អាល់-រ៉ាវឌុល មួរពៀក (ពន្យល់ហ្ស៉ាត អាល់-មុស្តាកនិក)

(ជំពូកស្តីពីកេរមរតករបស់ញាតិលោហិតក្រៅចំណែកកំណត់ - បាប់ហ្សាវីលអើរហាម) និយមន័យនិងច្បាប់ស្តីពីការបែងចែកកេរមរតកជូនញាតិលោហិតក្រៅចំណែកកំណត់ (Dhawul-Arham)៖ «និយមន័យ»៖ • «ហ្សាវីលអើរហាម (Dhawul-Arham)» គឺរាល់សាច់ញាតិលោហិតទាំងអស់របស់អ្នកស្លាប់ដែលមិនមែនជាអ្នកទទួលចំណែកកំណត់ក្នុងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គម្ពីរគួរអាន (អាស្វហាប៊ុលហ្វូរូដ) ហើយក៏មិនមែនជាអ្នកទទួលកេរដែលនៅសល់ (អាស្វ៉ាបះ) ឡើយរួមមាន៖ ចៅៗខាងកូនស្រីក្មួយៗខាងបងប្អូនស្រីមីងបង្កើតខាងឪពុកមីងបង្កើតខាងម្តាយពូខាងម្តាយ (អ៊ំប្រុសខាងម្តាយ) និងជីតាខាងម្តាយ (ឪពុករបស់ម្តាយ)។ «កាល៖ទេស៖ដែលហ្សាវីលអើរហាមទទួលបានកេរមរតក»៖ • ពួកគេទទួលបានកេរមរតកលុះត្រាតែអ្នកស្លាប់ «គ្មានអ្នកទទួលចំណែកកំណត់» (ក្រៅពីប្តីឬប្រពន្ធ) និង «គ្មានអ្នកទទួលកេរដែលនៅសល់ (អាស្វ៉ាបះ)» សោះឡើយ។ «វិធីសាស្ត្រជំនួសតំណែង (អាត់តាន់ហ្ស៊ីល - អាល់-Tanzil) ក្នុងម័ទហាប់ហាន់បាលី»៖ • ក្នុងម័ទហាប់ហាន់បាលីហ្សាវីលអើរហាមត្រូវទទួលមរតកតាមរយ៖ «ការជំនួសតំណែងសាច់ញាតិដើមដែលភ្ជាប់ខ្លួនទៅកាន់អ្នកស្លាប់»៖ ១. ចៅៗខាងកូនស្រី៖ ត្រូវជំនួសតំណែង «កូនស្រី»។ ២. កូនៗខាងបងប្អូនស្រី៖ ត្រូវជំនួសតំណែង «បងប្អូនស្រី»។ ៣. ពូខាងម្តាយនិងមីងខាងម្តាយ៖ ត្រូវជំនួសតំណែង «ម្តាយ»។ ៤. មីងខាងឪពុក៖ ត្រូវជំនួសតំណែង «ឪពុក»។ បុរសនិងស្ត្រីក្នុងចំណោមពួកគេទទួលបានចំណែកស្មើៗគ្នាក្នុងការជំនួសតំណែងនោះ។

(ជំពូកស្តីពីកេរមរតករបស់ទារកក្នុងផ្ទៃនិងមនុស្សមិនច្បាស់ភេទ) ច្បាប់ស្តីពីការបែងចែកកេរមរតកដល់ទារកក្នុងផ្ទៃពោះនិងមនុស្សមិនច្បាស់ភេទ (ឃុនសា)៖ «កេរមរតករបស់ទារកក្នុងផ្ទៃ (អាល់ហាមល់ - អាល់-Haml)»៖ • ប្រសិនបើអ្នកស្លាប់បានបន្សល់ទុកអ្នកស្នងមរតកដែលមានទារកក្នុងផ្ទៃពោះ (ដូចជាប្រពន្ធមានផ្ទៃពោះឬប្រពន្ធរបស់កូនប្រុសមានផ្ទៃពោះ)៖ ការបែងចែកកេរមរតកត្រូវផ្អាកឬត្រូវកាត់ទុកចំណែកមួយដ៏ធំបំផុតសម្រាប់ទារកនោះគឺ «ចំណែកកូនប្រុស ២ នាក់ឬកូនស្រី ២ នាក់ (មួយណាធំជាងត្រូវទុកមួយនោះ)» ក្នុងម័ទហាប់ហាន់បាលីដើម្បីការពារសុវត្ថិភាព។ • លក្ខខណ្ឌនៃការទទួលមរតករបស់ទារក៖ ទារកនោះត្រូវតែកើតមកដោយមានដង្ហើមរស់រានមានជីវិតជាក់ស្តែងតាមរយ៖ការស្រែកយំការដកដង្ហើមឬការកម្រើកខ្លួន។ ប្រសិនបើកើតមកស្លាប់ក្នុងពោះនោះទារកមិនទទួលបានមរតកឡើយហើយចំណែកដែលកាត់ទុកត្រូវចែកជូនអ្នកស្នងមរតកដទៃវិញ។ «មនុស្សមិនច្បាស់ភេទ (អាល់ឃុនសាអាល់មូស្វគីល - Khuntha Mushkil)»៖ • គឺជាមនុស្សដែលមានអវយវ៖ភេទទាំងពីរឬគ្មានអវយវ៖ភេទជាក់ស្តែងដែលមិនអាចកំណត់ថាជាប្រុសឬស្រីបាន។ • ប្រសិនបើមិនទាន់អាចកំណត់ភេទបានទេគេត្រូវផ្តល់កេរមរតកដល់គេដោយយក «ពាក់កណ្តាលនៃចំណែកប្រុសបូកជាមួយពាក់កណ្តាលនៃចំណែកស្រី» (គឺចំណែកមធ្យមរវាងភេទទាំងពីរ) ដើម្បីផ្តល់យុត្តិធម៌។

