សេចក្តីសង្ខេបហ្វាតវ៉ាប្រទេសអេហ្ស៊ីប

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ បញ្ហាច្បាប់ស្តីពីការបំពានក្នុងការទូអានិងការសម្អាតកាយ (វុឌូ) - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៤៥]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ទម្រង់នៃការបំពានដែលត្រូវបានហាមឃាត់ក្នុងការទូអា - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៤៥]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការហាមឃាត់ការធ្វើលើសកម្រិតកំណត់ក្នុងកិច្ចវុឌូ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៤៥]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ព្យាការីអ៊ីសានៅមានជីវិតលើផ្ទៃមេឃនិងចុះមកកាត់ក្តីដោយយុត្តិធម៌ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៤៥]

ពួកជ្រុលនិយមមួយចំនួនបានអះអាងថា «កុតព៍» មានចំណេះដឹងស្មើនឹងចំណេះដឹងរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) និងមានអំណាចស្មើនឹងអំណាចរបស់អល់ឡោះដោយដឹងនូវអ្វីដែលអល់ឡោះដឹងនិងអាចធ្វើនូវអ្វីដែលអល់ឡោះធ្វើបានហើយអះអាងថាអំណាចនេះបានផ្ទេរពីព្យាការីទៅកាន់អាល់ហាស្សាន់រួចផ្ទេរទៅកាន់គ្រូរបស់ពួកគេ! នេះគឺជាការក្បត់សាសនាដ៏គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមនិងជាភាពល្ងង់ខ្លៅយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែត។ បញ្ហាច្បាប់៖ ការបំពានក្នុងការទូអាគឺមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយនិងត្រូវបានហាមឃាត់យ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)កូរអាននិងស៊ុណ្ណាដូចជាការបួងសួងសុំឋាន៖ស្មើនឹងបណ្តាព្យាការីឬការសុំនូវរឿងដែលមិនត្រឹមត្រូវនិងការសុំរឿងបាបកម្ម។ ការបំពានក្នុងការសម្អាតកាយ (វុឌូ) ក៏ត្រូវបានហាមឃាត់ដែរដូចជាការលាងលើសពីបីដងការខ្ជះខ្ជាយទឹកហួសហេតុឬការមានមន្ទិលសង្ស័យហួសប្រមាណ (វ៉ាស់វ៉ាស់)។ ព្យាការី ﷺ បានព្រមានថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់នឹងលេចឡើងនៅក្នុងសហគមន៍នេះនូវក្រុមមនុស្សដែលប្រព្រឹត្តការបំពានក្នុងការសម្អាតកាយនិងក្នុងការទូអា»។ បញ្ហាច្បាប់៖ អ៊ីសាប៊ីនម៉ារយ៉ាំ ﵇ នៅមានជីវិតលើផ្ទៃមេឃ៖ អល់ឡោះ ﷻ បានលើកលោកឡើងទៅកាន់ទ្រង់ទាំងវិញ្ញាណនិងទាំងរូបកាយ។ ព្រះបន្ទូលដែលថា៖ {ពិតប្រាកដណាស់យើងនឹងយកអ្នក (មុតាវ៉ាហ្វហ្វិក (កាតព្វកិច្ចសាសនា)ហ៍ា) ហើយលើកអ្នកឡើងមកកាន់យើង} [ស៊ូរ៉ាត់អាលីអ៊ីមរ៉ន៖ ៥៥] គឺមានន័យថា «យើងនឹងលើកយកអ្នកចេញពីផែនដីទាំងស្រុងដោយគ្មានការស្លាប់»។ នៅក្នុងហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ពិតប្រាកដមានបញ្ជាក់ថាលោកនឹងចុះមកលើប៉មសនៅខាងកើតដាម៉ាស់តាមសម្លាប់ដាច្ចាលនៅទ្វារលូតបំបាក់ឈើឆ្កាងកម្ចាត់ជ្រូកលុបបំបាត់ពន្ធជីហ៊្សីយ៉ះនិងកាត់ក្តីប្រកបដោយយុត្តិធម៌ផ្អែកលើច្បាប់សាសនារបស់មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ﷺ។ ពាក្យថា «អាល់តាវ៉ាហ្វហ្វី» (អាល់-Tawaffi) ក្នុងភាសាអារ៉ាប់គឺមានអត្ថន័យបីទៅតាមបរិបទ៖ ការយកចេញទាំងស្រុងការស្លាប់ឬការដេកលក់។

