សេចក្តីសង្ខេបហ្វាតវ៉ាប្រទេសអេហ្ស៊ីប

ស្ត្រីណាដែលបានរៀបការថ្មីខណ៖ដែលនាងនៅមានប្តីស្របច្បាប់នៅឡើយដោយនាងមិនបានដឹងថាប្តីស្លាប់ឬលែងលះនោះទេ៖ ប្រសិនបើនាងដឹងច្បាស់ថាប្តីមិនទាន់ស្លាប់និងមិនទាន់លែងលះនាងគឺជាស្ត្រីផិតក្បត់ (ហ្សានីយ៉ះ) ហើយនាងគ្មានសិទ្ធិទទួលបានថ្លៃខាន់ស្លា (ម៉ាហើរ) ឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងជឿជាក់ដោយស្មោះថាប្តីរបស់ខ្លួនបានស្លាប់ឬបានលែងលះនាងរួចហើយនោះការរួមរ័ក្សនោះចាត់ទុកជាការរួមរ័ក្សដោយមានភាពស្រពិចស្រពិល (វ៉ាតអ៊ុស៊ុព្ហះ) ក្រោមនរកខូចដូច្នេះនាងទទួលបានថ្លៃខាន់ស្លាហើយយោងតាមទស្សន៖ច្បាស់លាស់នាងទទួលបានថ្លៃខាន់ស្លាដែលបានកំណត់ក្នុងកិច្ចសន្យា។

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ពិការភាពនិងជំងឺដែលផ្តល់សិទ្ធិលុបចោលនរក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៩៨៣]

ផ្នែក៖ ការដែលស្ត្រីកើតជំងឺធ្លាក់ឈាមរ៉ាំរ៉ៃ (អ៊ិស្ទិហាឌ្វះ) គឺជាពិការភាព (កំហុសឆ្គង) មួយដែលផ្តល់សិទ្ធិឱ្យប្តីអាចលុបចោលនរកបានយោងតាមទស្សន៖ច្បាស់លាស់បំផុតក្នុងម៉ាហ្សហាប់របស់អ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាហ្ម័ទនិងអ្នកដទៃទៀត។ ហើយរាល់ពិការភាពដែលរារាំងការរួមរ័ក្សខាងរូបកាយដូចជាការស្ទះទ្វារមាសឬរារាំងតាមធម្មជាតិដូចជាជំងឺវិកលចរិតនិងជំងឺឃ្លង់គឺផ្តល់សិទ្ធិឱ្យលុបចោលនរកបានយោងតាមទស្សន៖របស់អ៊ីម៉ាមម៉ាលិក, អាហ្ម័ទនិងស៊ហ្វាអ៊ី។ ហើយជំងឺធ្លាក់ឈាមរ៉ាំរ៉ៃមានសភាពធ្ងន់ធ្ងរជាងពិការភាពដទៃទៀត។ ប្រសិនបើប្តីបានលុបចោលនរកមុនពេលរួមរ័ក្សនោះប្តីមិនជាប់កាតព្វកិច្ចបង់ថ្លៃខាន់ស្លាឡើយ។

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការហាមឃាត់មិនឱ្យអាណាព្យាបាលបង្ខំស្ត្រីឱ្យរៀបការជាមួយបុរសដែលមិនស័ក្តិសម - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៩៨៥]

