិញទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេមិនបាច់ទេប៉ុន្តែខ្ញុំពេញចិត្តឱ្យគេយកទឹកអាបដាសសម្រាប់ការថ្វាយបង្គំនាពេលខាងមុខ»។

ជំពូកស្តីអំពីសត្វឆ្កែដែលលិទ្ធក្នុងខ្លាញ់ទឹកដោះគោឬប្រេង៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីភាពខុសគ្នារវាងភាជន៍ធំនិងភាជន៍តូចនៅពេលសត្វឆ្កែលិទ្ធខ្លាញ់រាវឬប្រេង។

១៣៩ - អាល់វ៉ាលីដបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហើយខ្ញុំយល់ឃើញថា៖ គេត្រូវយកទឹកអាបដាសពីវាប្រសិនបើគេរកមិនឃើញទឹកផ្សេងទៀតហើយត្រូវធ្វើតាយ៉ាំមុំបន្ទាប់ពីយកទឹកអាបដាសរួចថ្វាយបង្គំព្រះចុះប្រសិនបើគេជួបប្រទះទឹកនៅក្នុងពេលវេលានៃការថ្វាយបង្គំនោះគេត្រូវថ្វាយបង្គំនិងយកទឹកអាបដាសឡើងវិញក្នុងពេលវេលានោះប៉ុន្តែប្រសិនបើផុតពេលវេលាហើយគេមិនបាច់ធ្វើឡើងវិញឡើយ»។ ជំពូក៖ សត្វឆ្កែដែលលិទ្ធក្នុងខ្លាញ់ទឹកដោះគោឬប្រេង៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតថា៖ សត្វឆ្កែមួយក្បាលបានលិទ្ធក្នុងខ្លាញ់ទឹកដោះគោឬប្រេងតើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើវាស្ថិតនៅក្នុងភាជន៍ដ៏ធំសម្បើមដូចជាពាងធំឬប្រហាក់ប្រហែលនោះខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការបរិភោគវាប៉ុន្តែប្រសិនបើវាស្ថិតនៅក្នុងភាជន៍តូចនោះខ្ញុំមិនពេញចិត្តឱ្យគេបរិភោគវាឡើយ»។ ១៤០ - ម៉ះម៉ូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាអាប៊ូអាំរូបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការបរិភោគអាហារនិងទឹកសម្លដែលនៅសល់ពីការស៊ីរបស់សត្វឆ្មាប៉ុន្តែកុំបរិភោគអាហារសើមដែលនៅសល់ពីការស៊ីរបស់សត្វឆ្កែឱ្យសោះលើកលែងតែអ្នកយកសាច់នោះទៅលាងសម្អាតហើយកុំផឹកទឹកដោះគោដែលនៅសល់ពីការលិទ្ធរបស់សត្វឆ្កែឱ្យសោះលើកលែងតែទឹកដោះគោនោះមានបរិមាណតិចតួចត្រឹមមួយកំប៉ុងឬពីរកំប៉ុងរហូតដល់ក្រោមដប់កំប៉ុងប៉ុន្តែប្រសិនបើវាមានបរិមាណច្រើនលើសលប់នោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ មានគេសួរអាប៊ូអាំរូថា៖ ចុះសត្វឆ្កែដែលលិទ្ធក្នុងទឹកដោះគោចំនួនប្រាំកំប៉ុង? លោកបានបន្ធូរបន្ថយចំពោះវា។ ជំពូក៖ ទឹកសេសសល់ពីការផឹករបស់សត្វឆ្មា៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់អំពីទឹកសេសសល់ពីការផឹករបស់សត្វឆ្មាលោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។

១៤១ - អ៊ីសាអ៊ីប៊ិនមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយូស៊ូហ្វពីស៊ុហ្វយ៉ានពីហារីសាស់អ៊ីប៊ិនអាប៊ីអាល់រីចាលពីអាំរ៉ោះហ៍ពីនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ ﵂ ថានាងបានរៀបរាប់ថា៖ «ខ្ញុំនិងរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ធ្លាប់បានយកទឹកអាបដាសចេញពីភាជន៍តែមួយដែលសត្វឆ្មាធ្លាប់បានផឹកពីក្នុងនោះមុនពេលនោះ»។ ជំពូក៖ ទឹកសេសសល់ពីការផឹករបស់សត្វលា៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់ត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលជួបប្រទះតែទឹកសេសសល់របស់សត្វលាតើគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឬត្រូវធ្វើតាយ៉ាំមុំ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសផងនិងធ្វើតាយ៉ាំមុំផង»។ ១៤២ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាអាល់ក្វូត្វាអ៊ីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលអាល់ឡាពីយូនូសពីអាល់ហាស្សានថាលោកមិនយល់ឃើញថាមានបញ្ហាអ្វីឡើយចំពោះទឹកសេសសល់របស់សត្វលា។ ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគេរកមិនឃើញទឹកក្រៅពីទឹកសេសសល់របស់សត្វលាសត្វសេះកាត់ឬសត្វពាហន៖ទាំងឡាយដែលមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យបរិភោគសាច់ឬសត្វសាហាវនោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាសពីវាហើយការយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់សត្វសេះកាត់សត្វលានិងសត្វពាហន៖ដទៃទៀតគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតនៅពេលមានភាពអាសន្នចាំបាច់ហើយគេមិនបាច់ធ្វើតាយ៉ាំមុំជាមួយវាឡើយពីព្រោះគេធ្វើវាដោយសារភាពអាសន្នចាំបាច់ហើយរឿងដែលមានភាពខ្វែងគំនិតគ្នានេះគឺខ្ញុំពេញចិត្តជាងការធ្វើតាយ៉ាំមុំសុទ្ធសាធ។ រីឯអ្នកដែលពោលថាត្រូវធ្វើតាយ៉ាំមុំជាមួយវានោះពិតជាការយល់ខុសយ៉ាងច្បាស់ពីព្រោះប្រសិនបើទឹកសេសសល់របស់សត្វលាសត្វសេះកាត់និងសត្វសាហាវជាភាពមិនស្អាតបរិសុទ្ធ (ណាជីស) ហើយអ្នកយកវាទៅអាបដាសនោះកន្លែងអាបដាសរបស់អ្នកនឹងកាន់តែកខ្វក់ហើយតាយ៉ាំមុំមិនអាចជម្រះភាពមិនស្អាតបរិសុទ្ធបានឡើយពីព្រោះតាយ៉ាំមុំជាការសម្អាតជំនួសទឹកដូច្នេះអ្វីដែលយើងជ្រើសរើសគឺគេត្រូវយកទឹកអាបដាសពីវា»។

ជំពូកស្តីអំពីការយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់នៃការយកទឹកអាបដាសរបស់ស្ត្រី៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីភាពខុសគ្នារវាងការដែលស្ត្រីនៅដាច់តែឯងជាមួយទឹកនិងការដងទឹកព្រមគ្នាជាមួយបុរស។

១៤៣ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាសសានពីយូនូសអ៊ីប៊ិនយ៉ាហ្ស៊ីដពីអាល់ហ្ស៊ុះរីថាលោកមិនយល់ឃើញថាមានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់សត្វលានិងសត្វឆ្កែនៅពេលដែលអ្នករកមិនឃើញទឹកផ្សេងទៀតហើយស្ថិតក្នុងភាពអាសន្នចាំបាច់។ ជំពូក៖ ការយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់នៃការយកទឹកអាបដាសរបស់ស្ត្រី៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់ស្ត្រីលោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើនាងនៅដាច់តែឯងជាមួយទឹកនោះគឺបុរសមិនត្រូវយកទឹកអាបដាសពីទឹកសេសសល់របស់នាងឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេទាំងពីរដងទឹកព្រមគ្នានោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចំពោះទឹកសេសសល់របស់ស្ត្រីមានរដូវគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតប៉ុន្តែទឹកសល់ពីការយកទឹកអាបដាសរបស់នាងត្រូវបានហាមឃាត់ដូច្នេះយើងសង្ឃឹមថាការយកទឹកសេសសល់របស់នាងមកអាបដាសគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតហើយព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់ទឹកសល់ពីការយកទឹកអាបដាសរបស់នាងហើយយើងស្អប់ខ្ពើមការនោះដើម្បីជាការគោរពប្រតិបត្តិនិងចុះចូលចំពោះបទបញ្ជា»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយចំពោះទឹកសេសសល់របស់ស្ត្រីមានរដូវនិងអ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចក្នុងការយកទឹកអាបដាសពីវាហើយក៏គ្មានបញ្ហាអ្វីដែរចំពោះទឹកសេសសល់របស់អ្នកពហុទេវនិយមក្នុងការយកទឹកអាបដាសពីវា»។ ជំពូក៖ បុរសដែលភ្ញាក់ពីដំណេករួចជ្រលក់ដៃរបស់គេចូលក្នុងភាជន៍៖ ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់មានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលភ្ញាក់ពីដំណេករួចជ្រលក់ដៃចូលក្នុងភាជន៍ថា៖ «មិនត្រូវជ្រលក់ឡើយលើកលែងតែគេលាងសម្អាតដៃជាមុនសិន»។ មានគេសួរថា៖ ចុះបើជាការគេងនៅពេលថ្ងៃ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេនេះគឺសំដៅលើការគេងនៅពេលយប់ពីព្រោះនៅក្នុងហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)បានបញ្ជាក់ថា៖ «ព្រោះគេមិនដឹងថាតើដៃរបស់គេស្នាក់នៅទីណាពេញមួយយប់នោះឡើយ» ដូច្នេះពាក្យបាយ៉ាតគឺសំដៅលើពេលយប់តែប៉ុណ្ណោះ»។