សេចក្តីសង្ខេបហ្វាតវ៉ាប្រទេសអេហ្ស៊ីប

ផ្នែក៖ ផ្នូរទាំងឡាយត្រូវបានបែងចែកជាបីប្រភេទ៖ ទីមួយ៖ ផ្នូរដែលត្រូវបានឯកភាពគ្នាជាឯកច្ឆន្ទថាពិតប្រាកដដូចជាផ្នូររបស់ព្យាការីរបស់យើង ﷺ និងផ្នូររបស់សហការីទាំងពីររបស់លោកគឺអាប៊ូបាក់រនិងអូមើរ។ ទីពីរ៖ ផ្នូរដែលត្រូវបានបញ្ជាក់ច្បាស់ថាជាការភូតកុហកនិងប្រឌិតឡើងដូចជាផ្នូរដែលគេអះអាងថាជារបស់អ៊ូបៃប៊ីនកាអាប់នៅដាម៉ាស់។ ដូចគ្នាដែរជនមូស្លីមទាំងអស់បានឯកភាពគ្នាថាមាតានៃអ្នកមានជំនឿទាំងអស់ (ភរិយារបស់ព្យាការី) គឺត្រូវបានបញ្ចុះនៅម៉ាឌីណាស់ដូច្នេះអ្នកណាដែលនិយាយថាអ៊ូមមូហាពីព៉ះត្រូវបានបញ្ចុះនៅដាម៉ាស់គឺគេនិយាយកុហកហើយ។ ប៉ុន្តែផ្នូររបស់ពីឡាល់ ﵁ គឺអាចទៅរួចពីព្រោះលោកត្រូវបានបញ្ចុះនៅក្បែរទ្វារព៉ាពុលសាហ្គៀរហើយលោកស្រីអាស្មាប៊ីនទីយ៉ាហ្ស៊ីដប៊ីនអាល់សាកាន ﵂ ក៏បានទទួលមរណភាពនៅតំបន់សាមដែរ។ ចំណែកផ្នូរដែលគេអះអាងថាជារបស់អ៊ូវ៉ាយស៍អាល់ការ៉ានីនៅខាងលិចដាម៉ាស់គឺជាការភូតកុហកហើយដូចគ្នាដែរចំពោះផ្នូរដែលគេអះអាងថាជារបស់ព្យាការីហ៊ូត ﵇។ ក្នុងចំណោមការភូតកុហកយ៉ាងដាច់ខាតគឺផ្នូរដែលគេអះអាងថាជារបស់អាលីប៊ីនអាល់ហ៊ូសេននៅស្រុកអេស៊ីបផ្នូរដែលគេអះអាងថាជារបស់ព្យាការីនូហ៍ ﵇ នៅភ្នំព៉ាល់ព៉ាក់និងផ្នូរដែលគេអះអាងថាជារបស់អាលីប៊ីនអាប៊ីត្វាលិពនៅណាជាហ្វ—ពីព្រោះការពិតលោកអាលី ﵁ ត្រូវបានបញ្ចុះនៅក្នុងវិមានរដ្ឋាភិបាល (ក័សរ៉ុលអ៊ីម៉ារ៉ោះ) នៅគូហ្វាស់ដូចដែលអាំរ៉ូប៊ីនអាល់អាសត្រូវបានបញ្ចុះក្នុងវិមាននៅអេស៊ីបនិងមូអាវីយ៉ះក្នុងវិមាននៅដាម៉ាស់ដែរដោយសារការព្រួយបារម្ភក្រែងពួកខាវ៉ារិចគាស់កកាយសព។ ដូចគ្នាដែរផ្នូរដែលគេអះអាងថាជារបស់ចាបៀរនៅហារ៉នគឺជាការកុហកពីព្រោះលោកត្រូវបានបញ្ចុះនៅម៉ាឌីណាស់ដោយការឯកភាពគ្នាហើយផ្នូររបស់អាប់ឌុលឡោះប៊ីនអាំរ៉ូនៅអាល់ចាហ្ស៊ីរ៉ោះគឺជាការកុហកពីព្រោះលោកត្រូវបានបញ្ចុះនៅម៉ាក្កះ។ ដូចគ្នាដែរផ្នូររបស់រូកៃយ៉ាស់និងអ៊ូមមូគុលស៊ូមនៅតំបន់សាមឬអេស៊ីបគឺជាការកុហកពីព្រោះអ្នកទាំងពីរបានទទួលមរណភាពតាំងពីសម័យព្យាការី ﷺ នៅម៉ាឌីណាស់។ រីឯវិហារនៅក្បែរអារ៉ាហ្វះដែលគេហៅថា «វិហារអ៊ីព្រហ៊ីម» មនុស្សមួយចំនួនស្មានថាជាឈ្មោះរបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម ﵇ ប៉ុន្តែតាមពិតជាឈ្មោះរបស់អ៊ីព្រហ៊ីមមកពីវង្សត្រកូលអាល់អាប់បាស។ ចំពោះផ្នូររបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម ﵇ (នៅហេប្រុន) អ្នកប្រាជ្ញបានឯកភាពថាជាផ្នូរពិតប៉ុន្តែពីដើមឡើយវាត្រូវបានបិទជិតក្រោយមកទើបគេបង្កើតវិហារនៅលើនោះហើយអ្នកប្រាជ្ញស៊ុណ្ណាជំនាន់មុនមិនដែលចូលទៅថ្វាយបង្គំនៅទីនោះឡើយ។