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការហាមឃាត់ដាច់ខាតលើការសម្លាប់សត្វគូរព៉ានឬសត្វដទៃក្នុងវិហារ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៥១]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការខ្វែងគំនិតលើការយកវុឌូនៅក្នុងបរិវេណវិហារ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៥១]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះអ្នកដែលរឹងរូសមិនស្តាប់បញ្ជាអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) និងរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ) - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៥១]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការមិនត្រូវងូតទឹកសម្អាតសពនៅក្នុងវិហារឥស្លាមឡើយ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៥១]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការបកស្រាយអំពីអំពើបាបដែលប្រព្រឹត្តដោយភាពល្ងង់ខ្លៅនិងការតައព៉ាត់ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៥១]

ពាក្យថា «អាល់តាវ៉ាហ្វហ្វី» (អាល់-Tawaffi) ក្នុងភាសាអារ៉ាប់គឺមានអត្ថន័យបីយ៉ាងទៅតាមបរិបទ៖ ការយកចេញទាំងស្រុងការស្លាប់ឬការដេកលក់។ មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យសម្លាប់សត្វពន្លះគូរព៉ាន (អ៊ុឌហ៊ីយ៉ះ) ឬសត្វដទៃទៀតនៅក្នុងវិហារឥស្លាមឡើយការកប់សពនៅក្នុងវិហារគឺហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)ដាច់ខាតការកែប្រែលក្ខខណ្ឌនៃមូលនិធិវ៉ាកាហ្វដោយគ្មានផលប្រយោជន៍រួមគឺមិនត្រូវអនុញ្ញាតឡើយនិងការសម្អាតទ្វារលាមកនិងទឹកនោម (អ៊ីស្ទីនជា) ក្នុងវិហារគឺត្រូវបានហាមឃាត់។ មានការខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញលើការស្អប់ខ្ពើមការយកវុឌូក្នុងវិហារលុះត្រាតែវាបង្កឱ្យមានការស្តោះទឹកមាត់ឬសំបោរក្នុងវិហារ—ពីព្រោះការស្តោះទឹកមាត់ក្នុងវិហារគឺជាបាបកម្មមួយដែលតម្រូវឱ្យលុបលាងដូច្នេះចុះទម្រាំសំបោរទៅទៀតនោះ?! ជនណាដែលមិនព្រមស្តាប់បង្គាប់តាមបញ្ជារបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ និងរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់ទ្រង់ ﷺ ហើយមិនព្រមបញ្ឈប់អំពើហាមឃាត់ប៉ុន្តែបែរជាតបតប្រឆាំងនឹងអ្នកដែលដាស់តឿនសេចក្តីល្អនិងទប់ស្កាត់អំពើអាក្រក់គេត្រូវតែទទួលរងការដាក់ទណ្ឌកម្មតាមច្បាប់សាសនា។ សពមិនត្រូវយកមកងូតទឹកសម្អាតនៅក្នុងវិហារឡើយហើយមិនត្រូវបង្កើតអ្វីមួយដែលបង្កការរំខានដល់អ្នកថ្វាយបង្គំឡើយប្រសិនបើមានត្រូវតែរុះរើចេញនិងជួសជុលឱ្យដូចដើមឬល្អជាងដើម។ បញ្ហាច្បាប់៖ អាប៊ូអាល់អាលីយ៉ះបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរបណ្តាសហការីរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ﷺ អំពីព្រះបន្ទូលដែលថា៖ {ពិតប្រាកដណាស់ការទទួលយកការតައព៉ាត់របស់អល់ឡោះគឺសម្រាប់តែអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ដោយភាពល្ងង់ខ្លៅហើយបន្ទាប់មកបានតައព៉ាត់ក្នុងពេលឆាប់ៗ} [ស៊ូរ៉ាត់អាល់នីសា៖ ១៧] ពួកគាត់បានឆ្លើយថា៖ «មនុស្សគ្រប់រូបដែលប្រព្រឹត្តបាបកម្មប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះគឺសុទ្ធសឹងជាអ្នកល្ងង់ខ្លៅ (ចាហ៊ីល) ហើយអ្នកណាដែលបានតައព៉ាត់មុនពេលស្លាប់គឺគេបានតައព៉ាត់ក្នុងពេលឆាប់ៗហើយ»។

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការចារឹកពាក្យសាហាដះលើកាក់ប្រាក់ឌៀរហាំ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៥៤]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ម៉ារយ៉ាំនិងអាស៊ីយ៉ាស់ជាស្ត្រីស៊ីទ្ទីកោះនិងគុណធម៌នៃស្ត្រីសហគមន៍នេះ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៥៤]

ការចារឹកពាក្យ «ឡាអ៊ីឡាហាអ៊ីលឡាល់ឡោះ» នៅលើកាក់ប្រាក់ឌៀរហាំ៖ គឺទើបតែកើតមានឡើងនៅក្នុងសម័យនៃការគ្រប់គ្រងរបស់ខាលីហ្វះអាប់ឌុលម៉ាលីកប៊ីនម៉ារវ៉ានហើយបានបន្តរហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ន។ វាត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកដែលគ្មានវុឌូកាន់កាក់ប្រាក់ទាំងនោះបានហើយប្រសិនបើប្រាក់នោះស្ថិតក្នុងថង់ឬកាបូបហើយវាពិបាកក្នុងការទុកវានៅខាងក្រៅនោះគេអាចយកវាចូលក្នុងបន្ទប់ទឹកបាន។ ព្យាការី ﷺ និងសហការីរបស់លោកមិនដែលបានបោះពុម្ពកាក់ប្រាក់ចារឹកឡើយគឺទើបតែបង្កើតឡើងនៅសម័យអាប់ឌុលម៉ាលីកប៉ុណ្ណោះ។ ម៉ារយ៉ាំប៊ីនទីអ៊ីមរ៉ននិងអាស៊ីយ៉ាស់ (ភរិយារបស់ហ្វៀរអោន) គឺស្ថិតក្នុងចំណោមស្ត្រីដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមបំផុតប៉ុន្តែស្ត្រីដ៏ប្រសើរបំផុតនៃសហគមន៍ឥស្លាមនេះ—ដូចជាខាងឌីជះអាយហ្សានិងហ្វាទីម៉ះ—គឺប្រសើរជាងអ្នកទាំងពីរដូចដែលបុរសដ៏ល្អនៃសហគមន៍នេះគឺប្រសើរជាងបុរសនៃប្រជាជាតិដទៃដែរ។ ទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់អ្នកប្រាជ្ញឥស្លាមភាគច្រើនគឺអ្នកទាំងពីរមិនមែនជាព្យាការីឡើយប៉ុន្តែឋាន៖ខ្ពស់បំផុតរបស់អ្នកទាំងពីរគឺ «ស្ត្រីស៊ីទ្ទីកោះ» (អ្នកមានជំនឿស្មោះត្រង់បំផុត) ដូចដែលមានចែងក្នុងកូរអានហើយអ្នកស៊ីទ្ទីកនៃសហគមន៍ឥស្លាមនេះគឺប្រសើរជាងអ្នកស៊ីទ្ទីកនៃប្រជាជាតិមុនៗ។ រីឯស្ត្រីព្រហ្មចារីក្នុងលោកិយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ នឹងរៀបការពួកគេឱ្យមានស្វាមីល្អនៅក្នុងឋានសួគ៌។ ចំពោះហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ដែលលើកឡើងថាម៉ារយ៉ាំនឹងក្លាយជាភរិយារបស់ព្យាការី ﷺ ក្នុងឋានសួគ៌គឺមិនមានខ្សែរាយការណ៍ត្រឹមត្រូវឡើយ។

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការឯកភាពជាឯកច្ឆន្ទលើភាពគ្មានជំនឿរបស់អ្នកដែលបដិសេធព្យាការីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ﷺ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៥៨]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការឯកភាពជាឯកច្ឆន្ទលើការហាមស្រានិងការក្បត់សាសនានៃអ្នកដែលបដិសេធការហាមឃាត់ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៥៨]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការបកស្រាយទ្រឹស្តីជំនឿលើព្រះកំភួនជើងរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)នៅថ្ងៃកិយ៉ាម៉ាត់ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៥៨]

គ្មានការខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងចំណោមជនមូស្លីមទាំងអស់ឡើយថាអ្នកណាដែលមិនមានជំនឿលើព្យាការីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ﷺ បន្ទាប់ពីសារសាសនារបស់លោកបានទៅដល់គេគឺគេជាអ្នកគ្មានជំនឿ (កាហ្វៀរ) ដែលនឹងត្រូវស្ថិតនៅក្នុងឋាននរកអស់កល្បជានិច្ចហើយអ្នកណាដែលសង្ស័យលើរឿងនេះគឺគេខ្លួនឯងជាកាហ្វៀរដោយគ្មានការបែងចែករវាងពួកអះលុលគីតាប (យូដានិងគ្រិស្ត) និងពួកដទៃទៀតឡើយ។ គ្មានការខ្វែងគំនិតគ្នាឡើយលើការហាមឃាត់គ្រឿងស្រវឹង (ខាំរ) ហើយអ្នកណាដែលបដិសេធការហាមឃាត់នេះបន្ទាប់ពីមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់គឺគេបានក្បត់សាសនា។ នៅពេលដែលមនុស្សមួយក្រុមក្នុងសម័យលោកអូមើរនិងលោកអាលីបានយល់ច្រឡំថាស្រាត្រូវបានអនុញ្ញាតសម្រាប់មនុស្សល្អលោកអូមើរនិងលោកអាលីបានទាមទារឱ្យពួកគេតައព៉ាត់ហើយសហការីទាំងអស់បានឯកភាពគ្នាថាប្រសិនបើពួកគេនៅតែរឹងរូសចាត់ទុកថាស្រាជាការអនុញ្ញាតពួកគេត្រូវតែទទួលទោសប្រហារជីវិត។ បញ្ហាទ្រឹស្តីជំនឿ៖ ត្រូវបានរាយការណ៍ពីអ៊ីព្នូអាប់បាសអំពីព្រះបន្ទូលដែលថា៖ {ថ្ងៃដែលកំភួនជើងត្រូវបានបើកចំហ} [ស៊ូរ៉ាត់អាល់កាឡាំ៖ ៤២] ថាលោកបានបកស្រាយថាជា «ថ្ងៃនៃទុក្ខលំបាកនិងភាពភ័យរន្ធត់ជាទម្ងន់»។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)សាហ៊ីហ៊ទាំងពីរពីហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់អាប៊ូសាអ៊ែតអាល់ឃូឌ្រីព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍យ៉ាងច្បាស់ថា៖ «ម្ចាស់របស់យើងនឹងបើកចំហព្រះកំភួនជើងរបស់ទ្រង់» ហើយបណ្តាអ្នកមានជំនឿទាំងអស់នឹងស៊ូជូតចំពោះទ្រង់។ នៅក្នុងកូរអានពាក្យថាកំភួនជើងមិនត្រូវបានភ្ជាប់នឹងសព្វនាមហេតុនេះហើយទើបមានការពិភាក្សាប៉ុន្តែនៅក្នុងហាឌីសពិតប្រាកដគឺបានបញ្ជាក់ថាជាគុណលក្ខណ៖ពិតប្រាកដរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ដោយគ្មានការប្រៀបធៀបទៅនឹងសត្វលោកឡើយពីព្រោះ៖ {គ្មានអ្វីមួយដូចទ្រង់ឡើយហើយទ្រង់ជាអ្នកឮបំផុតជាអ្នកទតឃើញបំផុត} [ស៊ូរ៉ាត់អាស្ហស៊ូរ៉ាត់៖ ១១]។

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ទណ្ឌកម្មតាមច្បាប់លើការរំលោភបំពានផ្នូរមូស្លីមឬការបំផ្លាញវិហារ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៦១]

[ចំណងជើងជំពូកតូច៖ ការផ្លាស់ប្តូរផែនដីនិងការប្រមូលផ្តុំលើដីសស្អាត - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៤៦១]