(ជំពូកស្តីពីកេរមរតករបស់មនុស្សបាត់ខ្លួន - បាប់មីរ៉ាស៊ីលម៉ាហ្វគូដ) ច្បាប់ស្តីពីការរង់ចាំនិងការបែងចែកកេរមរតករបស់មនុស្សបាត់ខ្លួន (ម៉ាហ្វគូដ - Mafqud)៖ «និយមន័យនៃមនុស្សបាត់ខ្លួន»៖ • «ម៉ាហ្វគូដ» គឺជាបុគ្គលដែលបានបាត់ដំណឹងសូន្យឈឹងដោយមិនដឹងថាគេនៅរស់ឬបានទទួលមរណភាពឡើយ។ «រយ៖ពេលរង់ចាំមុននឹងប្រកាសមរណភាព»៖ ១. «ករណីបាត់ខ្លួនក្នុងកាល៖ទេស៖ដែលងាយនឹងបាត់បង់ជីវិត» (ដូចជាលិចទូកកណ្តាលសមុទ្រធ្លាក់យន្តហោះក្នុងសមរភូមិប្រយុទ្ធឬគ្រោះរញ្ជួយដី)៖ ត្រូវរង់ចាំរយ៖ពេល «៤ ឆ្នាំ» គិតចាប់ពីថ្ងៃបាត់ខ្លួន។ ប្រសិនបើគ្មានដំណឹងសោះចៅក្រមនឹងប្រកាសសេចក្តីសម្រេចថាស្លាប់។ ២. «ករណីបាត់ខ្លួនក្នុងកាល៖ទេស៖ធម្មតា» (ដូចជាធ្វើដំណើរទៅប្រកបជំនួញទេសចរណ៍ឬធ្វើការងារ)៖ ត្រូវរង់ចាំរហូតដល់អាយុរបស់គេគ្រប់ «៩០ ឆ្នាំ» គិតចាប់ពីថ្ងៃកំណើតរបស់គេពីព្រោះមនុស្សទូទៅកម្ររស់លើសពីអាយុនេះណាស់។ «ការចាត់ចែងទ្រព្យកេរមរតក»៖ • ទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់មនុស្សបាត់ខ្លួនត្រូវរក្សាទុកឱ្យនៅគង់វង្សរហូតដល់ផុតកំណត់រង់ចាំ។ នៅពេលផុតកំណត់ទ្រព្យនោះត្រូវបែងចែកជូនអ្នកស្នងមរតករបស់គេណាដែល «នៅមានជីវិតនៅថ្ងៃដែលចៅក្រមប្រកាសមរណភាព» ប៉ុណ្ណោះ។ • ប្រសិនបើមនុស្សបាត់ខ្លួនមានឈ្មោះជាអ្នកទទួលមរតកពីអ្នកដទៃចំណែករបស់គេត្រូវកាត់ទុកមួយឡែករហូតដល់ដឹងការពិត។

(ជំពូកស្តីពីកេរមរតករបស់អ្នកស្លាប់រួមគ្នាក្នុងគ្រោះមហន្តរាយ - បាប់មីរ៉ាស៊ីលហ្ការក្វ៉ា) ច្បាប់ស្តីពីការបែងចែកកេរមរតករវាងសាច់ញាតិដែលស្លាប់រួមគ្នាក្នុងគ្រោះថ្នាក់ (លិចទឹកភ្លើងឆេះបាក់រលំ)៖ «វិធានច្បាប់នៅពេលមិនដឹងថាអ្នកណាស្លាប់មុន»៖ • ប្រសិនបើសាច់ញាតិពីរនាក់ដែលមានសិទ្ធិទទួលមរតកពីគ្នាទៅវិញទៅមក (ដូចជាបងប្អូនប្រុសពីរនាក់ឬឪពុកនិងកូន) បានទទួលមរណភាពរួមគ្នាក្នុងគ្រោះមហន្តរាយតែមួយ (ដូចជាផ្ទះបាក់រលំសង្កត់លិចទូកភ្លើងឆេះឬគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍) ហើយមិនដឹងច្បាស់ថាអ្នកណាស្លាប់មុនអ្នកណាឡើយ៖ «វិធានម័ទហាប់ហាន់បាលី (ផ្អែកលើការសម្រេចរបស់សហការីអ៊ូមើរនិងអាលី ﵄)»៖ ១. គ្មានការទទួលមរតកពីគ្នាទៅវិញទៅមកលើ «ទ្រព្យដែលទើបតែទទួលបានក្នុងគ្រោះមហន្តរាយនោះឡើយ» ដើម្បីចៀសវាងការវិលវល់មិនចេះចប់។ ២. ម្នាក់ៗត្រូវទទួលមរតកពី «ទ្រព្យសម្បត្តិដើមចាស់របស់ភាគីម្ខាងទៀត» ដែលមានស្រាប់តាំងពីមុនគ្រោះថ្នាក់កើតឡើង។ ៣. បន្ទាប់មកទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់របស់ម្នាក់ៗ ត្រូវបែងចែកទៅឱ្យអ្នកស្នងមរតកដែលនៅរស់រានមានជីវិតជាក់ស្តែងរៀងៗខ្លួន។

(ជំពូកស្តីពីកេរមរតករវាងអ្នកកាន់សាសនាខុសគ្នានិងជនក្បត់សាសនា) ច្បាប់ស្តីពីការខុសគ្នានៃសាសនានិងកេរមរតករបស់ជនក្បត់សាសនា (មួរតាត់)៖ «ការហាមឃាត់ការទទួលមរតកឆ្លងសាសនា»៖ • ភាពខុសគ្នានៃសាសនាគឺជាឧបសគ្គដាច់ខាតមួយក្នុងការទទួលកេរមរតកស្របតាមប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ﷺ៖ «មូស្លីមមិនទទួលកេរមរតកពីអ្នកមិនមែនមូស្លីមឡើយហើយអ្នកមិនមែនមូស្លីមក៏មិនទទួលកេរមរតកពីមូស្លីមដែរ» (កត់ត្រាដោយប៊ូខរីនិងមូស្លីម)។ • លើកលែងតែចំណងរំដោះទាសករ (វ៉ាឡាអ៍) ក្នុងករណីជាក់លាក់មួយចំនួនប៉ុណ្ណោះ។ «កេរមរតករវាងអ្នកមិនមែនមូស្លីមនិងអ្នកមិនមែនមូស្លីម»៖ • ក្នុងម័ទហាប់ហាន់បាលីអ្នកមិនមែនមូស្លីមខុសនិកាយគ្នា (ដូចជាគ្រិស្តនិងយូដា) អាចទទួលមរតកពីគ្នាទៅវិញទៅមកបានពីព្រោះសាសនាក្រៅពីឥស្លាមត្រូវបានចាត់ទុកជាក្រុមមួយដូចគ្នាលើកលែងតែរវាងអ្នកដែលមានសង្គ្រាមនិងអ្នកសន្តិភាព។ «ច្បាប់ស្តីពីជនក្បត់សាសនាឥស្លាម (អាល់មួរតាត់ - អាល់-Murtadd)»៖ • ជនណាដែលបានបោះបង់សាសនាឥស្លាមមិនអាចទទួលកេរមរតកពីអ្នកណាបានឡើយ (ទោះបីពីមូស្លីមឬពីអ្នកមិនមែនមូស្លីម)។ • ប្រសិនបើជនក្បត់សាសនាស្លាប់ឬត្រូវគេប្រហារជីវិតទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គេមិនត្រូវបែងចែកជាកេរមរតកដល់សាច់ញាតិរបស់គេឡើយតែត្រូវរឹបអូសបញ្ចូលជាទ្រព្យសាធារណ៖ (ហ្វាយ - Fay') ក្នុងរតនាគាររដ្ឋឥស្លាម (បៃតុលម៉ាល់) ដើម្បីបម្រើផលប្រយោជន៍រួមរបស់ប្រជាមូស្លីម។

(ជំពូកស្តីពីកេរមរតករបស់ស្ត្រីដែលត្រូវលែងលះ - បាប់មីរ៉ាស៊ីលមូត្វ៉ាល់ឡាក្វ៉ោះ) ច្បាប់ស្តីពីការទទួលកេរមរតករបស់ភរិយាដែលត្រូវបានលែងលះ៖ «ការលែងលះដែលអាចផ្សះផ្សាបាន (ត្វ៉ាឡាករ៉ាច់អ៊ី - Talaq Raj'i)»៖ • ប្រសិនបើស្វាមីបានលែងលះភរិយាដោយការលែងលះលើកទី ១ ឬលើកទី ២ (ត្វ៉ាឡាករ៉ាច់អ៊ី) ហើយភាគីណាម្នាក់បានស្លាប់នៅក្នុងកំឡុងពេលរង់ចាំ ('Iddah)៖ ពួកគេទាំងពីរនៅតែមានសិទ្ធិទទួលកេរមរតកពីគ្នាទៅវិញទៅមកជាធម្មតាពីព្រោះចំណងនរកនៅមិនទាន់ដាច់ស្រឡះនៅឡើយទេ។ «ការលែងលះដាច់ស្រឡះក្នុងពេលមានសុខភាពល្អ (ត្វ៉ាឡាកបាអ៊ីន)»៖ • ប្រសិនបើស្វាមីបានលែងលះដាច់ស្រឡះ (ត្វ៉ាឡាកលើកទី ៣) ក្នុងពេលមានសុខភាពល្អធម្មតានោះពួកគេគ្មានសិទ្ធិទទួលកេរមរតកពីគ្នាទៅវិញទៅមកឡើយ។ «ការលែងលះគេចវេះពីកេរមរតកក្នុងគ្រាមានជំងឺជិតស្លាប់ (ត្វ៉ាឡាកហ្វៀរ៉ារ)»៖ • ប្រសិនបើស្វាមីដែលមានជំងឺធ្ងន់ជិតស្លាប់បានលែងលះភរិយាដាច់ស្រឡះដោយមានចេតនាអាក្រក់ចង់កាត់សិទ្ធិកុំឱ្យនាងទទួលបានកេរមរតក៖ ច្បាប់ឥស្លាមកាត់សេចក្តីដាក់ទណ្ឌកម្មលើចេតនាអាក្រក់របស់គេដោយសម្រេចឱ្យភរិយានោះ «នៅតែមានសិទ្ធិទទួលកេរមរតកពីស្វាមីដដែល» ទោះបីជារយ៖ពេល 'Iddah បានកន្លងផុតទៅហើយក្តីដរាបណានាងមិនទាន់បានរៀបការជាមួយប្តីថ្មីនៅឡើយស្របតាមការកាត់សេចក្តីរបស់សហការីអ៊ូស្មាននិងសហការីដទៃទៀត ﵃។

(ជំពូកស្តីពីការទទួលស្គាល់ដៃគូទទួលកេរមរតកបន្ថែម - បាប់អាល់អ៊ីក្ររ) ច្បាប់ស្តីពីការសារភាពឬទទួលស្គាល់អ្នកស្នងមរតកថ្មីម្នាក់ទៀត៖ «ការទទួលស្គាល់ជាឯកច្ឆន្ទពីអ្នកស្នងមរតកទាំងអស់»៖ • ប្រសិនបើអ្នកស្នងមរតកទាំងអស់ដែលពេញវ័យនិងមានស្មារតីពេញលេញបានព្រមព្រៀងទទួលស្គាល់រួមគ្នាថា «បុគ្គលម្នាក់នេះពិតជាកូនឬជាបងប្អូនរបស់អ្នកស្លាប់ពិតប្រាកដមែន» ហើយបុគ្គលនោះបានបញ្ជាក់យល់ព្រម៖ ខ្សែស្រឡាយញាតិរបស់គេត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការហើយគេទទួលបានចំណែកកេរមរតកពេញលេញដូចអ្នកស្នងមរតកដទៃទៀតដែរ។ «ការទទួលស្គាល់ដោយអ្នកស្នងមរតកតែម្នាក់ឯង»៖ • ប្រសិនបើមានអ្នកស្នងមរតកតែម្នាក់គត់បានសារភាពទទួលស្គាល់ (ខណ៖ដែលអ្នកស្នងមរតកដទៃទៀតបដិសេធ)៖ ខ្សែស្រឡាយញាតិមិនត្រូវបានទទួលស្គាល់ជាផ្លូវការចំពោះអ្នកដទៃឡើយប៉ុន្តែអ្នកដែលបានសារភាពនោះ «ត្រូវតែកាត់ចំណែកកេរមរតកលើសរបស់ខ្លួនមួយចំណែក» ទៅប្រគល់ឱ្យបុគ្គលដែលខ្លួនបានទទួលស្គាល់នោះដើម្បីឱ្យស្របតាមការសារភាពរបស់ខ្លួន។

(ជំពូកស្តីពីកេរមរតករបស់ឃាតកទាសករមានសេរីភាពមួយចំណែកនិងចំណងរំដោះទាសករ) ច្បាប់ស្តីពីការកាត់សិទ្ធិឃាតកកេរមរតកនៃអ្នកមានសេរីភាពមួយចំណែកនិងចំណងវ៉ាឡាអ៍៖ «ការកាត់សិទ្ធិឃាតក (អាល់ក្វាតិល - អាល់-Qatil)»៖ • ជនណាដែលបានសម្លាប់ម្ចាស់កេរមរតករបស់ខ្លួនដោយផ្ទាល់ដៃឬដោយប្រយោល (ដូចជាការជីកអណ្តូងបន្លំឬការដាក់អន្ទាក់ខុសច្បាប់) ដោយអយុត្តិធម៌៖ ជននោះត្រូវបានកាត់សិទ្ធិមិនឱ្យទទួលកេរមរតកពីអ្នកស្លាប់ជាដាច់ខាតមិនថាការសម្លាប់នោះធ្វើឡើងដោយចេតនាឬដោយអចេតនាក៏ដោយស្របតាមប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ﷺ៖ «ឃាតកគ្មានសិទ្ធិទទួលកេរមរតកអ្វីទាល់តែសោះ» (កត់ត្រាដោយអាប៊ូដាវូដនិងតិរមីហ្ស៊ី)។ «ទាសករដែលមានសេរីភាពមួយចំណែក (អាល់មូប៉ាកអ័ដ - អាល់-Muba''ad)»៖ • ទាសករដែលត្រូវបានរំដោះឱ្យមានសេរីភាពពាក់កណ្តាលអាចទទួលកេរមរតកនិងផ្ទេរកេរមរតកទៅឱ្យអ្នកដទៃបាន «ទៅតាមសមាមាត្រនៃចំណែកសេរីភាពរបស់ខ្លួន»។ «ចំណងរំដោះទាសករ (អាល់វ៉ាឡាអ៍ - អាល់-Wala')»៖ • ម្ចាស់ដែលបានរំដោះទាសករឱ្យមានសេរីភាពមានសិទ្ធិទទួលកេរមរតកពីអតីតទាសករនោះក្នុងនាមជាអ្នកទទួលកេរដែលនៅសល់ (អាស្វ៉ាបះ) ប្រសិនបើអតីតទាសករនោះបានស្លាប់ទៅដោយគ្មានបន្សល់ទុកសាច់ញាតិលោហិតណាម្នាក់ឡើយស្របតាមប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ﷺ៖ «ចំណងវ៉ាឡាអ៍គឺសម្រាប់តែអ្នកដែលបានរំដោះទាសករប៉ុណ្ណោះ»។

(គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ស្ដីពីការរំដោះទាសករឱ្យមានសេរីភាព - គីតាបអាល់អ៊ិតគ) និយមន័យគុណតម្លៃដ៏ធំធេងនិងច្បាប់ស្តីពីការរំដោះទាសករក្នុងសាសនាឥស្លាម៖ «និយមន័យនិងគុណតម្លៃ»៖ • «អ៊ិតគ (អាល់-'Itq)» ក្នុងន័យភាសាគឺការដោះលែងឱ្យមានសេរីភាព។ ក្នុងន័យច្បាប់សំដៅលើការរំដោះកញ្ចឹងករបស់មនុស្សឱ្យរួចផុតពីភាពជាទាសករដើម្បីទទួលបានសេរីភាពពេញលេញ។ • គុណតម្លៃ៖ គឺជាទង្វើសប្បុរសធម៌ដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមបំផុតមួយដែលអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ បានកំណត់ជាសំណងទោស (កាហ្វារ៉ោះ) សម្រាប់អំពើឃាតកម្មអចេតនាការរួមដំណេកក្នុងពេលថ្ងៃនៃខែរ៉ាម៉ាដាននិងការបំពានពាក្យស្បថ។ លើសពីនេះព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ជនណាដែលបានរំដោះទាសករបុរសមូស្លីមម្នាក់អល់ឡោះនឹងរំដោះរាល់អវយវ៖នៃរាងកាយរបស់គេឱ្យរួចផុតពីភ្លើងនរកសម្រាប់រាល់អវយវ៖នៃទាសករនោះ» (កត់ត្រាដោយប៊ូខរីនិងមូស្លីម)។ «ទាសករដែលល្អប្រសើរបំផុតក្នុងការរំដោះ»៖ គឺទាសករណាដែលមានតម្លៃខ្ពស់បំផុតចំពោះម្ចាស់និងមានសមត្ថភាពរកប្រាក់ចំណូលរស់នៅដោយឯករាជ្យបានល្អបំផុត។

(ជំពូកស្តីពីកិច្ចសន្យារំដោះខ្លួនជាដំណាក់កាល - បាប់អាល់គីតាបះ) និយមន័យភាពស្របច្បាប់និងលក្ខខណ្ឌនៃកិច្ចសន្យាគីតាបះ (Kitabah)៖ «និយមន័យនិងភាពស្របច្បាប់»៖ • «គីតាបះ (អាល់-Kitabah)» គឺជាកិច្ចសន្យាដែលម្ចាស់ទាសករបានយល់ព្រមលក់សេរីភាពទៅឱ្យទាសកររបស់ខ្លួនជាថ្នូរនឹងប្រាក់កាសជាក់លាក់មួយដែលត្រូវបង់រំលស់ជាដំណាក់កាលៗ (នូជូម) ចាប់ពី ២ លើកឡើងទៅ។ • ភាពស្របច្បាប់៖ ត្រូវបានលើកទឹកចិត្តយ៉ាងខ្លាំងក្នុងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គម្ពីរគួរអាននៅពេលដែលទាសករនោះមានភាពស្មោះត្រង់និងមានសមត្ថភាពរកប្រាក់កាសបានស្របតាមបន្ទូល៖ {ចូរពួកអ្នកធ្វើកិច្ចសន្យាគីតាបះជាមួយពួកគេចុះប្រសិនបើពួកអ្នកដឹងថាមានសេចក្តីល្អនៅក្នុងខ្លួនពួកគេហើយចូរពួកអ្នកផ្តល់ឱ្យពួកគេនូវទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ដែលទ្រង់បានប្រទានដល់ពួកអ្នក} [អាន់-នូរ: ៣៣]។ «កាតព្វកិច្ចជួយឧបត្ថម្ភនិងឋាន៖ផ្លូវច្បាប់»៖ • ស៊ុនន៉ះឱ្យម្ចាស់ទាសករបញ្ចុះតម្លៃរំលស់មួយចំណែកឬផ្តល់ប្រាក់ឧបត្ថម្ភជួយដល់ទាសករនោះដើម្បីឱ្យគេឆាប់មានសេរីភាព។ • ទាសករគីតាបះ (មូកាតាប់) នៅតែស្ថិតក្នុងឋាន៖ជាទាសករដដែលដរាបណានៅសល់ប្រាក់ជំពាក់សូម្បីតែមួយឌៀរហាំស្របតាមប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ﷺ៖ «អ្នកធ្វើកិច្ចសន្យាគីតាបះគឺជាទាសករដរាបណាមានបំណុលសូម្បីតែមួយឌៀរហាំនៅសេសសល់លើរូបគេ»។