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការចុះមកនៃអ៊ីសាប៊ីនម៉ារយ៉ាំការហាមឃាត់ការជួលអ្នកសូត្រកូរអានចំពោះសពនិងមតកសាសន៍មោឃ៖ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៦៥]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការចុះមកនៃអ៊ីសាប៊ីនម៉ារយ៉ាំនៅដាម៉ាស់និងការសម្លាប់ដាច្ចាលនៅទ្វារលូត - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៦៥]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ភាពមិនអនុញ្ញាតក្នុងការជួលមនុស្សឱ្យសូត្រកូរអានយកកម្រៃ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៦៥]

ផ្នែក៖ អ៊ីសាប៊ីនម៉ារយ៉ាំ ﵇ នឹងចុះមកលើប៉មសនៅខាងកើតទីក្រុងដាម៉ាស់លោកនឹងតាមទាន់ដាច្ចាល (អាល់ដាច្ចាល) នៅមាត់ទ្វារខាងកើតនៃក្រុងលូតហើយសម្លាប់វា។ បន្ទាប់ពីការសម្លាប់ដាច្ចាលអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ បានបញ្ជាឱ្យអ៊ីសានាំមនុស្សទាំងឡាយទៅជ្រកកោននៅលើភ្នំទួរ (ពីគ្រោះយ៉ាក់ជូជនិងម៉ាក់ជូជ)។ មេដឹកនាំមូស្លីមនឹងនិយាយទៅកាន់លោកថា៖ «ឱវិញ្ញាណរបស់អល់ឡោះ! សូមអញ្ជើញមកមុខដើម្បីដឹកនាំការថ្វាយបង្គំដល់ពួកយើង»។ លោកអ៊ីសានឹងឆ្លើយថា៖ «ទេ! ពួកអ្នកមួយចំនួនជាមេដឹកនាំលើពួកអ្នកមួយចំនួនទៀតនេះជាកិត្តិយសដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់សហគមន៍នេះ»។ ដូច្នេះជនមូស្លីមម្នាក់នឹងដឹកនាំការថ្វាយបង្គំហើយលោកអ៊ីសានឹងថ្វាយបង្គំតាមពីក្រោយហើយលោកនឹងមិនទាន់ទទួលមរណភាពក្នុងពេលនោះឡើយប៉ុន្តែនឹងរស់នៅដើម្បីអនុវត្តច្បាប់សាសនារបស់មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ﷺ។ ការជួលមនុស្សដើម្បីគ្រាន់តែសូត្រគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)កូរអានយកកម្រៃគឺមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយ។ ការខ្វែងគំនិតគ្នារបស់អ្នកប្រាជ្ញគឺមានតែលើការជួលដើម្បីបង្រៀនកូរអានឬកិច្ចការណាដែលមានផលប្រយោជន៍ដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។ ផលបុណ្យនឹងមិនទៅដល់សពឡើយលុះត្រាតែអំពើនោះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយស្មោះត្រង់ដើម្បីអល់ឡោះ ﷻ តែមួយគត់រីឯអំពើណាដែលធ្វើឡើងដើម្បីប្រាក់កម្រៃគឺគ្មានផលបុណ្យចំពោះអល់ឡោះ ﷻ ឡើយ។ ដូច្នេះប្រសិនបើសពបានផ្តាំមតកសាសន៍ឱ្យជួលគេសូត្រកូរអានឱ្យខ្លួនមតកសាសន៍នោះគឺជាមោឃ៖ ហើយទ្រព្យនោះត្រូវតែប្រគល់ត្រឡប់ទៅឱ្យអ្នកស្នងមរតកវិញ។

