បញ្ហាច្បាប់រៀបរាប់ដោយអាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាហ៍ម៉ាត់

ឱព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំសូមទ្រង់ជួយនិងសូមទ្រង់បំពេញឱ្យបានល្អឥតខ្ចោះឱអង្គដ៏សប្បុរសបំផុត! ជំពូកស្តីពីទឹកដែលប្រែប្រួលដោយសារណាជាស (ភាពមិនស្អាត) ១ - ខ្ញុំ (អាប់ឌុលឡោះហ៍) បានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំ (អ៊ីម៉ាំអាះហ៍ម៉ាដ) អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានជីកអណ្តូងមួយនៅក្នុងផ្ទះហើយចម្ងាយរវាងអណ្តូងនោះនិងលេណដ្ឋានក្បែរពន្ធនាគារគឺប្រមាណ ១៥ ហត្ថហើយទឹកដែលចេញមកមានការប្រែប្រួលពណ៌តើលោកយល់យ៉ាងណាដែរចំពោះរឿងនេះ? លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើក្លិនរបស់វាល្អហើយប្រសិនបើក្លិនមិនល្អទេគឺពិនិត្យរសជាតិ។ បន្ទាប់មកលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើការប្រែប្រួលទឹកនោះបណ្តាលមកពីណាជាសនៃពន្ធនាគារនោះកុំចូលទៅជិតទឹកនេះឡើយពោលគឺត្រូវផ្អាកប្រើប្រាស់អណ្តូងនោះ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើទឹកនេះនៅពេលដែលគេដងចេញអស់ហើយទឹកដែលចេញមកថ្មីត្រឡប់ទៅជាគ្មានការប្រែប្រួលពណ៌ក្លិនឬរសជាតិវិញនោះខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ២ - ខ្ញុំបានអានជូនឪពុករបស់ខ្ញុំដោយគាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើក្លិនរបស់ទឹកមានការប្រែប្រួលដោយសារតែមានរបស់អ្វីមួយធ្លាក់ចូលក្នុងនោះដូចជាសាកសពសត្វឬសត្វបក្សីធ្លាក់ចូលហើយងាប់នោះខ្ញុំមិនគាប់ចិត្តឱ្យយកវាមកធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)ឡើយ។ ៣ - ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើសត្វកន្លាត (ស៊្រស៊ើរ) ធ្លាក់ចូលក្នុងទឹកហើយត្រូវបានស្រង់ចេញមកវិញទាំងរស់?

ជំពូកស្តីពីទឹកវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)ដែលខ្ទាតត្រូវសម្លៀកបំពាក់ (ចំណងជើងជំពូកស្តីពីភាពស្អាតនៃទឹកដែលប្រើរួចក្នុងការយកវូឌូនៅពេលខ្ទាតត្រូវសម្លៀកបំពាក់ឬស្បែកជើង)។

គាត់ (ឪពុករបស់ខ្ញុំ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើទឹកនោះតិចខ្ញុំមិនគាប់ចិត្តឡើយហើយប្រសិនបើវាជាសត្វដែលរស់នៅតាមបង្គន់និងលូបង្ហូរទឹកកខ្វក់នោះខ្ញុំមិនគាប់ចិត្តឱ្យយកទឹកនោះមកធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)ឡើយ។ គាត់បានបន្តថា៖ ចំណែកសត្វត្រីប្រសិនបើវាធ្វើឱ្យទឹកប្រែប្រួលខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ៤ - ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះកង្កែបនិងអណ្តើក? គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំមិនហ៊ានសម្រេចលើរឿងនោះទេប៉ុន្តែការទទួលទានសាច់អណ្តើកគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ៥ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើចម្ងាយជិតបំផុតប៉ុន្មានរវាងប្រភពទឹកនិងកន្លែងបន្ទោបង់? គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ដរាបណាទឹកនោះមិនមានក្លិនស្អុយនិងមិនប្រែប្រួលរសជាតិរបស់វា។ ៦ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីអណ្តូងដែលសត្វស្លាបចាបឬសត្វស្រដៀងគ្នានេះធ្លាក់ចូល។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយដរាបណាវាមិនធ្វើឱ្យប្រែប្រួលក្លិនឬរសជាតិ។ គាត់បានបន្តថា៖ លើកលែងតែប្រសិនបើមានទឹកនោមឬលាមកសើមនោះអ្វីដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងគេគឺត្រូវដងទឹកអណ្តូងនោះចេញទាំងអស់។ ជំពូកស្តីពីទឹកវូឌូដែលខ្ទាតត្រូវសម្លៀកបំពាក់ ៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីទឹកសម្អាតនៅពេលដែលមនុស្សបានសម្អាតខ្លួនដោយទឹកនោះហើយទឹកនោះខ្ទាតត្រូវស្រោមជើងស្បែក (ឃុហ្វ) ឬស្បែកជើងរបស់គាត់តើគប្បីត្រូវលាងវាឬទេ? គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ មិនចាំបាច់លាងឡើយហើយកុំខ្វល់ខ្វាយនឹងរឿងនោះទាល់តែសោះ។ ជំពូកស្តីពីទឹកដែលណាជាសធ្លាក់ចូលឬអ្នកមានជុនុពបានងូតទឹកក្នុងនោះ ៨ - ឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរខណ៖ដែលខ្ញុំកំពុងស្តាប់អំពីទឹកនៅនឹង (ទឹកមិនហូរ) ដែលគេយកមកធ្វើវូឌូពោលគឺនៅពេលដែលមានណាជាសនៅក្នុងនោះ។

គាត់ (អ៊ីម៉ាំអាះហ៍ម៉ាដ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ហាឌីޘរបស់ព្យាការី ﷺ បានចែងថា៖ «ប្រសិនបើទឹកមានបរិមាណពីរគុលឡះហ៍ (ប្រហែល ២០០ លីត្រ) វាមិនកខ្វក់ដោយសារណាជាសឡើយ»។ ហើយពីរគុលឡះហ៍នោះ Ibn Jurayj បាននិយាយថា៖ អ្វីដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំពិចារណាគឺថាមួយគុលឡះហ៍ក្នុងចំណោមពាងធំៗនៃតំបន់ហាហ្សារគឺផ្ទុកបានស្មើនឹងពីរបំពង់ស្បែក។ ៩ - ខ្ញុំបានអានជូនឪពុករបស់ខ្ញុំដោយសួរថា៖ ប្រសិនបើអ្នកមានជុនុពបានងូតទឹកនៅក្នុងអណ្តូងឬថ្លុកទឹកដែលមានបរិមាណតិចជាងពីរគុលឡះហ៍តើវាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គាត់ដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ មិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយ។ ១០ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីអណ្តូងដែលទឹកនោមបានហូរស្រោចចូលក្នុងនោះ។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ត្រូវដងទឹកចេញទាំងអស់ពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់មិនឱ្យនោមនៅក្នុងទឹកនៅនឹងឡើយ។ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ ចុះប្រសិនបើពួកគេមិនដឹងច្បាស់ថាពួកគេបានយកទឹកនោះមកធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)អស់រយ៖ពេលប៉ុន្មានថ្ងៃហើយសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)នោះ? គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ត្រូវសងការសឡាតទាំងនោះឡើងវិញ។ មានគេសួរទៀតថា៖ ចុះប្រសិនបើពួកគេមិនដឹងច្បាស់ថាពួកគេបានសឡាតអស់រយ៖ពេលប៉ុន្មានថ្ងៃ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ពួកគេត្រូវប៉ាន់ប្រមាណតាមចំនួនច្រើនបំផុតដែលពួកគេគិតរហូតដល់ចិត្តរបស់ពួកគេអស់មន្ទិលសង្ស័យ។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះសម្លៀកបំពាក់? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវបោកគក់សម្លៀកបំពាក់ទាំងនោះ។ ជំពូកស្តីពីសត្វកណ្តុរធ្លាក់ចូលក្នុងប្រេង ១១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសត្វកណ្តុរដែលធ្លាក់ចូលក្នុងប្រេងខណ៖ដែលប្រេងនោះមានបរិមាណច្រើនជាងប្រាំបំពង់ស្បែក។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រេងតាមទស្សន៖របស់ខ្ញុំគឺមិនស្ថិតក្នុងឋាន៖ដូចទឹកឡើយពីព្រោះទឹកគឺជាសារធាតុសម្អាតដ៏បរិសុទ្ធសម្រាប់គ្រប់វត្ថុទាំងអស់រីឯប្រេងមិនអាចជំនួសទឹកបានឡើយហើយខ្ញុំមិនហ៊ានអនុញ្ញាតវាឡើយ។ ប្រសិនបើប្រេងជំនួសទឹកបាននោះនៅពេលដែលទឹកនោមប្រឡាក់ត្រូវសម្លៀកបំពាក់ហើយគេយកប្រេងមកលាងនោះវានឹងស្អាតហើយប៉ុន្តែការសម្អាតមិនអាចធ្វើឡើងដោយប្រេងបានឡើយ។ ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរលាងវាដោយទឹក» ពីព្រោះទឹកគឺជាសារធាតុសម្អាតដ៏បរិសុទ្ធ។ ១២ - ខ្ញុំបានសួរថា៖ លោក Abu Musa អាល់-Ash'ari បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចូរច្របល់វាជាមួយម្សៅសាវីកហើយលក់វាប៉ុន្តែកុំលក់វាឱ្យមូស្លីមឡើយ។ គាត់ (ឪពុករបស់ខ្ញុំ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំមិនគាប់ចិត្តឱ្យលក់សាកសពសត្វឡើយ។ ១៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសត្វកណ្តុរដែលធ្លាក់ចូលក្នុងប្រេង។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើប្រេងនោះកកគេត្រូវដកយកសត្វកណ្តុរនិងប្រេងជុំវិញវានោះបោះចោលហើយអ្វីដែលជារាវគឺមិនត្រូវទទួលទានឡើយ។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ទោះបីជាវាតិចឬច្រើនក៏ដោយឬ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំមិនធ្លាប់ឮលើសពីនេះឡើយហើយប្រេងមិនស្ថិតក្នុងឋាន៖ដូចទឹកឡើយពីព្រោះវាមិនដូចទឹកទេវាជាអាហារសម្រាប់បរិភោគរីឯទឹកគឺសម្រាប់សម្អាតកាយ។ លោក Abu Musa បាននិយាយថា៖ ចូរច្របល់ម្សៅសាវីកជាមួយប្រេងឬប៊័រនោះហើយលក់វាប៉ុន្តែកុំលក់ឱ្យមូស្លីមហើយត្រូវបញ្ជាក់ការពិតដល់គេ។ ១៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើគេអាចយកប្រេងនោះមកបំភ្លឺចង្កៀងបានដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយប្រសិនបើពួកគេមិនប៉ះពាល់វាដោយផ្ទាល់ដៃពីព្រោះវាជាណាជាស។ ១៥ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើគេអាចយកវាទៅលាបស្បែកសត្វបានដែរឬទេ?

