បណ្តាបញ្ហាច្បាប់សង្គ្រាម និងសន្តិភាពក្នុងឥស្លាម

១៤៤ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមថាមានគេសួរអាប៊ូអាំរូថា៖ ចុះអ្នកដែលគេងស្លៀកខោវែង? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានកាតព្វកិច្ចត្រូវលាងដៃលើគេឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើគេគេងស្លៀកសារុងនោះគេត្រូវលាងដៃរបស់គេ»។ ១៤៥ - អាពពាសអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីមបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីរ៉ាវហ៍អ៊ីប៊ិនអ៊ូបាដាស់ពីអាស្អាសពីអាល់ហាស្សានថាលោកមិនយល់ឃើញថាមានកាតព្វកិច្ចត្រូវលាងដៃឡើយចំពោះការភ្ញាក់ពីដំណេកនៅពេលថ្ងៃ។ ១៤៦ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ុហ្វយ៉ានពីអាល់ហ្ស៊ុះរីពីអាប៊ូសាឡាម៉ាស់ពីអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍ ﵁ ពីព្យាការី ﷺ ថាទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាភ្ញាក់ពីដំណេកចូរកុំជ្រលក់ដៃរបស់គេចូលក្នុងភាជន៍ឱ្យសោះរហូតទាល់តែគេលាងសម្អាតវាចំនួនបីដងពីព្រោះគេមិនដឹងថាតើដៃរបស់គេស្នាក់នៅទីណាពេញមួយយប់នោះឡើយ»។ ១៤៧ - ម៉ះម៉ូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ូមើរថាអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលជ្រលក់ដៃចូលក្នុងភាជន៍ខណ៖ដែលគេមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ច (ជូណុប) តើគេត្រូវងូតទឹកឡើងវិញឬត្រូវប្តូរទឹកថ្មី? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេមិនបាច់ងូតទឹកឡើងវិញហើយក៏មិនបាច់ប្តូរទឹកថ្មីឡើយ»។ ជំពូក៖ ស្រាមួយតំណក់ដែលធ្លាក់ចូលក្នុងភាជន៍ទឹក៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមដោយជម្រាបថា៖ ធុងទឹកមួយមានស្រាមួយតំណក់ទឹកនោមមួយតំណក់ឬឈាមមួយតំណក់ធ្លាក់ចូលតើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «រាល់ពេលដែលទឹកនោះមានបរិមាណតិចជាងពីរកុលឡាស់នោះតាមទស្សន៖របស់យើងគឺវាធ្វើឱ្យទឹកនោះកខ្វក់មិនស្អាតបរិសុទ្ធ (ណាជីស)»។

១៤៨ - អាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលចាលីលអាល់បារស្រ៊ីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិននូចៃពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អាល់គីនឌីថាលោកអាលីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីត្វាលិប ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើមានស្រាណាពៀហ៍ដែលមានកករមួយតំណក់ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងពាងទឹកភ្លៀងនោះទឹកនៅក្នុងពាងនោះនឹងក្លាយជាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ហាមឃាត់) ទាំងស្រុង»។ ១៤៩ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនបះរ៍បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលអាល់ឡាពីអ៊ីប្រាហ៊ីមអ៊ីប៊ិនយ៉ាហ្ស៊ីដពីអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអ៊ូបៃដ៍អ៊ីប៊ិនអ៊ូម៉ៃរ៍ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើស្រាមួយតំណក់ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងក្អមដែលពេញដោយទឹកនោះទឹកនោះនឹងក្លាយជាហារ៉ាមចំពោះម្ចាស់របស់វា»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ ដុំជ័រជ័រខ្មៅដែលយកចេញពីបំពង់ស្បែកដាក់ស្រាតើអាចយកមកបិទភ្ជិតស្នាមប្រេះបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើជ័រនោះមានបរិមាណច្រើនគ្របដណ្តប់នោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ ជំពូក៖ ស្រាដែលចាក់ស្រោចចូលទៅក្នុងទឹកខ្មេះ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតថា៖ ពែងស្រាមួយពែងត្រូវបានចាក់ចូលទៅក្នុងក្អមទឹកខ្មេះតើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «កុំទាន់យកវាធ្វើជាគ្រឿងជ្រលក់ភ្លាមៗនៅពេលនោះឡើយ» ហាក់បីដូចជាលោកយល់ឃើញថាត្រូវទុកវាឱ្យយូររហូតទាល់តែជាតិទឹកខ្មេះកើនឡើងខ្លាំងហើយលោកបានរំលឹកនូវហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់លោកអ៊ូមើរថា៖ «ចូរអ្នករាល់គ្នាបរិភោគស្រាណាដែលអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)បានចាប់ផ្តើមធ្វើឱ្យខូចខាតជាតិស្រវឹងរបស់វា (ពោលគឺក្លាយជាទឹកខ្មេះ)»។ ១៥០ - ម៉ះម៉ូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលវ៉ាហ៊ីដថាលោកបានឮអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងពែងស្រាដែលត្រូវគេចាក់ចូលក្នុងទឹកខ្មេះថា៖ «មិនត្រូវបរិភោគវាភ្លាមៗនៅនឹងកន្លែងឡើយប៉ុន្តែត្រូវទុកវាក្នុងរយ៖ពេលមួយដែលគេយល់ឃើញថាស្រានោះនឹងប្រែប្រួលបាត់បង់ជាតិស្រវឹងប្រសិនបើមិនលាយវារួចទើបអាចបរិភោគបានពីព្រោះវាមានឋាន៖ដូចជាស្រាដែលគេដាក់ចូលក្នុងទឹកជ្រលក់មូររីដែរ»។