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ជីវិតរបស់បណ្តាព្យាការីនៅក្នុងផ្នូរនិងការប្រែក្លាយអំពើល្អនិងអាក្រក់ជារូបរាង - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៦៨]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ បណ្តាព្យាការីនៅរស់នៅក្នុងផ្នូរក្នុងពិភពព៉ាហ្សាក់ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៦៨]

ផ្នែក៖ បណ្តាព្យាការីគឺនៅមានជីវិតនៅក្នុងផ្នូររបស់ពួកគេក្នុងពិភពព៉ាហ្សាក់ (Barzakh) ហើយពួកគេថែមទាំងថ្វាយបង្គំទៀតផងដូចដែលព្យាការីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ﷺ បានទតឃើញព្យាការីមូសា ﵇ កំពុងឈរថ្វាយបង្គំនៅក្នុងផ្នូររបស់លោកក្នុងរាត្រីអ៊ីស្ររ៉ា។ នៅក្នុងបណ្តាហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ដ៏ត្រឹមត្រូវមានបញ្ជាក់ថា៖ អំពើល្អរបស់មនុស្សម្នាក់នឹងត្រូវប្រែក្លាយជារូបរាងបុរសដ៏ស្រស់សង្ហាមានសម្លៀកបំពាក់ល្អនិងមានក្លិនក្រអូបឈ្ងុយឈ្ងប់ដើម្បីផ្តល់ភាពរីករាយនិងការលួងលោមដល់គេរីឯអំពើអាក្រក់វិញនឹងត្រូវប្រែក្លាយជារូបរាងមនុស្សអាក្រក់មើលនិងមានក្លិនស្អុយគគ្រុកដើម្បីធ្វើទារុណកម្មគេ។ ហើយអំពើជាក់លាក់មួយចំនួនក៏មានរូបរាងជាក់ស្តែងដែរដូចជាគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)កូរអាននឹងមកជួបអ្នកដែលធ្លាប់អានវានៅពេលផ្នូរបែកចេញនៅថ្ងៃបរលោកដោយកូរអាននិយាយថា៖ «តើអ្នកស្គាល់ខ្ញុំទេ? ខ្ញុំគឺជាកូរអានដែលជាមិត្តរបស់អ្នកដែលធ្លាប់ធ្វើឱ្យអ្នកស្រេកទឹកនៅពេលថ្ងៃក្តៅនិងមិនឱ្យអ្នកដេកលក់នៅពេលយប់នោះឯង!»។

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការឆ្លងស្ពានស៊ីរ៉តការដើរតាមគន្លងសហការីនិងស៊ុណ្ណាចំពោះសព - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៧០]