ជំពូកស្តីពីទឹកដែលប្រែប្រួលដោយសារវត្ថុស្អាតបរិសុទ្ធ (ត្វាហ៊ីរ) (ចំណងជើងជំពូកស្តីពីទឹកដែលប្រែប្រួលដោយសារវត្ថុស្អាតដូចជាន៉ាប៊ីហ្សដើមឈើឬផ្កានិងច្បាប់ស្តីពីការយកវាមកធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន) ឬការធ្វើតាយ៉ាំមុំ)។

គាត់ (ឪពុករបស់ខ្ញុំ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ មិនត្រូវលាបឡើយពីព្រោះស្បែកនោះគេយកមកច្រកទឹកផឹកនិងពាក់លើខ្លួន។ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ មិនត្រូវលាបស្បែកសត្វដោយប្រេងនោះឡើយដោយសារតែស្បែកនោះត្រូវបានគេយកទៅធ្វើជាថង់ទឹកនិងបំពង់ស្បែកដូច្នេះវានឹងស្រូបយករសជាតិនោះប៉ុន្តែគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការយកវាទៅលាបទូក។ ១៦ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសត្វកណ្តុរដែលធ្លាក់ចូលក្នុងប៊័រឬប្រេង។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ហាឌីޘរបស់អាល់-Zuhri ពី Sa'id ពីអាប៊ូហ៊ូរ៉ាយរ៉ោះពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ដែលត្រូវបានរាយការណ៍ដោយ Ma'mar បានចែងថា៖ «ប្រសិនបើវាកកចូរពួកអ្នកយកសត្វកណ្តុរនិងអ្វីដែលនៅជុំវិញវាបោះចោលប៉ុន្តែប្រសិនបើវាជារាវចូរពួកអ្នកកុំចូលទៅជិតវាឡើយ» ហើយអ្នកខ្លះបានរាយការណ៍ថា៖ «កុំបរិភោគវាឡើយ»។ ជំពូកស្តីពីទឹកដែលប្រែប្រួលដោយសារវត្ថុស្អាតបរិសុទ្ធ ១៧ - ឪពុករបស់ខ្ញុំបានដំណាលប្រាប់ខ្ញុំថា៖ អាល់-Walid ibn មូស្លីមបានដំណាលដល់យើងដោយនិយាយថាអាល់-Awza'i បានដំណាលដល់យើងពី Yahya ibn Abi Kathir ពី 'Ikrimah ដែលបាននិយាយថា៖ ទឹកណាប៊ីហ្ស (ទឹកត្រាំផ្លែឈើមិនទាន់ឡើងមេ) អាចយកមកធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)បានប្រសិនបើគេរកទឹកផ្សេងមិនបាន។ អាល់-Awza'i បាននិយាយថា៖ ប្រសិនបើវាស្រវឹងមិនត្រូវយកវាមកធ្វើវូឌូឡើយ។ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ក្រោយហាឌីޘនេះថា៖ រាល់របស់អ្វីដែលប្រែប្រួលផុតពីឈ្មោះថា «ទឹក» នោះខ្ញុំមិនគាប់ចិត្តឱ្យយកវាមកធ្វើវូឌូឡើយ។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ អល់ឡោះ ﷻ បានមានបន្ទូលថា៖ ﴿ប្រសិនបើពួកអ្នករកទឹកមិនបាននោះចូរពួកអ្នកធ្វើតាយ៉ាំមុំចុះ﴾។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ការធ្វើតាយ៉ាំមុំគឺខ្ញុំពេញចិត្តជាងការយកទឹកណាប៊ីហ្សមកធ្វើវូឌូ។ ជំពូកស្តីពីបុរសយកវូឌូដោយទឹកសេសសល់ពីវូឌូរបស់ស្ត្រី ១៨ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយដែលស្ត្រីយកវូឌូខណ៖ដែលបុរសមើលឃើញនាងដរាបណានាងមិននៅដាច់តែឯងជាមួយទឹកនោះយោងតាមហាឌីޘរបស់ Ibn Sarjis។

ជំពូកស្តីពីការងូតទឹកសម្អាតកាយដោយទឹកបន្ទប់ទឹកសាធារណ៖ (ហាំម៉ាម) (ចំណងជើងជំពូកស្តីពីការងូតទឹកសម្អាតកាយនិងការយកវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)ដោយប្រើប្រាស់ទឹកនៃបន្ទប់ទឹកសាធារណ៖ ហាំម៉ាម)។

១៩ - ខ្ញុំបានអានជូនឪពុករបស់ខ្ញុំដោយសួរអំពីស្ត្រីនៅពេលដែលនាងនៅដាច់តែឯងជាមួយទឹកវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)នោះ។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំមិនគាប់ចិត្តឱ្យបុរសយកវូឌូដោយទឹកសេសសល់របស់នាងឡើយលើកលែងតែពួកគេទាំងពីរយកវូឌូរួមគ្នា។ ជំពូកស្តីពីការងូតទឹកដោយទឹកបន្ទប់ទឹកសាធារណ៖ (ហាំម៉ាម) ២០ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីការងូតទឹកសម្អាតកាយដោយទឹកហាំម៉ាម។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ មិនត្រូវងូតដោយទឹកហាំម៉ាមឡើយ។ ២១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើមនុស្សអាចងូតទឹកដោយទឹកហាំម៉ាមបានដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ទេ! ខ្ញុំបានសួរគាត់បន្តគាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ បើដូច្នោះតើយើងទៅទីនោះធ្វើអ្វី? ជំពូកស្តីពីទឹកសេសសល់ពីការផឹករបស់សត្វពាហន៖៖ អ្វីដែលស្អប់ខ្ពើមនិងអ្វីដែលគ្មានបញ្ហា ២២ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្វីដែលស្អប់ខ្ពើមពីទឹកសេសសល់ (ស៊ូអ៊្រ) របស់សត្វពាហន៖ទាំងអស់និងអ្វីដែលគ្មានបញ្ហាពីវា។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គេស្អប់ខ្ពើមទឹកសេសសល់របស់សត្វលាហើយទឹកសេសសល់របស់សត្វឆ្កែគឺត្រូវលាងជាច្រើនដង។ ២៣ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីទឹកមាត់របស់សត្វលាឬញើសរបស់វាដែលប្រឡាក់ត្រូវសម្លៀកបំពាក់ហើយគាត់បានស្អប់ខ្ពើមវាដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ វាជាណាជាសឬជារបស់កខ្វក់ស្មោកគ្រោក។ ២៤ - ខ្ញុំបានអានជូនឪពុករបស់ខ្ញុំដោយសួរថា៖ តើមនុស្សអាចយកវូឌូពីទឹកសេសសល់របស់សត្វពាហន៖ និងសត្វបក្សីទាំងប្រភេទសត្វដែលគេបរិភោគសាច់និងមិនបរិភោគសាច់បានដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ចំពោះទឹកសេសសល់របស់សត្វលានិងសត្វឡាគឺមិនត្រូវយកមកធ្វើវូឌូឡើយ។ ចំណែកសេះសត្វពាហន៖ទូទៅនិងចៀម...

ជំពូកស្តីពីភក់ទឹកភ្លៀងដែលខ្ទាតត្រូវសម្លៀកបំពាក់ (ចំណងជើងជំពូកស្តីពីភក់ទឹកភ្លៀងនៅលើដងផ្លូវដែលខ្ទាតត្រូវសម្លៀកបំពាក់ឬស្បែកជើងនិងការលើកលែងចំពោះការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ))។

...និងសត្វអូដ្ឋព្រមទាំងសត្វគោគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ គាត់បានបន្តថា៖ ទឹកសេសសល់របស់សត្វព្រាបគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយហើយមាន់ប្រសិនបើកន្លែងស៊ីចំណីរបស់វាមិនមែនជាកន្លែងស្មោកគ្រោក។ គាត់បានបន្តថា៖ ចំណែកសត្វបក្សីណាដែលកន្លែងស៊ីចំណីរបស់វាមិនច្បាស់លាស់នោះខ្ញុំមិនគាប់ចិត្តឡើយ។ ២៥ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍អំពីសត្វឆ្កែដែលលិទ្ធក្នុងភាជន៖ ដោយមានសេចក្តីរាយការណ៍ពីព្យាការី ﷺ តាមរយ៖ អាប៊ូហ៊ូរ៉ាយរ៉ោះថា៖ ត្រូវលាងប្រាំពីរដងដោយលើកទីមួយលាងដោយដីខ្សាច់។ ហើយ Ibn Mughaffal បានរាយការណ៍ពីព្យាការី ﷺ ថា៖ ត្រូវលាងប្រាំពីរដងហើយលើកទីប្រាំបីត្រូវលាងដោយដីខ្សាច់។ ២៦ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីឆ្កែប្រមាញ់ (សាឡូគី) ដែលផឹកទឹកក្នុងភាជន៖។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវលាងប្រាំពីរដងដោយលើកមួយត្រូវលាងដោយដីខ្សាច់។ ២៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីទឹកសេសសល់របស់សត្វឆ្មា។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ជំពូកស្តីពីភក់ទឹកភ្លៀងដែលខ្ទាតត្រូវសម្លៀកបំពាក់ ២៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលសម្លៀកបំពាក់របស់គាត់ប្រឡាក់ភក់ទឹកភ្លៀងខណ៖ដែលវាលាយឡំជាមួយទឹកនោមរបស់សត្វលានិងសត្វពាហន៖។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ជំពូកស្តីពីលាមកសត្វឬទឹកនោមដែលប្រឡាក់ស្បែកជើងឬសម្លៀកបំពាក់ ២៩ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍អំពីលាមកសត្វសើមប្រសិនបើវាជាលាមកសត្វលាឬសត្វឡានោះខ្ញុំពេញចិត្តឱ្យគាត់លាងវាចេញប៉ុន្តែប្រសិនបើមិនមែនមកពីសត្វលាទេគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ដូចគ្នានេះដែរចំពោះស្រោមជើងស្បែក (ឃុហ្វ) ប្រសិនបើលាមកមនុស្សឬទឹកនោមប្រឡាក់ត្រូវស្រោមជើងស្បែកនោះត្រូវតែលាងវាចេញហើយគាត់ត្រូវសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ឡើងវិញប្រសិនបើគាត់មិនបានលាងវា។ ៣០ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីលាមកនិងទឹកនោមរបស់សត្វពាហន៖។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ក្នុងបញ្ហានេះមានការខ្វែងគំនិតគ្នាអ្នកប្រាជ្ញខ្លះស្អប់ខ្ពើមវា។ ចំណែកលាមកសត្វដែលប្រឡាក់ត្រូវសម្លៀកបំពាក់គឺមានការខ្វែងគំនិតគ្នា។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើវាប្រឡាក់ត្រូវស្បែកជើងហើយគេបានជូតវានឹងកន្លែងស្អាតនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយគេអាចពាក់វាសឡាតបាន។ ៣១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់បានជាន់លើលាមកសើមខណ៖ដែលជើងរបស់គាត់ពាក់ស្រោមជើងស្បែកហើយបន្ទាប់មកវាក៏ស្ងួតតើគាត់ត្រូវលាងវាឬកោសវាចេញ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវលាងវា។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើគាត់គ្រាន់តែកោសវាចេញ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ លាមកមនុស្សមិនអាចស្អាតដោយការកោសឡើយគឺទាល់តែលាងដោយទឹក។ ៣២ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ ប្រសិនបើគេដើរកាត់កន្លែងមួយដែលគេមិនដឹងច្បាស់ថាជាលាមកឬជាទឹកនោមនោះ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ដីស្អាតដែលគេដើរជាន់ជាបន្តបន្ទាប់គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយពីព្រោះដីមួយផ្នែកអាចសម្អាតដីមួយផ្នែកទៀតបាន។ ៣៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ ប្រសិនបើខ្សែស្បែកជើងរបស់បុរសម្នាក់ប្រឡាក់តំណក់ទឹកនោមតូចៗ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវលាងវាហើយសម្លៀកបំពាក់ក៏ត្រូវលាងដូចគ្នាដែរ។ ៣៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើទឹកនោមណាខ្លះដែលចាត់ទុកជាណាជាស? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ទឹកនោមទាំងអស់សុទ្ធតែជាណាជាសលើកលែងតែទឹកនោមរបស់សត្វដែលគេបរិភោគសាច់ប៉ុណ្ណោះ។ ៣៥ - ខ្ញុំបានអានជូនឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលជាន់លាមកខណ៖ដែលជើងពាក់ស្រោមជើងស្បែកហើយគាត់លាងវាឬកោសវាចេញ។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ អ្វីដែលជាលាមកជាក់លាក់ឬទឹកនោមជាក់លាក់គឺត្រូវតែលាង។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ដើរកាត់កន្លែងមួយដោយគ្រាន់តែស្មានហើយមិនដឹងច្បាស់ថាជាលាមកឬទឹកនោមទេនោះដីស្អាតដែលគាត់ដើរជាន់ជាបន្តបន្ទាប់នឹងសម្អាតវា។ ៣៦ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសម្លៀកបំពាក់ដែលប្រឡាក់ទឹកនោមតើគ្រប់គ្រាន់ដោយគ្រាន់តែជ្រលក់ក្នុងទឹកឬត្រូវតែដុសខាត់? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវលាងប្រាំពីរដងនិងពូតវាឱ្យស្ងួត។ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ មានមនុស្សខ្លះបានសម្រាលក្នុងរឿងនេះដោយលើកយកភស្តុតាងថាព្យាការី ﷺ បានអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេផឹកទឹកនោមសត្វអូដ្ឋ។ ៣៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ ចុះសត្វសេះ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ សាច់សេះគឺអាចបរិភោគបានយោងតាមហាឌីޘរបស់ Asma ប៊ិនត៍ Abi Bakr ថា៖ «យើងបានអារសត្វសេះមួយក្បាលនៅក្នុងសម័យកាលរបស់ព្យាការី ﷺ ហើយយើងបានបរិភោគវា»។ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើទឹកនោមរបស់សេះជាណាជាសដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំបានប្រាប់អ្នកហើយថាទឹកនោមទាំងអស់សុទ្ធតែជាណាជាសលើកលែងតែសត្វដែលគេបរិភោគសាច់ប៉ុណ្ណោះ។

ជំពូកស្តីពីការលាងដៃទាំងសងខាងពេលក្រោកពីដំណេកពេលយប់ (ចំណងជើងជំពូកស្តីពីបញ្ញត្តិនៃការលាងសម្អាតដៃទាំងសងខាងបីដងមុននឹងជ្រលក់ចូលក្នុងភាជន៍ទឹកនៅពេលក្រោកពីដំណេកពេលយប់យោងតាមស៊ុណ្ណះហ៍របស់ព្យាការី ﷺ)។

ជំពូកស្តីពីការលាងដៃទាំងសងខាងពេលក្រោកពីដំណេកពេលយប់ ៣៨ - ខ្ញុំ (អាប់ឌុលឡោះហ៍) បានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំ (អ៊ីម៉ាំអាះហ៍ម៉ាដ) អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានលូកដៃចូលក្នុងភាជន៍ទឹកខណ៖ដែលគាត់ស្ថិតក្នុងសភាពជុនុពដោយមិនមានភាពកខ្វក់ (ណាជាស) ណាមួយប៉ះពាល់ដៃគាត់ឡើយហើយគាត់មិនបានគេងលក់នោះទេ។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើគាត់មិនទាន់បានគេងលក់ទេខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់បានគេងលក់គាត់ត្រូវតែលាងដៃនោះជាមុនសិន។ ជំពូកស្តីពីស្បែកសត្វងាប់ (ម៉ៃតះហ៍) នៅពេលត្រូវបានសម្លាប់ស្បែក (ដាប់ឃ៍) ៣៩ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំប្រកាន់យកតាមហាឌីޘរបស់ Ibn 'Ukaym ដែលថា៖ សារលិខិតរបស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមកដល់ពួកយើងមុនពេលមរណភាពរបស់លោក ﷺ មួយខែដោយបានបង្គាប់ថា៖ «ពួកអ្នកកុំទាញផលប្រយោជន៍ពីសត្វងាប់មិនថាស្បែក (អ៊ីហាប) ឬសរសៃពួររបស់វាឡើយ»។ ចំណែកហាឌីޘរបស់អ៊ីប៊ីនអាប់បាសវិញគឺមានការខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងការរាយការណ៍៖ អាល់-Zuhri បានរាយការណ៍ពី 'Ubaydullah ពីអ៊ីប៊ីនអាប់បាសពី Maymunah ដោយមិនបានលើកឡើងអំពីការសម្លាប់ស្បែកឡើយរីឯ Ibn 'Uyaynah បានលើកឡើងអំពីការសម្លាប់ស្បែកប៉ុន្តែ Ma'mar និងម៉ាលីកមិនបានលើកឡើងឡើយហើយខ្ញុំយល់ឃើញថាវាជាការច្រឡំ។ Ma'mar បាននិយាយថាអាល់-Zuhri បាននិយាយថា៖ គេអាចទាញផលប្រយោជន៍ពីស្បែកបានទោះបីជាមិនបានសម្លាប់ស្បែកក៏ដោយយោងតាមបន្ទូលរបស់លោក ﷺ ថា «តើពួកអ្នកមិនទាញផលប្រយោជន៍ពីស្បែករបស់វាទេឬ?»។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ Abd អាល់-Razzaq បានដំណាលរឿងនេះដល់ពួកយើងពី Ma'mar។ ៤០ - ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចំណែកហាឌីޘរបស់ Zayd ibn Aslam ពី Ibn Wa'lah ពីអ៊ីប៊ីនអាប់បាសដែលថា៖ ខ្ញុំបានឮព្យាការី ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «រាល់ស្បែកសត្វដែលត្រូវបានសម្លាប់ស្បែករួចនោះវាពិតជាស្អាតបរិសុទ្ធហើយ»។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ Isma'il ibn Abi Khalid បានរាយការណ៍ពីអាល់-Sha'bi ពី 'Ikrimah ដូចគ្នានេះដែរ។ ប៉ុន្តែឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំប្រកាន់យកតាមហាឌីޘរបស់ Ibn 'Ukaym។ ៤១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីខ្សែស្បែកឆៅ (អាល់កុដដ៍) ដែលគេយកមកដេរប៉ាក់...