១៥១ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមថាអាប៊ូអាំរូអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីបានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងស្រាមួយតំណក់ដែលធ្លាក់ចូលទៅក្នុងប្រេងឬទឹកដ៏ច្រើនលើសលប់ថា៖ «វាមិនធ្វើឱ្យហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ហាមឃាត់) ឡើយ»។ ហើយអាប៊ូអាំរូបានមានប្រសាសន៍អំពីស្រាមួយតំណក់ដែលធ្លាក់ចូលទៅក្នុងប្រេងដ៏ច្រើនឬទឹកខ្មេះថា៖ «វាមិនធ្វើឱ្យហារ៉ាមឡើយហើយប្រសិនបើវាធ្លាក់ចូលទៅក្នុងម្សៅនំប៉័ងក៏វាមិនធ្វើឱ្យហារ៉ាមដែរពីព្រោះភ្លើងបានដុតកម្ទេចវាអស់ហើយ»។ ១៥២ - ម៉ះម៉ូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ូមើរថាលោកបានឮអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីមានប្រសាសន៍អំពីស្រាដែលធ្លាក់ចូលក្នុងឆ្នាំងសម្លថា៖ «ពួកគេត្រូវចាក់ទឹកសម្លនោះចោលហើយលាងសម្អាតសាច់នោះឱ្យស្អាតដូចគ្នានឹងកូនបក្សីដែលធ្លាក់ចូលក្នុងឆ្នាំងសម្លហើយងាប់ដែរ»។ ជំពូក៖ ទឹកមាត់ដែលធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាជន៍ទឹក៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលខ្ពុរមាត់រួចបានលូកដៃចូលក្នុងមាត់ហើយបន្ទាប់មកបានលូកដៃចូលទៅក្នុងភាជន៍ទឹក? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ» ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទឹកមាត់គឺស្អាតបរិសុទ្ធ» ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍អំពីទឹកមាត់ដែលធ្លាក់ចូលក្នុងភាជន៍ទឹកថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយហើយស្លេសគឺកាន់តែស្រាលជាងនេះទៅទៀត»។ ១៥៣ - ម៉ះម៉ូដអ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលវ៉ាហ៊ីដថាអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីត្រូវបានគេសួរអំពីទឹកមាត់ឬសំបោរដែលធ្លាក់ចូលទៅក្នុងទឹកអាបដាសឬទឹកងូតរបស់បុរសម្នាក់លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើវានៅដុំមូលចូរស្រង់វាចោលប៉ុន្តែប្រសិនបើវាបានរលាយចូលក្នុងទឹកនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយពីព្រោះវាមិនមែនជាភាពកខ្វក់ (ណាជីស) ទេ»។ ១៥៤ - ហើយលោកបានរៀបរាប់ថា៖ អាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលដុសធ្មេញដោយឈើដុសធ្មេញ (ស៊ីវ៉ាក) រហូតដល់មានឈាមចេញពីមាត់រួចបានជ្រលក់ឈើដុសធ្មេញនោះចូលក្នុងទឹកអាបដាសរបស់គេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើវាធ្វើឱ្យទឹកប្រែប្រួលចូរចាក់ទឹកនោះចោលប៉ុន្តែប្រសិនបើវាមិនប្រែប្រួលទេគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ» ប៉ុន្តែលោកស្អប់ខ្ពើមចំពោះបុរសដែលជ្រលក់ឈើដុសធ្មេញចូលក្នុងទឹកអាបដាសរបស់ខ្លួន។

ជំពូកស្តីអំពីការយកទឹកអាបដាសពីទឹកប្រៃ៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីភាពខុសគ្នារវាងទឹកសមុទ្រធម្មជាតិនិងទឹកអំបិលរ៉ែដែលដក់ខាប់មិនអាចហៅថាជាទឹកបរិសុទ្ធបាន។

ជំពូក៖ ការយកទឹកអាបដាសពីទឹកប្រៃ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ នៅតំបន់របស់យើងមានស្រែអំបិលហើយជួនកាលមនុស្សម្នាទៅធ្វើការនៅទីនោះស្រាប់តែដល់ពេលវេលាថ្វាយបង្គំព្រះហើយពួកគេគ្មានទឹកប្រើប្រាស់ឡើយលើកលែងតែទឹកដក់ប្រៃខ្លាំងនៅក្នុងស្រែអំបិលនោះតើការយកទឹកអាបដាសពីទឹកនោះត្រូវបានអនុញ្ញាតឬត្រូវធ្វើតាយ៉ាំមុំ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នេះមិនមែនជាទឹកធម្មតាឡើយគេត្រូវធ្វើតាយ៉ាំមុំហើយមិនត្រូវយកទឹកអាបដាសពីវាឡើយ»។ ១៥៥ - អាប៊ូម៉ាអាន់អាល់រ៉ាក្វាស៊ីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូក្វូតៃពាស់ថាលោកបានសួរម៉ាលិកអ៊ីប៊ិនអាណាស់អំពីអណ្តូងពីរដែលនៅជិតគ្នារវាងកន្លែងយកទឹកអាបដាសនិងរណ្តៅលាមក? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការយកទឹកអាបដាសពីវាដរាបណាពណ៌រសជាតិឬក្លិនរបស់វាមិនប្រែប្រួល»។ ជំពូក៖ ការយកទឹកអាបដាសពីទឹកក្តៅឧណ្ហៗ៖ លោកអ៊ីសហាកត្រូវបានគេសួរអំពីការយកទឹកអាបដាសពីទឹកក្តៅដែលគេដាំលោកបានឆ្លើយថា៖ «លោកមូចាហ៊ីដធ្លាប់ស្អប់ខ្ពើមការយកទឹកអាបដាសពីទឹកក្តៅ» ហើយលោកបានរំលឹកពីលោកយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនយ៉ាអ៍មើរថានៅពេលដែលគេយកទឹកក្តៅមកជូនលោកដើម្បីយកទឹកអាបដាសលោកបានលាយវាជាមួយទឹកត្រជាក់សិនរួចទើបយកទឹកអាបដាសពីវាហើយហាក់បីដូចជាអាប៊ូយ៉ាក្វូប (អ៊ីសហាក) ពេញចិត្តលើការលាយទឹកឱ្យឧណ្ហៗជាជាង។ ១៥៦ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសអ៊ីប៊ិនមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីហ្សែដអ៊ីប៊ិនអាស្លាមពីឪពុករបស់គាត់ថាលោកអ៊ូមើរ ﵁ ធ្លាប់បានយកទឹកអាបដាសនិងងូតទឹកពីទឹកក្តៅ។ ១៥៧ - យ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីប៊ិនហ៊ីមយ៉ារពីវ៉ាហ៍ពពីហ៊ីស្ហាមអ៊ីប៊ិនអ៊ុវ៉ាស់ពីឪពុករបស់គាត់ពីនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ ﵂ ថានាងបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានដាំទឹកឱ្យក្តៅក្រោមពន្លឺព្រះអាទិត្យជូនរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ នោះទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «កុំធ្វើបែបនេះម្តងទៀតឡើយឱហ៊ូម៉ៃរ៉ា (នាងថ្ពាល់ក្រហម) ពីព្រោះវាអាចបង្កឱ្យកើតរោគឃ្លង់»។

ជំពូកស្តីអំពីការបត់ជើងតូចក្នុងទឹកដែលកំពុងហូរ៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីភាពខុសគ្នារវាងទឹកហូរនិងទឹកនៅនឹងមួយកន្លែងនិងការលើកទឹកចិត្តឱ្យចៀសវាងការបត់ជើងតូចក្នុងប្រភពទឹក។