ចំពោះការឆ្លងស្ពានស៊ីរ៉ត (Sirat)៖ ប្រសិនបើមានន័យថាការឆ្លងកាត់របស់ពួកគេលឿនឬយឺតគឺអាស្រ័យលើកម្រិតនៃអំពើល្អរបស់ពួកគេនោះគឺជាការពិតឥតប្រកែកបានប៉ុន្តែចំពោះការដែលថាអំពើនោះក្លាយជារូបរាងមនុស្សមកដឹកនាំឬសែងគេឆ្លងស្ពាននោះគឺខ្ញុំមិនដែលឃើញមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ឡើយ។ ផ្នែក៖ លោកអាប់ឌុលឡោះប៊ីនម៉ាសអ៊ូត ﵁ បានថ្លែងថា៖ «អ្នកណាដែលចង់យកគំរូតាមចូរគេយកគំរូតាមអ្នកដែលបានទទួលមរណភាពទៅហើយចុះពីព្រោះអ្នកដែលកំពុងរស់នៅមិនទាន់មានសុវត្ថិភាពពីគ្រោះវិបត្តិនៃការធ្លាក់ក្នុងកំហុសឡើយ។ ពួកគេទាំងនោះគឺជាសហការីរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ﷺ ដែលជាបុគ្គលមានចិត្តបរិសុទ្ធបំផុតក្នុងសហគមន៍នេះមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះបំផុតនិងមានការប្រឌិតក្លែងក្លាយតិចតួចបំផុត។ ពួកគេជាក្រុមមនុស្សដែលអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ បានជ្រើសរើសឱ្យធ្វើជាសហការីនៃព្យាការីរបស់ទ្រង់និងបង្កើតសាសនារបស់ទ្រង់ដូច្នេះចូរពួកអ្នកស្គាល់ពីគុណតម្លៃរបស់ពួកគេនិងប្រកាន់ខ្ជាប់នូវគន្លងរបស់ពួកគេចុះពីព្រោះពួកគេពិតជាស្ថិតនៅលើមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ»។ លោកហ៊ូហ្សៃហ្វះប៊ីនអាល់យ៉ាម៉ាន ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱក្រុមអ្នកចេះដឹងកូរអានអើយ! ចូរពួកអ្នកប្រកាន់ខ្ជាប់នូវមាគ៌ាត្រឹមត្រូវនិងដើរតាមគន្លងនៃអ្នកជំនាន់មុនពួកអ្នកចុះស្បថនឹងអល់ឡោះប្រសិនបើពួកអ្នកដើរតាមពួកគេពួកអ្នកនឹងនាំមុខយ៉ាងឆ្ងាយប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកអ្នកងាកទៅស្តាំឬទៅឆ្វេងពួកអ្នកនឹងវង្វេងផ្លូវយ៉ាងឆ្ងាយបំផុត!»។ សហការីនិងអ្នកកាន់សាសនាសម័យមុន (សាឡាហ្វ) មិនដែលធ្លាប់មានទម្លាប់ថានៅពេលពួកគេថ្វាយបង្គំបួសធ្វើបុណ្យហាជ្ជ (ការដើរយាងកាន់ម៉ាក្កះ)ស្ម័គ្រចិត្តឬសូត្រកូរអានហើយឧទ្ទិសផលបុណ្យទាំងនោះទៅឱ្យអ្នកស្លាប់ឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញទម្លាប់របស់ពួកគេគឺគោរពសក្ការ៖ចំពោះអល់ឡោះ ﷻ ដោយការគោរពប្រណិប័តន៍ស្របច្បាប់គ្រប់បែបយ៉ាងហើយបួងសួងទូអាសុំសេចក្តីមេត្តាដល់បណ្តាអ្នកមានជំនឿទាំងបុរសនិងស្ត្រីទាំងអ្នករស់និងអ្នកស្លាប់នៅក្នុងការថ្វាយបង្គំសពនៅពេលសួរសុខទុក្ខផ្នូរនិងនៅគ្រប់ពេលវេលាទាំងអស់។