(ជំពូកស្តីពីច្បាប់វិន័យនៃស្រីស្នំដែលបង្កើតកូនឱ្យម្ចាស់ - បាប់អ៊ុម្ម៉ាហាតិលអោវឡាដ) ច្បាប់ស្តីពីស្រីស្នំដែលផ្តល់កំណើតដល់កូនរបស់ម្ចាស់ (អ៊ុម្ម៉ុលវ៉ាឡាដ - Umm អាល់-Walad)៖ «និយមន័យនិងឋាន៖នៃកូន»៖ • «អ៊ុម្ម៉ុលវ៉ាឡាដ» គឺជាទាសីដែលបានរួមរស់ជាមួយម្ចាស់សេរីរបស់នាងហើយបានផ្តល់កំណើតដល់កូនម្នាក់ដែលជាតំណក់ឈាមរបស់ម្ចាស់នោះ។ • កូនដែលកើតមកត្រូវបានចាត់ទុកជា «កូនសេរីពេញលេញ» តាំងពីកំណើតនិងមានសិទ្ធិទទួលកេរមរតកនិងខ្សែស្រឡាយដូចកូនដទៃទៀតដែរ។ «សិទ្ធិទទួលបានសេរីភាពរបស់ម្តាយ»៖ • នៅពេលដែលនាងបានផ្តល់កំណើតកូនឱ្យម្ចាស់ហើយម្ចាស់ត្រូវបានហាមឃាត់ដាច់ខាតមិនឱ្យលក់មិនឱ្យធ្វើអំណោយមិនឱ្យដាក់បញ្ចាំឬផ្ទេរនាងទៅឱ្យអ្នកដទៃឡើយ។ • នៅពេលដែលម្ចាស់បានទទួលមរណភាពនាងនឹងក្លាយជា «មនុស្សមានសេរីភាពពេញលេញជាស្វ័យប្រវត្តិ» ដោយដកចេញពីទ្រព្យកេរមរតកសរុបមុនពេលទូទាត់បំណុលនិងមុនពេលបែងចែកកេរមរតកស្របតាមការសម្រេចជាឯកច្ឆន្ទរបស់សហការីអ៊ូមើរនិងសហការីដទៃទៀត ﵃។

(គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ស្ដីពីនរក - គីតាបអាល់នីកាហ៍) និយមន័យគុណតម្លៃដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមនិងច្បាប់ស្តីពីការសម្លឹងមើលគូដណ្តឹងក្នុងសាសនាឥស្លាម៖ «និយមន័យនិងគុណតម្លៃនៃនរក»៖ • «នីកាហ៍ (អាល់-Nikah)» ក្នុងន័យច្បាប់សំដៅលើកិច្ចសន្យាដ៏ពិសិដ្ឋរវាងបុរសនិងស្ត្រីដែលស្របច្បាប់ដើម្បីបង្កើតចំណងនរកភាពជាដៃគូជីវិតនិងការអនុញ្ញាតឱ្យរួមរស់ជាមួយគ្នាដោយសុចរិត។ • គុណតម្លៃ៖ ជាមាគ៌ាស៊ុនន៉ះដ៏ប្រពៃរបស់បណ្តាព្យាការីទាំងអស់ស្របតាមបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ៖ {ហើយពិតប្រាកដណាស់យើងបានបញ្ជូនបណ្តារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)ជាច្រើនពីមុនអ្នកហើយយើងបានផ្តល់ឱ្យពួកគេនូវភរិយានិងកូនចៅ} [អាល់-រ៉ាក់អ័ដ: ៣៨]។ • ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ដាស់តឿនថា៖ «ឱស្រទាប់យុវជនទាំងឡាយជនណាដែលមានលទ្ធភាពរៀបការក្នុងចំណោមពួកអ្នកចូរឱ្យគេរៀបការចុះពីព្រោះពិតប្រាកដណាស់វាជួយបន្ទាបខ្សែភ្នែកកុំឱ្យមើលអំពើបាបនិងជួយការពារព្រហ្មចារីយ៍ភាពហើយជនណាដែលគ្មានលទ្ធភាពចូរឱ្យគេកាន់បួសពីព្រោះការកាន់បួសគឺជាខែលការពារសម្រាប់គេ» (កត់ត្រាដោយប៊ូខរីនិងមូស្លីម)។ «ការសម្លឹងមើលគូដណ្តឹង (អាល់ឃិតព៉ោះ - អាល់-Khitbah)»៖ • ស៊ុនន៉ះចំពោះបុរសដែលមានបំណងស្តីដណ្តឹងស្ត្រីម្នាក់ឱ្យសម្លឹងមើលនាងក្នុងកម្រិតសមរម្យលើអ្វីដែលតែងតែលេចចេញជាធម្មតា (ដូចជាផ្ទៃមុខបាតដៃកញ្ចឹងកនិងប្រអប់ជើង) ដើម្បីបង្កើតការពេញចិត្តនិងចំណងមេត្រីភាពរវាងគ្នានិងគ្នាស្របតាមប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ﷺ៖ «ចូរអ្នកសម្លឹងមើលនាងចុះពីព្រោះពិតប្រាកដណាស់វាជាការប្រសើរបំផុតក្នុងការបង្កើតក្តីស្រឡាញ់រវាងពួកអ្នកទាំងពីរ»។

(វគ្គស្តីពីសសរទ្រូងទាំង ៣ នៃនរកនិងការស្នើសុំនិងការយល់ព្រម) សសរទ្រូងទាំង ៣ (អើរកាន) នៃសុពលភាពនៃនរកក្នុងសាសនាឥស្លាម៖ «សសរទ្រូងទាំង ៣ នៃនរក»៖ នរកមិនអាចមានសុពលភាពឡើយលុះត្រាតែមានសសរទ្រូងទាំង ៣ ពេញលេញ៖ ១. «គូស្រករទាំងពីរដែលគ្មានឧបសគ្គរារាំងផ្លូវច្បាប់»៖ កូនកម្លោះនិងកូនក្រមុំត្រូវតែជាបុគ្គលដែលគ្មានឧបសគ្គហាមឃាត់ក្នុងសាសនាឥស្លាម (ដូចជាមិនជាប់សាច់ញាតិហាមឃាត់មិនជាប់ការបំបៅដោះមិនស្ថិតក្នុងកំឡុងពេល 'Iddah និងមិនកាន់សាសនាដែលហាមឃាត់)។ ២. «ការស្នើសុំរៀបការ (អ៊ីចាប - Ijab)»៖ គឺជាពាក្យសម្តីដែលបន្លឺឡើងពីសំណាក់អាណាព្យាបាលរបស់កូនក្រមុំ (វ៉ាលី) ដោយប្រើពាក្យច្បាស់លាស់ដូចជា៖ «ខ្ញុំរៀបការកូនស្រីរបស់ខ្ញុំឈ្មោះ... ឱ្យទៅអ្នក»។ ៣. «ការយល់ព្រមទទួលយក (កាប៊ូល - Qabul)»៖ គឺជាពាក្យសម្តីដែលបន្លឺឡើងភ្លាមៗពីសំណាក់កូនកម្លោះ (ឬតំណាងរបស់គេ) ដូចជា៖ «ខ្ញុំយល់ព្រមទទួលយកនរកនេះ»។ «លក្ខខណ្ឌនៃពាក្យសម្តី»៖ ត្រូវតែបន្លឺឡើងជាបន្តបន្ទាប់គ្នានៅក្នុងអង្គប្រជុំតែមួយដោយគ្មានការបង្អង់យូរខុសប្រក្រតីនិងគ្មានការដាក់លក្ខខណ្ឌព្យួរលើពេលវេលាអនាគតឡើយ។

(វគ្គស្តីពីលក្ខខណ្ឌទីមួយនៃនរក៖ ការបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណកូនកម្លោះនិងកូនក្រមុំឱ្យច្បាស់លាស់) លក្ខខណ្ឌទីមួយនៃនរក៖ ការបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណឱ្យច្បាស់លាស់ (តាក់យីន៉ុលហ្សាវិចជៃន)៖ «សារ៖សំខាន់នៃការបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណ»៖ • នរកមិនអាចមានសុពលភាពឡើយប្រសិនបើមានភាពស្រពិចស្រពិលឬមិនដឹងច្បាស់ថាអ្នកណាជាកូនកម្លោះឬអ្នកណាជាកូនក្រមុំ។ • ប្រសិនបើឪពុកដែលមានកូនស្រីច្រើននាក់បាននិយាយទៅកាន់បុរសម្នាក់ថា «ខ្ញុំរៀបការកូនស្រីរបស់ខ្ញុំម្នាក់ឱ្យទៅអ្នក» ដោយមិនបានបញ្ជាក់ឈ្មោះឬចង្អុលបង្ហាញឱ្យដឹងច្បាស់ថាកូនស្រីមួយណានោះកិច្ចសន្យានរកនោះត្រូវចាត់ទុកជា «មោឃ៖ទាំងស្រុង»។ «របៀបនៃការបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណស្របច្បាប់»៖ ១. ការបញ្ជាក់ឈ្មោះផ្ទាល់ខ្លួនរបស់កូនក្រមុំឱ្យបានច្បាស់លាស់ (ដូចជា «កូនស្រីរបស់ខ្ញុំឈ្មោះហ្វាទីម៉ាស់»)។ ២. ឬការចង្អុលបង្ហាញវត្តមានជាក់ស្តែងរបស់នាងនៅចំពោះមុខសាក្សី (ដូចជា «កូនស្រីរបស់ខ្ញុំម្នាក់នេះ»)។ ៣. ឬការបញ្ជាក់លក្ខណ៖សម្បត្តិពិសេសដែលគ្មានកូនស្រីណាផ្សេងដូច (ដូចជា «កូនស្រីច្បងរបស់ខ្ញុំ» ឬ «កូនស្រីពៅរបស់ខ្ញុំ»)។

(វគ្គស្តីពីលក្ខខណ្ឌទីពីរនៃនរក៖ ការពេញចិត្តនិងការយល់ព្រមពីភាគីទាំងសងខាង) លក្ខខណ្ឌទីពីរនៃនរក៖ ការពេញចិត្តដោយស្ម័គ្រចិត្ត (រីឌ៉ាលហ្សាវិចជៃន)៖ «ការហាមឃាត់ការបង្ខិតបង្ខំក្នុងនរក»៖ • សាសនាឥស្លាមហាមឃាត់ដាច់ខាតនូវការបង្ខិតបង្ខំលើកូនកម្លោះឬកូនក្រមុំឱ្យរៀបការដោយគ្មានការពេញចិត្តនិងការយល់ព្រមដោយស្ម័គ្រចិត្តឡើយ។ នរកដែលកើតចេញពីការគំរាមកំហែងឬបង្ខិតបង្ខំដោយអយុត្តិធម៌គឺត្រូវចាត់ទុកជាមោឃ៖។ «របៀបនៃការបង្ហាញការយល់ព្រមរបស់ស្ត្រី»៖ ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍យ៉ាងច្បាស់ថា៖ «ស្ត្រីមេម៉ាយ (សាយយីប) មិនត្រូវរៀបការឡើយរហូតដល់មានការបង្គាប់បញ្ជាយល់ព្រមពីនាងដោយផ្ទាល់មាត់ហើយស្ត្រីព្រហ្មចារី (ប៊ីកើរ) មិនត្រូវរៀបការឡើយរហូតដល់មានការសុំការអនុញ្ញាតយល់ព្រមពីនាង»។ បណ្តាសហការីបានសួរថា៖ «ឱរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ តើការយល់ព្រមរបស់នាងយ៉ាងដូចម្តេច?» ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គឺភាពនៅស្ងៀមរបស់នាង (ដោយអៀនខ្មាស)» (កត់ត្រាដោយប៊ូខរីនិងមូស្លីម)។ «ការសុំការអនុញ្ញាត»៖ • ចំពោះស្ត្រីព្រហ្មចារីពេញវ័យ៖ ភាពនៅស្ងៀមឬការសើចដោយអៀនខ្មាសរបស់នាងនៅពេលដែលគេសុំការអនុញ្ញាតត្រូវបានរាប់ជាការយល់ព្រម។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងបដិសេធដោយវាចានោះមិនអនុញ្ញាតឱ្យបង្ខំនាងឡើយ។ • ចំពោះស្ត្រីមេម៉ាយ៖ ចាំបាច់ត្រូវតែមានពាក្យសម្តីយល់ព្រមច្បាស់លាស់ពីមាត់របស់នាងផ្ទាល់។

(វគ្គស្តីពីលក្ខខណ្ឌទីបីនៃនរក៖ អាណាព្យាបាលស្របច្បាប់និងលំដាប់អាទិភាព) លក្ខខណ្ឌទីបីនៃនរក៖ អាណាព្យាបាល (អាល់វ៉ាលី - អាល់-Wali) និងលំដាប់អាទិភាព៖ «ភាពជាកាតព្វកិច្ចនៃអាណាព្យាបាល»៖ • ស្ត្រីមិនអាចរៀបការដោយខ្លួនឯងដោយគ្មានអាណាព្យាបាលឡើយស្របតាមប្រសាសន៍ដាច់ខាតរបស់ព្យាការី ﷺ៖ «គ្មាននរកឡើយប្រសិនបើគ្មានអាណាព្យាបាល (ឡានីកាហាអ៊ីលឡាប៊ីវ៉ាលីយ)» (កត់ត្រាដោយអាប៊ូដាវូដតិរមីហ្ស៊ីនិងអ៊ីព្នូម៉ាចាស់)។ នរកដែលគ្មានអាណាព្យាបាលគឺមោឃ៖។ «លក្ខខណ្ឌទាំង ៥ របស់អាណាព្យាបាល (វ៉ាលី)»៖ ១. ភាពជាមូស្លីម (ប្រសិនបើកូនក្រមុំជាមូស្លីម)។ ២. ភាពពេញវ័យ (ប៊ូលូហ្គ)។ ៣. មានស្មារតីពេញលេញ (មិនឆ្កួត)។ ៤. ភេទប្រុស (ស្ត្រីមិនអាចធ្វើជាអាណាព្យាបាលឱ្យស្ត្រីដទៃបានឡើយ)។ ៥. មានភាពវៃឆ្លាតនិងសមត្ថភាពវិនិច្ឆ័យគូស្រករសមរម្យ (រ៉ាស៊ីដ)។ «លំដាប់អាទិភាពនៃអាណាព្យាបាលក្នុងម័ទហាប់ហាន់បាលី»៖ ១. ឪពុកបង្កើតបន្ទាប់មកជីតាខាងឪពុកឡើងទៅ។ ២. កូនប្រុសបន្ទាប់មកចៅប្រុស (ប្រសិនបើស្ត្រីនោះជាមេម៉ាយមានកូនពេញវ័យ)។ ៣. បងប្អូនប្រុសបង្កើតបន្ទាប់មកបងប្អូនប្រុសឪពុកតែមួយ។ ៤. ក្មួយប្រុស (កូនប្រុសរបស់បងប្អូនប្រុស)។ ៥. ពូបង្កើតខាងឪពុកបន្ទាប់មកពូឪពុកតែមួយរួចកូនប្រុសរបស់ពូ។ ៦. មេដឹកនាំរដ្ឋឬចៅក្រមតុលាការឥស្លាម (កាឌី)៖ «មេដឹកនាំគឺជាអាណាព្យាបាលរបស់អ្នកដែលគ្មានអាណាព្យាបាល»។ ប្រសិនបើឪពុកបង្កការរារាំងដោយអយុត្តិធម៌ (អាឌល់) ចៅក្រមនឹងធ្វើជាអាណាព្យាបាលរៀបការជូននាង។

(វគ្គស្តីពីលក្ខខណ្ឌទីបួននៃនរក៖ សាក្សីយុត្តិធម៌ពីរនាក់និងសមភាពនៃគូស្រករ) លក្ខខណ្ឌទីបួននៃនរក៖ សាក្សីយុត្តិធម៌ (អាល់សាហាដះ) និងសមភាពគូស្រករ (កាហ្វាអាហ៍)៖ «លក្ខខណ្ឌនៃសាក្សីក្នុងនរក»៖ • នរកត្រូវតែមានវត្តមានសាក្សីដឹងឮយ៉ាងតិច «បុរសមូស្លីមពេញវ័យនិងយុត្តិធម៌ចំនួន ២ នាក់» ស្របតាមប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ﷺ៖ «គ្មាននរកឡើយលើកលែងតែមានអាណាព្យាបាលនិងសាក្សីយុត្តិធម៌ពីរនាក់» (កត់ត្រាដោយបៃហាក្វីនិងដារ៉ាគុតនី)។ • សាក្សីទាំងពីរត្រូវតែមានស្មារតីពេញលេញឮនិងយល់នូវពាក្យស្នើសុំ (អ៊ីចាប) និងការយល់ព្រម (កាប៊ូល) ច្បាស់លាស់។ «សមភាពនៃគូស្រករ (អាល់កាហ្វាអាហ៍ - អាល់-Kafa'ah)»៖ • «កាហ្វាអាហ៍» គឺជាសមភាពនិងភាពសក្តិសមរវាងស្វាមីនិងភរិយាដើម្បីធានានូវសុភមង្គលនិងស្ថិរភាពគ្រួសារយូរអង្វែង។ • កត្តាសំខាន់បំផុតនៃសមភាពគឺ «ការប្រកាន់ខ្ជាប់សាសនានិងសីលធម៌ (អាល់ឌីន)» ស្របតាមប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ﷺ៖ «ប្រសិនបើមានបុរសណាម្នាក់ដែលពួកអ្នកពេញចិត្តនឹងសាសនានិងសីលធម៌របស់គេមកស្តីដណ្តឹងចូរពួកអ្នករៀបការកូនស្រីឱ្យគេចុះ...»។ កត្តាផ្សេងៗទៀតរួមមាន៖ សេរីភាពមុខរបរថ្លៃថ្នូរនិងជីវភាពសមរម្យ។

(ជំពូកស្តីពីស្ត្រីដែលត្រូវហាមឃាត់មិនឱ្យរៀបការជាអចិន្ត្រៃយ៍ - បាប់អាល់មូហាររ៉ាម៉ាតហ្វីលនីកាហ៍) ស្ត្រីទាំង ១៤ ក្រុមដែលត្រូវហាមឃាត់មិនឱ្យរៀបការជាអចិន្ត្រៃយ៍ក្នុងសាសនាឥស្លាម៖ «ក្រុមទី ១៖ ហាមឃាត់ដោយសារចំណងសាច់ញាតិបង្កើត (៧ ក្រុម)» [អាន់-នីសា: ២៣]៖ ១. ម្តាយបង្កើតនិងជីដូនគ្រប់ជាន់ថ្នាក់ (ទាំងខាងម្តាយនិងខាងឪពុក)។ ២. កូនស្រីបង្កើតនិងចៅស្រីគ្រប់ជាន់ថ្នាក់។ ៣. បងប្អូនស្រីបង្កើតបងប្អូនស្រីឪពុកតែមួយនិងបងប្អូនស្រីម្តាយតែមួយ។ ៤. មីងបង្កើតខាងឪពុក (អ៊ំស្រី/មីងស្រីដែលជាបងប្អូនរបស់ឪពុក)។ ៥. មីងបង្កើតខាងម្តាយ (អ៊ំស្រី/មីងស្រីដែលជាបងប្អូនរបស់ម្តាយ)។ ៦. ក្មួយស្រីខាងបងប្អូនប្រុស (កូនស្រីរបស់បងប្អូនប្រុស) និងចៅៗរបស់ពួកគេ។ ៧. ក្មួយស្រីខាងបងប្អូនស្រី (កូនស្រីរបស់បងប្អូនស្រី) និងចៅៗរបស់ពួកគេ។ «ក្រុមទី ២៖ ហាមឃាត់ដោយសារចំណងនរក (៤ ក្រុម)»៖ ៨. ម្តាយក្មេក (ម្តាយនិងជីដូនរបស់ភរិយា)៖ ត្រូវហាមឃាត់ជាអចិន្ត្រៃយ៍ភ្លាមៗនៅពេលចុះកិច្ចសន្យានរកទោះបីជាមិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយភរិយាក៏ដោយ។ ៩. កូនបណ្តូលស្រី (កូនស្រីរបស់ភរិយា)៖ ត្រូវហាមឃាត់លុះត្រាតែស្វាមីបានរួមដំណេកជាមួយម្តាយរបស់នាងរួច។ ប្រសិនបើលែងលះម្តាយមុនពេលរួមដំណេកនោះអាចរៀបការជាមួយកូនស្រីបាន។ ១០. ភរិយារបស់ឪពុក (ម្តាយចុង) និងភរិយារបស់ជីតាគ្រប់ជាន់ថ្នាក់។ ១១. ភរិយារបស់កូនប្រុសបង្កើត (កូនប្រសារស្រី) និងភរិយារបស់ចៅប្រុសបង្កើត។

(វគ្គស្តីពីការហាមឃាត់ដោយសារការបំបៅដោះនិងស្ត្រីដែលត្រូវហាមឃាត់ជាបណ្តោះអាសន្ន) ច្បាប់ស្តីពីការបំបៅដោះ (រ៉ាដាអាហ៍) និងស្ត្រីដែលត្រូវហាមឃាត់ជាបណ្តោះអាសន្ន៖ «ការហាមឃាត់ដោយសារការបំបៅដោះ (អាល់រ៉ាដាអាហ៍ - អាល់-Rada'ah)»៖ • ការបំបៅដោះបង្កើតនូវចំណងញាតិហាមឃាត់ដូចគ្នានឹងចំណងឈាមបង្កើតដែរស្របតាមប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ﷺ៖ «ការបំបៅដោះហាមឃាត់នូវអ្វីៗដែលចំណងឈាមបង្កើតហាមឃាត់» (កត់ត្រាដោយប៊ូខរីនិងមូស្លីម)។ • លក្ខខណ្ឌនៃការហាមឃាត់៖ ត្រូវតែមានការបំបៅដោះឆ្អែតយ៉ាងតិច «៥ លើកដាច់ដោយឡែកពីគ្នា» នៅក្នុងកំឡុងពេលអាយុ «ពីរឆ្នាំដំបូងនៃទារក»។ «ស្ត្រីដែលត្រូវហាមឃាត់ជាបណ្តោះអាសន្ន»៖ ត្រូវបានហាមឃាត់មិនឱ្យរៀបការក្នុងកាល៖ទេស៖ជាក់លាក់ប៉ុន្តែអាចរៀបការបាននៅពេលដែលឧបសគ្គនោះត្រូវបានដកចេញ៖ ១. ការរៀបការប្រមូលបងប្អូនស្រីបង្កើតពីរនាក់ក្នុងពេលតែមួយ។ ២. ការរៀបការប្រមូលស្ត្រីម្នាក់ជាមួយមីងខាងឪពុកឬមីងខាងម្តាយរបស់នាងក្នុងពេលតែមួយស្របតាមប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ﷺ៖ «ស្ត្រីម្នាក់មិនត្រូវរៀបការប្រមូលជាមួយមីងខាងឪពុករបស់នាងឬមីងខាងម្តាយរបស់នាងឡើយ»។ ៣. ការរៀបការជាមួយប្រពន្ធទី ៥ (ខណ៖ពេលដែលខ្លួនមានភរិយា ៤ នាក់រួចហើយ)។ ៤. ការរៀបការជាមួយស្ត្រីដែលមានស្វាមីរួចឬស្ត្រីដែលកំពុងស្ថិតក្នុងកំឡុងពេលរង់ចាំ ('Iddah)។ ៥. ការរៀបការជាមួយស្ត្រីដែលខ្លួនបានលែងលះ ៣ ដងដាច់ស្រឡះលុះត្រាតែនាងបានរៀបការជាមួយប្តីថ្មីដោយស្មោះត្រង់រួមដំណេកនិងបែកបាក់គ្នាដោយធម្មជាតិជាមុនសិន។

(ជំពូកស្តីពីលក្ខខណ្ឌក្នុងនរកនិងគុណវិបត្តិដែលអនុញ្ញាតឱ្យរំលាយនរក) ច្បាប់ស្តីពីការកំណត់លក្ខខណ្ឌក្នុងនរកនិងគុណវិបត្តិរាងកាយ (អ៊ុយយូប)៖ «លក្ខខណ្ឌត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ក្នុងកិច្ចសន្យានរក»៖ • រាល់លក្ខខណ្ឌណាដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ភរិយាហើយមិនផ្ទុយនឹងច្បាប់ឥស្លាមគឺជាលក្ខខណ្ឌស្របច្បាប់និងមានកាតព្វកិច្ចដាច់ខាតលើស្វាមីត្រូវតែគោរពតាមដូចជា៖ លក្ខខណ្ឌថាមិនយកភរិយាចុង (មិនយកប្រពន្ធពីរ) លក្ខខណ្ឌថាមិននាំនាងផ្លាស់ទីលំនៅចេញពីស្រុកកំណើតរបស់នាងឬលក្ខខណ្ឌថាមិនរារាំងនាងពីការរៀនសូត្រ។ • ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «លក្ខខណ្ឌដែលសក្តិសមបំផុតក្នុងការបំពេញគឺលក្ខខណ្ឌដែលពួកអ្នកបានធ្វើឱ្យការរួមរស់ជាមួយភរិយាក្លាយជាហាឡាល់» (កត់ត្រាដោយប៊ូខរីនិងមូស្លីម)។ ប្រសិនបើស្វាមីបំពានលក្ខខណ្ឌនោះភរិយាមានសិទ្ធិស្របច្បាប់សុំរំលាយនរក (ហ្វាសាខ) នៅតុលាការ។ «គុណវិបត្តិដែលអនុញ្ញាតឱ្យរំលាយនរក (អាល់អ៊ុយយូប - អាល់-'Uyub)»៖ • ប្រសិនបើភាគីម្ខាងបានរកឃើញគុណវិបត្តិឬពិការភាពធ្ងន់ធ្ងរលើភាគីម្ខាងទៀតដែលមិនបានដឹងពីមុនមក (ដូចជាជំងឺវិកលចរិតជំងឺឃ្លង់ជំងឺស្បែកឆ្លងរាលដាលខ្លាំងការខ្សោយផ្លូវភេទឬពិការភាពអវយវ៖ភេទដែលមិនអាចរួមដំណេកបាន)៖ ភាគីដែលគ្មានកំហុសមានសិទ្ធិស្របច្បាប់ក្នុងការស្នើសុំទៅចៅក្រមតុលាការឥស្លាមដើម្បីរំលាយកិច្ចសន្យានរក (ហ្វាសាខ) បានភ្លាមៗ។