ជំពូកស្តីពីការដេរប៉ាក់ឬចងដោយរោមជ្រូក (ចំណងជើងជំពូកស្តីពីបញ្ញត្តិនៃការប្រើប្រាស់រោមជ្រូកក្នុងការដេរសម្ភារឬស្បែកជើងនិងសុពលភាពនៃការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ដោយពាក់សម្ភារទាំងនោះ)។

គាត់ (ឪពុករបស់ខ្ញុំ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើស្បែកឆៅនោះមិនត្រូវបានសម្លាប់ស្បែកទេនោះមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយហើយមិនត្រូវទាញផលប្រយោជន៍ពីវាឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើវាជាសត្វដែលត្រូវបានកាត់ក (ហ្សាកាត) និងអារកដោយត្រឹមត្រូវនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្សែស្បែកឆៅដែលធ្វើពីសត្វលាគឺមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យប្រើប្រាស់ឡើយពោលគឺមិនត្រូវយកមកដេរប៉ាក់ឬយកមកប្រើប្រាស់ក្នុងកិច្ចការអ្វីឡើយពីព្រោះទោះបីជាសត្វលាត្រូវបានអារកក៏ដោយក៏សាច់របស់វាមិនត្រូវអនុញ្ញាតឱ្យបរិភោគដែរហើយសត្វងាប់គឺមិនត្រូវទាញផលប្រយោជន៍ពីវាឡើយ។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍អំពីសត្វអូដ្ឋថា៖ ខ្សែស្បែកដែលធ្វើពីអូដ្ឋគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយប្រសិនបើវាត្រូវបានអារកត្រឹមត្រូវប៉ុន្តែប្រសិនបើវាជាសត្វងាប់នោះខ្ញុំស្អប់ខ្ពើមវា។ ៤២ - គាត់បានដំណាលដល់ពួកយើងដោយនិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីហាឌីޘរបស់ Salamah ibn អាល់-Muhabbaq ស្តីពីការសម្លាប់ស្បែកសត្វងាប់។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំមិនយកវាមកអនុវត្តឡើយដោយសារហាឌីޘរបស់ Ibn 'Ukaym ចែងថា៖ សារលិខិតរបស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមកដល់ពួកយើងមុនពេលមរណភាពរបស់លោក ﷺ មួយខែឬពីរខែថា «ពួកអ្នកកុំទាញផលប្រយោជន៍ពីសត្វងាប់មិនថាស្បែកឬសរសៃពួររបស់វាឡើយ»។ ជំពូកស្តីពីការដេរប៉ាក់ឬចងដោយរោមជ្រូក ៤៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីរោមជ្រូក។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំមិនពេញចិត្តឱ្យយកវាមកដេរប៉ាក់ឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេបានដេរភ្ជាប់រួចហើយនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ដោយពាក់ស្រោមជើងស្បែក (ឃុហ្វ) ដែលដេរដោយរោមនោះពីព្រោះវាមិនជាប់ស្អិតជ័រឡើយ។ ជំពូកស្តីពីស្នែងនិងរោមស្លាបរបស់សត្វងាប់ ៤៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីស្បែកនិងស្នែងរបស់សត្វងាប់ដែលគេយកទៅធ្វើជាដងកាំបិត។

ជំពូកស្តីពីសម្លៀកបំពាក់របស់អ្នកមិនមានជំនឿ (កាហ្វៀរ) (ចំណងជើងជំពូកស្តីពីបញ្ញត្តិនៃការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ក្នុងសម្លៀកបំពាក់របស់អ្នកមិនមានជំនឿដូចជាជនជាតិយូដាគ្រិស្តសាសនិកនិងអ្នកគោរពភ្លើងម៉ាជូសនិងការប្រុងប្រយ័ត្នពីភាពមិនស្អាតនៃទឹកនោម)។

គាត់ (ឪពុករបស់ខ្ញុំ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ មិនត្រូវទាញផលប្រយោជន៍ពីសត្វងាប់មិនថាស្បែកឬសរសៃពួរឡើយ។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះរោមស្លាបរបស់វា? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយប្រសិនបើវាត្រូវបានលាងសម្អាត។ ជំពូកស្តីពីសម្លៀកបំពាក់របស់អ្នកមិនមានជំនឿ ៤៥ - គាត់បានដំណាលដល់យើងដោយនិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ រាល់សម្លៀកបំពាក់ដែលជនជាតិយូដាគ្រិស្តសាសនិកឬអ្នកគោរពភ្លើងម៉ាជូសបានប៉ះពាល់ប្រសិនបើវាជាសម្លៀកបំពាក់ផ្នែកខាងក្រោមដូចជាសំពត់ចងចង្កេះ (អ៊ីហ្សារ) និងខោនោះខ្ញុំមិនគាប់ចិត្តឱ្យយកមកសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ឡើយពីព្រោះពួកគេមិនសូវសម្អាតខ្លួនពីទឹកនោមឡើយ។ ជំពូកស្តីពីទឹកកាមជុនុពដែលប្រឡាក់ត្រូវសម្លៀកបំពាក់ ៤៦ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលជុនុពនៅក្នុងសម្លៀកបំពាក់ហើយចង់សឡាតភ្លាមៗក្នុងទីនោះ។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើគាត់ចង់គាត់អាចបោកគក់សម្លៀកបំពាក់ទាំងមូលឬប្រសិនបើគាត់ចង់គាត់អាចកោសខាត់ (ហ្វារក៍) វាចេញទាំងមូល។ មានគេសួរថា៖ តើការកោសខាត់វាគ្រប់គ្រាន់ដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ បាទគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ ៤៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសម្លៀកបំពាក់ដែលប្រឡាក់ទឹកកាមជុនុព។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំប្រកាន់យកតាមភស្តុតាង (ខាបា) ទាំងពីរដំណាលគ្នា៖ ហាឌីޘរបស់ Sulayman ibn Yasar ពី 'អាយស្ហះពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ គឺលោក ﷺ ធ្លាប់លាងបោកគក់វាហើយហាឌីޘរបស់អាល់-A'mash ពី Ibrahim ពី Hammam ពី 'អាយស្ហះគឺរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ធ្លាប់កោសខាត់វាចេញហើយសឡាត។ ហើយ Abu Ma'shar បានរាយការណ៍ពី Ibrahim ពីអាល់-Aswad ពី 'អាយស្ហះថាលោក ﷺ បានកោសខាត់វាចេញ។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំប្រកាន់យកតាមភស្តុតាងទាំងពីររួមគ្នាដោយមិនបដិសេធមួយណាឡើយ។ ឧទាហរណ៍ជាក់ស្តែងគឺដូចជាបន្ទូលរបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ទៅកាន់ Hakim ibn Hizam ថា៖ «កុំលក់របស់អ្វីដែលអ្នកមិនមាននៅនឹងដៃឡើយ» បន្ទាប់មកលោក ﷺ បានអនុញ្ញាតការលក់ទិញជាមុន (អាល់ស៊ាឡាម) ខណ៖ដែលស៊ាឡាមគឺជាការលក់របស់ដែលមិនទាន់ស្ថិតក្នុងកម្មសិទ្ធិប៉ុន្តែកំណត់ដោយលក្ខណ៖ជាក់លាក់។ នេះបើយោងតាមទស្សន៖របស់ខ្ញុំគឺដូចគ្នា។ ឧទាហរណ៍មួយទៀតគឺចៀមមូស័ររ៉ាត (ចៀមដែលគេទុកទឹកដោះឱ្យណែនកន្សោម) នៅពេលបុរសម្នាក់ទិញវាហើយច្របាច់ទឹកដោះប្រសិនបើគាត់ចង់គាត់អាចសងចៀមនោះវិញរួមជាមួយផ្លែចាល័យមួយស្អា (សាក) ថែមទៀតស្របពេលដែលបន្ទូលរបស់លោក ﷺ ចែងថា «ផលចំណេញត្រូវទទួលបន្ទុកហានិភ័យ (អាល់ឃរ៉ាចប៊ីដដ្វាម៉ាន)»។ ឧទាហរណ៍មួយទៀតគឺបន្ទូលរបស់លោក ﷺ ថា «កុំសឡាតក្រោយអាសើរឡើយ» ប៉ុន្តែលោក ﷺ ក៏បានមានប្រសាសន៍ដែរថា «អ្នកណាដែលគេងលក់ភ្លេចសឡាតឬភ្លេចវាចូរឱ្យគេសឡាតនៅពេលគេនឹកឃើញ» ដូច្នេះគេមិនយកភស្តុតាងមួយមកបដិសេធភស្តុតាងមួយទៀតឡើយ៖ ពោលគឺបើភ្លេចត្រូវសឡាតពេលនឹកឃើញហើយមិនត្រូវសឡាតស៊ុណ្ណះហ៍ស្ម័គ្រចិត្តក្រោយអាសើរឡើយ។ ដូច្នេះយើងអនុវត្តតាមភស្តុតាងទាំងពីរដំណាលគ្នា។ ដូចគ្នានេះដែរការរាយការណ៍ពីរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ អំពីការស៊ូជូដសាហ្វី (ស៊ូជូដបំពេញការភ្លេច) គឺលោក ﷺ ធ្លាប់ស៊ូជូដមុនស៊ាឡាមនិងក្រោយស៊ាឡាម។ ដូច្នេះយើងអនុវត្តតាមព័ត៌មានទាំងពីរស្របតាមរបៀបដែលបានមកពីរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ គឺស៊ូជូដមុនស៊ាឡាមនៅកន្លែងដែលលោក ﷺ ធ្លាប់ស៊ូជូដមុននិងស៊ូជូដក្រោយស៊ាឡាមនៅកន្លែងដែលលោក ﷺ ធ្លាប់ស៊ូជូដក្រោយដោយមិនច្រានចោលមួយណាឡើយលុះត្រាតែមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់បញ្ជាក់ពីលំដាប់លំដោយមុនក្រោយដូចដែល Ibn Shihab អាល់-Zuhri បាននិយាយថា៖ «គេត្រូវប្រកាន់យកបញ្ជាចុងក្រោយបំផុតរបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ» ដោយសារតែលោក ﷺ បានបួសក្នុងពេលធ្វើដំណើររហូតដល់តំបន់អាល់-Kadid ទើបលោក ﷺ រួចបួស។ ៤៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីទឹកកាមដែលប្រឡាក់ត្រូវសម្លៀកបំពាក់។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើវាស្ងួតហើយគេកោសខាត់វាចេញនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយហើយប្រសិនបើគេលាងវាក៏គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយហើយប្រសិនបើគេជូតវាក្នុងពេលវានៅសើមក៏គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។

៤៩ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានរួមដំណេកនៅក្នុងសម្លៀកបំពាក់។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ក្នុងសម្លៀកបំពាក់នោះលើកលែងតែប្រសិនបើមានភាពកខ្វក់ (ណាជាស) ប្រឡាក់ត្រូវ។ ប្រសិនបើមានណាជាសប្រឡាក់ត្រូវគាត់ត្រូវលាងឬកោសខាត់វាចេញបន្ទាប់ពីនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការសឡាតក្នុងសម្លៀកបំពាក់នោះ។ ៥០ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានសឡាតក្នុងសម្លៀកបំពាក់ដែលគាត់បានជុនុពតើការសឡាតរបស់គាត់ត្រឹមត្រូវដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើគាត់បានសឡាតក្នុងសម្លៀកបំពាក់នោះហើយមានស្នាមប្រឡាក់ជុនុពជាច្រើនហួសប្រមាណនោះគាត់ត្រូវសងការសឡាតដែលគាត់បានសឡាតនោះឡើងវិញ។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើស្នាមប្រឡាក់នោះច្រើនប៉ុន្តែគាត់បានកោសខាត់សម្លៀកបំពាក់នោះចេញរួចហើយ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ការសឡាតរបស់គាត់គឺគ្រប់គ្រាន់ពេញលេញហើយ។ ជំពូកស្តីពីប្រការដែលធ្វើឱ្យខូចវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន) (ណាវាគីឌុលវូឌូ) ៥១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការយកវូឌូឡើងវិញដោយសារការប៉ះពាល់ប្រដាប់ភេទ។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំពេញចិត្តឱ្យគាត់យកវូឌូឡើងវិញ។ ៥២ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំនិយាយអំពីបុរសម្នាក់ដែលប៉ះពាល់ប្រដាប់ភេទរបស់ខ្លួនដោយបាតដៃឬខ្នងដៃ៖ 'Ata' បាននិយាយថាមិនថាប៉ះដោយផ្នែកណាមួយឡើយគឺត្រូវតែយកវូឌូឡើងវិញជាកាតព្វកិច្ច។ ៥៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានប៉ះពាល់ប្រដាប់ភេទរបស់ខ្លួន។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើគាត់ប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់ដៃទៅកាន់ប្រដាប់ភេទគាត់ត្រូវតែយកវូឌូសម្រាប់សឡាតខ្ញុំជ្រើសរើសទស្សន៖នេះសម្រាប់ខ្លួនខ្ញុំពីព្រោះវាជាទស្សន៖ភាគច្រើន។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ប៉ះពីលើសម្លៀកបំពាក់នោះមិនបាច់យកវូឌូឡើយ។ ៥៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលប៉ះប្រដាប់ភេទក្មេងតូច។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អ្វីដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងគេគឺឱ្យគាត់យកវូឌូឡើងវិញ។ ៥៥ - ខ្ញុំបានអានជូនឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ នៅពេលបុរសម្នាក់ប៉ះពាល់ប្រដាប់ភេទរបស់ខ្លួនដោយបាតដៃឬខ្នងដៃគាត់ត្រូវតែយកវូឌូឡើងវិញនៅពេលដែលគាត់ប៉ះផ្ទាល់ដោយដៃរបស់គាត់។ ៥៦ - ឪពុករបស់ខ្ញុំបានដំណាលប្រាប់ខ្ញុំពី Mu'tamir ពី Burd ពី Nafi' ពី Ibn 'អ៊ូម៉ារថាលោកបានសងការសឡាតហ្វាហ្សើរឡើងវិញក្រោយថ្ងៃរះដោយសារតែលោកបានប៉ះប្រដាប់ភេទរបស់លោក។ ហើយ Mu'tamir បានរាយការណ៍ពី 'Ubaydullah ពី Nafi' ពី Ibn 'អ៊ូម៉ារថាលោកធ្លាប់យកវូឌូឡើងវិញរាល់ពេលប៉ះប្រដាប់ភេទ។ ៥៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលប៉ះប្រដាប់ភេទរបស់ខ្លួន។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ត្រូវយកវូឌូឡើងវិញ។ បន្ទាប់មកគាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើគាត់មានជំនឿលើទស្សន៖នេះខ្ញុំយល់ឃើញថាគាត់គប្បីត្រូវសងការសឡាតឡើងវិញផងដែរមិនថាគាត់ធ្វើដោយចេតនាឬដោយការភ្លេចភ្លាំងឡើយ។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ អ្នកណាដែលទទួលទានសាច់អូដ្ឋគឺត្រូវយកវូឌូឡើងវិញដូចការប៉ះប្រដាប់ភេទដែរហើយប្រសិនបើគាត់បានសឡាតគាត់ត្រូវសងការសឡាតឡើងវិញ។ លើកលែងតែប្រសិនបើរឿងនោះច្រើនហួសប្រមាណដូចជាមនុស្សម្នាក់ត្រូវសងការសឡាតរយ៖ពេលដប់ឆ្នាំដែលខ្ញុំយល់ថាវាធ្ងន់ធ្ងរហួសហេតុ។ ហើយគាត់បានបញ្ជាក់ថា៖ ប៉ះប្រដាប់ភេទត្រូវយកវូឌូនិងសងសឡាតឡើងវិញហើយទទួលទានសាច់អូដ្ឋត្រូវយកវូឌូនិងសងសឡាតឡើងវិញ។ ៥៨ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីការយកវូឌូដោយសារការទទួលទានសាច់អូដ្ឋ។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវយកវូឌូឡើងវិញ។ មានគេសួរថា៖ ចុះទឹកដោះអូដ្ឋ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ មិនបាច់យកវូឌូដោយសារទឹកដោះអូដ្ឋឡើយ។ មានគេសួរថា៖ ចុះការផឹកទឹកនោមអូដ្ឋសម្រាប់ជាថ្នាំព្យាបាល? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ៥៩ - ឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីការយកវូឌូដោយសារសាច់អូដ្ឋម្តងទៀត។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ បាទត្រូវយកវូឌូឡើងវិញ។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ហាឌីޘរបស់អាល់-Bara' និងហាឌីޘរបស់ចាបៀរ ibn Samurah ទាំងពីរគឺសុទ្ធតែពិតប្រាកដ (សហ៊ីះហ៍) ប្រសិនបើអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ទ្រង់សព្វព្រះទ័យ។ ចាបៀរ ibn Samurah បាននិយាយថា៖ យើងធ្លាប់យកវូឌូដោយសារការទទួលទានសាច់អូដ្ឋហើយយើងមិនសឡាតនៅកន្លែងសម្រាករបស់សត្វអូដ្ឋឡើយ។ ៦០ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍អំពីការភើចេញទឹកក្រពះ (អាល់កល់ស៍) និងការហូរឈាមច្រមុះ (អាល់រ៉ូអាហ្វ) ថា៖ ប្រសិនបើវាច្រើនហួសប្រមាណគាត់ត្រូវយកវូឌូឡើងវិញ។ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីកម្រិតនៃការភើចេញទឹកក្រពះដែលតម្រូវឱ្យយកវូឌូ។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើវាច្រើនហួសប្រមាណគាត់ត្រូវយកវូឌូឡើងវិញ។ ៦១ - ខ្ញុំបានអានជូនឪពុករបស់ខ្ញុំ៖ បុរសម្នាក់ដែលបានក្អួតតើខូចវូឌូដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ បាទខូចវូឌូ។ ហើយប្រសិនបើគាត់មានចេតនាក្អួតក្នុងពេលបួសគាត់ត្រូវសងការបួសមួយថ្ងៃជំនួសវិញ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ក្អួតដោយទប់មិនឈ្នះហើយក្អួតនោះច្រើនហួសប្រមាណគាត់ត្រូវយកវូឌូឡើងវិញប៉ុន្តែមិនបាច់សងការបួសឡើយ។ ៦២ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់ប្រកាន់យកការយកវូឌូដោយសារទទួលទានអាហារដែលប៉ះនឹងភ្លើងតើលោកបន្ទោសគាត់ឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ចំណែកខ្ញុំផ្ទាល់គឺខ្ញុំមិនយកវូឌូឡើងវិញឡើយ។ ៦៣ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីការយកវូឌូដោយសារអាហារដែលប៉ះនឹងភ្លើង។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ មិនបាច់យកវូឌូឡើយ។ ៦៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានលូកដៃប៉ះពាល់ភរិយារបស់ខ្លួនពីក្រោមសម្លៀកបំពាក់ដោយមានអារម្មណ៍តណ្ហា។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់ត្រូវយកវូឌូឡើងវិញ។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើប៉ះពាល់ដោយមានអារម្មណ៍តណ្ហាគាត់ត្រូវតែយកវូឌូឡើងវិញហើយនេះគឺជាទស្សន៖របស់ Ibn Mas'ud និង Ibn 'អ៊ូម៉ារ។ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ ចុះប្រសិនបើស្ត្រីប៉ះប្រដាប់ភេទរបស់នាង? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំមិនធ្លាប់ឮភស្តុតាងជាក់លាក់អំពីរឿងនេះទេប៉ុន្តែនាងគឺជាដៃគូស្មើគ្នារបស់បុរសដូច្នេះខ្ញុំពេញចិត្តឱ្យនាងយកវូឌូឡើងវិញប្រសិនបើនាងប៉ះពាល់ដោយមានអារម្មណ៍តណ្ហា។ ៦៥ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ ពាក្យ «ម៉ាស៊ីស» និង «ឡាំស៍» គឺមានន័យថាការប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់ដៃ។ ចំណែកបន្ទូលរបស់អល់ឡោះថា ﴿ឬមួយពួកអ្នកបានប៉ះពាល់ស្រ្តី﴾ គឺពាក្យ «មុឡាម៉ាសះហ៍» មានន័យថាការរួមដំណេក។ Ibn Mas'ud ធ្លាប់សូត្រថា ﴿ឬមួយពួកអ្នកបានប៉ះពាល់ស្រ្តី﴾ ហើយនេះជាទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញជំនាន់ដើមនៃក្រុងកូហ្វះហ៍ដូចជា 'Alqamah, Ibrahim និងអាល់-Sha'bi ដែលយល់ឃើញថាការប៉ះពាល់គឺសំដៅលើអ្វីដែលក្រៅពីការរួមដំណេក។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ នេះក៏ជាទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញក្រុងម៉ាឌីណះហ៍ផងដែរលើកលែងតែអ៊ីប៊ីនអាប់បាសនិងសិស្សរបស់លោកដែលយល់ថាមិនមានការខូចវូឌូដោយសារការថើបឬការប៉ះពាល់ឡើយ។ ៦៦ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការថើប។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើថើបដោយមានអារម្មណ៍តណ្ហាគាត់ត្រូវយកវូឌូឡើងវិញ។ ហើយប្រសិនបើគាត់បានសឡាតបន្ទាប់ពីថើបដោយមានតណ្ហាគាត់ត្រូវយកវូឌូនិងសងការសឡាតឡើងវិញ។ ៦៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីដង្កូវដែលចេញពីរាងកាយ។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើវាច្រើនហួសប្រមាណគាត់ត្រូវយកវូឌូឡើងវិញ។ ប៉ុន្តែរាល់អ្វីៗដែលចេញតាមទ្វារទាំងពីរ (ទ្វារមុខនិងទ្វារក្រោយ) គឺត្រូវតែយកវូឌូឡើងវិញទាំងអស់មិនថាតិចឬច្រើនឡើយ។ ៦៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកដែលមានសំណើមហូរចេញពីប្រដាប់ភេទក្រោយពេលងូតទឹកជុនុពរួច។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់ត្រូវយកវូឌូឡើងវិញហើយនេះជាទស្សន៖របស់អ៊ីប៊ីនអាប់បាស។ ចំណែក 'អាលីធ្លាប់មានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើគាត់បាននោមរួចហើយមុនពេលងូតទឹកគឺយកតែវូឌូប៉ុណ្ណោះបើមិនទាន់នោមទេត្រូវងូតទឹកជុនុពឡើងវិញ។ ដូច្នេះរាល់អ្វីដែលចេញពីទ្វារទាំងពីរមិនថាទឹកនោមឬខ្យល់គឺតម្រូវឱ្យយកវូឌូទាំងអស់។ ៦៩ - ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះដង្កូវដែលចេញពីរាងកាយ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ស្ថិតក្នុងកម្រិតដូចឈាមដែរគឺលុះត្រាតែវាច្រើនហួសប្រមាណទើបខូចវូឌូ។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះបើចេញពីទ្វារក្រោយ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវតែយកវូឌូឡើងវិញ។ ៧០ - ខ្ញុំបានអានជូនឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ រាល់អ្វីដែលចេញពីទ្វារទាំងពីរមិនថាតិចឬច្រើនសុទ្ធតែនាំឱ្យខូចវូឌូទាំងអស់។ រីឯអ្វីដែលចេញពីរាងកាយបើច្រើនទើបខូចវូឌូបើមិនច្រើនទេគឺមិនខូចឡើយ។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើអ្វីដែលចាត់ទុកថាច្រើនហួសប្រមាណតាមទស្សន៖របស់លោក? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គឺអ្វីដែលបុរសនោះផ្ទាល់យល់ឃើញថាច្រើនខ្ញុំមិនកំណត់កម្រិតលើសពីនេះឡើយ។ ៧១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីរាល់អ្វីដែលចេញពីទ្វារទាំងពីរ។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ នាំឱ្យខូចវូឌូទាំងអស់។ ចំណែកចេញពីរាងកាយបើច្រើនទើបត្រូវយកវូឌូ។ ៧២ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍អំពីឈាមថា៖ ប្រសិនបើឈាមហូរច្រើនហួសប្រមាណត្រូវយកវូឌូឡើងវិញប៉ុន្តែបើមិនច្រើនទេគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ៧៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលគេងលក់រហូតដល់សន្លប់ស្មារតី។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើគាត់គេងលក់រហូតដល់យល់សប្តិឬគេងលក់យូរនោះអ្វីដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងគេគឺឱ្យគាត់យកវូឌូឡើងវិញ។ ៧៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកដែលគេងលក់ក្នុងពេលឈរអង្គុយឬជិះសត្វរហូតដល់ដួលតើគាត់ត្រូវយកវូឌូឡើងវិញឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ បុរសដែលងោកមួយងោកឬពីDesign គឺមិនខូចវូឌូឡើយប្រសិនបើអល់ឡោះទ្រង់សព្វព្រះទ័យ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេងយូរឬគេងរហូតដល់យល់សប្តិអ្វីដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងគេគឺឱ្យគាត់យកវូឌូឡើងវិញ។ ៧៥ - ឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីហាឌីޘរបស់អាប៊ូហ៊ូរ៉ាយរ៉ោះស្តីពីអ្នកដែលងូតទឹកឱ្យសពត្រូវងូតទឹកសម្អាតកាយ។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានហាឌីޘណាមួយបញ្ជាក់ច្បាស់លាស់ឡើយប៉ុន្តែការយកវូឌូត្រូវបានរាយការណ៍ពីសហ្វាពះហ៍ជាច្រើនរូបរបស់ព្យាការី Muhammad ﷺ។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ គេត្រូវដោះស្បែកជើងចេញនៅពេលចូលក្នុងទីបញ្ចុះសព (កូប៊ុរ)។ ហើយឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការបត់ជើងតូចឈរប្រសិនបើទឹកនោមមិនខ្ទាតត្រូវខ្លួន។ ៧៦ - ឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរខណ៖ដែលខ្ញុំកំពុងស្តាប់អំពីបុរសម្នាក់ដែលញាត់សំឡីចូលក្នុងប្រដាប់ភេទក្រោយពីយកវូឌូហើយពេលសឡាតរួចគាត់ដកសំឡីចេញឃើញមានសំណើម។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយដរាបណាសំណើមនោះមិនហូរចេញមកខាងក្រៅ។ ៧៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលកាត់សក់តើគាត់ត្រូវយកវូឌូឡើងវិញដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាមិនមែនជាកាតព្វកិច្ចលើគាត់ឡើយ។

ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើគាត់ត្រូវជូតទឹកពីលើវាឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការជូតទឹកពីលើវាហើយប្រសិនបើមិនជូតក៏គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ ចុះបុរសម្នាក់ដែលជោះឈាម (ហ៊ីចាម៉ះហ៍) តើគាត់ត្រូវងូតទឹកសម្អាតកាយដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់ត្រូវយកវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)សម្រាប់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)។ ៧៨ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ មានការរាយការណ៍ពីព្យាការី ﷺ អំពីការងូតទឹកដោយសារការងូតទឹកឱ្យសពប៉ុន្តែវាមិនមានភាពរឹងមាំច្បាស់លាស់ឡើយហើយការយកវូឌូដោយសារការសែងសពក៏មិនមានភាពរឹងមាំច្បាស់លាស់ដែរហើយការងូតទឹកដោយសារការជោះឈាមក៏មិនមានភាពរឹងមាំច្បាស់លាស់ពីព្យាការី ﷺ ឡើយ។ ជំពូកស្តីពីការសង្ស័យចំពោះការដាច់វូឌូ (ហាដាޘ) ៧៩ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលសង្ស័យថាខ្លួនបានដាច់វូឌូ (កើតហាដាޘ)។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គាត់មិនត្រូវយកវូឌូឡើងវិញឡើយរហូតទាល់តែគាត់បានឮសំឡេងឬធុំក្លិន។ ៨០ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលសង្ស័យអំពីវូឌូខណ៖ដែលគាត់ស្ថិតក្នុងសភាពមានវូឌូស្រាប់។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ នៅពេលដែលគាត់មានការជឿជាក់ច្បាស់លើភាពស្អាតបរិសុទ្ធនោះគាត់នៅតែស្ថិតក្នុងភាពស្អាតបរិសុទ្ធរបស់គាត់ដដែលរហូតទាល់តែគាត់មានការជឿជាក់ច្បាស់ថាគាត់បានដាច់វូឌូ (កើតហាដាޘ)។ ៨១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលមានជំងឺលេចសំណើមត្រជាក់ (អាល់អាប្រូដះហ៍) នៅពេលដែលគាត់យកវូឌូតើគាត់គប្បីត្រូវធ្វើយ៉ាងណាពីព្រោះគាត់តែងតែមានអារម្មណ៍ថាសើមក្រោយពេលយកវូឌូរួច? ហើយតើលោកយល់ឃើញយ៉ាងណាដែរចំពោះការញាត់សំឡីនិងវិធីផ្សេងៗទៀត? ហើយតើលោកយល់ឃើញយ៉ាងណាដែរប្រសិនបើគាត់ស្រមើស្រមៃថាមានទឹកនោមស្រក់ចេញពីគាត់? ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើជំងឺត្រជាក់នេះកើតឡើងចំពោះគាត់ជាប្រចាំនោះគាត់ត្រូវតែយកវូឌូឱ្យបានសព្វជ្រុងជ្រោយបន្ទាប់មកត្រូវយកទឹកប្រោះលើប្រដាប់ភេទនិងខោរបស់គាត់ហើយកុំយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្វីដែលគាត់គិតស្មានថាបានហូរចេញពីគាត់ឡើយនោះការសង្ស័យទាំងនោះនឹងរលាយបាត់ទៅប្រសិនបើអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ទ្រង់សព្វព្រះទ័យ។

ជំពូកស្តីពីបុរសដែលមានជំងឺលេចទឹកនោមឥតឈប់ឈរ (សាឡាសុលពោល) (ចំណងជើងជំពូកស្តីពីបញ្ញត្តិចំពោះអ្នកដែលមានជំងឺលេចទឹកនោមឬលាមកឥតឈប់ឈរនិងរបៀបនៃការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)និងការយកវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)របស់គាត់តាមច្បាប់ឥស្លាម)។

ជំពូកស្តីពីបុរសដែលមានជំងឺលេចទឹកនោមឥតឈប់ឈរ ៨២ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលមានជំងឺលេចទឹកនោមឬលេចលាមកឥតឈប់ឈរហើយវាហូរចេញមកក្នុងពេលសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ធ្វើឱ្យខូចសម្លៀកបំពាក់របស់គាត់។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គាត់ត្រូវចងរុំការពារវាឱ្យអស់ពីលទ្ធភាពហើយចូលសឡាតចុះ។ លោក 'អ៊ូម៉ារធ្លាប់បានសឡាតខណ៖ដែលមុខរបួសរបស់លោកហូរឈាមដាបហើយ Zayd ibn Thabit មានជំងឺលេចទឹកនោមឥតឈប់ឈរគឺលោកបានរុំការពារវាហើយសឡាត។ ហើយអ្នកដែលមានជំងឺនេះគឺស្ថិតក្នុងឋាន៖ដូចស្ត្រីដែលមានឈាមរោគ (មុស្ទាហាដហ្វះហ៍) ដែរពោលគឺត្រូវយកវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)សម្រាប់រាល់ការសឡាតនីមួយៗ។ ខ្ញុំបានអានជូនឪពុករបស់ខ្ញុំម្តងទៀតហើយគាត់បានបញ្ជាក់ថា៖ ត្រូវរុំការពារវាហើយសឡាតចុះដូចលោក 'អ៊ូម៉ារនិង Zayd ibn Thabit បានធ្វើ។ ជំពូកស្តីពីការយកវូឌូ (ក្បួននិងបញ្ញត្តិលម្អិតនៃវូឌូ) ៨៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកដែលភ្លេចខ្ពុរមាត់ (ម៉ាដម៉ាឌ្វះហ៍) និងភ្លេចដកទឹកចូលច្រមុះ (អ៊ីស្ទិនសាក) រហូតដល់គាត់បានសឡាតចប់ទើបគាត់នឹកឃើញក្រោយសឡាតឬនឹកឃើញក្នុងពេលកំពុងសឡាត។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គាត់ត្រូវតែខ្ពុរមាត់ដកទឹកចូលច្រមុះនិងសងការសឡាតឡើងវិញ។ ហើយប្រសិនបើគាត់កំពុងស្ថិតក្នុងសឡាតគាត់ត្រូវតែឈប់សឡាតរួចទៅយកវូឌូខ្ពុរមាត់និងដកទឹកចូលច្រមុះ។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ មានការរាយការណ៍ពីព្យាការី ﷺ ថាលោក ﷺ ធ្លាប់ខ្ពុរមាត់និងដកទឹកចូលច្រមុះហើយអាប៊ូហ៊ូរ៉ាយរ៉ោះបានរាយការណ៍ពីព្យាការី ﷺ ថាលោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកយកវូឌូចូរឱ្យគេដាក់ទឹកចូលក្នុងច្រមុះរបស់គេរួចព្រួសខជាក់វាចេញមកវិញ»។ ហើយមានការរាយការណ៍ពីអ៊ីប៊ីនអាប់បាសពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «ចូរពួកអ្នកព្រួសទឹកចេញពីច្រមុះឱ្យបានពីរដងសព្វជ្រុងជ្រោយឬបីដង»។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំប្រកាន់យកតាមទស្សន៖នេះនិងអនុវត្តតាមវាដោយសារតែបញ្ជារបស់ព្យាការី ﷺ។ ៨៤ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសម្នាក់ដែលភ្លេចខ្ពុរមាត់និងដកទឹកចូលច្រមុះហើយបានសឡាតចប់។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវសងការសឡាតឡើងវិញ។ មានគេសួរថា៖ តើគាត់ត្រូវយកវូឌូឡើងវិញទាំងមូលឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ទេគាត់គ្រាន់តែខ្ពុរមាត់និងដកទឹកចូលច្រមុះប៉ុណ្ណោះ។ ៨៥ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីហាឌីޘរបស់ Abu Sa'id អាល់-ខូឌ្រីពីព្យាការី ﷺ ថា «គ្មានវូឌូសម្រាប់អ្នកដែលមិនបានរំលឹកព្រះនាមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) (ពោលប៊ីស្មីលឡោះហ៍) លើវាឡើយ»។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ហាឌីޘនេះមិនរឹងមាំច្បាស់លាស់តាមទស្សន៖របស់ខ្ញុំឡើយប៉ុន្តែខ្ញុំពេញចិត្តឱ្យគេពោលវា។ ៨៦ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ ចុះបើបុរសម្នាក់យកវូឌូហើយភ្លេចពោលប៊ីស្មីលឡោះហ៍? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់គួរតែប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះរឿងនេះប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ភ្លេចខ្ញុំសង្ឃឹមថាវាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គាត់ហើយ។ ៨៧ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ ចំនួនច្រើនបំផុតនៃវូឌូគឺលាងបីដងៗ ហើយពីរដងៗក៏គ្រប់គ្រាន់និងមួយដងៗក៏គ្រប់គ្រាន់ដែរប្រសិនបើគាត់លាងបានស្អាតសព្វជ្រុងជ្រោយ។ ៨៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីហាឌីޘរបស់ Aws ថាព្យាការី ﷺ ធ្លាប់យកវូឌូក្នុងស្បែកជើងរបស់លោក ﷺ ហើយលាងបីដង។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ មានន័យថាលោក ﷺ បានយកវូឌូលាងបីដងៗ។ ៨៩ - ឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរខណ៖ដែលខ្ញុំកំពុងមានវត្តមានអំពីការខ្ពុរមាត់និងដកទឹកចូលច្រមុះ។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ លាងបីដងគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងគេ។ ៩០ - ឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីការជ្រៀតម្រាមដៃនិងម្រាមជើង (តាក់លីល) ក្នុងពេលយកវូឌូ។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំពេញចិត្តឱ្យមានការជ្រៀតម្រាមប៉ុន្តែប្រសិនបើទឹកជ្រាបចូលសព្វហើយនោះគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ ហើយខ្ញុំបានឃើញឪពុករបស់ខ្ញុំជ្រៀតម្រាមជើងក្នុងពេលយកវូឌូហើយខ្ញុំបានឃើញគាត់នៅពេលជូតក្បាលនិងត្រចៀកគាត់បានជូតកញ្ចឹងករបស់គាត់ផងដែរ។ ៩១ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយនៅពេលដែលទឹកវូឌូរបស់បុរសម្នាក់ស្ងួតពោលគឺគាត់ត្រូវតែបន្តយកវូឌូថ្មីឡើងវិញ។ ៩២ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលយកវូឌូហើយភ្លេចជូតក្បាល។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើសរីរាង្គវូឌូរបស់គាត់ស្ងួតអស់ហើយគាត់ត្រូវតែយកវូឌូឡើងវិញទាំងស្រុង។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើវាមិនទាន់ស្ងួតទាំងអស់ទេគាត់ត្រូវជូតក្បាលរបស់គាត់រួចលាងជើងទាំងសងខាងពីព្រោះអល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា ﴿ហើយចូរពួកអ្នកជូតក្បាលរបស់ពួកអ្នកនិងលាងជើងរបស់ពួកអ្នក﴾។ ៩៣ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ ការជូតក្បាលគឺត្រូវយកដៃទាំងពីរជូតពីមុខទៅក្រោយរួចត្រឡប់មកមុខវិញ។ ៩៤ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលបុរសម្នាក់ភ្លេចជូតក្បាលប្រសិនបើវូឌូរបស់គាត់ស្ងួតហើយគាត់ត្រូវយកវូឌូនិងសងការសឡាតឡើងវិញប្រសិនបើគាត់បានសឡាតរួចពីព្រោះអល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា ﴿ហើយចូរពួកអ្នកជូតក្បាលរបស់ពួកអ្នក﴾។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើវូឌូរបស់គាត់មិនទាន់ស្ងួតទេគាត់គ្រាន់តែជូតក្បាលហើយលាងជើងទាំងសងខាងឡើងវិញដើម្បីឱ្យត្រូវតាមលំដាប់លំដោយនៃគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)កូរអាន។ ៩៥ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកដែលភ្លេចជូតត្រចៀកទាំងសងខាងរហូតដល់សឡាតចប់។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាវាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គាត់ហើយពីព្រោះ Ibn 'អ៊ូម៉ារបាននិយាយថា៖ ត្រចៀកទាំងសងខាងគឺជាផ្នែកនៃក្បាល។ ហើយខ្ញុំបានឃើញឪពុករបស់ខ្ញុំយកទឹកថ្មីសម្រាប់ជូតក្បាលនិងយកទឹកថ្មីសម្រាប់ជូតត្រចៀក។ ៩៦ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលបុរសម្នាក់យកវូឌូគាត់ត្រូវចាប់ផ្តើមពីខាងស្តាំដោយចាក់ទឹកលើដៃខាងឆ្វេង។ ៩៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលចង់យកវូឌូហើយបានមុជជ្រមុជខ្លួនចូលទៅក្នុងទឹកតើវាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គាត់ដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ចំពោះវូឌូគឺមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយរហូតទាល់តែធ្វើឡើងតាមលំដាប់លំដោយនៃគម្ពីរកូរអាននិងដូចរបៀបដែលព្យាការី ﷺ បានយកវូឌូពោលគឺដំបូងត្រូវលាងបាតដៃខ្ពុរមាត់ដកទឹកចូលច្រមុះលាងមុខលាងដៃទាំងពីរដល់កែងដៃជូតក្បាលនិងលាងជើងទាំងពីរ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់មុជជ្រមុជខ្លួនចូលក្នុងទឹករួចងើបចេញមកនោះគាត់ទើបតែបានលាងមុខប៉ុណ្ណោះដូច្នេះគាត់ត្រូវលាងដៃទាំងពីរជូតក្បាលនិងលាងជើងទាំងពីរ។ ចំណែកប្រសិនបើគាត់ស្ថិតក្នុងសភាពជុនុពវិញគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយទោះបីគាត់ចាប់ផ្តើមពីសរីរាង្គណាមុនក៏ដោយពីព្រោះអល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា ﴿ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកស្ថិតក្នុងសភាពជុនុពចូរពួកអ្នកសម្អាតកាយចុះ﴾ ដោយទ្រង់មិនបានកំណត់លំដាប់លំដោយដូចការយកវូឌូឡើយពីព្រោះវូឌូមានការចាប់ផ្តើមសរីរាង្គមួយមុនសរីរាង្គមួយទៀត។ ៩៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកដែលយកវូឌូសម្រាប់សឡាតដោយលាងជើងទាំងពីរក្តីរួចទើបលាងដៃនិងលាងមុខ។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ការលាងមុខរបស់គាត់គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយប៉ុន្តែគាត់ត្រូវលាងដៃទាំងពីរដល់កែងដៃឡើងវិញរួចជូតក្បាលនិងលាងជើងទាំងពីរឡើងវិញ។ ៩៩ - ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចំពោះអ្វីដែលត្រូវបានរាយការណ៍ពី 'អាលីនិង Ibn Mas'ud ថា «ខ្ញុំមិនខ្វល់ថាតើសរីរាង្គណាមួយដែលខ្ញុំចាប់ផ្តើមមុនឡើយ» គឺសំដៅលើការចាប់ផ្តើមខាងឆ្វេងមុនខាងស្តាំប៉ុណ្ណោះហើយគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការចាប់ផ្តើមខាងឆ្វេងមុនខាងស្តាំពីព្រោះប្រភពចែងក្នុងគម្ពីរកូរអានគឺស្ថិតក្នុងកន្លែងតែមួយដែលអល់ឡោះ ﷻ មានបន្ទូលថា ﴿ចូរពួកអ្នកលាងមុខរបស់ពួកអ្នកនិងដៃរបស់ពួកអ្នកដល់កែងដៃហើយចូរពួកអ្នកជូតក្បាលរបស់ពួកអ្នកនិងលាងជើងរបស់ពួកអ្នកដល់កជើង﴾ ដូច្នេះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការចាប់ផ្តើមខាងឆ្វេងមុនខាងស្តាំ។ ១០០ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលមិនមែនជាជុនុពប៉ុន្តែបានងូតទឹក។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់ត្រូវតែយកវូឌូតាមលំដាប់លំដោយនៃគម្ពីរកូរអានពីព្រោះអល់ឡោះ ﷻ បានមានបន្ទូលថា ﴿នៅពេលដែលពួកអ្នកក្រោកឈរទៅសឡាតចូរពួកអ្នកលាងមុខរបស់ពួកអ្នកនិងដៃរបស់ពួកអ្នកដល់កែងដៃហើយចូរពួកអ្នកជូតក្បាលរបស់ពួកអ្នកនិងលាងជើងរបស់ពួកអ្នក﴾។ ១០១ - ខ្ញុំបានអានជូនឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលភ្លេចខ្ពុរមាត់និងដកទឹកចូលច្រមុះរហូតដល់សឡាតចប់ទើបនឹកឃើញក្រោយសឡាតឬនឹកឃើញក្នុងពេលកំពុងសឡាត។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវសងការសឡាតឡើងវិញហើយបើកំពុងសឡាតត្រូវឈប់សឡាតរួចខ្ពុរមាត់និងដកទឹកចូលច្រមុះ។ ហើយប្រសិនបើបុរសម្នាក់ចង់យកវូឌូរួចបានមុជជ្រមុជក្នុងទឹកហើយងើបក្បាលចេញមកនោះគាត់ត្រូវតែជូតក្បាលនិងលាងជើងទាំងពីរពីព្រោះការមុជក្នុងទឹកគឺទើបតែបានលាងមុខនិងដៃប៉ុណ្ណោះនៅសល់តែក្បាលនិងជើង។ ១០២ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលលាងជើងទាំងពីររួចពាក់ស្រោមជើងស្បែក (ឃុហ្វ) មុននឹងយកវូឌូសព្វគ្រប់។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយហើយគាត់បានបដិសេធរឿងនេះដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ នេះគឺផ្ទុយនឹងគម្ពីររបស់អល់ឡោះនិងស៊ុណ្ណះហ៍របស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ ពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា «ខ្ញុំបានស៊កជើងទាំងពីរចូលទៅក្នុងស្រោមជើងស្បែកខណ៖ដែលជើងទាំងពីរស្ថិតក្នុងសភាពស្អាតបរិសុទ្ធដោយសារវូឌូពេញលេញ»។ ១០៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសជុនុពដែលបានមុជជ្រមុជខ្លួនក្នុងទឹក។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើគាត់បានខ្ពុរមាត់និងដកទឹកចូលច្រមុះនោះគ្រប់គ្រាន់ហើយប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់មិនបានខ្ពុរមាត់និងមិនបានដកទឹកចូលច្រមុះទេគឺមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយ។ ១០៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើត្រូវខ្ពុរមាត់និងដកទឹកចូលច្រមុះប៉ុន្មានដង? គាត់បានឆ្លើយថា៖ បីដងឬពីរដង។ ១០៥ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីការជូតមុខដោយកន្សែងក្រោយពីយកវូឌូរួច។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ១០៦ - មានគេលើកឡើងប្រាប់ឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីហាឌីޘរបស់ Kurayb ពីអ៊ីប៊ីនអាប់បាសពី Maymunah។ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ហាឌីޘនោះមិនច្បាស់លាស់ឡើយគឺព្យាការី ﷺ គ្រាន់តែបានធ្វើសញ្ញាបែបនេះ (ពោលគឺបដិសេធកន្សែងដោយគ្រវីដៃ)។ ខ្ញុំបានឃើញឪពុករបស់ខ្ញុំជូតសម្ងួតដោយកន្សែងក្រោយពីយកវូឌូច្រើនលើកច្រើនសាហើយក្រោយមកខ្ញុំបានឃើញគាត់ជូតសម្ងួតដោយក្រណាត់។ ១០៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកដែលដៃត្រូវបានកាត់ត្រឹមកែងដៃ។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវលាងកន្លែងដែលត្រូវបានកាត់ដោយយកទឹកលាងអង្អែលជុំវិញ។ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ ចុះបើជើងត្រូវបានកាត់? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវលាងត្រឹមកន្លែងដែលធ្លាប់លាង។ ហើយឪពុករបស់ខ្ញុំបានបញ្ជាក់ថា៖ បើដៃត្រូវបានកាត់ត្រឹមកែងដៃត្រូវលាងកន្លែងកាត់ដោយយកដៃម្ខាងទៀតអង្អែលទឹកពីលើហើយបើជើងត្រូវបានកាត់ត្រូវយកវូឌូលាងដល់កន្លែងដែលធ្លាប់លាងមុនពេលកាត់។ ១០៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលយកវូឌូសម្រាប់រាល់ការសឡាតនីមួយៗ។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើគាត់សឡាតច្រើនពេលដោយវូឌូតែមួយនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយពីព្រោះព្យាការី ﷺ នៅថ្ងៃរំដោះទីក្រុងម៉ាក្កះហ៍បានសឡាតជាច្រើនពេលដោយវូឌូតែមួយ។ ១០៩ - ខ្ញុំបានអានជូនឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកដែលភ្លេចជូតផ្នែកខ្លះនៃក្បាល។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីលើគាត់ឡើយប៉ុន្តែគាត់ត្រូវយកដៃទាំងពីរជូតពីមុខទៅក្រោយនិងពីក្រោយមកមុខវិញ។ ១១០ - ខ្ញុំបានឃើញឪពុករបស់ខ្ញុំនៅពេលដែលគាត់មិនមានវូឌូហើយគាត់ចង់អានផ្នែកចុងក្រោយនៃគម្ពីរកូរអាន (អ៊ូសប៊ូ') គាត់បានរុំដៃរបស់គាត់ក្នុងសម្លៀកបំពាក់ហើយកាន់ក្បាលគម្ពីរ (ជូស) ដោយដៃរបស់គាត់ដែលរុំក្នុងសម្លៀកបំពាក់ដើម្បីអាន។ ហើយនៅពេលដែលគាត់ចង់ត្រឡប់ទំព័រគាត់បានយកវត្ថុស្រាលស្តើងមួយនៅក្នុងដៃរបស់គាត់មកត្រឡប់ទំព័រដោយគាត់មិនបានយកដៃទទេប៉ះពាល់ក្បាលគម្ពីរផ្ទាល់ឡើយ។ ១១១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីកាក់ប្រាក់ឌៀរហាំ (ដែលមានចារឹកព្រះនាមអល់ឡោះឬខគម្ពីរកូរអាន)។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការប៉ះពាល់វាដោយមិនមានវូឌូ។ ១១២ - ខ្ញុំបាននិយាយទៅកាន់ឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ ខ្ញុំតែងតែយកវូឌូច្រើនដងហួសហេតុ។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានហាមឃាត់ខ្ញុំពីរឿងនោះហើយគាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ឱកូនប្រុសអើយ! គេបាននិយាយថាវូឌូមានស្យៃតនមួយឈ្មោះអាល់-Walhan (អាល់វ៉ាលហានដែលចាំបង្កការសង្ស័យ)។ ហើយគាត់បានហាមឃាត់ខ្ញុំច្រើនលើកច្រើនសាអំពីការចាក់ទឹកខ្ជះខ្ជាយនិងបានមានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំថា៖ ចូរអ្នកកាត់បន្ថយការប្រើទឹកឱ្យតិចជាងនេះឱកូនប្រុសអើយ!