ត្រូវបានរាយការណ៍ពីអ្នកកាន់សាសនាសម័យមុនថា៖ «នៅរាល់ពេលបញ្ចប់ការសូត្រគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)កូរអានទាំងមូល (ខាត់មុលកូរអាន) គឺមានការទូអាមួយដែលត្រូវបានឆ្លើយតប» ដូច្នេះប្រសិនបើគេទូអាភ្លាមៗបន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការសូត្រកូរអានសម្រាប់ខ្លួនឯងសម្រាប់ឪពុកម្តាយសម្រាប់គ្រូបង្រៀននិងសម្រាប់បណ្តាអ្នកមានជំនឿទាំងអស់នោះគឺជារឿងដែលស្របច្បាប់សាសនានិងគួរឱ្យអនុវត្តបំផុត។ ដូចគ្នាដែរគប្បីត្រូវស្វែងរកពេលវេលាដែលការទូអាត្រូវបានទទួលយកដូចជានៅពេលយប់ (កើយ៉ាម៉ុលឡែល) ជាដើមហើយមិនគប្បីងាករេចេញពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់ពួកគេឡើយ។

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការធ្វើដំណើរតាមសមុទ្រការហាមកប់សពក្នុងវិហាររឿងប្រឌិតការល្បួងមុនស្លាប់និងការសួរក្នុងផ្នូរ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៧៧]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការអនុញ្ញាតឱ្យជិះទូកសមុទ្រនិងឋាន៖អ្នកលង់ទឹកស្លាប់ជាសាហ៊ីដ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៧៧]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការឯកភាពជាឯកច្ឆន្ទលើការហាមឃាត់ការកប់សពក្នុងវិហារ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៧៧]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ បាបកម្មនៃការនិទានរឿងប្រឌិតឱ្យគេសើចនិងការដាក់ទណ្ឌកម្ម - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៧៧]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការល្បួងសាសនានៅពេលជិតស្លាប់និងការជ្រកកោនពីវិបត្តិនៃការស្លាប់ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៧៧]

ផ្នែក៖ ការធ្វើដំណើរតាមផ្លូវសមុទ្រគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតប្រសិនបើគេជឿជាក់លើសុវត្ថិភាពហើយប្រសិនបើគេលង់ទឹកស្លាប់ក្នុងដំណើរសុចរិតនោះគេគឺជាសាហ៊ីដ (អ្នកពលី)។ ការបញ្ចុះសពនៅក្នុងវិហារឥស្លាមគឺហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ត្រូវបានហាមឃាត់ដាច់ខាត) ដោយការឯកភាពជាឯកច្ឆន្ទនៃជនមូស្លីមទាំងអស់។ ជនណាដែលនិទានរឿងប្រឌិតក្លែងក្លាយដើម្បីធ្វើឱ្យមនុស្សសើចឬដើម្បីផលប្រយោជន៍ផ្សេងទៀតគឺគេជាអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើបាបប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ និងរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់ទ្រង់ ﷺ ហើយគេសមនឹងទទួលរងការដាក់ទណ្ឌកម្មដើម្បីរារាំងគេ។ រីឯការល្បួងបង្ហាញសាសនាក្លែងក្លាយចំពោះមនុស្សនៅពេលជិតដាច់ខ្យល់ស្លាប់៖ រឿងនេះមិនកើតឡើងចំពោះមនុស្សស្លាប់គ្រប់រូបឡើយហើយក៏មិនមែនអត់មានទាំងស្រុងនោះដែរប៉ុន្តែវាអាចកើតឡើងលើមនុស្សម្នាក់ហើយមិនកើតលើមនុស្សម្នាក់ទៀតឬកើតឡើងមុនពេលស្លាប់បន្តិចដែលនេះជាផ្នែកមួយនៃវិបត្តិនៃជីវិតនិងការស្លាប់ (ហ្វីតណះតុលម៉ះយ៉ាវ៉ាល់ម៉ាម៉ាត) ដែលយើងត្រូវបានបញ្ជាឱ្យទូអាជ្រកកោននៅក្នុងការថ្វាយបង្គំ។ ត្រូវបានរាយការណ៍ថាស៊ីតាននឹងវាយលុកខ្លាំងបំផុតនៅពេលមនុស្សជិតស្លាប់ដោយវាស្រែកប្រាប់បរិវាររបស់វាថា៖ «ចូរពួកឯងតាមចាប់គេឱ្យបានពីព្រោះបើគេរួចខ្លួននៅពេលនេះពួកឯងនឹងមិនអាចចាប់គេបានជារៀងរហូតឡើយ!» ហើយរឿងរ៉ាវរបស់អ៊ីម៉ានអះម៉ាត់នៅពេលជិតទទួលមរណភាពក្នុងការបដិសេធស៊ីតានគឺល្បីល្បាញណាស់។ ការសាកសួរនិងវិបត្តិនៅក្នុងផ្នូរ (ដោយម៉ាឡាអ៊ីកាត់មុនកើរនិងណាកៀរ) គឺកើតមានជាទូទៅលើមនុស្សគ្រប់រូបលើកលែងតែបណ្តាព្យាការីប៉ុណ្ណោះរីឯអ្នកដែលមិនទាន់គ្រប់អាយុទទួលខុសត្រូវ (កុមារតូចៗ និងមនុស្សវិកលចរិត) គឺអ្នកប្រាជ្ញមានទស្សន៖ពីរ។