ប៉ុន្តែប្រសិនបើការលុបចោលកើតឡើងក្រោយពេលរួមរ័ក្សនោះប្តីមានសិទ្ធាទារប្រាក់ថ្លៃខាន់ស្លាត្រឡប់មកវិញពីអ្នកដែលបានបោកប្រាស់ខ្លួន។ ផ្នែក៖ មិនអនុញ្ញាតឱ្យឪពុកមា (ពូ) ឬអាណាព្យាបាលណាផ្សេងទៀតបង្ខំក្មួយស្រីឬស្ត្រីដែលនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួនឱ្យរៀបការជាមួយបុរសដែលមិនស័ក្តិសម (មិនមែនជាគូគាប់សមរម្យ - ឃុហ្វ៍) ប្រសិនបើនាងមិនពេញចិត្តឡើយតាមការឯកភាពគ្នារបស់បណ្តាអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ទាំងអស់។ ប្រសិនបើអាណាព្យាបាលហ៊ានធ្វើបែបនេះគាត់សមនឹងទទួលទណ្ឌកម្មស្របតាមច្បាប់សាសនា។ ប្រសិនបើអាណាព្យាបាលគំរាមនាងថា៖ "ប្រសិនបើនាងមិនព្រមទេច្បាប់នឹងបង្ខំនាងឱ្យរៀបការដោយគ្មានជម្រើសឡើយ" នោះការយល់ព្រមរបស់នាងមិនត្រឹមត្រូវឡើយហើយនរកនោះទុកជាមោឃ៖។ ប្តីគ្មានសិទ្ធិហាមឃាត់ម្តាយមិនឱ្យចូលជួបកូនស្រីរបស់ខ្លួនដើម្បីសួរសុខទុក្ខឡើយ។ ហើយអាណាព្យាបាលគ្មានសិទ្ធិរារាំងស្ត្រី (អាឌល់) មិនឱ្យរៀបការជាមួយបុរសដែលស័ក្តិសមដែលនាងពេញចិត្តនោះឡើយ។ ប្រសិនបើអាណាព្យាបាលរារាំងនោះសិទ្ធិរៀបការត្រូវផ្ទេរទៅឱ្យអាណាព្យាបាលលំដាប់បន្ទាប់ឬផ្ទេរទៅឱ្យចៅក្រម។

ប្រស្នាកំណាព្យស្តីពីញាតិភាព៖ "ជីដូនរបស់ខ្ញុំគឺជាម្តាយរបស់គាត់ហើយឪពុករបស់ខ្ញុំគឺជាជីតារបស់គាត់ហើយខ្ញុំជាម្តាយមីង (អ៊ំស្រី) របស់គាត់ហើយគាត់ជាពូ (មា) របស់ខ្ញុំឱអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ដ៏ប្រសើរសូមជួយដោះស្រាយប្រស្នានេះផងសូមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)មេត្តាប្រោសប្រណីលោក!" ចម្លើយនៃប្រស្នានេះគឺ៖ បុរសម្នាក់បានរៀបការជាមួយស្ត្រីម្នាក់ហើយកូនប្រុសរបស់គាត់បានរៀបការជាមួយម្តាយរបស់ស្ត្រីនោះ។ បន្ទាប់មកបុរសនោះបានកូនស្រីម្នាក់ជាមួយស្ត្រីនោះហើយកូនប្រុសរបស់គាត់បានកូនប្រុសម្នាក់ជាមួយម្តាយនោះ។ កូនស្រីនោះគឺជាអ្នកពោលកំណាព្យនេះ៖ ជីដូនរបស់នាង (ម្តាយនៃម្តាយរបស់នាង) គឺជាម្តាយរបស់កូនប្រុសនោះ។ ហើយឪពុករបស់នាងគឺជាជីតារបស់កូនប្រុសនោះ។ នាងគឺជាម្តាយមីងរបស់គេ (ដោយសារនាងជាប្អូនស្រីរបស់ឪពុកគេ) ហើយគេគឺជាពូខាងម្តាយរបស់នាង (ដោយសារគេជាបងប្រុសរបស់ម្តាយនាង) ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុត។

ទស្សន៖ត្រឹមត្រូវគឺ៖ អនុញ្ញាតឱ្យរៀបការក្មេងស្រីដែលមានអាយុប្រាំបួនឆ្នាំដោយមានការយល់ព្រមពីនាងហើយនាងគ្មានសិទ្ធិលុបចោលកិច្ចសន្យាឡើយនៅពេលពេញវ័យហើយនេះជាទស្សន៖ដែលយុត្តិធម៌បំផុតនិងជាទស្សន៖ច្បាស់លាស់ក្នុងម៉ាហ្សហាប់របស់អ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាហ្ម័ទ។

បុគ្គលណាដែលបានរួមរ័ក្សជាមួយស្រីបម្រើ (ស្រីស្នំ) ណាម្នាក់នោះមិនអនុញ្ញាតដាច់ខាតឱ្យគេរួមរ័ក្សឬរៀបការជាមួយកូនស្រីៗរបស់នាងឡើយ។

នរកតះលីល (នរកដែលរៀបការជាលេសដើម្បីឱ្យប្រពន្ធស្របច្បាប់អាចត្រឡប់ទៅប្តីដើមដែលលែងលះបីដងវិញ) គឺត្រូវបានហាមឃាត់ (ហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)ដាច់ខាត) តាមការឯកភាពគ្នារបស់បណ្តាសហការី (ស្វាហាបាត់) ទាំងអស់រួមមានលោកអូមើរ, អ៊ូស្មាន, អាលី, អ៊ីព្នម៉ាស្អ៊ូដ, អ៊ីព្នអាព្ពាស, អ៊ីព្នអូមើរនិងអ្នកដទៃទៀត។ រហូតដល់លោកអូមើរ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគេនាំបុរសណាម្នាក់ដែលរៀបការតះលីលនិងបុរសដែលពឹងពាក់គេឱ្យរៀបការតះលីលមកជួបខ្ញុំខ្ញុំនឹងគប់ដុំថ្មប្រហារជីវិតពួកគេទាំងពីរនាក់ជាមិនខាន!»។ ហើយលោកអ៊ូស្មាន ﵁ បានថ្លែងថា៖ «គ្មាននរកណាត្រឹមត្រូវឡើយលើកលែងតែនរកដែលកើតចេញពីសេចក្តីស្រឡាញ់ប្រាថ្នាពិតប្រាកដមិនមែននរកបន្លំបោកប្រាស់ឡើយ»។ ហើយលោកអ៊ីព្នអាព្ពាស ﵄ ធ្លាប់ត្រូវបានបុរសម្នាក់សួរថា៖ "តើលោកយល់យ៉ាងណាប្រសិនបើខ្ញុំរៀបការជាមួយនាងដោយប្តីដើមមិនដឹងដើម្បីឱ្យនាងហាឡាល់ត្រឡប់ទៅប្តីដើមវិញរួចខ្ញុំលែងលះនាង?" លោកបានឆ្លើយតបថា៖ «បុគ្គលណាដែលបោកប្រាស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) អល់ឡោះនឹងបោកប្រាស់គេវិញ។ អ្នកទាំងពីរនឹងនៅតែជាជនប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ (ហ្ស៊ីណា) ជានិច្ចទោះបីជារស់នៅជាមួយគ្នាម្ភៃឆ្នាំក៏ដោយប្រសិនបើអល់ឡោះដឹងពីក្នុងចិត្តរបស់គេថាគេរៀបការក្នុងបំណងតះលីល!»។ ហើយ «រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ បានដាក់បណ្តាសាលើបុគ្គលដែលធ្វើនរកតះលីលនិងបុគ្គលដែលពឹងពាក់ឱ្យគេធ្វើតះលីល» (ហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ស្វាហ៊ីហ៍)។

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការធ្វើសាក្សីលើការយល់ព្រមរបស់ស្ត្រីក្នុងនរក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៩៩១]

អ្នកប្រាជ្ញហ្វាតវ៉ាបានឯកភាពគ្នាថាប្រសិនបើមានការចែងលក្ខខណ្ឌតាហ៍លីល (ការរៀបការក្លែងក្លាយដើម្បីឱ្យស្របច្បាប់រៀបការជាមួយប្តីមុនវិញ) នៅក្នុងកិច្ចសន្យានោះកិច្ចសន្យានោះគឺទុកជាមោឃ៖។ អ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនមិនចាត់ទុកលក្ខខណ្ឌដែលព្រមព្រៀងគ្នាមុនឬទម្លាប់ទូទៅថាមានឥទ្ធិពលនោះឡើយ។ ប៉ុន្តែចំពោះក្រុមសាហាវ៉ាត់ពួកតាប៊ីអ៊ិននិងអ្នកប្រាជ្ញហ្វាតវ៉ាភាគច្រើនគឺគ្មានភាពខុសគ្នារវាងលក្ខខណ្ឌដែលព្រមព្រៀងគ្នាមុននិងទម្លាប់នោះឡើយហើយនេះជាទស្សន៖របស់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណាស់និងអ្នកប្រាជ្ញហាដីޘ។ ពួកគ្រិស្តសាសនិកតែងតែរិះគន់សាសនាឥស្លាមដោយសារនរកមុហាល្លីលនេះដោយពួកគេនិយាយថា៖ "ពួកមូស្លីមព្យាការីរបស់ពួកគេបានប្រាប់ពួកគេថា៖ ប្រសិនបើអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកលែងលះប្រពន្ធរបស់ខ្លួននាងមិនហាឡាល់ (ស្របច្បាប់) សម្រាប់គាត់វិញឡើយលុះត្រាតែនាងប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ (ស៊ីណា) ជាមុនសិន"។ ប៉ុន្តែព្យាការីរបស់យើង ﷺ បរិសុទ្ធស្អាតស្អំពីពាក្យចោទប្រកាន់នោះទាំងរូបលោកសាហាវ៉ាត់របស់លោកពួកតាប៊ីអ៊ិននិងអ្នកប្រាជ្ញមូស្លីមភាគច្រើន។ ផ្នែក៖ មិនត្រូវបានកំណត់ជាលក្ខខណ្ឌសម្រាប់សុពលភាពនៃនរកឡើយនូវការមានសាក្សីបញ្ជាក់ពីការយល់ព្រមរបស់ស្ត្រីមុនពេលរៀបការនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់ទាំងបួនលើកលែងតែទស្សន៖ខ្សោយមួយនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់ចាហ្វិអីនិងហាំពាលីប៉ុណ្ណោះ។ ផ្ទុយទៅវិញប្រសិនបើអាណាព្យាបាលនិយាយថា៖ "នាងបានអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំហើយ" នោះការចងកិច្ចសន្យានរកគឺអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើបាន។ បន្ទាប់មកប្រសិនបើនាងបដិសេធថាមិនបានអនុញ្ញាតទេនោះពាក្យសម្តីរបស់នាងត្រូវចាត់ទុកជាបានការដោយមានការស្បថរបស់នាង។ ហើយប្រសិនបើនាងបញ្ជាក់ទទួលស្គាល់ការអនុញ្ញាតនោះនរកនោះគឺមានសុពលភាពទាំងខាងក្នុងនិងខាងក្រៅ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលសាក្សីគប្បីធ្វើគឺពួកគេគួរធ្វើសាក្សីលើការយល់ព្រមរបស់ស្ត្រីជាភរិយាដើម្បីឱ្យកិច្ចសន្យានោះ...

[ចំណងជើងផ្នែក៖ លក្ខខណ្ឌសាក្សីនៃនរកត្រូវតែមានសុចរិតភាពជាក់ស្តែង - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៩៩៣]

...ទទួលបានការឯកភាពគ្នាលើសុពលភាពរបស់វាហើយមានសុវត្ថិភាពពីការរំលាយចោលដោយសារការបដិសេធរបស់នាងព្រមទាំងដឹងពីភាពស្មោះត្រង់របស់អាណាព្យាបាលក្នុងការអះអាងពីការយល់ព្រមនោះ។ ចំណែកឯចៅក្រមឬអ្នកចងកិច្ចសន្យាដែលជាតំណាងរបស់ចៅក្រមគឺមិនត្រូវរៀបការឱ្យនាងឡើយលុះត្រាតែគាត់ដឹងច្បាស់ថានាងពិតជាបានយល់ព្រមផ្ទុយពីករណីដែលគាត់គ្រាន់តែជាសាក្សីលើកិច្ចសន្យាឬជាតំណាងរបស់អាណាព្យាបាល។ ចំពោះមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់របស់លោកអាប៊ូហានីហ្វាស់លោកម៉ាលីកនិងលោកអះម៉ាត់ក្នុងរិវ៉ាយ៉ាត់មួយពីលោក៖ ប្រសិនបើនាងមិនទាន់បានអនុញ្ញាតរហូតដល់កិច្ចសន្យាត្រូវបានចងរួចហើយគឺអនុញ្ញាតឱ្យអនុវត្តបានហើយនេះហៅថាបញ្ហាកិច្ចសន្យារង់ចាំការអនុម័ត (វ៉ាហ្កាហ្វុលអ៊ុកូដ)។ ដូចគ្នានេះដែរទាសករដែលរៀបការដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីម្ចាស់របស់ខ្លួនហើយក្រោយមកម្ចាស់ទើបអនុញ្ញាតក្រោយកិច្ចសន្យាក៏ស្ថិតក្នុងវិវាទនេះដែរដែលគេហៅថានរកហ្វុឌូលី (កិច្ចសន្យារបស់អ្នកជ្រៀតជ្រែក)។ សាក្សីនៃនរកគឺត្រូវបានកំណត់លក្ខខណ្ឌឱ្យមានសុចរិតភាពជាក់ស្តែង (អាប់ដាឡាស់ហ្សាហ៊ីរ៉ោះ)។ ហើយចំពោះអ្នកដែលកំណត់លក្ខខណ្ឌថាសាក្សីត្រូវតែជាបុគ្គលលេចធ្លោដែលមានការបញ្ជាក់សុចរិតភាពនៅចំពោះមុខចៅក្រមនោះនៅពេលបុគ្គលដែលត្រូវបានបញ្ជាក់នោះចងកិច្ចសន្យាកិច្ចសន្យានោះគឺមានសុពលភាពពីព្រោះគាត់ត្រូវបានបិទបាំងកំហុសនិងទទួលស្គាល់នៅចំពោះមុខចៅក្រមទោះបីជាការពិតខាងក្នុងគាត់អាចជាមនុស្សប្រព្រឹត្តអំពើបាប (ហ្វាស៊ីក) ក៏ដោយ។ បុគ្គលដែលធ្វើដំណើរចុះឡើងតាមស្រុកនានាហើយមិនស្នាក់នៅក្នុងស្រុកណាមួយលើសពីមួយខែឬពីរខែនោះគាត់មានសិទ្ធិរៀបការបានប៉ុន្តែគាត់ត្រូវរៀបការជានរកទូទៅដោយមិនកំណត់ពេលវេលាកំណត់នៅក្នុងកិច្ចសន្យាឡើយ។ ប្រសិនបើគាត់មានចេតនាក្នុងចិត្តថានឹងលែងលះនាងជាដាច់ខាតនៅពេលការធ្វើដំណើររបស់គាត់បញ្ចប់នោះទង្វើបែបនេះត្រូវបានគេស្អប់ខ្ពើម (ម៉ាក្រូហ៍) ហើយមានការខ្វែងគំនិតគ្នាអំពីសុពលភាពនៃនរកនោះ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់មានចេតនាថាប្រសិនបើគាត់ធ្វើដំណើរហើយនាងធ្វើឱ្យគាត់ពេញចិត្តគាត់នឹងរក្សាទុកនាងហើយបើមិនពេញចិត្តទេគាត់នឹងលែងលះនាងនោះគឺអនុញ្ញាត។ ប្រសិនបើគាត់ចែងលក្ខខណ្ឌកំណត់ពេលវេលានោះគឺជានរកមុតអាះ (នរកបណ្ដោះអាសន្ន) ដែលអ្នកប្រាជ្ញទាំងបួននិងអ្នកដទៃទៀតបានឯកភាពគ្នាលើភាពហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ការហាមឃាត់) របស់វាទោះបីជាមានក្រុមមួយចំនួនធ្លាប់អនុញ្ញាតក៏ដោយមិនថាជាទូទៅឬចំពោះអ្នកទាល់ច្រកដូចដែលធ្លាប់មាននៅសម័យដើមឥស្លាម។ ទស្សន៖ត្រឹមត្រូវគឺថាការអនុញ្ញាតនោះត្រូវបានលុបចោល (ម៉ាន់ស៊ូខ) ដូចដែលត្រូវបានបញ្ជាក់នៅក្នុងសៀវភៅសាហ៊ីហ៍បន្ទាប់ពីព្យាការីបានអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេក្នុងឆ្នាំរំដោះទីក្រុងម៉ាក្កាស់ពីព្រោះនរកបែបនេះមិនបង្កើតផលតាមច្បាប់នៃចំណងនរកឡើយដូចជាសិទ្ធិទទួលមរតកការរង់ចាំរយ៖ពេលអ៊ិតដាស់ក្រោយពេលប្តីស្លាប់និងវិធានដទៃទៀត។ ការកំណត់លក្ខខណ្ឌមុនកិច្ចសន្យាគឺមានតម្លៃស្មើនឹងការកំណត់ក្នុងពេលកិច្ចសន្យាតាមទស្សន៖ត្រឹមត្រូវបំផុតរបស់អ្នកប្រាជ្ញ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើស្វាមីមានចេតនាក្នុងចិត្តកំណត់កាលបរិច្ឆេទនោះមានការខ្វែងគំនិតគ្នា៖ លោកអាប៊ូហានីហ្វាស់និងលោកចាហ្វិអីអនុញ្ញាតចំណែកលោកម៉ាលីកនិងលោកអះម៉ាត់និងអ្នកដទៃស្អប់ខ្ពើមវាដូចករណីដែលគាត់មានចេតនាតាហ៍លីលដែរដែលសាហាវ៉ាត់បានឯកភាពគ្នាហាមឃាត់ប៉ុន្តែនរកមុហាល្លីលគឺអាក្រក់ជាងនរកមុតអាះទៅទៀតពីព្រោះវាមិនដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយ។ ចំណែកឯការបញ្ចេញទឹកកាមក្រៅទ្វារមាស (អ័សល់) ក្រុមអ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនបានហាមឃាត់វាប៉ុន្តែអ្នកប្រាជ្ញមជ្ឈដ្ឋានទាំងបួនយល់ស្របថាអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើបានដោយមានការយល់ព្រមពីស្ត្រីជាភរិយា។

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៩៩៧]

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការហាមឃាត់ការរួមរស់ជាមួយស្ត្រីនិងម្តាយមីងរបស់ឪពុកម្តាយនាងក្នុងពេលតែមួយ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៩៩៧]

[ចំណងជើងផ្នែក៖ សេចក្តីសម្រេចលើទាសីដែលប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ (ស៊ីណា) - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ៩៩៧]

ផ្នែក៖ ការរួមរស់ក្នុងចំណងនរកជាមួយស្ត្រីម្នាក់និងម្តាយមីងខាងឪពុករបស់ឪពុកនាងឬម្តាយមីងខាងម្តាយរបស់ម្តាយនាងឬម្តាយមីងខាងឪពុករបស់ម្តាយនាងឬម្តាយមីងខាងម្តាយរបស់ឪពុកនាងគឺដូចគ្នានឹងការរួមរស់ជាមួយស្ត្រីម្នាក់និងម្តាយមីងរបស់នាងដោយផ្ទាល់ដែរនៅចំពោះមុខអ្នកប្រាជ្ញមូស្លីមទាំងអស់ហើយទង្វើនេះគឺហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ត្រូវបានហាមឃាត់) ដោយមានការឯកភាពជាឯកច្ឆន្ទ។ តើបុគ្គលម្នាក់មានសិទ្ធិរៀបការជាមួយស្ត្រីដែលកំពុងស្ថិតក្នុងរយ៖ពេលរង់ចាំ (អ៊ិតដាស់) ពីនរកមិនត្រឹមត្រូវ (នីកាហ៍ហ្វាស៊ីដ) របស់ខ្លួនឯងដែរឬទេ? ក្នុងបញ្ហានេះមានទស្សន៖ពីរពីលោកអះម៉ាត់៖ ទីមួយ៖ អនុញ្ញាតឱ្យធ្វើបានដូចមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់របស់លោកអាប៊ូហានីហ្វាស់និងលោកចាហ្វិអី។ ទីពីរ៖ មិនអនុញ្ញាតឡើយដូចមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់របស់លោកម៉ាលីក។ បុគ្គលណាដែលមានទាសីដែលប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ (ស៊ីណា) មិនអនុញ្ញាតឱ្យគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងឡើយរហូតទាល់តែនាងមានរដូវនិងត្រូវបានសម្អាតស្បូនឱ្យច្បាស់លាស់ពីអំពើផិតក្បត់នោះសិនពីព្រោះអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់គឺមិនត្រូវរៀបការឡើយលើកលែងតែជាមួយអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ដូចគ្នាឬអ្នកពហុទេវនិយមទាំងក្នុងកិច្ចសន្យានិងការរួមដំណេក។ ហើយកាលណាគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងទាំងដឹងថានាងជាស្ត្រីប្រព្រឹត្តស៊ីណានោះគាត់នឹងក្លាយជាមនុស្សដាយយូޘ (មនុស្សគ្មានកិត្តិយសគ្មានការហួងហែងចំពោះភាពស្មោកគ្រោក)។ ប្រសិនបើទាសីរបស់គាត់ត្រូវការរៀបការគាត់ត្រូវជួយរក្សាព្រហ្មចារីយ៍និងការពារនាងពីអំពើបាបដោយគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងដោយផ្ទាល់ឬរៀបការនាងឱ្យទៅបុគ្គលដទៃ។

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការហាមឃាត់ដាច់ខាតលើការរួមដំណេកតាមទ្វារធំជាមួយភរិយា - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០០០]

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០០០]

ការរួមដំណេកជាមួយភរិយាតាមទ្វារធំគឺហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ត្រូវបានហាមឃាត់ដាច់ខាត) តាមគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអាននិងស៊ុនណាស់ហើយនេះជាទស្សន៖របស់មនុស្សជំនាន់មុន (សាលាហ្វ) និងជំនាន់ក្រោយ (ខាឡាហ្វ) ភាគច្រើនលើសលប់។ លើសពីនេះទៅទៀតវាត្រូវបានចាត់ទុកថាជាអំពើលូតីយ្យ៉ះកម្រិតតូច (អំពើដូចប្រជាជាតិព្យាការីលូត)។ ហើយត្រូវបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថាព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកកុំរួមដំណេកជាមួយស្ត្រីតាមទ្វារធំរបស់ពួកនាងឡើយ»។ ហើយបន្ទូលរបស់ទ្រង់ដែលថា៖ ﴿ចូរអ្នកទាំងឡាយចូលទៅកាន់ស្រែចម្ការរបស់អ្នកចុះ﴾ ពាក្យ "ស្រែចម្ការ" មានន័យថាកន្លែងបង្កកំណើតកូន (ទ្វារមាស)។ ផ្នែក៖ ការរួមដំណេកជាមួយទាសីជាអ្នកកាន់គម្ពីរ (អះលុលគីតាប) តាមរយ៖កម្មសិទ្ធិស្របច្បាប់គឺមានកម្លាំងខ្លាំងជាងការរួមដំណេកតាមរយ៖កិច្ចសន្យានរកនៅចំពោះមុខអ្នកប្រាជ្ញទូទៅក្នុងចំណោមមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់ទាំងបួននិងអ្នកដទៃទៀត។ ហើយមិនត្រូវបានរាយការណ៍ពីអ្នកប្រាជ្ញណាម្នាក់ថាវាជាហារ៉ាមនោះឡើយដូចដែលធ្លាប់មានការរាយការណ៍ពីអ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួនអំពីការហាមឃាត់មិនឱ្យរៀបការជាមួយស្ត្រីអ្នកកាន់គម្ពីរ។ ទោះបីជាលោកអ៊ីព្នុលមុនហ្ស៊ើរបានបញ្ជាក់ថា៖ "គ្មានការរាយការណ៍ត្រឹមត្រូវពីអ្នកជំនាន់មុនណាម្នាក់ដែលហាមឃាត់ការរៀបការជាមួយពួកនាងឡើយ" ប៉ុន្តែត្រូវបានរាយការណ៍ពីលោកអ៊ីព្នូអ៊ូម៉ើរ ﵄ ហើយនេះក៏ជាទស្សន៖របស់ពួកស៊ីអាះផងដែរ។ មានការខ្វែងគំនិតគ្នាអំពីការស្អប់ខ្ពើម (ម៉ាក្រូហ៍) ចំពោះការរៀបការជាមួយស្ត្រីអ្នកកាន់គម្ពីរនៅពេលគ្មានការចាំបាច់ហើយភាពម៉ាក្រូហ៍នេះត្រូវបានគេស្គាល់យ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់របស់លោកអះម៉ាត់លោកចាហ្វិអីនិងលោកម៉ាលីក។ ដូចគ្នានេះដែរមានការខ្វែងគំនិតគ្នាអំពីភាពម៉ាក្រូហ៍នៃការរួមដំណេកជាមួយទាសីដែលជាអ្នកកាន់គម្ពីរដោយមានរាយការណ៍ពីលោកអាល់ហាសានថាលោកស្អប់ខ្ពើមវាប៉ុន្តែចំពោះការហាមឃាត់ដាច់ខាត (ហារ៉ាម) គឺមិនត្រូវបានគេស្គាល់ពីអ្នកប្រាជ្ញណាម្នាក់ឡើយ។ ចំណែកឯទាសីដែលជាពួកម៉ាជូស៊ី (អ្នកគោរពបូជាភ្លើង) ការបកស្រាយលើបញ្ហានេះគឺផ្អែកលើគោលការណ៍គ្រឹះពីរ៖ គោលការណ៍ទីមួយ៖ ការរៀបការជាមួយស្ត្រីម៉ាជូស៊ីគឺមិនអនុញ្ញាតឡើយដូចគ្នានឹងការមិនអនុញ្ញាតឱ្យរៀបការជាមួយស្ត្រីគោរពបូជារូបបដិមាដែរហើយនេះជាមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់របស់អ្នកប្រាជ្ញទាំងបួនដែលលោកអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)អះម៉ាត់បានលើកឡើងពីសាហាវ៉ាត់ចំនួនប្រាំរូប។ ហើយមានការរៀបរាប់ពីលោកចាហ្វិអីនូវទស្សន៖មួយដែលអនុញ្ញាតដោយផ្អែកលើការអនុញ្ញាតឱ្យបរិភោគសត្វដែលពួកម៉ាជូស៊ីបានអារក។ គោលការណ៍ទីពីរ៖ ស្ត្រីណាដែលមិនអនុញ្ញាតឱ្យរៀបការជាមួយក៏មិនអនុញ្ញាតឱ្យរួមដំណេកតាមរយ៖កម្មសិទ្ធិទាសីដែរដូចជាស្ត្រីគោរពបូជារូបបដិមាជាដើមហើយនេះជាមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់របស់លោកម៉ាលីកលោកចាហ្វិអីលោកអះម៉ាត់និងអ្នកដទៃទៀត។ ប៉ុន្តែមានការលើកឡើងពីលោកអាប៊ូ ޘាវរ៍អំពីការអនុញ្ញាតឱ្យរួមដំណេកជាមួយទាសីតាមរយ៖កម្មសិទ្ធិមិនថានាងកាន់សាសនាណាក៏ដោយហើយខ្ញុំយល់ថាទស្សន៖នេះត្រូវបានលើកឡើងពីអ្នកជំនាន់មុនមួយចំនួនផងដែរ។