១៥៨ - អ៊ីសាអ៊ីប៊ិនស៊ូឡៃម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលក្វូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)សពីសាហ្វវ៉ានពីហាសសានអ៊ីប៊ិនអាហ្សហារអាល់សាក់សាក់គីថាលោកអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាល់ខាត់ត្វ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំងូតទឹកដោយទឹកដែលត្រូវកម្តៅថ្ងៃឱ្យសោះពីព្រោះវាឆាប់បង្កឱ្យកើតជំងឺឃ្លង់»។ ជំពូក៖ ការបត់ជើងតូចក្នុងទឹកដែលកំពុងហូរ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអំពីការបត់ជើងតូចក្នុងទឹកដែលកំពុងហូរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេមិនមានបាបឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើគេចៀសវាងវានោះគឺជារឿងដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាង»។ ជំពូក៖ ពាក្យដែលត្រូវសូត្រនៅពេលចូលបន្ទប់ទឹក៖ ខ្ញុំបានសួរអាប៊ូអាប់ឌុលឡោះហ៍អាះហ៍ម៉ាដថា៖ តើបុរសគប្បីសូត្រពាក្យការពារខ្លួន (ត៖អាវវុហ្ស) មុនពេលចូលបន្ទប់ទឹកដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទពិតមែនហើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើឱ្យគេសូត្រថា៖ «ឱអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ពិតប្រាកដណាស់ខ្ញុំសូមការការពារពីទ្រង់ឱ្យផុតពីពួកបីសាចឈ្មោលនិងបីសាចញី (អាល់គុពូសនិងអាល់ខាបាអ៊ីស)» ឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «មានសេចក្តីរាយការណ៍បែបនោះពីលោកអាណាស់និងលោកហ្សែដអ៊ីប៊ិនអាក្វាំ» ហាក់បីដូចជាលោកពេញចិត្តនឹងពាក្យនោះណាស់។ ១៥៩ - ហាន់ណាតអ៊ីប៊ិនអាល់សារីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូមូអាវីយ៉ាស់ពីអ៊ីស្មាអ៊ីលអ៊ីប៊ិនមូស្លីមពីអាល់ហាស្សានពីអាណាស់អ៊ីប៊ិនម៉ាលិក ﵁ ថាលោកបានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ នៅពេលដែលទ្រង់យាងចូលបន្ទប់ទឹកទ្រង់តែងតែមានបន្ទូលថា៖ «ក្នុងនាមនៃអល់ឡោះឱអល់ឡោះពិតប្រាកដណាស់ខ្ញុំសូមការការពារពីទ្រង់ឱ្យផុតពីភាពស្មោកគ្រោកនិងកខ្វក់ពីបីសាចដ៏អាក្រក់ជួជាតិនិងពីស្ហៃត្វនដែលត្រូវគេបណ្តេញចេញ»។

ជំពូកស្តីអំពីអ្នកដែលកណ្តាស់នៅក្នុងបន្ទប់ទឹក៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីការសរសើរអរគុណដល់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ក្នុងចិត្តដោយមិនបញ្ចេញសំឡេងនៅពេលកណ្តាស់ក្នុងទីកន្លែងមិនស្អាត។

ជំពូក៖ អ្នកដែលកណ្តាស់នៅក្នុងបន្ទប់ទឹក៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ ប្រសិនបើគេស្ថិតនៅក្នុងបន្ទប់ទឹករួចបានកណ្តាស់តើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេគប្បីសរសើរអរគុណដល់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)នៅក្នុងចិត្តរបស់គេ»។ ១៦០ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ៊ូស័យមពីហ៊ូស័យនពីអាល់ស្ហាក់ពីទាក់ទងនឹងបុរសដែលកណ្តាស់នៅក្នុងបន្ទប់ទឹកថា៖ «គេគប្បីសរសើរអល់ឡោះនៅក្នុងចិត្តរបស់គេ»។ ១៦១ - ស៖អ៊ីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ៊ូស័យមនិងអ៊ីស្មាអ៊ីលអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមពីអ៊ីប៊ិនអ៊ោវនពីអ៊ីប៊ិនស៊ីរីនទាក់ទងនឹងបុរសដែលកណ្តាស់នៅក្នុងបន្ទប់ទឹកថា៖ «ខ្ញុំមិនយល់ឃើញថាមានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការរំលឹកដល់អល់ឡោះនៅក្នុងចិត្តរបស់គេ»។ ជំពូក៖ ការលាងជម្រះកាយក្រោយពេលបត់ជើង (អ៊ីស្ទីនជា)៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីការជូតសម្អាតដោយដុំថ្មបីដុំលោកបានឆ្លើយថា៖ «ចំពោះខ្ញុំខ្ញុំតែងតែប្រើទឹកបន្ទាប់ពីប្រើដុំថ្មប៉ុន្តែការជូតសម្អាតដោយដុំថ្មបីដុំគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយប្រសិនបើវាស្អាតល្អដោយមិនបាច់ប្រើទឹក»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ណាមួយត្រឹមត្រូវពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ ស្តីអំពីការលាងជម្រះដោយទឹកឡើយ»។ មានគេសួរថា៖ ចុះហាឌីសរបស់នាងអាយស៊ីយ៉ាស់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នោះជាហាឌីសរបស់មូអាហ្សាះពីនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ហើយវាមិនត្រឹមត្រូវពេញលេញឡើយពីព្រោះគ្មានអ្នកណាក្រៅពីក្វាតាដាស់បានរាយការណ៍លើកឡើងវាឡើយ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ថា៖ «ដុំថ្មបីដុំនៅពេលដែលអ្នកជូតសម្អាតដោយវាគឺគ្រប់គ្រាន់និងជំនួសទឹកបានហើយប៉ុន្តែការដែលអ្នកជម្រះដោយទឹកបន្ទាប់ពីដុំថ្មគឺជារឿងដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងប្រសិនបើអ្នកយល់ឃើញថាការជូតដោយថ្មមិនទាន់ស្អាតល្អ។ ហើយកុំលាងជម្រះដោយដៃស្តាំរបស់អ្នកឱ្យសោះហើយកុំបែរមុខទៅរកទិសគីបឡាស់និងកុំបែរខ្នងដាក់ទិសគីបឡាស់ខណ៖កំពុងបត់ជើងធំឬបត់ជើងតូចឡើយ»។ ១៦២ - យ៉ះយ៉ាអាល់ហ៊ីមម៉ានីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាវ៉ាណាស់ពីក្វាតាដាស់ពីមូអាហ្សាះពីនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ថានាងបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នករាល់គ្នាបង្គាប់ប្តីរបស់អ្នកឱ្យលាងសម្អាតដានលាមកចុះពីព្រោះខ្ញុំមានការអៀនខ្មាសនឹងពួកគេពិតប្រាកដណាស់ព្យាការី ﷺ ធ្លាប់បានធ្វើបែបនោះ»។ ១៦៣ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាំម៉ាដអ៊ីប៊ិនហ្សែដពីយ៉ាហ្ស៊ីដអាល់រ៉risk ពីមូអាហ្សាះអាល់អាដាវីយ៉ាស់ពីនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ ﵂ ថានាងបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នករាល់គ្នាបង្គាប់ប្តីរបស់អ្នកឱ្យលាងសម្អាតដានលាមកនិងទឹកនោមចុះពីព្រោះខ្ញុំអៀនខ្មាសនឹងបង្គាប់ពួកគេដោយផ្ទាល់»។ ១៦៤ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនចាមៀបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូមៀសាន់ពីស៊ុហ្វយ៉ានអ៊ីប៊ិនហ៊ូស័យនពីអាល់ហាកាំពីអ៊ីប្រាហ៊ីមពីអាល់ក្វាម៉ាស់ពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ថាលោកបានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកពហុទេវនិយមបាននិយាយទៅកាន់អាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនម៉ាសអ៊ូដថា៖ ខ្ញុំគិតថាមិត្តភក្តិរបស់អ្នក (ព្យាការី) បានបង្រៀនអ្នករាល់គ្នានូវគ្រប់ៗរឿងសូម្បីតែរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាត្រូវចូលបន្ទប់ទឹកក៏ដោយ?! លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទោះបីជាអ្នកនិយាយចំអកឡើយក៏ដោយប៉ុន្តែពិតប្រាកដណាស់ទ្រង់ ﷺ បានបង្រៀនយើងមិនឱ្យបែរមុខទៅរកទិសគីបឡាស់និងមិនឱ្យបែរខ្នងដាក់វាមិនឱ្យលាងជម្រះដោយដៃស្តាំមិនឱ្យជូតសម្អាតតិចជាងដុំថ្មបីដុំនិងមិនឱ្យជូតសម្អាតដោយឆ្អឹងឬលាមកស្ងួតឡើយ»។ ១៦៥ - អាពពាសអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីមបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុររ៉ាហ្សាគពីម៉ាអ៍ម៉ារពីស៊ីម៉ាកពីអាប៊ូរីស្ហឌីនថាលោកស៊ូរ៉ាត់ក្វាស់អ៊ីប៊ិនម៉ាលិក ﵁ បានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាទៅបត់ជើងធំចូរគេផ្តល់កិត្តិយសដល់ទិសគីបឡាស់របស់អល់ឡោះដោយកុំបែរមុខទៅរកទិសគីបឡាស់ហើយចូរប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះទីកន្លែងដែលនាំមកនូវការដាក់បណ្តាសាពោលគឺ៖ ទីម្លប់ប្រភពទឹកនិងកណ្តាលទ្រូងផ្លូវហើយចូរពិនិត្យមើលទិសដៅខ្យល់ចូរលើកសម្លៀកបំពាក់ត្រង់ភ្លៅឱ្យខ្ពស់និងចូរត្រៀមដុំថ្មឱ្យបានរួចរាល់»។

ជំពូក៖ របៀបនៃការជូតសម្អាតដោយដុំថ្ម៖ អាប៊ូអាប់ឌុលឡោះហ៍ត្រូវបានគេសួរថា៖ តើរបៀបនៃការជូតសម្អាតដោយដុំថ្មត្រូវធ្វើដូចម្តេច? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ត្រូវប្រើដុំថ្មបីដុំ»។ មានគេសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើជាដុំថ្មមួយដុំដែលមានជ្រុងបី? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បានប្រសិនបើវាជាដុំថ្មធំ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំជូតសម្អាតដោយឆ្អឹងឬលាមកសត្វស្ងួតឡើយហើយយើងស្អប់ខ្ពើមការជូតសម្អាតដោយរបស់ណាដែលធ្លាប់បានយកមកជូតម្តងរួចមកហើយលើកលែងតែដុំថ្មនោះធំហើយមានជ្រុងច្រើនប្រសិនបើគេជូតដោយជ្រុងដែលមិនទាន់បានជូតនោះគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយប្រសិនបើគេដុសខាត់ដុំថ្មនោះរហូតដល់អស់ដានកខ្វក់ក៏គ្រប់គ្រាន់ដែរ»។ ១៦៦ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីវ៉ាគីអាពីស៊ីណានពីអាល់ហាស្សាន, ១៦៧ - និងហាUpSync ពីមីសអាល់ពីអាប់ឌុលម៉ាលិកពួកលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយប្រសិនបើគេបង្វិលជ្រុងវាឬដុសខាត់វា»។ ១៦៨ - ហ៊ុដពាស់អ៊ីប៊ិនខាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាំម៉ាដពីក្វាតាដាស់ពីខាល់ឡាដពីឪពុករបស់គាត់ថានsessionរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាចូលបន្ទប់ទឹកចូរគេជូតសម្អាតដោយដុំថ្មបីដុំ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «យើងមិនពេញចិត្តឱ្យគេបន្ថែមការជូតសម្អាតលើសពីប្រាំពីរដងឡើយពីព្រោះចំនួនច្រើនបំផុតដែលបានមកដល់យើងពីព្យាការី ﷺ គឺទ្រង់បានបង្គាប់ឱ្យលាងសម្អាតភាពកខ្វក់ប្រាំពីរដងហើយតិចជាងនោះគឺគ្រប់គ្រាន់នៅពេលដែលស្អាតល្អ»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហើយប្រសិនបើគេជូតសម្អាតដោយដុំថ្មបីដុំដែលមិនមែនជាលាមកសត្វនោះគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយដោយសារវាជាស៊ុនណាស់ដែលគ្មានការខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញឡើយលើកលែងតែលាមកនោះរាលដាលខ្លាំងលើសពីកន្លែងបត់ជើងធំនោះគេចាំបាច់ត្រូវតែលាងសម្អាតដោយទឹកហើយប្រសិនបើត្រង់កន្លែងនោះមានជំងឺគល់ដើមល្មើឬដំបៅដែលមានទឹករងៃហូរចេញមកនោះការជូតដោយថ្មមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយពីព្រោះវាបានលាយឡំនឹងអ្វីដែលមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យជូតដោយថ្ម»។ ១៦៩ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ថា៖ អាប់ដាស់អ៊ីប៊ិនស៊ូឡៃម៉ានបានប្រាប់យើងពីហ៊ីស្ហាមអ៊ីប៊ិនអ៊ុវ៉ាស់ពីអាំរូពីអ៊ូម៉ារ៉ោះហ៍ពីឃូហ្សៃម៉ាស់អ៊ីប៊ិនសាប៊ីតអាល់អាន់ស៊្វារី ﵁ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានបន្ទូលទាក់ទងនឹងការជូតសម្អាតកាយថា៖ «ត្រូវជូតដោយដុំថ្មបីដុំដែលគ្មានលាមកសត្វ»។

ជំពូកស្តីអំពីអ្នកដែលភ្លេចលាងជម្រះកាយ៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីសុពលភាពនៃការថ្វាយបង្គំព្រះរបស់អ្នកដែលភ្លេចលាងសម្អាតកាយក្រោយពេលបត់ជើងធំឬតូច។

១៧០ - អាយយ៉ូបអ៊ីប៊ិនមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អាល់រ៉ាកគីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាយយ៉ូបពីមូសមៀពីយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនអាប៊ីកាថៀរថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើដុំថ្មដែលធ្លាប់ជូតសម្អាតត្រូវទឹកឬត្រូវទឹកភ្លៀងលាងនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការយកវាទៅជូតសម្អាតម្តងទៀត»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលភ្លេចលាងជម្រះកាយ៖ មានគេសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់បានយកទឹកអាបដាសប៉ុន្តែភ្លេចលាងជម្រះកាយ (អ៊ីស្ទីនជា) រួចបានថ្វាយបង្គំព្រះរួចរាល់តើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវតែថ្វាយបង្គំឡើងវិញ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតអំពីបុរសដែលជូតសម្អាតដោយដុំថ្មប៉ុន្តែមិនបានលាងដោយទឹកថា៖ «ការថ្វាយបង្គំរបស់គេគឺត្រឹមត្រូវគ្រប់គ្រាន់»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលមិនបានលាងជម្រះដោយទឹកហើយបានថ្វាយបង្គំព្រះ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ត្រូវបានអនុញ្ញាតប្រសិនបើគេបានជូតសម្អាតដោយដុំថ្ម»។ ១៧១ - អាពពាសបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលវ៉ាហ៊ីដថាអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលចូលបន្ទប់ទឹកហើយមិនបានលាងជម្រះកាយរួចទើបនឹកឃើញក្រោយពេលថ្វាយបង្គំព្រះរួច? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ចូរឱ្យគេយកក្រណាត់មួយមកជូតសម្អាតប្រសិនបើមានអ្វីមួយចេញមកប្រឡាក់ក្រណាត់នោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាសនិងថ្វាយបង្គំឡើងវិញប៉ុន្តែប្រសិនបើគ្មានអ្វីចេញមកទេនោះការថ្វាយបង្គំរបស់គេគឺមានសុពលភាព»។ ជំពូក៖ ការពោលប៊ីស្មៀលឡោះហ៍នៅក្នុងការយកទឹកអាបដាស៖ មានគេសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់យកទឹកអាបដាសរួចភ្លេចពោលប៊ីស្មៀលឡោះហ៍? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេគប្បីយកចិត្តទុកដាក់លើការនោះប៉ុន្តែប្រសិនបើគេភ្លេចខ្ញុំសង្ឃឹមថាការយកទឹកអាបដាសរបស់គេគឺគ្រប់គ្រាន់»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកយកទឹកអាបដាសចូរពោលថា៖ «ប៊ីស្មៀលឡោះហ៍ (ក្នុងនាមនៃអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ))» ប្រសិនបើគេភ្លេចពោលឬយល់ខុសនោះវាគ្រប់គ្រាន់ហើយ—ប្រសិនបើអល់ឡោះសព្វព្រះហឫទ័យ—ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេចេតនាបោះបង់វាចោលឬភ្លេចពេញមួយដំណើរការអាបដាសរួចទើបនឹកឃើញនៅពាក់កណ្តាលនោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញដើម្បីឱ្យទទួលបាននូវភាពពេញលេញនៃភាពស្អាតបរិសុទ្ធ»។ ១៧២ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ដាស់អ៊ីប៊ិនស៊ូឡៃម៉ានពីហារីសាស់ពីអាំរ៉ោះហ៍ពីនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ ﵂ ថានាងបានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ នៅពេលដែលទ្រង់យកទឹកអាបដាសហើយដាក់ព្រះហស្តចូលក្នុងភាជន៍ទ្រង់តែងតែរំលឹកនាមអល់ឡោះ (ពោលប៊ីស្មៀលឡោះហ៍) ហើយទ្រង់យកទឹកអាបដាសយ៉ាងពេញលេញសព្វគ្រប់។ ១៧៣ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអាល់វ៉ាហ្សៀរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីម៉ារវ៉ានពីចារៀរពីឡៃស៍ពីម៉ាកហ៊ូលថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលយកទឹកអាបដាសដោយមិនបានរំលឹកនាមអល់ឡោះនោះគេគ្រាន់តែសម្អាតកន្លែងអាបដាសប៉ុណ្ណោះរីឯអ្នកណាដែលយកទឹកអាបដាសហើយរំលឹកនាមអល់ឡោះនោះហាក់បីដូចជាគេបានងូតសម្អាតរាងកាយទាំងមូលដូច្នោះដែរ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «ស៊ុនណាស់ពីព្យាការី ﷺ បានកន្លងមកហើយថានៅពេលដែលទ្រង់ដាក់ព្រះហស្តចូលក្នុងទឹកអាបដាសទ្រង់តែងតែពោលថា «ប៊ីស្មៀលឡោះហ៍»»។ លោកអាប៊ូយ៉ាក្វូបបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ដូច្នេះនៅពេលដែលអ្នកយកទឹកអាបដាសចូរពោលថា «ប៊ីស្មៀលឡោះហ៍» នៅពេលអ្នកចាប់ផ្តើមយកទឹកអាបដាសហើយប្រសិនបើអ្នកលាងជម្រះកាយដោយទឹកនៅពេលចាប់ផ្តើមចូររំលឹកនាមអល់ឡោះ» ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហើយអ្វីដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងគេគឺឱ្យគេពោលវានៅពេលចាប់ផ្តើមលាងបាតដៃទាំងពីរ»។

ជំពូកស្តីអំពីរបៀបនៃការយកទឹកអាបដាស៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីលំដាប់លំដោយនៃការយកទឹកអាបដាសការលាងដៃបីដងការខ្ពុរមាត់សម្អាតច្រមុះលាងមុខលាងដៃដល់កែងដៃជូតក្បាលនិងត្រចៀកនិងលាងជើងដល់កជើង។

ជំពូក៖ របៀបនៃការយកទឹកអាបដាស៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ ការលាងដៃទាំងពីរចំនួនបីដងមុនពេលយកទឹកអាបដាសតើវាជាកាតព្វកិច្ច (វ៉ាជីព) ឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «វាស្ថិតក្នុងចំណោមស៊ុនណាស់នៃទឹកអាបដាស»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើដៃទាំងពីរស្អាតល្អរួចគេមិនបានលាងវា? លោកបានផ្តល់ការបន្ធូរបន្ថយចំពោះរឿងនោះ។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកយកទឹកអាបដាសចូរលាងដៃទាំងពីររបស់អ្នកមុនពេលលូកចូលក្នុងភាជន៍ប៉ុន្តែប្រសិនបើដៃទាំងពីររបស់អ្នកស្អាតល្អនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការលូកចូលក្នុងភាជន៍មុនពេលលាងបន្ទាប់មកចូរលាងបាតដៃទាំងពីរចំនួនបីដងខ្ពុរមាត់បីដងស្រូបទឹកចូលច្រមុះបីដងហើយគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះព្រមគ្នាពីទឹកក្នុងដៃតែមួយប្រសិនបើមានទឹកនៅសល់ក្នុងដៃចូរស្រូបវាចូលច្រមុះចុះរួចលាងផ្ទៃមុខបីដងលាងដៃទាំងពីរដល់កែងដៃបីដងជូតក្បាលនិងត្រចៀកទាំងពីរទាំងផ្នែកខាងក្រៅនិងខាងក្នុងចំនួនម្តងបន្ទាប់មកលាងជើងទាំងពីរដល់កជើងបីដងហើយការលាងម្តងឬពីរដងក៏គ្រប់គ្រាន់ដែរប្រសិនបើអ្នកលាងសព្វល្អហើយបីដងគឺជាចំនួនដ៏ពេញលេញបំផុត»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហើយប្រសិនបើផ្នែកខ្លះនៃទឹកអាបដាសលាងបីដងហើយផ្នែកខ្លះលាងម្តងឬពីរដងនោះគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតដោយសារហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់អាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនហ្សែដពីព្យាការី ﷺ ថាទ្រង់ធ្លាប់បានធ្វើបែបនោះ»។ ១៧៤ - អាប៊ូបាក្រអាល់ហ៊ូមៃឌីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ុហ្វយ៉ានពីអាំរូអ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាពីឪពុករបស់គាត់ពីអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនហ្សែដថាលោកបានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានយកទឹកអាបដាសដោយទ្រង់បានលាងផ្ទៃមុខបីដងនិងលាងដៃទាំងពីរពីរដង។ ជំពូក៖ ការខ្ពុរមាត់និងការស្រូបទឹកចូលច្រមុះ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់អំពីការខ្ពុរមាត់និងការស្រូបទឹកចូលច្រមុះតើអាចធ្វើចេញពីទឹកក្នុងដៃតែមួយបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទបាន»។ មានគេសួរថា៖ តើគ្រប់គ្រាន់ទេប្រសិនបើគេមិនបានលូកម្រាមដៃចូលក្នុងមាត់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទគ្រប់គ្រាន់»។

លោកអ៊ីសហាកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះចេញពីទឹកក្នុងដៃតែមួយ»។ ១៧៥ - អាប់ឌុររ៉ោះហ៍មានអ៊ីប៊ិនមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីសាពីអាល់ក្វាស៊ីមពីអ៊ីសាពីឪពុករបស់គាត់ថាលោកបានឮអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍ ﵁ ឮបុរសម្នាក់និយាយថា៖ ខ្ញុំមិនបានដុសធ្មេញដោយឈើដុសធ្មេញអស់រយ៖ពេលបីថ្ងៃមកហើយនោះអាប៊ូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះហ៍បាននិយាយទៅកាន់គេថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកយកម្រាមដៃរបស់អ្នកដុសលើធ្មេញរបស់អ្នកក្នុងការយកទឹកអាបដាសនោះវាមានឋាន៖ស្មើនឹងការប្រើឈើដុសធ្មេញដែរ»។ ១៧៦ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមួអ៍តាមៀរពីអាល់ក្វាស៊ីមថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលបុរសម្នាក់រកមិនឃើញឈើដុសធ្មេញនោះចូរគេយកម្រាមដៃរបស់គេដុសក្នុងមាត់ចុះ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ តើការព្រួសសំបោរចេញពីច្រមុះ (អ៊ីស្ទីនស) ត្រូវធ្វើដោយដៃស្តាំឬដៃឆ្វេង? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ដោយដៃឆ្វេង»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលភ្លេចខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់ភ្លេចខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះរួចបានថ្វាយបង្គំព្រះរួចរាល់តើត្រូវយ៉ាងណា? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវតែថ្វាយបង្គំឡើងវិញ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញទាំងស្រុងទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេមិនបាច់ទេប៉ុន្តែគេត្រូវខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះរួចថ្វាយបង្គំឡើងវិញ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតអំពីអ្នកដែលភ្លេចខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះថា៖ «គេត្រូវថ្វាយបង្គំឡើងវិញហើយគ្រប់គ្រាន់ចំពោះគេក្នុងការខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះដោយមិនបាច់យកទឹកអាបដាសឡើងវិញទាំងស្រុងឡើយហើយចំពោះការងូតទឹកកាតព្វកិច្ច (ជ៉ាណាបាស់) ក៏ដូចគ្នាដែរ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមថា៖ បុរសម្នាក់ភ្លេចខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះហើយបានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវតែថ្វាយបង្គំឡើងវិញ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកភ្លេចខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះក្នុងការយកទឹកអាបដាសហើយបានថ្វាយបង្គំព្រះរួចនោះវាមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ឡើយរហូតទាល់តែអ្នកធ្វើវាឡើងវិញហើយប្រសិនបើអ្នកភ្លេចខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះក្នុងការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចចូរខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះរួចថ្វាយបង្គំឡើងវិញ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការទាំងពីរនេះនៅក្នុងការយកទឹកអាបដាសនិងការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចគឺមានតម្លៃស្មើគ្នា»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «ការខ្ពុរមាត់និងការស្រូបទឹកចូលច្រមុះគឺជាកាតព្វកិច្ច (ហ្វើរឌូ) ក្នុងការយកទឹកអាបដាសមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកយកទឹកអាបដាសឬអ្នកងូតទឹកកាតព្វកិច្ចបោះបង់វាចោលក្នុងស្ថានភាពណាមួយឡើយហើយនៅក្នុងស៊ុនណាស់របស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ—នៅពេលដែលទ្រង់បានលាងផ្ទៃមុខបីដងក្នុងការយកទឹកអាបដាសហើយបានខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះបីដង—គឺជាការពន្យល់យ៉ាងច្បាស់អំពីអ្វីដែលយើងបានពណ៌នាបន្ថែមពីលើការដែលលោកអ៊ីប៊ិនអាល់មូបារ៉កបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវថ្វាយបង្គំឡើងវិញប្រសិនបើគេបោះបង់ការទាំងពីរនេះក្នុងការយកទឹកអាបដាស»។ ១៧៧ - ពួកសហការីរបស់យើងគឺស៊ុហ្វយ៉ានអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលម៉ាលិកនិងអ្នកដទៃទៀតបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីរឿងនោះពីអ៊ីប៊ិនអាល់មូបារ៉ក។ ១៧៨ - អាប៊ូម៉ាអាន់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុររ៉ោះហ៍មានពីស៊ុហ្វយ៉ានពីហាំម៉ាដទាក់ទងនឹងបុរសដែលភ្លេចខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះថា៖ «គេត្រូវតែថ្វាយបង្គំឡើងវិញ»។ ១៧៩ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមពីអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីពីអាល់ហ្ស៊ុះរីថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលគេភ្លេចខ្ពុរមាត់និងស្រូបទឹកចូលច្រមុះនោះការថ្វាយបង្គំរបស់គេគឺមានសុពលភាពពីព្រោះកាតព្វកិច្ចត្រូវធ្វើឡើងវិញគឺចំពោះតែអ្វីដែលអល់ឡោះបានចែងបញ្ជាក់ក្នុងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)របស់ទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ»។

ជំពូកស្តីអំពីការជូតលើក្បាល៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីរបៀបជូតលើក្បាលក្នុងការយកទឹកអាបដាសដោយចាប់ផ្តើមពីផ្នែកខាងមុខទៅខាងក្រោយរួចត្រឡប់មកខាងមុខវិញ។

ជំពូក៖ ការជូតលើក្បាល៖ ខ្ញុំបានឃើញលោកអាះហ៍ម៉ាដពណ៌នាអំពីការជូតក្បាលដោយលោកបានយកដៃទាំងពីររបស់លោកចាប់ពីផ្នែកខាងមុខក្បាលត្រង់ថ្ងាសអូសទៅដល់ផ្នែកខាងក្រោមនៃក្បាលត្រង់កញ្ចឹងករួចហើយលោកបានទាញដៃទាំងពីរត្រឡប់មកពីកន្លែងនោះទៅកាន់ផ្នែកខាងមុខនៃក្បាលវិញបន្ទាប់មកលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «លោកអាលីនិងលោកអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនហ្សែដបានរាយការណ៍ថា៖ ទ្រង់បានអូសដៃទាំងពីរទៅខាងក្រោយរួចបានទាញត្រឡប់មកខាងមុខវិញ»។ ហើយលោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតអំពីការជូតលើក្បាលលោកបានឆ្លើយថា៖ «ជូតម្តងដោយដៃទាំងពីរ»។ ១៨០ - ណាស៊្រអ៊ីប៊ិនអាលីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីសាហ្វវ៉ានពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ថាលោកបានចូលជួបហ្សែដអ៊ីប៊ិនដារ៉ាស់ដែលជាអ្នកបម្រើរបស់លោកអូសម៉ានគាត់បានសួរថា៖ ឱមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) តើឱ្យខ្ញុំរៀបរាប់ប្រាប់អ្នកអំពីការយកទឹកអាបដាសរបស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ទេ? ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ បាទសូមរៀបរាប់មក។ គាត់បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឃើញលោកអូសម៉ានអ៊ីប៊ិនអាហ្វហ្វាន ﵁ បានហៅទឹកអាបដាសមករួចលោកបានខ្ពុរមាត់បីដងស្រូបទឹកចូលច្រមុះបីដងលាងផ្ទៃមុខនិងកំភួនដៃទាំងពីរបីដងជូតក្បាលរបស់លោកបីដងនិងលាងជើងទាំងពីរបីដងបន្ទាប់មកលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលពេញចិត្តចង់ទស្សនាការយកទឹកអាបដាសរបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ចូរគេមើលការយកទឹកអាបដាសរបស់ខ្ញុំនេះចុះ»។ ជំពូក៖ ការជូតក្បាលដោយដៃតែម្ខាង៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតអំពីបុរសដែលជូតក្បាលរបស់គេដោយដៃតែម្ខាង? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើដៃនោះជូតសព្វក្បាលទាំងមូលនោះគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ»។ ១៨១ - អាប៊ូម៉ាអាន់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាមៀរពីហ្សូហៃរ៍ពីសារីកថាលោកបានឮអាប៊ូសាឡាម៉ាស់អ៊ីប៊ិនអាប់ឌុររ៉ោះហ៍មានមានប្រសាសន៍ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ធ្លាប់បានលាងផ្ទៃមុខរបស់ទ្រង់ដោយព្រះហស្តស្តាំពោលគឺដោយព្រះហស្តតែម្ខាង។

ជំពូកស្តីអំពីការជូតលើផ្នែកខ្លះនៃក្បាល៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីភាពពេញចិត្តនៃការជូតសព្វក្បាលទាំងមូលនិងការបន្ធូរបន្ថយចំពោះការជូតផ្នែកខាងមុខនៃក្បាល។

ជំពូក៖ ការជូតលើផ្នែកខ្លះនៃក្បាល៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតថា៖ បុរសម្នាក់បានជូតតែផ្នែកខាងមុខនៃក្បាលរបស់គេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «អ្វីដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងគឺឱ្យគេជូតក្បាលទាំងមូល»។ ១៨២ - អាប៊ូហ៊ីស្ហាមមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាសសានពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអាប់ជឡានពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ពីនាងរ៉ូបៃយៀកប៊ីនទីមូអ៊ាវវិសថានាងបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានចាក់ទឹកជូនរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ រួចទ្រង់បានយកទឹកអាបដាសបន្ទាប់មកទ្រង់បានយកទឹកដោយព្រះហស្តម្ខាងចាក់លើព្រះហស្តម្ខាងទៀតរួចទ្រង់បានលែងទឹកចេញហើយបានយកព្រះហស្តទាំងពីរជូតលើផ្នែកខាងមុខនៃក្បាលផ្នែកខាងក្រោយសៀតផ្កាទាំងសងខាងនិងត្រចៀកទាំងសងខាងទាំងផ្នែកខាងក្រៅនិងខាងក្នុង។ ជំពូក៖ របៀបដែលស្ត្រីត្រូវជូតលើក្បាលរបស់នាង៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរថា៖ តើស្ត្រីត្រូវជូតលើក្បាលរបស់នាងយ៉ាងដូចម្តេច? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ជូតពីក្រោមស្បៃគ្របក្បាល (ឃីម៉ារ) ហើយកុំជូតពីលើស្បៃគ្របក្បាលឱ្យសោះ»។ មានគេសួរលោកថា៖ តើនាងត្រូវជូតក្បាលទាំងមូលទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «អ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនបានពោលថានាងត្រូវជូតផ្នែកខាងមុខនៃក្បាលរបស់នាងហើយពួកគេមានការខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងរឿងនេះ» ហាក់បីដូចជាលោកផ្តល់ការបន្ធូរបន្ថយក្នុងរឿងនោះប៉ុន្តែទស្សន៖ជាគោលរបស់លោកគឺត្រូវជូតក្បាលទាំងមូល។ ១៨៣ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនមូអាវីយ៉ាស់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីសារីកពីអាប់ឌុលអាល់ឡាពីអាប់ឌុររ៉ោះហ៍មានអ៊ីប៊ិនអាប៊ីឡៃឡាថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្ត្រីត្រូវជូតផ្នែកខាងមុខនៃក្បាលរបស់នាង»។

១៨៤ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនមូអាវីយ៉ាស់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីសារីកពីអាប់ឌុលការីមពីស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនអាល់មូសៃយ៉ាប់ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កាតព្វកិច្ចជូតក្បាលលើស្ត្រីគឺដូចគ្នានឹងកាតព្វកិច្ចលើបុរសដែរ»។ ជំពូក៖ អ្នកដែលភ្លេចជូតលើក្បាល៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់យកទឹកអាបដាសរួចភ្លេចជូតក្បាលរបស់គេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើទឹកអាបដាសបានស្ងួតអស់ហើយនោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញទាំងស្រុង»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «អ្នកណាដែលភ្លេចជូតក្បាលរបស់គេរហូតទាល់តែទឹកអាបដាសស្ងួតនោះគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ មានគេសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើគេកំពុងស្ថិតក្នុងការថ្វាយបង្គំព្រះហើយពុកចង្ការបស់គេនៅសើមតើគេអាចយកសំណើមនោះមកជូតក្បាលបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេមិនបានឡើយ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតអំពីបុរសដែលភ្លេចជូតក្បាលលោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើទើបតែកន្លងផុតបន្តិចបន្តួចគេត្រូវជូតក្បាលរបស់គេហើយលាងជើងទាំងពីរឡើងវិញ—ដោយផ្អែកលើលំដាប់ក្នុងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គម្ពីរគួរអាន—ប៉ុន្តែប្រសិនបើទឹកអាបដាសស្ងួតហើយគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញទាំងស្រុង»។ មានគេសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ ចុះបុរសដែលភ្លេចជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើទើបតែកន្លងផុតបន្តិចបន្តួចគេអាចជូតបានប៉ុន្តែប្រសិនបើទឹកអាបដាសស្ងួតហើយគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមថា៖ បុរសម្នាក់យកទឹកអាបដាសរួចភ្លេចជូតក្បាលហើយស្រាប់តែត្រូវទឹកភ្លៀងស្រក់លើក្បាល? លោកបានឆ្លើយថា៖ «វាមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយលើកលែងតែត្រូវទឹកភ្លៀងហើយគេយកដៃទាំងពីរជូតក្បាលដោយចេតនាដើម្បីការនោះ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកភ្លេចជូតក្បាលហើយនៅក្នុងដៃឬពុកចង្ការបស់អ្នកនៅមានសំណើមនោះវាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកក្នុងការយកសំណើមក្នុងដៃឬពុកចង្ការមកជូតក្បាលប៉ុន្តែការដែលអ្នកយកទឹកថ្មីមកជូតគឺជារឿងដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងដោយសារមានសេចក្តីរាយការណ៍ពីព្យាការី ﷺ ថាទ្រង់បានយកទឹកថ្មីសម្រាប់ក្បាលរបស់ទ្រង់ហើយគ្មានសេចក្តីរាយការណ៍ត្រឹមត្រូវថាទ្រង់ជូតដោយទឹកសេសសល់ក្នុងដៃឡើយហើយក៏គ្មានសេចក្តីរាយការណ៍ក្នុងករណីភ្លេចថាមិនអនុញ្ញាតរហូតទាល់តែយកទឹកថ្មីនោះដែរហើយអ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនក្រោយពីសម័យទ្រង់បានយល់ឃើញថាវាត្រូវបានអនុញ្ញាត»។ ១៨៥ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ថា៖ អាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនវ៉ាហ៍ពបានប្រាប់យើងពីអាំរូអ៊ីប៊ិនអាល់ហារិសពីហាប់ពានពីអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនហ្សែដអ៊ីប៊ិនអាស៊ិមថាលោកបានឃើញរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ យកទឹកអាបដាសហើយទ្រង់បានជូតព្រះសិរសា (ក្បាល) របស់ទ្រង់ដោយទឹកថ្មីដែលមិនមែនជាទឹកសេសសល់ពីការយកទឹកអាបដាសឡើយ។ ១៨៦ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាអាល់ណៃសាប៊ូរីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនណាហ្វៀពីម៉ាលិកអ៊ីប៊ិនអាណាស់អំពីបុរសដែលយកទឹកអាបដាសខណ៖ពាក់ស្រោមជើងស្បែករួចបានភ្លេចជូតលើស្រោមជើងស្បែករហូតទាល់តែទឹកអាបដាសស្ងួតហើយបានថ្វាយបង្គំព្រះរួច? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ចូរឱ្យគេជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររួចថ្វាយបង្គំឡើងវិញហើយគេមិនបាច់យកទឹកអាបដាសឡើងវិញឡើយប្រសិនបើគេបានពាក់ស្រោមជើងស្បែកនោះក្នុងសភាពមានភាពស្អាតបរិសុទ្ធ»។ ហើយមានគេសួរអំពីអ្នកដែលភ្លេចជូតលើស្រោមជើងស្បែកលោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើទឹកអាបដាសបានស្ងួតគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញប៉ុន្តែប្រសិនបើវាមិនទាន់ស្ងួតទេនោះការជូតលើស្រោមជើងស្បែកគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ»។