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការខ្វែងគំនិតរបស់អ្នកប្រាជ្ញថាតើការក្បត់សាសនារំលាយជំនឿចាស់ឬបង្ហាញថាជំនឿនោះខូចតាំងពីដើម - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៨០]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការខ្វែងគំនិតលើការដែលបុរសជាអ្នកដាក់សពស្ត្រីចូលក្នុងរណ្តៅ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៣៨០]

អ្នកប្រាជ្ញបានខ្វែងគំនិតគ្នាអំពីអ្នកក្បត់សាសនា (មួរតាត់)៖ តើជំនឿពីមុនរបស់គេធ្លាប់ជាជំនឿត្រឹមត្រូវហើយត្រូវបានរលាយបាត់ដោយសារការក្បត់សាសនាឬក៏គេត្រូវនិយាយថាដោយសារការក្បត់សាសនាទើបយើងដឹងថាជំនឿរបស់គេគឺជាជំនឿខូចតាំងពីដើមមកហើយថាជំនឿពិតប្រាកដមិនដែលរលាយសាបសូន្យឡើយ? មានទស្សន៖ពីរចំពោះរឿងនេះ។ ហើយផ្អែកលើចំណុចនេះហើយទើបគេលើកឡើងអំពីពាក្យថា៖ «ខ្ញុំជាអ្នកមានជំនឿប្រសិនបើអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ស្ម័គ្រ» (អ៊ីនស្ហាអល់ឡោះ) ថាតើវាសំដៅលើភាពពេញលេញនៃជំនឿនៅពេលបច្ចុប្បន្នឬសំដៅលើការបញ្ចប់ជីវិតនៅពេលស្លាប់? ចំពោះការដែលបុរសជាអ្នកដាក់សពស្ត្រីចូលក្នុងរណ្តៅផ្នូរ (ឡាហាត)៖ មានការខ្វែងគំនិតគ្នាប៉ុន្តែទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវគឺប្រសិនបើគេជាបុគ្គលល្អនិងមានគុណធម៌គឺគេអាចជួយដាក់សពស្ត្រីចូលក្នុងរណ្តៅបាន។ ហើយត្រូវបានអនុញ្ញាតដោយការឯកភាពគ្នាជាឯកច្ឆន្ទសម្រាប់បុរសក្នុងការធ្វើបុណ្យហាជ្ជ (ការដើរយាងកាន់ម៉ាក្កះ)ជំនួសស្ត្រីរីឯការដែលស្ត្រីធ្វើបុណ្យហាជ្ជជំនួសបុរសគឺមានការពិភាក្សាគ្នាក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញ។